Она кўнгли.

Эрталаб ишга шошиб тургандим. Эндигина остона хатлаб, ташқарига чиқсам, ичкаридан онамнинг овози эшитилди.
- Козимжон, кетяпсанми?
- Ҳа, ая, нима гап?
- Анави телевизорни бир кўриб бергин. Ўзим тўғрилай олмаяпман.
- Ая, ҳозир ишга кеч қоляпман. Ҳали келсам, кўриб бераман, - дедим баланд овозда.
- Болам, атиги беш дақиқа вақтинг кетади. Антеннасига бир нима бўлган шекилли, ғалати кўрсатяпти. Шуни тузатиб берсанг, зерикмай ўтирардим-да, - деди онам деразадан бошини чиқариб.
- Илтимос, мени ишдан қолдирманг. Ишдан қайтгач, кўриб бераман дедим-ку. Шуни ҳам тушунмайсизми? - дея шошиб машинага ўтирдим.
- Ҳой, бола, бугун телевизорда бир дугонамни кўрсатишар экан. Ҳалиги Рисолат фермер бор-ку, ўшани.
- Кўрсатса, сизга нима? - дедим машинадан тушиб.
- Ахир у яқин дугонам. Телевизорда биринчи марта чиқиши. Кўрмасам, бўлмайди-да!
- Кўрганингиз билан нима ўзгаради? - дея уйга кириб, қўлимга пультни олдим. У қилдим, бу қилдим, телевизордаги хира тасвир сира ўзгармади. Бундан жиғибийроним чиқиб, пультни отиб юбордим.
- Кўрдингизми, бу тезда тузалмайди. Ҳали келиб, ҳамма ёғини кўриб чиқаман. Бекордан-бекорга вақтимни олганингиз қоляпти.
Шундай деб апил-тапил туфлимни кийдим-да, йиғламсираб турган онамга "хайр" ҳам демасдан машинани ўт олдирдим.
Кўчага чиққач, тезликни ошириб боравердим. Бир пайт машина ўз-ўзидан секинлай бошлади. Қарасам, гази тугаяпти. Ёқилғи қуйиш шохобчасигача ҳали анча масофа бор. Шу боис йўловчи машиналардан бирини тўхтатиб, "Спарк"имни шатакка олдирдим. Афсуски, мен кўзлаган шохобча ишламаётган экан. Хунобим ошиб, машинани қулфладим-да, такси тўхтатишга уриндим. Бўш такси келгунигача яна ўн беш дақиқача вақтни йўқотдим. Шуни ҳисобга олган ҳолда таксичидан иложи борича тезроқ юришни илтимос қилдим. Қўшимча пул беришимни эшитган ҳайдовчи тезликни чунонам оширдики, нав-батдаги бурилишда машинани эплай олмай қолди. Кўчанинг бизга яқин томонидан шошиб келаётган йўловчи йўлимизга чиқиб қолгани боис ҳайдовчи кескин тормоз босди. Шу заҳоти бошим ойнага текканини ҳис қилдим-у, кўз олдим қоронғулашиб кетди. Бир пайт кўзимни очсам, атрофимда тумонат одам, биттаси мени елпиш билан банд, яна бири билагимни ушлаб, ўзича томир уришимни текширяпти. Яхшиямки, йўловчига ҳам, ҳайдовчига ҳам жиддий шикаст етмабди.
Сал ўзимга келгач, ўрнимдан туриб, ҳаммага раҳмат айт-дим-да, йўл четига ўтдим. Шу онда онамнинг маъюс қиёфаси кўз олдимга келди. Ишхонамга қўнғироқ қилиб, йўлда ушланиб қолганимни айтдим ва бошқа таксига ўтириб, уйга қайтдим.
Етиб бориб қарасам, онам бечора остонада хомуш ўтирибди. Мени кўрди-ю, дарров енглари билан ёшга тўлган кўзларини артди. Бунчалик тез қайтишимни кутмагани учун "Тинчликми, болам, нима бўлди, машинанг қани?" дея ўрнидан турди.
- Ҳеч гап йўқ, шунчаки телевизорни тузатиб берай, деб ортимга қайтдим. Машинамнинг гази тугаган экан, учта кўча нарида турибди. Ҳалироқ олиб келаман.
- Вой, болам, бошинг ғурра бўлибди-ку, йиқилиб тушдингми? - онам ёнимга келиб, иссиқ қўлини пешонамга босди.
Қўл тафти юрагимни ҳам иситиб юборгандек туюлди. Онамнинг кўксига бош қўйиб, томдаги антеннага ишора қилдим:
- Ойижон, эрталаб қарамаган эканмиз. Ахир антенна қийшайиб қолибди-ку. Ҳозир томга чиқаман-да, тезда тўғрилаб тушаман.
- Майли, ҳожати йўқ. Телевизор кўрмасам ҳеч нима қилмайди. Сен ишингга кетавер.
- Қизиқмисиз, ойи, ишга барибир кеч қолдим, - дея нарвонни томга яқин олиб бордим.
- Фақат ўзингга эҳтиёт бўл. Эрталаб хўп деганингда, ҳозир ишхонангда хотиржам ўтирган бўлардинг! - деди онам кўзлари порлаб.
"Гапингиз тўғри" дейишга тилим ожизлик қилди.

