🧕 Muslimalar kundaligi
1.61K subscribers
3.68K photos
3.57K videos
4 files
6.89K links
Download Telegram
yoqdan gaplashib o'tirishardi.
— Ovsin, ka-atta hovlida qiynalmayapsizmi? Bu deyman, yordamchi kerakmasmi, masalan, menga o'xshagan?
Ovsinining o'smoqchilab gapirishidan Shohista biroz cho'chidi. Chunki o'tgan safar kelib: «Oyijonimga Nafisa opam to'rdagi uyga ko'chib kela qolsin», deb ayting… Axir ikki ovsin maza qilib yashardik, ro'zg'or ishlarida bolalarim ham dastyor bo'lib qolishgan, yordamlashadi», degan gapini aytganida, qaynotasining jahli chiqib: «Kelin, bu gapni bir aytdingiz, boshqa gapirmang, bu kattalarning ishi, Nafisadan sal uzoqroq yuring, bu sizga aytadigan birinchi va oxirgi gapim», deya ovqatini ham yemasdan turib ketgandi o'shanda.
Shundan keyin Shohista ovsini bilan telefonda ham, uyga kelganida ham kamroq gaplashadigan bo'ldi. Buni Nafisa sezib tursa-da, chekinishni aslo istamasdi. «Bu uyda mening ham haqim bor, bilib qo'ysin. Qorni do'ppayib turibdi. O'g'il ko'rsa, qaynota-qaynonam uyni tag-tugi bilan unga topshiradi. O'shanda yoshlik qilib bu hovlini tashlab chiqib ketmasam bo'larkan», deb o'ylardi…
Ikki ovsinning ayvonda chaqchaqlashib o'tirishganini ko'rgan Fozil:
— O'h-ho', kelinoyi, biz tomonlarga qaysi shamol uchirdi? — deb so'radi.
— Ha, sizning shamolingiz-da ukajon! Ovsinimni tashlab qaerlarda yuribsiz? Katta hovlida dardi tutib qolsa, nima bo'ladi? — o'zini astoydil kuyunchak qilib ko'rsatdi Nafisa.
— Shu yerdamiz. Qo'shninikida bugun ehson edi. Shunga chiqib ketgandik…
Fozilning ketidan birin-ketin qaynonasi bilan qaynotasining kelishayotganini ko'rgan Nafisa o'rnidan turib salom berdi. Jahon ota alik olib, xonasiga kirib ketdi. Kabira xola esa kelinini yelkasidan olib ko'rishdi.
— Bugun bekorchi ekanman, shunga xabar olgani kelgandim. Kechga biror tansiqroq taom qilamiz-da, deb Qodir akam bilan bolalarning ham shu yerga kelishini tayinlagandim… — Nafisa o'ng'aysizlanib gapirsa-da, Kabira xola o'g'li Qodirni ko'rgisi kelib turgandi.
— To'g'ri qilibsiz, aylanay, mayli, biror ovqatga unnanglar bo'lmasa…
— Qodir akam manti buyurgandi, ovsinjon… Endi sizni biroz qiynab qo'yaman-da…
— Yo'g'-e, unday demang, opa, birpasda tugib tashlaymiz…
Shohista shunday deya dasturxonni yig'ishtirib, oshxonaga kirib ketdi.
Nafisa ham endi turayotgan edi, Kabira xola uni to'xtatdi:
— Nafisaxon, to'xtang, bolam. Sizda ikki og'iz gapim bor…
Kabira xola kelinining ko'nglini og'ritib qo'ymaslik uchun biroz ovozini mayinlashtirdi.
— U kuni kelganingizda Shohistaga bir nimalar debsiz. Shu gapingiz bor ekan, bizga aytsangiz bo'lmasmidi? Qaynotangizning jahlini bilasiz, aylanay. Shohistani xafa qilib qo'yishiga oz qoldi. U hali yosh bo'lsa, bunaqa masalalarga aralashtirmang… O'zi ro'zg'oringizni bo'lak qilmaguningizcha hech birimizga tinchlik bermagandingiz. Endi bo'lak yashayotgan bo'lsangiz, bizdan yana nima istaysiz? Bu gaplarni o'zimiz bafurja hal qilamiz, xo'pmi?
Nafisa ichidan zil ketsa-da, «xo'p» deb nari ketdi. «Shohistani ayayapti. Men-chi? Bo'yi yetay deb turgan qizlarim bilan ikki xonada diqqinafas bo'laymi? Yo'q, baribir, kelin bo'lib tushgan uyimga ko'chib kelaman…»
Nafisa o'ziga-o'zi pichirlab oshxona tomon yo'naldi. Ikki ovsin mantini tayyorlagach, Qodir ham ikki qizini yetaklab darvozadan kirib keldi. Butun oila jam bo'lib ovqatlanishdi. Kabira xola bolalarining yoshligi haqida kelinlariga gapirib berdi.
— Qodir o'sha paytda ham bo'shroq edi, Fozil esa nuqul akasining yoniga tushib, ko'cha bolalari bilan mushtlashib kelardi, — dedi Jahon ota bolalariga faxr bilan qarab… — Ha, mana, senlar bola edilaring, endi o'zlaring bolali bo'lib o'tiribsanlar. Vaqtning o'tishni qara-ya!..
— Qo'yavering, otasi, muhimi, har ikkisining ham o'z o'rni bor, tegirmon navbati bilan aylanadi. Biz ketamiz, o'rnimizga bolalarimiz, nabiralarimiz qoladi. Hayot qonuni shunaqa… — Kabira xola cholini yupatgan bo'ldi.
Fotiha o'qilib, dasturxon yig'ilgach, hamma uy-uyiga tarqay boshladi. Jahon ota o'g'li Qodirni xonasiga chaqirdi.
— Bolam, — tomoq qirib gap boshladi ota. — Avvalo, Xudodan sening baxtingni, tani sihatingni, tinchligingni so'rayman. Ammo har ne kelsa, odamning o'zi ham bunga aybdor bo'ladi.
👍13❤1💔1
