#ибрат
Покистонлик бир олим одам зиёратга Мадинаи Мунавварага борадилар. Бир кун масжидул Набавийдан чиқиб нон ушоқлари билан Мадина қушларини боқаётган пайтида бир болага кўзи тушади, у бола ўша нон ушоқларини териб еяётган эди. Олимни юраги эзилиб, болага раҳми келади. Болани олдига чақириб, уни қорнини тўйдириб, сўнг ҳол-аҳвол сўрайди. Бола отаси йуқлиги, оиласи эса катта ва онаси уларни боқишга улгурмаётганини айтади. Шунинг учун бола ўзини-ўзи боқишга мажбур эди. Шунда олим одам болага хар кун унинг олдига келиб қорни туйгунча овқатланиб кетишни таклиф килади. Шундай қилиб олимни болага меҳри тушиб қолади ва болага:
— Мен билан бирга Покистонга кет, у ерда сен йўқчиликни кўрмайсан, мен сенга илм ҳам ўқитаман, — дейди. Бола хурсанд бўлади ва саволга тутади:
— Покистонда ўйинчоқлар борми?
— Ҳа бор".
— У ерда болалар ўйнаши учун майдонча борми?
— Ҳа бор.
— У ерда менинг янги кийимларим бўладими?
— Ҳа бўлади, мен сенга энг яхши кийимларни олиб беришга ҳаракат қиламан.
— У ерда Пайғамбаримизнинг зангори гумбазлари борми?
— Йуқ, бизда бу йуқ, шунинг учун мен Мадинага келдим-да Пайғамбаримизни зиёрат қилиш учун.
Бола жимиб қолди, ўйга толди ва айтдики:
— Мен ўйинчоқсиз, кийимсиз, уйсиз яшай оламан, лекин Набавийнинг зангори гумбазисиз яшай олмайман, қалбим хоҳлаган пайтда борадиган масжидларисиз яшай олмайман. Сиз мени кечиринг, сиз билан боролмайман.
Олим йиғлади, болага гапиргани гапи йўқ эди. Чунки Пайғамбаримиз (с.а.в.) равзаларини эвазига болага берадиган нарсаси йўқ эди. Олим дуо қилди:
— Я Роббий, ўзинг менга мустаҳкам иймон бергин, шу боланики каби Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васалламга муҳаббат бергин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Покистонлик бир олим одам зиёратга Мадинаи Мунавварага борадилар. Бир кун масжидул Набавийдан чиқиб нон ушоқлари билан Мадина қушларини боқаётган пайтида бир болага кўзи тушади, у бола ўша нон ушоқларини териб еяётган эди. Олимни юраги эзилиб, болага раҳми келади. Болани олдига чақириб, уни қорнини тўйдириб, сўнг ҳол-аҳвол сўрайди. Бола отаси йуқлиги, оиласи эса катта ва онаси уларни боқишга улгурмаётганини айтади. Шунинг учун бола ўзини-ўзи боқишга мажбур эди. Шунда олим одам болага хар кун унинг олдига келиб қорни туйгунча овқатланиб кетишни таклиф килади. Шундай қилиб олимни болага меҳри тушиб қолади ва болага:
— Мен билан бирга Покистонга кет, у ерда сен йўқчиликни кўрмайсан, мен сенга илм ҳам ўқитаман, — дейди. Бола хурсанд бўлади ва саволга тутади:
— Покистонда ўйинчоқлар борми?
— Ҳа бор".
— У ерда болалар ўйнаши учун майдонча борми?
— Ҳа бор.
— У ерда менинг янги кийимларим бўладими?
— Ҳа бўлади, мен сенга энг яхши кийимларни олиб беришга ҳаракат қиламан.
— У ерда Пайғамбаримизнинг зангори гумбазлари борми?
— Йуқ, бизда бу йуқ, шунинг учун мен Мадинага келдим-да Пайғамбаримизни зиёрат қилиш учун.
Бола жимиб қолди, ўйга толди ва айтдики:
— Мен ўйинчоқсиз, кийимсиз, уйсиз яшай оламан, лекин Набавийнинг зангори гумбазисиз яшай олмайман, қалбим хоҳлаган пайтда борадиган масжидларисиз яшай олмайман. Сиз мени кечиринг, сиз билан боролмайман.
Олим йиғлади, болага гапиргани гапи йўқ эди. Чунки Пайғамбаримиз (с.а.в.) равзаларини эвазига болага берадиган нарсаси йўқ эди. Олим дуо қилди:
— Я Роббий, ўзинг менга мустаҳкам иймон бергин, шу боланики каби Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васалламга муҳаббат бергин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤16👍13🥰3😢2
БАҒРИТОШЛИК
Маҳалла раиси ва у эргаштириб келган фаолларнинг шунча гапи ҳавога учгандек эди.
− Бу ҳовлида менинг ҳам ҳаққим бор, – ака улар айтган гапларнинг барига қўрслик билан шу жавобни қайтарди.
− Кўчиб чиққанингда уканг ёнингда биргалашди. Оиласидан орттирса яна ёрдамлашар.
Қария тоғасининг гапига жавоб бўлмади.
Ука бошини хам қилган, гапирмасди.
− Ниятинг ҳовлини сотиб, пулини иккига бўлишми? – Оқсоқоллардан бири чидолмай сўз қотди.
– Укангнинг бешта боласи − сенинг жигарларинг.
Уканинг ҳамон ердан кўз узмаганини айтмаса, ўтирганларнинг акага қадалган нигоҳларидан ўт сачрарди.
Сукунатни уканинг илтижоси бузди.
− Майли, ака, келиб шу ҳовлида яшанг. Мен бирор ерга кўчарман. Ота-онамизнинг чироғи ўчмасин.
Бу гап келишмовчиликни бартараф этишга келганлар кўнглида укага нисбатан ачиниш, акага нисбатан ғазаб туйғусини янада оширган бўлсада, барчасининг хаёлига бир фикр келганди:
«Ака ҳеч қачон данғиллама иморатини ташлаб бу ҳовлига келмайди. Болаларидан бирини кўчирай деса... Худо уни фарзанддан ҳам қисган»
©Хуршид Даврон
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Маҳалла раиси ва у эргаштириб келган фаолларнинг шунча гапи ҳавога учгандек эди.
− Бу ҳовлида менинг ҳам ҳаққим бор, – ака улар айтган гапларнинг барига қўрслик билан шу жавобни қайтарди.
− Кўчиб чиққанингда уканг ёнингда биргалашди. Оиласидан орттирса яна ёрдамлашар.
Қария тоғасининг гапига жавоб бўлмади.
Ука бошини хам қилган, гапирмасди.
− Ниятинг ҳовлини сотиб, пулини иккига бўлишми? – Оқсоқоллардан бири чидолмай сўз қотди.
– Укангнинг бешта боласи − сенинг жигарларинг.
Уканинг ҳамон ердан кўз узмаганини айтмаса, ўтирганларнинг акага қадалган нигоҳларидан ўт сачрарди.
Сукунатни уканинг илтижоси бузди.
− Майли, ака, келиб шу ҳовлида яшанг. Мен бирор ерга кўчарман. Ота-онамизнинг чироғи ўчмасин.
Бу гап келишмовчиликни бартараф этишга келганлар кўнглида укага нисбатан ачиниш, акага нисбатан ғазаб туйғусини янада оширган бўлсада, барчасининг хаёлига бир фикр келганди:
«Ака ҳеч қачон данғиллама иморатини ташлаб бу ҳовлига келмайди. Болаларидан бирини кўчирай деса... Худо уни фарзанддан ҳам қисган»
©Хуршид Даврон
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍25🥰2💔2
99% Аёллар вазелинни қандай ишлатишни билишмайди! Афсус!!!
Японияга бориб келган дугонамни, куни кеча бозорда учратиб қолдим. Аввалига уни танимапман, ёшимиз тенг бўлса хам, ундан 20 ёш қарига ўхшаб тургандим. Ўзимдан уялиб кетдим.
Дугонамдан, бундай даражага қандай эришканини сўрадим. У хам япон аёлларидан ўрганипти ва уларнинг 2 хафтада 11 килога оздирадиган ва 20 ёшга ёшартирадиган рецептини қўллапти. Рецептни менга хам ўргатди. Тартиби қуйидагича экан;
Рецептни ёзиб олинг:
•Бир қисм вазелинни олиб унга
Давомини ўқинг👇🏻👇🏻
Японияга бориб келган дугонамни, куни кеча бозорда учратиб қолдим. Аввалига уни танимапман, ёшимиз тенг бўлса хам, ундан 20 ёш қарига ўхшаб тургандим. Ўзимдан уялиб кетдим.
Дугонамдан, бундай даражага қандай эришканини сўрадим. У хам япон аёлларидан ўрганипти ва уларнинг 2 хафтада 11 килога оздирадиган ва 20 ёшга ёшартирадиган рецептини қўллапти. Рецептни менга хам ўргатди. Тартиби қуйидагича экан;
Рецептни ёзиб олинг:
•Бир қисм вазелинни олиб унга
Давомини ўқинг👇🏻👇🏻
👍51💔25❤23
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Муздеккина газсиз
шарбат
Kerakli masalliqlar:
2 ta apelsin
2 ta limon
10-15 ta yalpiz bargi
1,5 l gazsiz suv
200 gr shakar
SS и ещё
Tayyorlanishi:
Apelsin liminni sidrasini ajratib olinadi
shakar va apelsin limin suvini siqib aralshtirib yalpiz qoshib eziladi va
sitadan o'kazib suv qoshiladi tayyor
Mazzasi👍🏻
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
шарбат
Kerakli masalliqlar:
2 ta apelsin
2 ta limon
10-15 ta yalpiz bargi
1,5 l gazsiz suv
200 gr shakar
SS и ещё
Tayyorlanishi:
Apelsin liminni sidrasini ajratib olinadi
shakar va apelsin limin suvini siqib aralshtirib yalpiz qoshib eziladi va
sitadan o'kazib suv qoshiladi tayyor
Mazzasi👍🏻
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍15❤1😢1
😍 Kelinchaklar uchun milliy fason
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
99% Аёллар вазелинни қандай ишлатишни билишмайди! Афсус!!!
Японияга бориб келган дугонамни, куни кеча бозорда учратиб қолдим. Аввалига уни танимапман, ёшимиз тенг бўлса хам, ундан 20 ёш қарига ўхшаб тургандим. Ўзимдан уялиб кетдим.