https://t.me/IBRATLY

Фарзанд тарбиясидаги энг катта хатолардан биттаси — уни хатолари учун синдириб ташлаш.

Албатта, ҳамма қатори ёш бола ҳам хато қилади. Бироқ бундай вазиятда уни синидириб қўйманг. Чунки, унинг ўзи ҳам қилган иши хатолигини билиб туради. Бундай вазиятда эса унинг руҳиятини кўтариш ҳаракатини қилиб, келгусида шу хатони такрорламаслиги учун тўғри йўл кўрсатиш керак.

Унутманг, ёшлигида хатолари сабаб синган болалар келгусида бирор иш бошлашга, тавваккал қилишга қўрқиб қолади ва ҳеч қандай тайинли натижага эриша олмайди.

P.S.: Таассуфлар бўлсинким, бизнинг жамиятда деярли ҳар бир бола хатоси учун синдирилади. Шунинг учун, бугун бизда кучли шахслар бармоқ билан санарли...


@IBRATLY

​Иймонсизлик балос.

Дилором эшикма- эшик юриб сут- қатиқ сотади. Отаси ташлаб кетгач, онаси ва иккита укаси билан анча қийналиб қолдилар. Сигири бор хонадонлардан сут йиғиб, кўп қаватли уйларга олиб бориб сотади. Харидорлари ҳам қош кўзлари қоп-қора, хушбичим, дилдор, овозлари қўнғироқдек қизни яхши кўрадилар.

У Мирмақсуд билан ҳам сут-қатиқ сотиб  юриб танишди. Дилором ўн саккиз ёшда эди. Йигит йигирма бешда. Мирмақсуд унинг зил-замбил юкларини кўтаришар, баъзан унга "Дилор, бунақа оғир кўтарма, касал бўлиб қоласан", —дер, қиздан" ўрганиб кетганман",-деган жавобни олгач, бошини сарак-сарак қилиб қўярди.

У йигитга ўрганиб қолди. Мирмақсуд ҳам  уйланишга ваъда берди. Турмуш ташвишларидан эрта чарчаган Дилором бир мард эркакка зор эди. Шунданми, йигитга ишонди. Туғилган кунида юмшоқ ўйинчоқ олган қиздан бахтлироқ одам йўқ эди бу оламда. Секин-аста йигит уни уйига ҳам кузатиб келадиган бўлди.
—Дилор,—деди бир куни йигит,-кел, ўзингга гўзаллик салони  очамиз, сут-қатиқ сотиб юрмайсан, яхши сартарошларни ишга оласан, салонни юргизасан!
Қиз бунақа иш қўлидан келмаслигини яхши биларди, аввалига унамади, кейинчалик йигитнинг гапларига қандай кўнганини ўзи ҳам сезмай қолди. Энди Мирмақсуд Дилоромга ўхшаган мухтож оилаларга ажратилган кредитлар ҳақидаги янгиликларни айтиб уни банкдан кредит олишга ундай бошлади. Ўзи ҳаммасига бош-қош бўлди. Бир неча ойлик югур-югурдан кейин ва ниҳоят банкдан ўттиз миллион миқдордаги суммани олишга эришдилар.
Шинам қаҳвахонада севимли, ишонган инсони билан олам-олам орзуларга берилиб ўтирган Дилоромнинг кўнглида қандайдир ғашлик бор эди. Буни йигитга сездирмасликка уринди.
Шу уларнинг охирги учрашувлари бўлди. Йигит пулни олди-ю, ғойиб бўлди. Телефони ўчирилган, турар жойида эса ҳеч ким уни танимади. Орадан бир ой ўтиб кетди. Дилором, аввалига йигитга нимадир бўлган деб ўйлади. Бир ой ўтиб банкдан кредит тўлаши лозимлиги ҳақидаги хабарни олганда эса алданганини тушунди.
Иймонсизларга тўлиб кетган жамиятда худди онасини бебахт қилиб қочиб кетган отасига ўхшаган яна бир номард эркак уни алдаб кетганди.