Xotining kelib, kenja kelinga nimalardir deb ketibdi. O'shanda, yodingda bo'lsa, onang ikkimiz qancha yalindik, ketmanglar, deb. Ammo xotining o'jarlik qilib, «Bo'lak qilmasangiz, ajrashaman», deb turib oldi. Qornidagi norasidani o'yladik, mayli, deb izn berdik. Endi qaytib kelamiz, deyayotgan ekansizlar… Biz onang bilan bosh ustiga, derdik. Ammo Nafisa kelinning tili o'tkir. Vaqtida bizni kalaka qilgandan battar qilgan. Mahalla, qo'ni-qo'shnilar oldida boshimiz xam bo'lgandi. Endi kenja kelin bolali bo'lsin, keyin bu haqda bafurja gaplashamiz…
Qodir otasining gaplarini bo'lmay eshitdi. So'ng o'zi ham asta gap boshladi:
— Ota, biz yashayotgan uy keliningizning qarindoshining nomida ekan. Qaynonamning aytishicha, qarindoshi nabirasini shu uyga ko'chirib kelmoqchi. Shunga…
— Bolam, bu haqda nega endi o'ylayapsan? Men bularning shunday o'yin qilishini bilgandim. Hech qanaqa nabirasini ko'chirib kelmoqchi emas. Kecha choyxonaga borganimda, qaynotang aytib qoldi. Bu kelin bilan qaynonangning nayrangi. Qodir bolam, xotining sendan ustun bo'lib, o'zicha nimalarnidir rejalashtirib yuribdi. Sen bilmagan narsalar qancha ekan, bilmadim…
Qodir yana indamadi.
— Ha, indamaysan-a… Hay mayli, bir gap bo'lar…
Oradan bir oycha vaqt o'tib, Shohistaning ko'zi yoridi. Uning o'g'liga yaxshi niyat bilan Fayzullo deb ism qo'yishdi.
Shohistaning onasi kasalxonadan chiqishiga beshik olib keldi. Qudalar kelib, hamma yig'ilgan paytda ikki vajohatli ayolning qorasi ko'rindi.
— Hoy, sanlar! — deya gap boshladi biri. — Mana bu bechorani ko'ryapsanlarmi?
— Tayyor uyi bo'la turib nega bolam ko'chada sarg'ayib yurishi kerak ekan? Ertagayoq uyni bo'shatsin! Bo'shang o'g'lingga ayt! Bo'lmasa, eshigining tagiga mashina olib borib, narsalarini uloqtiraman. Naq sharmandasini chiqaraman! Bildingmi?
Kabira xola ichkaridan otilib chiqib, shallaqi xotinning chakagini yopmoqchi bo'ldi. Ammo haligi ayol na issiqqa ko'nardi, na sovuqqa. Xotin-xalaj, qo'shnilarning oldida mulzam bo'lgan Kabira xola behush bo'lib yerga yiqilgach, talato'p boshlandi. Haligi shallaqi ayol bu holdan hayron bo'lib turgan Nafisaning onasiga bir ko'z tashlab qo'ydi-da, hovlidan chiqib ketdi.
Kabira xola shu alpozda uch kun kasalxonada yotdi, o'nglanmadi. Ayol o'limidan oldin nimalardir deb g'udrandi…
To'y azaga ulandi. Shohista tinmay ko'z yosh to'kar, Nafisa esa hech kimga qo'shila olmasdi. Ayolning yettisi o'tgandan keyin hovliga Nafisaning dadasi kirib keldi.
— Qudajon, — deb gap boshladi u. — Men… men bu harakatdan bexabar edim. Notavonlar ko'chadagi shallaqi xotinga pul berib, yollab… mana shu ishni… uy uchun…
— Nima? Nimalar deyapsiz? — Jahon ota tutaqib o'rnidan turib ketdi.  — Hozir nima dedingiz?
— Qudajon, men bexabar edim!
— Sening nimadan xabaring bo'lgan o'zi, notavon! Xotining, qizing… hammang… daf bo'l uyimdan, daf bo'l… Qadamingni bosma!!!
Jahon otaning ovozini eshitgan borki, hovliga yugurib chiqdi. Qo'shnilar bor gapdan xabar topgach, Nafisaning onasiga la'natlar o'qidi.
Ammo Nafisa bu bilan tinchimadi. Shohistaga telefon qilaverib, holi-joniga qo'ymadi. «Otamizning uyidagi sandiqni oching, o'sha yerda uyning hujjatlari, oyimning tillalari ham bo'lishi kerak. Men janozada rosa qidirdim, topa olmadim… Topib, menga olib kelib bering, ovsinjon, bo'lmasa u uydan sizning ham qadamingizni qirqaman. Fozil bilan tinch yashashlaringga qo'ymayman…»
Nafisaning vajohatidan qo'rqqan Shohista shu bugun qaynotasining choyxonaga chiqib ketganidan foydalanib, xonadagi sandiqni ochmoqchi edi. Ko'rpachalarni tushirib endi qopqog'ini ko'targan ham ediki, Jahon ota xonaga kirib qoldi.
— Ha, kelin, nima axtaryapsiz?
— Men… oyijonimning narsalarini tugib, sandiqqa solmoqchiydim, — o'zining yolg'onidan qo'rqib ketgan Shohista qaynotasining ko'zlaridan ko'zini olib qochdi.
👍21
Ammo Jahon ota hammasini tushungandi. Demak, Nafisa buni ham zaharlashga ulguribdi… Biroq ota o'g'li kirganida, bu haqda so'z ochmadi. Uning ham oilasiga darz ketmasligini istadi. Kabiraginasining joni shu hovli uchun uvol ketdi… Nimayam qilardi. O'g'li Qodir uchun, nabiralari uchun shu uyga ko'chib kelishlariga, balki, ko'nar…
Fozil otasining ma'yuslanib qolgan ko'zlariga boqarkan, — Ota, nega bugun ovqatlanmadingiz? — deb so'radi.
— Choyxonada osh yegandim, shunga, bolam… Sen bor, boraver, men biroz dam olaman…
Jahon ota shunday deya yonboshlashga urindi.
Fozil eshikni yopib chiqib ketdi. Ammo ota uxlamadi. Qodirni o'yladi. Kabiraginasining ruhi chirqiramayaptimi? Endi nima bo'ladi? Nima qilsa to'g'ri yo'l tutgan bo'ladi?
