This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🫰Hijoblilar uchun stil 🧕🏻❤️
#obraz💚
Yoqsa reaksiya bosing❤️
🎁
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#obraz💚
Yoqsa reaksiya bosing❤️
🎁
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
ОҚИБАТНИ ЕМИРИЛИШИ
Авваллари яқинларимизни кўргани борардик, силаи раҳм деб. Дийдордан бахтли эдик.
Кейин осонгина қўнғироқ қилмоқни одат қилдик. Овозларидан уларнинг саломат ва тинчлигини билиш учун.
СМС бизга ёрдамга келди, сўзлар ҳам қисқа "яхшимисиз?" Гарчи бемор бўлсада, улар ҳам жавоб ёздилар -"Алҳамдулиллaҳ"
Ҳозир эса ижтимоий тармоқдан унумли фойдаланиб, уларга жўнатган ГИФларимиз - ёнғоқни шалдирашига ўхшайди.
Меҳр оқибат ҳақидаги чиройли статусни бошқаларга "поделится" қиламиз, гўё унга амал қилаётгандек..
ОҚИБАТ эса бир четда хомуш...
Муҳаммад Иброҳимов
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Авваллари яқинларимизни кўргани борардик, силаи раҳм деб. Дийдордан бахтли эдик.
Кейин осонгина қўнғироқ қилмоқни одат қилдик. Овозларидан уларнинг саломат ва тинчлигини билиш учун.
СМС бизга ёрдамга келди, сўзлар ҳам қисқа "яхшимисиз?" Гарчи бемор бўлсада, улар ҳам жавоб ёздилар -"Алҳамдулиллaҳ"
Ҳозир эса ижтимоий тармоқдан унумли фойдаланиб, уларга жўнатган ГИФларимиз - ёнғоқни шалдирашига ўхшайди.
Меҳр оқибат ҳақидаги чиройли статусни бошқаларга "поделится" қиламиз, гўё унга амал қилаётгандек..
ОҚИБАТ эса бир четда хомуш...
Муҳаммад Иброҳимов
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
📝ЕТМИШ ИККИ ЙИЛЛИК МУҲАББАТ...
ЁХУД ҚЎША ҚАРИШ БАХТИ...
Ёшлигимда бувим ёки бобомдан эртак эшитмагунча уйқуга кетмасдим. Ёшим улғайган сари эртаклардан кўра реал ҳаётий воқеаларга қизиқишим ортди. Бувим ва бобом бир-бирини қандай топганию ҳаёт қувончи ҳамда ташвишларини қай тарзда бошдан ўтказганлари ҳақидаги ҳикояларни овозлари титраб, кўзлари ёниб сўзлаб беришарди. Мен ҳам беихтиёр ўша даврларга бориб қолгандек бўлардим…
Бувим бобомга турмушга чиққанида тўққиз, бобом эса ўн икки ёш бўлган экан. «Ёш болаларни ким никоҳлайди? Бу – жаҳолат!» дейишга шошилманг, ўзига яраша сабаблари бўлган. Бувимнинг ота-онаси аллақандай юқумли касалликдан вафот этгач, акаю опалари ўз рўзғори билан бўлиб, унга яхши қарашмаган. Шунда уларга қўшни бўлган бобомнинг отаси раҳми келиб, қизалоқни асраб олишга қарор қилган. Уйида ўн икки яшар, яъни ўша замоннинг меъёрларига кўра вояга етган, ўғли бўлгани учун бу мумкин бўлмаган экан. Шу сабабдан ягона чора сифатида бувимни ўғлига никоҳлаб, уйига олиб кетган. Бобомнинг отасини илмли, заковатли инсон деб тилга олишади. Демак, бу ишни жаҳолат эмас, мажбуриятдан қилган.
«Ҳамон эсимда, қўлимдан бир иш келмасди. Бобонг билан уззукун боғда дарахтма-дарахт сакраб, чангга ботиб келардик-да, кечки овқатни еяр-емас, дуч келган жойда ухлаб қолардик. Кейин кўтариб ўрнимизга олиб бориб ётқизиб қўйишарди. Мен қайнонам билан ухлардим. Даданг эса укалари билан бошқа хонада ётарди».
Хуллас, бувим эл кўзига келин, аслида эса асранди қиз бўлиб бобомникига келган. Аммо бобомнинг ота-онаси уни ўз фарзандлари қатори кўришган, ҳеч камситишмаган. Бу хонадонда бошқа қиз фарзанд бўлмагани учун, жуда асраб-авайлашган экан.
Бувим ўн етти, бобом йигирма бир ёшга тўлганида ҳақиқий эр-хотин сифатида ҳаёт бошлашган. Орадан бир йил ўтгач эса фарзандли бўлишган. Бироқ у пайтда тиббиёт яхши ривожланмагани учун болалар ўлими кўп бўларкан. Бувимнинг тўнғичи уч ойлик пайти ичкетардан нобуд бўлади. Бундан кейин кўрган яна тўққиз фарзандни ҳам тупроққа қўйган бувижонимнинг эси кирарли-чиқарли бўлиб қолган экан.
«Болаларимиз кетма-кет нобуд бўлаверди, — деб хотирлайди бобом. – Бир сафар эгизак қиз кўрдик. Фотимаси бир кун ҳам яшамай, ўлиб қолди. Бироқ Зуҳрамиз пишиқ экан, ҳаёт учун курашди ва ғолиб келди. Аввалгилари турмаганининг сабабини бувингдан кўришди. «Сути заҳарли», дейишди. Зуҳрани эмизиш учун икки маҳалла наридан бир аёлни аравада ҳар куни уч маҳал олиб келардик. Кечалари эса эчки сути берардик. Ниҳоят, қизалоғимиз оёққа туриб, тили ҳам чиқиб қолди. Шодлигимизнинг чеки йўқ эди. Бироқ уч ёшга кириб, тили бурро бўлиб, ҳамманинг ҳавасини келтириб юрган бир пайтда қизамиқдан нобуд бўлди. Бу фожеа бувинг тугул, мени ҳам енгиб, қаддимни букиб қўйди».
Ўшанда бобомнинг овозидаги титроқ ва кўзларидаги ёш менинг ҳам қалбимни титратган, ёстиққа юзимни босиб роса йиғлагандим. Бечораларнинг бошига битилган кулфатлар шу билан тугамабди. Ундан кейин кўрган ўғиллари нақд тўққиз ёшида дарахтдан йиқилиб ўлибди. Шундан кейин бувим ростмана савдойи бўлиб қолган экан.
«Бувинг бизни роса қўрқитган. Кеча демай, кундуз демай қабристонга кетиб қолаверар, ўғлимизнинг қабрини қучоқлаб тонг оттирарди. Менга: «Бу сенга хотинлик қила олмайди энди. Бошқага уйлан. Соғлом аёлга уйлансанг, уйинг болага тўлади», дегувчилар кўп бўлди, аммо Санобар билан ўн икки ёшимдан бери бирга эдим. Ёнимда бошқа аёлни тасаввур ҳам қилолмасдим. Қолаверса, шундай аҳволда уни ёлғиз қолдириш қўлимдан келмасди. Ахир, бир-биримизга эт билан тирноқдай сингиб кетган эдик-да. Хуллас, кекса онам бир дуохон-фолбиннинг олдига бориб, аллақандай иримларнинг дарагини топиб келди. Санобарнинг кўйлагини марҳум ўғлимизнинг қабрига олиб бориб ёпиб, бир кеча ушлаб туриш, кейин келтириб кийдириш керак экан. Ўшанда кўйлак шамолда учиб кетмасин ёки бирон ҳайвон тортқилаб жўнамасин, дея бутун тунни қабристонда ўтказганман. Қўрқувдан ўзимнинг ҳам эсим оғиб қолаёзганди. «Шўрлик хотиним бу ерда қандай тонг оттираркан-а? Фарзанд доғини душманингга ҳам солмасин экан», деб ўйлагандим ўшанда.
ЁХУД ҚЎША ҚАРИШ БАХТИ...
Ёшлигимда бувим ёки бобомдан эртак эшитмагунча уйқуга кетмасдим. Ёшим улғайган сари эртаклардан кўра реал ҳаётий воқеаларга қизиқишим ортди. Бувим ва бобом бир-бирини қандай топганию ҳаёт қувончи ҳамда ташвишларини қай тарзда бошдан ўтказганлари ҳақидаги ҳикояларни овозлари титраб, кўзлари ёниб сўзлаб беришарди. Мен ҳам беихтиёр ўша даврларга бориб қолгандек бўлардим…
Бувим бобомга турмушга чиққанида тўққиз, бобом эса ўн икки ёш бўлган экан. «Ёш болаларни ким никоҳлайди? Бу – жаҳолат!» дейишга шошилманг, ўзига яраша сабаблари бўлган. Бувимнинг ота-онаси аллақандай юқумли касалликдан вафот этгач, акаю опалари ўз рўзғори билан бўлиб, унга яхши қарашмаган. Шунда уларга қўшни бўлган бобомнинг отаси раҳми келиб, қизалоқни асраб олишга қарор қилган. Уйида ўн икки яшар, яъни ўша замоннинг меъёрларига кўра вояга етган, ўғли бўлгани учун бу мумкин бўлмаган экан. Шу сабабдан ягона чора сифатида бувимни ўғлига никоҳлаб, уйига олиб кетган. Бобомнинг отасини илмли, заковатли инсон деб тилга олишади. Демак, бу ишни жаҳолат эмас, мажбуриятдан қилган.
«Ҳамон эсимда, қўлимдан бир иш келмасди. Бобонг билан уззукун боғда дарахтма-дарахт сакраб, чангга ботиб келардик-да, кечки овқатни еяр-емас, дуч келган жойда ухлаб қолардик. Кейин кўтариб ўрнимизга олиб бориб ётқизиб қўйишарди. Мен қайнонам билан ухлардим. Даданг эса укалари билан бошқа хонада ётарди».
Хуллас, бувим эл кўзига келин, аслида эса асранди қиз бўлиб бобомникига келган. Аммо бобомнинг ота-онаси уни ўз фарзандлари қатори кўришган, ҳеч камситишмаган. Бу хонадонда бошқа қиз фарзанд бўлмагани учун, жуда асраб-авайлашган экан.
Бувим ўн етти, бобом йигирма бир ёшга тўлганида ҳақиқий эр-хотин сифатида ҳаёт бошлашган. Орадан бир йил ўтгач эса фарзандли бўлишган. Бироқ у пайтда тиббиёт яхши ривожланмагани учун болалар ўлими кўп бўларкан. Бувимнинг тўнғичи уч ойлик пайти ичкетардан нобуд бўлади. Бундан кейин кўрган яна тўққиз фарзандни ҳам тупроққа қўйган бувижонимнинг эси кирарли-чиқарли бўлиб қолган экан.
