📚Ҳаётимсан!
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
9-қисм
- Заҳро Асадовна, илтимос кечиринг, мен ундай демоқчи эмасдим. Мен шунчаки
- Илтимос мен чарчаганман, муҳим гапингиз бўлмаса кейинроқ гаплашамиз. Ҳа айтганча, кейинги ҳафта Малайзияга уч кунга бориб келишимиз керак, у ерда ҳамкорларимиз билан учрашиб, ҳужжатбозлик ишларини ҳал қилиб қайтамиз.
Кейин қолгани билан туризм бўлими шуғулланади. Самолётга икки кишилик чипта буюртма қилиб қўйинг, қолган керакли ҳужжатлар ҳам тайёр бўлиши керак.
- Ҳўп, бўлади. Ҳаммаси сиз айтгандек бўлади, хавотир олманг. Унда мен кейинги ҳафтага режа қилинаётган баъзи лойиҳалар ва кўргазмани сал кейинга сураман.
Сабаб? Ахир сиз билан мен бўлмаймиз-ку?
- Мен бўлмайман, сиз эса шу ерда қолиб лойиҳа ва кўргазма ишларини ҳал қиласиз.
- Унда иккинчи чипта кимга, яъни сиз билан ким боради?
- Лойиҳа муаллифи Беҳруз Шуҳратович. Ишни бошлаган у, демак, охиригаям ўзи етказади. Эътирозингиз борми?
- Йўқ, эътирозим йўқ-деди Зиёд Абдуллаевич бирдан ўзгариб. –Унда мен борай,-деб хонадан чиқиб кетди.
- Э Худойим, ўзинг сабр менга! Ҳаммасининг мақсади битта! Ё менга етишиш ё компанияга, давлатимга. Ҳаммаси бир кўришда ё чиройимга ошиқ бўлади ёки мансабимга. Чарчадим… жудаям чарчадим… 8 йилдан бери эркак зотига ишонмайман.
Эри Хушнуд билан ажрашганига ҳам саккиз йил бўлибди. Вақт жуда тез ўтгандек туйилади-ю… лекин уйига борганида соат миллари гўёки тўхтаб қолади. Қалбингни севадиган, сен учун ҳамма нарсага тайёр, ҳатто жонини ҳам аямайдиган бирор мард йўқ, ҳаммаси ё эҳтироснинг ёки нафсининг қуллари. Бугунгиси ҳаммасидан ҳам ўтиб тушди. Беҳруз ўзи келганидан бери менга бошқача қараётганини сезгандим, лекин бугун ўзим тўхтанг, демасам севгиям изҳор қиларди.
Бу қандай гап! Бу қанақаси энди?! Ўзи саккиз ёш кичкина, бунинг устига ҳали уйланмаган. Ёш қизлар туриб мендек ўзидан катта аёлга ҳам қизиқадими, тавба! Бу шунчаки ҳавас, уйланса ўтиб кетади деб умид қиламан. Нимага ўзи шу ёшгача уйланмаган хайронман. Ёмон йигитга ўхшамайди, ақлли, ўқимишли, фикрлари теран, ўйлаб гапиради, қатъиятли, вазмин, жиддий, бунинг устига тан олишим керак жуда келишган, нигоҳлари ўткир, бўй-бастли, гавдали, хуллас ёринг борми деса бор дегулик йигит. Шундай йигитга нима қиз қуриб қолганми? Ўзи битта шу етмай турганди менга!
Зиёд Абдуллаевичдан қутулолмай юрибман-у, энди буям бормиди менга? Зиёд деганлариям менга ўзича бир кўришда ошиқ бўлиб гулдек хотини ва фариштадек қизидан воз кечиб ўтирибди. Бировга вафо қилмаган менга вафо қилармиди! Ҳаммага инсоф бер, Аллоҳим, инсоф бер…
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
9-қисм
- Заҳро Асадовна, илтимос кечиринг, мен ундай демоқчи эмасдим. Мен шунчаки
- Илтимос мен чарчаганман, муҳим гапингиз бўлмаса кейинроқ гаплашамиз. Ҳа айтганча, кейинги ҳафта Малайзияга уч кунга бориб келишимиз керак, у ерда ҳамкорларимиз билан учрашиб, ҳужжатбозлик ишларини ҳал қилиб қайтамиз.
Кейин қолгани билан туризм бўлими шуғулланади. Самолётга икки кишилик чипта буюртма қилиб қўйинг, қолган керакли ҳужжатлар ҳам тайёр бўлиши керак.
- Ҳўп, бўлади. Ҳаммаси сиз айтгандек бўлади, хавотир олманг. Унда мен кейинги ҳафтага режа қилинаётган баъзи лойиҳалар ва кўргазмани сал кейинга сураман.
Сабаб? Ахир сиз билан мен бўлмаймиз-ку?
- Мен бўлмайман, сиз эса шу ерда қолиб лойиҳа ва кўргазма ишларини ҳал қиласиз.
- Унда иккинчи чипта кимга, яъни сиз билан ким боради?
- Лойиҳа муаллифи Беҳруз Шуҳратович. Ишни бошлаган у, демак, охиригаям ўзи етказади. Эътирозингиз борми?
- Йўқ, эътирозим йўқ-деди Зиёд Абдуллаевич бирдан ўзгариб. –Унда мен борай,-деб хонадан чиқиб кетди.
- Э Худойим, ўзинг сабр менга! Ҳаммасининг мақсади битта! Ё менга етишиш ё компанияга, давлатимга. Ҳаммаси бир кўришда ё чиройимга ошиқ бўлади ёки мансабимга. Чарчадим… жудаям чарчадим… 8 йилдан бери эркак зотига ишонмайман.
Эри Хушнуд билан ажрашганига ҳам саккиз йил бўлибди. Вақт жуда тез ўтгандек туйилади-ю… лекин уйига борганида соат миллари гўёки тўхтаб қолади. Қалбингни севадиган, сен учун ҳамма нарсага тайёр, ҳатто жонини ҳам аямайдиган бирор мард йўқ, ҳаммаси ё эҳтироснинг ёки нафсининг қуллари. Бугунгиси ҳаммасидан ҳам ўтиб тушди. Беҳруз ўзи келганидан бери менга бошқача қараётганини сезгандим, лекин бугун ўзим тўхтанг, демасам севгиям изҳор қиларди.
Бу қандай гап! Бу қанақаси энди?! Ўзи саккиз ёш кичкина, бунинг устига ҳали уйланмаган. Ёш қизлар туриб мендек ўзидан катта аёлга ҳам қизиқадими, тавба! Бу шунчаки ҳавас, уйланса ўтиб кетади деб умид қиламан. Нимага ўзи шу ёшгача уйланмаган хайронман. Ёмон йигитга ўхшамайди, ақлли, ўқимишли, фикрлари теран, ўйлаб гапиради, қатъиятли, вазмин, жиддий, бунинг устига тан олишим керак жуда келишган, нигоҳлари ўткир, бўй-бастли, гавдали, хуллас ёринг борми деса бор дегулик йигит. Шундай йигитга нима қиз қуриб қолганми? Ўзи битта шу етмай турганди менга!
Зиёд Абдуллаевичдан қутулолмай юрибман-у, энди буям бормиди менга? Зиёд деганлариям менга ўзича бир кўришда ошиқ бўлиб гулдек хотини ва фариштадек қизидан воз кечиб ўтирибди. Бировга вафо қилмаган менга вафо қилармиди! Ҳаммага инсоф бер, Аллоҳим, инсоф бер…
👍20
Орадан вақт ўтиб анча кеч тушди, соат миллари ҳам кечки 10 ни кўрсатаяпти. Аёл хонасидан чиқди, қараса Беҳрузнинг хонаси қоронғи, эшик ҳам ёпиқ. Худога шукур, кетибди, ўйлади Заҳро Асадовна.
Кейин лифтда пастга тушди, қараса пастда юмшоқ ўриндиқда Беҳруз ўтирибди.
- Ҳалиям кетмадингизми?-деди аёл жиддий оҳангда ўрнидан турган Беҳрузга.
- Кутаман дегандим-ку.
- Нега? Нима учун ундай қиляпсиз? Ўзим ҳам кета оламан, ёш бола эмасман-ку?!-деди аёл бироз асабийлашиб.
- Хавотир олдим, машинангиз ҳам йўқ, вақт алламаҳал бўлди.
- Хавотир олдим? Наҳотки? Мени умуман билмайсиз, деярли танимайсиз, бегона бўлсак, қандай қилиб хавотир олиш мумкин?! Ҳаммага шунақамисиз, ҳаммадан шундай хавотир оласизми?-деди аёл бироз киноя оҳангида.
- Йўқ ҳаммага ундай эмасман, эҳтимол ҳақдирсиз, сизни билмасман, яхши танимасман, сизга бегонадирман, лекин сиз менга бегона эмассиз! Шунинг учун ҳам хавотир олдим. Биламан, ёш бола эмассиз, сиз истаган одам эмаслигимниям жуда яхши биламан. Яна шуниям аниқ биламанки, мен сиз ўйлаётган енгил йигит ёки эҳтиросга берилиб кетаверадиган ҳавойи эркаклардан эмасман! Мен нимани истаётганимни, ўз туйғуларим қанақа эканлигини жуда яхши биламан. Ҳавас билан ишқни яхши фарқлайдиган ёшдаман. Хавотирга келсак, доим хавотир оламан, зарур бўлса доим ҳимоя ҳам қилавераман. Жаҳлингизни чиқарётган нарса шу бўлса, кўнглингиз тўқ бўлсин, сизга осилиб ғашингизга ҳам тегишни истамайман. Мен ҳаддимни биламан, хотиржам бўлинг. Энди эса илтимос, қаршилик қилманг, уйингизга олиб бориб қўяман ва кетаман,-деди Беҳруз жиддий қиёфада.
Заҳро Асадовна бироз гангиб қолди, чунки Беҳруз шундай гапиргандики, на саволга, на бир эътирозга ўрин қолдирмади. Самимий гапираётгани шундоққина кўзларидан билиниб турарди. Унга ҳали ҳеч ким бундай гапларни айтмаганди, ҳеч ким бунга ботинолмасди ҳам. Лекин Беҳруз… у ҳақиқатдан ҳам бошқача, бошқаларга ўхшамайдиям.
Аёл бир сўз демай, Беҳрузнинг машинасига ўтирди.
- Қаерга борамиз?
- Дружбага.
- Хўп,-дея машинага газ берди Беҳруз.
Йўл бўйи иккиси ҳам бир сўз дейишмади. Аёл унга ноҳақ қўпол гапирдим, дилини оғритиб қўйдим, деб ичидан афсусланди. Лекин индамади. Улар етиб боришгач:
- Шу ерда тушаман, қолганига ўзим,-деди аёл Беҳруз машинани тўхтатгач.
- Шошманг, илтимос, охиригача ўзим олиб кириб қўяман, шу ердан кирамизми?-сўради Беҳруз.
- Ҳа, шу ердан кирасиз.
Беҳруз кўп қаватли уйларнинг ҳудудигача кириб борди ва тўхтаб машинадан тушди. Кейин бориб аёл ўтирган орқа ўриндиқ эшигини очди.
- Раҳмат-деди аёл тушгач.
- Энди уйга боринг, хавотир олишаётгандир,-деди кейин.
Атроф қоронғироқ эди, кечаси бўлгани учун атроф жимжит эди. Шу пайт бир машина Беҳруз кириб келган йўлдан тезлик билан келиб тўхтади ва ичидан 5 та йигит тушди. Машинанинг фарасини ёқиб машинадан тушди, хайдаб келган йигит. Шунда Беҳруз уларни кимлигини ва нима мақсадда келганини тушунди. Улар боя Беҳруз урган икки йигит ва шериклари эди. Заҳро Асадовнанинг юраги шувиллади, чунки атрофда ҳеч ким йўқ, бунинг устига қоронғи эди. Камига беш киши эди улар, бешта одамга Беҳруз бас келолмайди, ишқилиб охири бахайр бўлсин, деб ўйлади дилида.
- Қалесан, муштимзўр?-деди йигитлардан бири Беҳрузга.
Гапирган йигит мушт еган йигит эди.
- Камлик қилдими?-деди Беҳруз.
- Вой ў, шунчали зўрмисана?-деди ёнидаги кулиб.
- Заҳро Асадовна, сиз уйга киринг.
- Лекин Беҳруз.
- Илтимос уйга киринг.
- Йигитлар, шуни яхши йўл билан ҳал қилайлик, беш киши бир кишигаям қарши чиқадими, уят эмасми?-деди аёл Беҳруздан хавотир олиб.
- Истасангиз икки киши сиз билан ҳам овора бўлиб туришимиз мумкин,-деб совуқ илжайди кимдир.
- Овозингни ўчир, ў мараз! Яна бир оғиз уни шаънига сўз айтсанг жағингни синдираман билиб қўй!-ғазабланди Беҳруз.
- Беҳруз, илтимос, ўзингизни босинг,-дея уни қўлидан ушлаб тўхтатди аёл.
- Яхшиликча кетларинг, бўлмаса,-деди Беҳруз.
- Хўш нима қиласан?
- Жононингдан ташвишланма, ўзимиз эшигигача кузатиб қўямиз,-деди бошқаси кулиб.
- Балки ётоғигача,-деди яна кимдир кулиб.
Беҳруз ортиқ чидаб туролмади, бориб битасини жағига тепди. Зарбнинг қаттиқ бўлганидан инграб йиқилди.
Кейин лифтда пастга тушди, қараса пастда юмшоқ ўриндиқда Беҳруз ўтирибди.
- Ҳалиям кетмадингизми?-деди аёл жиддий оҳангда ўрнидан турган Беҳрузга.
- Кутаман дегандим-ку.
- Нега? Нима учун ундай қиляпсиз? Ўзим ҳам кета оламан, ёш бола эмасман-ку?!-деди аёл бироз асабийлашиб.
- Хавотир олдим, машинангиз ҳам йўқ, вақт алламаҳал бўлди.
- Хавотир олдим? Наҳотки? Мени умуман билмайсиз, деярли танимайсиз, бегона бўлсак, қандай қилиб хавотир олиш мумкин?! Ҳаммага шунақамисиз, ҳаммадан шундай хавотир оласизми?-деди аёл бироз киноя оҳангида.
- Йўқ ҳаммага ундай эмасман, эҳтимол ҳақдирсиз, сизни билмасман, яхши танимасман, сизга бегонадирман, лекин сиз менга бегона эмассиз! Шунинг учун ҳам хавотир олдим. Биламан, ёш бола эмассиз, сиз истаган одам эмаслигимниям жуда яхши биламан. Яна шуниям аниқ биламанки, мен сиз ўйлаётган енгил йигит ёки эҳтиросга берилиб кетаверадиган ҳавойи эркаклардан эмасман! Мен нимани истаётганимни, ўз туйғуларим қанақа эканлигини жуда яхши биламан. Ҳавас билан ишқни яхши фарқлайдиган ёшдаман. Хавотирга келсак, доим хавотир оламан, зарур бўлса доим ҳимоя ҳам қилавераман. Жаҳлингизни чиқарётган нарса шу бўлса, кўнглингиз тўқ бўлсин, сизга осилиб ғашингизга ҳам тегишни истамайман. Мен ҳаддимни биламан, хотиржам бўлинг. Энди эса илтимос, қаршилик қилманг, уйингизга олиб бориб қўяман ва кетаман,-деди Беҳруз жиддий қиёфада.
