👍1🥰1
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
37-қисм
🔳 🔳 🔳
Ажралиш учун суд залига борган Осиё ўтган кунлар орасида Умиднинг бунчалик тушкунликка тушиб қолган дея таҳмин қилмаган эди. Саноқли кунлар ичида гўёки Умид бошқа бир инсонга алмаштириб қўйилган каби эди. Дастлаб Осиё ушбу суд залидан эндиликда "собиқ" номини олиб чиқиб кетишга маҳкум эрига қараб юраги туз сепгандек ачишди. Бироқ кўп ўтмай ўзига тикилган бир жуфт кўзларда илгариги муҳаббат тафти эмас, балки бепарво совуқликни кўриб Осиёнинг эти сесканиб кетди.
Суд орадаги бирма-бир, чирт-чирт узилган муносабатлар каби совуққина ўтди. На Умид "Қол" , на Осиё "Мени олиб қолинг" демади. Ҳар иккалалари ҳаттоки суд тугагач бир оғиз "Хайр" демоққа лойиқ кўрмадилар бир-бирларини. Тўрт йил оташин муҳаббат измида яшаган ошиқ юракларнинг интиқоси шундай сокин ва ҳиссиз тугади. Тамом...
Бироқ бу... Кўринишидан шундай эди. Умид ҳам, Осиё ҳам ўзларича зада муҳаббатларини юрак қаърига дафн қилиб устини лоқайд хазонлар билан кўмган, шу йўл орқали бу муҳаббат ҳотирасини-да ўзгалар топташидан ҳимоя қилиш чорасини кўрган эдилар...
Умид ва Осиё муҳаббати ҳотимасига шу тариқа видо имзоси қўйилди. Ана шу имзо қўйилиши учун кимлардир қанчалар гуноҳнинг оғир юкини ортмоқладилар, кимлардир қанчалик курашишларига қарамай бари ёшларнинг зарарига ишлагани учун ўртандилар, куйдилар, ёндилар... Бироқ қани энди бундан бир фойда бўлса экан? Бариси учун кеч эди энди... Кеч...
🔳 🔳 🔳
Суд бўлиб ўтганига икки хафта бўлгач туни билан юраги ўйнаб чиққан Осиёнинг тонгга яқин кўзи илинди. У кўм-кўк майсалар ва митти чечакларга беланган ялангликда оппоқ, этаклари узун либосда турган эмиш. Майсалар бағри дона-дона шудринг эмиш-у аммо у шудринглар Осиёнинг либоси, яланг оёқларини хўл қилмас, балки ўзгача ором берар эмиш.
Шу пайт Осиёнинг қаршисида юзлари нурли бир мўйсафид пайдо бўлиб Осиёга бежирим йўргакланган гўдак узатибди:
- Ол қизим,- дебди у ҳайратда қолган Осиёга,- ҳар бир инсон ўз амалларининг ажрини олиши керак... Ҳоҳ у яхши бўлсин, ҳоҳ ёмон... Сенга эса ўзинг учун энг муносиби раво кўрилди...
Осиё беиҳтиёр гўдакни олиб уни бағрига босди. Гўдакдан ёмғир иси келар эди... Ҳудди-ки осмоний фаришталар ҳар томчисини меҳр билан олиб тушиб ерга индириб кетадиган ёмғир иси...
Осиё кўрган туши таъсирида энтикиб кўзини очганда теварак-атрофни эзгулик нурларига белаб оппоқ тонг отиб келар эди.
#орадан_етти_йил_ўтди...
- Умид уч кунларда уйга қайтиб қолар экан,- деди Сурайё опа остонада писта чақиб ўтирган Мафтунага,- ҳозиргина у билан телефонлашдим.
У шундай деб эрининг келиши ҳақидаги хабар заррача қизиқтирмаган келинига қараб ғаши келди:
- Шу зормандани ошхонага кириб чақсангиз бўлмайдими? Чиқ-чиқ қилиб асабларимни еб юбордингиз!
- Ҳайрият, ўғлингизни эсларига уйлари борлиги тушибди. Энди хотинлари ва қизлари борлигини эсласалар ҳам зўр иш бўларди-да,-Мафтуна шундай деб ўрнидан эринибгина туриб этагидаги қоғозга йиғиб ўтирган писта пўчоқларини зинага сочиб ташлади,- ўзи уйдан яқинда чиқдингиз-у, ойи, қаердан писта чаққанимга асабингиз бузила қолди?
-Вой, Мафтуна!? Нима қилганингиз бу? Карима яқиндагина тозалаганди бу ерларни?
- Тозалаган бўлса яна тозалайди! Пулини олгандан кейин ҳалоллаб ишласин! - Мафтуна шундай деб ичкарига қараб писанда билан овоз берди,- тётя Карима?! Зинани яхши тозаламабсиз?! Чиннидек қилиб қўйинг, хўп?! -ичкаридан "Ҳўп бўлади, Мафтунахон" деган жавобни эшитиб, Мафтуна Сурайё опага қараб қош қоқди,- испасибка!
У соллона қадамлар билан ичкарига кириб кетиб тез орада билагига жимитдек сумкачасини осганча қайтиб чиқди. Сурайё опа унинг қаёққадир отланганини кўриб:
- Ҳа йўл бўлсин?! - деди ўзини босишга ҳаракат қилиб
- Мамул, уйда ўтириб диққинафас бўлиб кетдим, писта чақсам бировни асабини бузмайдиган жойларни бир айланиб келай.
Сурайё опа бу келинга гапиришни фойдаси йўқлигини билиб унинг калта-култа кофта, тор шим кийиб қилпиллаб кетаётган ортидан нафрат билан
/85
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
37-қисм
🔳 🔳 🔳
Ажралиш учун суд залига борган Осиё ўтган кунлар орасида Умиднинг бунчалик тушкунликка тушиб қолган дея таҳмин қилмаган эди. Саноқли кунлар ичида гўёки Умид бошқа бир инсонга алмаштириб қўйилган каби эди. Дастлаб Осиё ушбу суд залидан эндиликда "собиқ" номини олиб чиқиб кетишга маҳкум эрига қараб юраги туз сепгандек ачишди. Бироқ кўп ўтмай ўзига тикилган бир жуфт кўзларда илгариги муҳаббат тафти эмас, балки бепарво совуқликни кўриб Осиёнинг эти сесканиб кетди.
Суд орадаги бирма-бир, чирт-чирт узилган муносабатлар каби совуққина ўтди. На Умид "Қол" , на Осиё "Мени олиб қолинг" демади. Ҳар иккалалари ҳаттоки суд тугагач бир оғиз "Хайр" демоққа лойиқ кўрмадилар бир-бирларини. Тўрт йил оташин муҳаббат измида яшаган ошиқ юракларнинг интиқоси шундай сокин ва ҳиссиз тугади. Тамом...
Бироқ бу... Кўринишидан шундай эди. Умид ҳам, Осиё ҳам ўзларича зада муҳаббатларини юрак қаърига дафн қилиб устини лоқайд хазонлар билан кўмган, шу йўл орқали бу муҳаббат ҳотирасини-да ўзгалар топташидан ҳимоя қилиш чорасини кўрган эдилар...
Умид ва Осиё муҳаббати ҳотимасига шу тариқа видо имзоси қўйилди. Ана шу имзо қўйилиши учун кимлардир қанчалар гуноҳнинг оғир юкини ортмоқладилар, кимлардир қанчалик курашишларига қарамай бари ёшларнинг зарарига ишлагани учун ўртандилар, куйдилар, ёндилар... Бироқ қани энди бундан бир фойда бўлса экан? Бариси учун кеч эди энди... Кеч...
🔳 🔳 🔳
Суд бўлиб ўтганига икки хафта бўлгач туни билан юраги ўйнаб чиққан Осиёнинг тонгга яқин кўзи илинди. У кўм-кўк майсалар ва митти чечакларга беланган ялангликда оппоқ, этаклари узун либосда турган эмиш. Майсалар бағри дона-дона шудринг эмиш-у аммо у шудринглар Осиёнинг либоси, яланг оёқларини хўл қилмас, балки ўзгача ором берар эмиш.
Шу пайт Осиёнинг қаршисида юзлари нурли бир мўйсафид пайдо бўлиб Осиёга бежирим йўргакланган гўдак узатибди:
- Ол қизим,- дебди у ҳайратда қолган Осиёга,- ҳар бир инсон ўз амалларининг ажрини олиши керак... Ҳоҳ у яхши бўлсин, ҳоҳ ёмон... Сенга эса ўзинг учун энг муносиби раво кўрилди...
Осиё беиҳтиёр гўдакни олиб уни бағрига босди. Гўдакдан ёмғир иси келар эди... Ҳудди-ки осмоний фаришталар ҳар томчисини меҳр билан олиб тушиб ерга индириб кетадиган ёмғир иси...
Осиё кўрган туши таъсирида энтикиб кўзини очганда теварак-атрофни эзгулик нурларига белаб оппоқ тонг отиб келар эди.
#орадан_етти_йил_ўтди...
- Умид уч кунларда уйга қайтиб қолар экан,- деди Сурайё опа остонада писта чақиб ўтирган Мафтунага,- ҳозиргина у билан телефонлашдим.
У шундай деб эрининг келиши ҳақидаги хабар заррача қизиқтирмаган келинига қараб ғаши келди:
- Шу зормандани ошхонага кириб чақсангиз бўлмайдими? Чиқ-чиқ қилиб асабларимни еб юбордингиз!
- Ҳайрият, ўғлингизни эсларига уйлари борлиги тушибди. Энди хотинлари ва қизлари борлигини эсласалар ҳам зўр иш бўларди-да,-Мафтуна шундай деб ўрнидан эринибгина туриб этагидаги қоғозга йиғиб ўтирган писта пўчоқларини зинага сочиб ташлади,- ўзи уйдан яқинда чиқдингиз-у, ойи, қаердан писта чаққанимга асабингиз бузила қолди?