Kechqurun vaqt allamahal bo'lganida, telefon jiringladi. Shohista telefonga qarasa, ovsini.
— Uf-f, tinchiydimi o'zi bu ayol? Hozir olaman-da, bilganingni qil, qo'lingdan hech narsa kelmaydi, deyman. Ana  keyin nima bo'lsa bo'lar!
Shohista shahd bilan telefonni oldi. Narigi tomondan ovoz keldi:
— Topdingmi? Hujjatlar, tilla taqinchoqlar topildimi? Qara, bittasiga xiyonat qilsang, boshingga itning kunini solaman. O'sha kundagi shallaqi xotinlarning beshtasini yuboraman, dabdalangni chiqarib tashlashadi, uqdingmi? Uyning hujjatlarini tayyorlab qo'y, ertaga uchrashamiz!
Shohista og'iz juftlashga ham ulgurmagan ediki, narigi tarafdan:
— Kelin, buning gaplariga parvo qilmang… Qo'lidan endi hech narsa kelmaydi, — degan ovoz eshitildi.
Nafisaning kirdikorlarini sezib yurgan Qodir bu safar uning hamma gaplarini eshitgan edi. U telefonni o'chirdi-da, xotiniga:
— Tez ko'zimdan yo'qol, suf sendek xotinga! — deb o'shqirdi.
— Sizning qo'lingizdan kelmagan narsaga men kirishdim, men bolalarimning uysiz qolishini istamayman! — bo'sh kelmadi Nafisa ham.
Qodir xotiniga biroz tikilib turdi-da, shkafdan kostyumini olib uydan chiqib ketdi…
Vaqt allamahal bo'lganida uyga kirib kelgan akasini ko'rgan Fozil hayron bo'lgancha unga tikilib turardi.
— Ha, uka, men keldim, bu safar bir umrga keldim. Kelinoying bilan ajrashaman… — dedi Qodir.
O'sha kuni Jahon ota Qodir bilan uzoq gaplashdi. U nechog'lik o'g'lini ko'ndirishga urinmasin, baribir, ajrashaman, deb turib oldi.
— Mayli, bolam, yana ertagacha o'ylab ko'r, kelin bo'sh keladiganlardan emas…
— Nima bo'lsa bo'lar, bir umr qiynalgandan ko'ra… Axir ularning kirdikorlari bo'lmaganida, hozir onam yonimizda o'tirgan bo'lardi… — deya yig'lab yubordi Qodir.
👍11😢2
​​Bor gapdan xabar topgan Nafisaga:
— Uy-joy masalasini unut, qizim, qachonki ular borishingni istashsagina uyga borasan, ungacha istasang biznikida, istasang, o'z uyingda yashab tur. Senlarning nayranglaring tufayli ko'chada hech kimga qo'shilolmay qoldim. Qodir kuyovim ham menga o'xshab qolishini istamayman, — dedi.
Otasining bu gaplaridan  keyin Nafisa o'ylanib qoldi. Chindan ham, mol-mulk uning ko'zlarini ko'r qilganini, orada xokisorgina qaynonasidan ajrab qolganini ko'z oldiga keltirdi. Bugun qilayotgan yomonliklari ertaga o'ziga qaytib, qizlarining baxtsiz bo'lib qolishidan qo'rqib ketdi. Qodir akasidan shu paytgacha yomonlik ko'rmaganini, shuncha ko'rgilikdan keyin ham xotiniga bir og'iz qattiq gapirmaganini eslab, ko'z yoshlari yuzini yuvdi. Axir o'sha uyga ne-ne orzular bilan qadam qo'ymaganmidi? Qanday qilib bu yo'lga kirdi? Uni kim shu ko'yga soldi? Tonggacha shular haqida o'ylab, bir zum ham ko'zi ilinmagan Nafisa tong otayotgani mahal «Shu bugun borib Qodir akamdan, qaynotamdan, hammasidan uzr so'rayman… Hammasi uchun kechirim so'rayman», deya ko'ngliga tugib qo'ydi.
Nonushtaga o'tirgan Jahon ota darvozadan «Bobojon, biz keldik», deb yugurib kelayotgan nabiralarini ko'rib, dastlab hayron bo'ldi. Ularning orqasidan qudalari, kelini ham ko'rindi. Fozil bir chekkada angrayib turgan Shohistaga «Dasturxonni qayta tuzat», dedi-yu o'zi Qodir akasini uyg'otishga kirib ketdi.
Jahon ota «Bular yana bir baloni boshlaydi», deb o'ylab qovog'ini solib oldi. Ammo qudasining mamnun chehrasi, kulib turgan kelinining yuziga boqib, uning ham yuzi o'zgardi.
— Quda, omonatingizni olib keldik, — gap boshladi erkak quda. — Barcha o'tganlar uchun mana men kechirim so'rayman… Endi bu yog'iga yoshlar birga bo'lishsin, mana bu qizlar kelgusida otasiz o'smasin, deyman…
Jahon ota buni avvalroq o'ylash kerak edi, demoqchi bo'ldi-yu, Kabira shu paytda, albatta, kechirgan bo'larmidi, degan fikr yuragini bir chekkasida turub qoldi.
— Men ham bolamning ajrashishini istamayman, — gap boshladi Jahon ota. — Nabiralarimning to'yini ko'rsam armonim yo'q…
Shohistaning oshxonada kuymalanayotganini ko'rgan Nafisa borib uni mahkam quchdi. So'ng:
— Meni kechiring, Shohista, hammasi uchun kechiring… Unutishingiz uchun nima qilay, ayting? — dedi.
Shohista Nafisaga avval hayron boqib turdi-da, keyin, «Men hammasini unutganman, o'sha kuniyoq…» deb javob qaytardi. Shu kuni bu xonadonda nonushta tushlikka, tushlik esa kechki ovqatga ulanib ketdi. Hech kimning ketgisi kelmas, kattakon hovli baxtiyor oilaning kulgilari bilan to'lgan edi.
Ozoda TURSUNBOYEVA

