#У‌ткинчи_дунё


#No_202


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Келдингизми?
Мунира кириши билан, доктор кутиб олди.
—Нима бўлди? Нега бундай бўлди?
—Бизга олиб келишганда, томири кесилганига анча вақт бўлган экан. Ўз жонига қасд қилган.
—Ким олиб келди? Нега қарамади?
Мунира бақириб юборди.
—Ўзи шу ерда, юринглар ичкарига
Доктор Мунира билан Ботирни моркга етаклади.
—Ўзингни дадиллика ол хотин.
Ботир, Мунирани елкасидан махкам тутди.
Мунира секин ичкарига кираркан, устида оппоқ мато ёпилган мурдани олдига келиб тўхтади.
—Буни чўнтагидан топдик.
Ёнида турган аёл, Мунирага тахланган қоғоз узатди.
—Нега қарамадингиз? Эътиборли бўлишингиз керак эди.
Мунира, аёлга нафрат билан қаради.
—Кечаси хам бошида парвона бўлиб ўтирмайманку...
Ухлашга ётишганда, биз хам дам олишга ётамиз.
Кечгача бундай ногиронларни нечтасини қараймиз?
Аёл зарда қилди.
—Нима бўлганда хам, кўз қулоқ бўлиш керак эди.
Мунира, Муслимни юзидаги матони секин олди.
—Акажон..
Мунира, Муслимни елкаси устига бошини қўйиб, ўкиниб йиғлади.
—Ўзингни қўлга ол. Тонг ёришгунча, тезроқ уйга олиб бориб харакатни қилайлик.
Ботир, Мунирани Муслимни олдида кўп қолишини хохламай, ташқарига мажбур олиб чиқишди.
—Ало дада..
Мунира тонг ёришай деганда Содиқга қўнғироқ қилди.
—Эшитаман қизим. Нима бўлди тинчликми?
—Дада, сизга лакация ташлаб қўяман. Тез етиб келинг, фақат хеч ким билмасин.
—Очиқроқ гапир.
—Акам.. халиги..
—Нима бўлибди Муслимга?
—У ўлибди? Ўз жонига қасд қилибди.
Мунира йиғлаб юборди.
—Нима?
Содиқ ирғиб ўрнидан туриб. Югуриб ташқарига чиқди.
—Афсуски ха..
Мунирани кўз ёшлари юзларини ювар эди.
—Онаси, шу ерга яқин бўлган уйимиз бор. Ўша ерда маййидни чиқариб, эхсон қилиб қўяверамиз. Хамма нарса тайёр, кетсак бўлгани.
—У уйда одам яшамаса, қандай мехмон кузатасиз?
—Бир ночорроқ оилани қўйганман, ўшалар чанг пангларга қараб ўтиради деб.
—Майли қаерда бўлса ҳам, қилиб ўтказсак бўлгани.
Хозир дадам келади, бирга кетсак майлими?
—Майли, сен нима десанг шу азизам.
Ботир Мунирани пешонасидан ўпиб қўйди.


💫💫💫💫


—Ойи опам бугун келмадими ёнингизга? Ишга келмабди.
Муниса Латофатни қучоғига бошини, қўйиб ёнбошлаб ётиб гапирди.
—Бугун келмади, ўзи яхшимикин?
—Телефони ўчиқ. Уйига қўнғироқ қилсам, Назо опа олди Ботир ака билан дам олишга кетган деяпти. Икки уч кунсиз қайтишмас экан, лекин бу гап йўқ эди.
—Тинчлик бўлса бўлгани. Негадир кўнглим ғаш, қандайдир нохушликни сезяпман

📚 Ibratli Hikoyalar 📚