#У‌ткинчи_дунё


#No_176


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Нега хурсанд эмассан синглим? Чехрангни оч, йиғлайвериб кўзларинг ишиб кетибди.
Тўй тугаб куёвни уйига келишгач, Мунира Мунисани қучди.
—Опа, ойи..
—Келинимиз тайёрми?
Куёв бола кирмоқчи.
Мунисани гапи бўлинди..
—Ха тайёр, мана мен чиқяпман кираверсин.
Мунира ўрнидан туриб, Аббосни янгасига эргашди.
—Майли синглим, чиройли ўтир. Мен яна кираман хўп.
Мунира, мўлтираб ўтирган синглисига қараб кўзини қизиб қўйди.
—Хўп..
Мунисани оёқ қўли қалтираб, хаяжонланарди.
Бироздан кейин Аббос хонага тебраниб кириб келди.
—Ассалому алайкум.
Муниса бошига шарф ташлаб салом солди.
—Ваалайкум ассалом.
Кўп яшанг...
Аббос кастюмини ечиб, диванга отди.
—Беринг кастюмингизни илиб қўяман.
Муниса, шарфини столга илиб, дивандаги кастюмга қўл узатди.
—Бу шарт эмас, буёққа кел.
Аббос, Мунисани қўлидан ушлаб ўзига тортди.
—Бу нима қилганингиз?
Муниса, Аббосни қўлини силтаб ташлади
—Ха ёқмадими?
Аббос, диванга ёйилиб ётиб, алжираб кулди.
—Ха ёқмади. Ичганмисиз? Қўпполлашманг..
Муниса қатъий гапирди
—Ха сизга акангизни қўпллашгани ёқиб қолганмиди?
Аббос, қўлига суяниб ўтирди.
—Нима?
Муниса жойида қотиб қолди.
—Ха, нима? Ростдан хам шундайми?
Аббос, хуник кулиб жойига ётди.
Мунисани кўзларидан беихтиёр ёш оқарди.
—Майли ухла, бошимни оғритдинг.
Аббос, ёнбошлади.
Муниса пиқ-пиқ этиб ўтириб йиғларди.
—Ха уйқинг келмаяптими?
Аббос ўрнидан турди.
—Менга умуман гапирманг, кўзимга хам кўринманг.
Муниса нафрат билан қаради
—Ха ким кўринсин кўзингизга?
Аббос, Мунисани қўлидан махкам сиқиб ўрнидан тургизди.
—Қўйиб юбор қўлимни..
Муниса бу сафар қўлини тортиб ола олмади.
—Нос қилма, барибир қиз бола эмассанку, тўғрими?
Аббос куч билан, Мунисани диванга отди.
Муниса бир сўз дейишга тили ожиз қолди, бўғзига тиқилган нарсадан овозини хам чиқара олмади.. Аччиқ кўз ёш тўкарди холос.


💫💫💫💫


—Опажон, мен борақолай. Болалар хали кичик менсиз ухлашмайди. Дадаси қийналади менсиз.
Мунира, шифохонадаги энг яқин икки опасини, янгаликка олиб келганди.
—Кетавер қизим, бемалол. Ўзим шу ердаман хижолат бўлма.
—Яхшиям сизлар борсизлар. Йўқса мен нима қилардим?
Мунира, опасини қучди.
—Биласанку сени ўз қизимдек кўраман. Мунисани хам албатта.
—Эрталаб келаман, тонг сахардан. Муниса кетганимни хам билмайди.
—Майли борақол, буёғидан хавотир олма.
Мунира шошиб келаркан, Мунисани хонасидан келаётган овозни эшитиб таққа тўхтади.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