-Вой, Мафтуна!? Нима қилганингиз бу? Карима яқиндагина тозалаганди бу ерларни?
- Тозалаган бўлса яна тозалайди! Пулини олгандан кейин ҳалоллаб ишласин! - Мафтуна шундай деб ичкарига қараб писанда билан овоз берди,- тётя Карима?! Зинани яхши тозаламабсиз?! Чиннидек қилиб қўйинг, хўп?! -ичкаридан "Ҳўп бўлади, Мафтунахон" деган жавобни эшитиб, Мафтуна Сурайё опага қараб қош қоқди,- испасибка!
У соллона қадамлар билан ичкарига кириб кетиб тез орада билагига жимитдек сумкачасини осганча қайтиб чиқди. Сурайё опа унинг қаёққадир отланганини кўриб:
- Ҳа йўл бўлсин?! - деди ўзини босишга ҳаракат қилиб
- Мамул, уйда ўтириб диққинафас бўлиб кетдим, писта чақсам бировни асабини бузмайдиган жойларни бир айланиб келай.
Сурайё опа бу келинга гапиришни фойдаси йўқлигини билиб унинг калта-култа кофта, тор шим кийиб қилпиллаб кетаётган ортидан нафрат билан
/85
👍38
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
қараб қарғаб қолди:
- Ҳе, мамул деган тилингга тирсак чиқсин! Ҳе, балогинанинг кўнгдалангига учра-я?! -сўнг афсус билан қўшиб қўйди,- балоям ҳазар қилади бу алвастидан. Шайтоннинг урғочисига опалик қилади бу!
Сурайё опа "Нима гап?" дея деразадан мўралаган Карима опага:
- Эътибор берманг!- деркан батафсил изоҳ беришни лозим топди,- ойимтилла яқинда алмаштирган машиналарида айланишга кетдилар. Ҳай майли уни қўйинг. Битта аччиққина чой дамланг, маслаҳатли иш бор. Умиджон чет элдан қайтяпти.
Аслида Умид Россия пойтаҳти Москвага ишлаб малака ошириш бир баҳона, балки иккинчи бор уйланган аёли Мафтунадан қочиб кетганлигини Адҳам ака ҳам, Сурайё опа ҳам яхши ҳис қилиб турар эдилар.
Мафтунани ҳам Сурайё опа дараклаб топган, Осиё билан ажралишгандан кейин уч йил уйланишга кўнмай куйдирган ўғлини базўр кўндирган ҳам ўзи эди. Ўша уч йил ичида Сурайё опа обдон тавбасига таянган, Умид собиқ келинини жонидан ортиқ кўришини тан олган ҳам эди. Кейинги йиллар ичида Умид таниб бўлмас даражада ўзгариб кетганди. Илмни оро йўлда қолдириб, ичкиликка ружу қўйган, аёл зоти ҳақида эшитгиси ҳам йўқ, дийдаси тош эркакка айланиб қолган эди Умид. Сурайё опа бу мушкулларнинг чораси биргина инсон- у ҳам бўлса Осиё эканлигини фаҳмлаган кунининг ўзида келинининг остонасига бош уриб борди. Бироқ на Осиёни, на унинг ота-онасини топа олди. Улар уйларини сотиб шаҳардан кўчиб кетишган, аммо янги манзилларини ҳеч ким билмас эди. Сурайё опа бош эгиб Икромжон аканинг ота уйига борди, собиқ келинининг дарагини сўради, бироқ воқеа устига келиб қолган Осиёнинг ўктамгина аммаси унга икки оғиз гап билан кўчани кўрсатиб қўйди:
"Тешик мунчоқ ерда қолармиди, эгачи?- деди у ҳар сўзида ўйиб-ўйиб,- шундоқ лобар қизимиз ҳам кўчада қолмади, алҳамдулиллаҳ. Сиз қадрига етмаган бўлсангиз қадрига етадиганларни топиб узатиб юбордик. Ҳа айтганча, балки сизга қизиқмасдир, аммо маълумот учун билиб қўйинг. Ҳозир сиз туғмас деб даргоҳингиздан қувиб солган Осиёхонимизнинг тиқмачоқдек ўғил фарзанди бор. Ҳадемай қизалоқлик бўлиб қолса ҳам ажабмас. Шунақа гаплар. Ҳай кетяпсизми?! Ора-орада меҳмонга келиб туринг, янгиликлардан ўртоқлашамиз, эгачи"
Сурайё опа ўша куни уйига судралиб қайтди. Аланг-оташ бўлиб қовжираб кўрпа-ёстиқ қилиб ётиб қолди. Шу кўйи бир хафта бош кўтармади. Ҳеч нарса емай, ичмай қўйди. Ахири уни зўрлаб шифокорга олиб борган Адҳам ака аёлининг қанд касалининг оғир формасига учраганини аниқлатиб билди.
- Ўзингга ачинмасанг ҳам онангга ачин,- деди ўша куни Адҳам ака Умидни ёнига чақириб,- мана бу анализларни жавобини кўр. Онангни қонидаги қанд миқдори шу даражага ошибди-ку, қон у ёқда турсин ҳатто пешобини ҳам эгаллаб бўлибди. Шифокорларнинг айтиши бўйича аҳвол шунчалик жиддий экан-ки, онанг исталган вақтда комага тушиб қолиши мумкин эмиш. У бўлса даволанишдан бош тортяпти. Нега дейсанми? "Умидни бахтсиз қилган мен. Боламни шу аҳволда кўргандан ўлиб қўяқолганим яхши" деди онанг.
Адҳам ака Сурайё опага тегишли бир даста лаборатория таҳлиллари жавобини стол устига ташлаб хонани тарк этди.
Умид таҳлил натижаларини яна қайта кўздан кечирди. Отаси мутлоқ ҳақ эканини билган Умид бир қарорга келиб онасининг ёнига йўл олди.
- Ойи, анча яхшимисиз? -деди Умид сўлғин овозда,-илтимос даволанишга кўнинг. Мен ҳамма айтганингизга розиман. Сиз соғ бўлсангиз бўлди.
Сурайё опа жавоб ўрнига титроқ қўллари билан ўғлининг сочларини аста силади.
- Мени кечир, болам,- деди у базўр,- сени бахтсиз қилган мен бўлдим.
Умид онасининг хонасидан чиққанда ҳавонинг чеҳраси тунд бўлиб кетган , осмондан ёмғир томчилари бир-бир севалаб томчилай бошлаган эди.
Умид ҳовлининг ўртасига туриб ҳовур босган кўксини ёмғирга тутди. Аста бошлаган ёмғир тез орада кучайиб шовуллаб қуяётган жалага айланди...
Умид эса ўзини жала бағридан олгиси келмас эди...
- Осиё... - шивирлади Умид умидсиз оҳангда. Уни ёмғирдан бошқа ҳеч зоғ эшитмади...
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
/86
қараб қарғаб қолди:
- Ҳе, мамул деган тилингга тирсак чиқсин! Ҳе, балогинанинг кўнгдалангига учра-я?! -сўнг афсус билан қўшиб қўйди,- балоям ҳазар қилади бу алвастидан. Шайтоннинг урғочисига опалик қилади бу!
Сурайё опа "Нима гап?" дея деразадан мўралаган Карима опага:
- Эътибор берманг!- деркан батафсил изоҳ беришни лозим топди,- ойимтилла яқинда алмаштирган машиналарида айланишга кетдилар. Ҳай майли уни қўйинг. Битта аччиққина чой дамланг, маслаҳатли иш бор. Умиджон чет элдан қайтяпти.
Аслида Умид Россия пойтаҳти Москвага ишлаб малака ошириш бир баҳона, балки иккинчи бор уйланган аёли Мафтунадан қочиб кетганлигини Адҳам ака ҳам, Сурайё опа ҳам яхши ҳис қилиб турар эдилар.
Мафтунани ҳам Сурайё опа дараклаб топган, Осиё билан ажралишгандан кейин уч йил уйланишга кўнмай куйдирган ўғлини базўр кўндирган ҳам ўзи эди. Ўша уч йил ичида Сурайё опа обдон тавбасига таянган, Умид собиқ келинини жонидан ортиқ кўришини тан олган ҳам эди. Кейинги йиллар ичида Умид таниб бўлмас даражада ўзгариб кетганди. Илмни оро йўлда қолдириб, ичкиликка ружу қўйган, аёл зоти ҳақида эшитгиси ҳам йўқ, дийдаси тош эркакка айланиб қолган эди Умид. Сурайё опа бу мушкулларнинг чораси биргина инсон- у ҳам бўлса Осиё эканлигини фаҳмлаган кунининг ўзида келинининг остонасига бош уриб борди. Бироқ на Осиёни, на унинг ота-онасини топа олди. Улар уйларини сотиб шаҳардан кўчиб кетишган, аммо янги манзилларини ҳеч ким билмас эди. Сурайё опа бош эгиб Икромжон аканинг ота уйига борди, собиқ келинининг дарагини сўради, бироқ воқеа устига келиб қолган Осиёнинг ўктамгина аммаси унга икки оғиз гап билан кўчани кўрсатиб қўйди:
"Тешик мунчоқ ерда қолармиди, эгачи?- деди у ҳар сўзида ўйиб-ўйиб,- шундоқ лобар қизимиз ҳам кўчада қолмади, алҳамдулиллаҳ. Сиз қадрига етмаган бўлсангиз қадрига етадиганларни топиб узатиб юбордик. Ҳа айтганча, балки сизга қизиқмасдир, аммо маълумот учун билиб қўйинг. Ҳозир сиз туғмас деб даргоҳингиздан қувиб солган Осиёхонимизнинг тиқмачоқдек ўғил фарзанди бор. Ҳадемай қизалоқлик бўлиб қолса ҳам ажабмас. Шунақа гаплар. Ҳай кетяпсизми?! Ора-орада меҳмонга келиб туринг, янгиликлардан ўртоқлашамиз, эгачи"
Сурайё опа ўша куни уйига судралиб қайтди. Аланг-оташ бўлиб қовжираб кўрпа-ёстиқ қилиб ётиб қолди. Шу кўйи бир хафта бош кўтармади. Ҳеч нарса емай, ичмай қўйди. Ахири уни зўрлаб шифокорга олиб борган Адҳам ака аёлининг қанд касалининг оғир формасига учраганини аниқлатиб билди.