Дугонамдан, бундай даражага қандай эришканини сўрадим. У хам япон аёлларидан ўрганипти ва уларнинг 2 хафтада 11 килога озадиган ва 20 ёшга ёшарадиган рецептини қўллапти. Рецептни менга хам ўргатди. Тартиби қуйидагича экан;
Кўп гапирмай, маълумотни видео тарзда тақдим этдик. Вазелинни сиз билган ва билмаган мўжизавий таъсирлари хақида билиб олинг.
Каналимизга обуна бўлиб кузатинг. Янада фойдали маълумотлар, биринчи бизда!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Японияга бориб келган дугонамни, куни кеча бозорда учратиб қолдим. Аввалига уни танимапман, ёшимиз тенг бўлса хам, ундан 20 ёш қарига ўхшаб тургандим. Ўзимдан уялиб кетдим.
Дугонамдан, бундай даражага қандай эришканини сўрадим. У хам япон аёлларидан ўрганипти ва уларнинг 2 хафтада 11 килога озадиган ва 20 ёшга ёшарадиган рецептини қўллапти. Рецептни менга хам ўргатди. Тартиби қуйидагича экан;
Кўп гапирмай, маълумотни видео тарзда тақдим этдик. Вазелинни сиз билган ва билмаган мўжизавий таъсирлари хақида билиб олинг.
Каналимизга обуна бўлиб кузатинг. Янада фойдали маълумотлар, биринчи бизда!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍65😭6❤2
#ТАНЛАНГАН
27- ҚИСМ
- Йўқ , йигитчанинг отаси жуда унақа битиб кетган бойлардан эмас экан. Заводда бош инженер бўлиб ишлайди. Оиласи ўртаҳол оила экан.
- Ҳаа, - деди Гулнур ўйланганча,- қизиққаним учун узр, Устоз. Ҳозиргина "Ишлар ҳалта бўлиб турибди" деганингизга сўрадимда.
- Йигитчанинг йўқолганига бугун уч кун бўлибди. Кеча эса отасининг рақамига СМС хабар келган. Мазмунан шундай: "Акмал ака ! Ўғлингиз Тоиржон бизнинг қўлда. Агар уни тирик кўришни истасангиз айтилган вақтга фалон кўприкнинг тагига йигирма минг АҚШ долларини олиб келишингиз сўралади. Сизни ўзимиз топамиз. Мабодо ички ишлар идораларига мурожаат қилсангиз ўғлингизни қайта кўрмайсиз"
- Бунча оддий ? - ҳайрон бўлганча сўради Содиқжон,- "Пулни олиб келинг" деса ота деган "Хўп бўлади, сиз нима десангиз шу" деб уларнинг олдига тушиб чопқиллаб кетаверар экан-да.
- Ҳамма гап шунда-да !- Раимовнинг пешонасидаги ажинлари қуюқлашгандек бўлди ,- биринчидан йигитчанинг отасида бунча пул йўқ экан. У пешона тери эвазига ҳалол ишлаб оила боқадиган эркак экан.
Боласи учун айтилган пулни тўлашга рози бўлган тақдирдаям айтилган муддатда бунча пулни топиб беролмаслиги аниқ унинг.
- Биз шундаям Акмал акага сохта пуллар билан тўлдирилган битта сумка бериб айтилган жойга юбордик. Ўзимиз эса уни узоқдан кузатдик. Бироқ тайинлаган жойга ҳеч ким келмади,- деди Камол ака
- Ўзи бундай ишларда кўпинча биринчи учрашув шунчаки текшириш учун белгиланади. Қарши тарафнинг реакцияси ўрганилади- да. Мен юз фоиз аминман , айтилган манзилда боланинг отасини кузатишганини. Ким билсин балки унинг уйидан чиқиб яна ортга қайтганигача барини бирма- бир бор маршрут бўйича текширишгандир. Айниқса орқасидан одам эргаштирганми ёки йўқлигини.
Содиқжоннинг сўзларига Камол Исматов дарровда жавоб қайтарди:
- Боқса одам бўласан , бола.
Биз ҳам айнан шу йўналишда юрдик асли. Йигитчанинг отаси анчагина заковатли киши экан. Инженерлик касбидаги инсонлар етти ўлчаб бир кесадиган, пухта инсонлар тоифасидан бўлишади-да ўзи. Акмал ака биздан ҳам олдин барча тахминларни эътиборга олиб қўйган экан. Идорамизга бутунлай бошқа рақамдан қўнғироқ қилиб вазиятни тушунтирди. Ўзини кузатаётганлар бўлиши мумкинлигини назарда тутиб биз билан юзма- юз учрашмади.
- Келинглар ҳолат бўйича барча ўз тахминини ўртага ташласин- чи ? Шунга қараб ишга чизги бериб кўрамиз,- деди Эркин Раимов стол тортмасидан қалингина дафтар чиқарар экан ,- хўўўўп ...Бўлмаса биринчисини мен бошлай қоларман.
Раимов дафтарни очди ва катта қилиб бир рақамини қўйди.
Менинг таҳминимча боланинг отасига иш жойида кимнингдир ҳусумати бўлиши мумкин. Бирга ишлайдиган ҳамкасбларидан ким ёки кимлардир ўғлини ўғирлаб ундан пул ундириб шу орқали бир яйраб хумордан чиқишни режа қилган бўлиши мумкин .
- Тўғри гумон. Бу нарсани атрофлича текшириб кўриш керак Энди шу рўйҳат қаторида қариндош- уруғ , қўни- қўшниларни ҳам бир бор бўлса-да назоратдан ўтказишни киритиш керак. Бу иккинчи рақам остидаги фикр бўлади,- деди Камол Исматов ҳозиржавоблик билан Раимовнинг фикрини давом эттириб.
- Яхши Камол , буниям инобатга оламиз . Демак , бу таҳминнинг эгаси Камол. Хўш Содиқжон , сенинг тахмининг қандай бўлиши мумкин?
- Мен йигитчанинг дўстларини бир текшириб кўриш зарар қилмас деган фикрдаман. Ҳар ҳолда ўт - олов, ёш вақти буларнинг . Яна уларнинг аллақандай фильм , сериаллар таъсирига тез тушадиган ўтиш ёшидаги даврда эканликларини унутмаслигимиз керак
- Ўх- хў! Гапингда жон бор ! Демак бу учинчи рақам остидаги тахмин! Энди навбатни Фарруҳга берсак- а ? У нима деркин ?
- Мен асли Содиқжон акам айтмоқчи бўлган тахминни мўъжаллаб тургандим. Уни акам айтиб қўйдилар . Ҳа майли. Тўртинчи рақамга йигитчамизни саргузаштталаб кўча болалари ўғирлаган деган таҳминни ёзиб қўяқолинг.
- Гулнур, қизим ?! Сендаям бирон тахмин борми ? Ёки...
- Менимча энг охирги ва асосий тахминлардан бири қолди.
- Яъни ? - хонадаги барча касбдошлар Гулнурга баробарига ўгирилишди :
/85
27- ҚИСМ
- Йўқ , йигитчанинг отаси жуда унақа битиб кетган бойлардан эмас экан. Заводда бош инженер бўлиб ишлайди. Оиласи ўртаҳол оила экан.
- Ҳаа, - деди Гулнур ўйланганча,- қизиққаним учун узр, Устоз. Ҳозиргина "Ишлар ҳалта бўлиб турибди" деганингизга сўрадимда.
- Йигитчанинг йўқолганига бугун уч кун бўлибди. Кеча эса отасининг рақамига СМС хабар келган. Мазмунан шундай: "Акмал ака ! Ўғлингиз Тоиржон бизнинг қўлда. Агар уни тирик кўришни истасангиз айтилган вақтга фалон кўприкнинг тагига йигирма минг АҚШ долларини олиб келишингиз сўралади. Сизни ўзимиз топамиз. Мабодо ички ишлар идораларига мурожаат қилсангиз ўғлингизни қайта кўрмайсиз"
- Бунча оддий ? - ҳайрон бўлганча сўради Содиқжон,- "Пулни олиб келинг" деса ота деган "Хўп бўлади, сиз нима десангиз шу" деб уларнинг олдига тушиб чопқиллаб кетаверар экан-да.
- Ҳамма гап шунда-да !- Раимовнинг пешонасидаги ажинлари қуюқлашгандек бўлди ,- биринчидан йигитчанинг отасида бунча пул йўқ экан. У пешона тери эвазига ҳалол ишлаб оила боқадиган эркак экан.
Боласи учун айтилган пулни тўлашга рози бўлган тақдирдаям айтилган муддатда бунча пулни топиб беролмаслиги аниқ унинг.
- Биз шундаям Акмал акага сохта пуллар билан тўлдирилган битта сумка бериб айтилган жойга юбордик. Ўзимиз эса уни узоқдан кузатдик. Бироқ тайинлаган жойга ҳеч ким келмади,- деди Камол ака
- Ўзи бундай ишларда кўпинча биринчи учрашув шунчаки текшириш учун белгиланади. Қарши тарафнинг реакцияси ўрганилади- да. Мен юз фоиз аминман , айтилган манзилда боланинг отасини кузатишганини. Ким билсин балки унинг уйидан чиқиб яна ортга қайтганигача барини бирма- бир бор маршрут бўйича текширишгандир. Айниқса орқасидан одам эргаштирганми ёки йўқлигини.
Содиқжоннинг сўзларига Камол Исматов дарровда жавоб қайтарди:
- Боқса одам бўласан , бола.
Биз ҳам айнан шу йўналишда юрдик асли. Йигитчанинг отаси анчагина заковатли киши экан. Инженерлик касбидаги инсонлар етти ўлчаб бир кесадиган, пухта инсонлар тоифасидан бўлишади-да ўзи. Акмал ака биздан ҳам олдин барча тахминларни эътиборга олиб қўйган экан. Идорамизга бутунлай бошқа рақамдан қўнғироқ қилиб вазиятни тушунтирди. Ўзини кузатаётганлар бўлиши мумкинлигини назарда тутиб биз билан юзма- юз учрашмади.
- Келинглар ҳолат бўйича барча ўз тахминини ўртага ташласин- чи ? Шунга қараб ишга чизги бериб кўрамиз,- деди Эркин Раимов стол тортмасидан қалингина дафтар чиқарар экан ,- хўўўўп ...Бўлмаса биринчисини мен бошлай қоларман.