Заҳро Асадовна бироз гангиб қолди, чунки Беҳруз шундай гапиргандики, на саволга, на бир эътирозга ўрин қолдирмади. Самимий гапираётгани шундоққина кўзларидан билиниб турарди. Унга ҳали ҳеч ким бундай гапларни айтмаганди, ҳеч ким бунга ботинолмасди ҳам. Лекин Беҳруз… у ҳақиқатдан ҳам бошқача, бошқаларга ўхшамайдиям.
Аёл бир сўз демай, Беҳрузнинг машинасига ўтирди.
- Қаерга борамиз?
- Дружбага.
- Хўп,-дея машинага газ берди Беҳруз.
Йўл бўйи иккиси ҳам бир сўз дейишмади. Аёл унга ноҳақ қўпол гапирдим, дилини оғритиб қўйдим, деб ичидан афсусланди. Лекин индамади. Улар етиб боришгач:
- Шу ерда тушаман, қолганига ўзим,-деди аёл Беҳруз машинани тўхтатгач.
- Шошманг, илтимос, охиригача ўзим олиб кириб қўяман, шу ердан кирамизми?-сўради Беҳруз.
- Ҳа, шу ердан кирасиз.
Беҳруз кўп қаватли уйларнинг ҳудудигача кириб борди ва тўхтаб машинадан тушди. Кейин бориб аёл ўтирган орқа ўриндиқ эшигини очди.
- Раҳмат-деди аёл тушгач.
- Энди уйга боринг, хавотир олишаётгандир,-деди кейин.
Атроф қоронғироқ эди, кечаси бўлгани учун атроф жимжит эди. Шу пайт бир машина Беҳруз кириб келган йўлдан тезлик билан келиб тўхтади ва ичидан 5 та йигит тушди. Машинанинг фарасини ёқиб машинадан тушди, хайдаб келган йигит. Шунда Беҳруз уларни кимлигини ва нима мақсадда келганини тушунди. Улар боя Беҳруз урган икки йигит ва шериклари эди. Заҳро Асадовнанинг юраги шувиллади, чунки атрофда ҳеч ким йўқ, бунинг устига қоронғи эди. Камига беш киши эди улар, бешта одамга Беҳруз бас келолмайди, ишқилиб охири бахайр бўлсин, деб ўйлади дилида.
- Қалесан, муштимзўр?-деди йигитлардан бири Беҳрузга.
Гапирган йигит мушт еган йигит эди.
- Камлик қилдими?-деди Беҳруз.
- Вой ў, шунчали зўрмисана?-деди ёнидаги кулиб.
- Заҳро Асадовна, сиз уйга киринг.
- Лекин Беҳруз.
- Илтимос уйга киринг.
- Йигитлар, шуни яхши йўл билан ҳал қилайлик, беш киши бир кишигаям қарши чиқадими, уят эмасми?-деди аёл Беҳруздан хавотир олиб.
- Истасангиз икки киши сиз билан ҳам овора бўлиб туришимиз мумкин,-деб совуқ илжайди кимдир.
- Овозингни ўчир, ў мараз! Яна бир оғиз уни шаънига сўз айтсанг жағингни синдираман билиб қўй!-ғазабланди Беҳруз.
- Беҳруз, илтимос, ўзингизни босинг,-дея уни қўлидан ушлаб тўхтатди аёл.
- Яхшиликча кетларинг, бўлмаса,-деди Беҳруз.
- Хўш нима қиласан?
- Жононингдан ташвишланма, ўзимиз эшигигача кузатиб қўямиз,-деди бошқаси кулиб.
- Балки ётоғигача,-деди яна кимдир кулиб.
Беҳруз ортиқ чидаб туролмади, бориб битасини жағига тепди. Зарбнинг қаттиқ бўлганидан инграб йиқилди.
👍18
Кейин қолганлар билан муштлашди, тайквандо билан профессионал даражада шуғуллангани боис бу бешта кўча безориларини ерга қулатиш унга қийин бўлмади.
Кимнидир жағи синди, бошқасини қўлини синдирди, кимнингдир кўзлари кўкарди. Шу пайт бирдан биттаси ўрнидан туриб пичоқ чиқарди
- Беҳруз,-деди аёл қўрқиб.
- Қўрқманг.
Яна бир йигит ўзини ўнглаб икки томондан унга ташланишди. Биттасини қорнига уриб ўзидан нари қилди, лекин пичоқ тутган йигит бир ҳамла қилганди, пичоқ Беҳрузнинг тирсагини юқори қисмини яхшигина тирнаб ўтди.
Беҳрузнинг жаҳли чиқиб йигитни айлантириб чунонам тепдики, зарбадан у ҳам ерга йиқилди. Аёл жон ҳолатда Беҳрузнинг қўлига ёпишди.
- Нима қилди, нима бўлди? Қаранг қонаяпти!-деди жони ачишиб.
- Қўрқманг, ҳеч нарса қилмади, шунчаки сал тирнаб ўтди холос.
Бу пайтда йигитлар амал-тақал машинага ўтириб қочиб қолишди.
- Йўқ, юринг касалхонага борамиз.
- Нималар деяпсиз, дарров мелиса етиб келади, кейин шаънингизга ҳар хил гап кўпаяди.
- Ҳозир жонингизни ўйласангиз-чи!
- Сизнинг шаънингиз жонимдан ҳам устун туради. Кейин бу ҳеч нарса эмас, 2-3 кунда битиб кетади. Кўрганларингиз учун узр сўрайман.
- Аслида сизга раҳмат! Энди ҳеч бўлмаса уйга киринг, ярангизни боғлаб қўяман.
- Йўқ, ҳаммаси жойида. Сиз уйга киринг, кейин менам кетаман.
- Қайсарлик қилманг, қонаяпти ахир?
- Ҳечқиси йўқ уйга етволаман. Энди кирақолинг, илтимос.
Аёл бўйнидаги харир рўмолни ечди.
- Нима қилмоқчисиз?
- Қўлингизни боғлаб қўяман, қонни тўхтатиб туради.
Кейин унинг қўлини сиқиброқ боғлаб қўйди.
- Уйга боргач менга хабар беринг, яхшилигингизни билай,-дея сумкасидан шахсий рақами ёзилган қоғозни унга берди.
- Хўп, раҳмат!
- Эҳтиёт бўлиб кетинг,-деб аёл ундан узоқлашди.
Беҳруз у киргач, машинасига ўтириб уйга кетди. Уйга кириб борганда вақт ҳам 11дан ошганди. Ота-онаси ҳали ухлашмаган экан, телевизор кўришётганди.
- Ассалому-алайкум, мен келдим. Яхши ўтирибсизларми?-деди Беҳруз.
- Вой, болам, бу нима аҳвол? Қўлингга нима қилди, қонми?!-деди онаси жон ҳолатда
Беҳрузнинг ёнига келиб.
- Ойи ваҳима қилманг, ҳаммаси жойида,-деди Беҳруз.
- Ҳой, адаси, ўтиравермасдан сиз ҳам келсангиз-чи бундай!
- Ҳа, нима гап ўзи тинчликми?-деди Шуҳрат ака ҳам келиб.
- Қаерда бўлди, ким қилди, нима бўлди ўзи?!-деди онаси саволларни қаторлаштириб.
- Онаси битта-битта сўрагин. Беҳруз нима бўлди?
- Кўча безорилари, ада.
- Бўронда қолгурлар, яхшигина жароҳатлашибди, болам,-деди онаси костюмини, кўйлагини ечган Беҳрузга.
Онаси ҳамшира бўлиб ишлагани учун дарров керакли нарсаларни олиб келди. Кейин жароҳатни тозалаб артиб, малҳам суриб боғлади.
– Докторга кўрсатиш керак -деди онаси кейин.
- Кераги йўқ, мен яхшиман, ойи. Қолаверса ўзингиз ҳам врачдан қолишмайсиз-ку,-кулди Беҳруз.
- Ҳозир куладиган пайтми? Худога шукурки, унча қалин кесмабди, борди-ю жиддийроқ жароҳат олганингда нима қилардик?!
- Қани энди гапир-чи? Нима бўлди ўзи?-деди Шуҳрат ака хотини ишни тугатгач.
- Ишдан чиқсам, кўча безорилари машинам атрофида ўралашиб туришган экан, йўлимни тўсишди. Кейин уришдим, ҳаммаси шу.
- Улар кўпчиликмиди? Сен унча-мунчага жароҳат олмайсан?-деди дадаси.
- Бешта эди.
- Ярамаслар, беш киши бўлиб сенга ёпишишдими?-деди онаси.
- Адаси, милисага хабар қилиш керак-деди кейин эрига қараб.
- Ойи, қанақа мелиса, нима деяпсиз? Арзимаган нарсагаям мелисага борасизми энди? Мен яхшиман, ҳаммаси жойида. Қолаверса, ҳаммаси насибасига яраша олди, уларнинг аҳволи олдида меники анча яхши.
- Ишқилиб жиддийроқ ҳеч нарса қилмадингми?-деди отаси.
- Бир-икки ойда кўрмагандек бўлиб кетишади.
- Вой, адаси, худди ўғлингиз бир-икки марта кўчада муштлашиб юргандай сўрашингизни қаранг! Ўзини ҳимоя қилганда болам.
- Бир ўзинг бўлмагансан шекилли?-деди отаси Беҳрузнинг қўли боғланган ҳолда келган рўмолга ишора қилиб?
- Ҳа буни айтяпсизми? Ҳалиги ёнимда раҳбарим ҳам бор эди, Заҳро Асадовна, безорилар билан муштлашаётганимда компаниядан чиқиб қолди. Уйга кетаётган экан, машинасига ўтирай деганда менга кўзи тушиб, ёнимга келди ва аҳволимни кўриб қон кетмасин деб шуни боғлаб қўйди-дея ёлғон гапиришга мажбур бўлди Беҳруз.
Кимнидир жағи синди, бошқасини қўлини синдирди, кимнингдир кўзлари кўкарди. Шу пайт бирдан биттаси ўрнидан туриб пичоқ чиқарди
- Беҳруз,-деди аёл қўрқиб.
- Қўрқманг.
Яна бир йигит ўзини ўнглаб икки томондан унга ташланишди. Биттасини қорнига уриб ўзидан нари қилди, лекин пичоқ тутган йигит бир ҳамла қилганди, пичоқ Беҳрузнинг тирсагини юқори қисмини яхшигина тирнаб ўтди.
Беҳрузнинг жаҳли чиқиб йигитни айлантириб чунонам тепдики, зарбадан у ҳам ерга йиқилди. Аёл жон ҳолатда Беҳрузнинг қўлига ёпишди.
- Нима қилди, нима бўлди? Қаранг қонаяпти!-деди жони ачишиб.
- Қўрқманг, ҳеч нарса қилмади, шунчаки сал тирнаб ўтди холос.
Бу пайтда йигитлар амал-тақал машинага ўтириб қочиб қолишди.
- Йўқ, юринг касалхонага борамиз.
- Нималар деяпсиз, дарров мелиса етиб келади, кейин шаънингизга ҳар хил гап кўпаяди.
- Ҳозир жонингизни ўйласангиз-чи!
- Сизнинг шаънингиз жонимдан ҳам устун туради. Кейин бу ҳеч нарса эмас, 2-3 кунда битиб кетади. Кўрганларингиз учун узр сўрайман.
- Аслида сизга раҳмат! Энди ҳеч бўлмаса уйга киринг, ярангизни боғлаб қўяман.
- Йўқ, ҳаммаси жойида. Сиз уйга киринг, кейин менам кетаман.
- Қайсарлик қилманг, қонаяпти ахир?
- Ҳечқиси йўқ уйга етволаман. Энди кирақолинг, илтимос.
Аёл бўйнидаги харир рўмолни ечди.
- Нима қилмоқчисиз?
- Қўлингизни боғлаб қўяман, қонни тўхтатиб туради.
Кейин унинг қўлини сиқиброқ боғлаб қўйди.
- Уйга боргач менга хабар беринг, яхшилигингизни билай,-дея сумкасидан шахсий рақами ёзилган қоғозни унга берди.
- Хўп, раҳмат!
- Эҳтиёт бўлиб кетинг,-деб аёл ундан узоқлашди.
Беҳруз у киргач, машинасига ўтириб уйга кетди. Уйга кириб борганда вақт ҳам 11дан ошганди. Ота-онаси ҳали ухлашмаган экан, телевизор кўришётганди.
- Ассалому-алайкум, мен келдим. Яхши ўтирибсизларми?-деди Беҳруз.
- Вой, болам, бу нима аҳвол? Қўлингга нима қилди, қонми?!-деди онаси жон ҳолатда
Беҳрузнинг ёнига келиб.
- Ойи ваҳима қилманг, ҳаммаси жойида,-деди Беҳруз.
- Ҳой, адаси, ўтиравермасдан сиз ҳам келсангиз-чи бундай!
- Ҳа, нима гап ўзи тинчликми?-деди Шуҳрат ака ҳам келиб.
- Қаерда бўлди, ким қилди, нима бўлди ўзи?!-деди онаси саволларни қаторлаштириб.
- Онаси битта-битта сўрагин. Беҳруз нима бўлди?
- Кўча безорилари, ада.
- Бўронда қолгурлар, яхшигина жароҳатлашибди, болам,-деди онаси костюмини, кўйлагини ечган Беҳрузга.
Онаси ҳамшира бўлиб ишлагани учун дарров керакли нарсаларни олиб келди. Кейин жароҳатни тозалаб артиб, малҳам суриб боғлади.
– Докторга кўрсатиш керак -деди онаси кейин.
- Кераги йўқ, мен яхшиман, ойи. Қолаверса ўзингиз ҳам врачдан қолишмайсиз-ку,-кулди Беҳруз.
- Ҳозир куладиган пайтми? Худога шукурки, унча қалин кесмабди, борди-ю жиддийроқ жароҳат олганингда нима қилардик?!
- Қани энди гапир-чи? Нима бўлди ўзи?-деди Шуҳрат ака хотини ишни тугатгач.
- Ишдан чиқсам, кўча безорилари машинам атрофида ўралашиб туришган экан, йўлимни тўсишди. Кейин уришдим, ҳаммаси шу.
- Улар кўпчиликмиди? Сен унча-мунчага жароҳат олмайсан?-деди дадаси.
- Бешта эди.
- Ярамаслар, беш киши бўлиб сенга ёпишишдими?-деди онаси.
- Адаси, милисага хабар қилиш керак-деди кейин эрига қараб.
- Ойи, қанақа мелиса, нима деяпсиз? Арзимаган нарсагаям мелисага борасизми энди? Мен яхшиман, ҳаммаси жойида. Қолаверса, ҳаммаси насибасига яраша олди, уларнинг аҳволи олдида меники анча яхши.
- Ишқилиб жиддийроқ ҳеч нарса қилмадингми?-деди отаси.
- Бир-икки ойда кўрмагандек бўлиб кетишади.
- Вой, адаси, худди ўғлингиз бир-икки марта кўчада муштлашиб юргандай сўрашингизни қаранг! Ўзини ҳимоя қилганда болам.
- Бир ўзинг бўлмагансан шекилли?-деди отаси Беҳрузнинг қўли боғланган ҳолда келган рўмолга ишора қилиб?