- Ўзингга ачинмасанг ҳам онангга ачин,- деди ўша куни Адҳам ака Умидни ёнига чақириб,- мана бу анализларни жавобини кўр. Онангни қонидаги қанд миқдори шу даражага ошибди-ку, қон у ёқда турсин ҳатто пешобини ҳам эгаллаб бўлибди. Шифокорларнинг айтиши бўйича аҳвол шунчалик жиддий экан-ки, онанг исталган вақтда комага тушиб қолиши мумкин эмиш. У бўлса даволанишдан бош тортяпти. Нега дейсанми? "Умидни бахтсиз қилган мен. Боламни шу аҳволда кўргандан ўлиб қўяқолганим яхши" деди онанг.
Адҳам ака Сурайё опага тегишли бир даста лаборатория таҳлиллари жавобини стол устига ташлаб хонани тарк этди.
Умид таҳлил натижаларини яна қайта кўздан кечирди. Отаси мутлоқ ҳақ эканини билган Умид бир қарорга келиб онасининг ёнига йўл олди.
- Ойи, анча яхшимисиз? -деди Умид сўлғин овозда,-илтимос даволанишга кўнинг. Мен ҳамма айтганингизга розиман. Сиз соғ бўлсангиз бўлди.
Сурайё опа жавоб ўрнига титроқ қўллари билан ўғлининг сочларини аста силади.
- Мени кечир, болам,- деди у базўр,- сени бахтсиз қилган мен бўлдим.
Умид онасининг хонасидан чиққанда ҳавонинг чеҳраси тунд бўлиб кетган , осмондан ёмғир томчилари бир-бир севалаб томчилай бошлаган эди.
Умид ҳовлининг ўртасига туриб ҳовур босган кўксини ёмғирга тутди. Аста бошлаган ёмғир тез орада кучайиб шовуллаб қуяётган жалага айланди...
Умид эса ўзини жала бағридан олгиси келмас эди...
- Осиё... - шивирлади Умид умидсиз оҳангда. Уни ёмғирдан бошқа ҳеч зоғ эшитмади...
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
/86
👍59❤1👏1
Forwarded from Asmo's blog
❤️ Qalb senga bo’sh holida beriladi, ichiga yozilgan so’zlarga ham o’zing javob berasan...
👍6❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Тунингиз осуда ўтсин. Ҳайрли тун азизларим!!!🌙
ДУО
Севганларимизга ҳадя қилиш мумкин бўлган энг чиройли туҳфа.
Роббим! Севганларимизни севганларингдан айла!
Мени дуо қил деган дўстга дуолар
фидо бўлсин!
Дуоларимдасан деган дўстга эса жонлар фидо бўлсин!
Хайрли тун Роббим розилиги учун дўст тутинган жаннат қалблиларим.
ШАНБА ТОНГИДА ДИЙДОР КЎРИШГУНЧА ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ.. АЛЛОҲ ПАНОХИДА БЎЛИНГ ЎЗИНГИЗНИ ЭХТИЁТ ҚИЛИНГ
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ДУО
Севганларимизга ҳадя қилиш мумкин бўлган энг чиройли туҳфа.
Роббим! Севганларимизни севганларингдан айла!
Мени дуо қил деган дўстга дуолар
фидо бўлсин!
Дуоларимдасан деган дўстга эса жонлар фидо бўлсин!
Хайрли тун Роббим розилиги учун дўст тутинган жаннат қалблиларим.
ШАНБА ТОНГИДА ДИЙДОР КЎРИШГУНЧА ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ.. АЛЛОҲ ПАНОХИДА БЎЛИНГ ЎЗИНГИЗНИ ЭХТИЁТ ҚИЛИНГ
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤1👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ🍃💖
Хайрли тонг, тонгга етганлар...
Тундан ёруғлик томон ўтганлар...
Аллоҳ таоло сизни раҳматидан ва барокатидан бенасиб этмасин!
Бугун қаршимизга чиқадиган кун-вақти баракали, нақди-ҳалол, файзли ўзгача бир кун бўлсин!
Кўп ишларга улгуриб қолайлик, амал дафтаримиз хайрли иш амалларимиз баёнидан тўлиб тошсин!
Тонг хайрли, кун муборак қадрдоним!💖
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Хайрли тонг, тонгга етганлар...
Тундан ёруғлик томон ўтганлар...
Аллоҳ таоло сизни раҳматидан ва барокатидан бенасиб этмасин!
Бугун қаршимизга чиқадиган кун-вақти баракали, нақди-ҳалол, файзли ўзгача бир кун бўлсин!
Кўп ишларга улгуриб қолайлик, амал дафтаримиз хайрли иш амалларимиз баёнидан тўлиб тошсин!
Тонг хайрли, кун муборак қадрдоним!💖
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
📝Жаннатдаги бўш тахтнинг эгаси. (Хикоя)
Замира хола яккаю ягона ўғлига ўзи истаган қизни олиб беролмаганидан армонда эди. Ярасига қўшниларнинг пичинг гапи газак бўлди. «Э-э, қўшни, маҳаллада қиз қуригандек, шаҳардан келин қилганингизга қойил қолмадик. Эркатойингизнинг кўнглига қарабсиз-у, ўз кунингизни ўйламабсиз-да…»
Холанинг бироз қон босими ошгандек бўлди. Келин олсам, рўзғор юмушларидан қутуламан, деб турган бир пайтда шаҳарлик ойимча лаб буриб, қош керса нетади. Ҳали тўй бўлмасдан бўлажак келинга нисбатан кўнглида ғайирлик уйғонди. Замира хола дардини ичига ютиб, гумбулақарс тўй қилди. «Боламнинг ишқи шугинага кетибдими, майли кўнаман», деб ўзини-ўзи тинчлантирди.
Ярим тун бўлишига қарамасдан келин тушган уйнинг чироғи ёниқ. Деразалари очиқлиги учун Асроржоннинг завқланиб кулгани эшитилиб турибди. Келин унга нималарнидир тинмай гапиряпти. Замира хола болаларининг иноқлигидан кўнгли хотиржам бўлса-да, ўзининг ёлғизлигидан эзилди. Узум ишкомига суяниб, хаёли узоқ-узоқларга кетди.
Замирахон ота-онасининг розилиги ва танлови билан йиғлай-йиғлай Авазжонга турмушга чиққанди. Кўнгил қўйиш, учрашувга чиқишлар қаёқда дейсиз?! Ёстиқдошининг кенг елкалари, яноқдор юзини биринчи марта чимилдиқда кўрган. Кўрган-у «Шунча кўз ёшим увол бўлибди-да. Бундай бургутбурун йигитни қайдан ҳам топардим», деб ичидан суюнган. Авазжон ҳам келиннинг кийик кўзларига бир кўришдаёқ ошиқ бўлган. Сархуш дамлари узоққа чўзилмади бояқишларнинг. Бир-бирининг дийдорига тўйиб улгурмай, янги куёвни ҳарбий хизматга чақиришди. Узоқ эмас, жуда узоқ ўлкаларга жўнаб кетган ёрининг туйғуларини, сиймосини фақат мактубларида ҳис этиб яшай бошлаган Замирахоннинг тез-тез бошидан ҳуши учиб, рўзғор ишларига ярамайдиган бўлиб қолди. Келинидаги ғайриоддий ҳолатларни кўриб-билиб турган қайнона тез орада хонадонида янгилик бўлишини кўнгли сезди. Ҳали ғўргина келинига ҳам ўзини эҳтиёт қилишини тайинлади. Ўзидаги хушхабарни қайнонасидан эшитган келинчак бирам қувонди-ей, севинчи ичига сиғмай куёвига икки энлик хат ёзди:
«Алпкелбатим, қорақошим! Сизга биздан алангалик салом, тағин миттивойдан ҳам… Насиб этса, ёнимизга қайтсангиз, бир ажойиб тўй қиламиз. Кўпайишиб кутиб оламиз сизни. Маҳалламиздаги Ғилмон тегирмончининг ўғли сизни Сибирда кўрган эмиш. Ҳарбий хизматдан қайтганига икки кун бўлди. Айтишича, сиз янада тўлишиб, оқариб кетган эмишсиз. У ёқларда офтоб чиқиши маҳол дейишади. Эҳтиётингизни қилинг. Қуёш тушмас жойларда зотилжам билан касалланиш авжига олади, деб эшитганим бор. Қарғаларнинг пастлаб учишига қараганда, бизда ҳам қиш қаттиқ келадиганга ўхшаяпти. Ойимизнинг оёқларидаги бод касали қўзғаб турибди. Ўша ёқларда ёввойи ғозлар кўп бўлса керак, биттасини шарт сўйиб, ёғини жўнатинг. Келгунингизча ойижонимни ёнингизга югуриб чиқадиган қилиб қўяман. Биздан хавотир олманг. Иссиқроқ кийининг. Омон бўлинг! Сизни соғинган ва жавоб хатингизни интизор кутаётган Замирангиз!».
Агар бу мактуб хайрлашув, видолашув мактуби эканини билганида юрагининг энг тубидаги туйғуларининг қаймоғини битмасмиди, кечинмаларининг сарасини илинмасмиди? Наҳорда дарвозанинг бежо тақиллаши келинчакнинг ичига оғриқ солди. Қайнонасининг тўсатдан уввос солиб йиғлашидан Авазжонга нимадир бўлганини кўнгли сезди. Уйи куйсин шу қорахатнинг. Қора кунларни бошлаб келган бир парча қоғоз шунча тақдирни алғов-далғов қилиб юборади, деб ким ўйлабди дейсиз. Юрагининг ёнида Авазжоннинг зурриёди яшаётганлигигина Замирани бироз тинчлантирди. Бор умрини фарзандига бахшида этишга қарор қилди. Қайнонасининг шунча ҳайдашига қарамай, ота уйига кетмади. Авазжоннинг онаси ҳам Замирахонни қизларидан зиёд қил умрининг сўнгига қадар келини учун икки қўли дуода ўтди. Мана энди Замирахоннинг ўзи ҳам қайнона.