«Болаларимиз кетма-кет нобуд бўлаверди, — деб хотирлайди бобом. – Бир сафар эгизак қиз кўрдик. Фотимаси бир кун ҳам яшамай, ўлиб қолди. Бироқ Зуҳрамиз пишиқ экан, ҳаёт учун курашди ва ғолиб келди. Аввалгилари турмаганининг сабабини бувингдан кўришди. «Сути заҳарли», дейишди. Зуҳрани эмизиш учун икки маҳалла наридан бир аёлни аравада ҳар куни уч маҳал олиб келардик. Кечалари эса эчки сути берардик. Ниҳоят, қизалоғимиз оёққа туриб, тили ҳам чиқиб қолди. Шодлигимизнинг чеки йўқ эди. Бироқ уч ёшга кириб, тили бурро бўлиб, ҳамманинг ҳавасини келтириб юрган бир пайтда қизамиқдан нобуд бўлди. Бу фожеа бувинг тугул, мени ҳам енгиб, қаддимни букиб қўйди».
Ўшанда бобомнинг овозидаги титроқ ва кўзларидаги ёш менинг ҳам қалбимни титратган, ёстиққа юзимни босиб роса йиғлагандим. Бечораларнинг бошига битилган кулфатлар шу билан тугамабди. Ундан кейин кўрган ўғиллари нақд тўққиз ёшида дарахтдан йиқилиб ўлибди. Шундан кейин бувим ростмана савдойи бўлиб қолган экан.
«Бувинг бизни роса қўрқитган. Кеча демай, кундуз демай қабристонга кетиб қолаверар, ўғлимизнинг қабрини қучоқлаб тонг оттирарди. Менга: «Бу сенга хотинлик қила олмайди энди. Бошқага уйлан. Соғлом аёлга уйлансанг, уйинг болага тўлади», дегувчилар кўп бўлди, аммо Санобар билан ўн икки ёшимдан бери бирга эдим. Ёнимда бошқа аёлни тасаввур ҳам қилолмасдим. Қолаверса, шундай аҳволда уни ёлғиз қолдириш қўлимдан келмасди. Ахир, бир-биримизга эт билан тирноқдай сингиб кетган эдик-да. Хуллас, кекса онам бир дуохон-фолбиннинг олдига бориб, аллақандай иримларнинг дарагини топиб келди. Санобарнинг кўйлагини марҳум ўғлимизнинг қабрига олиб бориб ёпиб, бир кеча ушлаб туриш, кейин келтириб кийдириш керак экан. Ўшанда кўйлак шамолда учиб кетмасин ёки бирон ҳайвон тортқилаб жўнамасин, дея бутун тунни қабристонда ўтказганман. Қўрқувдан ўзимнинг ҳам эсим оғиб қолаёзганди. «Шўрлик хотиним бу ерда қандай тонг оттираркан-а? Фарзанд доғини душманингга ҳам солмасин экан», деб ўйлагандим ўшанда.
👍11
Эрталаб ҳорғин ҳолда кириб келсам, ҳовлида бувинг ўқчиб ўтирибди. Аммангга бошқоронғи бўлган экан».
Хуллас, ҳозирда катта шифокор бўлиб кетган аммамнинг дунёга келиши бувимни ҳаётга қайтарган. Икки йил ўтгач эса дадам туғилган. Икки фарзандни етказганига шукур қилиб, уларнинг умрини тилаб бувим ва бобом ҳаётни давом эттиришган.
Бобом Иккинчи жаҳон уруши фахрийси эди. Уни урушга кузатиб, бири тўрт, иккинчиси икки яшар фарзандлари билан қолган бувим эл қатори тирикчилик дарди билан яшаган, эрининг жонини саломат сақлашини Яратгандан сўраб, тўрт йилни ўтказган. Бобом урушнинг бошидан охиригача қатнашиб, чап елкасидан яраланган ҳолда уйга қайтади. Урушга кетгунича саводи аъло бўлгани сабабли босмахонада мусаҳҳиҳ бўлиб ишлаган экан. Аммо қайтиб келса, босмахонани аллақандай фабрикага айлантиришибди. Хуллас, у амакисининг ёнига кириб, янги касб – сувоқчиликни ўрганади. Елкасидан ярадорлиги, ишнинг заҳ ва ноқулайлигига қарамай тирикчилик дардида ишлайверади.
Бироқ бувим ва бобомга аталган ҳаётнинг синовлари ҳали тугамаган экан. Қишнинг қорасовуқ кунлари печкадан учқун сачраб, уйлари ёниб кетади. Бобом шаҳар ташқарисидаги иморатнинг сувоқ ишлари билан машғул бўлиб, уйга ҳафтада бир келаркан. Ўша тунда негадир ҳомиладор хотинидан кўнгли нотинч бўлади ва эрталаб оиласидан хабар олгани келса, уйи келтепа бўлиб ётганини кўради. Қўшниникидан йиғлаб чиққан аёлидан «Болалар омонми? Ўзингга ҳеч нима қилмадими?», деб сўрайди-да, ҳамма соғлигини эшитгач: «Худо бекорга мени қурувчиликка йўналтирмаган экан-да. Куйинма хотин, бир уй бўлса, амаллаймиз», дея бувимни юпатади. Бувим ёнғинда икки фарзандини кўтариб қочган, ҳатто оёғига калиш ҳам киймаган экан. Маҳалла-кўй, қариндош-уруғнинг кўмаги билан амаллаб қишдан чиқишади. Бувим ўшанда оёқ касалига чалинган. Ёзда эса кенжатойи Мансур амаким дунёга келган.
Мансур амакимни яхши хотирлайман. Қад-қомати келишган, ҳарбий одам эди. Шу соҳага бутун умрини бағишлади. Мен ўн ёшларда эдим, чамаси. Амаким Афғонистондаги ҳарбий амалиётларда қатнашар, бувим билан бобом куну-тун унинг дуои жонини қилиб ўтиришарди. Бир куни уйимиз йиғи-сиғи, мотамга тўлди. Амакимнинг ҳалок бўлгани ҳақида хабар келди. Бувимнинг «Бунисини ҳам пешонамга сиғдирмади», дея қилган нолалари ҳамон қулоғимда жаранглайди. Бечора бобом ва бувим шу билан ўнинчи фарзандни тупроққа топширишди…
Бобом бувимни «Санобарим» дерди, олдидан ҳам, орқасидан ҳам. Баъзида бувим атрофдагилардан уялиб «Шунчаки отимни айтиб қўяқолинг, «им»ига бало борми?», деса, бобом: «Хўп» дерди-ю, аммо ўз билганидан қолмасди. Бувим эса бирон марта бобомнинг исмини айтмаган. Ҳарҳолда, мен буни эслолмайман. Нуқул «даданг», «бобонг» деб гапирарди. Эсимда, бувимнинг оёғи қаттиқ оғриб, шифохонага тушиб қолди. Шунда бобом ҳам шифохонага ётиб олди. Анча йиллардан бери елкасидаги оғриқ азобига чидаб, шифокор аммамнинг битта игна санчишига ҳам рухсат бермаган одам (уколдан жуда қўрқарди), шифохонанинг барча шартларига кўниб, даволанишга рози бўлди. Мақсад, бувим билан ёнма-ён бўлиш эди.
Бувимни саксон бир, бобомни эса саксон тўрт ёшида, яъни бир йилда тупроққа топширдик. Бобом бувимдан кейин атиги уч ой яшади. Ҳисоблаб кўрсам, улар етмиш икки йил ёнма-ён бўлишибди. Бу — бир инсон умри дегани. Мен бувим ва бобомнинг ҳаётини сабру қаноат, меҳру муҳаббат, вафою садоқат мактаби дегим келади. Яхшики, шу ҳикояларни тинглаб катта бўлган эканман. Хулосалар асқотаяпти. Юқоридаги воқеаларни эса бугун арзимас баҳоналар билан бузилиб кетаётган оилаларга турмуш қийинчиликларини елкама-елка туриб енгган, бир-бирига бутун умр суянчу таянч бўлиб, оила қўрғонини ардоқлаб келган қадрдонларим ҳаёти ибрат бўлар деган мақсадда қоғозга туширдим.
ШАҲНОЗА СОАТОВА.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Хуллас, ҳозирда катта шифокор бўлиб кетган аммамнинг дунёга келиши бувимни ҳаётга қайтарган. Икки йил ўтгач эса дадам туғилган. Икки фарзандни етказганига шукур қилиб, уларнинг умрини тилаб бувим ва бобом ҳаётни давом эттиришган.
Бобом Иккинчи жаҳон уруши фахрийси эди. Уни урушга кузатиб, бири тўрт, иккинчиси икки яшар фарзандлари билан қолган бувим эл қатори тирикчилик дарди билан яшаган, эрининг жонини саломат сақлашини Яратгандан сўраб, тўрт йилни ўтказган. Бобом урушнинг бошидан охиригача қатнашиб, чап елкасидан яраланган ҳолда уйга қайтади. Урушга кетгунича саводи аъло бўлгани сабабли босмахонада мусаҳҳиҳ бўлиб ишлаган экан. Аммо қайтиб келса, босмахонани аллақандай фабрикага айлантиришибди. Хуллас, у амакисининг ёнига кириб, янги касб – сувоқчиликни ўрганади. Елкасидан ярадорлиги, ишнинг заҳ ва ноқулайлигига қарамай тирикчилик дардида ишлайверади.
Бироқ бувим ва бобомга аталган ҳаётнинг синовлари ҳали тугамаган экан. Қишнинг қорасовуқ кунлари печкадан учқун сачраб, уйлари ёниб кетади. Бобом шаҳар ташқарисидаги иморатнинг сувоқ ишлари билан машғул бўлиб, уйга ҳафтада бир келаркан. Ўша тунда негадир ҳомиладор хотинидан кўнгли нотинч бўлади ва эрталаб оиласидан хабар олгани келса, уйи келтепа бўлиб ётганини кўради. Қўшниникидан йиғлаб чиққан аёлидан «Болалар омонми? Ўзингга ҳеч нима қилмадими?», деб сўрайди-да, ҳамма соғлигини эшитгач: «Худо бекорга мени қурувчиликка йўналтирмаган экан-да. Куйинма хотин, бир уй бўлса, амаллаймиз», дея бувимни юпатади. Бувим ёнғинда икки фарзандини кўтариб қочган, ҳатто оёғига калиш ҳам киймаган экан. Маҳалла-кўй, қариндош-уруғнинг кўмаги билан амаллаб қишдан чиқишади. Бувим ўшанда оёқ касалига чалинган. Ёзда эса кенжатойи Мансур амаким дунёга келган.