- Ҳа буни айтяпсизми? Ҳалиги ёнимда раҳбарим ҳам бор эди, Заҳро Асадовна, безорилар билан муштлашаётганимда компаниядан чиқиб қолди. Уйга кетаётган экан, машинасига ўтирай деганда менга кўзи тушиб, ёнимга келди ва аҳволимни кўриб қон кетмасин деб шуни боғлаб қўйди-дея ёлғон гапиришга мажбур бўлди Беҳруз.
👍22
Агар ҳозир ростини айтадиган бўлса, гап кўпаяди, онаси ҳам ваҳима қилиб юборади. Кейин уларга нима дейди, аёлни ҳимоя қилдим, унинг номига номаъқул гаплар қилишганида ўзимни босолмадим, ғазабдан уларни бўғиб қўйгим келди дейдими? Шунинг учун ҳозир бу гапларнинг мавриди эмас, деб ўйлади Беҳруз.
- Нима шунча пайт ишлайдими раҳбаринг, оиласи йўқми?-деди онаси.
- Йўқ, у ёлғиз аёл. Эридан ажрашган, анча йиллардан бери ёлғиз.
- Шундоқ нуфузли ва катта компаниянинг раҳбари ёлғиз бўлса қизиқ.
- Энди тақдири шунақада, ойи.
- Ундай аёллар раҳбарлик қилиб буйруқ беришга ўрганган бўлади, ундайларга қайси эр чидарди?
- Ойи, билмасдан нималарни ўйлаб топасиза? Ҳечам ундай эмас. У эри билан ажрашган пайтларда компания бунақа бўлмаган, кичик фирма бўлган холос, кейин у ҳали раҳбар бўлмаган ўша пайтларда. Қолаверса, Заҳро Асадовна манмансираган раҳбарлардан эмас, у бошқаларга ўхшамайди.
- Бунча ёнини олдинг тавба! Ўзи ишлаётганингга бор-йўғи икки ҳафта бўлди. Қисқа фурсатда худди уни яхши билиб олган қадрдонларидек ҳимоя қилишингни қара,-деди онаси.
- Бўпти, гапни тўхтатинглар, анча кеч бўлди, ухлаш керак,-деди отаси.
- Болам, яхшимисан? Ишқилиб ёмон оғримаяптими?-куйинчаклик билан сўради Дилором опа.
- Оббо, энди юз марта сўраб, тепасида парвона бўлади! Қиз болами сенга, пичоқ сал тирнаганга шунчами? Йигит кишига бу ҳеч нарса эмас. Сен ундан кўра мендан ҳол сўрагин, менга парвона бўлгин,-деди Шуҳрат ака кулиб.
- Эрталабдан кечгача бирга ўтирсак, нимангизга парвона бўламан тавба!
- Шунақаде мана, олдингдан оққан сувни қадри йўқ!
- Майли, яхши дам олинглар, мен хонамга кетдим. Ойи, раҳмат. Яхши дам олинглар.
- Нимасига раҳмат дейсан, болам, бирор нарса безовта қилса албатта чақиргин хўпми, Беҳруз?
- Хўп, ойи, хўп, сиз хавотир олманг, дам олаверинг.
- Ҳа, бемалол чақиравер, барибир онанг энди эрталабгача сени ўйлаб ухламайди,-деди Шуҳрат ака кулиб киноя қилиб.
Кейин Беҳруз ўз хонасига, ота-онаси ўз хонасига боришди.
- Сизга ўзи фақат гап бўлса бўлди!-деди Дилором опа хонага киргач.
- Яна нима дедим?
- Боламни бу аҳволда кўриб жоним бўғзимга келай деди, сиз нималар дейсиза!
- Нима бўпти аҳволига, йигитчилик бўлади шунақа ҳолатлар ҳам.
- Дунёни сув олса тўпиғингизга чиқмасин! Нима бўпти, шунақа бўлиши керак эканда деб ўтираверасиз.
- Нима қил дейсан унда?
- Уйлантириш керак ўғлингизни, аллақачон шундай қилиш керак эди ўзи. Мана энди уйга ҳам кеч келадиган бўлиб қолди, олдин доим бир пайтда кириб келарди. Хавотир олиб йўлига кўз тикиб ўтирмасдим. Ҳозир кечгача ишида қолиб кетади. Хазина топгандай ишида ўтираверади.
- Нима шунча пайт ишлайдими раҳбаринг, оиласи йўқми?-деди онаси.
- Йўқ, у ёлғиз аёл. Эридан ажрашган, анча йиллардан бери ёлғиз.
- Шундоқ нуфузли ва катта компаниянинг раҳбари ёлғиз бўлса қизиқ.
- Энди тақдири шунақада, ойи.
- Ундай аёллар раҳбарлик қилиб буйруқ беришга ўрганган бўлади, ундайларга қайси эр чидарди?
- Ойи, билмасдан нималарни ўйлаб топасиза? Ҳечам ундай эмас. У эри билан ажрашган пайтларда компания бунақа бўлмаган, кичик фирма бўлган холос, кейин у ҳали раҳбар бўлмаган ўша пайтларда. Қолаверса, Заҳро Асадовна манмансираган раҳбарлардан эмас, у бошқаларга ўхшамайди.
- Бунча ёнини олдинг тавба! Ўзи ишлаётганингга бор-йўғи икки ҳафта бўлди. Қисқа фурсатда худди уни яхши билиб олган қадрдонларидек ҳимоя қилишингни қара,-деди онаси.
- Бўпти, гапни тўхтатинглар, анча кеч бўлди, ухлаш керак,-деди отаси.
- Болам, яхшимисан? Ишқилиб ёмон оғримаяптими?-куйинчаклик билан сўради Дилором опа.
- Оббо, энди юз марта сўраб, тепасида парвона бўлади! Қиз болами сенга, пичоқ сал тирнаганга шунчами? Йигит кишига бу ҳеч нарса эмас. Сен ундан кўра мендан ҳол сўрагин, менга парвона бўлгин,-деди Шуҳрат ака кулиб.
- Эрталабдан кечгача бирга ўтирсак, нимангизга парвона бўламан тавба!
- Шунақаде мана, олдингдан оққан сувни қадри йўқ!
- Майли, яхши дам олинглар, мен хонамга кетдим. Ойи, раҳмат. Яхши дам олинглар.
- Нимасига раҳмат дейсан, болам, бирор нарса безовта қилса албатта чақиргин хўпми, Беҳруз?
- Хўп, ойи, хўп, сиз хавотир олманг, дам олаверинг.
- Ҳа, бемалол чақиравер, барибир онанг энди эрталабгача сени ўйлаб ухламайди,-деди Шуҳрат ака кулиб киноя қилиб.
Кейин Беҳруз ўз хонасига, ота-онаси ўз хонасига боришди.
- Сизга ўзи фақат гап бўлса бўлди!-деди Дилором опа хонага киргач.
- Яна нима дедим?
- Боламни бу аҳволда кўриб жоним бўғзимга келай деди, сиз нималар дейсиза!
- Нима бўпти аҳволига, йигитчилик бўлади шунақа ҳолатлар ҳам.
- Дунёни сув олса тўпиғингизга чиқмасин! Нима бўпти, шунақа бўлиши керак эканда деб ўтираверасиз.
- Нима қил дейсан унда?
- Уйлантириш керак ўғлингизни, аллақачон шундай қилиш керак эди ўзи. Мана энди уйга ҳам кеч келадиган бўлиб қолди, олдин доим бир пайтда кириб келарди. Хавотир олиб йўлига кўз тикиб ўтирмасдим. Ҳозир кечгача ишида қолиб кетади. Хазина топгандай ишида ўтираверади.
👍13❤1
- Ҳа ишлаяпти-ку, бекорга кўча кезиб юраётгани йўқ-ку?
- Энг аввало оила қуриши керак, адаси, нега тушунишни истамайсиза? Ахир ёш йигит эмас энди, оила қуриб, фарзандли бўлиши керак. Фарруҳни қаранг, оиласи ёнида, худога шукур мана иккита фарзанди бор. Ишиям яхши, оиласиям, келинингиз ҳам яхши.
- Энди Фарруҳ мени ўғлимда! Беҳруз сеники, сени суянган тоғинг, ҳаммаданам ишонганинг, арзанда ўғлинг. Шунинг учун сенга ўхшаган инжиқроқ.
- Нимаси арзанда экан, бир ақлли, вазмин, қатъиятли, мустақил йигит бўлса. Кейин мен ҳеч қачон ўғилларимни бирини биридан ортиқ кўрмаганман, мен учун иккисининг ҳам ўрни бошқача. Энди Фарруҳ кичкина бўлса ҳам акасидан олдин уйлантиришга мажбур бўлдик. Чунки Беҳрузни биласиз, қайсар ва айтганини қиладиган йигит. Севиб қолмагунимча оила қурмайман деб туриб олди-ку ўшанда. Кейин Гулноза билан икки йил гаплашди, кутилмаганда бунақа гаплар бўлиб кетди. Кейин қайсарлиги мендан бўлиши мумкин, лекин инжиқлиги худди ўзингиз!
- Лекин Гулноза ҳақида умуман гапирмай қўйди, олдинги мулзам аҳволи ҳам йўқ сездингми? Сал ўзгариб қолган, кайфияти ҳам яхши кўз тегмасин.
- Нимасини айтасиз, адаси, ўша кутилмаган воқеадан сўнг болам бечора яна тушкунликка тушиб қоладими деб роса қўрққандим. Руҳий аҳволига ёмон таъсир кўрсатмасин деб жоним ҳалак эди. Худойимга шукурки, у ўзини тезда ўнглаб олди.
- Қизни иши шунчалар кўнглига оғир ботибдики, ҳатто бирор марта гапирмади ҳам уни. Муҳаббат ҳам бир зумда нафратга айланиб қолаверарканда.
- Беҳрузга бу жуда қаттиқ таъсир қилди, ахир чакана қийналдими болам. Ҳар куни қабрига борди, девоналардай қабр билан гаплашди, ҳеч қаёққа бормади, ҳеч кимга қўшилмади.
- Унинг ўзи табиатан унча-мунча жойга қўшилмайди. Фарруҳ эса акси ҳаммага қўшилиб кетаверади, ҳамма жойга бораверади.
- Энди ўғлингиз яна қачон севиб қолади-ю, қачон тўйини кўраркинмиз.
- Сабр қил, онаси, буям насиб қилар Худо хоҳласа.
- Илоҳим, адаси, илоҳим.
Беҳруз хонасига киргач, аёлнинг рақамини телефонига ёзиб қўйди, кейин лабларига табассум югурди. Ахир унинг шахсий рақами эди бу. Беҳруз учун шу арзимаган нарса ҳам катта туҳфадек эди гўё.
Кейин аёлга смс ёзишга киришди.
Бу пайтда аёл Беҳруздан хавотир олаётганди. Ишқилиб уйга яхши етиб олган бўлсинда, жароҳати қонаётганди. Бунинг устига машинада эди, ишқилиб жиддий ҳеч гап бўлмасин. У ўзини айбдор ҳис қилаётганди. Унинг шаъни учун ҳеч нарсадан қўрқмаган, ҳатто жонини ҳам ўйламаган, бунақа сўзида қатъий турадиган инсонни ҳали Заҳро Асадовна учратмаганди.
Беҳруз кутаман деди кутди, уйга олиб бориб қўяман деди уйгача олиб келди. Аксинча уни дилини мен оғритдим. Ахир у мени ўйлаб, мени деб ўз жонини хатарга қўйиб мени ҳимоя қилди. Менинг шаънимни шунчалар ҳимоя қилдики, менинг шаъним учун шунчалар қайғурдики, ҳаттоки қўлидан қон оқиб турганда ҳам мени гап-сўзга қўймаслик учун уйга ҳам кирмади. Умрим бўйи мен учун бу даражада куйинган эркакни ҳали кўрмадим. Фақат отам раҳматлигина мен учун шунақа қаттиқ қайғурардилар. Менга ошиқ бўлган юзлаб инсонларнинг эса доим ўз манфаати, ўз хоҳиш-истаклари бўлган. Беҳруз эса… у ҳеч кимга ўхшамайди. У бугун безорилар билан шундай олишдики, худди киноларда кўрсатиладиган қаҳрамонлардай эди гўё. Бештасига бир ўзи туриб бердия! Ҳечам кутмагандим буни. Тўғри у баланд бўйли, гавдали, салобатли йигит, ҳам жуда келишган, хушсурат. Ўқимишли, вазмин, жиддий бўлгани учун рости ундан бунақа профессионал олишувни кутмагандим. Қизиқ, ҳар томонлама мукаммал кўринган бу йигитга наҳотки қиз зоти қуриб қолган бўлса?! Наҳотки шунча ёш қизлар турганда унинг кўнгли мендек ўзидан катта ва эр кўрган ёлғиз аёлга тушган бўлса?! Ишониш қийин… жудаям қийин… бебошлик деса Беҳруз ҳам ёш йигит эмас, сал кам ўттиз ёшда. Чиройимга алданяпти десам, нигоҳлари ўткир, қарашлари самимий ва ўзи жуда жиддий. Мансабим учун хушомад қиляпти десам ўзининг лавозини ҳам ёмон эмас. Э бўлди, нега фақат у ҳақида гапиряпман ўзи? Аёл ўз хаёллари бн ўтирганида телефонига смс-хабар келди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Энг аввало оила қуриши керак, адаси, нега тушунишни истамайсиза? Ахир ёш йигит эмас энди, оила қуриб, фарзандли бўлиши керак. Фарруҳни қаранг, оиласи ёнида, худога шукур мана иккита фарзанди бор. Ишиям яхши, оиласиям, келинингиз ҳам яхши.
- Энди Фарруҳ мени ўғлимда! Беҳруз сеники, сени суянган тоғинг, ҳаммаданам ишонганинг, арзанда ўғлинг. Шунинг учун сенга ўхшаган инжиқроқ.
- Нимаси арзанда экан, бир ақлли, вазмин, қатъиятли, мустақил йигит бўлса. Кейин мен ҳеч қачон ўғилларимни бирини биридан ортиқ кўрмаганман, мен учун иккисининг ҳам ўрни бошқача. Энди Фарруҳ кичкина бўлса ҳам акасидан олдин уйлантиришга мажбур бўлдик. Чунки Беҳрузни биласиз, қайсар ва айтганини қиладиган йигит. Севиб қолмагунимча оила қурмайман деб туриб олди-ку ўшанда. Кейин Гулноза билан икки йил гаплашди, кутилмаганда бунақа гаплар бўлиб кетди. Кейин қайсарлиги мендан бўлиши мумкин, лекин инжиқлиги худди ўзингиз!
- Лекин Гулноза ҳақида умуман гапирмай қўйди, олдинги мулзам аҳволи ҳам йўқ сездингми? Сал ўзгариб қолган, кайфияти ҳам яхши кўз тегмасин.
- Нимасини айтасиз, адаси, ўша кутилмаган воқеадан сўнг болам бечора яна тушкунликка тушиб қоладими деб роса қўрққандим. Руҳий аҳволига ёмон таъсир кўрсатмасин деб жоним ҳалак эди. Худойимга шукурки, у ўзини тезда ўнглаб олди.
- Қизни иши шунчалар кўнглига оғир ботибдики, ҳатто бирор марта гапирмади ҳам уни. Муҳаббат ҳам бир зумда нафратга айланиб қолаверарканда.
- Беҳрузга бу жуда қаттиқ таъсир қилди, ахир чакана қийналдими болам. Ҳар куни қабрига борди, девоналардай қабр билан гаплашди, ҳеч қаёққа бормади, ҳеч кимга қўшилмади.