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍23😢2
🧕 Muslimalar kundaligi
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР 76-қисм МУАЛЛИФ ШАМСИНУР -Шердор ака бахтли бўлишга лойиқ инсон. -Илоҳим ҳамнаси тезроқ яхши бўлсин. Қайнонангиз ҳам жуда яхши аёл. Онамни ёшликдан қадрдонлари, бежизга онам бормадилар совчиликка. Сизни ҳам ўз қизларидек кўрадилар.…
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР

77-қисм

МУАЛЛИФ ШАМСИНУР

Охирги сўзим жаранглаб чиқди.
-Менимча сен жуда ўз ҳолингда юриб тарбияни унутибсан.
-Нима? Менга ким тарбия берганки мен тарбияни унутсам? Қайтараман нега келдингиз?
-Нега бўларди, сени олиб кетгани? Сенда виждонам қолмабди, онамг касал деса ҳам бормадинг?
Онамни пинагини бузмай айтган бу сўзлари асаб толаларимни қақшатиб юборди.
-Қизиқ гап бўлдию, мени жаханнамга ташлангу, мен эса сизга қарашга борайми?
-Менга қўлингни пахса қилмай гапир, бетайин отангга тортасанда барибир.
-Ўша отамни қизиман, лекин сизни эмас. Кетинг сизни кўришга тоқатим йўқ.
-Мен билан кетасан, шунча йил азоб еб ўстирай, қаёқдаги кундошимни хизматига бериб қўяманми? Юр олдинга туш.
Буниси ошиб тушди. Шунча ситамлардан кейинам бу аёл мени ўз ҳолимга қўйиш нияти йўқ.
-Афсус, сиз билан шу ерда хайрлашамиз.
Шу гапимни айтдимда, тезликда у ерни тарк этдим. Аммо эртасига кутилмаган ҳолатни устидан чиқдим. Онам мени устимдан деканатга ёзиб берибди. Мен фарзанд бўлиб онамни қаровсиз қолдирган эканман. Касал ётса ҳам ҳолидан хабар олмапман.
-Сумбула наҳот шунчалар бемехр қиз бўлсангиз?
Деканатга чақириб гуруҳ раҳбарим, декан, ва яна иккита домла олдида мени муҳокама қилишарди.
-Биз сиздан буни кутмагандик. Бечора онаизор роса қийналибди.
Қийналганмиш, уларга айтаин эди, мен қиз эмас ўгай фарзанд асраб олганман, мехр бермаганман деб. Тўғриси онамга ўгай бўлсам керак деб ўйлардим, асли у дай бўлмаса ҳам.
-Мен...
-Нега бундай қилдингиз?
Домлаларнинг нигоҳи, менга қўйилган айблов , Ботирни ҳеч гап йўқ никоҳга олиб бориши, кўнглимдаги ғашлик ҳаммаси бир бўлди. Юрагим қисиб нафас олишим тезлашди.
-Ёлғон.
-Ўз онангиз ёлғон гапирмаса керак?
Ўз онам ўз боласини тушунмайдику, ҳали ёлғон гапириш у ёқда турсин.
-Бари сизлар ўйлагандек эмас.
-Аёлни кийимларини кўрдингизми? Ўзи кир ювишга қийналса керак? Қўллари қадоқ бўлган. Сизда озгина бўлсаям мехр йўқми? Уят, сиздек аълочи қизга уят.
Уят, уят миямда бу сўз айлана бошлади. Столни қаттиқроқ ушладим. Аммо ўхшамади. Қулаш арафасида айтган ягона сўзим «Дадажон» бўлди. Ҳамшира хонасида кўзимни очдим. Аммо ҳамон нафас етишмасди.
-Қанча вақтдан бери бу ердаман?
Дафтарга нимадир ёзиб ўтирган ҳамширадан сўрадим.
-Ярим соатдан ўтди. Дадангиз келганлар, домлалар билан гаплашяптилар. Сумбула биласизми бу ҳодиса биринчиси эмас. Балки яхшироқ даволаниш керакдир.
-Йўқ бу касаллик эмас, қаттиқ асабийлашсам шунақа бўлади.
-Невропотолог кўриги керакдир.
-Қайдам... Бошқа вақт яхши юраман. Асабийлашдимки нафас қиса бошлайди.
-Тезроқ соғайиб кетинг .
Шу пайт дадам кириб келдилар.
-Қизим яхшимисан?

