#У‌ткинчи_дунё


#No_218


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Албатта ўйлаб гапиряпман. Мен бирор марта, бирор ишни ўйламай қилганманми?
Мен ва дадаси шуни хохлади, ва шунга келишдик.
Назо жимгина бошини эгиб турарди.
—Майли қизим, бола сеники қарор хам сеники.
Латофат қўлидаги болани секин диванга ёткизиб қўйди.
—Мен хам қизингизман опажон. Хохлаган пайтингиз, болани кўргани боришингиз мумкин.
Назо, Латофатни елкасини силаб қўйди
—Майли қизим. Болам сизга омонат.
Латофатни кўзлари ёшланди.
—Ойижон, юринг залга чиқайлик, опам боласини қорнини тўйдирсин.
Мунира, Латофатни қўлидан ушлаб турғазди.
—Қизим яхши ўйладингми? Нима бўлганда хам, у кундошингку.
Скамейкага ўтириши билан Латофат, Мунирани дард тўла кўзларига термулди
—Мен кундош ўрнида кўрмайман. Ўз яқинларим қилмаган, хамма яхшиликни қилган. Ёрдам керак бўлганда, кўчага югурмадим.
Ўз синглисидай кўради, болаларимни хам деярли ўзи катта қилди. Мен ишга чиқиб кетдим, болалар ўзига қолди.
Хаттоки ишхонасига хам олиб кетиб катта қилди.
—Болангни қарагани учун, бутун бошли болангни бериб юбориш керак дегани эмаску?
Латофат куйикиб гапирди
—Она, бу мавзуда гаплашмайлик.
Мунира чуқур хўрсинди.
Сал туриб Содиқ ва бошқаларни қораси кўринди
—Вой дадам..
Мунира югуриб Содиқни қучди.
—Қизалоғим ўзимни, табриклайман.
Мунирани пешонасидан ўпди.
—Рахмат сизни хам табриклайман.
—Асал қизим ўзимни, илохим иймонли инсофли йигит бўлсин.
Нур Мунирани қучоқлади.
—Ассалому алайкум.
Латофат ўзидан хижолат бўлиб, румолини пешонасига тортди.
—Ваалайкум ассалом.
Содиқ бошқа гапга ўтмади
—Опажон яхшимисиз?
Нур Латофатга қўлини узатди.
—Рахмат яхшимисиз?
Латофат зўрға гапирди.
—Майли қизим, мен борақолай.
Бошқа келаман.
Латофат кетишга шайланди.
—Ўзи энди келдингизку?
Мунира, Латофатга қаради
—Бошқа сафар бемалол гаплашамиз.
Эртага келаман.
—Йўғе, келиб оввора бўлманг ўзим кечга чиқиб кетаман.
—Вой, нега чиқиб кетасиз. Кечаси туғилган болани олиб.
Гапга Нур қўшилди.
—Кейин гаплашамиз, опа.
Мунира, кўзини қисиб қўйди. Нур тушунмай қараб қолди.
—Шошманг Жама акамга айтай, сизни олиб борсин.
Эртага уйингизга бораман, икки кундан кейин Анқарага жўнаб кетасиз. Бу сафар сизга қарайдиган қиз билан борасиз, мен бора олмайман.
—Хўп, майли қизим мен борақолай.
Майли яхши қолинглар.
Латофат ердан, Содиқга қаради.
Содиқ хам кўз қири билан Латофатга қаради.
—Қандай аёл эдия, бечора хаттоки сочлари хам тўкилиб кетибди.
Содиқ ичида ўйлаб, ортидан қараб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