Мансур амакимни яхши хотирлайман. Қад-қомати келишган, ҳарбий одам эди. Шу соҳага бутун умрини бағишлади. Мен ўн ёшларда эдим, чамаси. Амаким Афғонистондаги ҳарбий амалиётларда қатнашар, бувим билан бобом куну-тун унинг дуои жонини қилиб ўтиришарди. Бир куни уйимиз йиғи-сиғи, мотамга тўлди. Амакимнинг ҳалок бўлгани ҳақида хабар келди. Бувимнинг «Бунисини ҳам пешонамга сиғдирмади», дея қилган нолалари ҳамон қулоғимда жаранглайди. Бечора бобом ва бувим шу билан ўнинчи фарзандни тупроққа топширишди…
Бобом бувимни «Санобарим» дерди, олдидан ҳам, орқасидан ҳам. Баъзида бувим атрофдагилардан уялиб «Шунчаки отимни айтиб қўяқолинг, «им»ига бало борми?», деса, бобом: «Хўп» дерди-ю, аммо ўз билганидан қолмасди. Бувим эса бирон марта бобомнинг исмини айтмаган. Ҳарҳолда, мен буни эслолмайман. Нуқул «даданг», «бобонг» деб гапирарди. Эсимда, бувимнинг оёғи қаттиқ оғриб, шифохонага тушиб қолди. Шунда бобом ҳам шифохонага ётиб олди. Анча йиллардан бери елкасидаги оғриқ азобига чидаб, шифокор аммамнинг битта игна санчишига ҳам рухсат бермаган одам (уколдан жуда қўрқарди), шифохонанинг барча шартларига кўниб, даволанишга рози бўлди. Мақсад, бувим билан ёнма-ён бўлиш эди.
Бувимни саксон бир, бобомни эса саксон тўрт ёшида, яъни бир йилда тупроққа топширдик. Бобом бувимдан кейин атиги уч ой яшади. Ҳисоблаб кўрсам, улар етмиш икки йил ёнма-ён бўлишибди. Бу — бир инсон умри дегани. Мен бувим ва бобомнинг ҳаётини сабру қаноат, меҳру муҳаббат, вафою садоқат мактаби дегим келади. Яхшики, шу ҳикояларни тинглаб катта бўлган эканман. Хулосалар асқотаяпти. Юқоридаги воқеаларни эса бугун арзимас баҳоналар билан бузилиб кетаётган оилаларга турмуш қийинчиликларини елкама-елка туриб енгган, бир-бирига бутун умр суянчу таянч бўлиб, оила қўрғонини ардоқлаб келган қадрдонларим ҳаёти ибрат бўлар деган мақсадда қоғозга туширдим.
ШАҲНОЗА СОАТОВА.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎆Пиротехника офат келтиради ёхуд мусулмонни қўрқитиш ҳалол эмас!
Ўзбекистон мусулмонлар идораси шу ҳақда яхши бир материал таёрлабди
Видеони охиригача кўриб хулоса чиқаринг ва яқинларга юборинг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ўзбекистон мусулмонлар идораси шу ҳақда яхши бир материал таёрлабди
Видеони охиригача кўриб хулоса чиқаринг ва яқинларга юборинг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤1
🧕 Muslimalar kundaligi
#КЎНГИЛ_ИФОРИ - Ҳали ҳосил кўп. Кейинги теримни уларга терамиз. Аммангиз, акамлар ва укамга. - Хўп бўлади, додажон,- деди Ҳилола рози оҳангда. Мирсаид ака челакни олиб ошхонага йўл олди . У челакни ошхонага қўйиб чиқиб кетиши билан ундан ўзи…
👆👆👆👆 аввалги қисмлар
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
47- ҚИСМ
- Қаранг , бир зумда хона бошни айлантирувчи хуш ифорга тўлиб кетди- я ? ,- деди Ҳилола гулни авайлаб тумба устига қўяркан, - мен ҳозир гул вазага сув солиб келай.
Ҳилола кўп вақт ўтмай айтганини бажо қилиб хонага сув солинган гул вазасини келтирди. Атиргулни унга жойлаштира туриб Сулаймонга миннатдор боқди :
- Катта раҳмат , Сулаймон ака. Бирам ҳурсанд бўлдим- ки ,асти қўяверасиз.
Сулаймон ётоққа ёнбошлади . У Ҳилолага бу гулнинг тарихи ҳақида гапириб беришни жуда истаётганлиги юз- кўзидан кўриниб турар эди.
Ҳилола ундаги ҳоҳишни фаҳмлаб "Қулоғим сизда" деган каби ишора қилди.
- Бундан уч кун аввал Раҳматжон акамни Чилонзор метросининг ёнидаги бекатда кўриб қолиб , машинамда уйга ола келгандим. Ўшанда қўлларида мана шунақанги атиргуллардан уч дона бор эди. Билсам бу гулларни Малоҳат келинойимнинг туғилган кунларига олиб келаётган эканлар. Яна қаердан дегин ? Ўзлари таъмирлаётган бир машҳур ёзувчининг куёвини уйидан. Ўша куёв бўлмиш катта тадбиркор экан. Давлати ҳам шунга яраша бўлса керак-да. Ҳовлисининг бир бурчагида охирги технологиялар асосида ойнаванд гулхона барпо эттирган ва унга дунёнинг турли бурчагидан келтирилган ғаройиб гул ва бошқа манзарали ўсимликлар ўтказдирган экан. Хуллас , Раҳматжон акам ўша куни қўлларидаги гулларга "оғзимнинг суви келгани"ни пайқаб , уйнинг хўжайинидан бугун сен учун яна битта гул сўраб олибдилар. Бу сафар "синглим"га дебдилар. Шунда уй эгаси "Аёлингга уч дона олгандинг , синглингга эса нима учун биттагина гул олиб , раҳмат деб кетаяпсан ?!" деб сўрабди.
Раҳматжон акам нима дейишни билмай қолибдилар ва кўп ўйлаб ўтирмай шундай жавоб берибдилар : "Синглим ҳам ҳам гулларни жуда яхши кўради. Очиғи мен нархи, донаси фалон пул турадиган қиммат гулингизни кунда қайчилаб кетаверишга ҳижолат бўляпман. Бугун синглимнинг туғилган куни эмас . Насиб қилса унинг туғилган кунига шунақа атиргуллардан бир сават тутганим бўлсин. Аммо тўғрисини айтаман. Ана шу бир дона атиргулнинг ўзи ҳам унинг учун бутун дунё гулзоридаги барча гуллардан афзал , сабаби унга бу гулни мен, яъни акаси совға қиляпман" - дебдилар.
- Сулаймон ака , мен барибир бу атиргулни сиздан деб қабул қиламан, - деди Ҳилола ширин жилмайиб , - тўғри Раҳматжон ака уни синглимга деб сўраб олиб келибдилар , бунинг учун улардан ҳам миннатдорман, бироқ улар бу ишни мендан кўра кўпроқ сиз учун қилганлар. Ахир ҳозир ўзингиз айтдингиз- ку , мен Раҳматжон акамнинг кўлларидаги гулларга ҳавасланиб қарагандим деб. Бу ҳавасингиз эса мени ўйлаб юзага келганлигига шубҳам йўқ. Сизга катта , каттакон раҳмат.
- Арзигайсиз , хоним , - деди Сулаймон ўзининг қилган ишидан ўзи завққа тўлиб , - энди чироқни ўчирсанг ҳам бўлади. Эрталаб Раҳматилланинг жиянини ошига барвақт бориб ҳизматида бўлишим керак. Агар телефонни будильниги жиринглаганда ҳам уйғонавермасам ўзинг уйғотиб юборарсан.
- Хўп бўлади , Сулаймон ака
Ҳилола хона чироғини ўчирди.
Сулаймон телефон будильнигининг овози эмас , балки Ҳилоланинг ғимир- ғимир юришидан уйғониб кетди.
- Ҳилола , вақт бўлдими ? Соат неччи бўлди ? - сўради у ёстиқдан бошини кўтармай
- Энди икки ярим бўляпти. Ҳотиржам ухлайверинг , вақт бўлганда ўзим уйғотиб юбораман.
Ҳилоланинг сўзларидан Сулаймоннинг ухлаш ўрнига қайтан уйқуси очилди :
- Шу вақтда ухламай нима қилиб юрибсан ўзинг ? Тинчликми ?
- Тинчлик , тинчлик. Бироз ошқозоним безовта қиляпти . Боя яхши кўриб анжир егандим. Шу ёқмади шекилли.
Сулаймон ётган жойидан қаддини кўтарди :
- Анжир ?! Кетидан чучвара едик. Иккови тоза ўпишиб кўришибди шекилли ?!
- Сулаймон акааа ... - ожизгина ингради Ҳилола
- Ҳаа ?
- Кулдирманг , ўзи ҳозир минерал сув ичиб сал ўзимга келгандим
- Узр , Ҳилола. Йигитлар билан ўзаро гаплашадиган хазилларимиздан айтворибман. Аммо барибир маъноси тўғрида. Майли уни-буни қўй. Ўзинг яхшимисан ҳозир ?!
- Ҳаа , анча яхшиман.
- Ҳеч нарса керакмасми ? Ё дори олиб келайми ?
/136
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
47- ҚИСМ
- Қаранг , бир зумда хона бошни айлантирувчи хуш ифорга тўлиб кетди- я ? ,- деди Ҳилола гулни авайлаб тумба устига қўяркан, - мен ҳозир гул вазага сув солиб келай.
Ҳилола кўп вақт ўтмай айтганини бажо қилиб хонага сув солинган гул вазасини келтирди. Атиргулни унга жойлаштира туриб Сулаймонга миннатдор боқди :
- Катта раҳмат , Сулаймон ака. Бирам ҳурсанд бўлдим- ки ,асти қўяверасиз.
Сулаймон ётоққа ёнбошлади . У Ҳилолага бу гулнинг тарихи ҳақида гапириб беришни жуда истаётганлиги юз- кўзидан кўриниб турар эди.
Ҳилола ундаги ҳоҳишни фаҳмлаб "Қулоғим сизда" деган каби ишора қилди.