Давоми бор...
👍34❤1🔥1
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР

МУАЛЛИФ ШАМСИНУР

78-қисм

-Дадажон...
Дадамни қучиб йиғлаб юбордим.
-Йиғлама онам. У сени кўз ёшингга арзимайди.
-Нималар деганмарини эшитдизми?
-Ҳа, мен ҳаммасини ҳал қилдим. Домлаларинг ҳақиқатни билади.
-Энди уларни кўзига қандай қарайман? Мени бемехр деб ўйлашади.
-Ҳаммаси жойида қизим. Улар ҳеч нимани ўйлашмайди. Сени ўтмишингни қисқача айтиб бердим. Хавотир олма.

***
-Сумбула буни қара.
Янгиликларда Сарвара ҳақида ёзилган бўлиб вахшийларча ўлдириб кетилган экан. Унинг бўлакланган жасадини ахлат уюмлари орасидан дайди итлар ковлаб олишган.
-Бу... Сарани ёзишганми?
-Ҳа шундай. Қара анча вақтдан бери изланаётган Сарвара Ғуломова дейишибди.
Насиба олиб келган хабаридан хамон ўзини босолмасди. Гуруҳдаги курсдошларни барчаси янгиликларни кўришга киришиб кетишди.
-Ҳомиладор эдику?
-Бу ҳақида ёзишмаптику.
-Эеэе бунақалар боласини олдирибам ташайверади.
Адҳам бепарвогина қўл силтади.
-Лекин эрига ачиндим, шунчалар кўр бўладими одам деган?
-Ииии пастини ўқимапсизларда, қаранглар: -« Ҳозирда асосий гумондор марҳума Ғуломовани эри Ҳалилов Ш ҳисобланади. Аммо далиллар ўз исботини топмаган» кузатишда давом этамиз.
-Ана кўр деганинг бунақа шилталигини билиб ўлдириб юборганда.
-Эеэ йўқ Сарани эри ўзи латта бўлса ўлдириш қўлидан келармиди?
Русланни охирги гапи асабимни бузиб юборди.
-Сенгаям боққан бало бордир. Ўзингга ўхшагани учраса билмай юраверасан.
Рйслан жавоб қайтармоқчи бўлганди, Адҳам оғзини ёпди.
-Ўртоқ қиз болага тенг бўлмайдилар.
Шундан сўнг Руслан телини титишга киришиб кетди.
Мен эса Сарани ўлимини ҳазм қилолмасдим. Нега бундай бўлди? Шунчалар осонми ўлиш дея. Лекин аянчли ўлим топган. Қотиллик экани ҳам кўриниб турибди.
***
-Салом гўзал қиз.
Ортимдан келган овоз сабаб чўчиб тушдим
-Наҳотки қўрқитган бўлсам?
-Ҳа шунақа.
-Бир қошиқ қонимдан ўтинг. Вақт топиб олдизга келолмадим.
-Ҳечқиси йўқ.
-Лекин бу мовий кўзларни кўрмай туролмас эканман.
Ботир менга жуда яқин келди. Мен эса бир қадам ортга тисарилдим.
-Қўрқманг еб қўймайман. Қорним тўқ. Бўлмаса... Ўзим билардим.
У менга кўзини қисиб кулиб қўйди.
-Масофа сақласак дегандим.
-Оббо буни иложи йўқ. Чунки сиз аллақачон менга тегишли бўлиб бўлгансиз.
У безбетларча янада яқин келди. Тисарилмoқчи бўлганимда икала қўлимдан ҳам ушлади.