- Унинг ўзи табиатан унча-мунча жойга қўшилмайди. Фарруҳ эса акси ҳаммага қўшилиб кетаверади, ҳамма жойга бораверади.
- Энди ўғлингиз яна қачон севиб қолади-ю, қачон тўйини кўраркинмиз.
- Сабр қил, онаси, буям насиб қилар Худо хоҳласа.
- Илоҳим, адаси, илоҳим.
Беҳруз хонасига киргач, аёлнинг рақамини телефонига ёзиб қўйди, кейин лабларига табассум югурди. Ахир унинг шахсий рақами эди бу. Беҳруз учун шу арзимаган нарса ҳам катта туҳфадек эди гўё.
Кейин аёлга смс ёзишга киришди.
Бу пайтда аёл Беҳруздан хавотир олаётганди. Ишқилиб уйга яхши етиб олган бўлсинда, жароҳати қонаётганди. Бунинг устига машинада эди, ишқилиб жиддий ҳеч гап бўлмасин. У ўзини айбдор ҳис қилаётганди. Унинг шаъни учун ҳеч нарсадан қўрқмаган, ҳатто жонини ҳам ўйламаган, бунақа сўзида қатъий турадиган инсонни ҳали Заҳро Асадовна учратмаганди.
Беҳруз кутаман деди кутди, уйга олиб бориб қўяман деди уйгача олиб келди. Аксинча уни дилини мен оғритдим. Ахир у мени ўйлаб, мени деб ўз жонини хатарга қўйиб мени ҳимоя қилди. Менинг шаънимни шунчалар ҳимоя қилдики, менинг шаъним учун шунчалар қайғурдики, ҳаттоки қўлидан қон оқиб турганда ҳам мени гап-сўзга қўймаслик учун уйга ҳам кирмади. Умрим бўйи мен учун бу даражада куйинган эркакни ҳали кўрмадим. Фақат отам раҳматлигина мен учун шунақа қаттиқ қайғурардилар. Менга ошиқ бўлган юзлаб инсонларнинг эса доим ўз манфаати, ўз хоҳиш-истаклари бўлган. Беҳруз эса… у ҳеч кимга ўхшамайди. У бугун безорилар билан шундай олишдики, худди киноларда кўрсатиладиган қаҳрамонлардай эди гўё. Бештасига бир ўзи туриб бердия! Ҳечам кутмагандим буни. Тўғри у баланд бўйли, гавдали, салобатли йигит, ҳам жуда келишган, хушсурат. Ўқимишли, вазмин, жиддий бўлгани учун рости ундан бунақа профессионал олишувни кутмагандим. Қизиқ, ҳар томонлама мукаммал кўринган бу йигитга наҳотки қиз зоти қуриб қолган бўлса?! Наҳотки шунча ёш қизлар турганда унинг кўнгли мендек ўзидан катта ва эр кўрган ёлғиз аёлга тушган бўлса?! Ишониш қийин… жудаям қийин… бебошлик деса Беҳруз ҳам ёш йигит эмас, сал кам ўттиз ёшда. Чиройимга алданяпти десам, нигоҳлари ўткир, қарашлари самимий ва ўзи жуда жиддий. Мансабим учун хушомад қиляпти десам ўзининг лавозини ҳам ёмон эмас. Э бўлди, нега фақат у ҳақида гапиряпман ўзи? Аёл ўз хаёллари бн ўтирганида телефонига смс-хабар келди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍26❤7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙 Х А Й Р Л И Т У Н✨🌺✨
🌟 Билинг ғаниматмиз бир биримизга 🌷✨✨
Дунёда мехрдан кучли нима бор.
Ширин сўз айтишдан тўхтаманг зинхор ✨✨🌷
Бизни боғлаб турсин Меҳр Оқибат.✨🌷✨
Хайрли тун азизим! Тунингиз осуда ўтсин!✨🌷✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌟 Билинг ғаниматмиз бир биримизга 🌷✨✨
Дунёда мехрдан кучли нима бор.
Ширин сўз айтишдан тўхтаманг зинхор ✨✨🌷
Бизни боғлаб турсин Меҳр Оқибат.✨🌷✨
Хайрли тун азизим! Тунингиз осуда ўтсин!✨🌷✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
#Ассалому_алайкум
Рўза тутаман деб сахарликка турганларга Аллоҳнинг Жаннати бўлсин
Сахарлик учун чироғи ёнган уйларга Аллоҳнинг раҳмати, мағфирати, барокоти ёғилсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Рўза тутаман деб сахарликка турганларга Аллоҳнинг Жаннати бўлсин
Сахарлик учун чироғи ёнган уйларга Аллоҳнинг раҳмати, мағфирати, барокоти ёғилсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1🥰1
Рамазон ойининг учинчи куни
⏱Саҳарлик вақтлари (13-март) барча вилоятлар учун.
Аллоҳ барча биродару муслималаримизга бир ой мобайнида Рўзани тўлиқ тутиб олишларини насиб қилсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi!
⏱Саҳарлик вақтлари (13-март) барча вилоятлар учун.
Аллоҳ барча биродару муслималаримизга бир ой мобайнида Рўзани тўлиқ тутиб олишларини насиб қилсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi!
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌐Рўзани бузадиган амаллар!!!
✅Қазо - неча кун рўзаси бузилган бўлса, Рамазондан кейин ўшанча кун рўза тутилади.
✅Каффорат - Битта қул озод этиш. Унга қодир бўлмаса Рамазондан кейин бирон кун қолдирмай, муттасил 60 кун рўза тутиш (олдин тутган кунлари ҳисобланмайди). Агар заифлик ва нотавонлик сабабидан бунга қодир бўлмаса, 60 мискин (камбағал)нинг 1 кунлик таомини бериб тўйдириш ёки 1 мискинни 60 кун боқиш.
✅Макруҳ - қилиш шубҳали бўлган амал.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✅Қазо - неча кун рўзаси бузилган бўлса, Рамазондан кейин ўшанча кун рўза тутилади.
✅Каффорат - Битта қул озод этиш. Унга қодир бўлмаса Рамазондан кейин бирон кун қолдирмай, муттасил 60 кун рўза тутиш (олдин тутган кунлари ҳисобланмайди). Агар заифлик ва нотавонлик сабабидан бунга қодир бўлмаса, 60 мискин (камбағал)нинг 1 кунлик таомини бериб тўйдириш ёки 1 мискинни 60 кун боқиш.
✅Макруҳ - қилиш шубҳали бўлган амал.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
🧕 Muslimalar kundaligi
- Ҳа ишлаяпти-ку, бекорга кўча кезиб юраётгани йўқ-ку? - Энг аввало оила қуриши керак, адаси, нега тушунишни истамайсиза? Ахир ёш йигит эмас энди, оила қуриб, фарзандли бўлиши керак. Фарруҳни қаранг, оиласи ёнида, худога шукур мана иккита фарзанди бор. Ишиям…
Nechi kishi oʻqivotti hikoyani? 👀 Reaksiyala kamku
👍79❤13👏6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☺️ Яхши инсонлар ҳар хил бўлишади.
🌸 Гулларнинг шакли, атирларнинг нави каби.
🌹 Ифорлар турли - туман эмасми?
🤝 Лекин уларни «ЯХШИЛИК» бирлаштиради.
🤲 Аллоҳ юзимизни Унга тоат қилишимиз билан мунаввар айласин!
🌷Қалбаларимизни Ўзининг муҳаббати ила лиммо - лим қилсин!
🤝Аллоҳдан дўстликнинг ҳаловатини,
💐 Садоқатнинг абадий бўлишини,
🌹Мағфиратнинг лаззатини,
💐Меҳрнинг самимиятини,
🍂 Адашишдан асрашини,
🌳 Орзулар рўёбини,
🌾 Солиҳ амаллар - ла гўзал хотимани насиб қилишини сўраймиз!!
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌸 Гулларнинг шакли, атирларнинг нави каби.
🌹 Ифорлар турли - туман эмасми?
🤝 Лекин уларни «ЯХШИЛИК» бирлаштиради.
🤲 Аллоҳ юзимизни Унга тоат қилишимиз билан мунаввар айласин!
🌷Қалбаларимизни Ўзининг муҳаббати ила лиммо - лим қилсин!
🤝Аллоҳдан дўстликнинг ҳаловатини,
💐 Садоқатнинг абадий бўлишини,
🌹Мағфиратнинг лаззатини,
💐Меҳрнинг самимиятини,
🍂 Адашишдан асрашини,
🌳 Орзулар рўёбини,
🌾 Солиҳ амаллар - ла гўзал хотимани насиб қилишини сўраймиз!!
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
🌙РАМАЗОНДА ЭНГ КЎП СЎРАЛАДИГАН САВОЛЛАР ВА УЛАРГА ЖАВОБЛАР:
РЎЗАДОР КИШИ ИСИРИҚ, БУҒ ВА ШУНГА ЎХШАШ НАРСАЛАРНИ ҲИДЛАСА РЎЗАСИ ОЧИЛАДИМИ?
✅Рўзадорлиги эсида туриб, қасддан тутун ютса, исириқ ҳидини ютса, доривор ўтларнинг буғини оғиз-бурни билан ичига ютса, рўзаси очилади.
СУРИЛАДИГАН ДОРИ (МАЗЬ) ВА ШУ КАБИ ВОСИТАЛАРНИ БАДАНГА СУРТСА РЎЗА ОЧИЛАДИМИ?
✅Рўза очилмайди. Терининг орасидан ёғ каби нарсаларнинг ичкарига кириши рўзани очмайди.
РЎЗАДОР ШЎР СУВДА ОҒЗИНИ ЧАЙСА БЎЛАДИМИ?
✅Сув чучук бўлсин, шўр бўлсин, рўзадор у билан таҳорат олса ҳам, оғзини чайса ҳам бўлади.
КАСАЛ ВА МУСОФИР РАМАЗОН ОЙИДА РЎЗА ТУТА ОЛМАСА-ДА, ЎЗИНИ ЕБ-ИЧИШДАН ТЎХТАТИБ ТУРИШИ КЕРАКМИ?
✅Рамазон кунларида бемор бўлган ва сафарга чиққан кишилар рўзадорга ўхшаб ўзини еб-ичишдан тўхтатиб туришлари лозим бўлмайди. Лекин таомланмоқчи бўлсалар ошкора эмас, балки одамлардан холироқ жойда таомланишлари афзал.
РЎЗАДОР СУВ БИЛАН МУБОЛАҒАЛИ ТАРЗДА ИСТИНЖО ҚИЛСА, БАВОСИЛ (ГЕМОРРОЙ) КАСАЛИГА ДУЧОР БЎЛГАНЛАР ЎША ЖОЙЛАРИГА ДОРИ ҚЎЙИШСА, РЎЗА ОЧИЛАДИМИ?
✅Истинжода сув, бавосил касаллигида дорилар орқа аъзонинг ҳуқна (клизма) қилинадиган жойигача етиб борса, рўза очилади. Етиб бормай, ташқарида қолса, очилмайди. Агар истинжони муболаға тарзида қилсаю, клизма қилиш ўрнигача етиб борса, рўзаси очилади.
БИЛМАСДАН 2 МИНУТ ОЛДИН ОҒИЗ ОЧИБ ҚЎЙСА НИМА БЎЛАДИ?
✅2 минут зарар қилмайди. Валлоҳу аълам!
ТАБЛЕТКА РЎЗАНИ ОЧАДИМИ?
✅Таблетка рўзани очишлиги аниқ, томчи ва уколлар тери осига бўлиши рўзани очмайди.
ХОМИЛАДОР АЁЛЛАР РЎЗА ТУТМАСА БЎЛАДИМИ?
✅Тутиб кўради, агар зарар етиш эҳтимоли бўлса кечиктириб туради. Кейин қазосини тутиб беради. Валлоҳу аълам!
👤 Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳимаҳуллоҳ ва «Зикр аҳлидан сўранг» ҳайати
Сақлаб олинг ва яқинларга ҳам улашинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
РЎЗАДОР КИШИ ИСИРИҚ, БУҒ ВА ШУНГА ЎХШАШ НАРСАЛАРНИ ҲИДЛАСА РЎЗАСИ ОЧИЛАДИМИ?
✅Рўзадорлиги эсида туриб, қасддан тутун ютса, исириқ ҳидини ютса, доривор ўтларнинг буғини оғиз-бурни билан ичига ютса, рўзаси очилади.
СУРИЛАДИГАН ДОРИ (МАЗЬ) ВА ШУ КАБИ ВОСИТАЛАРНИ БАДАНГА СУРТСА РЎЗА ОЧИЛАДИМИ?
✅Рўза очилмайди. Терининг орасидан ёғ каби нарсаларнинг ичкарига кириши рўзани очмайди.
РЎЗАДОР ШЎР СУВДА ОҒЗИНИ ЧАЙСА БЎЛАДИМИ?
✅Сув чучук бўлсин, шўр бўлсин, рўзадор у билан таҳорат олса ҳам, оғзини чайса ҳам бўлади.
КАСАЛ ВА МУСОФИР РАМАЗОН ОЙИДА РЎЗА ТУТА ОЛМАСА-ДА, ЎЗИНИ ЕБ-ИЧИШДАН ТЎХТАТИБ ТУРИШИ КЕРАКМИ?
✅Рамазон кунларида бемор бўлган ва сафарга чиққан кишилар рўзадорга ўхшаб ўзини еб-ичишдан тўхтатиб туришлари лозим бўлмайди. Лекин таомланмоқчи бўлсалар ошкора эмас, балки одамлардан холироқ жойда таомланишлари афзал.
РЎЗАДОР СУВ БИЛАН МУБОЛАҒАЛИ ТАРЗДА ИСТИНЖО ҚИЛСА, БАВОСИЛ (ГЕМОРРОЙ) КАСАЛИГА ДУЧОР БЎЛГАНЛАР ЎША ЖОЙЛАРИГА ДОРИ ҚЎЙИШСА, РЎЗА ОЧИЛАДИМИ?
✅Истинжода сув, бавосил касаллигида дорилар орқа аъзонинг ҳуқна (клизма) қилинадиган жойигача етиб борса, рўза очилади. Етиб бормай, ташқарида қолса, очилмайди. Агар истинжони муболаға тарзида қилсаю, клизма қилиш ўрнигача етиб борса, рўзаси очилади.
БИЛМАСДАН 2 МИНУТ ОЛДИН ОҒИЗ ОЧИБ ҚЎЙСА НИМА БЎЛАДИ?
✅2 минут зарар қилмайди. Валлоҳу аълам!
ТАБЛЕТКА РЎЗАНИ ОЧАДИМИ?
✅Таблетка рўзани очишлиги аниқ, томчи ва уколлар тери осига бўлиши рўзани очмайди.
ХОМИЛАДОР АЁЛЛАР РЎЗА ТУТМАСА БЎЛАДИМИ?
✅Тутиб кўради, агар зарар етиш эҳтимоли бўлса кечиктириб туради. Кейин қазосини тутиб беради. Валлоҳу аълам!
👤 Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳимаҳуллоҳ ва «Зикр аҳлидан сўранг» ҳайати
Сақлаб олинг ва яқинларга ҳам улашинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍16❤2👎1
📚Ҳаётимсан!
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
10-қисм
Нотаниш рақамдан бўлгани учун Беҳруздан эканлигини сезди ва ўқиди:
“Хайрли кеч, яхшимисиз? Мен уйдаман, яхшиман”
Ўқигач, дарров хабар ёзишга киришди.