Шу куни ухламади. Шусиз ҳам  умри ўзгаларнинг эшигида чўрилик билан ўтаётган онасининг кўзига қараш ҳаммасидан оғир эди унга.

Оғилхонага қўлида арқон билан кириб келганида ҳам, ўз бўйнига сиртмоқ солганида ҳам ўша номардни бир марта кўришни истади.
—Ман келдим,  Дилор, ҳазиллашгандим,-дейишини орзу қилди...

Мирмақсуд қаердадир, орамизда юрибди, аммо икки дунёсини хароб қилгани—  гулдек бир қизнинг уволи тутадиган кунга қанча қолганини ҳали билмайди...

Феруза Салходжаева

https://t.me/IBRATLY

Бир киши айтади:

«Яқин танишларимиздан бири оламдан ўтибди деб эшитдим. "Аттанг... Шу одамни кўриб келишим керак деб неча марта тараддуд қилдим. Ҳар сафар дунёнинг ташвишлари билан аралашиб, орқага сурилди. Кеча ҳам бормоқчи эдим, нима сабаб бўлди, яна бормадим. Шу бўлдими-я оқибат, оғир бетоблигини эшитгандим-ку" деб жуда афсус қилдим. Жаноза соат неччигалигини билиш учун қариндошларига қўнғироқ қилдим. "Нима деяпсиз, у киши вафот қилмадилар, бетоб холос" деди. Ишонасизми? Хурсандчилик ичимга сиғмай кетди. "Худога шукур-эй, саломат эканлар, қанча диққат бўлдим" деб, гўшакни қўйдим. Одамлар ҳам ёмон-да, билиб-билмай гап тарқатиб юбораверади. Бу ёлғон, нохуш хабарни қаранг...
Орадан беш кунча ўтди. Ўша қариндошидан қўнғироқ бўлди. "Амаким оламдан ўтдилар. Охирги дақиқаларида шу кишини кўргим келганди деб, сизни сўрадилар" деди.
Аттанг, ғафлатда қолибман.» дейди.

Салим Айюбий

@IBRATLY

Бир аёл доим кўз ёш тўкарди. Унинг катта қизи соябон сотадиган савдогарга турмушга чиққан эди, кичкинаси эса лағмон сотувчининг хотини эди.

Аёл ҳаво очилиб, қуёш чарақлаётганини кўрганда, йиғларди ва ўйларди:

- Қандай дахшат, энди қизалоғимни дўконидан ҳеч ким соябон сотиб олмайди. Энди нима қилади?

Ҳаво бузилиб, ёмғир ёға бошласа, яна кўз ёш тўкарди, энди кичкина қизини ўйларди:

- Лағмонлар қуёшда қуримаса, қизим уларни сотолмайди. Энди нима қилади?

Шундай қилиб у ҳар куни, ҳар қандай об-ҳавода ҳасрат чекарди: ҳали катта қизи учун, ҳали кичкина қизи учун.

Кунлардан бир кун аёл бир донишмандга дуч келди, у аёл нега бундай аччиқ кўз ёш тўкаётгани билан қизиқди. Аёл унга бор ғамини сўйлаб берди.
Донишманднинг юзига табассум югурди ва у шундай деди:

- Сен, шунчаки, фикрлаш тарзингни ўзгартир, чунки сен, барибир, об-ҳавони ўзгартиролмайсан. Қуёш чарақлаганда, сен катта қизингни соябонлари ҳақида ўйлама, сен кичкина қизингни лағмонлари ҳақида ўйла.

