#Уткинчи_дунё
#No_189
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ойи...
Мунира қалтираб деворга суянганча, хонага кириб келди.
—Қизим...
Латофат ортига ўгирилиб, қотиб қолди.
Мунира югуриб бориб, Латофатни қучиб, қон йиғларди.
Латофат хеч нимани англамай, тинмай йиғларди.
—Ойижон, сизни қанча қидирдим.
Мунира хиққиллаб гапирди
—Мени қидирдингми?
Мен ношудни қидирдингми?
—Йўқ, ундай деманг. Сиз ношуд эмассиз, сиз мени онамсиз.
Мунира, бошини қимирлатиб йиғларди.
—Мени кечир, сен ва синглингга қилган ёмонликларим учун кечир.
—Буларни ўйламанг, хаммасини унутинг. Фақат яхши нарсаларни ўйланг, энди мен ёнингиздаман.
Сиз мени кечиринг, ёнгинамда бўлсангиз хам, шу ерга ташлаб қўйибман. Мен қандай қиз бўлдимки, ўз онасини қариялар уйига ташлаб қўядиган..
Мунира Латофатни махкам қучоқлаб тинмай йиғларди.
Мунира елкасини ушлаган қўллар, аста пастга тушиб, елкасига қўнган бошдан, музлаб кетди.
—Ойи, Ойижон..
Мунирани кўзлари каттариб кетди.
Секин елкасидан ушлаб, ўзига қаратди. Латофатни хушсиз танаси, Мунирани қўлларида турарди.
—Йўққ... Ойижонннн...
Мунирани қичқириғидан, шифокорлар етиб киришди.
💫💫💫💫
Хумора Сардорни кечира олмади, Хумора ўзига келгач ўқишга топширди.
—Қизим, имтиҳон жавобларинг чиқибди.
Хуморани дадаси хурсанд уйга кириб келди.
—Ростданми?
Нима бўлибди дадажон? Кирибманми?
Хумора хурсандлигидан, тинмай савол берарди.
—Албатта, кирибсан...
Энди онангни олиб Туркияга кетамиз.
—Ессс...
Хумора хурсандчиликдан, дадасини бўйнига осилиб олди.
—Ха ота қиз, бунча хурсандсизлар?
—Ойижон, тез орада бу ердан кетамиз...
Хумора онасига қаради.
—Қаерга кетамиз?
—Туркияга...
Иккиси тенг гапирди.
—Бунча яхши.
Онаси хам хурсанд бўлди.
—Майли мен харакатимни қилай.
Хумора югуриб хонасига кириб кетди.
—Дадаси, ахир қизингизни оиласи буткул бузилиб кетадику, Туркияга кетса.
—Нима оиласи, уни оиласини сени жонажон жиянинг бузиб бўлган.
Энди у оила, оила бўлмайди.
Жиянинга айт, гўрсўхта куёвингга хотин бўлсин.
Яна бу уйга қадамини босса, илигини синдираман.
Бир сафар дадасини юзидан индамадим.
Жахл билан гапирди
—Дадаси, неча бора айтдим, ўша Розияни уйингга киритма деб. Қизингизни ўзида айб, хатто ўшани деб биздан хам кечганди.
—Кўнгли бўшлигидан фойдаланган, энди ақли кирди. Лекин у билан бошқа яшамайди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_189
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ойи...
Мунира қалтираб деворга суянганча, хонага кириб келди.
—Қизим...
Латофат ортига ўгирилиб, қотиб қолди.
Мунира югуриб бориб, Латофатни қучиб, қон йиғларди.
Латофат хеч нимани англамай, тинмай йиғларди.
—Ойижон, сизни қанча қидирдим.
Мунира хиққиллаб гапирди
—Мени қидирдингми?
Мен ношудни қидирдингми?
—Йўқ, ундай деманг. Сиз ношуд эмассиз, сиз мени онамсиз.
Мунира, бошини қимирлатиб йиғларди.
—Мени кечир, сен ва синглингга қилган ёмонликларим учун кечир.
—Буларни ўйламанг, хаммасини унутинг. Фақат яхши нарсаларни ўйланг, энди мен ёнингиздаман.
Сиз мени кечиринг, ёнгинамда бўлсангиз хам, шу ерга ташлаб қўйибман. Мен қандай қиз бўлдимки, ўз онасини қариялар уйига ташлаб қўядиган..
Мунира Латофатни махкам қучоқлаб тинмай йиғларди.
Мунира елкасини ушлаган қўллар, аста пастга тушиб, елкасига қўнган бошдан, музлаб кетди.
—Ойи, Ойижон..
Мунирани кўзлари каттариб кетди.
Секин елкасидан ушлаб, ўзига қаратди. Латофатни хушсиз танаси, Мунирани қўлларида турарди.
—Йўққ... Ойижонннн...
Мунирани қичқириғидан, шифокорлар етиб киришди.
💫💫💫💫
Хумора Сардорни кечира олмади, Хумора ўзига келгач ўқишга топширди.
—Қизим, имтиҳон жавобларинг чиқибди.
Хуморани дадаси хурсанд уйга кириб келди.
—Ростданми?
Нима бўлибди дадажон? Кирибманми?
Хумора хурсандлигидан, тинмай савол берарди.
—Албатта, кирибсан...
Энди онангни олиб Туркияга кетамиз.
—Ессс...
Хумора хурсандчиликдан, дадасини бўйнига осилиб олди.
—Ха ота қиз, бунча хурсандсизлар?
—Ойижон, тез орада бу ердан кетамиз...
Хумора онасига қаради.
—Қаерга кетамиз?
—Туркияга...
Иккиси тенг гапирди.
—Бунча яхши.
Онаси хам хурсанд бўлди.
—Майли мен харакатимни қилай.
Хумора югуриб хонасига кириб кетди.
—Дадаси, ахир қизингизни оиласи буткул бузилиб кетадику, Туркияга кетса.
—Нима оиласи, уни оиласини сени жонажон жиянинг бузиб бўлган.
Энди у оила, оила бўлмайди.
Жиянинга айт, гўрсўхта куёвингга хотин бўлсин.
Яна бу уйга қадамини босса, илигини синдираман.
Бир сафар дадасини юзидан индамадим.
Жахл билан гапирди
—Дадаси, неча бора айтдим, ўша Розияни уйингга киритма деб. Қизингизни ўзида айб, хатто ўшани деб биздан хам кечганди.
—Кўнгли бўшлигидан фойдаланган, энди ақли кирди. Лекин у билан бошқа яшамайди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤51🔥14👍11⚡3🤔2