Раимов дафтарни очди ва катта қилиб бир рақамини қўйди.
Менинг таҳминимча боланинг отасига иш жойида кимнингдир ҳусумати бўлиши мумкин. Бирга ишлайдиган ҳамкасбларидан ким ёки кимлардир ўғлини ўғирлаб ундан пул ундириб шу орқали бир яйраб хумордан чиқишни режа қилган бўлиши мумкин .
- Тўғри гумон. Бу нарсани атрофлича текшириб кўриш керак Энди шу рўйҳат қаторида қариндош- уруғ , қўни- қўшниларни ҳам бир бор бўлса-да назоратдан ўтказишни киритиш керак. Бу иккинчи рақам остидаги фикр бўлади,- деди Камол Исматов ҳозиржавоблик билан Раимовнинг фикрини давом эттириб.
- Яхши Камол , буниям инобатга оламиз . Демак , бу таҳминнинг эгаси Камол. Хўш Содиқжон , сенинг тахмининг қандай бўлиши мумкин?
- Мен йигитчанинг дўстларини бир текшириб кўриш зарар қилмас деган фикрдаман. Ҳар ҳолда ўт - олов, ёш вақти буларнинг . Яна уларнинг аллақандай фильм , сериаллар таъсирига тез тушадиган ўтиш ёшидаги даврда эканликларини унутмаслигимиз керак
- Ўх- хў! Гапингда жон бор ! Демак бу учинчи рақам остидаги тахмин! Энди навбатни Фарруҳга берсак- а ? У нима деркин ?
- Мен асли Содиқжон акам айтмоқчи бўлган тахминни мўъжаллаб тургандим. Уни акам айтиб қўйдилар . Ҳа майли. Тўртинчи рақамга йигитчамизни саргузаштталаб кўча болалари ўғирлаган деган таҳминни ёзиб қўяқолинг.
- Гулнур, қизим ?! Сендаям бирон тахмин борми ? Ёки...
- Менимча энг охирги ва асосий тахминлардан бири қолди.
- Яъни ? - хонадаги барча касбдошлар Гулнурга баробарига ўгирилишди :
/85
👍58❤7🥰1
#ТАНЛАНГАН
- Яъни , - Гулнур барчанинг эътиборини жалб этганидан ўнғайсизланиб ерга қаради ,- айтмоқчи бўлганим балки йигитчанинг ўзи барчасини ташкиллаштирган бўлишиям мумкин-ку ? Балки шу йўл билан отасининг эътиборини жалб қилмоқчи бўлгандир ? Балки хақиқатдан ҳам катта пулга муҳтож бўлиб , ўғирланиш саҳнасини ўйлаб топгандир. Кўп нарсалар бўлиши мумкин-ку бу ҳаётда.
- Ҳаа , қизим. Сенинг гапингдаям анча жон бор,- Раимов шундай деб хонадагиларга боқди,- энди гап бундай. Жамоадаги беш нафар кишидан беш хил фикр чиқди а? Энди шу фикрларни билдирган барча ходим уларни асосли ёки асоссиз эканлигини текшириб чиқамиз. Шулардан ҳеч бўлмаса биттаси бизни керакли манзилга олиб бориши аниқ .
Демак , яна тарқалишамиз. Бироқ огоҳлантириб қўяй , агар бирор бир далилга дуч келсангиз ўзбошимчалик билан ҳаракат қилмайсиз . Дарров менга мурожаат қиласиз ? Тушунарлими ?
- Тушунарли ,- барча ходимлар майорнинг сўзларини бир овоздан маъқуллашди.
- Яхши . Унда барчага омад тилайман. Тарқалишдик бўлмаса ...
* * *
- Гулнур , қаерга йўл оладиган бўлдингиз ? - сўради Содиқжон кўчага чиқар эканлар
- Менимча энг яхши танлов мактаб.
..Содиқжон ака , келинг икковимиз Тоиржон ўқийдиган мактабга бориб аста разведка қиламиз. Эркин аканинг айтишлари бўйича хавфсизлик нуқтаи назаридан Тоиржоннинг йўқолганлиги ҳақидаги хабарни оила аъзоларидан бошқа ҳеч кимга билдирилмай турилган экан . Бироқ Устоз истисно тариқасида мактаб директорини бор гапдан ортиқча ваҳима кўтармаслик шарти билан хабардор қилинганини айтдилар .
- Яхши ,- деди Содиқжон Гулнурга муросасозлик билан ,- кетдик бўлмаса.
* * *
Тоиржон ўқийдиган мактабнинг директори ўттиз беш ёшлардаги серғайрат йигит экан. У Содиқжон ва Гулнурнинг нима мақсадда келганликларидан бохабар бўлгач, дарровда юзига ҳавотир булутининг қуюқ кўланкаси тошиб чиқди :
- Мен ўн икки йилдан буён таълим соҳасида ишлайман,- деди ўзини Жаҳонгир Асадов дея таништирган мактаб раҳбари,- аммо бундай чигал муаммога биринчи бор дуч келишим. Тоиржоннинг ота- онаси бағрига соғ- саломат қайтиши учун қўлимдан келган ёрдамни аямайман .
- Энг биринчи навбатда бизга йигитча ҳақида батафсил маълумот керак. Фақат унинг йўқолганлигини ҳозирча сир сақлаб туришимиз керак. Ўзингиз тушунасиз , бу нарса ...
Содиқжон то фикрини англатгунча Жаҳонгир Асадов илдамлик қилди :
- Бу тарафдан ҳавотир олманг. Ҳозир келиштириб бирор нарса ўйлаб топармиз.
У шундай деб стол устида турган уяли телефонини дарҳол қўлига олди :
- Назркат опа !? Ассалому алайкум. Ҳозир қаердасиз ? Ўқитувчилар хонасидами ? Ҳа яхши. Илтимос , Асила опа билан бирга хонамга чиқинглар.
Кўп куттирмай хонага бири ўрта ёш , яна бири элликларни қоралаган икки аёл бошлашиб киришди .
- Булар мактабимиз психологи Асила опа бўладилар ,- деди Асадов салом - аликдан сўнг ёши нисбатан улуғроқ аёлни кўрсатиб ,- булар эса ,- директор иккинчи аёлга юзланди,- 10- "Б" синф раҳбари Назокат опа бўладилар.
Асадов галда Содиқжон ва Гулнурни таништирди :
- Бу инсонлар ўқувчимиз Тоиржонни сўраб келишибди. Тоиржон бу инсонлар таълим берадиган ўқув маркази томонидан ташкил этилган онлайн танловда компьютер технологиялари йўналиши бўйича жуда катта балл билан ғолибликни қўлга киритибди. Шу сабаб бу инсонлар Тоиржон тўғрисида барча маълумотлар билан атрофлича танишиш ва яна шундай иқтидорли ўқувчиларимиз бўлса саралаб , уларни ҳам қўшимча ўқишга жалб этиш мақсадида келишибди.
- Мен сизга нима дегандим, Назокатхон ? - Асила опа Назокатга юзланди ,- шу болангизда бир гап бор деганмидим ? Қачон қараса паришонҳотир , қачон қараса қўлида телефон. Мана натижа !
Асила опа шундай дея Содиқжонга тушунтириш берган бўлди:
- Узр ука. Мактаб ички - тартиб қоидаларига кўра унинг ҳудудида телефон тутиш мумкин эмас. Тоиржон бу чегарани асло бузган бола эмас. Мен уни қўлида телефон билан мактабдан ташқаридаги боғда кўп учратганман. Бу хақда Назокатхонга айтсам "Тоиржон ҳам хозирги ёшларга теккан - "телефон жинниси" касаллигига учраган" дегандилар.
/86
- Яъни , - Гулнур барчанинг эътиборини жалб этганидан ўнғайсизланиб ерга қаради ,- айтмоқчи бўлганим балки йигитчанинг ўзи барчасини ташкиллаштирган бўлишиям мумкин-ку ? Балки шу йўл билан отасининг эътиборини жалб қилмоқчи бўлгандир ? Балки хақиқатдан ҳам катта пулга муҳтож бўлиб , ўғирланиш саҳнасини ўйлаб топгандир. Кўп нарсалар бўлиши мумкин-ку бу ҳаётда.
- Ҳаа , қизим. Сенинг гапингдаям анча жон бор,- Раимов шундай деб хонадагиларга боқди,- энди гап бундай. Жамоадаги беш нафар кишидан беш хил фикр чиқди а? Энди шу фикрларни билдирган барча ходим уларни асосли ёки асоссиз эканлигини текшириб чиқамиз. Шулардан ҳеч бўлмаса биттаси бизни керакли манзилга олиб бориши аниқ .
Демак , яна тарқалишамиз. Бироқ огоҳлантириб қўяй , агар бирор бир далилга дуч келсангиз ўзбошимчалик билан ҳаракат қилмайсиз . Дарров менга мурожаат қиласиз ? Тушунарлими ?
- Тушунарли ,- барча ходимлар майорнинг сўзларини бир овоздан маъқуллашди.
- Яхши . Унда барчага омад тилайман. Тарқалишдик бўлмаса ...
* * *
- Гулнур , қаерга йўл оладиган бўлдингиз ? - сўради Содиқжон кўчага чиқар эканлар
- Менимча энг яхши танлов мактаб.
..Содиқжон ака , келинг икковимиз Тоиржон ўқийдиган мактабга бориб аста разведка қиламиз. Эркин аканинг айтишлари бўйича хавфсизлик нуқтаи назаридан Тоиржоннинг йўқолганлиги ҳақидаги хабарни оила аъзоларидан бошқа ҳеч кимга билдирилмай турилган экан . Бироқ Устоз истисно тариқасида мактаб директорини бор гапдан ортиқча ваҳима кўтармаслик шарти билан хабардор қилинганини айтдилар .
- Яхши ,- деди Содиқжон Гулнурга муросасозлик билан ,- кетдик бўлмаса.
* * *
Тоиржон ўқийдиган мактабнинг директори ўттиз беш ёшлардаги серғайрат йигит экан. У Содиқжон ва Гулнурнинг нима мақсадда келганликларидан бохабар бўлгач, дарровда юзига ҳавотир булутининг қуюқ кўланкаси тошиб чиқди :
- Мен ўн икки йилдан буён таълим соҳасида ишлайман,- деди ўзини Жаҳонгир Асадов дея таништирган мактаб раҳбари,- аммо бундай чигал муаммога биринчи бор дуч келишим. Тоиржоннинг ота- онаси бағрига соғ- саломат қайтиши учун қўлимдан келган ёрдамни аямайман .