- Қуёш нур сочяпти, кичкина қизимни лағмонлари яхши қурийди, бугун савдоси баракали бўлади, деб қувон

Ёмғир ёғса катта қизингни соябонларини эсла

- Мана, ёмғир бошланди! Қизимни савдоси яхши бўладиганга ўхшайди, деб айт

Аёлга бу маслаҳат жуда ёқди. У донишмандга миннатдорчилик билдириб, унинг тавсияларига риоя қила бошлади. Шу кундан бошлаб аёл ортиқ кўз ёш тўкмай қўйди, ҳар он қизлари учун хурсанд бўла бошлади, натижада онасини овутолмаётган қизларининг ҳам, ўзининг ҳам ҳаётига қувонч кириб келди.

Қиссадан ҳисса: Ҳақиқат дунё каби қадимийдир - сиз вазиятни ўзгартира олмасангиз, унга муносабатингизни ўзгартиринг. Атрофга бошқа назар билан қарай бошлашингиз билан, ҳаётингиз ҳам бошқа оқим бўйлаб оқа бошлайди.

Назарингиз яхшиликда бўлса,
бахт сизга ҳамроҳ бўлади...


@IBRATLY

Раҳматли Шайх Муҳаммад Содиқ ҳазратлари ниҳоятда ибратли фикр билдирган эканлар...


@IBRATLY

Баъзида сенга атрофингдагилар эмас, узоқдагилар ёрдам келади...


@IBRATLY

​​​​​​Мерос одат.

Бир аёл ўғлини уста ҳунармандга шогирдликка берди. Ўғил устанинг уйида яшаб, ҳунар сирларини астойдил ўргана бошлади. Аммо, бир ой ўтар-ўтмас уста болани олдига солиб келди.

- Ўғлингизнинг қунти ёмон эмас. Лекин бир ёмон одати бор эканки, бу барча фазилатларини ювиб юборади. Унинг қўли эгри экан. Бировнинг омонатига беруҳсат қўл урар экан. Омборда қишга деб ғамлаб қўйилган қопларни тешиб, ичидагиларни еб битирибди. Узр, бошқа устозлик қилолмайман...

Аёл тарбиянинг қайси нуқтасида адашганини ўйлаб турган жойида узоқ ўйланди. Кейин бир нарса эсига тушдию, тарсаки учун кўтарилган қўллари қалтираб кетди: у ҳомиладор пайти қўшнисининг омборига яширинча ўтиб, қопдаги анорларга игна санчиб сувини ичиб, яна жойига қўйиб қайтиш одатидан воз кеча олмаган эди.

https://t.me/IBRATLY

Аёлларни қадрланг!
@IBRATLY

БEМОР ҚИЛМА ЯҚИНЛАРИМНИ!

Қўлим очиб нидо қилай ўзинга.
Тингласанг бас оҳу нолаларимни.
Ишончим юксакдир қудратларинга
Роббим бемор қилма яқинларимни.

Бошлари ёстиққа тегиб қолмасин.
Беморлик қаддини эгиб қолмасин.
Дунёлардан буткул безиб қолмасин
Роббим бемор қилма яқинларимни.

Бу ўтинчдир сенга йўқ қўймадим шарт.
Буюклар буюги ўзингсанку мард.
Кундан кун англадим соғлик олий бахт.
Роббим бемор қилма яқинларимни.

Улар жонимдаги жонажонларим
Улар билан гўзал ҳар бир онларим
Улар касал бўлса ёмон ҳолларим
Роббим бемор қилма яқинларимни

Беш кунлик дунёда юриб саломат.
Уйнаб кулишсинлар беармон ҳар вақт.
Дуоларим ўзинг айла ижобат.
Роббим бемор қилма яқинларимни.

Яшасинлар паноҳингни остида.
Соғ юришсин тупроғингни устида.
Ўзинг асра ғанимлар қастидан.
Роббим бемор қилма яқинларимни.


@IBRATLY

Қуёшда қолган сувни ичманг!