- Бундан уч кун аввал Раҳматжон акамни Чилонзор метросининг ёнидаги бекатда кўриб қолиб , машинамда уйга ола келгандим. Ўшанда қўлларида мана шунақанги атиргуллардан уч дона бор эди. Билсам бу гулларни Малоҳат келинойимнинг туғилган кунларига олиб келаётган эканлар. Яна қаердан дегин ? Ўзлари таъмирлаётган бир машҳур ёзувчининг куёвини уйидан. Ўша куёв бўлмиш катта тадбиркор экан. Давлати ҳам шунга яраша бўлса керак-да. Ҳовлисининг бир бурчагида охирги технологиялар асосида ойнаванд гулхона барпо эттирган ва унга дунёнинг турли бурчагидан келтирилган ғаройиб гул ва бошқа манзарали ўсимликлар ўтказдирган экан. Хуллас , Раҳматжон акам ўша куни қўлларидаги гулларга "оғзимнинг суви келгани"ни пайқаб , уйнинг хўжайинидан бугун сен учун яна битта гул сўраб олибдилар. Бу сафар "синглим"га дебдилар. Шунда уй эгаси "Аёлингга уч дона олгандинг , синглингга эса нима учун биттагина гул олиб , раҳмат деб кетаяпсан ?!" деб сўрабди.
Раҳматжон акам нима дейишни билмай қолибдилар ва кўп ўйлаб ўтирмай шундай жавоб берибдилар : "Синглим ҳам ҳам гулларни жуда яхши кўради. Очиғи мен нархи, донаси фалон пул турадиган қиммат гулингизни кунда қайчилаб кетаверишга ҳижолат бўляпман. Бугун синглимнинг туғилган куни эмас . Насиб қилса унинг туғилган кунига шунақа атиргуллардан бир сават тутганим бўлсин. Аммо тўғрисини айтаман. Ана шу бир дона атиргулнинг ўзи ҳам унинг учун бутун дунё гулзоридаги барча гуллардан афзал , сабаби унга бу гулни мен, яъни акаси совға қиляпман" - дебдилар.
- Сулаймон ака , мен барибир бу атиргулни сиздан деб қабул қиламан, - деди Ҳилола ширин жилмайиб , - тўғри Раҳматжон ака уни синглимга деб сўраб олиб келибдилар , бунинг учун улардан ҳам миннатдорман, бироқ улар бу ишни мендан кўра кўпроқ сиз учун қилганлар. Ахир ҳозир ўзингиз айтдингиз- ку , мен Раҳматжон акамнинг кўлларидаги гулларга ҳавасланиб қарагандим деб. Бу ҳавасингиз эса мени ўйлаб юзага келганлигига шубҳам йўқ. Сизга катта , каттакон раҳмат.
- Арзигайсиз , хоним , - деди Сулаймон ўзининг қилган ишидан ўзи завққа тўлиб , - энди чироқни ўчирсанг ҳам бўлади. Эрталаб Раҳматилланинг жиянини ошига барвақт бориб ҳизматида бўлишим керак. Агар телефонни будильниги жиринглаганда ҳам уйғонавермасам ўзинг уйғотиб юборарсан.
- Хўп бўлади , Сулаймон ака
Ҳилола хона чироғини ўчирди.
Сулаймон телефон будильнигининг овози эмас , балки Ҳилоланинг ғимир- ғимир юришидан уйғониб кетди.
- Ҳилола , вақт бўлдими ? Соат неччи бўлди ? - сўради у ёстиқдан бошини кўтармай
- Энди икки ярим бўляпти. Ҳотиржам ухлайверинг , вақт бўлганда ўзим уйғотиб юбораман.
Ҳилоланинг сўзларидан Сулаймоннинг ухлаш ўрнига қайтан уйқуси очилди :
- Шу вақтда ухламай нима қилиб юрибсан ўзинг ? Тинчликми ?
- Тинчлик , тинчлик. Бироз ошқозоним безовта қиляпти . Боя яхши кўриб анжир егандим. Шу ёқмади шекилли.
Сулаймон ётган жойидан қаддини кўтарди :
- Анжир ?! Кетидан чучвара едик. Иккови тоза ўпишиб кўришибди шекилли ?!
- Сулаймон акааа ... - ожизгина ингради Ҳилола
- Ҳаа ?
- Кулдирманг , ўзи ҳозир минерал сув ичиб сал ўзимга келгандим
- Узр , Ҳилола. Йигитлар билан ўзаро гаплашадиган хазилларимиздан айтворибман. Аммо барибир маъноси тўғрида. Майли уни-буни қўй. Ўзинг яхшимисан ҳозир ?!
- Ҳаа , анча яхшиман.
- Ҳеч нарса керакмасми ? Ё дори олиб келайми ?
/136
👍15
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
- Ҳеч нарса керакмас. Дорилар орасидан додажоннинг овқат ҳазм қилдирадиган дориларидан ҳам биттасини ичиб олдим . Шу топда анча яхши бўлиб қолдим.
- Унда ётиб бироз дамингни олақол.
- Ҳозир ухласам сизни уйғотишга ҳам тура олмасам керак деб қўрқаман.
- Сен бемалол ухлайвер. Мен ўзим кетаман. Қолаверса уйқум ҳам ўчиб кетди.
- Хўп , унда ухлаганим бўлсин,- деди Ҳилола миннатдор оҳангда , - ўзи кўзларим юмилиб кетаётганди.
У ёстиққа бошини қўяр экан , сокин овозда Сулаймонга шивирлади :
- Айтганча , ошга кийиб борадиган кийимларингизни даҳлиздаги стулнинг суянчиғига ташлаб қўйганман...
* * *
Сулаймон тонг ёришмай кетганча шомга яқин кириб келди. У кеч қолиши мумкинлигини кундузи телефон қилиб айтиб огоҳлантирган бўлса-да , Ҳилола барибир ҳавотир олди
- Келдизми- я ? Ва ниҳоят ... - деди у Сулаймон уйга қайтгач , - ҳайрият қўйиб юборишдими ?
Сулаймон Ҳилоланинг илгари сира учратмаган бу таҳлит муомаласидан ажабланди :
- Ҳа , тинчликми ? ! Ё бирор гап бўлдими ? - деди у синчков оҳангда.
- Бирор гап бўлсагина барвақт келармидингиз ? - деди Ҳилола ҳамон ҳуноби ошиб ,- аммо айтиб қўяй . Ҳеч гап бўлгани йўқ. Шунчаки ...
- Нима шунчаки ? - Сулаймоннинг ҳамон хайронлиги ортиб
- Шунчаки негадир бугун уйлар ўз- ўзидан ҳувиллаб кетди. Куннинг ўтиши бирам қийин бўлди . Яна ...
- Эээ , бир оғиз сўз билан "Сизни соғиндим" деб қўяқолсанг бўлади- ку. Гапни ҳов тоғдан олиб келмай, - енгил тортди Сулаймон , сўнг юзини Ҳилоланинг юзига яқинлаштириб тегажоғлик қилди ,- шундай қилиб мени соғиндингми ?
- Айтмайман! - деди Ҳилола унга чап бериб ташқарига йўл олар экан,- бироқ шуни айтишим мумкин-ки додажон ҳам кун бўйи сизни қайта - қайта сўрадилар. Тез чиқиб кўнгилларини ҳотиржам қилиб қўйинг- чи ?
Сулаймон кулимсираганча Ҳилолага эргашди.
- Ассалому алайкум, дада ?! Яхши ўтирибсизми ?! - Сулаймон телевизор кўриб ўтирган дадасига салом берар экан , узр сўраш оҳангида қўшиб қўйди ,- кечиринг, бироз ушланиб қолдим . Тўйнинг майда - чуйда ишлари ҳеч тугамас экан.
Мирсаид ака Сулаймоннинг саломига оҳиста алик олди:
- Ваалейкум ассалом, болам . Келдингми ?! Яхши бориб келган бўлсанг бўпти . Фақат шу келин бугун анча безовта бўлди. Ўзидан сўрасам "Анжир еганимга ошқозоним безовта бўлди" деди. Тўғрисини айтсам менгаям шу анжир еганим ёқмади. Ҳазми бироз оғирлик қилдими ё бўлмаса бошқа бир сабаб бўлдими , билмадим. Хуллас келавермаганингдан кейин гузар бошига бориб келин икковимизга боржоми олиб келдим.
Аммо барибир сен келиннинг соғлиғига беҳафсала бўлма . Ўзи жуда чимхўр. Бу дегани иммунитети паст дегани. Менга қолса ўқишларинг бошлангунча бирров докторга кўрсатиб , озроқ муолажа олдирсанг яхши бўларди.
- Хўп дада, мен уни эртагаёқ поликлиникага олиб чиқиб келаман,- деди Сулаймон дадасини тинчлантириб.
- Эртага?! Эртага яна тўйга кетасан шекилли ?! - сўради Мирсаид ака ўрнида ярим қўзғалиб
- У ерга ўн , ўн яримларда борсам бўлади , унгача Ҳилолани шифокорга кўрсатишга бемалол улгураман.
- Ундай бўлса яхши ,- Мирсаид ака шундай деб ташқарига ишора қилди ,- қара-чи келиннинг овқати пишдимикан? Боржоми ичганим учун қорним пиёзнинг пўсти бўлиб кетди...
- Хўп дада ...
Сулаймон ташқарига йўл олди.
/137
- Ҳеч нарса керакмас. Дорилар орасидан додажоннинг овқат ҳазм қилдирадиган дориларидан ҳам биттасини ичиб олдим . Шу топда анча яхши бўлиб қолдим.
- Унда ётиб бироз дамингни олақол.
- Ҳозир ухласам сизни уйғотишга ҳам тура олмасам керак деб қўрқаман.
- Сен бемалол ухлайвер. Мен ўзим кетаман. Қолаверса уйқум ҳам ўчиб кетди.
- Хўп , унда ухлаганим бўлсин,- деди Ҳилола миннатдор оҳангда , - ўзи кўзларим юмилиб кетаётганди.
У ёстиққа бошини қўяр экан , сокин овозда Сулаймонга шивирлади :
- Айтганча , ошга кийиб борадиган кийимларингизни даҳлиздаги стулнинг суянчиғига ташлаб қўйганман...
* * *
Сулаймон тонг ёришмай кетганча шомга яқин кириб келди. У кеч қолиши мумкинлигини кундузи телефон қилиб айтиб огоҳлантирган бўлса-да , Ҳилола барибир ҳавотир олди
- Келдизми- я ? Ва ниҳоят ... - деди у Сулаймон уйга қайтгач , - ҳайрият қўйиб юборишдими ?