- Энг биринчи навбатда бизга йигитча ҳақида батафсил маълумот керак. Фақат унинг йўқолганлигини ҳозирча сир сақлаб туришимиз керак. Ўзингиз тушунасиз , бу нарса ...
Содиқжон то фикрини англатгунча Жаҳонгир Асадов илдамлик қилди :
- Бу тарафдан ҳавотир олманг. Ҳозир келиштириб бирор нарса ўйлаб топармиз.
У шундай деб стол устида турган уяли телефонини дарҳол қўлига олди :
- Назркат опа !? Ассалому алайкум. Ҳозир қаердасиз ? Ўқитувчилар хонасидами ? Ҳа яхши. Илтимос , Асила опа билан бирга хонамга чиқинглар.
Кўп куттирмай хонага бири ўрта ёш , яна бири элликларни қоралаган икки аёл бошлашиб киришди .
- Булар мактабимиз психологи Асила опа бўладилар ,- деди Асадов салом - аликдан сўнг ёши нисбатан улуғроқ аёлни кўрсатиб ,- булар эса ,- директор иккинчи аёлга юзланди,- 10- "Б" синф раҳбари Назокат опа бўладилар.
Асадов галда Содиқжон ва Гулнурни таништирди :
- Бу инсонлар ўқувчимиз Тоиржонни сўраб келишибди. Тоиржон бу инсонлар таълим берадиган ўқув маркази томонидан ташкил этилган онлайн танловда компьютер технологиялари йўналиши бўйича жуда катта балл билан ғолибликни қўлга киритибди. Шу сабаб бу инсонлар Тоиржон тўғрисида барча маълумотлар билан атрофлича танишиш ва яна шундай иқтидорли ўқувчиларимиз бўлса саралаб , уларни ҳам қўшимча ўқишга жалб этиш мақсадида келишибди.
- Мен сизга нима дегандим, Назокатхон ? - Асила опа Назокатга юзланди ,- шу болангизда бир гап бор деганмидим ? Қачон қараса паришонҳотир , қачон қараса қўлида телефон. Мана натижа !
Асила опа шундай дея Содиқжонга тушунтириш берган бўлди:
- Узр ука. Мактаб ички - тартиб қоидаларига кўра унинг ҳудудида телефон тутиш мумкин эмас. Тоиржон бу чегарани асло бузган бола эмас. Мен уни қўлида телефон билан мактабдан ташқаридаги боғда кўп учратганман. Бу хақда Назокатхонга айтсам "Тоиржон ҳам хозирги ёшларга теккан - "телефон жинниси" касаллигига учраган" дегандилар.
/86
👍90🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Рецепт кўриндими? 👍👏❤️ босинг
Сирок😋
Керакли масаллиқлар:
400 гр творог
250 гр шакар кукуни
80 гр сарёғ
200 гр шоколад
Ҳохишга кўра джем ёки молоко
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Сирок😋
Керакли масаллиқлар:
400 гр творог
250 гр шакар кукуни
80 гр сарёғ
200 гр шоколад
Ҳохишга кўра джем ёки молоко
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍21👏2
Қасоскор куёв.
— Бу сенга, — Акобир қўлидаги пакетни аёлига тутқазди-да, оёқ кийимини ечиб, ичкарига кирди.
— Вой, булар ҳаммаси мен учунми? — ёш боладек қувонди Лазокат. — Ўрик шарбати жуда мазали-да!
Хотинининг қувончдан сакрашини кўрган Акобир мийиғида жилмайди.
— Бу ҳали ҳолва, — деди сўнгра пичирлаб. — Ҳали сенга шунақа кутилмаган совғаларим борки, оғзинг ланг очилиб қолади.
— Яхши келдингми, ўғлим? Чарчамадингми?
Акобир иккинчи қаватдан тушиб келаётган қайнотаси — Сарвар акани кўрди-да, юзидаги табассумни жиддий қиёфага алмаштирди.
— Раҳмат, Худога шукр.
— Муаммоларингиз йўқми?
— Йўқ…
— Ҳа, энди, — Сарвар ака қаддини ғоз тутди, — мендек қайнотангиз бўлганидан кейин муаммо қаердан ҳам бўлсин… Тўғрими?
Акобирнинг ич-этини ит тирнагандек бўлди. Лекин кўнглидагиларини ташқарига чиқармади. Шундай бўлса-да, қайнотаси унинг кўнглидагиларни сезди.
— Зўрға чидаяпсиз, а, таъналаримга? Унда нега ҳалиям бу ердасиз? Нега ичкуёвлик деган тамғани кўтариб юрибсиз?! Очиғи, сизни жон деб ҳайдаб юборган бўлардим-у, аммо қизимнинг тақдирини ўйлайман-да. Тўғри, унга нега уйланганингизни биламан. Мана шу, — дея Сарвар ака қулочини ёйди, — ҳашаматли уй учун. Бойликлар учун. Мен олиб берган машина учун. Аммо қизим бу дунёдан ёлғиз ўтмаслиги учун сиздек куёвга ҳам рози бўлдим. Майли, сизниям бошингизни оғритиб юбордим. Хонангизга бора қолинг. Чарчагандирсиз?!
Акобир бу каби гапларни деярли ҳар куни эшитарди. Шунинг учун парво қилмади. Қайнотасига қараб:
— Нега бунақа дейсиз, дадажон, менга уйингиз эмас, қизингиз керак, сизни ҳам жуда ҳурмат қиламан, — деганча хонасига кириб кетди.
Лазокат ўрик шарбати тўлдирилган стаканни қўлига олганча ўйланиб ўтирарган экан, эрини кўрди-ю, шартта ўрнидан турди.
— Дадам яна гапирдими? — деди эрига ҳамдардона тикилиб.
— Қўявер, дадангни биласан-ку! Ҳар кўрганда нимадир демаса, кўнгли жойига тушмайди.
— Хафа бўлмадингизми?
— Йўқ, ўрганиб кетганман. Бу уйга сен учун келдим. Чунки биласан, меҳрибонлик уйида катта бўлганман. Шунинг учун бошимни эгиб бўлса-да, сен қийналмаслигинг учун шу қисматга розиман.
Акобир ўзига ёш болалардек тикилиб турган аёлининг юзини силаб қўйди.
— Мен ҳеч кимга ҳеч қачон ҳисоб бермайман! Ҳеч кимдан қарзим ҳам йўқ! — бор овози билан бақирарди Сарвар ака. — Ўша одамингизга ҳам айтиб қўйинг. Фирмам доим ўз шартномасини вақтида бажаради.
— Биламан, жаноб, шунинг учун ҳам собиқ шеригингиз даъвосини суддан қайтариб олибди. Фирмадан ҳеч қандай улуш олмайман, дебди.
— Бошқа иложи ҳам йўқ эди-да… Менга қара, бир нарсани билиб қўй ва ўша одамга ҳам шу гапимни етказ. Мен ўзим ёмон кўрган одамларни, ўзимга душман деб билган одамларни аяб ўтирмайман. Уларни тавбасига таянтириш учун ҳамма нарсага тайёрман, ҳатто ўз жигарларимга озор беришга ҳам…
Сарвар ака икки йил олдин бўлиб ўтган воқеага ишора қилганди. Яъни ўшанда рақобатчилари унинг акасини касодга учратишган, у эса акасига ёрдам беришни истамаганди. Чунки бу унга қимматга тушарди. Шу боис гарчи акаси ялиниб-ёлворса-да, ёрдам бермади. Акасини уйидан қувиб солди…
Сарвар ака телефоннинг қизил тугмачасини босди-да:
— Сени ҳам туғилганингга пушаймон қиламан, куёв! — деди нафрат аралаш. — Қизим менга меросхўр набира туғиб берсин, кейин баҳрингдан ўтаман. Шундай қиламанки, қандай бадном бўлганингни сезмай ҳам қоласан! Чунки менинг уйимда тиланчиларга жой йўқ!.
Негадир безовта бўлиб, Лазокат ярим тунда уйғониб кетди. Хонасидан чиқди-ю:
— А-а-а-а-а-а! — деб бақириб юборди.
Унинг овозини эшитган Акобир хонадан югуриб чиқди-да, залнинг чироғини ёқди. Кейин ерга ўтириб олганча йиғлаётган хотинининг ёнига келди.
— Нима бўлди сенга? Тинчликми? Нимадан қўрқдинг?
— Қандайдир махлуқ, эшик олдида қандайдир махлуқ ўтирганди, — деди Лазокат зўрға нафас олганча ҳожатхона эшигини кўрсатиб.
— Қанақа махлуқ, Лазокат?! — хотинини тинчлантиришга уринди эркак. — Ахир у ерда ҳеч нарса йўқ-ку!........
— Бу сенга, — Акобир қўлидаги пакетни аёлига тутқазди-да, оёқ кийимини ечиб, ичкарига кирди.
— Вой, булар ҳаммаси мен учунми? — ёш боладек қувонди Лазокат. — Ўрик шарбати жуда мазали-да!
Хотинининг қувончдан сакрашини кўрган Акобир мийиғида жилмайди.
— Бу ҳали ҳолва, — деди сўнгра пичирлаб. — Ҳали сенга шунақа кутилмаган совғаларим борки, оғзинг ланг очилиб қолади.
— Яхши келдингми, ўғлим? Чарчамадингми?
Акобир иккинчи қаватдан тушиб келаётган қайнотаси — Сарвар акани кўрди-да, юзидаги табассумни жиддий қиёфага алмаштирди.
— Раҳмат, Худога шукр.
— Муаммоларингиз йўқми?
— Йўқ…
— Ҳа, энди, — Сарвар ака қаддини ғоз тутди, — мендек қайнотангиз бўлганидан кейин муаммо қаердан ҳам бўлсин… Тўғрими?
Акобирнинг ич-этини ит тирнагандек бўлди. Лекин кўнглидагиларини ташқарига чиқармади. Шундай бўлса-да, қайнотаси унинг кўнглидагиларни сезди.