Давоми бор...
👍36❤1🔥1
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР

79-қисм

МУАЛЛИФ ШАМСИНУР

Кутилмаганда юзимга яқин келиб йўноғимдан бўса олди. Бутун баданим жимирлаб ҳарактдан қолдим. Амно тезда ундан ўзимни тортиб қўлларимни қўлидан озод қилдим.
-Жинни бўўлдингизми?
Атрофга алангладим, атрофда ҳеч ким кўриммас, биз ёшлар боғи олдида ёлғиз эдик. У мени ҳаракатимдан кулиб юборди.
-Битта бўсага шунчами? Яхшиям юзидан...
-Бас, уятсиз.
Ортимга қарамай кета бошладим. Аммо у дарров етиб олди.
-Мен чет элда кўп юрдим. Сизни тушунолмадим, битта ўпганча бунча аразлаш ғалатимасми?
Гапиришни истамай юришда давом этдим.
-Сумбула нега жимсиз?
-Бетарбиялик қилдингиз .
-Ҳайратдаман, наҳот айбим шунчалик катта бўлса? Одатда қизлар хурсанд бўларди.
Уни гапига ёвқараш қилдим. У эса яна кулди.
-Борган сари сизга қизиқишим ортиб боряпти. Ҳаттоки эрга тегмаган қизлар билан ҳам муҳаббат тарихимиз бўлган. Улар ҳеч иккиланмай қўлимдан ушлашар, машинада эса ҳатто қўлларинга эрк беришимга ҳам қаршилик қилишмасди.
-Буни менга нима қизиғи бор?
-Сизга яширмасдан ҳаммасини айтгим келади. Ишонинг қайси қизга илинтириш мақсадида қармоқ ташласам, у албатта менга рақамини берар, рад этолмасди. Муносабатимиз кўпга бормасди. Мен шу давр мобайнида уларни яхшилаб қўлдан ўтказардим.
-Бунчалар...
-Даваом этинг. Нега тўзтаб қолдингиз?
Пасткаш демоқчи эдим. Аммо ҳаддимдан ошяпман дея индамадим.
-Йўқ шарт эмас. Шу ерда хайрлашсак, у ёғига ёлғиз кетаман.
-Бирортаси кутяптими?
Уни берган саволи асабимни бузди.
-Мени ўзингиз билан адаштирманг.
Хайрни ҳам насия қилиб индамай тез-тез юрганча ундан узоқлашдим. Ортимдан кузатдими, ёки кетдими бу менга қоронғу. Биз юрган кўчани бошида эса кутилмаганда қаршимдан Эркин чиқди.
-Сени кўраман деб кутмагандим.
Индамай ўтиб кетмоқчи эдим қўймади.
-Ҳамон фикрингдан қайтмадингми?
-Мен тўғри айтибманми?
Ортимдан Ботирни овози эшитилди. У мени ёлғиз кетаман деганимга энди Эркин билан учрашмоқчи экан деб ўйлади.
-Ботир кўринмай кетдинг?
У Эркинга парво ҳам қилмай мени ёнимга келди. Кўзлари эса жавоб талаб қилиб жидфий боқар, айни дамда совуқ ҳам эди.
-Шунинг учун ёлғиз келдингми?
Титраб кетдим, энди бу туҳмат ҳам бор эдими?
-Йўқ... Сиз... Нўтўғри тушундингиз.
-Мен тўғри тушундим. Демак Эркинни танийсан?
-Ҳа. Бирга ишлаганмиз.
Ўзинни қўлга олишга ҳаракат қилдим. У илк бора мени сенлади.
-Сумбулада нима ишинг бор?
Ҳар ҳолда Эркин Ботирни авзойи бузилганини пайқамай қолмади.

Давоми бор...

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍45❤4🔥2🤗2
Reaksiyalar soni 100 dan oshsa yana bitta qism joyliman ❤️
❤106👍14👏9😭8
-Мен бу ерга иш билан келганман.
-Шунда мени хотинимга гапиришинг шартмиди?
-Ботир ўзингни босиб ол. Муомалангни қара, ҳалиям ёш боласан.
-Ўв менга қара.
Уларни жанжали мени қўрқита бошлади. Мен сабаб муаммо чиқишини хоҳламасдим. Лекин Ботирдан ранжиганим сабаб уларни олдидан узоқлашиб кетдим. Менга қизиқ эмас эди урушадими, бошқами. Ҳозирда тинчлик истаётгандим. Афсус бу ҳам амалга ошмади. Эркин билан нима ҳақида гаплашган билмайман, билганим у ўн дақиқага қолмай менга етиб олди.
-Эркин билан яқин танишмисан?
У мени сенсираб гапира бошлаганди.
-Қўпол муносабатга лойиқ нима иш қилдим.
-Мен қўполлик қилганимни эслолмайман.
-Унда нега сенсираяпсиз?
-Бир кун барибир сенсирайман, ҳозирдан кўниктирмасам кейин бунданам олир ботса керак.
Юрган йўлимиз ҳеч камаяй демасди. Сабаби эса мен умуман бошқа кўчага ўтиб қолганим экан.
-Сиз чегарадан чиқдингиз.
-Қандай чегара.
Мени ўпганини унга қандай айтишни билмаётгандим.
-Ҳалиги...
-Ўпганимми?
У баланд овозда кулиб юборди. Унга қараб мен ҳайрон бўлдим, феъли тез ўзгарар экан. Баҳор ҳавосига ўхшайди. Боя жахлдан қизариб турган йигит, ҳозирда кулиб турибди. Аммо саволини жавобсиз қолдирдим.
-Ойим мени билгани учун ҳам никоҳ ўқитишимни талаб қилди. Лекин мени бунчалик тезликда никоҳ ўқитади деб ўйламаган эканлар. Ҳатто уйга борганимда койиб бердилар. Оилангиздан бунга салбий фикр кутгандилар, аммо бундай бўлмади.
-Улар ҳамма ҳуқуқни ўзимга беришган. Мен эса сизларга розилик берилгани сабаб ҳам рад этганим йўқ.
-Ҳўш энди айтингчи, никоҳимдаги аёлимни ўпсам нима қипти?
Ботир қаршимда туриб қолди. Мен яна довдирадим, ва уни айланиб ўтиб юра бошладим.
-Сиз ёки жуда соддасиз, ё бўлмаса мени назарга илмаяпсиз.
-Иккови ҳам эмас.
-Унда нега қочасиз?
-Сиз бўлганингизда мени ўрнимда нима қилардингиз?
-Роса кулгули гап бўлди, мен умуман аёл кишини ўрнида бўлишни тасаввур қилиб кўрмаганман.
-Ҳмм.
Биз яна юра бошладик, уйимизга таҳминан ўттиз дақиқалик йўл қолганди.
-Сумбула.
У бу сафар ўта жиддий гапирди.
-Мен жуда сабрли эмасман. Сиз ҳам оилавий ҳаётни кўргансиз. Ўқишингиз тугашига ҳеч қанча қолмади. Тўйни тезлаштирамиз.
Бу гапни сира ҳам кутмагандим. Ботир билан яшаш...
-Менга вақт керак.
-Бизда бу керагидан ортиқ бўлади.
-Сиз мени барибир тушунмайсиз.
-Агар мен сизга... Ҳуллас мен билан ҳаётингизни давом эттиришни истамасангиз айтишингиз мумкин. Ҳалиям кеч эмас.
Бу гал уни овозидан ранжиганини сезиш қийин эмасди.
-Мен у маънода айтмадим.