З: - Жароҳатингиз яхшими, қон тўхтадими? Аҳволингиз яхшими?
Беҳруз ундан келган хабарга табассум қилди ва ўқиди. Кейин яна ёзишга киришди.
Б: - Мен яхшиман, ҳаммаси жойида. Ўзингиз яхшимисиз? Қўрқиб кетмадингизми ишқилиб?
З: - Бироз қўрқдим, сиздан хавотир олдим. Шукур, яхши экансиз.
Б: - Мендан ростданам хавотир олдингизми?
Чунки бу сўзлар Беҳрузга жуда хуш ёққанди, ўқиб юраги ёришди. Аёл бу хабарни ўқигач, унга умид бериб қўймаслик учун бундай деб ёзди:
З:- “Мени ҳимоя қиламан деб шу аҳволга тушдингиз. Сизнинг ўрнингизда бошқаси бўлганда ҳам шундай хавотир олган бўлардим”
Беҳруз хабарни ўқигач, бироз жонсизланди.
Б: - Бугун кўрганларингиз учун узр сўрайман. Сизнинг ёнингизда уришганим учун узр.
З: - Вазият шуни талаб қилганини тушунаман.
Б: - Бугунги кун учун, имтиёзлар учун сизга раҳмат! Лекин иккинчи саволимга аниқ жавоб бермадингиз ҳалиям??? Ҳаётингизда кимдир борми?
З: - Яхши дам олинг.
Яна жавоб бермади, яна жавобдан қочди. Демак, ҳеч ким йўқ. Агар бўлганида ўйланмасдан ҳам бор деган бўларди. Демак, умид қилсам бўлади. Агар кимдир бўлса ҳам буни менга аҳамияти йўқ. Мен уни яхши кўравераман, унга бўлган туйғуларим ўзгармайди барибир. Уни илк бор кўрганимда ҳаяжонлангандим.
Бунақа аёлни севадиган инсонга ҳавас қилмаган бўлардим дегандим ўшанда ичимда. У пайтда бугунга келиб ўзим уни яхши кўриб қолишимни ҳатто тасаввур ҳам қилмагандим.
Мендан катта бўлса нима бўпти? Эр кўрган бўлса нима бўпти? Мен уни шундай яхши кўрдим, борича унга боғландим. Бу пишмас савдо бўлиб кўринса ҳам мен курашаман. Энг аввало унинг қалби, севгиси учун курашаман. Қолганини вақт кўрсатади.
Эртаси куни эрталаб бирдан қор бошлади, яна яхшигина ёғишни бошлади. Ҳали қиш келмаган бўлса ҳам ноябрь ойида бунақа ҳол учраб турарди.
Беҳруз машинани қўйиб компания томон юра бошлади, ҳаво ҳам анча салқинлашибди. Кейин машинада Заҳро Асадовна келди ва у ҳам машинани қўйиб компания эшиги томон юра бошлади.
Қор кутилмаганда ёққани учун кираверишдаги зинага ҳали махсус гилам тўшалмаганди. Улар зинапояга келганда тўқнашишди.
- Ассалому-алайкум, Заҳро Асадовна, яхши келяпсизми?-деди Беҳруз.
- Салом, ўзингиз яхшимисиз? Қўлингиз қалай яхшими?
- Раҳмат, яхши,-деди қўли билан аёлга йўл кўрсатиб.
- Кутилмаганда қор ёққани учун ҳали пойгилам тўшашмаган шекилли,-дея секинлик билан зинага қадам қўйди аёл.
- Эҳтиёт бўлинг, зина сирпанчиқ. Балки қўлингизни берарсиз, шуниси хавфсизроқ-дея унга қўлини узатди Беҳруз.
- Йўқ, раҳмат, ўзим,-деди аёл.
Ҳар эҳтимолга қарши Беҳруз аёлга яқинроқ юрди, улар зинадан чиқишди ва шу пайт Заҳро Асадовнанинг оёғи сирпаниб орқага йиқиламан деганда, Беҳруз уни белидан ушлаб тутиб қолди. Аёл ҳам унинг қўлларидан тутиб олди ва Беҳруз:
-Ммм,-деди юзлари сал буришиб ва аёлни ўзини тутишига ёрдам берди.
Чунки аёл йиқилаётганда Беҳруз унинг белларидан тутиб қолди, Заҳро Асадовна эса беиҳтиёр Беҳрузнинг айнан жароҳат жойидан тутганди.
- Узр, қаттиқ оғридими? Мен беиҳтиёр,-деди аёлнинг унга жони ачиб.
- Йўқ, ҳаммаси жойида. Ўтиб кетди.
- Раҳмат,-деди Заҳро Асадовна улар лифтга чиқишгач. –Мени яна қутқариб қолдингиз. Агар мени тутиб қолмаганингизда ҳозир касалхонада кўзларимни очган бўлармидим.
- Бунга ҳожат йўқ, қанча керак бўлса шунча қутқариб қоламан,-деди аёлга қараб.
- Нимага бунча қайсарсиз?
- Ўзингиз нега бунча мағрурсиз? Қўлингизни берганингизда сирғаниб кетмасдингиз. Сизни тутиб қолмаганимда нима бўларди, сизга жиддий зиён етганида-чи?
- Нега менга бунча жон куйдиряпсиз? Нега бунча қайғуряпсиз?!-деди аёл бироз баланд овозда.
- Ҳалиям тушунмадингизми? Яхши кўраман сизни…
Лифт очилиб, улар тушишди.
Заҳро Асадовна:
- Бу гапни сиз гапирмадингиз, мен эса эшитмадим,-деб хонаси томон кета бошлади.
Беҳруз ҳам хонасига кирди. Ярим соатлардан сўнг унинг хонасига тақиллатиб янги ёрдамчи қиз кирди. Беҳруз уни кўриши билан ғазабдан қошлари чимирилди. Чунки бу Гулноз эди.
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
10-қисм
Нотаниш рақамдан бўлгани учун Беҳруздан эканлигини сезди ва ўқиди:
“Хайрли кеч, яхшимисиз? Мен уйдаман, яхшиман”
Ўқигач, дарров хабар ёзишга киришди.
З: - Жароҳатингиз яхшими, қон тўхтадими? Аҳволингиз яхшими?
Беҳруз ундан келган хабарга табассум қилди ва ўқиди. Кейин яна ёзишга киришди.
Б: - Мен яхшиман, ҳаммаси жойида. Ўзингиз яхшимисиз? Қўрқиб кетмадингизми ишқилиб?
З: - Бироз қўрқдим, сиздан хавотир олдим. Шукур, яхши экансиз.
Б: - Мендан ростданам хавотир олдингизми?
Чунки бу сўзлар Беҳрузга жуда хуш ёққанди, ўқиб юраги ёришди. Аёл бу хабарни ўқигач, унга умид бериб қўймаслик учун бундай деб ёзди:
З:- “Мени ҳимоя қиламан деб шу аҳволга тушдингиз. Сизнинг ўрнингизда бошқаси бўлганда ҳам шундай хавотир олган бўлардим”
Беҳруз хабарни ўқигач, бироз жонсизланди.
Б: - Бугун кўрганларингиз учун узр сўрайман. Сизнинг ёнингизда уришганим учун узр.
З: - Вазият шуни талаб қилганини тушунаман.
Б: - Бугунги кун учун, имтиёзлар учун сизга раҳмат! Лекин иккинчи саволимга аниқ жавоб бермадингиз ҳалиям??? Ҳаётингизда кимдир борми?
З: - Яхши дам олинг.
Яна жавоб бермади, яна жавобдан қочди. Демак, ҳеч ким йўқ. Агар бўлганида ўйланмасдан ҳам бор деган бўларди. Демак, умид қилсам бўлади. Агар кимдир бўлса ҳам буни менга аҳамияти йўқ. Мен уни яхши кўравераман, унга бўлган туйғуларим ўзгармайди барибир. Уни илк бор кўрганимда ҳаяжонлангандим.
Бунақа аёлни севадиган инсонга ҳавас қилмаган бўлардим дегандим ўшанда ичимда. У пайтда бугунга келиб ўзим уни яхши кўриб қолишимни ҳатто тасаввур ҳам қилмагандим.
Мендан катта бўлса нима бўпти? Эр кўрган бўлса нима бўпти? Мен уни шундай яхши кўрдим, борича унга боғландим. Бу пишмас савдо бўлиб кўринса ҳам мен курашаман. Энг аввало унинг қалби, севгиси учун курашаман. Қолганини вақт кўрсатади.
Эртаси куни эрталаб бирдан қор бошлади, яна яхшигина ёғишни бошлади. Ҳали қиш келмаган бўлса ҳам ноябрь ойида бунақа ҳол учраб турарди.
Беҳруз машинани қўйиб компания томон юра бошлади, ҳаво ҳам анча салқинлашибди. Кейин машинада Заҳро Асадовна келди ва у ҳам машинани қўйиб компания эшиги томон юра бошлади.
Қор кутилмаганда ёққани учун кираверишдаги зинага ҳали махсус гилам тўшалмаганди. Улар зинапояга келганда тўқнашишди.
- Ассалому-алайкум, Заҳро Асадовна, яхши келяпсизми?-деди Беҳруз.
- Салом, ўзингиз яхшимисиз? Қўлингиз қалай яхшими?
- Раҳмат, яхши,-деди қўли билан аёлга йўл кўрсатиб.
- Кутилмаганда қор ёққани учун ҳали пойгилам тўшашмаган шекилли,-дея секинлик билан зинага қадам қўйди аёл.
- Эҳтиёт бўлинг, зина сирпанчиқ. Балки қўлингизни берарсиз, шуниси хавфсизроқ-дея унга қўлини узатди Беҳруз.
- Йўқ, раҳмат, ўзим,-деди аёл.
Ҳар эҳтимолга қарши Беҳруз аёлга яқинроқ юрди, улар зинадан чиқишди ва шу пайт Заҳро Асадовнанинг оёғи сирпаниб орқага йиқиламан деганда, Беҳруз уни белидан ушлаб тутиб қолди. Аёл ҳам унинг қўлларидан тутиб олди ва Беҳруз:
-Ммм,-деди юзлари сал буришиб ва аёлни ўзини тутишига ёрдам берди.
Чунки аёл йиқилаётганда Беҳруз унинг белларидан тутиб қолди, Заҳро Асадовна эса беиҳтиёр Беҳрузнинг айнан жароҳат жойидан тутганди.
- Узр, қаттиқ оғридими? Мен беиҳтиёр,-деди аёлнинг унга жони ачиб.
- Йўқ, ҳаммаси жойида. Ўтиб кетди.
- Раҳмат,-деди Заҳро Асадовна улар лифтга чиқишгач. –Мени яна қутқариб қолдингиз. Агар мени тутиб қолмаганингизда ҳозир касалхонада кўзларимни очган бўлармидим.
- Бунга ҳожат йўқ, қанча керак бўлса шунча қутқариб қоламан,-деди аёлга қараб.
- Нимага бунча қайсарсиз?
- Ўзингиз нега бунча мағрурсиз? Қўлингизни берганингизда сирғаниб кетмасдингиз. Сизни тутиб қолмаганимда нима бўларди, сизга жиддий зиён етганида-чи?
- Нега менга бунча жон куйдиряпсиз? Нега бунча қайғуряпсиз?!-деди аёл бироз баланд овозда.
- Ҳалиям тушунмадингизми? Яхши кўраман сизни…
Лифт очилиб, улар тушишди.
Заҳро Асадовна:
- Бу гапни сиз гапирмадингиз, мен эса эшитмадим,-деб хонаси томон кета бошлади.
Беҳруз ҳам хонасига кирди. Ярим соатлардан сўнг унинг хонасига тақиллатиб янги ёрдамчи қиз кирди. Беҳруз уни кўриши билан ғазабдан қошлари чимирилди. Чунки бу Гулноз эди.
👍28
- Сен?!
- Беҳруз…
- Бу ерда нима қиляпсан?
- Компанияда ташкилий ишлар масаласида ёрдамчиман, яқинда ишга келдим. Сизни бу ердалигингиз тушимгаям кирмаганди. Ўзингиз нега бу ердасиз?
- Бир йилга шартнома имзолаган компанияларимиз, шунинг учун вақтинча шу ердаман.
- Қўлингизга нима қилди?
- Сенга буни нима қизиғи бор?
- Бу нима деганингиз? Нега қизиқ бўлмасин, ахир бегонамасмиз.
- Кечирасан буни унутибман, бегонамасмиз дегин? Нима мени устимдан куляпсанми? Бас, сен билан ортиқ гаплашишни истамайман. Бундан буён бир жойда ишларканмиз, фақат иш юзасидан гапинг бўлса эшитаман. Қолганини менга қизиғи йўқ, буни ёдингда тут.
- Мен ҳам сиз билан апоқ-чапоқ бўламан деб кирмадим бу ерга.
- Албатта, ахир сен зўр театр саҳналаштириб бўлдинг-ку! Буёғига апоқ-чапоқ бўлишга ўрин қолганмикин?!
- Ҳалиям аламингиздан тушмабсизда?
- Нима? Аламингиздан дейсанми? Биласанми мен аламдан ё жаҳлдан сенга ундай деётганим йўқ. Мен менга бегона бўлган ҳамма қиз-аёллар билан шунақа совуқ гаплашаман.
- Бегона?
- Ҳа, бегона! Сен нима деб ўйловдинг? Аламдан гапиряпти, жаҳлидан тушса ховури босилади ва ёнимга югуриб келади деб кутганмидинг? Сен ўша куни севгимниям, туйғуларимни ҳам ўлдириб бўлгансан! Музроб бобога бориб айтсанг, севгимнинг қабрини кўрсатадилар сенга.
- Бунча заҳарли гаплар гапирмасангиз!
- Борим шу! Мақсадга ўтинг, яхши қиз, нима иш билан хонамга кирдингиз?
- Заҳро Асадовна соат 10. 00 да мажлис чақиряптилар.
- Тушундим, бошқа гапингиз бўлмаса, ижозатингиз билан ишимни давом эттирсам?
Гулноз индамай чиқиб кетди. Беҳруз тақдирнинг бундай ҳазилидан норози эди. Беҳрузнинг қалбида қизга нисбатан ростданам ҳам ҳеч қанақа ҳиссиёт қолмаганди. Айниқса Заҳро Асадовнани яхши кўриб қолгач, ҳатто нафратга жой қолмаганди қалбида.
Кейин мажлис бошланди. Заҳро Асадовна йиғилганларга Беҳрузнинг эришган ютуғи ҳақида айтди. Ҳамма уни табриклади. Беҳруз эса кўзларини аёлдан узмасди, унга меҳр кўзлари билан термулиб ўтирарди. Буни аёлнинг ўзи ҳам сезиб турарди. Қолаверса бу Гулнозанинг ҳам эътиборидан четда қолмади.
- Заҳро Асадовна,-деди ходимлар бўлимидаги Зокир.
- Эшитаман?
- Бир таклиф бор, буни ҳаммани номидан мен сизга айтаман, мени зиммамга юклатишди,-кулди Зокир.
- Хўш, нима экан у?
- Лойиҳа тасдиқланди, шартнома ҳам тузилди. Шуни шарафига икки кун ўзимизга дам бериб, тоғга дам олгани чиқайлик дегандик. Руҳсат берсангиз албатта.
