#У‌ткинчи_дунё


#No_209


#муаллиф_Қосимова_Нодира


Мунира неча кундан буён, очишга юраги бетламаган хатни секингина очишни бошлади.
—Сингилжоним, мехрибоним, ғамхўрим.
Қалбимда чуқур афсус ва алам билан бу хатни ёзяпман.
Бу хатни ўқиётган бўлсанг, демак мен бу дунёда эмасман.
Ака бўлиб, сингилларимга ғамхўрлик қила олмадим, бегонандан химоя қилмадим.
Пул мени кўзларимни кўр, қулоқларимни кар қилди.
Сени ва Мунисани кечиримига хам лойиқ эмасман аслида.
Оллоҳим қилган ишларимга жазо берди, мени ногиронлар аравачасига михланиб қолишим хам оллоҳимни жазоси деб қабул қилдим.
Мен қандай ўғил, қандай ака бўлдимки?
Бир бурда нонни кўтариб келиб, оила боқишни ўйламабман. Фақат кўчада яхши еб, яхши кийиниб юришни ўйлабман холос.
Пул ишқида сени мўмайгина пулга сотиб юбордим
Бу ишга онамни хам қўшдим, агар кечира олсанг кечир.
Мунисам, гўзал синглим. Сенга гапиришга хам юзим чидамайди. Ўша куни нима бўлганини ўзим хам билмайман, шунча ёмон бўлсам хам сизларга умуман ёмон кўз билан қарамаган эдим. Ўша куни, шайтонни гапига кирдимми, ичкилик таъсирими билмайман.
Сен хам кечир, агар мени кечира олсанг.
Онажоним, сизни бошингиз тез-тез оғриб қолиши хам, мени хиссам билан.
Эсингиздами, қаёқдаги бир манжалақини деб сизни ташлаб кетганим, ўша куни итариб еқитиб кетгандим. Мана шу ерга келганимдан бери, шуни ўйлайман. Ўзимни айбларимни санаб тугата олмадим.
Мунира сизларни жони дилимдан яхши кўраман, мени номимдан хаммадан узр сўраб қўй. Дадам, ойим, синглим ва сен.
Мендан рози бўлинглар, мен сизлардан мингдан минг розиман. Мени яшашга хаққим йўқ, бировларга юк бўлиб чарчадим.
Мени хаққимга дуо қилиб туринглар, шуни ўзи менга етади.
Мунирани кўз ёшлари юзларини юварди. Хатни ўқигунга хиққиллаб қолди йиғлаб.
—Кечирдим акажон, кечирдим.
Мен сиздан мингдан минг розиман, сиз бўлмаганингизда бундай хаёт ва шундай фарзандларни қаердан топардим.
Сиз менга қилган ёмонликни қилгансиз лекин, ўзингиз билмаган холда яхшилик қилгансиз
Жойингиз жаннатда бўлсин илоҳим.
Мунира хатни буклаб, болиши тагига қўйиб хиққиллаб йиғлаб жойига ёнбошлади.


💫💫💫💫


—Ахволи анча яхши. Мен ўйлагандан хам зўр.
Доктор Латофатни текшираркан, натижадан қувонди.
—Мено онам шунақа кучли аёл. Хали хаммасини енгиб ўтади, набираларини ўзи боқиб катта қилади.
Мунисани кўзлари порлаб кетди.
—Албатта, яна озроқ вақт эхтиёт қилиб турсак, хавф ортда қолди десак хам бўлади.
—Эшитдингизми ойи, сиз албатта енгиб ўтасиз.
Муниса, Латофатни эркалаб қўйди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