У ҳар гал қайнонаси ҳақида ўйлаганида: «Жаннатда ҳалигача қайноналар учун аталган иккита тахт бўш эмиш. Ўша тахтлардан бирига ойижоним ўтиргани аниқ», — дейди. Қайнонасидан бошқа келинларга ўхшаб зулм кўрмади. Ўзи ҳам қайнонасидек бардошли, меҳрибон она бўла олармикин? Тағин таби суймаган қизнинг хонадонига эга чиқишига индамай қараб турармикин?! Шу ўйлар билан андармон бўлиб кўзи илинди.
Замира хола яккаю ягона ўғлига ўзи истаган қизни олиб беролмаганидан армонда эди. Ярасига қўшниларнинг пичинг гапи газак бўлди. «Э-э, қўшни, маҳаллада қиз қуригандек, шаҳардан келин қилганингизга қойил қолмадик. Эркатойингизнинг кўнглига қарабсиз-у, ўз кунингизни ўйламабсиз-да…»
Холанинг бироз қон босими ошгандек бўлди. Келин олсам, рўзғор юмушларидан қутуламан, деб турган бир пайтда шаҳарлик ойимча лаб буриб, қош керса нетади. Ҳали тўй бўлмасдан бўлажак келинга нисбатан кўнглида ғайирлик уйғонди. Замира хола дардини ичига ютиб, гумбулақарс тўй қилди. «Боламнинг ишқи шугинага кетибдими, майли кўнаман», деб ўзини-ўзи тинчлантирди.
Ярим тун бўлишига қарамасдан келин тушган уйнинг чироғи ёниқ. Деразалари очиқлиги учун Асроржоннинг завқланиб кулгани эшитилиб турибди. Келин унга нималарнидир тинмай гапиряпти. Замира хола болаларининг иноқлигидан кўнгли хотиржам бўлса-да, ўзининг ёлғизлигидан эзилди. Узум ишкомига суяниб, хаёли узоқ-узоқларга кетди.
Замирахон ота-онасининг розилиги ва танлови билан йиғлай-йиғлай Авазжонга турмушга чиққанди. Кўнгил қўйиш, учрашувга чиқишлар қаёқда дейсиз?! Ёстиқдошининг кенг елкалари, яноқдор юзини биринчи марта чимилдиқда кўрган. Кўрган-у «Шунча кўз ёшим увол бўлибди-да. Бундай бургутбурун йигитни қайдан ҳам топардим», деб ичидан суюнган. Авазжон ҳам келиннинг кийик кўзларига бир кўришдаёқ ошиқ бўлган. Сархуш дамлари узоққа чўзилмади бояқишларнинг. Бир-бирининг дийдорига тўйиб улгурмай, янги куёвни ҳарбий хизматга чақиришди. Узоқ эмас, жуда узоқ ўлкаларга жўнаб кетган ёрининг туйғуларини, сиймосини фақат мактубларида ҳис этиб яшай бошлаган Замирахоннинг тез-тез бошидан ҳуши учиб, рўзғор ишларига ярамайдиган бўлиб қолди. Келинидаги ғайриоддий ҳолатларни кўриб-билиб турган қайнона тез орада хонадонида янгилик бўлишини кўнгли сезди. Ҳали ғўргина келинига ҳам ўзини эҳтиёт қилишини тайинлади. Ўзидаги хушхабарни қайнонасидан эшитган келинчак бирам қувонди-ей, севинчи ичига сиғмай куёвига икки энлик хат ёзди:
«Алпкелбатим, қорақошим! Сизга биздан алангалик салом, тағин миттивойдан ҳам… Насиб этса, ёнимизга қайтсангиз, бир ажойиб тўй қиламиз. Кўпайишиб кутиб оламиз сизни. Маҳалламиздаги Ғилмон тегирмончининг ўғли сизни Сибирда кўрган эмиш. Ҳарбий хизматдан қайтганига икки кун бўлди. Айтишича, сиз янада тўлишиб, оқариб кетган эмишсиз. У ёқларда офтоб чиқиши маҳол дейишади. Эҳтиётингизни қилинг. Қуёш тушмас жойларда зотилжам билан касалланиш авжига олади, деб эшитганим бор. Қарғаларнинг пастлаб учишига қараганда, бизда ҳам қиш қаттиқ келадиганга ўхшаяпти. Ойимизнинг оёқларидаги бод касали қўзғаб турибди. Ўша ёқларда ёввойи ғозлар кўп бўлса керак, биттасини шарт сўйиб, ёғини жўнатинг. Келгунингизча ойижонимни ёнингизга югуриб чиқадиган қилиб қўяман. Биздан хавотир олманг. Иссиқроқ кийининг. Омон бўлинг! Сизни соғинган ва жавоб хатингизни интизор кутаётган Замирангиз!».
Агар бу мактуб хайрлашув, видолашув мактуби эканини билганида юрагининг энг тубидаги туйғуларининг қаймоғини битмасмиди, кечинмаларининг сарасини илинмасмиди? Наҳорда дарвозанинг бежо тақиллаши келинчакнинг ичига оғриқ солди. Қайнонасининг тўсатдан уввос солиб йиғлашидан Авазжонга нимадир бўлганини кўнгли сезди. Уйи куйсин шу қорахатнинг. Қора кунларни бошлаб келган бир парча қоғоз шунча тақдирни алғов-далғов қилиб юборади, деб ким ўйлабди дейсиз. Юрагининг ёнида Авазжоннинг зурриёди яшаётганлигигина Замирани бироз тинчлантирди. Бор умрини фарзандига бахшида этишга қарор қилди. Қайнонасининг шунча ҳайдашига қарамай, ота уйига кетмади. Авазжоннинг онаси ҳам Замирахонни қизларидан зиёд қил умрининг сўнгига қадар келини учун икки қўли дуода ўтди. Мана энди Замирахоннинг ўзи ҳам қайнона.
У ҳар гал қайнонаси ҳақида ўйлаганида: «Жаннатда ҳалигача қайноналар учун аталган иккита тахт бўш эмиш. Ўша тахтлардан бирига ойижоним ўтиргани аниқ», — дейди. Қайнонасидан бошқа келинларга ўхшаб зулм кўрмади. Ўзи ҳам қайнонасидек бардошли, меҳрибон она бўла олармикин? Тағин таби суймаган қизнинг хонадонига эга чиқишига индамай қараб турармикин?! Шу ўйлар билан андармон бўлиб кўзи илинди.
👍26❤1
Кеч ухлагани учун эрта туролмади. Холанинг юзига деразадан тушиб турган бир парча қуёш нури бутун танасини қиздиргандек бўлди. Сигир соғиши кераклиги эсига тушиб учиб ўрнидан турди. Оғилхонага бораётиб чала ярим супурилган йўлакларга қараб, келини ҳақида биринчи хулосани чиқарди. Қайнона-ку ғафлат босиб ухлаб қолибди, кечагина тушган келин эрта туриб, ҳаммаёқни ёғ тушса ялагудек тозалаб, сигирни соғиб, нонуштага ширчой тайёрлаб турмайдими? Замира хола ичидан қуюндек қуйилиб келаётган ғалаённи босишга ҳаракат қилди. «Ҳали ўғлим ишга кетсин, бу шаҳарлик ойимча билан ўзим гаплашиб қўяман», деди ичида.
— Асроржон болам, тур, пешингача ётасанми энди? Чиқсанг, бирга тушлик қиламиз…
«Ўғлим сенга айтаман, келиним сен эшит», қабилида киноя билан гапирган Замира хола келин-куёвнинг даҳлизига бир қаради-ю, нари кетди. Шунча гапдан сўнг ҳам келиндан дарак бўлмади. Дастурхонни тўйдан ортган егуликлар билан тўлатган хола келиннинг чой дамлаб келишидан умидвор эди. Чой дамлаб келиш у ёқда турсин, ҳатто дийдорини ҳам кўрсатмади келинпошша. Холанинг астойдил жаҳли чиқа бошлади. Ўғлига чой узатаркан:
— Қачон ишга чиқасан, таътилинг ҳам тугаб қолди чоғи?! — деди.
— Тўйдан бир ҳафта олдин келгандим-ку, ҳали йигирма куним запасда, ойижон, — дея онасини қучиб қўйди Асроржон.
