#У‌ткинчи_дунё


#No_210

#муаллиф_Қосимова_Нодира


Орадан уч йил ўтди
—Дада, бу қизни жуда эркалаб юбордингиз. Мана бугун яна йўқ, қаерга кетгани хам номаълум.
Аббос жазавага тушди.
—Вахима қилма, мен қизимга ишонаман. Хозир қўнғироқ қиламиз, қаердалигини биламиз.
Камол бемалол гапирди.
—Телефони ўчиқ. Сизга неча бор айтдим, бу қизни қадам олиши ёқмаяпти деб.
—Оғзингга қараб гапир, мени қизим хақида гапиряпсан.
Хотинингга ўхшатма, битта туғиб бошқа туғишни билмайдиган.
—Мени бу ишларга аралаштирманг, мен туғмас эмасман. Оллоҳга шукур қизим бор, болам бўлмаганда шу гапни айтсангиз ярашарди.
Муниса гапни қоқ ўртасидан бўлди.
—Бор ичкарига кир.
Аббос Мунисага қараб бақирди.
—Менга бақирманг.
Тунги клубга боринг, синглингиз қандай юрганини биласиз.
Мендан айб қидиргунча, қизингизни эплаб олинг.
Муниса югуриб хонасига кириб кетди.
—Ялмоғиз, мени қизимга тухмат қиляпти.
Камол шошиб ўрнидан турди.
—Дада Муниса билмаса гапирмайди.
—Хотинингни гапига кириб, ўз синглингга тухмат қиляпсанми?
Камол бақирди.
—Дада, ўн тўққизга кирган қизга, бирор марта совчи келдими?
Бу тенгилар эрга тегиб кетди.
Аббос куйикиб гапирди.
—Мен гапирсам, хотинимни рўкач қиласиз, мана оқибати.
Мен қизингизни ўша ердан топсам, оёғини синдириб келаман.
Аббос жахл билан чиқиб кетди.
—Ўша ердан топмагин, бола чақанг билан уйдан қувиб соламан.
Мени қизимга тухмат қилганларни, уйимга қўймайман.
Камол, ортидан бақирганча қолди.


💫💫💫💫


—Ботир ака, қаердасиз?
Назо Ботирга қўнғироқ қилди.
—Йўлдаман тинчликми?
—Мунирани дарди бошланди. Тез етиб келинг..
Назо ховлиқиб гапирди
—Нима, ўзи яхшими?
Ботир машина тезлигини оширди
—Тезроқ келинг.
—Қараб тур, хозир етиб бораман.
Ботир хурсандчилигидан, учиб кетарди. Зум ўтмай уйи олдида пайдо бўлди.
—Ўзимни жоним, бардам бўл ўзим ёнингдаман.
Ботир Мунирани пешонасидан ўпди.
—Тезроқ борақолайлик..
Мунира ўнтаб гапирди.
—Албатта гўзал хотиним ўзимни.
Ботир, Мунирани даст кўтариб машина томон кетди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