- Боролганлар боради, боролмаганлар уйда дам олсин,-деди Зиёд Абдулаевич.
- Хўш, агарки, шуни истаётган экансизлар майли сиз айтганча бўла қолсин. Лекин мен бормайман.
- Йўқ, Заҳро Асадовна бунақаси кетмайди, ахир сизсиз бўлмайди,-деди Зиёд Абдуллаевич.
Беҳрузга бу умуман ёқмади, кўзлари билан уни тешиб юборай деди. Уни кузатиб турган Гулноза Беҳрузга тушунолмади. Мажлисдагилар ҳам бир овоздан Заҳро Асадовнани боришини айтишди.
- Майли хўп, борамиз. Ҳеч қўймайсизларда. Қачонга?
- Бугун мен жой масаласини гаплашаман, кейин эртадан кейин кетамиз, нима дейсизлар?-деди Зиёд Абдуллаевич.
- Бўлди, гап йўқ, Зиёд ака,-деди дизайнерлик бўлимидан Наргиза.
- Ўзингизни дачангизга сиғмаймизми, Зиёд ака?-деди Зокир.
- Йўқ афсуски, ҳаммамиз сиғмасак керак. Мен аёлларга алоҳида, эркакларга алоҳида жой гаплашаман. Кундузи ҳамма бирга жамул-жам бўлсак, кечаси аёллар ўз хонасига, эркаклар ўз хонасига боради. Бўлмаса Заҳро Асадовнадан балога қоламиз,-деди кулиб.
- Худди шундай -деди аёл ҳам чиройли табассум қилиб.
Беҳруз унга шундай маҳлиё термулдики, атрофдаги гапларни эшитмасам дерди ичида. Кейин мажлис тугаб, ҳамма ишига тарқалди. Зиёд Абдуллаевич жой масаласини ҳал қилди. Эртасига кетадиган бўлишди.
Кечки пайт иш вақти тугаб, ҳамма уйга тарқалди. Пастга тушиш учун лифтни кутиб турган Беҳрузнинг ёнида Заҳро Асадовна билан Зиёд Абдуллаевич пайдо бўлди. Улар ҳам кетишаётганди.
- Хайрли кеч, Беҳруз Шуҳратович,-деди Зиёд Абдуллаевич.
- Хайрли кеч,-деди жиддий оҳангда.
- Табриклайман мувофаққият билан, қойилман!-деди Зиёд Абдуллаевич лифтга чиқишгач.
- Раҳмат!
- Эртага биз билан борасизми? Ахир шартнома сиз туфайли имзоланди, бормасангиз бўлмас,-деди яна Зиёд Абдуллаевич.
- Беҳруз…
- Бу ерда нима қиляпсан?
- Компанияда ташкилий ишлар масаласида ёрдамчиман, яқинда ишга келдим. Сизни бу ердалигингиз тушимгаям кирмаганди. Ўзингиз нега бу ердасиз?
- Бир йилга шартнома имзолаган компанияларимиз, шунинг учун вақтинча шу ердаман.
- Қўлингизга нима қилди?
- Сенга буни нима қизиғи бор?
- Бу нима деганингиз? Нега қизиқ бўлмасин, ахир бегонамасмиз.
- Кечирасан буни унутибман, бегонамасмиз дегин? Нима мени устимдан куляпсанми? Бас, сен билан ортиқ гаплашишни истамайман. Бундан буён бир жойда ишларканмиз, фақат иш юзасидан гапинг бўлса эшитаман. Қолганини менга қизиғи йўқ, буни ёдингда тут.
- Мен ҳам сиз билан апоқ-чапоқ бўламан деб кирмадим бу ерга.
- Албатта, ахир сен зўр театр саҳналаштириб бўлдинг-ку! Буёғига апоқ-чапоқ бўлишга ўрин қолганмикин?!
- Ҳалиям аламингиздан тушмабсизда?
- Нима? Аламингиздан дейсанми? Биласанми мен аламдан ё жаҳлдан сенга ундай деётганим йўқ. Мен менга бегона бўлган ҳамма қиз-аёллар билан шунақа совуқ гаплашаман.
- Бегона?
- Ҳа, бегона! Сен нима деб ўйловдинг? Аламдан гапиряпти, жаҳлидан тушса ховури босилади ва ёнимга югуриб келади деб кутганмидинг? Сен ўша куни севгимниям, туйғуларимни ҳам ўлдириб бўлгансан! Музроб бобога бориб айтсанг, севгимнинг қабрини кўрсатадилар сенга.
- Бунча заҳарли гаплар гапирмасангиз!
- Борим шу! Мақсадга ўтинг, яхши қиз, нима иш билан хонамга кирдингиз?
- Заҳро Асадовна соат 10. 00 да мажлис чақиряптилар.
- Тушундим, бошқа гапингиз бўлмаса, ижозатингиз билан ишимни давом эттирсам?
Гулноз индамай чиқиб кетди. Беҳруз тақдирнинг бундай ҳазилидан норози эди. Беҳрузнинг қалбида қизга нисбатан ростданам ҳам ҳеч қанақа ҳиссиёт қолмаганди. Айниқса Заҳро Асадовнани яхши кўриб қолгач, ҳатто нафратга жой қолмаганди қалбида.
Кейин мажлис бошланди. Заҳро Асадовна йиғилганларга Беҳрузнинг эришган ютуғи ҳақида айтди. Ҳамма уни табриклади. Беҳруз эса кўзларини аёлдан узмасди, унга меҳр кўзлари билан термулиб ўтирарди. Буни аёлнинг ўзи ҳам сезиб турарди. Қолаверса бу Гулнозанинг ҳам эътиборидан четда қолмади.
- Заҳро Асадовна,-деди ходимлар бўлимидаги Зокир.
- Эшитаман?
- Бир таклиф бор, буни ҳаммани номидан мен сизга айтаман, мени зиммамга юклатишди,-кулди Зокир.
- Хўш, нима экан у?
- Лойиҳа тасдиқланди, шартнома ҳам тузилди. Шуни шарафига икки кун ўзимизга дам бериб, тоғга дам олгани чиқайлик дегандик. Руҳсат берсангиз албатта.
- Боролганлар боради, боролмаганлар уйда дам олсин,-деди Зиёд Абдулаевич.
- Хўш, агарки, шуни истаётган экансизлар майли сиз айтганча бўла қолсин. Лекин мен бормайман.
- Йўқ, Заҳро Асадовна бунақаси кетмайди, ахир сизсиз бўлмайди,-деди Зиёд Абдуллаевич.
Беҳрузга бу умуман ёқмади, кўзлари билан уни тешиб юборай деди. Уни кузатиб турган Гулноза Беҳрузга тушунолмади. Мажлисдагилар ҳам бир овоздан Заҳро Асадовнани боришини айтишди.
- Майли хўп, борамиз. Ҳеч қўймайсизларда. Қачонга?
- Бугун мен жой масаласини гаплашаман, кейин эртадан кейин кетамиз, нима дейсизлар?-деди Зиёд Абдуллаевич.
- Бўлди, гап йўқ, Зиёд ака,-деди дизайнерлик бўлимидан Наргиза.
- Ўзингизни дачангизга сиғмаймизми, Зиёд ака?-деди Зокир.
- Йўқ афсуски, ҳаммамиз сиғмасак керак. Мен аёлларга алоҳида, эркакларга алоҳида жой гаплашаман. Кундузи ҳамма бирга жамул-жам бўлсак, кечаси аёллар ўз хонасига, эркаклар ўз хонасига боради. Бўлмаса Заҳро Асадовнадан балога қоламиз,-деди кулиб.
- Худди шундай -деди аёл ҳам чиройли табассум қилиб.
Беҳруз унга шундай маҳлиё термулдики, атрофдаги гапларни эшитмасам дерди ичида. Кейин мажлис тугаб, ҳамма ишига тарқалди. Зиёд Абдуллаевич жой масаласини ҳал қилди. Эртасига кетадиган бўлишди.
Кечки пайт иш вақти тугаб, ҳамма уйга тарқалди. Пастга тушиш учун лифтни кутиб турган Беҳрузнинг ёнида Заҳро Асадовна билан Зиёд Абдуллаевич пайдо бўлди. Улар ҳам кетишаётганди.
- Хайрли кеч, Беҳруз Шуҳратович,-деди Зиёд Абдуллаевич.
- Хайрли кеч,-деди жиддий оҳангда.
- Табриклайман мувофаққият билан, қойилман!-деди Зиёд Абдуллаевич лифтга чиқишгач.
- Раҳмат!
- Эртага биз билан борасизми? Ахир шартнома сиз туфайли имзоланди, бормасангиз бўлмас,-деди яна Зиёд Абдуллаевич.
👍32
- Худо холаса курамиз.
- Заҳро Асадовна, эртага сизни уйдан ўзим олиб кетаман майлими?-деди Зиёд Абдуллаевич аёлга қараб.
Беҳрузнинг қиёфаси шундай ўзгардики, буни фақат Заҳро Асадовна сезди ва сабабини ҳам тушуниб турганди.
- Ўзимни машинамда бораман.
- Йўқ бунга йўл қўймайман асло! Сиз йўлни томоша қилиб дам олиб кетасиз, ўзим олиб кетаман сизни майлими?
Беҳруз ҳам аёлга қаради нима деб жавоб бераркин дея. Аёл буни сезди ва истамаса ҳам шундай қилиши кераклиги учун:
- Яхши, кутаман олиб кетарсиз,-деди лифтдан чиқишгач. Кейин Беҳрузга қараб қўйди.
- Мана бу бошқа гап!-деди қувониб Зиёд Абдуллаевич.
- Беҳруз, унда эртага 9 ларда шу ерда йиғиламиз хўпми?-деди Зиёд Абдуллаевич Беҳрузга қараб.
- Яхши дам олинглар,-деб Беҳруз хайрлашиб машинасига ўтирди.
Заҳро Асадовна ўз машинасига, Зиёд Абдуллаевич ҳам ўз машинасига ўтириб кетишди.
Беҳруз уйга кайфиятсиз кириб борди. Кечки овқатдан сўнг:
- Эртага коллектив билан икки кунга тоғга кетаяпмиз, ойи. Эртага эрталаб кетаман, икки кундан кейин қайтаман Худо хоҳласа,-деди Беҳруз.
- Беҳруз, аҳволинг яхшими, ишқилиб иссиғинг йўқми?-кулди буни эшитган Шуҳрат ака.
- Яхшиман, ада.
- Нега унақа дейсиза, тавба! А борсин, кўнгил ёзиб келади,-деди онаси эрига норози нигоҳлари билан боқиб.
- Мен бормасин деяпманми, нега унақа қарайсан менга?Хайрон қолдимда. Ҳеч бунинг коллективга қўшилган боламас, уни устига уйдан бошқа ерни ёқтирмасди, ҳеч қаерга бормасди дам олгани. Кўз тегмасин!
- Билиб турибман нега ўзингизни бунақа тутяпсизлар. Олдин бормасдим, қўшилмасдим, ҳозир ҳам ўзгармоқчимасман. Шунчаки боришимга сабаб бор. Бор гап шу.
- Нима экан, болам, сабаби?-кулди онаси.
- Балки ким экан, шунақами а Беҳруз?-кулди отаси.
- Балки. Майли мен бориб ётай, яхши дам олинглар.
- Ҳой, шошма, қўлингни малҳамини алмаштирайлик,-деди онаси керакли нарсаларни олиб келиш учун ўрнидан турди.
Кейин ўғлининг қўлидаги жароҳатни янгидан боғлаб қўйди.
- Эртагаям алмаштириш керак ким қилади у ерда?
- Ўзим амаллайман, ойи хавотир олманг. Раҳмат!
- Яхши дам ол, эртагача.
- Сизлар ҳам яхши дам олинглар.
Аслида Беҳрузни боргиси йўқ эди, лекин Заҳро Асадовна бораётгани учун боришга қарор қилди. Уни кўриш имкони бўлади ҳеч бўлмаганда. Лекин анави нусха уни атрофида парвона бўлиб асабига тегса керак. Эртага уйдан обкетаман эмиш! Ҳойнаҳой тоққа ҳам уни машинасида кетса керак.
Албатта, мендан ўзини олиб қочиш учун ҳам шундай қилади. Яхши менга қасд қилиб шундай қилаверингчи, буёғини вақт кўрсатади. Кейин ётди ва аёлга хабар юборди.
Бу пайтда Заҳро Асадовна ҳам ётганди, телефонига беҳалда келган смсни очиб ўқиди, қараса Беҳруздан.
Б:- "У ерлар анча салқин бўлади. Илтимос иссиқроқ кийимларингизни олиб олинг. Яхши дам олинг!”
Нега мен ҳақимда ўйлайверади бу! Ахир иложи йўқ ва умуман бўлмайдиган нарсага умид боғлаяпти. Наҳотки буни тушунмаса? Ўзига беҳуда озор бериб нима қилади.
З: -"Мен ҳақимда қайғурганингиз учун раҳмат, лекин бу шарт деб ўйламайман. Мен ҳақимда қайғуришингизни ҳам, ўйлашингизни ҳам истамайман. Сиз ҳеч қачон амалга ошмайдиган саробга умид боғлаяпсиз, бу эса фақат ўзингизга азоб беради. Олов билан ўйнашманг, Беҳруз.”
Б: -“Мен оловдан қўрқмайман, хоним!”
З: - “Кўрдим мардлигингизни, лекин бу сизга жанг эмас. Ҳеч нарсадан қўрқмайсиз шекилли?”
Б: - “Қўрқаман… Сизни Худо қалбимга солганида, тақдир сизни учратганида… сизни йўқотиб қўйишдан қўрқаман. Сизга зиён етишидан қўрқаман… Ҳис-туйғуларимни ҳали билмай туриб кўксингиздан итаришингиздан қўрқаман… ҳиссиётларимга ёмон назарда қарашингиздан қўрқаман… жудаям қўрқаман…”
- Заҳро Асадовна, эртага сизни уйдан ўзим олиб кетаман майлими?-деди Зиёд Абдуллаевич аёлга қараб.
Беҳрузнинг қиёфаси шундай ўзгардики, буни фақат Заҳро Асадовна сезди ва сабабини ҳам тушуниб турганди.
- Ўзимни машинамда бораман.
- Йўқ бунга йўл қўймайман асло! Сиз йўлни томоша қилиб дам олиб кетасиз, ўзим олиб кетаман сизни майлими?
Беҳруз ҳам аёлга қаради нима деб жавоб бераркин дея. Аёл буни сезди ва истамаса ҳам шундай қилиши кераклиги учун:
- Яхши, кутаман олиб кетарсиз,-деди лифтдан чиқишгач. Кейин Беҳрузга қараб қўйди.
- Мана бу бошқа гап!-деди қувониб Зиёд Абдуллаевич.
- Беҳруз, унда эртага 9 ларда шу ерда йиғиламиз хўпми?-деди Зиёд Абдуллаевич Беҳрузга қараб.
- Яхши дам олинглар,-деб Беҳруз хайрлашиб машинасига ўтирди.
Заҳро Асадовна ўз машинасига, Зиёд Абдуллаевич ҳам ўз машинасига ўтириб кетишди.
Беҳруз уйга кайфиятсиз кириб борди. Кечки овқатдан сўнг:
- Эртага коллектив билан икки кунга тоғга кетаяпмиз, ойи. Эртага эрталаб кетаман, икки кундан кейин қайтаман Худо хоҳласа,-деди Беҳруз.