Оббо, илгарилари Асроржони ишга кетса, юрагининг бир парчасини узиб кетгандай бўларди, ҳеч қўйиб юборгиси келмасди. Аммо айни дамда унинг тезроқ ишига қайтишини истаяпти. Ўғли кетгач, қайнона-келин жанги бўлмаса гўрга эди. Ёлғизгина ўғлига бундай ношуд қизни келин қиламан, деб сира ўйламаганди. Икки кўча нарида турадиган Сарви муаллимнинг ойдек қизини рад этган ўғлидан жуда жаҳли чиқди. Бўйи баланд, сочи тақимини ўпадиган, ақли расо қизнинг нимаси ёқмади унга, хола ҳайрон эди. Айниқса, Замира хола қизнинг чеварлигига ошиқ бўлган ди. Аёлларнинг гап-гаштаги, тўй ҳашами кўп бўлса… «Келиним чевар бўлса, ҳар тўйга ҳар хил кийиниб бораман», деб ният қилиб юрган холанинг тарвузи қўлтиғидан тушди. Энди бу гаплардан не фойда? Кўнглидаги тугунларни ёзиш учун хола қўшни кампирникига гурунгга чиқди. Анча пайт ҳасратлашиб қолиб кетди. Энди уйига чиқаман деб турса, маҳалладаги аёлларнинг ходими тўйга айтиб қолди. Сарви муаллим қизига товоқ олганмиш. Индинига тўйни қилиб тушириб кетишар экан. Замира холанинг ичи зимиллади. Худди келин қилмоқчи бўлган қизини биров илиб кетгандай ҳис қилди ўзини. Эртага қўшни хотинлар чучвара тугарга чақирилганини эшитса ҳам эшитмаганга олди. «Ҳамма янги келиннинг қандайлигига қизиқади, лоп этиб танбал келинимдан нолиб қўймай» деб, йиғинга ҳам чиққиси келмади. Уйдан чиқаётганда товуқлари ағдариб ташлаган обдаста ҳали ҳам шу жойида қимир этмай турарди. Бу келин куни бўйи нима билан банд бўлдийкин? Посон кўйлакларини кўз-кўз қилиб наридан-бери ўтади, бир ишни қойиллатгани йўқ. Ё ҳали янгилиги учун ийманяптимикин… Замира хола оғрина-оғрина ҳовлини бир бошидан тозалади. Қозонга овқат солди. Онасининг уй юмушлари билан андармон бўлиб юрганини кўрган Асроржон хижолатдан ёрилай дерди. Ҳали ўчоққа ўтин қалайди, ҳали у ёқ-бу ёқни йиғиштирган киши бўлади. Кун қорайди ҳамки, келинпошша дийдорини кўрсатмади. Хола ўғлидан сўрашга истиҳола қилди. Ҳамма нарсадан ҳафсаласи пир бўлиб ўзи ҳам ётоғига кириб ётди. Деворда осиғлиқ турган эрининг суратига қараб, тўйиб-тўйиб йиғлади. Дардини фақат шу суратга айтади, кечинмаларига фақат шу деворлар гувоҳ. Уйдаги гапни кўчага ташимаслик раҳматли қайнонасидан мерос унга. Яна шундай изтироблар билан иккинчи кечани ҳам қарши олди. Эртанги тўйга оёғи тортмаётган бўлса-да, кийиш учун истар-истамай илгичдаги кўйлагини олиб, юкнинг устига ташлаб қўйди. Бу кўйлак қанча тўйларни кўрган. Келинининг сепи кемтик бўлмасин деб, ўзи учун икки қарич матога ҳам кўзи қиймади. Замира холанинг «Тоғорага солишга ул-бул ҳам пиширмадим», деган ўй билан кўзи илинди. Қушуйқу бўлиб кўп ухлолмади,азонлаб уйғонди. Осмон тим қора, юлдузлар ҳам сўнгандай эди. Фонарини ёқиб, оғилга ўтди-ю, эшикка илиб қўйилган сутпақир жойида йўқлигини кўриб ҳайрон қолди.
— Асроржон болам, тур, пешингача ётасанми энди? Чиқсанг, бирга тушлик қиламиз…
«Ўғлим сенга айтаман, келиним сен эшит», қабилида киноя билан гапирган Замира хола келин-куёвнинг даҳлизига бир қаради-ю, нари кетди. Шунча гапдан сўнг ҳам келиндан дарак бўлмади. Дастурхонни тўйдан ортган егуликлар билан тўлатган хола келиннинг чой дамлаб келишидан умидвор эди. Чой дамлаб келиш у ёқда турсин, ҳатто дийдорини ҳам кўрсатмади келинпошша. Холанинг астойдил жаҳли чиқа бошлади. Ўғлига чой узатаркан:
— Қачон ишга чиқасан, таътилинг ҳам тугаб қолди чоғи?! — деди.
— Тўйдан бир ҳафта олдин келгандим-ку, ҳали йигирма куним запасда, ойижон, — дея онасини қучиб қўйди Асроржон.
Оббо, илгарилари Асроржони ишга кетса, юрагининг бир парчасини узиб кетгандай бўларди, ҳеч қўйиб юборгиси келмасди. Аммо айни дамда унинг тезроқ ишига қайтишини истаяпти. Ўғли кетгач, қайнона-келин жанги бўлмаса гўрга эди. Ёлғизгина ўғлига бундай ношуд қизни келин қиламан, деб сира ўйламаганди. Икки кўча нарида турадиган Сарви муаллимнинг ойдек қизини рад этган ўғлидан жуда жаҳли чиқди. Бўйи баланд, сочи тақимини ўпадиган, ақли расо қизнинг нимаси ёқмади унга, хола ҳайрон эди. Айниқса, Замира хола қизнинг чеварлигига ошиқ бўлган ди. Аёлларнинг гап-гаштаги, тўй ҳашами кўп бўлса… «Келиним чевар бўлса, ҳар тўйга ҳар хил кийиниб бораман», деб ният қилиб юрган холанинг тарвузи қўлтиғидан тушди. Энди бу гаплардан не фойда? Кўнглидаги тугунларни ёзиш учун хола қўшни кампирникига гурунгга чиқди. Анча пайт ҳасратлашиб қолиб кетди. Энди уйига чиқаман деб турса, маҳалладаги аёлларнинг ходими тўйга айтиб қолди. Сарви муаллим қизига товоқ олганмиш. Индинига тўйни қилиб тушириб кетишар экан. Замира холанинг ичи зимиллади. Худди келин қилмоқчи бўлган қизини биров илиб кетгандай ҳис қилди ўзини. Эртага қўшни хотинлар чучвара тугарга чақирилганини эшитса ҳам эшитмаганга олди. «Ҳамма янги келиннинг қандайлигига қизиқади, лоп этиб танбал келинимдан нолиб қўймай» деб, йиғинга ҳам чиққиси келмади. Уйдан чиқаётганда товуқлари ағдариб ташлаган обдаста ҳали ҳам шу жойида қимир этмай турарди. Бу келин куни бўйи нима билан банд бўлдийкин? Посон кўйлакларини кўз-кўз қилиб наридан-бери ўтади, бир ишни қойиллатгани йўқ. Ё ҳали янгилиги учун ийманяптимикин… Замира хола оғрина-оғрина ҳовлини бир бошидан тозалади. Қозонга овқат солди. Онасининг уй юмушлари билан андармон бўлиб юрганини кўрган Асроржон хижолатдан ёрилай дерди. Ҳали ўчоққа ўтин қалайди, ҳали у ёқ-бу ёқни йиғиштирган киши бўлади. Кун қорайди ҳамки, келинпошша дийдорини кўрсатмади. Хола ўғлидан сўрашга истиҳола қилди. Ҳамма нарсадан ҳафсаласи пир бўлиб ўзи ҳам ётоғига кириб ётди. Деворда осиғлиқ турган эрининг суратига қараб, тўйиб-тўйиб йиғлади. Дардини фақат шу суратга айтади, кечинмаларига фақат шу деворлар гувоҳ. Уйдаги гапни кўчага ташимаслик раҳматли қайнонасидан мерос унга. Яна шундай изтироблар билан иккинчи кечани ҳам қарши олди. Эртанги тўйга оёғи тортмаётган бўлса-да, кийиш учун истар-истамай илгичдаги кўйлагини олиб, юкнинг устига ташлаб қўйди. Бу кўйлак қанча тўйларни кўрган. Келинининг сепи кемтик бўлмасин деб, ўзи учун икки қарич матога ҳам кўзи қиймади. Замира холанинг «Тоғорага солишга ул-бул ҳам пиширмадим», деган ўй билан кўзи илинди. Қушуйқу бўлиб кўп ухлолмади,азонлаб уйғонди. Осмон тим қора, юлдузлар ҳам сўнгандай эди. Фонарини ёқиб, оғилга ўтди-ю, эшикка илиб қўйилган сутпақир жойида йўқлигини кўриб ҳайрон қолди.
👍19👏2👎1
Молхонада Асроржон говмишнинг ёнида фонар ёқиб турар, келини эса холанинг кўйлагини кийиб, сигир соғарди. Пайқаб қолмасин, деб хола секин ортига тисланди. Зум ўтмай тонг ота бошлади. Ҳовлининг энг чет бурчакларига ҳам сув сепиб супурилганини кўрган Замира хола дастлаб ажабланди, кейин кўзи ёшланди. Нонушта ҳозирлаш учун ошхонага кирса, хонтахта усти янги пиширилган ширинликлар билан тўла эди. Хулоса чиқаришга нечоғлик шошганини мушоҳада қилиб ўтирган хола болаларининг кириб келганини ҳам пайқамай қолди.
Ҳарир ёпинчиғи остидан кулиб турган мунчоқкўз келини кўзига паридай кўриниб кетди. Икки букилиб таъзим қилишларига маҳлиё бўлиб, «Кўп яшанг, қуйруқ ошанг», дейишни ҳам унутибди. Онасининг энтикиб қараб турганини кўрган Асроржон:
— Онажон, сизга бир совғамиз бор! Ёқса ҳам, ёқмаса ҳам рози бўласиз энди, — деди.
Келин-куёв онани ўзларининг уйига бошлашди. Келиннинг уйи мато қийқимлари билан тўлган, ҳаммаёқ ивирсиб ётарди.
— Бу лаш-лушларга парво қилманг, онажон! Туғилган кунингиз билан! Келинингиз сизга кўйлак тикаман, деб кечадан буён тузук-қуруқ чой ҳам ичмади, рўзғорга ҳам қарашолмади. Бичимингизни ўлчамай тикди. Қани бир кийиб кўринг-чи? Қандай чеварлигига баҳо берасиз…
Замира хола келини тутиб турган атиргулнусхали кўйлакни кўриб кўзлари қувончдан порлади. Эгнига илганида қолипдек турганини кўриб келинини маҳкам бағрига босди. Кўнглидан «Яхшиям ҳиссиётларим устун келиб, дилини оғритиб қўймаганим», деган ўй ўтди. Кейин чамандек кўйлагини ҳилпиллатиб тоғорасини олиш учун ошхонага ўтди ва усти дастурхон билан ўралган иккита тоғорага кўзи тушди.
Ортидан югуриб келган келини:
— Ойижон, биринчи тоғорани очманг… — деб йиғламсиради.
Бу пайтда Замира хола бир тоғора тандирдан тушиб, кулга беланган сомсаларга қараб турарди.