Сулаймон Ҳилоланинг илгари сира учратмаган бу таҳлит муомаласидан ажабланди :
- Ҳа , тинчликми ? ! Ё бирор гап бўлдими ? - деди у синчков оҳангда.
- Бирор гап бўлсагина барвақт келармидингиз ? - деди Ҳилола ҳамон ҳуноби ошиб ,- аммо айтиб қўяй . Ҳеч гап бўлгани йўқ. Шунчаки ...
- Нима шунчаки ? - Сулаймоннинг ҳамон хайронлиги ортиб
- Шунчаки негадир бугун уйлар ўз- ўзидан ҳувиллаб кетди. Куннинг ўтиши бирам қийин бўлди . Яна ...
- Эээ , бир оғиз сўз билан "Сизни соғиндим" деб қўяқолсанг бўлади- ку. Гапни ҳов тоғдан олиб келмай, - енгил тортди Сулаймон , сўнг юзини Ҳилоланинг юзига яқинлаштириб тегажоғлик қилди ,- шундай қилиб мени соғиндингми ?
- Айтмайман! - деди Ҳилола унга чап бериб ташқарига йўл олар экан,- бироқ шуни айтишим мумкин-ки додажон ҳам кун бўйи сизни қайта - қайта сўрадилар. Тез чиқиб кўнгилларини ҳотиржам қилиб қўйинг- чи ?
Сулаймон кулимсираганча Ҳилолага эргашди.
- Ассалому алайкум, дада ?! Яхши ўтирибсизми ?! - Сулаймон телевизор кўриб ўтирган дадасига салом берар экан , узр сўраш оҳангида қўшиб қўйди ,- кечиринг, бироз ушланиб қолдим . Тўйнинг майда - чуйда ишлари ҳеч тугамас экан.
Мирсаид ака Сулаймоннинг саломига оҳиста алик олди:
- Ваалейкум ассалом, болам . Келдингми ?! Яхши бориб келган бўлсанг бўпти . Фақат шу келин бугун анча безовта бўлди. Ўзидан сўрасам "Анжир еганимга ошқозоним безовта бўлди" деди. Тўғрисини айтсам менгаям шу анжир еганим ёқмади. Ҳазми бироз оғирлик қилдими ё бўлмаса бошқа бир сабаб бўлдими , билмадим. Хуллас келавермаганингдан кейин гузар бошига бориб келин икковимизга боржоми олиб келдим.
Аммо барибир сен келиннинг соғлиғига беҳафсала бўлма . Ўзи жуда чимхўр. Бу дегани иммунитети паст дегани. Менга қолса ўқишларинг бошлангунча бирров докторга кўрсатиб , озроқ муолажа олдирсанг яхши бўларди.
- Хўп дада, мен уни эртагаёқ поликлиникага олиб чиқиб келаман,- деди Сулаймон дадасини тинчлантириб.
- Эртага?! Эртага яна тўйга кетасан шекилли ?! - сўради Мирсаид ака ўрнида ярим қўзғалиб
- У ерга ўн , ўн яримларда борсам бўлади , унгача Ҳилолани шифокорга кўрсатишга бемалол улгураман.
- Ундай бўлса яхши ,- Мирсаид ака шундай деб ташқарига ишора қилди ,- қара-чи келиннинг овқати пишдимикан? Боржоми ичганим учун қорним пиёзнинг пўсти бўлиб кетди...
- Хўп дада ...
Сулаймон ташқарига йўл олди.
/137
👍13❤1
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
Сулаймон ётоқхонага кирганда Ҳилола кеча ўзи олиб келган атиргулнинг ёнида унга тикилиб хаёл суриб ўтирганини кўриб ажабланди :
- Бугун бошқачароқмисан , Ҳилола ?! Бу вақтда китоб ўқиб ўтирар эдинг , шуни айтаяпгандим ?!
- Сулаймон ака ?! Нега гўзал нарсаларнинг умри қисқа бўлади ?!
Ҳилола бутунлай бошқа мавзудан гап очганига Сулаймон таажжубланди:
- Агар шу атиргулни айтаётган бўлсанг , у камида икки ой туради , ҳавотир олма. Бу борада бу гул ўз оиладошларининг вакиллари орасида анча бахтлиман десаям бўлаверади, у ҳам гўзал, ҳам узоқ умр кўради.
- Қанча ? Икки ойми? Шуми узоқ умр кўриши ? - Ҳилола лабини алам билан бурди.
- Нима бу сенга камми ? Сен учун бу гул қанча сўлимаслиги керак ?
Йўқ , умуман олганда сенга бир нима бўлгани аниқ ! Ана энди ростини айт , нима бўлганини ? - Сулаймон қизишиб кетганди.
Ҳилола тиззаларини қучиб хўрсинди :
- Билмасам . Ўзим ҳам ҳайронман,- у оғир тин олар экан, - нима учундир шу гулнинг сира ҳам сўлмаслиги, қовжирамаслигини истаяпман. Уни жуда қизғаняпман.
- Истасанг бўлди ,- деди Сулаймон, - шу ҳам муаммоми ? Бу гул сўлиса гербарий қилиб оласан, мен эса унинг ўрнига янги ҳудди шунақасини совға қиламан. Келишдикми ? Қани энди бир жилмай-чи?! - Ҳилола жилмайди, Сулаймон сўзида давом этди,- мана бу бошқа гап. Шу жилмайишингга борман-да. Кулсанг чеҳрангда юлдузлар рақс туша бошлайди , сабаби сен нозик ойим - нозиккина парируҳсор Ҳилоламсан.
* * *
- Шу таҳлилларни топширсангиз бўлди . Жавобига эса эртага келасиз ,- деди тонгда Ҳилолани кўрикдан ўтказган шифокор Лидия Феодоровна Сулаймонга,- аммо ҳозир таҳлил натижаларисиз ҳам айтишим мумкин бўлган бир гап - аёлингизнинг гемоглобини кам , қон босими эса паст. Мен сизга қуйидаги озиқ - овқат маҳсулотлари жадвалиини бераман, у ерда бир хафталик овқат рациони айнан Ҳилоланинг ҳолатидаги каби аёлларимиз учун мувофиқлаштириб тузилиб , тавсия қилинган. Шунга кўра овқатланиш менюси ва режимини йўлга қўйиб олсангиз , соғлиғингизга яхшигина фойда қилган бўласиз. Қолган гапларни таҳлил натижалари чиққач гаплашамиз. Келишдик- ми ?
- Сизга катта раҳмат , - Сулаймон шифокорга миннатдорчилик билдириб бўлгач, Ҳилолани ташқарига бошлади.
Улар уйга жимгина қайтишди.
- Ҳилола , биласанми шу тўйга сира боргим келмаяпти ? Негадир оёғим тортмаяпти ...- деди Сулаймон дарвозалари ёнига етиб машинасини тўхтатгач ,- агар ваъдам бўлмаганда ...
- Ҳааа , бормасангиз кутишади ,- деди Ҳилола ўйчанлик билан.
- Аммо сени сира ташлаб кетгим йўқ . Ўз - ўзидан кўнглимни қаттиқ ҳавотир чулғаб оляпти...
- Қизиқсиз - а , Сулаймон ака?! Мени бўри ермиди ? Жимгина уйда ўтираман. Қайтишингизга сиз яхши кўрган ширинликни пишириб қўяман.
- Майли , ундай бўлса куёв навкардан келишим билан уйга келиб кетаман,- деди Сулаймон Ҳилола меҳр билан боқиб ,- балки никоҳ оқшомига бормаслик қарорингдан қайтарсан?! Бирга бориб келардик ?! Курсдошларимизни ҳам кўриб озроқ ёзилармидинг ?! А ?
- Сулаймон ака, шунақа гап ташлаб ўтираверсангиз , дўстларингизни куттириб қўясиз.
- Нима қилай сени ташлаб кетишга сира кўзим қиймаяпти ...
Мен ҳам кеча атиргулни қизғанганинг каби , сени қизғаниб кетяпман...
- Сулаймон акааа... Кеч қоласиз дедим...
- Хўп , хўп... Ҳа айтганча яна битта гап ! Бу энг мухими . Менга ваъда берасанми ?! - Сулаймон Ҳилоланинг қўлларини кафтларига олиб , кўзларига чанқоқ тикилди ,- хўп дейсан- а ?!
- Нима ҳақда ваъда беришим керак ?!
#давоми_бор /138
Муаллиф: Хазонрезги
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Сулаймон ётоқхонага кирганда Ҳилола кеча ўзи олиб келган атиргулнинг ёнида унга тикилиб хаёл суриб ўтирганини кўриб ажабланди :
- Бугун бошқачароқмисан , Ҳилола ?! Бу вақтда китоб ўқиб ўтирар эдинг , шуни айтаяпгандим ?!
- Сулаймон ака ?! Нега гўзал нарсаларнинг умри қисқа бўлади ?!
Ҳилола бутунлай бошқа мавзудан гап очганига Сулаймон таажжубланди:
- Агар шу атиргулни айтаётган бўлсанг , у камида икки ой туради , ҳавотир олма. Бу борада бу гул ўз оиладошларининг вакиллари орасида анча бахтлиман десаям бўлаверади, у ҳам гўзал, ҳам узоқ умр кўради.
- Қанча ? Икки ойми? Шуми узоқ умр кўриши ? - Ҳилола лабини алам билан бурди.
- Нима бу сенга камми ? Сен учун бу гул қанча сўлимаслиги керак ?
Йўқ , умуман олганда сенга бир нима бўлгани аниқ ! Ана энди ростини айт , нима бўлганини ? - Сулаймон қизишиб кетганди.
Ҳилола тиззаларини қучиб хўрсинди :
- Билмасам . Ўзим ҳам ҳайронман,- у оғир тин олар экан, - нима учундир шу гулнинг сира ҳам сўлмаслиги, қовжирамаслигини истаяпман. Уни жуда қизғаняпман.
- Истасанг бўлди ,- деди Сулаймон, - шу ҳам муаммоми ? Бу гул сўлиса гербарий қилиб оласан, мен эса унинг ўрнига янги ҳудди шунақасини совға қиламан. Келишдикми ? Қани энди бир жилмай-чи?! - Ҳилола жилмайди, Сулаймон сўзида давом этди,- мана бу бошқа гап. Шу жилмайишингга борман-да. Кулсанг чеҳрангда юлдузлар рақс туша бошлайди , сабаби сен нозик ойим - нозиккина парируҳсор Ҳилоламсан.