— Зўрға чидаяпсиз, а, таъналаримга? Унда нега ҳалиям бу ердасиз? Нега ичкуёвлик деган тамғани кўтариб юрибсиз?! Очиғи, сизни жон деб ҳайдаб юборган бўлардим-у, аммо қизимнинг тақдирини ўйлайман-да. Тўғри, унга нега уйланганингизни биламан. Мана шу, — дея Сарвар ака қулочини ёйди, — ҳашаматли уй учун. Бойликлар учун. Мен олиб берган машина учун. Аммо қизим бу дунёдан ёлғиз ўтмаслиги учун сиздек куёвга ҳам рози бўлдим. Майли, сизниям бошингизни оғритиб юбордим. Хонангизга бора қолинг. Чарчагандирсиз?!
Акобир бу каби гапларни деярли ҳар куни эшитарди. Шунинг учун парво қилмади. Қайнотасига қараб:
— Нега бунақа дейсиз, дадажон, менга уйингиз эмас, қизингиз керак, сизни ҳам жуда ҳурмат қиламан, — деганча хонасига кириб кетди.
Лазокат ўрик шарбати тўлдирилган стаканни қўлига олганча ўйланиб ўтирарган экан, эрини кўрди-ю, шартта ўрнидан турди.
— Дадам яна гапирдими? — деди эрига ҳамдардона тикилиб.
— Қўявер, дадангни биласан-ку! Ҳар кўрганда нимадир демаса, кўнгли жойига тушмайди.
— Хафа бўлмадингизми?
— Йўқ, ўрганиб кетганман. Бу уйга сен учун келдим. Чунки биласан, меҳрибонлик уйида катта бўлганман. Шунинг учун бошимни эгиб бўлса-да, сен қийналмаслигинг учун шу қисматга розиман.
Акобир ўзига ёш болалардек тикилиб турган аёлининг юзини силаб қўйди.
— Мен ҳеч кимга ҳеч қачон ҳисоб бермайман! Ҳеч кимдан қарзим ҳам йўқ! — бор овози билан бақирарди Сарвар ака. — Ўша одамингизга ҳам айтиб қўйинг. Фирмам доим ўз шартномасини вақтида бажаради.
— Биламан, жаноб, шунинг учун ҳам собиқ шеригингиз даъвосини суддан қайтариб олибди. Фирмадан ҳеч қандай улуш олмайман, дебди.
— Бошқа иложи ҳам йўқ эди-да… Менга қара, бир нарсани билиб қўй ва ўша одамга ҳам шу гапимни етказ. Мен ўзим ёмон кўрган одамларни, ўзимга душман деб билган одамларни аяб ўтирмайман. Уларни тавбасига таянтириш учун ҳамма нарсага тайёрман, ҳатто ўз жигарларимга озор беришга ҳам…
Сарвар ака икки йил олдин бўлиб ўтган воқеага ишора қилганди. Яъни ўшанда рақобатчилари унинг акасини касодга учратишган, у эса акасига ёрдам беришни истамаганди. Чунки бу унга қимматга тушарди. Шу боис гарчи акаси ялиниб-ёлворса-да, ёрдам бермади. Акасини уйидан қувиб солди…
Сарвар ака телефоннинг қизил тугмачасини босди-да:
— Сени ҳам туғилганингга пушаймон қиламан, куёв! — деди нафрат аралаш. — Қизим менга меросхўр набира туғиб берсин, кейин баҳрингдан ўтаман. Шундай қиламанки, қандай бадном бўлганингни сезмай ҳам қоласан! Чунки менинг уйимда тиланчиларга жой йўқ!.
Негадир безовта бўлиб, Лазокат ярим тунда уйғониб кетди. Хонасидан чиқди-ю:
— А-а-а-а-а-а! — деб бақириб юборди.
Унинг овозини эшитган Акобир хонадан югуриб чиқди-да, залнинг чироғини ёқди. Кейин ерга ўтириб олганча йиғлаётган хотинининг ёнига келди.
— Нима бўлди сенга? Тинчликми? Нимадан қўрқдинг?
— Қандайдир махлуқ, эшик олдида қандайдир махлуқ ўтирганди, — деди Лазокат зўрға нафас олганча ҳожатхона эшигини кўрсатиб.
— Қанақа махлуқ, Лазокат?! — хотинини тинчлантиришга уринди эркак. — Ахир у ерда ҳеч нарса йўқ-ку!........
👍41🔥1😭1
Аёл ҳеч нарса демади. Эрига йиғидан шишиб кетган кўзларини тикди. Акобир:
— Бўлди, хотиржам бўл, кўзингга кўрингандир, энди юр, ухлаймиз, — деди-да, хонасига кириб кетди.
Акобир ишдан қайтаркан, яна юрагига ғулғула тушди. Ичкарига кириши билан йўлидан чиқадиган қайнотасининг нималар деб таъна қилишини тахминан чамалади. Бироқ, барибир, уйга кириши шарт. Шунинг учун чуқур нафас олди-да, дарвоза қўнғироғини босди. Бироздан кейин эса дарвоза очилиб, қаршисида Сарвар ака пайдо бўлди.
— Ие, келинг, қани, ичкарига киринг-чи, — деди пичинг аралаш. — Нималар қилиб юрибсиз?
Акобир ҳайрон бўлди.
— Нималар қилиб юрибман? Нима қилибман?
— Қизимни сенга ақлдан озиши учун турмушга берганманми? — ғазабини сочди қайнота.
Лекин Акобир пинагини ҳам бузмади.
— Йўқ, нимайди?
— Кеча кечқурун нима бўлди? Нима қилдинг уни?
— Э, гап бу ёқда денг. У хонадан чиққанида кўзига махлуқми-ей, ажинамией, шунга ўхшаган нарса кўринибди. Мен ҳам бақирганидан кейин уйғониб кетдим. Наҳотки унинг овозини эшитмаган бўлсангиз? Отасиз-ку, қулоғингиз том битган экан, майли, аммо қизингизнинг қийналганини қалбингиз ҳис қилмадими? Ёки Худо қалбдан ҳам қисганми, а?
Сарвар аканинг ранги оқариб кетди. У доим бошини эгиб, таъналарни индамай эшитиб турадиган куёвидан бунақа гапларни кутмаганди.
— Менга қара, — деди эркак кўрсаткич бармоғини ниқтаб, — агар қизимга бир нарса бўлса, сен жавоб берасан! Ўзи шундоғам касалманд. Қолаверса, яккаю ёлғиз фарзандим у.
— Сиз ҳам бир нарсани эсингиздан чиқарманг, Лазокат сизнинг қизингиз бўлса, менинг турмуш ўртоғим. Менинг ҳам бу дунёда ундан бошқа ҳеч кимим йўқ. Мен ҳам у ҳақда сиздан кам қайғурмайман! Энди эса хонамга борсам.
Акобир, аслида, бу гапларни айтмоқчи эмасди. Бироқ бошини эгиб туришга ортиқ бардоши чидамади. Шунинг учун ичидагиларни тўкиб солди. У хонага кириб келганида Лазокат шифтга термилганча ётарди. Аёл турмуш ўртоғининг келганини кўрди-ю, ўрнидан қўзғалди.
— Яхши келдингизми? — деди ҳорғин овозда.
Акобир хотинини ўрнидан тургани қўймади.
— Ётавер, ўзингни уринтирма. Аҳволинг яхшими?
— Раҳмат, ўзингиз чарчамадингизми?
— Йўқ. Фақат дадангнинг гапларини ҳисобга олмаганда…
Лазокат синиқ жилмайди.
— Биласиз-ку, дадамни. Ҳам бугун аҳволимни кўриб, анча сиқилди. Сизни айбдор қилди. Мен тушунтирдим, лекин…
— Хижолат бўлма, ўзим ҳаммасини тушунтириб қўйдим.
Акобир ўзи олиб келган шарбатдан бир стакан қўйиб аёлига узатди.
— Ич, бунда витамин кўп, сенга қувват бўлади. Менга қара, шу уйдан кўчиб кетсак, дегандим…
Лазокатнинг пешонасида чуқур чизиқлар пайдо бўлди. Кўзлари каттариб кетди.
— Қаерга борамиз?
— Ишим юришай деб турибди. Озроқ пул жамғарганман, биласан. Ўшанга бирорта уйни ижарага олсак. Кейинчалик алоҳида уй ҳам сотиб оламиз.
— Лекин дадам-чи?.. Унинг ўзини қандай ташлаб кетамиз?
— Ёш бола эмас-ку! Бир кунини кўрар!
— Йўқ, бундай қилолмаймиз. Дадамнинг мендан бошқа суянадиган одами йўқ, биласиз-ку!
Акобир каравотни асабий муштлади. Кейин хотинига қараб, аччиқ кулди:
— Майли, сен айтгандек бўла қолсин.
Кутилмаган янгилик Сарвар акани қувонтириб юборди. Ниҳоят, орзуси амалга ошишини, қизининг ҳаётини ўзгартириб юбориши мумкинлигини билгач, ҳамма нарсани унутди. Ҳозиргина суҳбатлашган ёрдамчиси билан алоқани узаркан:
— Ана энди лаънати боқиманда куёвимдан қутуламан. Уни нега ёмон кўраман, билмайман, билганим унга қизим эмас, бойликларим керак.
Сарвар аканинг ёдига бундан олти ой олдин содир бўлган воқеа келди.
— Дада, танишинг, бу — Акобир ака.
Сарвар ака қизи билан бирга келган йигитга бир муддат қараб турди. Йигит ҳам ундан кўзини узмади. Ерга қарамади, тик қараб тураверди.
— Яхш йигитга ўхшайди, — деди кейин уларга ўтиришга жой кўрсатиб.
— Ҳа, — кулганча мақтади Лазокат, — жуда яхшилар. Дадажон, биз турмуш қурмоқчимиз…
Лазокат Сарвар аканинг яккаю ёлғиз қизи эди. Шу боисдан ёшлигидан эрка, отасига ҳамма гапни очиқ айтадиган қиз бўлиб улғайди. У қандай гап айтмасин, тўғрими ёки нотўғри, отаси қизини койимасди. Шу боисдан ҳозир ҳам кўнглидагиларни айтаверди.........
— Бўлди, хотиржам бўл, кўзингга кўрингандир, энди юр, ухлаймиз, — деди-да, хонасига кириб кетди.