— Ҳечқиси йўқ, болам, сигир нима еркин, деб ўйлаётгандим. Ғамим ариди. Нон еган сигирнинг сути мўл бўлади. Аста-секин ўрганади-да одам.
Келинчак кўз ёшларини артиб, ширинлик билан тўлатилган тоғорани қайнонасига узатди.
Замира хола қаддини ғоз тутиб тўйхонага кириб борганида, ҳамма қўни-қўшнининг нигоҳи ўзига қаратилгандек ҳис қилди. Гўёки улар тўй учун эмас, холанинг туғилган куни учун елиб-югуриб хизмат қилаётганга ўхшарди.
Лобар ҚАНДАҲОРОВА
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳарир ёпинчиғи остидан кулиб турган мунчоқкўз келини кўзига паридай кўриниб кетди. Икки букилиб таъзим қилишларига маҳлиё бўлиб, «Кўп яшанг, қуйруқ ошанг», дейишни ҳам унутибди. Онасининг энтикиб қараб турганини кўрган Асроржон:
— Онажон, сизга бир совғамиз бор! Ёқса ҳам, ёқмаса ҳам рози бўласиз энди, — деди.
Келин-куёв онани ўзларининг уйига бошлашди. Келиннинг уйи мато қийқимлари билан тўлган, ҳаммаёқ ивирсиб ётарди.
— Бу лаш-лушларга парво қилманг, онажон! Туғилган кунингиз билан! Келинингиз сизга кўйлак тикаман, деб кечадан буён тузук-қуруқ чой ҳам ичмади, рўзғорга ҳам қарашолмади. Бичимингизни ўлчамай тикди. Қани бир кийиб кўринг-чи? Қандай чеварлигига баҳо берасиз…
Замира хола келини тутиб турган атиргулнусхали кўйлакни кўриб кўзлари қувончдан порлади. Эгнига илганида қолипдек турганини кўриб келинини маҳкам бағрига босди. Кўнглидан «Яхшиям ҳиссиётларим устун келиб, дилини оғритиб қўймаганим», деган ўй ўтди. Кейин чамандек кўйлагини ҳилпиллатиб тоғорасини олиш учун ошхонага ўтди ва усти дастурхон билан ўралган иккита тоғорага кўзи тушди.
Ортидан югуриб келган келини:
— Ойижон, биринчи тоғорани очманг… — деб йиғламсиради.
Бу пайтда Замира хола бир тоғора тандирдан тушиб, кулга беланган сомсаларга қараб турарди.
— Ҳечқиси йўқ, болам, сигир нима еркин, деб ўйлаётгандим. Ғамим ариди. Нон еган сигирнинг сути мўл бўлади. Аста-секин ўрганади-да одам.
Келинчак кўз ёшларини артиб, ширинлик билан тўлатилган тоғорани қайнонасига узатди.
Замира хола қаддини ғоз тутиб тўйхонага кириб борганида, ҳамма қўни-қўшнининг нигоҳи ўзига қаратилгандек ҳис қилди. Гўёки улар тўй учун эмас, холанинг туғилган куни учун елиб-югуриб хизмат қилаётганга ўхшарди.
Лобар ҚАНДАҲОРОВА
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍19🔥5🥰3❤1
👍4🥰1
#Ривоят
Собит деган солиҳ йигит боғ ёнида таҳорат олаётганида ариқда бир қизил олма оқиб келади. Олмани олиб, ярмини ейди ва шу пайт хаёлидан: "Эгасининг розилигини олмасдан нега едим?", деган адолатли фикр кечади. Шу ниятда олма оқиб чиққан боққа киради ва боғбонга бўлиб ўтган воқеани баён қилади.
— Олмамизни ижозатсиз еганингнинг жазоси шуки, — дейди боғбон унинг диёнатли одам эканини билиб, — тили, кўзи, оёқ-қўли йўқ бир қизимиз бор, шуни никоҳингга оласан.
Собит ноилож рози бўлади. Тўйдан кейин гўшангага кириб кўрсаки, келин бўлмишнинг хусну малоҳатда тенги йўқ! Қочиб ҳовлига чиқади.
— Бу менга ваъда қилинган қиз эмас-ку?
— Нега энди? — изоҳ беради қизнинг отаси. — Бу - ўша қиз. Тили йўқ деганим - фосиқ сўзни айтмайди, кўзи йўқлиги - Қуръондан ўзгага боқмаган, оёқ-қўли йўқлиги - ёмон ишга юрмаган.
Бу бахтли никоҳдан ўғил дунёга келади. Исмини Нўъмон қўядилар. У олти ёшида подшоҳ ҳаётига оид бир масалани ҳал қилиб, "Имоми Аъзам" унвонини олади. Шунда онаси дейди:
— Менинг ўғлим аслида уч ёшида Имоми Аъзам бўларди, лекин сўрамай ейилган ўша яримта олма ҳаққи у олти ёшга чўзилди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Собит деган солиҳ йигит боғ ёнида таҳорат олаётганида ариқда бир қизил олма оқиб келади. Олмани олиб, ярмини ейди ва шу пайт хаёлидан: "Эгасининг розилигини олмасдан нега едим?", деган адолатли фикр кечади. Шу ниятда олма оқиб чиққан боққа киради ва боғбонга бўлиб ўтган воқеани баён қилади.
— Олмамизни ижозатсиз еганингнинг жазоси шуки, — дейди боғбон унинг диёнатли одам эканини билиб, — тили, кўзи, оёқ-қўли йўқ бир қизимиз бор, шуни никоҳингга оласан.
Собит ноилож рози бўлади. Тўйдан кейин гўшангага кириб кўрсаки, келин бўлмишнинг хусну малоҳатда тенги йўқ! Қочиб ҳовлига чиқади.
— Бу менга ваъда қилинган қиз эмас-ку?
— Нега энди? — изоҳ беради қизнинг отаси. — Бу - ўша қиз. Тили йўқ деганим - фосиқ сўзни айтмайди, кўзи йўқлиги - Қуръондан ўзгага боқмаган, оёқ-қўли йўқлиги - ёмон ишга юрмаган.
Бу бахтли никоҳдан ўғил дунёга келади. Исмини Нўъмон қўядилар. У олти ёшида подшоҳ ҳаётига оид бир масалани ҳал қилиб, "Имоми Аъзам" унвонини олади. Шунда онаси дейди:
— Менинг ўғлим аслида уч ёшида Имоми Аъзам бўларди, лекин сўрамай ейилган ўша яримта олма ҳаққи у олти ёшга чўзилди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20❤2😭2
🧕 Muslimalar kundaligi
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА қараб қарғаб қолди: - Ҳе, мамул деган тилингга тирсак чиқсин! Ҳе, балогинанинг кўнгдалангига учра-я?! -сўнг афсус билан қўшиб қўйди,- балоям ҳазар қилади бу алвастидан. Шайтоннинг урғочисига опалик қилади бу! Сурайё опа "Нима…
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
Умидга бу сафар кимга уйланишининг аҳамияти қолмаган эди. У эндиги турмуши фақат ота-онасининг кўнгил ҳуши учунлигини аниқ билар эди.
Умиднинг розилик билдирган жавобидан сўнг Сурайё опага яна жон кириб қолгандек бўлди. У қариндош-уруғлари, гапчи дугоналари орасида келинликка номзод дараклашни бошлаб юборди. Келин бўлмиш ҳам тезда топила қолди. "Атиги уч ой турмуш қурган экан, кейин эрининг иккинчи хотини борлигини билиб ҳаётлари бузилиб кетган" деган маълумот билан Мафтунанинг қўлини сўрашга борган Сурайё опа уйга бир олам таассурот билан қайтди.
-Вой, адаси, у қизнинг ўзи бир жаҳон, ҳусни бир жаҳон экан,-деди у эрига оғзидан бол томиб,-онасини айтмайсизми? Бўлажак аёл қуда қизининг ёнида она эмас, унинг опасига ўхшаб турибди. Гап-сўзлари бир маъноли. Меҳмон кутишига-ю, умуман гап йўқ.
- Ҳамма гап ўғлингда қолган,- деди Адҳам ака ҳафсаласизлик билан,-унга ёқса бўлди. Яшайдиган у...
Умидга эса юқорида таъкидлангандек бу ёғига ким билан яшашнинг аҳамияти йўқ эди. У Мафтуна билан туззук-қуруқ гаплашиб ҳам кўрмай тўйга розилигини билдириб юборди.
Тез орада тўй куни ҳам белгиланди. Тўйнинг асосий ҳаражатларини Мафтунанинг катта корпорациянинг раҳбари бўлмиш отаси ўз орзу-ҳавасини пеш қилиб бўйнига ола қолди. Гарчи Умиднинг ҳам, Мафтунанинг ҳам иккинчи турмуши бўлишига қарамай тўйнинг барча урф-одатлари бекаму кўст ўтказилди. "Оғзи қийшиқ бўлса ҳам бойнинг боласи гапирсин" деганлари рост экан. Мафтуна яна оҳорли оқ кўйлак кийди, эр кўрган жувон бўлишига қарамай яна илк бор тўйи бўлган бўй қиз каби юзига ҳаррир тутиб давра тўрида бошини эгиб ўтирди. Сўнг эса қиз тарафнинг ҳоҳишига кўра "Келин салом" маросими ҳам, ч
"Чаллари"," Куёв чақирди" -буларнинг бари-бариси таомилга кўра бўлиб ўтди. Сурайё опанинг қайтадан сўнгги русмдаги мебеллар билан безатилган хоналари энди бошқача жило соча бошлади. "Чаллар" да Мафтунага, "Куёв чақирди" да Умидга совға сифатида калити топширилган чет элнинг фалон минг долларлик енгил машиналари ҳовлида савлат тўкиб ўз жойига эга бўлдилар.