* * *
- Шу таҳлилларни топширсангиз бўлди . Жавобига эса эртага келасиз ,- деди тонгда Ҳилолани кўрикдан ўтказган шифокор Лидия Феодоровна Сулаймонга,- аммо ҳозир таҳлил натижаларисиз ҳам айтишим мумкин бўлган бир гап - аёлингизнинг гемоглобини кам , қон босими эса паст. Мен сизга қуйидаги озиқ - овқат маҳсулотлари жадвалиини бераман, у ерда бир хафталик овқат рациони айнан Ҳилоланинг ҳолатидаги каби аёлларимиз учун мувофиқлаштириб тузилиб , тавсия қилинган. Шунга кўра овқатланиш менюси ва режимини йўлга қўйиб олсангиз , соғлиғингизга яхшигина фойда қилган бўласиз. Қолган гапларни таҳлил натижалари чиққач гаплашамиз. Келишдик- ми ?
- Сизга катта раҳмат , - Сулаймон шифокорга миннатдорчилик билдириб бўлгач, Ҳилолани ташқарига бошлади.
Улар уйга жимгина қайтишди.
- Ҳилола , биласанми шу тўйга сира боргим келмаяпти ? Негадир оёғим тортмаяпти ...- деди Сулаймон дарвозалари ёнига етиб машинасини тўхтатгач ,- агар ваъдам бўлмаганда ...
- Ҳааа , бормасангиз кутишади ,- деди Ҳилола ўйчанлик билан.
- Аммо сени сира ташлаб кетгим йўқ . Ўз - ўзидан кўнглимни қаттиқ ҳавотир чулғаб оляпти...
- Қизиқсиз - а , Сулаймон ака?! Мени бўри ермиди ? Жимгина уйда ўтираман. Қайтишингизга сиз яхши кўрган ширинликни пишириб қўяман.
- Майли , ундай бўлса куёв навкардан келишим билан уйга келиб кетаман,- деди Сулаймон Ҳилола меҳр билан боқиб ,- балки никоҳ оқшомига бормаслик қарорингдан қайтарсан?! Бирга бориб келардик ?! Курсдошларимизни ҳам кўриб озроқ ёзилармидинг ?! А ?
- Сулаймон ака, шунақа гап ташлаб ўтираверсангиз , дўстларингизни куттириб қўясиз.
- Нима қилай сени ташлаб кетишга сира кўзим қиймаяпти ...
Мен ҳам кеча атиргулни қизғанганинг каби , сени қизғаниб кетяпман...
- Сулаймон акааа... Кеч қоласиз дедим...
- Хўп , хўп... Ҳа айтганча яна битта гап ! Бу энг мухими . Менга ваъда берасанми ?! - Сулаймон Ҳилоланинг қўлларини кафтларига олиб , кўзларига чанқоқ тикилди ,- хўп дейсан- а ?!
- Нима ҳақда ваъда беришим керак ?!
#давоми_бор /138
Муаллиф: Хазонрезги
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍30❤5
🧕 Muslimalar kundaligi
#КЎНГИЛ_ИФОРИ Сулаймон ётоқхонага кирганда Ҳилола кеча ўзи олиб келган атиргулнинг ёнида унга тикилиб хаёл суриб ўтирганини кўриб ажабланди : - Бугун бошқачароқмисан , Ҳилола ?! Бу вақтда китоб ўқиб ўтирар эдинг , шуни айтаяпгандим ?! -…
👆👆👆👆аввалги қисмлар
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
48- ҚИСМ
Нимага хўп дейишим керак ?
- Ўзингни эҳтиёт қилишга ?!
- Ўзимни эҳтиёт қилишга ?! - такрорлади Ҳилола ва узоқ ўйланмай жавоб қайтара қолди, - хўп ўзимни эҳтиёт қиламан. Аслида айтганда бу жуда ёқимли таклиф бўлди.
Сулаймон унга муҳаббатга тўла кўзлари билан тикилди :
- Сени жуда яхши кўраман , Ҳилола. Мени десанг ўзингни эҳтиёт қиласан.
Ҳилола жилмайди :
- Энди борақолинг. Соат ҳам ўн бўлай деяпти. Дўстларни кутдириш энг ёмон одат.
Ҳилола машинадан тушиб эшикни ёпар экан, эрига хазиллашиб, эркалангиси келди ва ярим очиқ ойнага эгилди :
- Манга тўйдан "ох" обкелинг, хап?!
- Хап !
Ҳилола биринчи бўлиб ўзи кетмаса, Сулаймоннинг жойидан қимирламаслигини билиб ортга ўгирилди , икки одим қадам босиб яна кўнгли бўлмай эрига қаради .
-Яхши бориб келинг...
* * *
Ҳилоланинг кўнгли нима учундир зим- зимистон бўлиб кетаётган эди. "Тавба,- дея ўйлади у,- офтоб чарақлаган кунда бу нимаси эди ?! Негадир ҳеч қўлим ишга бормаяпти-я ?! Аммо тушликка бир коса бўлсаям иссиқ овқат солишим керак. Кейинги пайтларда додажоннинг ошқозонлари салга безовта қилаяпти ўзи. Ундан кейин Сулаймон акамга сиз яхши кўрган ширинликни тайёрлайман деб ваъда ҳам бериб қўйганман"
Ҳилола шу хаёллар оғушида кийимларини алиштириб чиқиб ошхонага ўтди. Кеча тайёрлаган анжир мураббо ва жемли банкачаларини ертўлага олиб тушиб жойлаб қайтгач , овқатга уннади. Тушликка озроқ котлет, картошкали пюре ва гуляш пиширди. Орада Сулаймон яхши кўрган бисквитдан тайёрлаб , творогли начинка ва қаймоқли кремда безатди. Начинка орасига духовкада озроқ тоб берилган ёнғоқ мағзидан солишни унутмади . Ширинлик устини эса музлаткичда турган малина мевачалари билан чиройли қилиб безатди.
Ҳилола Мирсаид ака билан бирга тушлик қилиб олишди. Овқат устида у додажонисини ўз соғлиғи юзасидан қизиқтирган саволларга жавоб бериб , ҳотиржам қилгач , у кишига яқинда пиширган ширинликдан бир ликобча илинди ва ўзи ошхонани саранжомлашга киришди.
Ҳилола барча ишларни якунлаб ётоғига киргач , ўрнига бориб бироз чўзилди, сўнг кўзларни юмиб хаёлга чўмди. Сулаймоннинг эрталабки сўзлари ёдига тушиб жилмайди:
"Сулаймон акам бугун бироз бошқачароқ эдилар а ? Майли шунисига ҳам шукр. Ойижонимизни тупроққа топширганимиздан кейин илк бор бугун юзларида табассум кўрдим шекилли, ўзиям, - Ҳилола хўрсинди ,- ҳаа уларгаям осон бўлгани йўқ у кунлар..."
Ҳилола қўлини чўзиб тумба устидаги телефонини олди. Унинг хотирасидаги оилавий суратларни бирма- бир кўздан кечира бошлади. У анча вақт шу юмуш билан машғул бўлди. Кадрда муҳрланган суратлар Ҳилолани яқин ўтмишга етаклаб кетди.
Ҳилола хаёллар оғушида кўзи юмилганини сезмай қолди...
Кўча эшигининг қўнғироғи жиринглашидан уйғониб кетган Ҳилола дастлаб уйқу аралаш бироз гарангсираб ётди. Қўнғироқ асти тинай демасди.
Ҳилола ўрнидан туриб "Ҳозир" деганча ҳовлидаги сув жўмрагида юзини енгил чайиб дарвозага етгунча ҳам қўнғироқ жиринглайверди.
Ҳилоланинг юраги нохуш бир нарсани сезгандек гурсиллаб уриб кетди.
Эшикни очган Ҳилола Маҳина амма ва Мирсобит амакиларни кўриб ҳайрон қолди. Аранг салом бериб уларнинг докадек оппоқ бўлиб кетган юзларига термулди
- Мирсаид қани ? - Ҳилоладан сўради Мирсобит ака алик олишни ҳам унутганча.
- Шу ердаман , ака. Тинчликми , нима гап ?! - остонада Мирсаид аканинг қораси кўринди.
- Мирсаид ука, - деди Мирсобит ака укасини бағрига босганча оғир ютиниб , -илтимос ўзингни қўлга ол.
Мирсаид аканинг ранги қув оқариб кетди . У акасини ўзидан итарганча титроқ овозда сўради :
- Тушунтириб айтинг , ака ?! Тинчликми ?
- Ука , - Мирсобит аканинг боши эгилди .
- Мирсаид укажон , Сулаймон...
- Нима Сулаймон ?! - Мирсаид ака опасидан деярли бақириб сўради ,- боламга нима бўлди ?
- Ўзингни бос , ҳеч нарса қилмабди. Шунчаки машинасини тоғ йўлида бироз туртиб юборишибди. Ҳозир шошилинч тез тиббий ёрдам марказига олиб келаётишганмиш. Мираъзам ўша ерга кетди.
/ 139
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
48- ҚИСМ
Нимага хўп дейишим керак ?
- Ўзингни эҳтиёт қилишга ?!
- Ўзимни эҳтиёт қилишга ?! - такрорлади Ҳилола ва узоқ ўйланмай жавоб қайтара қолди, - хўп ўзимни эҳтиёт қиламан. Аслида айтганда бу жуда ёқимли таклиф бўлди.
Сулаймон унга муҳаббатга тўла кўзлари билан тикилди :
- Сени жуда яхши кўраман , Ҳилола. Мени десанг ўзингни эҳтиёт қиласан.
Ҳилола жилмайди :
- Энди борақолинг. Соат ҳам ўн бўлай деяпти. Дўстларни кутдириш энг ёмон одат.
Ҳилола машинадан тушиб эшикни ёпар экан, эрига хазиллашиб, эркалангиси келди ва ярим очиқ ойнага эгилди :
- Манга тўйдан "ох" обкелинг, хап?!
- Хап !
Ҳилола биринчи бўлиб ўзи кетмаса, Сулаймоннинг жойидан қимирламаслигини билиб ортга ўгирилди , икки одим қадам босиб яна кўнгли бўлмай эрига қаради .
-Яхши бориб келинг...