- Беҳруз, аҳволинг яхшими, ишқилиб иссиғинг йўқми?-кулди буни эшитган Шуҳрат ака.
- Яхшиман, ада.
- Нега унақа дейсиза, тавба! А борсин, кўнгил ёзиб келади,-деди онаси эрига норози нигоҳлари билан боқиб.
- Мен бормасин деяпманми, нега унақа қарайсан менга?Хайрон қолдимда. Ҳеч бунинг коллективга қўшилган боламас, уни устига уйдан бошқа ерни ёқтирмасди, ҳеч қаерга бормасди дам олгани. Кўз тегмасин!
- Билиб турибман нега ўзингизни бунақа тутяпсизлар. Олдин бормасдим, қўшилмасдим, ҳозир ҳам ўзгармоқчимасман. Шунчаки боришимга сабаб бор. Бор гап шу.
- Нима экан, болам, сабаби?-кулди онаси.
- Балки ким экан, шунақами а Беҳруз?-кулди отаси.
- Балки. Майли мен бориб ётай, яхши дам олинглар.
- Ҳой, шошма, қўлингни малҳамини алмаштирайлик,-деди онаси керакли нарсаларни олиб келиш учун ўрнидан турди.
Кейин ўғлининг қўлидаги жароҳатни янгидан боғлаб қўйди.
- Эртагаям алмаштириш керак ким қилади у ерда?
- Ўзим амаллайман, ойи хавотир олманг. Раҳмат!
- Яхши дам ол, эртагача.
- Сизлар ҳам яхши дам олинглар.
Аслида Беҳрузни боргиси йўқ эди, лекин Заҳро Асадовна бораётгани учун боришга қарор қилди. Уни кўриш имкони бўлади ҳеч бўлмаганда. Лекин анави нусха уни атрофида парвона бўлиб асабига тегса керак. Эртага уйдан обкетаман эмиш! Ҳойнаҳой тоққа ҳам уни машинасида кетса керак.
Албатта, мендан ўзини олиб қочиш учун ҳам шундай қилади. Яхши менга қасд қилиб шундай қилаверингчи, буёғини вақт кўрсатади. Кейин ётди ва аёлга хабар юборди.
Бу пайтда Заҳро Асадовна ҳам ётганди, телефонига беҳалда келган смсни очиб ўқиди, қараса Беҳруздан.
Б:- "У ерлар анча салқин бўлади. Илтимос иссиқроқ кийимларингизни олиб олинг. Яхши дам олинг!”
Нега мен ҳақимда ўйлайверади бу! Ахир иложи йўқ ва умуман бўлмайдиган нарсага умид боғлаяпти. Наҳотки буни тушунмаса? Ўзига беҳуда озор бериб нима қилади.
З: -"Мен ҳақимда қайғурганингиз учун раҳмат, лекин бу шарт деб ўйламайман. Мен ҳақимда қайғуришингизни ҳам, ўйлашингизни ҳам истамайман. Сиз ҳеч қачон амалга ошмайдиган саробга умид боғлаяпсиз, бу эса фақат ўзингизга азоб беради. Олов билан ўйнашманг, Беҳруз.”
Б: -“Мен оловдан қўрқмайман, хоним!”
З: - “Кўрдим мардлигингизни, лекин бу сизга жанг эмас. Ҳеч нарсадан қўрқмайсиз шекилли?”
Б: - “Қўрқаман… Сизни Худо қалбимга солганида, тақдир сизни учратганида… сизни йўқотиб қўйишдан қўрқаман. Сизга зиён етишидан қўрқаман… Ҳис-туйғуларимни ҳали билмай туриб кўксингиздан итаришингиздан қўрқаман… ҳиссиётларимга ёмон назарда қарашингиздан қўрқаман… жудаям қўрқаман…”
👍29
Аёл жавоб ёзмади.
- Э Худойим, нималар деяпти бу бола! Нималар ёзаётганини ўзи англаяптимикин? Бу нимаси энди?! Бу қанақаси?! Ҳали буям борми менга? Битта ўзи шунақасидан кам бўлиб тургандим! Қачонгача кучим етаркин… Ўзинг сабр бер, ўзинг тўғри йўлни кўрсат! Енгил десам унақа йигитмас, наҳотки, наҳотки ҳаммаси рост бўлса?! Ахир бу мумкин эмас, мумкин эмас! Бу нотўғри! Нега у ҳақида ўйлаб, ўзим билан бахс олиб боряпман ўзи, нега унга, гапларига эътибор қиляпман. Ахир шу кунгача бунақа севдим деганларни қанчасини гапларини эътиборга олмай келдим, парво қилмадим.
Нега энди уни ўйлаб қолдим, нега гапларига эътибор қаратяпман? Йўқ-йўқ эътибор қилмаслигим керак, ўйламаслигим керак. Ҳа ўйламайман, эътибор ҳам бермайман. Шунда ўзини ҳафсаласи қолиб мендан умид қилмай қўяди. Ҳа, эътибор бермасам, ўзи умидини узади. Бу аниқ!
Эртаси куни борадиганларнинг ҳаммаси соат 9.00 га компаниянинг биносида тўпланишди. Ҳамма машинага ўтирди. Заҳро Асадовна Зиёд Абдуллаевичнинг машинасига ўтирди. Беҳрузнинг кайфияти ўзгарди. У билан Зокир ўтирди машинага. Бошқа бўлимдаги қизлар, аёллар ўзлари машиналарга бўлиниб олишди, уларнинг орасида Гулноз ҳам бор эди. Йўлдан барча керакли озиқ-овқатлар, масаллиқлар ва бошқа майда-чуйда нарсаларни олишди. Кейин яна йўлда давом этишди.
- Фақат биз ўзимиз кетяпмиз, қолганларни машинаси тўлибди,-деди Зокир Беҳрузга.
- Шуниси яхши-да, қулоғимиз тинчроқ бўлади,-деди базўр кулиб Беҳруз ҳам.
Чунки хаёли Заҳро Асадовна эди. Унинг машинасига ўтирганини ҳазм қилолмаётганди ҳеч. Бошқа машина қуриб қолганмиди! Мен билан кетишини орзу ҳам қилмайман, лекин нега айнан ўша нусханинг машинасида кетиши керак! Шу каби хаёллар билан машинани бошқариб кетарди Беҳруз.
- Жуда жиддийсиз, Беҳруз, сиз доим шунақамисиз? Кўпчиликни ёқтирмайсизми дейман?
- Доим шунақа жиддийман десаям бўлади, вазиятга қараб. Биласизми ёқтирмайман эмас, шунчаки табиатан ўзи шунақаман одам гавжум жойларни унчалик ҳам хушламайман, зиёфат, тадбирлардаги байрамона йиғилишлар, давраларда ўтиришни очиғи унчалик ҳам яхши кўрмайман. Бугун энди шартнома имзолангани учун бормасам ҳурматсизлик бўлади деб ўйлаганим учун боришга қарор қилдим,-деди Беҳруз аслида нима учун кетаётганини яшириб.
Ахир Заҳро Асадовнани кўпроқ кўриш, овозини эшитиш учун кетяпман демайди-ку.
- Ҳа, ўзига хос характерингиз бор экан. Мен эса компанистман, қўшилиб кетавераман.
- Мени укам шунақа, мен эса бутунлай аксиман,-кулди Беҳруз.
- Мен келинингизга ҳам юргин дегандим, истамади, ишхонангиздагиларни орасида мен нима қиламан, деди.
- Фарзандларингиз борми?
- Ҳа, худога шукур иккита фарзандимиз бор. Каттаси қиз, кичкинаси ўғил.
- Умри узоқ бўлса уларнинг.
- Илоҳим айтганингиз келсин. Сўраганни айби йўқ, ўзингиз билишимча ҳалиям уйланмагансиза?
- Шунақа. Севиб кейин уйланаман дердим.
- Ҳалиям севиб қолмадингизми?-кулди Зокир.
- Севиб қолганим бор.
- Йўғе ростданми?! Ахир бу зўр-ку! Энди уйланаркансизда Худо хоҳласа?
- Қайдам, ким билади дейсиз. Бўлишидан бўлмаслиги аниқ менимча. Ундан кўра Эверест чўққисини забт этишни иложи бор менимча,-кулди Беҳруз ҳам.
- Яхши ният қилинг, Худо хоҳласа ҳаммаси яхши бўлади! Ахир сиз бўлишидан бўлмаслиги мумкин бўлган ишни амалга оширдингиз-ку, шартномани айтяпман. Шахсий ҳаётда ҳам шунақа эплашингизга ишонинг. Жуда қўл етмас маликага ошиқ бўлмагандирсиз?
- Умуман олганда шунақа десаям бўлади,-кулди ҳазил аралаш чин қилиб.
- Унда сиздек шаҳзодага у йўқ демайди ишонаверинг!
- Билмадим, билмадим, дўстим…
Улар анча юриб манзилга етай деб қолишди.
- Анави дала-ҳовлини кўряпсизми?-деб қўли билан кўрсатди Зокир Беҳрузга.
- Анави фасади яшил рангдагисини айтяпсизми?
- Ҳа, худди шуни. Бу Зиёд аканинг дачаси, бир-икки дам олиш учун келгандик.
- Э Худойим, нималар деяпти бу бола! Нималар ёзаётганини ўзи англаяптимикин? Бу нимаси энди?! Бу қанақаси?! Ҳали буям борми менга? Битта ўзи шунақасидан кам бўлиб тургандим! Қачонгача кучим етаркин… Ўзинг сабр бер, ўзинг тўғри йўлни кўрсат! Енгил десам унақа йигитмас, наҳотки, наҳотки ҳаммаси рост бўлса?! Ахир бу мумкин эмас, мумкин эмас! Бу нотўғри! Нега у ҳақида ўйлаб, ўзим билан бахс олиб боряпман ўзи, нега унга, гапларига эътибор қиляпман. Ахир шу кунгача бунақа севдим деганларни қанчасини гапларини эътиборга олмай келдим, парво қилмадим.
Нега энди уни ўйлаб қолдим, нега гапларига эътибор қаратяпман? Йўқ-йўқ эътибор қилмаслигим керак, ўйламаслигим керак. Ҳа ўйламайман, эътибор ҳам бермайман. Шунда ўзини ҳафсаласи қолиб мендан умид қилмай қўяди. Ҳа, эътибор бермасам, ўзи умидини узади. Бу аниқ!
Эртаси куни борадиганларнинг ҳаммаси соат 9.00 га компаниянинг биносида тўпланишди. Ҳамма машинага ўтирди. Заҳро Асадовна Зиёд Абдуллаевичнинг машинасига ўтирди. Беҳрузнинг кайфияти ўзгарди. У билан Зокир ўтирди машинага. Бошқа бўлимдаги қизлар, аёллар ўзлари машиналарга бўлиниб олишди, уларнинг орасида Гулноз ҳам бор эди. Йўлдан барча керакли озиқ-овқатлар, масаллиқлар ва бошқа майда-чуйда нарсаларни олишди. Кейин яна йўлда давом этишди.
- Фақат биз ўзимиз кетяпмиз, қолганларни машинаси тўлибди,-деди Зокир Беҳрузга.
- Шуниси яхши-да, қулоғимиз тинчроқ бўлади,-деди базўр кулиб Беҳруз ҳам.
Чунки хаёли Заҳро Асадовна эди. Унинг машинасига ўтирганини ҳазм қилолмаётганди ҳеч. Бошқа машина қуриб қолганмиди! Мен билан кетишини орзу ҳам қилмайман, лекин нега айнан ўша нусханинг машинасида кетиши керак! Шу каби хаёллар билан машинани бошқариб кетарди Беҳруз.
- Жуда жиддийсиз, Беҳруз, сиз доим шунақамисиз? Кўпчиликни ёқтирмайсизми дейман?
- Доим шунақа жиддийман десаям бўлади, вазиятга қараб. Биласизми ёқтирмайман эмас, шунчаки табиатан ўзи шунақаман одам гавжум жойларни унчалик ҳам хушламайман, зиёфат, тадбирлардаги байрамона йиғилишлар, давраларда ўтиришни очиғи унчалик ҳам яхши кўрмайман. Бугун энди шартнома имзолангани учун бормасам ҳурматсизлик бўлади деб ўйлаганим учун боришга қарор қилдим,-деди Беҳруз аслида нима учун кетаётганини яшириб.
Ахир Заҳро Асадовнани кўпроқ кўриш, овозини эшитиш учун кетяпман демайди-ку.
- Ҳа, ўзига хос характерингиз бор экан. Мен эса компанистман, қўшилиб кетавераман.
- Мени укам шунақа, мен эса бутунлай аксиман,-кулди Беҳруз.
- Мен келинингизга ҳам юргин дегандим, истамади, ишхонангиздагиларни орасида мен нима қиламан, деди.
- Фарзандларингиз борми?
- Ҳа, худога шукур иккита фарзандимиз бор. Каттаси қиз, кичкинаси ўғил.
- Умри узоқ бўлса уларнинг.
- Илоҳим айтганингиз келсин. Сўраганни айби йўқ, ўзингиз билишимча ҳалиям уйланмагансиза?
- Шунақа. Севиб кейин уйланаман дердим.
- Ҳалиям севиб қолмадингизми?-кулди Зокир.
- Севиб қолганим бор.
- Йўғе ростданми?! Ахир бу зўр-ку! Энди уйланаркансизда Худо хоҳласа?
- Қайдам, ким билади дейсиз. Бўлишидан бўлмаслиги аниқ менимча. Ундан кўра Эверест чўққисини забт этишни иложи бор менимча,-кулди Беҳруз ҳам.
- Яхши ният қилинг, Худо хоҳласа ҳаммаси яхши бўлади! Ахир сиз бўлишидан бўлмаслиги мумкин бўлган ишни амалга оширдингиз-ку, шартномани айтяпман. Шахсий ҳаётда ҳам шунақа эплашингизга ишонинг. Жуда қўл етмас маликага ошиқ бўлмагандирсиз?
- Умуман олганда шунақа десаям бўлади,-кулди ҳазил аралаш чин қилиб.
- Унда сиздек шаҳзодага у йўқ демайди ишонаверинг!
- Билмадим, билмадим, дўстим…
Улар анча юриб манзилга етай деб қолишди.
- Анави дала-ҳовлини кўряпсизми?-деб қўли билан кўрсатди Зокир Беҳрузга.
- Анави фасади яшил рангдагисини айтяпсизми?
- Ҳа, худди шуни. Бу Зиёд аканинг дачаси, бир-икки дам олиш учун келгандик.
👍29❤1
- Шунақа коллектив билан аёл эркаклар аралаш келганмисизлар?-деди Беҳруз маълумот олмоққа уриниб.
- Йўқ, фақат эркаклар, аёллар билан иккинчи келишимиз. Ўтган йили ёзда келгандик, лекин аёллар қолишмаган. Заҳро Асадовна қўймасдан ҳаммасини олиб кетганлар.
- Нега?
- Бизни “Маликаи Турондот”имиз жуда аҳлоққа қаттиқ турадилар, ичкиликни ёқтирмайдилар, аёллар аралашиб ўтирадиган давраларда иложи борича ичимликни таъқиқлайдилар.
- Хуллас, тартиб-интизомга қаттиқ қарайдилар денг?