Энг қизиғи "Келин салом"дан сўнг бўлди. Қиз тарафдан узатишиб келган аёллар йўлга тушар эканлар янги қуда Махсума Сурайё опани бир четга тортди:
- Опажон. Сизга" Қизим бироз эркароқ" десам, "Қанча эркалиги бўлса мана менга тан" дедингиз. Ростини айтсам қизим шу ёшга киргунча бир дона туҳум ҳам қовурмаган, бир дона рўмолча ҳам чаймаган. Сабаби бунга уйимизда ҳожат бўлмаган. Бу ишларни қилиш учун уйимизда ҳизматчиларимиз бор. Шу сабаб Мафтуна қизим келинлик хизматларини қилиб чарчаб қолмаслиги учун Карима опани қолдириб кетаяпмиз. У киши бундан буён сизларнинг ҳам хизматингизда бўлади.
Янги қудасининг сўзларидан Сурайё опанинг оғзи очилиб ҳанг-манг бўлиб қолган эди. Бошида Карима опанинг уйларида юриши, рўзғорига аралашиши эриш туюлган бўлса-да, кейинчалик бунга ўрганиб кетган Сурайё опа "Яхшиям шу Карима бор экан" деб ўзига ўзи кўп бора такрорлайдиган бўлди. Карима опа сидқидилдан ишлар, ҳар олти ойда Мафтунанинг отаси долларда тўлайдиган хизмат ҳаққини ҳалоллаб олар эди. Агар Карима опа бўлмаса сочлари тўзғиб пешингача ухлаб ётадиган Мафтунанинг айби очилиб қолган бўларди. У Мафтунанинг ўрнига тонг ўтмай кўча ҳовлиларни ярақлатиб супуриб, сув сепар, нонушта тайёрлар, Умиднинг кийим-бошини ювиб, дазмоллаб ишга кузатар, кичкина Мунисани фалон пуллик боғчага олиб бориб, қайтиб олиб келар эди.
Дарвоқе Муниса... Ҳозир мактабга қатнаётган бу қизча у вақтда боғча ёшида эди. Мафтуна келин бўлиб тушганидан ўн беш кун ўтиб "Аммажонисини соғиниб ичикиб қолибди" деб бир-икки кунга ташлаб кетилган қизалоқнинг келинининг ортидан "Ойижон" дея эргашганда Сурайё опа ҳайрон қолмаган эди. "Ҳаа, дея ўйлаган эди ўшанда Сурайё опа,-Мафтуна акасининг қизига хўпам меҳр берган экан-да" . Бироқ орадан бир хафта, икки хафта, бир ой ўтса-да қайтиб уйига олиб кетилмаган, камига Умидни "Адажон" деб чақира бошлаган қизалоққа тикилиб Сурайё опа:
- Умид, бу қиз аммасини соғиниб ичикар экан-у, нега ўз онасини соғинмайди?- дея ҳайрон бўлиб сўради.
/87
Умидга бу сафар кимга уйланишининг аҳамияти қолмаган эди. У эндиги турмуши фақат ота-онасининг кўнгил ҳуши учунлигини аниқ билар эди.
Умиднинг розилик билдирган жавобидан сўнг Сурайё опага яна жон кириб қолгандек бўлди. У қариндош-уруғлари, гапчи дугоналари орасида келинликка номзод дараклашни бошлаб юборди. Келин бўлмиш ҳам тезда топила қолди. "Атиги уч ой турмуш қурган экан, кейин эрининг иккинчи хотини борлигини билиб ҳаётлари бузилиб кетган" деган маълумот билан Мафтунанинг қўлини сўрашга борган Сурайё опа уйга бир олам таассурот билан қайтди.
-Вой, адаси, у қизнинг ўзи бир жаҳон, ҳусни бир жаҳон экан,-деди у эрига оғзидан бол томиб,-онасини айтмайсизми? Бўлажак аёл қуда қизининг ёнида она эмас, унинг опасига ўхшаб турибди. Гап-сўзлари бир маъноли. Меҳмон кутишига-ю, умуман гап йўқ.
- Ҳамма гап ўғлингда қолган,- деди Адҳам ака ҳафсаласизлик билан,-унга ёқса бўлди. Яшайдиган у...
Умидга эса юқорида таъкидлангандек бу ёғига ким билан яшашнинг аҳамияти йўқ эди. У Мафтуна билан туззук-қуруқ гаплашиб ҳам кўрмай тўйга розилигини билдириб юборди.
Тез орада тўй куни ҳам белгиланди. Тўйнинг асосий ҳаражатларини Мафтунанинг катта корпорациянинг раҳбари бўлмиш отаси ўз орзу-ҳавасини пеш қилиб бўйнига ола қолди. Гарчи Умиднинг ҳам, Мафтунанинг ҳам иккинчи турмуши бўлишига қарамай тўйнинг барча урф-одатлари бекаму кўст ўтказилди. "Оғзи қийшиқ бўлса ҳам бойнинг боласи гапирсин" деганлари рост экан. Мафтуна яна оҳорли оқ кўйлак кийди, эр кўрган жувон бўлишига қарамай яна илк бор тўйи бўлган бўй қиз каби юзига ҳаррир тутиб давра тўрида бошини эгиб ўтирди. Сўнг эса қиз тарафнинг ҳоҳишига кўра "Келин салом" маросими ҳам, ч
"Чаллари"," Куёв чақирди" -буларнинг бари-бариси таомилга кўра бўлиб ўтди. Сурайё опанинг қайтадан сўнгги русмдаги мебеллар билан безатилган хоналари энди бошқача жило соча бошлади. "Чаллар" да Мафтунага, "Куёв чақирди" да Умидга совға сифатида калити топширилган чет элнинг фалон минг долларлик енгил машиналари ҳовлида савлат тўкиб ўз жойига эга бўлдилар.
Энг қизиғи "Келин салом"дан сўнг бўлди. Қиз тарафдан узатишиб келган аёллар йўлга тушар эканлар янги қуда Махсума Сурайё опани бир четга тортди:
- Опажон. Сизга" Қизим бироз эркароқ" десам, "Қанча эркалиги бўлса мана менга тан" дедингиз. Ростини айтсам қизим шу ёшга киргунча бир дона туҳум ҳам қовурмаган, бир дона рўмолча ҳам чаймаган. Сабаби бунга уйимизда ҳожат бўлмаган. Бу ишларни қилиш учун уйимизда ҳизматчиларимиз бор. Шу сабаб Мафтуна қизим келинлик хизматларини қилиб чарчаб қолмаслиги учун Карима опани қолдириб кетаяпмиз. У киши бундан буён сизларнинг ҳам хизматингизда бўлади.
Янги қудасининг сўзларидан Сурайё опанинг оғзи очилиб ҳанг-манг бўлиб қолган эди. Бошида Карима опанинг уйларида юриши, рўзғорига аралашиши эриш туюлган бўлса-да, кейинчалик бунга ўрганиб кетган Сурайё опа "Яхшиям шу Карима бор экан" деб ўзига ўзи кўп бора такрорлайдиган бўлди. Карима опа сидқидилдан ишлар, ҳар олти ойда Мафтунанинг отаси долларда тўлайдиган хизмат ҳаққини ҳалоллаб олар эди. Агар Карима опа бўлмаса сочлари тўзғиб пешингача ухлаб ётадиган Мафтунанинг айби очилиб қолган бўларди. У Мафтунанинг ўрнига тонг ўтмай кўча ҳовлиларни ярақлатиб супуриб, сув сепар, нонушта тайёрлар, Умиднинг кийим-бошини ювиб, дазмоллаб ишга кузатар, кичкина Мунисани фалон пуллик боғчага олиб бориб, қайтиб олиб келар эди.
Дарвоқе Муниса... Ҳозир мактабга қатнаётган бу қизча у вақтда боғча ёшида эди. Мафтуна келин бўлиб тушганидан ўн беш кун ўтиб "Аммажонисини соғиниб ичикиб қолибди" деб бир-икки кунга ташлаб кетилган қизалоқнинг келинининг ортидан "Ойижон" дея эргашганда Сурайё опа ҳайрон қолмаган эди. "Ҳаа, дея ўйлаган эди ўшанда Сурайё опа,-Мафтуна акасининг қизига хўпам меҳр берган экан-да" . Бироқ орадан бир хафта, икки хафта, бир ой ўтса-да қайтиб уйига олиб кетилмаган, камига Умидни "Адажон" деб чақира бошлаган қизалоққа тикилиб Сурайё опа:
- Умид, бу қиз аммасини соғиниб ичикар экан-у, нега ўз онасини соғинмайди?- дея ҳайрон бўлиб сўради.
/87
👍25😁1💔1
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
38-қисм
Умид истеҳзо билан мийиғида кулимсиради:
- Онасининг ёнида бўлгандан кейин соғинмайди-да, ойи!? Ҳалиям тушунмадингизми? Бу қиз Мафтунанинг ўз қизи-ку!? Ҳайрият-ки, бошқалардан эмас, никоҳли биринчи турмушидан бўлган экан.
- Вой шўриим, вооой ўлмасаам...-юзини тимдалади Сурайё опа,-нега? Нега қизи борлигини айтмабди бизга?
- Сиз совчиликка борганингизда ундан ёки онасидан "Мафтунанинг боласи борми?" деб сўраганмидинглар? Сўрамаганинглардан кейин айтишмаган-да?! Сиз сўраган саволларга жавоб беришган улар...
- Ахир... Ахир Мафтунани дараклаган Салимахон ҳам унинг болалик жувон эканлигини аймаганди? Атиги уч ой турмуш қурган деб...
- Ойи. Биринчидан Мафтунани боласи борлигини кўпчилик билмас экан. Мунисани ҳақиқатдан ҳам акасини қизи деб овоза қилишган экан халққа. Ким билсин бу қиз келажакда онасининг бахтига тушов бўлмасин дейишгандир-да. Иккинчидан, гапингиз қизиқ, ойи. Уч ой турмуш қурган одам фарзандли бўлолмайдими? Ҳамма мен эмас, тўрт йилда ҳам битта тирноққа зор бўлган,- сўнгги сўзларни айтар экан Умиднинг чеҳрасига изтироб ифодаси қалқиб чиқди, бироқ тез орада ўзини қўлга олди,-хуллас, ойи, мана сизга тайёргина ўзингиз орзу қилган набира. Ўз оёғи билан бувижон деб ҳаётингизга кириб келганини хатто сезмай ҳам қолдингиз. Дуо қилиб турсангиз шу қизнинг ортидан қўшалоқлашиб ўғил набиралик ҳам бўларсиз.