* * *
Ҳилоланинг кўнгли нима учундир зим- зимистон бўлиб кетаётган эди. "Тавба,- дея ўйлади у,- офтоб чарақлаган кунда бу нимаси эди ?! Негадир ҳеч қўлим ишга бормаяпти-я ?! Аммо тушликка бир коса бўлсаям иссиқ овқат солишим керак. Кейинги пайтларда додажоннинг ошқозонлари салга безовта қилаяпти ўзи. Ундан кейин Сулаймон акамга сиз яхши кўрган ширинликни тайёрлайман деб ваъда ҳам бериб қўйганман"
Ҳилола шу хаёллар оғушида кийимларини алиштириб чиқиб ошхонага ўтди. Кеча тайёрлаган анжир мураббо ва жемли банкачаларини ертўлага олиб тушиб жойлаб қайтгач , овқатга уннади. Тушликка озроқ котлет, картошкали пюре ва гуляш пиширди. Орада Сулаймон яхши кўрган бисквитдан тайёрлаб , творогли начинка ва қаймоқли кремда безатди. Начинка орасига духовкада озроқ тоб берилган ёнғоқ мағзидан солишни унутмади . Ширинлик устини эса музлаткичда турган малина мевачалари билан чиройли қилиб безатди.
Ҳилола Мирсаид ака билан бирга тушлик қилиб олишди. Овқат устида у додажонисини ўз соғлиғи юзасидан қизиқтирган саволларга жавоб бериб , ҳотиржам қилгач , у кишига яқинда пиширган ширинликдан бир ликобча илинди ва ўзи ошхонани саранжомлашга киришди.
Ҳилола барча ишларни якунлаб ётоғига киргач , ўрнига бориб бироз чўзилди, сўнг кўзларни юмиб хаёлга чўмди. Сулаймоннинг эрталабки сўзлари ёдига тушиб жилмайди:
"Сулаймон акам бугун бироз бошқачароқ эдилар а ? Майли шунисига ҳам шукр. Ойижонимизни тупроққа топширганимиздан кейин илк бор бугун юзларида табассум кўрдим шекилли, ўзиям, - Ҳилола хўрсинди ,- ҳаа уларгаям осон бўлгани йўқ у кунлар..."
Ҳилола қўлини чўзиб тумба устидаги телефонини олди. Унинг хотирасидаги оилавий суратларни бирма- бир кўздан кечира бошлади. У анча вақт шу юмуш билан машғул бўлди. Кадрда муҳрланган суратлар Ҳилолани яқин ўтмишга етаклаб кетди.
Ҳилола хаёллар оғушида кўзи юмилганини сезмай қолди...
Кўча эшигининг қўнғироғи жиринглашидан уйғониб кетган Ҳилола дастлаб уйқу аралаш бироз гарангсираб ётди. Қўнғироқ асти тинай демасди.
Ҳилола ўрнидан туриб "Ҳозир" деганча ҳовлидаги сув жўмрагида юзини енгил чайиб дарвозага етгунча ҳам қўнғироқ жиринглайверди.
Ҳилоланинг юраги нохуш бир нарсани сезгандек гурсиллаб уриб кетди.
Эшикни очган Ҳилола Маҳина амма ва Мирсобит амакиларни кўриб ҳайрон қолди. Аранг салом бериб уларнинг докадек оппоқ бўлиб кетган юзларига термулди
- Мирсаид қани ? - Ҳилоладан сўради Мирсобит ака алик олишни ҳам унутганча.
- Шу ердаман , ака. Тинчликми , нима гап ?! - остонада Мирсаид аканинг қораси кўринди.
- Мирсаид ука, - деди Мирсобит ака укасини бағрига босганча оғир ютиниб , -илтимос ўзингни қўлга ол.
Мирсаид аканинг ранги қув оқариб кетди . У акасини ўзидан итарганча титроқ овозда сўради :
- Тушунтириб айтинг , ака ?! Тинчликми ?
- Ука , - Мирсобит аканинг боши эгилди .
- Мирсаид укажон , Сулаймон...
- Нима Сулаймон ?! - Мирсаид ака опасидан деярли бақириб сўради ,- боламга нима бўлди ?
- Ўзингни бос , ҳеч нарса қилмабди. Шунчаки машинасини тоғ йўлида бироз туртиб юборишибди. Ҳозир шошилинч тез тиббий ёрдам марказига олиб келаётишганмиш. Мираъзам ўша ерга кетди.
/ 139
👍16
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
Мирсаид ака шилқ этиб ерга тиззалаб қолди.
- Опа , болам ростдан соғми ... - дея олди у .
Ҳилола дарвозага суянганча қотиб қолганди :
"Мана нега ?!
Мана нега юрагим зим - зимистон бўлган экан ?!- алам билан ўйлади у , - мана нега Сулаймон акамнинг у ёқларга оёқлари тортмаган экан?!
Мен аҳмоқ "Дўстларингиз кутиб қолишмасин ?!" деб уларни тезлабман- а ? Ишқилиб жонлари соғ бўлса бўлди.
Сулаймон акааа ! Мен ва додажоннинг бахтларига жонингиз соғ бўлсииин !"
Мирсобит ака укасини суяб ҳовлига олиб кирди. Уни кенг саҳндаги каравотга ўтқазар экан, негадир Хилола эмас, Маҳина опадан сув олиб келишни сўради.
Опаси олиб келган муздек сувни ичган Мирсаид ака ожизгина ингради :
- Акааа , тўғрисини айтинг , болам омонми ? Мен нега ҳалиям бу ерда турганимизга ҳайронман ?
Ака, юринг боламни олиб кетишган касалхонага борайлик.
- Ука , - оғир тин олди Мирсобит ака , - у ерга борганимиз билан ҳалақит қилишдан бошқасига ярамаймиз. Яхшиси шу ерда дуо қилиб турамиз.
- Ака, сиз мени тушунмаяпсиз шекилли ? У ерда барчасидан хабардор бўлар эдик.
- Маҳина опа , сиз келинни ичкарига олинг ,- деди Мирсобит ака гапни бошқа томонга буриб, сўнг ўзига илтижо билан боқиб турган Мирсаидга қаради,- Мираъзам казо- казо дўстларини ишга солиб барчасини ўзи амаллайди.
Ҳилола Маҳина опа ўзини етаклаган хонага киргач, унга илтижоли тикилди :
- Жооон аммажон , жиянингизга нима бўлгани ҳақида билганларингизни айтинг.
Мен ...
Мен негадир қўрқиб кетяпман ...
Юрагим қинидан чиқар даражада гурсиллаб уриб кетяпти. Илтимос , адамларга қўнғироқ қилайлик. Улар бизни Сулаймон акам ётган касалхонага олиб борсинлар ...
Маҳина амма Ҳилолани бағрига босди.
- Хўп болам ... Хўп ... Фақат бироз сабр қилайлик. Сулаймон ҳали йўлда экан. Етиб келишига биз ҳам борамиз ...
Маҳина амма Ҳилолани тинчлантирар эди- ю , аммо ўзи дир- дир титрарди.
Кўп ўтмай ҳовлини одам боса бошлади.
Барча Сулаймонга ҳеч нарса қилмаганлигини бот- бот такрорлар эди- ю , аммо негадир рангларида - ранг йўқдай эди.
Ҳилоланинг юрагига борган сари ваҳм оралай бошлади. Ҳавотирлиги кучайиб кетди. У ҳовлига чиқиб тоза ҳаводан нафас олгиси , шу баҳонада додажониси билан кўришгиси келди. Ҳилола шу топда додажонисигина ўзига далда ва таскин бера олишини тусмоллади.
Аммо аёллар уни ҳовлига чиқишига изн беришмади :
- Ҳовли тўла эркак, ҳозир уларнинг ёнига яқин йўлашингиз одобдан эмас ...
Шу аснода борлиққа шом қўна бошлади.
Қайсидир дақиқада Ҳилоланинг қулоғи чим битди. У ўзига нима бўлаётганини англай олмай ҳайрон бўлди . Қулоғи остида Сулаймоннинг шивири эшитилгандек бўлди :
"Ўзингни эҳтиёт қил"
Ҳилола Сулаймонни ахтариб атрофга телбавор тикилди ...
Шу вақт ҳовлидан Мирсаид аканинг ёввойи овозда ўкирган овози эшитилди :
- Отасининг гўрига тушган болееееммм...
Ҳилола аввалига бу овоздан келган маънога тушунмади. Сўнг бирдан шъуурида ожизгина нимадир "йилт" этди. Ана шу йилт этган туйғу барисини Ҳилолага англата олган эди...
" Демак...
Демак ! ! ! "
Ҳилоланинг нафаси бўғилди. Ҳарсиллаб калта - қисқа нафас ола бошлади. Бу орада кўз қорачиқлари кенгайди . Зум ўтмай ёнбошига "гуп" этиб йиқилди.
У бу дунёдан буткул "узилган" эди.
/140
Мирсаид ака шилқ этиб ерга тиззалаб қолди.
- Опа , болам ростдан соғми ... - дея олди у .
Ҳилола дарвозага суянганча қотиб қолганди :
"Мана нега ?!
Мана нега юрагим зим - зимистон бўлган экан ?!- алам билан ўйлади у , - мана нега Сулаймон акамнинг у ёқларга оёқлари тортмаган экан?!
Мен аҳмоқ "Дўстларингиз кутиб қолишмасин ?!" деб уларни тезлабман- а ? Ишқилиб жонлари соғ бўлса бўлди.
Сулаймон акааа ! Мен ва додажоннинг бахтларига жонингиз соғ бўлсииин !"
Мирсобит ака укасини суяб ҳовлига олиб кирди. Уни кенг саҳндаги каравотга ўтқазар экан, негадир Хилола эмас, Маҳина опадан сув олиб келишни сўради.
Опаси олиб келган муздек сувни ичган Мирсаид ака ожизгина ингради :
- Акааа , тўғрисини айтинг , болам омонми ? Мен нега ҳалиям бу ерда турганимизга ҳайронман ?
Ака, юринг боламни олиб кетишган касалхонага борайлик.
- Ука , - оғир тин олди Мирсобит ака , - у ерга борганимиз билан ҳалақит қилишдан бошқасига ярамаймиз. Яхшиси шу ерда дуо қилиб турамиз.
- Ака, сиз мени тушунмаяпсиз шекилли ? У ерда барчасидан хабардор бўлар эдик.
- Маҳина опа , сиз келинни ичкарига олинг ,- деди Мирсобит ака гапни бошқа томонга буриб, сўнг ўзига илтижо билан боқиб турган Мирсаидга қаради,- Мираъзам казо- казо дўстларини ишга солиб барчасини ўзи амаллайди.
Ҳилола Маҳина опа ўзини етаклаган хонага киргач, унга илтижоли тикилди :
- Жооон аммажон , жиянингизга нима бўлгани ҳақида билганларингизни айтинг.