Давоми бор...
👍33🥰1
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР

МУАЛЛИФ ШАМСИНУР

81-қисм

-Мен эса шундай тушундим.
Ботирда ҳам кўнгил борлигини мен унутиб қўйган эканман. Мени кўнглимни олишга интилиб келибдию, унга нисбатан ҳеч қандай ҳаракат қилмапман. Ўзимдан хафа бўлиб кетдим. Мендан ранжигани учун сукутда кетиб борардик.
-Оёқларим оғриб кетди.
-Ҳеч қанча йўл эмаску.
-Мен доим машинада юриб ўрганман. Ортингдан келиб юришга қизиқиб кетибман. Энди машинагача бориш ёқмайди.
-Унда нима қиласиз?
-Такси чақириб машинамгача бораман.
Бу сафар уни гапига мен кулдим. Ботир эса менга тикилиб қолди.
-Юзимга бирор нима бўлибдими?
-Илк бора самимий кулганизни кўрдим.
Дарров жиддийлашдим.
-Етиб келдим.
-Билдим. Афсус хайрлашамиз. Сиз эртагача ўйланг.
-Нимани?
-Мен билан қолиш қолмасликни. Сизни мажбурлашдан йироқман.
Ботир шу гапни айтганча такси тўхтатиш учун йплнинариги томонига ўтиб кетди. Мен эса юраги да тушиниксиз ўйлар билан дарвозамизни очиб кирдим. Ҳамма ишда уйда ҳеч ким йўқ . Кийимимни алмаштириб курсига ўтирганча ўйга толдим. Фарида опа менга ёмонликни раво кўрмайдилар. Шаҳло опа ҳам уларни мақтадилар. Мен Ботирни рад этсам дадамга ҳам бу бошқача туйилади. Қудаларни олдида ҳам ким деган одам бўламиз. Қолаверса никоҳ ўқилган. Ортга йўл йўқ.

Шундан сўнг Ботир икки кунча мени тинч қўйди. Кейин эса қўнғироқ қилиб учрашувга чақирди. Илк бора Ботир учун бироз ўзимга қараб чиқдим. Ўқишим тугаши билан у олийгоҳ остонасидан олиб кетди.
-Кўрнишингизга гап йўқ .
Уялиб ерга қарадим.
-Мен айтган гапни ўйлаб кўрдингизми?
-Ҳа.
-Ҳўш?
Ботир машина кўзгусини ортга, яъни менга бурганича савол назари билан қаради.
-Ҳеч нарсани ўзгартирмоқчи эмасман.
-Айнан?
-Давом этамиз.
-Кейин афсусланмайсизми, кўнглимга қарши бордим деб? Ўшанда бунақа имкон бўлмайди.
-Йўқ,-ишонч билан айтдим.
-Унда жуда хурсандман. Энди эса табиат гўзаллигидан бахра олишга борамиз .
Ўша куни Ботир мени умримда кўрмаган гўзал жойларга олиб борди. Чиройли табиат манзаралари, ариқлардан тошиб оқувчи сувлар, ям -яшил дарахтлар... Ҳаммаси мени ўзига маҳлиё қиларди.
-Рахмат. Шундай чиройли жойларга олиб келганингиз учун.
-Тўйдан кейин ҳам кўп бора борамиз бунақа жойларга.
Ботир менга яқин келиб гапирди. Қочишга шай турганимни сезиб чаққонлик билан қўлимдан тутди.
-Фақат қўлингиздан ушлайман. Бунга рухсат берарсиз.
Иложсиз рози бўлдим.

Давоми бор...
❤34👍29🥰2
Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ

Омонмисиз,  қадрдон...
Муродбахш чоршанба  тонгги муборак бўлсин!

Қалбингиз Аллоҳнинг уйи!
Кўксингиз меҳрнинг чашмаси!
Кўзингиз гўзаллик шайдоси!
Қўлларингиз ҳайрнинг аскари!
Оёқларингиз яхшиликнинг чопари!

Турган-битганингиз Мусаввир зотнинг "санъат асари!"

Илм сизга тутилди, дунё сизга яралди; тунлар оромингиз учун, кунлар касби корингиз учун бино бўлди, Аллоҳ шундай яратибдими, демак ҳеч бири бежиз эмас!

Қалбингизни эгасига очинг...
Меҳр бисотингизни сочинг...
Кўзларингиз гўзаллик нурига,
Қўлларингиз дуонинг зўрига,
Оёқларингиз Покнинг ҳузурига
Сизни еткизмагунича толмасин!

Сизни йўқлаб келган бу тонг ҳайрли ишларга дебоча бўлсин!


•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1🔥1
As solatu hoyrun minan navm...


Kunni Allohga ibodat bilan boshlaganlarga Assalomu alaykum!

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤2👍2
Эр-хотин орасида жанжал чиқди. Жаҳлдан ақлини йўқотиб, тилини тиёлмаган эр хотинига:

— Сендан ажраламан! Ва сени фақат бахтсиз, нурсиз ва омадсиз бир кунда никоҳимга оламан!- деб бақирди.