Акобир ишдан қайтаркан, яна юрагига ғулғула тушди. Ичкарига кириши билан йўлидан чиқадиган қайнотасининг нималар деб таъна қилишини тахминан чамалади. Бироқ, барибир, уйга кириши шарт. Шунинг учун чуқур нафас олди-да, дарвоза қўнғироғини босди. Бироздан кейин эса дарвоза очилиб, қаршисида Сарвар ака пайдо бўлди.
— Ие, келинг, қани, ичкарига киринг-чи, — деди пичинг аралаш. — Нималар қилиб юрибсиз?
Акобир ҳайрон бўлди.
— Нималар қилиб юрибман? Нима қилибман?
— Қизимни сенга ақлдан озиши учун турмушга берганманми? — ғазабини сочди қайнота.
Лекин Акобир пинагини ҳам бузмади.
— Йўқ, нимайди?
— Кеча кечқурун нима бўлди? Нима қилдинг уни?
— Э, гап бу ёқда денг. У хонадан чиққанида кўзига махлуқми-ей, ажинамией, шунга ўхшаган нарса кўринибди. Мен ҳам бақирганидан кейин уйғониб кетдим. Наҳотки унинг овозини эшитмаган бўлсангиз? Отасиз-ку, қулоғингиз том битган экан, майли, аммо қизингизнинг қийналганини қалбингиз ҳис қилмадими? Ёки Худо қалбдан ҳам қисганми, а?
Сарвар аканинг ранги оқариб кетди. У доим бошини эгиб, таъналарни индамай эшитиб турадиган куёвидан бунақа гапларни кутмаганди.
— Менга қара, — деди эркак кўрсаткич бармоғини ниқтаб, — агар қизимга бир нарса бўлса, сен жавоб берасан! Ўзи шундоғам касалманд. Қолаверса, яккаю ёлғиз фарзандим у.
— Сиз ҳам бир нарсани эсингиздан чиқарманг, Лазокат сизнинг қизингиз бўлса, менинг турмуш ўртоғим. Менинг ҳам бу дунёда ундан бошқа ҳеч кимим йўқ. Мен ҳам у ҳақда сиздан кам қайғурмайман! Энди эса хонамга борсам.
Акобир, аслида, бу гапларни айтмоқчи эмасди. Бироқ бошини эгиб туришга ортиқ бардоши чидамади. Шунинг учун ичидагиларни тўкиб солди. У хонага кириб келганида Лазокат шифтга термилганча ётарди. Аёл турмуш ўртоғининг келганини кўрди-ю, ўрнидан қўзғалди.
— Яхши келдингизми? — деди ҳорғин овозда.
Акобир хотинини ўрнидан тургани қўймади.
— Ётавер, ўзингни уринтирма. Аҳволинг яхшими?
— Раҳмат, ўзингиз чарчамадингизми?
— Йўқ. Фақат дадангнинг гапларини ҳисобга олмаганда…
Лазокат синиқ жилмайди.
— Биласиз-ку, дадамни. Ҳам бугун аҳволимни кўриб, анча сиқилди. Сизни айбдор қилди. Мен тушунтирдим, лекин…
— Хижолат бўлма, ўзим ҳаммасини тушунтириб қўйдим.
Акобир ўзи олиб келган шарбатдан бир стакан қўйиб аёлига узатди.
— Ич, бунда витамин кўп, сенга қувват бўлади. Менга қара, шу уйдан кўчиб кетсак, дегандим…
Лазокатнинг пешонасида чуқур чизиқлар пайдо бўлди. Кўзлари каттариб кетди.
— Қаерга борамиз?
— Ишим юришай деб турибди. Озроқ пул жамғарганман, биласан. Ўшанга бирорта уйни ижарага олсак. Кейинчалик алоҳида уй ҳам сотиб оламиз.
— Лекин дадам-чи?.. Унинг ўзини қандай ташлаб кетамиз?
— Ёш бола эмас-ку! Бир кунини кўрар!
— Йўқ, бундай қилолмаймиз. Дадамнинг мендан бошқа суянадиган одами йўқ, биласиз-ку!
Акобир каравотни асабий муштлади. Кейин хотинига қараб, аччиқ кулди:
— Майли, сен айтгандек бўла қолсин.
Кутилмаган янгилик Сарвар акани қувонтириб юборди. Ниҳоят, орзуси амалга ошишини, қизининг ҳаётини ўзгартириб юбориши мумкинлигини билгач, ҳамма нарсани унутди. Ҳозиргина суҳбатлашган ёрдамчиси билан алоқани узаркан:
— Ана энди лаънати боқиманда куёвимдан қутуламан. Уни нега ёмон кўраман, билмайман, билганим унга қизим эмас, бойликларим керак.
Сарвар аканинг ёдига бундан олти ой олдин содир бўлган воқеа келди.
— Дада, танишинг, бу — Акобир ака.
Сарвар ака қизи билан бирга келган йигитга бир муддат қараб турди. Йигит ҳам ундан кўзини узмади. Ерга қарамади, тик қараб тураверди.
— Яхш йигитга ўхшайди, — деди кейин уларга ўтиришга жой кўрсатиб.
— Ҳа, — кулганча мақтади Лазокат, — жуда яхшилар. Дадажон, биз турмуш қурмоқчимиз…
Лазокат Сарвар аканинг яккаю ёлғиз қизи эди. Шу боисдан ёшлигидан эрка, отасига ҳамма гапни очиқ айтадиган қиз бўлиб улғайди. У қандай гап айтмасин, тўғрими ёки нотўғри, отаси қизини койимасди. Шу боисдан ҳозир ҳам кўнглидагиларни айтаверди.........
👍32🥰1
— Турмуш қурмоқчисиз? — ҳайрон бўлди Сарвар ака. — Хўш, мулла йигит, қаерда яшайсиз?
— Ётоқхонада, — деди Акобир, — университетда ўқийман.
— Курсдошмисизлар?
— Ҳа…
— Ота-онангиз нима иш қилади?
Акобир бошини эгди. Унинг ҳолатини сезган Лазокат эса:
— Дада, унинг ота-онаси ёшлигида ўлиб кетишган, — деди.
Сарвар аканинг юзифодаси ўзгарди.
— Етимман, денг…
Акобир ялт этиб қаради. Кўзларида ғазаб учқунлари пайдо бўлди.
— Бу нима деганингиз, дада? — дея отасига гина аралаш қаради Лазокат.
— Нима бўларди, қизим? Сен олдимга кимни бошлаб келдинг? Шу келиб чиқишининг тайини йўқ йигитними?
Сарвар ака бу йигитни куёв қилишни истамади. Аммо қизи қарорида қатъий туриб олгач, унинг раъйига киришга мажбур бўлди. Аслида, касалманд қизига тўрт мучаси соғлом, ақлан етук куёв топилганидан қувонса-да, Акобирга нисбатан қалбида, барибир, илиқлик уйғонмади. Кейин ўзича мақсад қўйди: «Қизим меросхўр туғиб берсин, бу куёвни йўлини қилиб уйдан ҳайдаб юбораман». Шундан бери Сарвар ака Акобирни уйдан бездиришга, қизига эса куёвини ёмон кўрсатишга ҳаракат қилади.
Лазокат доимгидек чанқади. Эрини уйғотмоқчи эди, Акобир уйғонмади. Кейин аёлнинг ўзи ташқарига мўралади. Ошхонага кириб, энди музлаткични очганди, ичкарида ўзига кўзлари ёнганча термилиб турган махлуқни кўриб, қўрқиб кетди.
— А-а-а-а-а-а-а-а! — дея бақириб юборди жонҳолатда.
Шу заҳоти ошхонага Акобир югуриб келди.
— Нима бўлди сенга?! — деди бошини чангаллаб олган рафиқасига қараб. — Нима гап?
— Музлаткичда, — дея қўли билан музлаткич томонга ишора қилган аёл, — махлуқ!
— Қанақа махлуқ? — деганча Акобир музлаткичнинг эшигини очди. — Ҳеч нарса йўқ-ку! Чарчабсан, ҳозир деразани очаман, тоза ҳаво киради.
Акобир энди деразани очганди ҳамки, ошхонага Сарвар ака кириб келди.
— Тинчликми, қизим?! — дея ҳамон бошини чангаллаганча ўтирган қизининг ёнига чўкди. — Нима бўлди?
Аёлининг ўрнига Акобир жавоб қайтарди:
— Кўзига аллақандай махлуқ кўринибди. Қарадим, ҳеч нарса йўқ. Қизингиз қаттиқ чарчаган кўринади.
— Сен…
— Нима мен? — қайнотасининг гапини бўлди Акобир. — Мен айбдорманми? Ахир мен сиздан кам қайғураётганим йўқ!
Сарвар ака қизини маҳкам бағрига босди:
— Қўрқма, қизим, ҳали ҳаммаси ўтиб кетади. Бир ҳафтадан кейин сени аммангникига жўнатаман, дам олиб келасан. Биз эса куёв билан ишдаги муаммоларни бафуржа ҳал қилиб оламиз.
Бир ҳафта ичида Лазокат ҳар куни ўша кўзи ёнадиган махлуққа дуч келаверди. Бу орада эси кирди-чиқди бўлиб қолди. Сарвар ака эса бунда куёвини айблар, уни уйдан йўқотишнинг йўлларини изларди.
Кунларнинг бирида куёвининг юкларини йиғиштираётганини кўриб қолди.
— Йўл бўлсин?! — деди нарсаларини сумкасига солаётган куёвига қараб. — Қаерга отландингиз?
— Кетяпман.
— Кетяпсиз? Наҳотки?! Қизим энди сизга керак бўлмай қолди, шундайми? Эси кирди-чиқди бўлиб қолди, шунақами? Пуллар-чи, бойлигимни ташлаб кетасизми?
— Ҳа, шундай…
— Сабаб?
— Чунки ўз вазифамни бажариб бўлдим.
— Вазифа?
— Ҳа, менга пуллар керак эмасди!
— Унда нима керак эди?
Акобир сумкасидан қандайдир қўғирчоқни олдида, қайнотасига узатди.
— Мана бу.
— Нима бу? — деди Сарвар ака ҳеч нарсани тушунмай.
— Ҳозир тушуниб оласиз.
Акобир хонанинг пардаларини ёпди, кейин чироқни ўчирди. Хонага ғира-шира қоронғилик чўкди. Сўнг қандайдир тугмачани босди.
— Қаранг.
— Нимага? — деди куёвидан кўз узмаётган эркак.
— Қўлингиздагига!