Умид ортиқ гапирмай ташқарига йўл олди. У Мафтунанинг телефонда аллақайси дугонасига "Фууу, ҳали бери фарзанд кўрмоқчи эмасман, ёшликда ҳаётдан завқланиб яшаб қолиш керак. Авваламбор бунинг чорасини кўриб қўйганман, қолаверса эрим биринчи турмушидан боласи бўлмагани учун ажрашган. Ким билсин айб балки унинг ўзидадир, йўқса хотини ҳиёнат қилиб қўлга тушмагунча унинг жавобини берган бўлмасмиди? Тили қисиқ жойи бордир-ки, ўзи ҳам шунча йил қисиб юрган. Собиқ кундошим ҳам бекорга ҳиёнат қилмагандир?" деган сўзларини эшитиб қолиб адо-и тамом бўлган, бироқ тили ўн беш қарич Мафтунанинг олдида ўзини оқлашга ҳафсала ҳам қилмаган эди. Сабаби Умид оқлаган тақдирда Мафтунанинг олдида қадри янада паст тушишини, ўзини гуноҳкор деб тан олгудек бўлишини ҳис қилар эди. Шу тариқа уч ойга қолмай Умид билан Мафтунанинг омонатгина қурилган турмушлари ич-ичидан дарз кета бошлаганди.
Сурайё опа Умиднинг ортидан жавоб қайтара олмай изтироб билан сўзсиз тикилиб қолди. У вазият бутунлай ўз измидан чиқиб кетганлигини, тақдир Сурайё опанинг ҳисларини ҳам унинг ўзи каби ўйин қила бошлаганини англаб ичи куяр эди.
"Тағин ҳам Умид Осиёнинг фарзанд кўрганидан хабари йўқ,- ўртаниб ўйланди Сурайё опа,- билганда борми?
Айтишларича, фарзанд онасини елкасида опичлаб Ҳажнинг барча амалларини бажартирса онасининг бир кеча оқ сут бериб қараган ҳаққини адо этар эмиш... Мен эса фарзандида ҳеч қандай ҳаққи қолмаган нобакорман.
Тунов куни Санобар опам "Чўчқанинг гўшти нимага ҳаром биласанми?" деб сўрадилар. Мен қайдан билай деб елка қисдим. Уларнинг айтишларича чўчқа қорни очса ўйлаб ўтирмай нафси кўйида ўз боласини паққос тушурар эмиш. Улар яна айтдилар-ки, қуён янги болалаганда болаларини шунчалар яхши кўрар экан-ки, муҳаббати ичига сиғмаганидан жўшиб уларни еб қўяр экан. Мен-чи мен? Булардан қайси бирига ўхшайман? Шу даражада ўзимни ўйлайдиган ҳудбинман-ми ёки боласини қаттиқ яхши кўрганидан абгор қилишгача олиб борадиган ноинсофми? Эээ, нима фарқи бор? Ҳар икки ҳолатда ҳам фарзанд қисмати фожиа билан тугаганидан кейин...
Ёшлигимизда маҳалламизда Ҳуррият опа деган қўшнимиз бўлгувчи эди. Ўша аёл ёш болаларни шунчалик яхши кўрар эди-ки, йўлида учраган ширинтойларни маҳкам мижиб қучоқлар, юз-бўйнилари кўкариб қолгунча қаттиқ ўпар эди. Кейинчалик билсам ўша аёлнинг уч ўғли бебахт бўлибди.
Айтишларича ҳамма нарсанинг ортиқчаси бўлар эмиш-у, аммо меҳрнинг ортиқчаси бўлмасмиш. Мен эса бугун меҳрнинг ҳам ортиқчаси ортиқча экан деган тўҳтамга келдим. Ҳудди-ки ҳаёт фаолияти учун зарур бўлган тузнинг, шакарнинг, уннинг ортиқчаси ортиқча бўлгани каби...
/88
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
38-қисм
Умид истеҳзо билан мийиғида кулимсиради:
- Онасининг ёнида бўлгандан кейин соғинмайди-да, ойи!? Ҳалиям тушунмадингизми? Бу қиз Мафтунанинг ўз қизи-ку!? Ҳайрият-ки, бошқалардан эмас, никоҳли биринчи турмушидан бўлган экан.
- Вой шўриим, вооой ўлмасаам...-юзини тимдалади Сурайё опа,-нега? Нега қизи борлигини айтмабди бизга?
- Сиз совчиликка борганингизда ундан ёки онасидан "Мафтунанинг боласи борми?" деб сўраганмидинглар? Сўрамаганинглардан кейин айтишмаган-да?! Сиз сўраган саволларга жавоб беришган улар...
- Ахир... Ахир Мафтунани дараклаган Салимахон ҳам унинг болалик жувон эканлигини аймаганди? Атиги уч ой турмуш қурган деб...
- Ойи. Биринчидан Мафтунани боласи борлигини кўпчилик билмас экан. Мунисани ҳақиқатдан ҳам акасини қизи деб овоза қилишган экан халққа. Ким билсин бу қиз келажакда онасининг бахтига тушов бўлмасин дейишгандир-да. Иккинчидан, гапингиз қизиқ, ойи. Уч ой турмуш қурган одам фарзандли бўлолмайдими? Ҳамма мен эмас, тўрт йилда ҳам битта тирноққа зор бўлган,- сўнгги сўзларни айтар экан Умиднинг чеҳрасига изтироб ифодаси қалқиб чиқди, бироқ тез орада ўзини қўлга олди,-хуллас, ойи, мана сизга тайёргина ўзингиз орзу қилган набира. Ўз оёғи билан бувижон деб ҳаётингизга кириб келганини хатто сезмай ҳам қолдингиз. Дуо қилиб турсангиз шу қизнинг ортидан қўшалоқлашиб ўғил набиралик ҳам бўларсиз.
Умид ортиқ гапирмай ташқарига йўл олди. У Мафтунанинг телефонда аллақайси дугонасига "Фууу, ҳали бери фарзанд кўрмоқчи эмасман, ёшликда ҳаётдан завқланиб яшаб қолиш керак. Авваламбор бунинг чорасини кўриб қўйганман, қолаверса эрим биринчи турмушидан боласи бўлмагани учун ажрашган. Ким билсин айб балки унинг ўзидадир, йўқса хотини ҳиёнат қилиб қўлга тушмагунча унинг жавобини берган бўлмасмиди? Тили қисиқ жойи бордир-ки, ўзи ҳам шунча йил қисиб юрган. Собиқ кундошим ҳам бекорга ҳиёнат қилмагандир?" деган сўзларини эшитиб қолиб адо-и тамом бўлган, бироқ тили ўн беш қарич Мафтунанинг олдида ўзини оқлашга ҳафсала ҳам қилмаган эди. Сабаби Умид оқлаган тақдирда Мафтунанинг олдида қадри янада паст тушишини, ўзини гуноҳкор деб тан олгудек бўлишини ҳис қилар эди. Шу тариқа уч ойга қолмай Умид билан Мафтунанинг омонатгина қурилган турмушлари ич-ичидан дарз кета бошлаганди.
Сурайё опа Умиднинг ортидан жавоб қайтара олмай изтироб билан сўзсиз тикилиб қолди. У вазият бутунлай ўз измидан чиқиб кетганлигини, тақдир Сурайё опанинг ҳисларини ҳам унинг ўзи каби ўйин қила бошлаганини англаб ичи куяр эди.
"Тағин ҳам Умид Осиёнинг фарзанд кўрганидан хабари йўқ,- ўртаниб ўйланди Сурайё опа,- билганда борми?
Айтишларича, фарзанд онасини елкасида опичлаб Ҳажнинг барча амалларини бажартирса онасининг бир кеча оқ сут бериб қараган ҳаққини адо этар эмиш... Мен эса фарзандида ҳеч қандай ҳаққи қолмаган нобакорман.
Тунов куни Санобар опам "Чўчқанинг гўшти нимага ҳаром биласанми?" деб сўрадилар. Мен қайдан билай деб елка қисдим. Уларнинг айтишларича чўчқа қорни очса ўйлаб ўтирмай нафси кўйида ўз боласини паққос тушурар эмиш. Улар яна айтдилар-ки, қуён янги болалаганда болаларини шунчалар яхши кўрар экан-ки, муҳаббати ичига сиғмаганидан жўшиб уларни еб қўяр экан. Мен-чи мен? Булардан қайси бирига ўхшайман? Шу даражада ўзимни ўйлайдиган ҳудбинман-ми ёки боласини қаттиқ яхши кўрганидан абгор қилишгача олиб борадиган ноинсофми? Эээ, нима фарқи бор? Ҳар икки ҳолатда ҳам фарзанд қисмати фожиа билан тугаганидан кейин...
Ёшлигимизда маҳалламизда Ҳуррият опа деган қўшнимиз бўлгувчи эди. Ўша аёл ёш болаларни шунчалик яхши кўрар эди-ки, йўлида учраган ширинтойларни маҳкам мижиб қучоқлар, юз-бўйнилари кўкариб қолгунча қаттиқ ўпар эди. Кейинчалик билсам ўша аёлнинг уч ўғли бебахт бўлибди.
Айтишларича ҳамма нарсанинг ортиқчаси бўлар эмиш-у, аммо меҳрнинг ортиқчаси бўлмасмиш. Мен эса бугун меҳрнинг ҳам ортиқчаси ортиқча экан деган тўҳтамга келдим. Ҳудди-ки ҳаёт фаолияти учун зарур бўлган тузнинг, шакарнинг, уннинг ортиқчаси ортиқча бўлгани каби...
/88
👍38👏2❤1😍1