- Худди шунақа! Бу сафар ётоқ хоналаримиз алоҳида бўлгани учун икки кунга руҳсат бердилар, аслида улар ҳам сизга ўхшаб жуда жиддий, бунақа давраларга ҳадеганда қўшилавермайдилар.
- Ўхшашликларимиз бор экан.
Кейин улар манзилга етиб боришди. Жойлашгач, овқат тайёрлашди. Ҳазил-ҳузил билан овқатланиб, атрофни айлангани чиқишди. Бу ер шаҳардан анча совуқ эди, чунки бу ерда тоғларга қор ёққанди.
Айланишди, расмга тушишди. Беҳруз ҳеч кимга сездирмай Заҳро Асадовнани телефонига расмга олди. Буни ҳатто аёлнинг ўзи ҳам сезмади.
Лекин буни Гулноз кўрганди. У Беҳрузга хайрон қолаётганди, ахир Беҳруз ҳеч ўзига ўхшамаётганди. Шуни аниқлаштириш учун ҳам Гулноз бу ерга келганди. Энди қулай фурсатни топиб Беҳруз билан гаплашиб олиши керак.
Беҳруз нега ўзини бундай тутаётганини сўраши керак.
Кеч ҳам тушди, Беҳруз машинасидан онаси жароҳатини қайта боғлаши учун солиб қўйган керакли нарсаларни олиш учун борди. Ҳамма ўзи билан овора бўлгани учун Гулноз ҳам сездирмай унинг ортидан борди. Беҳруз машинадан нарсаларни олиб, ортга қараса Гулноз турарди.
- Нима қиляпсан бу ерда?
- Сизни кутиб турибман.
- Тинчликми?
- Гаплашиб олишимиз керак.
- Наҳотки? Гаплашадиган гапимиз қолдими?
- Ҳадеб заҳарли кинояларингизни сочавермай эшитсангиз яхши бўларди. Кўнглига оғир ботади деб ҳам ўйламайсиза? Сизни таниёлмаяпман, бутунлай ўзгаргансиз.
- Ўзгардим, сен ўзгартирдинг мени! Нимани кутгандинг, аввалгидек ширин сўзлаб бошингни силашимними?! Оғир ботяпти дейсанми? Сен кўнгил оғриғи ҳақида гапирма, оғиз очма бу ҳақида! Хаққинг йўқ! Сен кўнгил оғриғи ҳақида нимани биласан?!
- Ахир мен сизни деб
- Ёлғон! Бу сабаб бўлолмайди, бу шунчаки ўзингни ишонтириш учун ўзинг ўйлаб топган баҳона! Аслида сен ўзингни ўйлагансан. Шу аҳволимни билса у менга қандай қарайди, мени севмай қўяди, менга ачинганидан ёнимда бўлади деб қўрққансан! Сен кўнгил оғриши, ўртаниши ҳақида мендан сўра, йўқ яхшиси мен телбага ўхшаб ҳар куни қатнаган, гаплашган, дардлашган қабрда сўра! Агар тилга киролса, ўшанда оғриқ нималигини биласан!
- Мен бунчалик бўлишини қаердан билибман?! Уйланиб оила қуриб кетасиз деб ўйлагандим.
- Ҳа, сен қаерданам билардинг?! Ахир ҳаммаси сен тузган режа бўйича кетиши керак эди-ку тўғрими? Ҳаммаси сен саҳналаштирган театр сценарийси бўйича ижро этилиши керак эди а? Лекин кутилмаганда бир аҳмоқ қаҳрамон бир йил ҳар куни ўлиб-тирилади, азоб чекади. Ҳатто видолашолмадим ҳам деб надомат чекади, бир лаҳзагина кўрсам деб қон ютади. Сен буни нималигини ҳатто тасаввур ҳам қилолмайсан! Сен қаерданам билардинг тўғрими?! Ахир сен кимнидир юрагини билмайсан-ку, лекин ҳамма учун ҳукм чиқаришни жуда зўр биласан, ҳатто қойиллатасан буни! Мен кимман тўғрими? Мен учун ҳам сен қарор қиласан, сен ҳукм қиласан!
- Шунга менга жаҳл қилиб Заҳро Асадовнага бошқача кўз билан қараяпсизми? Буни атай қиляпсизми? Ҳозир аламзадасиз, шунинг учун ҳаммаси барибир деб оила қурган ёлғиз ва буни устига сиздан ёши катта бўлган аёлга ўзгача қараяпсизми?
- Сенга жаҳл қилиб? Қаердан олдинг бу гапни?
- Унда бу қанақа қараш? Эҳтиросми?
- Сенга нима?
- Беҳруз жавоб беринг!
- Яхши, унда эшит. Сен ҳозир яна вазиятга ўз қарашларинг, ўз хулосаларинг билан баҳо беряпсан. Мен аламзада эмасман, сенга жаҳл ҳам қилмаяпман. Нима бўлган бўлса ҳаммаси ўтди-кетди, ахир ўзинг шуни истагандинг-ку! Мана марҳамат! Кейин у аёлга бўлган туйғуларимни сенга дахли йўқ!
- Туйғу?! Нималар деяпсиз, Беҳруз?
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Йўқ, фақат эркаклар, аёллар билан иккинчи келишимиз. Ўтган йили ёзда келгандик, лекин аёллар қолишмаган. Заҳро Асадовна қўймасдан ҳаммасини олиб кетганлар.
- Нега?
- Бизни “Маликаи Турондот”имиз жуда аҳлоққа қаттиқ турадилар, ичкиликни ёқтирмайдилар, аёллар аралашиб ўтирадиган давраларда иложи борича ичимликни таъқиқлайдилар.
- Хуллас, тартиб-интизомга қаттиқ қарайдилар денг?
- Худди шунақа! Бу сафар ётоқ хоналаримиз алоҳида бўлгани учун икки кунга руҳсат бердилар, аслида улар ҳам сизга ўхшаб жуда жиддий, бунақа давраларга ҳадеганда қўшилавермайдилар.
- Ўхшашликларимиз бор экан.
Кейин улар манзилга етиб боришди. Жойлашгач, овқат тайёрлашди. Ҳазил-ҳузил билан овқатланиб, атрофни айлангани чиқишди. Бу ер шаҳардан анча совуқ эди, чунки бу ерда тоғларга қор ёққанди.
Айланишди, расмга тушишди. Беҳруз ҳеч кимга сездирмай Заҳро Асадовнани телефонига расмга олди. Буни ҳатто аёлнинг ўзи ҳам сезмади.
Лекин буни Гулноз кўрганди. У Беҳрузга хайрон қолаётганди, ахир Беҳруз ҳеч ўзига ўхшамаётганди. Шуни аниқлаштириш учун ҳам Гулноз бу ерга келганди. Энди қулай фурсатни топиб Беҳруз билан гаплашиб олиши керак.
Беҳруз нега ўзини бундай тутаётганини сўраши керак.
Кеч ҳам тушди, Беҳруз машинасидан онаси жароҳатини қайта боғлаши учун солиб қўйган керакли нарсаларни олиш учун борди. Ҳамма ўзи билан овора бўлгани учун Гулноз ҳам сездирмай унинг ортидан борди. Беҳруз машинадан нарсаларни олиб, ортга қараса Гулноз турарди.
- Нима қиляпсан бу ерда?
- Сизни кутиб турибман.
- Тинчликми?
- Гаплашиб олишимиз керак.
- Наҳотки? Гаплашадиган гапимиз қолдими?
- Ҳадеб заҳарли кинояларингизни сочавермай эшитсангиз яхши бўларди. Кўнглига оғир ботади деб ҳам ўйламайсиза? Сизни таниёлмаяпман, бутунлай ўзгаргансиз.
- Ўзгардим, сен ўзгартирдинг мени! Нимани кутгандинг, аввалгидек ширин сўзлаб бошингни силашимними?! Оғир ботяпти дейсанми? Сен кўнгил оғриғи ҳақида гапирма, оғиз очма бу ҳақида! Хаққинг йўқ! Сен кўнгил оғриғи ҳақида нимани биласан?!
- Ахир мен сизни деб
- Ёлғон! Бу сабаб бўлолмайди, бу шунчаки ўзингни ишонтириш учун ўзинг ўйлаб топган баҳона! Аслида сен ўзингни ўйлагансан. Шу аҳволимни билса у менга қандай қарайди, мени севмай қўяди, менга ачинганидан ёнимда бўлади деб қўрққансан! Сен кўнгил оғриши, ўртаниши ҳақида мендан сўра, йўқ яхшиси мен телбага ўхшаб ҳар куни қатнаган, гаплашган, дардлашган қабрда сўра! Агар тилга киролса, ўшанда оғриқ нималигини биласан!
- Мен бунчалик бўлишини қаердан билибман?! Уйланиб оила қуриб кетасиз деб ўйлагандим.
- Ҳа, сен қаерданам билардинг?! Ахир ҳаммаси сен тузган режа бўйича кетиши керак эди-ку тўғрими? Ҳаммаси сен саҳналаштирган театр сценарийси бўйича ижро этилиши керак эди а? Лекин кутилмаганда бир аҳмоқ қаҳрамон бир йил ҳар куни ўлиб-тирилади, азоб чекади. Ҳатто видолашолмадим ҳам деб надомат чекади, бир лаҳзагина кўрсам деб қон ютади. Сен буни нималигини ҳатто тасаввур ҳам қилолмайсан! Сен қаерданам билардинг тўғрими?! Ахир сен кимнидир юрагини билмайсан-ку, лекин ҳамма учун ҳукм чиқаришни жуда зўр биласан, ҳатто қойиллатасан буни! Мен кимман тўғрими? Мен учун ҳам сен қарор қиласан, сен ҳукм қиласан!
- Шунга менга жаҳл қилиб Заҳро Асадовнага бошқача кўз билан қараяпсизми? Буни атай қиляпсизми? Ҳозир аламзадасиз, шунинг учун ҳаммаси барибир деб оила қурган ёлғиз ва буни устига сиздан ёши катта бўлган аёлга ўзгача қараяпсизми?
- Сенга жаҳл қилиб? Қаердан олдинг бу гапни?
- Унда бу қанақа қараш? Эҳтиросми?
- Сенга нима?
- Беҳруз жавоб беринг!
- Яхши, унда эшит. Сен ҳозир яна вазиятга ўз қарашларинг, ўз хулосаларинг билан баҳо беряпсан. Мен аламзада эмасман, сенга жаҳл ҳам қилмаяпман. Нима бўлган бўлса ҳаммаси ўтди-кетди, ахир ўзинг шуни истагандинг-ку! Мана марҳамат! Кейин у аёлга бўлган туйғуларимни сенга дахли йўқ!
- Туйғу?! Нималар деяпсиз, Беҳруз?
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍49❤5
🧕 Muslimalar kundaligi
- Шунақа коллектив билан аёл эркаклар аралаш келганмисизлар?-деди Беҳруз маълумот олмоққа уриниб. - Йўқ, фақат эркаклар, аёллар билан иккинчи келишимиз. Ўтган йили ёзда келгандик, лекин аёллар қолишмаган. Заҳро Асадовна қўймасдан ҳаммасини олиб кетганлар.…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
👍6❤3
#Тафаккур
УМРИМ ҲАҚИДА
Габриэль Гарсиа Маркес:
15 ёшда англадимки, яхши нарсаларни кўпроқ оналар билишади, баъзида эса оталар.
20 ёшда англадимки, эгри ишнинг ҳеч қандай нафи йўқ, у ҳатто ўта моҳирлик билан бажарилган бўлса ҳам.
25 ёшда англадимки, бола онани саккиз соатлик кундуздан, отани эса саккиз соатлик кечадан маҳрум қиларкан.
30 ёшда англадимки, эркакнинг жозибаси кучида, аёлнинг кучи эса жозибасидадир.
35 ёшда англадимки, келажак – инсонга мерос қоладиган нарса эмас, балки ўзи яратадиган нарса.
40 ёшда англадимки, бахтиёр яшаш сири ўзинг севган ишинг билан шуғулланишда эмас, балки қилаётган ишингни севишдадир.
45 ёшда англадимки, инсон ҳаётининг 10 фоизи бошига тушган балолардан, 90 фоизи эса уларга бўлган муносабатдан иборат.
50 ёшда англадимки, китоб – инсоннинг энг яқин дўсти, кўр-кўрона тақлид эса энг ашаддий душманидир.
55 ёшда англадимки, кичик қарорлар мия билан қабул қилинади, катта қарорлар эса юрак билан.
60 ёшда англадимки, севгисиз қурбонлик бўлиши мумкин, лекин қурбонликсиз севги бўлмайди.
65 ёшда англадимки, инсон ҳаётдан завқ олиши учун керакли нарсадан ташқари ўзи хоҳлаганини ҳам ейиши керак.
70 ёшда англадимки, ҳаётдаги энг муҳим нарса қўлингизда яхши карталар бўлиши эмас, балки ёмон карталар бўлатуриб яхши ўйнай олишингиздир.
75 ёшда англадимки, инсон ўзини комил ҳисобламагунча ҳаракатда давом этади, ўзини комил санаган заҳоти эса ҳаракатдан тўхтайди.
80 ёшда англадимки, севиш ва севилиш дунёдаги энг тотли лаззатдир.
85 ёшда англадимки, ҳаёт ҳақиқатан гўзал.
Раҳмат Бобожон таржимаси
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
УМРИМ ҲАҚИДА
Габриэль Гарсиа Маркес:
15 ёшда англадимки, яхши нарсаларни кўпроқ оналар билишади, баъзида эса оталар.
20 ёшда англадимки, эгри ишнинг ҳеч қандай нафи йўқ, у ҳатто ўта моҳирлик билан бажарилган бўлса ҳам.
25 ёшда англадимки, бола онани саккиз соатлик кундуздан, отани эса саккиз соатлик кечадан маҳрум қиларкан.
30 ёшда англадимки, эркакнинг жозибаси кучида, аёлнинг кучи эса жозибасидадир.
35 ёшда англадимки, келажак – инсонга мерос қоладиган нарса эмас, балки ўзи яратадиган нарса.
40 ёшда англадимки, бахтиёр яшаш сири ўзинг севган ишинг билан шуғулланишда эмас, балки қилаётган ишингни севишдадир.
45 ёшда англадимки, инсон ҳаётининг 10 фоизи бошига тушган балолардан, 90 фоизи эса уларга бўлган муносабатдан иборат.
50 ёшда англадимки, китоб – инсоннинг энг яқин дўсти, кўр-кўрона тақлид эса энг ашаддий душманидир.
55 ёшда англадимки, кичик қарорлар мия билан қабул қилинади, катта қарорлар эса юрак билан.
60 ёшда англадимки, севгисиз қурбонлик бўлиши мумкин, лекин қурбонликсиз севги бўлмайди.
65 ёшда англадимки, инсон ҳаётдан завқ олиши учун керакли нарсадан ташқари ўзи хоҳлаганини ҳам ейиши керак.
70 ёшда англадимки, ҳаётдаги энг муҳим нарса қўлингизда яхши карталар бўлиши эмас, балки ёмон карталар бўлатуриб яхши ўйнай олишингиздир.
75 ёшда англадимки, инсон ўзини комил ҳисобламагунча ҳаракатда давом этади, ўзини комил санаган заҳоти эса ҳаракатдан тўхтайди.
80 ёшда англадимки, севиш ва севилиш дунёдаги энг тотли лаззатдир.
85 ёшда англадимки, ҳаёт ҳақиқатан гўзал.
Раҳмат Бобожон таржимаси
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍24❤1