Сарвар ака қўлидаги қўғирчоққа қарадию, сесканиб кетди. Қўғирчоқнинг юзи жуда бадбашара, кўзи эса йилтираб турарди. Шундагина Сарвар ака ҳаммасини англади.
— Демак, мақсадинг қизимни…
— Ақлдан оздириш эди, — дея қайнотасининг гапини давом эттирди Акобир, — Жинни қилиш!
— Ўв, — Акобирнинг ёқасини чангаллади Сарвар ака, — сен бола нималар деяпсан?! Агар хоҳласам, бошингга итнинг кунини солишимни биласанми, тирранча?!
Акобирнинг қайнотасининг қўлларини силтаб ташлади.
— Қиладиганингизни қилиб бўлгансиз! Бундан ҳам ортиғини қилгансиз! Эсланг, сизнинг ҳийлангизга учиб, сизни севиб қолган Жамилани эсланг! Сиз қоп-қоп ваъдалар бериб, кейин итдек хор қилиб ташлаб кетган Жамилани эсланг! Ифлос ишларингизга чидай олмай, номуссизликка чидай олмай, ақлдан озган Жамилани эсланг! Бошқа оилангиз борлигини.
— Ётоқхонада, — деди Акобир, — университетда ўқийман.
— Курсдошмисизлар?
— Ҳа…
— Ота-онангиз нима иш қилади?
Акобир бошини эгди. Унинг ҳолатини сезган Лазокат эса:
— Дада, унинг ота-онаси ёшлигида ўлиб кетишган, — деди.
Сарвар аканинг юзифодаси ўзгарди.
— Етимман, денг…
Акобир ялт этиб қаради. Кўзларида ғазаб учқунлари пайдо бўлди.
— Бу нима деганингиз, дада? — дея отасига гина аралаш қаради Лазокат.
— Нима бўларди, қизим? Сен олдимга кимни бошлаб келдинг? Шу келиб чиқишининг тайини йўқ йигитними?
Сарвар ака бу йигитни куёв қилишни истамади. Аммо қизи қарорида қатъий туриб олгач, унинг раъйига киришга мажбур бўлди. Аслида, касалманд қизига тўрт мучаси соғлом, ақлан етук куёв топилганидан қувонса-да, Акобирга нисбатан қалбида, барибир, илиқлик уйғонмади. Кейин ўзича мақсад қўйди: «Қизим меросхўр туғиб берсин, бу куёвни йўлини қилиб уйдан ҳайдаб юбораман». Шундан бери Сарвар ака Акобирни уйдан бездиришга, қизига эса куёвини ёмон кўрсатишга ҳаракат қилади.
Лазокат доимгидек чанқади. Эрини уйғотмоқчи эди, Акобир уйғонмади. Кейин аёлнинг ўзи ташқарига мўралади. Ошхонага кириб, энди музлаткични очганди, ичкарида ўзига кўзлари ёнганча термилиб турган махлуқни кўриб, қўрқиб кетди.
— А-а-а-а-а-а-а-а! — дея бақириб юборди жонҳолатда.
Шу заҳоти ошхонага Акобир югуриб келди.
— Нима бўлди сенга?! — деди бошини чангаллаб олган рафиқасига қараб. — Нима гап?
— Музлаткичда, — дея қўли билан музлаткич томонга ишора қилган аёл, — махлуқ!
— Қанақа махлуқ? — деганча Акобир музлаткичнинг эшигини очди. — Ҳеч нарса йўқ-ку! Чарчабсан, ҳозир деразани очаман, тоза ҳаво киради.
Акобир энди деразани очганди ҳамки, ошхонага Сарвар ака кириб келди.
— Тинчликми, қизим?! — дея ҳамон бошини чангаллаганча ўтирган қизининг ёнига чўкди. — Нима бўлди?
Аёлининг ўрнига Акобир жавоб қайтарди:
— Кўзига аллақандай махлуқ кўринибди. Қарадим, ҳеч нарса йўқ. Қизингиз қаттиқ чарчаган кўринади.
— Сен…
— Нима мен? — қайнотасининг гапини бўлди Акобир. — Мен айбдорманми? Ахир мен сиздан кам қайғураётганим йўқ!
Сарвар ака қизини маҳкам бағрига босди:
— Қўрқма, қизим, ҳали ҳаммаси ўтиб кетади. Бир ҳафтадан кейин сени аммангникига жўнатаман, дам олиб келасан. Биз эса куёв билан ишдаги муаммоларни бафуржа ҳал қилиб оламиз.
Бир ҳафта ичида Лазокат ҳар куни ўша кўзи ёнадиган махлуққа дуч келаверди. Бу орада эси кирди-чиқди бўлиб қолди. Сарвар ака эса бунда куёвини айблар, уни уйдан йўқотишнинг йўлларини изларди.
Кунларнинг бирида куёвининг юкларини йиғиштираётганини кўриб қолди.
— Йўл бўлсин?! — деди нарсаларини сумкасига солаётган куёвига қараб. — Қаерга отландингиз?
— Кетяпман.
— Кетяпсиз? Наҳотки?! Қизим энди сизга керак бўлмай қолди, шундайми? Эси кирди-чиқди бўлиб қолди, шунақами? Пуллар-чи, бойлигимни ташлаб кетасизми?
— Ҳа, шундай…
— Сабаб?
— Чунки ўз вазифамни бажариб бўлдим.
— Вазифа?
— Ҳа, менга пуллар керак эмасди!
— Унда нима керак эди?
Акобир сумкасидан қандайдир қўғирчоқни олдида, қайнотасига узатди.
— Мана бу.
— Нима бу? — деди Сарвар ака ҳеч нарсани тушунмай.
— Ҳозир тушуниб оласиз.
Акобир хонанинг пардаларини ёпди, кейин чироқни ўчирди. Хонага ғира-шира қоронғилик чўкди. Сўнг қандайдир тугмачани босди.
— Қаранг.
— Нимага? — деди куёвидан кўз узмаётган эркак.
— Қўлингиздагига!
Сарвар ака қўлидаги қўғирчоққа қарадию, сесканиб кетди. Қўғирчоқнинг юзи жуда бадбашара, кўзи эса йилтираб турарди. Шундагина Сарвар ака ҳаммасини англади.
— Демак, мақсадинг қизимни…
— Ақлдан оздириш эди, — дея қайнотасининг гапини давом эттирди Акобир, — Жинни қилиш!
— Ўв, — Акобирнинг ёқасини чангаллади Сарвар ака, — сен бола нималар деяпсан?! Агар хоҳласам, бошингга итнинг кунини солишимни биласанми, тирранча?!
Акобирнинг қайнотасининг қўлларини силтаб ташлади.
— Қиладиганингизни қилиб бўлгансиз! Бундан ҳам ортиғини қилгансиз! Эсланг, сизнинг ҳийлангизга учиб, сизни севиб қолган Жамилани эсланг! Сиз қоп-қоп ваъдалар бериб, кейин итдек хор қилиб ташлаб кетган Жамилани эсланг! Ифлос ишларингизга чидай олмай, номуссизликка чидай олмай, ақлдан озган Жамилани эсланг! Бошқа оилангиз борлигини.
👍43😢2❤1👏1
қизингиз борлигини билганида не кўйга тушган Жамилани эсланг!
Ҳалиям шукр қилинг, қизингиз тирик! Мен эса онамнинг жонсиз жасади устида қон-қон йиғлаганман! Кейин мени меҳрибонлик уйига элтиб ташлашган! Онадан эрта айрилиш азобини сиз қаердан ҳам билардингиз?
Сарвар аканинг лабларититради, киприклари пирпиради. Бояги важоҳатидан асар ҳам қолмаган, ўрнини айбдорлик ҳисси эгаллаганди. Чунки у ҳаммасини эслаганди…
— Демак, демак, сен Жамиланинг ўғлимисан?!
— Ҳа!
Сарвар ака чўккалаб қолди. Акобир эса сумкасини елкасига осди-да, эшикни қарсиллатиб ёпганча чиқиб кетди.
Эртаси куни мудҳиш хабар тарқалди: Сарвар аканинг қизи касалхонада вафот этибди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳалиям шукр қилинг, қизингиз тирик! Мен эса онамнинг жонсиз жасади устида қон-қон йиғлаганман! Кейин мени меҳрибонлик уйига элтиб ташлашган! Онадан эрта айрилиш азобини сиз қаердан ҳам билардингиз?
Сарвар аканинг лабларититради, киприклари пирпиради. Бояги важоҳатидан асар ҳам қолмаган, ўрнини айбдорлик ҳисси эгаллаганди. Чунки у ҳаммасини эслаганди…
— Демак, демак, сен Жамиланинг ўғлимисан?!
— Ҳа!
Сарвар ака чўккалаб қолди. Акобир эса сумкасини елкасига осди-да, эшикни қарсиллатиб ёпганча чиқиб кетди.
Эртаси куни мудҳиш хабар тарқалди: Сарвар аканинг қизи касалхонада вафот этибди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍27😢6
Азизларим мана яна бир кунлик умримиз тарихга кетди...
Кунимиз тинчлик - хотиржамликда, танларимиз сог, энг улуг неъмат Юртимиз тинч, мана шу тинчлигимизга
кўз тегмасин!
уйимизда оиламиз, фарзандларимиз бағримизда, тинч ухлаб, тинч тонг оттиряпмизми мана шу энг катта бахт!
Мана шу бахтимизга кўз тегмасин! АМИЙН .
Хайрли тун! Яхши дам олинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Кунимиз тинчлик - хотиржамликда, танларимиз сог, энг улуг неъмат Юртимиз тинч, мана шу тинчлигимизга
кўз тегмасин!
уйимизда оиламиз, фарзандларимиз бағримизда, тинч ухлаб, тинч тонг оттиряпмизми мана шу энг катта бахт!
Мана шу бахтимизга кўз тегмасин! АМИЙН .
Хайрли тун! Яхши дам олинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍15❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸Ассалому Алайкум дилга яқин,
яхши инсонларим!🌸
Умримизнинг яна бир
қайтарилмас тонгги муборак ва
ҳайрли бўлсин!
Омонат дунёда омон бўлинг!
Аллоҳим хар бир қилаётган
хайрли ишингиздан босган хар
бир қадамингиздан рози бўлсин.
Жисмингизга соғлик қалб
оламингизга хотиржамлик
тилайман.
Топганингиз халол бойлик, қилган
ибодатларингиз ажру савобларга
тўла бўлсин.