Кўп эътибор бераман бозорларда, дўконларда қуёш тушиб турадиган жойларга сувларни қўйиб қўйган бўлади. Айниқса ёзда "оптом"чиларда блоклаб сувлар ташқарида қуёшда туради.

Ҳеч ким назорат қилмайди, ҳеч кимга керак ҳам эмас... Шунчаки устини ёпиб қўйса ҳам бўлади, лекин шуни ҳам қилмайди.

Қуёшда қолган сувни 2 та хавфли тарафи бор:
1. Саратон касаллигини ривожланиш хавфини оширади.
2. Сув ҳароратини кўтарилиши ундаги ичак таёқчаларини кўпайишига, бу эса ичак инфекциялари ривожланишига олиб келади.

Авваллари бу сувни "офтоба сув" дейишган ва терида турли касалликларни келтириб чиқаришини билганлар ҳаттоки ювиниш учун ишлатишмаган.

Шайх Муҳаммад Содиқнинг "Кифоя" китоби, таҳорат бўлимида қуёшда исиган сувга таҳорат қилиш макруҳлиги ёзилган. Нафақат замонавий тиббиёт, балки динимиз ҳам бежизга 14 асрдан бери бундай сувлардан фойдаланишдан қайтармаган...

Қуёшда қолган оддий, тоза сувда шунча муаммо пайдо бўлса, рангли газли сувларда нима бўлар экан?

@IBRATLY

Болаларингиз ухлаётганларида қодир бўлганингизча уларга дам солинг. Ёдлаган дуо ва зикрлардан ўқиб, Фотиҳа ва муъаввизатайн (Ихлос, Фалақ ва Наас сура)ларни пичирлаб ўқиб, уларнинг бошларини, жисмларини силанг. Шайтонлар, токи қўлларида телефонлар бор экан, уларнинг бошларидадир. Кўчаларда юрганларида атрофларидадир. Уларнинг кўпларининг жисмлари ҳасадчи ва ёмон кўзи борларнинг сабабидан тешилай дейди. Баъзи бечора фарзандларимиз бир умр отанинг руқясисиз ва онанинг унга паноҳ тилаб ўқийдиган дуоларисиз яшаб ўтишади. Кейин эса (ўша ота-оналар) фарзанднинг ҳоли ёмонлиги ва оғир дардларга мубтало эканидан шикоят қилишади.

Уйларингизни Бақара сурасининг тиловати билан тўлдиринг, зикру дуолар билан қўрғон қилинг,  фарзандларингизни унга одатлантиринг. Шунда барака камаймайди, эр ва хотин ўртасида келшимовчиликлар кўпаймайди. Шайтонлар оила аъзоларининг ақллари ва қалбларига ҳужум қилолмайди. Магарам бу яхшиликни (яъни дуо ва зикрларга эътиборсиз бўлиб) зое қилсаларгина шундай бўлади.

Холид Ҳамдий

@IBRATLY

Hiyobonda

Kecha koʻrdim hiyobonda,
"Sevishganlar" yurganin.
Bir tomonda yosh bolalar
Kulib qarab turganin.

Aytay desam, aytib boʻlmas
Chetga surib hayoni.
Bilmam oʻsha yigit avval -
Sevgan nechta ayolni.

"Qiz"iga ham ishonchim yoʻq,
Kirmas hecham o'gitga.
U ham va'da bergan balki
Son-sanoqsiz yigitga.

Ota-ona umid bilan
Kirgizadi oʻqishga.
Balo bormi shu yoshingdan -
"Sevgi ertak" toʻqishga.

Ketib qolmas o'zgasiga -
Boʻlsa taqdir-peshonang.
Har xil yomon qizlarga va
Yigitlarga ishonmang!

Tegib ketgan boʻlsa gapim,
Nozik boʻlsa ko'nglingiz.
Sizlar qilgan zino jabrin
Tortmasin-da singlingiz.

    (24.04.2023)  Islombek Mirzaqulov

👉 @IBRATLY

Имтиҳон

@IBRATLY

Хеч қачон кўнгил синдирманг

Яқин инсонингизга юборинг

@IBRATLY

STOP QIMOR🛑

@IBRATLY