Аёл кўз ёши қилиб ота уйига кетди. Эр эса жаҳлдан тушиб, тинчлангач қилган иши, айтган гапидан пушаймонлик бўлди. Қишлоқ имомининг олдига бориб унга ҳамма гапни гапириб берган эди, имом:

— Мен бунга фатво беролмайман, бундай кунни қаердан топамиз? Сен шаҳар муфтийсига бор, у бирор ечим топар,- деди.

Эртаси куни йигит шаҳарга тушиб, муфтийга учрашди. Муфтий ҳам қишлоқ имомидан орттириб бир нарса демади.

— Унақа кунни қаердан топамиз?- деди елкасини қисиб.

Йигит муфтиятдан умидсиз алпозда чиқиб, бир дўкон ёнида узоқ ўтирди. Дўкон эгаси йигитни гапга солиб, дардини сўради. Қайғуси қалбига сиғмаган йигит дўкондорга ҳамма гапни айтиб берди. Дўкон эгаси йигитни эшитиб бўлгач, шундай деди:

— Ҳу, анави юпун кийинган, сочлари пахмоқ, афт-ангори бир аҳволдаги одамдан дардингнинг давосини сўрагин, ундан бир гап чиқади...

Йигит чиқмаган жондан умид, дея бориб фақирга қайғусини сўзлаб берди. Фақир киши ўйчан тинглаб турди-да, сўради:

— Бомдод намозини ўқидингми?

— Йўқ,- деди йигит. – Ухлаб қолибман, улгурмадим...

— Бугун ота-онангдан ҳол –аҳвол сўрадингми? Ёки уларни дуо қилдингми?

— Шаҳарга келишим керак эди, шунинг учун улар билан учрашгани вақтим бўлмади.

— Йигит ҳайрон тикилди сўровчига. Фақир киши яна сўради:

— Бугун Қуръон ўқидингми?

— Вақтим бўлмади, ўқиёлмадим - деди йигит.

Фақир киши таассуф билан бош чайқади:

— Бор, рафиқангни никоҳлаб ол. Бомдод намози ўқилмаган, ота-онадан ҳол-аҳвол сўралмаган, уларнинг ҳақига дуо қилинмаган ва Қуръон ўқилмаган кундан бахтсиз, нурсиз ва омадсиз кун бўлмайди!..


✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍25😢5💔1
ҚУРЪОНИ КАРИМ  ФАЗИЛАТЛАРИ

– Қуръон аҳли - Аллоҳга аҳлдир.

– Қуръон тиловатининг савоби дунёдаги энг нафис мол-мулкдан ҳам улкандир.

– Ҳар-бир ҳарф учун ўнта ҳасанот берилади.

– У инсонга осмонда ва ерда роҳат-фароғат ҳамда гўзал хотирани улашади.

– Мусулмон кишини ҳар-бир ёдлаган оятига Аллоҳ жаннатда даражасини кўтаради.

– Қуръонга моҳир бўлган кишиларни Аллоҳ энг афзал фаришталарга яқин қилади.

– Одамларнинг энг афзали Қуръонни таълим олиб, бошқаларга ҳам ўргатган кишидир.

– Қуръонни ёд олиб унга амал қилган кишини Аллоҳ таоло азобламайди.

– Дунёда Қуръонга амал қилган кишиларни Қуръон шафоат қилади.

– Қуръон соҳибини Пайғамбар алайҳиссалом уламолар мартабасига кўтарадилар.

– Қуръон аҳлининг ота-онасини Қиёмат куни Аллоҳ таоло энг улкан мукофот билан сийлайди.

– Қуръон Аллоҳ таолога яқин қилиб, Унинг муҳаббатига сазовор этувчи энг улкан амаллардандир.

– Қуръон ўқувчилардан бошқа ҳаммани ҳар кеча ғофиллар деб ёзилади.

– Қуръон ўқиладиган хонадонга хайр ва барака туширилади ҳамда Аллоҳ таоло у хонадон аҳлини барча ёмонликлардан сақлайди.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍10👏1
Узоклашиб кетяпмиз

Бу дунёдан саросар,
Юриб-елиб ўтяпмиз.
Кўриниб тур, биродар,
Узоқлашиб кетаяпмиз.

Гоҳ қочгани уриниб,
Гоҳ боргани эриниб,
Яқин каби кўриниб,
Узоқлашиб кетаяпмиз.

Жигарларим опичиб,
Бирга ўсдик чопишиб,
Энди эшик ёпишиб,
Узоқлашиб кетаяпмиз.

Мен юрибман не кўйда,
Аёлим, сен не ўйда,
Яшаб туриб бир уйда,
Узоқлашиб кетаяпмиз.

Яхши кунда билгин-а,
Келмаганам кимгина,
Оғир кунда жимгина,
Узоқлашиб кетаяпмиз.

Аъзам, сўзинг ҳақиқат,
Ҳар нафасинг ғанимат,
Қайга кетсак ҳам, фақат
Узоқлашиб кетаяпмиз.

P.S.: Бир-биримизнинг ҳолимиздан хабар олиб қўяйлик!

Жигарларимизга юборамиз!

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
Forwarded from Asmo's blog
Urugʻni qayerga ekkaningni esdan chiqargan boʻlsang, xotirjam boʻlaver, yomgʻir yoqqan kuni oʻsha urugʻ boʻy koʻrsatadi...

Shunday ekan, yaxshilikni qayerda boʻlsa ham, kimga boʻlsa ham qilaver! Sen rahmat yomgʻirining qayerga va qachon yogʻishini bilmaysan.

Umrimiz qisqa, baʼzan ekkan urugʻlarimiz bizdan keyin meva berishi mumkin...
👍8❤7🔥1