Муродбахш Чоршанба тонги
муборак!
🍃ХАЙРЛИ ТОНГ 🍃
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
яхши инсонларим!🌸
Умримизнинг яна бир
қайтарилмас тонгги муборак ва
ҳайрли бўлсин!
Омонат дунёда омон бўлинг!
Аллоҳим хар бир қилаётган
хайрли ишингиздан босган хар
бир қадамингиздан рози бўлсин.
Жисмингизга соғлик қалб
оламингизга хотиржамлик
тилайман.
Топганингиз халол бойлик, қилган
ибодатларингиз ажру савобларга
тўла бўлсин.
Муродбахш Чоршанба тонги
муборак!
🍃ХАЙРЛИ ТОНГ 🍃
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🥰2
Ўн йилга кечикибман, афсус...
Мени турмуш курганимга 10-йил булди 2-фарзандим бор. Хеч качон эримни оёғини ювмаганман. Кеча бир группада бир постни ўқидим. 300-та аёл эрини оёғини ювганлигини ёзган. Кечгача ўқидим, хар хил фикрлар. Эрим ишдан келиб доим душга кириб чиқади, лекин оёқ ювиш. Мен буни синаб кўрмоқчи бўлдим. Эрим ишдан келди, ювинди овқатландик. Болалар ухлади. Эрим диванда ўтирганди. Тоғорачага илиқ сув солиб олиб келдим. Эрим хайрон оёғини сувга ўзим солдим. Тинчликми онаси оёғим ҳидланиптими деди. Йўқ дадаси ювгим келди дедим. Эрим кулиб турди. Ювдим совунлаб. Тирноқларини олдим манюкюр қилдим крем суртдим. Эрим икки кўзи менда. Ҳайрон бўлманг хотинлар ювиши керак дедим. Ўзимни енгил сездим. Эрим пешонамдан ўпиб дуо қилди. Кўзларида ёш тўлгандай эди. Бир кунда муносабат ўзгарди. Ўзгача меҳр пайдо бўлди. Тонгда ишга жўнар экан. Кузатиб қўяр эканман, эримни кўзларида кувонч курдим.
Шу оддийгина ишни шу пайтгача қилмаганимга афсусландим.
Ўн йилга кечикибман.
Алҳамдулиллаҳ!
Бу менга сабоқ бўлди.
Марҳабо Каримова.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Мени турмуш курганимга 10-йил булди 2-фарзандим бор. Хеч качон эримни оёғини ювмаганман. Кеча бир группада бир постни ўқидим. 300-та аёл эрини оёғини ювганлигини ёзган. Кечгача ўқидим, хар хил фикрлар. Эрим ишдан келиб доим душга кириб чиқади, лекин оёқ ювиш. Мен буни синаб кўрмоқчи бўлдим. Эрим ишдан келди, ювинди овқатландик. Болалар ухлади. Эрим диванда ўтирганди. Тоғорачага илиқ сув солиб олиб келдим. Эрим хайрон оёғини сувга ўзим солдим. Тинчликми онаси оёғим ҳидланиптими деди. Йўқ дадаси ювгим келди дедим. Эрим кулиб турди. Ювдим совунлаб. Тирноқларини олдим манюкюр қилдим крем суртдим. Эрим икки кўзи менда. Ҳайрон бўлманг хотинлар ювиши керак дедим. Ўзимни енгил сездим. Эрим пешонамдан ўпиб дуо қилди. Кўзларида ёш тўлгандай эди. Бир кунда муносабат ўзгарди. Ўзгача меҳр пайдо бўлди. Тонгда ишга жўнар экан. Кузатиб қўяр эканман, эримни кўзларида кувонч курдим.
Шу оддийгина ишни шу пайтгача қилмаганимга афсусландим.
Ўн йилга кечикибман.
Алҳамдулиллаҳ!
Бу менга сабоқ бўлди.
Марҳабо Каримова.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍25
Кўпни кўрган кекса онахондан сўрашибди:
–Бувижон! Сиз жуда оғир ҳаёт кечирдингиз, бироқ кўнг лингиз ҳалиям ёш. Бунинг бирор сири борми?
– Бор албатта,– жавоб берибди онахон,– менга қилинган барча яхшиликни юрагимга, нима ёмонлик қилишса, сувга ёздим. Акс ҳолда юрагим тўла чандиқ бўларди. Ҳозир юрагим хушбўй гуллар билан тўла боғ!
Яратганга беадад шукрлар бўлсин, У зот бизга эслаб қолиш ва унутиш неъматини берган.
Бизга қачон яхшилик қилинса, миннатдорчилик уни эслаб қолишга, меҳр эса ёмонликни унутишга мажбур қилади...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
–Бувижон! Сиз жуда оғир ҳаёт кечирдингиз, бироқ кўнг лингиз ҳалиям ёш. Бунинг бирор сири борми?
– Бор албатта,– жавоб берибди онахон,– менга қилинган барча яхшиликни юрагимга, нима ёмонлик қилишса, сувга ёздим. Акс ҳолда юрагим тўла чандиқ бўларди. Ҳозир юрагим хушбўй гуллар билан тўла боғ!
Яратганга беадад шукрлар бўлсин, У зот бизга эслаб қолиш ва унутиш неъматини берган.
Бизга қачон яхшилик қилинса, миннатдорчилик уни эслаб қолишга, меҳр эса ёмонликни унутишга мажбур қилади...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
🌿 Adolat...
Amerikada hammaga mashhur bir sudya bor. Nihoyatda adolatli. O‘sha sudya bir safar o‘n besh yoshli bir bola ustidan hukm qildi. Bola do‘kondan non va pishloq o‘g‘irlagan ekan. Bola qochish asnosida tokchalardan birini ham sindirgan. Hodisa tafsilotini eshitgan sudya boladan so‘radi:
-Sen haqiqatdan ham o‘g‘irlik qildingmi? Non o‘g‘irlab tokchani ham sindirdingmi?
Bola xijolatdan yerga qarab javob berdi:
-Ha!
-Nega o‘g‘irlik qilding?
-Muhtojlikdan!
-O‘g‘irlagandan ko‘ra sotib olsang bo‘lmasmidi?!
-Pulim yo‘q!
-Otang yoki onangdan pul olsang bo‘lar edi-ku!
-Otam yo‘q. Onam borlar. U kishi bemor. Ishlay olmaydilar. U kishi uchun non va pishloq o‘g‘irladim!
-Sen ishlamaysanmi?
-Mashinalarni yuvar edim. Onamga yordamlashish uchun xo‘jayindan bir kun javob so‘radim. Shuning uchun meni ishdan haydashdi!
Savol-javob tugagandan so‘ng sudya hukmni e’lon qildi:
“O‘g‘irlik, xususan non o‘g‘irlash juda ham uyatli ish. Bu o‘g‘irlikda hammamiz sherikmiz. Mana shu zalda o‘tirganlarning bari bu jinoyatda sherik. Ular ichida men ham borman. Bundan barchamiz mas’ulmiz! Bu yerda o‘tirganlarning bariga o‘n dollardan jarima solaman. O‘n dollar bermasdan hech kim zaldan chiqmasin!”.
Birinchi bo‘lib sudyaning o‘zi cho‘ntagidan o‘n dollar chiqarib stolga qo‘ydi va dedi:
“Och qolgan bolani polisiyaga topshirgan do‘kon egasiga ming dollar jarima solaman. Agar do‘kondor pulni bermasa do‘koni yopiladi. Modomiki, kimdir non o‘g‘irlar ekan, bundan barcha fuqarolar uyalishi lozim. Bu ish davlatimizdagi jamiyat a’zolari uchun sharmandalik!”.
Zaldagi barcha ishtirokchilar boladan kechirim so‘rashdi. Hamma yig‘ladi. Sudya ham zaldan ko‘zlarida yosh bilan chiqdi. U rahmat va insoniylik asarini ko‘rsatdi.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Amerikada hammaga mashhur bir sudya bor. Nihoyatda adolatli. O‘sha sudya bir safar o‘n besh yoshli bir bola ustidan hukm qildi. Bola do‘kondan non va pishloq o‘g‘irlagan ekan. Bola qochish asnosida tokchalardan birini ham sindirgan. Hodisa tafsilotini eshitgan sudya boladan so‘radi:
-Sen haqiqatdan ham o‘g‘irlik qildingmi? Non o‘g‘irlab tokchani ham sindirdingmi?
Bola xijolatdan yerga qarab javob berdi:
-Ha!
-Nega o‘g‘irlik qilding?
-Muhtojlikdan!
-O‘g‘irlagandan ko‘ra sotib olsang bo‘lmasmidi?!
-Pulim yo‘q!
-Otang yoki onangdan pul olsang bo‘lar edi-ku!
-Otam yo‘q. Onam borlar. U kishi bemor. Ishlay olmaydilar. U kishi uchun non va pishloq o‘g‘irladim!
-Sen ishlamaysanmi?
-Mashinalarni yuvar edim. Onamga yordamlashish uchun xo‘jayindan bir kun javob so‘radim. Shuning uchun meni ishdan haydashdi!
Savol-javob tugagandan so‘ng sudya hukmni e’lon qildi:
“O‘g‘irlik, xususan non o‘g‘irlash juda ham uyatli ish. Bu o‘g‘irlikda hammamiz sherikmiz. Mana shu zalda o‘tirganlarning bari bu jinoyatda sherik. Ular ichida men ham borman. Bundan barchamiz mas’ulmiz! Bu yerda o‘tirganlarning bariga o‘n dollardan jarima solaman. O‘n dollar bermasdan hech kim zaldan chiqmasin!”.
Birinchi bo‘lib sudyaning o‘zi cho‘ntagidan o‘n dollar chiqarib stolga qo‘ydi va dedi:
“Och qolgan bolani polisiyaga topshirgan do‘kon egasiga ming dollar jarima solaman. Agar do‘kondor pulni bermasa do‘koni yopiladi. Modomiki, kimdir non o‘g‘irlar ekan, bundan barcha fuqarolar uyalishi lozim. Bu ish davlatimizdagi jamiyat a’zolari uchun sharmandalik!”.
Zaldagi barcha ishtirokchilar boladan kechirim so‘rashdi. Hamma yig‘ladi. Sudya ham zaldan ko‘zlarida yosh bilan chiqdi. U rahmat va insoniylik asarini ko‘rsatdi.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20😢3