Мен ...
Мен негадир қўрқиб кетяпман ...
Юрагим қинидан чиқар даражада гурсиллаб уриб кетяпти. Илтимос , адамларга қўнғироқ қилайлик. Улар бизни Сулаймон акам ётган касалхонага олиб борсинлар ...
Маҳина амма Ҳилолани бағрига босди.
- Хўп болам ... Хўп ... Фақат бироз сабр қилайлик. Сулаймон ҳали йўлда экан. Етиб келишига биз ҳам борамиз ...
Маҳина амма Ҳилолани тинчлантирар эди- ю , аммо ўзи дир- дир титрарди.
Кўп ўтмай ҳовлини одам боса бошлади.
Барча Сулаймонга ҳеч нарса қилмаганлигини бот- бот такрорлар эди- ю , аммо негадир рангларида - ранг йўқдай эди.
Ҳилоланинг юрагига борган сари ваҳм оралай бошлади. Ҳавотирлиги кучайиб кетди. У ҳовлига чиқиб тоза ҳаводан нафас олгиси , шу баҳонада додажониси билан кўришгиси келди. Ҳилола шу топда додажонисигина ўзига далда ва таскин бера олишини тусмоллади.
Аммо аёллар уни ҳовлига чиқишига изн беришмади :
- Ҳовли тўла эркак, ҳозир уларнинг ёнига яқин йўлашингиз одобдан эмас ...
Шу аснода борлиққа шом қўна бошлади.
Қайсидир дақиқада Ҳилоланинг қулоғи чим битди. У ўзига нима бўлаётганини англай олмай ҳайрон бўлди . Қулоғи остида Сулаймоннинг шивири эшитилгандек бўлди :
"Ўзингни эҳтиёт қил"
Ҳилола Сулаймонни ахтариб атрофга телбавор тикилди ...
Шу вақт ҳовлидан Мирсаид аканинг ёввойи овозда ўкирган овози эшитилди :
- Отасининг гўрига тушган болееееммм...
Ҳилола аввалига бу овоздан келган маънога тушунмади. Сўнг бирдан шъуурида ожизгина нимадир "йилт" этди. Ана шу йилт этган туйғу барисини Ҳилолага англата олган эди...
" Демак...
Демак ! ! ! "
Ҳилоланинг нафаси бўғилди. Ҳарсиллаб калта - қисқа нафас ола бошлади. Бу орада кўз қорачиқлари кенгайди . Зум ўтмай ёнбошига "гуп" этиб йиқилди.
У бу дунёдан буткул "узилган" эди.
/140
👍13👎1
#КЎНГИЛ_ИФОРИ
Ҳилола кўзини очганда ўзини онасининг қучоғида кўрди. У "Ойижооон" деб дод солмоқчи бўлди , аммо овози чиқмади. Унинг лаблари қуруқшаб кетган , қимирлатишга эса мажоли қолмаган эди.
Ҳилоланинг кўзини очганини кўрган Роҳилахон опа уни бағрига янада қаттиқроқ босди :
- Қизим , жон болам ... Менгина куйдирма, менгинани ёндирма ...
У Ҳилоланинг бошини авайлаб кўтарди. Ёнида турган пиёладаги сувни қизининг лабига тутди. Ҳилола дод солиши учун шу сувни ичиши , лаби ва оғзини намлаб олиши кераклигини фаҳмлаб пиёлага энгашди. Лаблар, оғиз , томоқ..., юрак ҳиёнат қилган жойда кўзлар ўз вазифасини унутмабди, вафодорлигича қолибди... Ундан думалаган ёшлар сув ичишга энгашган юздан узилиб пиёладаги сувга томди :
"Чааак" ...
Атрофга тим қоронғилик тушибди. Ҳилола ҳовли ва хоналар эркак- у аёлларга лиқ тўлганлигини кўрди. Барчалари , айниқса аёллар, оғзиларини рўмоллари билан тўсганча паст овозда юм- юм йиғлашар эди.
Ҳилолага келгувчиларни фарқи қолмагандек эди гўё. У онасининг бағридан узилишни ҳоҳламас, шу топда энди дунёни бус- бутунлигича таний бошлаётган беш ёшдаги қизалоқлик пайтига қайтиб қолишни , ҳозирги ҳаётини буткул унутишни истар эди.
Бир вақт ҳовли тўс - тўс бўлиб қолди. Ташқаридаги "Олиб келишди , олиб келишди" деган шивир- шивир овозлар ичкаригача сизиб кирди. Ҳилола гап нимадалигини тушунди . У бошини қайси куч билан шарт кўтарганини билмади. Табақаси очиқ деразадан бор бўйи билан оқ мато ташланган Сулаймоннинг танаси шифохона замбилида олиб кирилаётганига кўзи тушган Ҳилола ўзиникига буткул ўхшамаган овозда чинқириб юборганини ўзи билмай қолди:
- Сулаймон акаааа !
Йўқ !
Ҳилоланинг лаб, оғиз , томоқ , ... юраги унга ҳиёнат қилмаган экан. Улар фақат энг керак фурсатни кутиб туришган экан!
Сулаймонни кўтариб кираётган йигитлар ҳам Ҳилоланинг чинқириғини эшитиб жойларида бир зум довдираб туриб қолдилар ва ҳовлидагиларнинг кўрсатмалари билан яна йўлларида давом этдилар ...
Роҳилахон опа Ҳилолани юзини маҳкам бағрига босди ...
Сулаймонни бундан салкам икки ой аввал онаси Мастура опанинг майити чиқарилган хонага олиб ўтишди.
Ҳудди ўша хона...
Ҳудди ўша жой...
Қиблага бўйлаб солинган пахталари кўпчиб турган уч кўрпадан уч қават қилиб солинган оҳорли тўшак...
Ҳудди ўшандай...
Фақат бу сафар жой эгаси бошқа инсон эди ...
Фақат бу сафар жой эгаси Сулаймон эди ...
Йигирма икки ёшида бу ёруғ дунё билан видо битимига имзо чеккан Сулаймон...
#давоми_бор / 141
Муаллиф: Хазонрезги
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳилола кўзини очганда ўзини онасининг қучоғида кўрди. У "Ойижооон" деб дод солмоқчи бўлди , аммо овози чиқмади. Унинг лаблари қуруқшаб кетган , қимирлатишга эса мажоли қолмаган эди.
Ҳилоланинг кўзини очганини кўрган Роҳилахон опа уни бағрига янада қаттиқроқ босди :
- Қизим , жон болам ... Менгина куйдирма, менгинани ёндирма ...
У Ҳилоланинг бошини авайлаб кўтарди. Ёнида турган пиёладаги сувни қизининг лабига тутди. Ҳилола дод солиши учун шу сувни ичиши , лаби ва оғзини намлаб олиши кераклигини фаҳмлаб пиёлага энгашди. Лаблар, оғиз , томоқ..., юрак ҳиёнат қилган жойда кўзлар ўз вазифасини унутмабди, вафодорлигича қолибди... Ундан думалаган ёшлар сув ичишга энгашган юздан узилиб пиёладаги сувга томди :
"Чааак" ...
Атрофга тим қоронғилик тушибди. Ҳилола ҳовли ва хоналар эркак- у аёлларга лиқ тўлганлигини кўрди. Барчалари , айниқса аёллар, оғзиларини рўмоллари билан тўсганча паст овозда юм- юм йиғлашар эди.
Ҳилолага келгувчиларни фарқи қолмагандек эди гўё. У онасининг бағридан узилишни ҳоҳламас, шу топда энди дунёни бус- бутунлигича таний бошлаётган беш ёшдаги қизалоқлик пайтига қайтиб қолишни , ҳозирги ҳаётини буткул унутишни истар эди.
Бир вақт ҳовли тўс - тўс бўлиб қолди. Ташқаридаги "Олиб келишди , олиб келишди" деган шивир- шивир овозлар ичкаригача сизиб кирди. Ҳилола гап нимадалигини тушунди . У бошини қайси куч билан шарт кўтарганини билмади. Табақаси очиқ деразадан бор бўйи билан оқ мато ташланган Сулаймоннинг танаси шифохона замбилида олиб кирилаётганига кўзи тушган Ҳилола ўзиникига буткул ўхшамаган овозда чинқириб юборганини ўзи билмай қолди:
- Сулаймон акаааа !
Йўқ !
Ҳилоланинг лаб, оғиз , томоқ , ... юраги унга ҳиёнат қилмаган экан. Улар фақат энг керак фурсатни кутиб туришган экан!
Сулаймонни кўтариб кираётган йигитлар ҳам Ҳилоланинг чинқириғини эшитиб жойларида бир зум довдираб туриб қолдилар ва ҳовлидагиларнинг кўрсатмалари билан яна йўлларида давом этдилар ...
Роҳилахон опа Ҳилолани юзини маҳкам бағрига босди ...
Сулаймонни бундан салкам икки ой аввал онаси Мастура опанинг майити чиқарилган хонага олиб ўтишди.
Ҳудди ўша хона...
Ҳудди ўша жой...
Қиблага бўйлаб солинган пахталари кўпчиб турган уч кўрпадан уч қават қилиб солинган оҳорли тўшак...
Ҳудди ўшандай...
Фақат бу сафар жой эгаси бошқа инсон эди ...
Фақат бу сафар жой эгаси Сулаймон эди ...
Йигирма икки ёшида бу ёруғ дунё билан видо битимига имзо чеккан Сулаймон...
#давоми_бор / 141
Муаллиф: Хазонрезги
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢32👍8😭6❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бахт-саодат эшигининг энг улуғи ота-онанинг қилган дуоси ва уларнинг сиздан розилигидир.
Уларнинг дуолари сизга етадиган бало-офатлардан сақловчи қўрғон бўлса, розилиги жаннатингиздир.
Уларга яхшилик қилишни ғанимат билинг.
ХАЙРЛИ ТУН!
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Уларнинг дуолари сизга етадиган бало-офатлардан сақловчи қўрғон бўлса, розилиги жаннатингиздир.
Уларга яхшилик қилишни ғанимат билинг.
ХАЙРЛИ ТУН!
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Соғ-саломатликда отган тонгингиз хайрли ва баракали куннинг бошланиши бўлсин. Доимо севинч ва бахтларга тўлиб яшанг Қадрдон! Ассалому алайкум.
Қишнинг бир ойини ортда қолдирган, яня бир Чоршанба тонги муборак бўлсин...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Қишнинг бир ойини ортда қолдирган, яня бир Чоршанба тонги муборак бўлсин...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1