This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 Кечиринг ОНА... 😔
Жуда тасирли
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Жуда тасирли
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢4❤1👍1
КАЛИШ
– Бу тилла узукни мен совға қилганман, эътиборингиз учун! Мен опкетаман!
– Мана бу палтони мен обергандим, туғилган кунларига эсласаларинг!
– Тилла занжирим сенга қолади дердилар!
Уч қиз кампиридан қолган латта путта буюмларни уч ёққа тортқилай тортқилай аxири бўлишиб олишди. Чол уларга бирпас тикилиб турди-ю, зинада тўнкарилиб ётган, кампири кия-кия адо қилган орқаси йиртиқ калишни бир четга олиб қўйди.
– Шу менга қола қолсин, йўқ демасаларинг... онангизни эслатиб туради...
Нурсиз кўзлардан икки томчи ёш сизиб, беҳисоб ажинлар орасига сингиб кетди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
– Бу тилла узукни мен совға қилганман, эътиборингиз учун! Мен опкетаман!
– Мана бу палтони мен обергандим, туғилган кунларига эсласаларинг!
– Тилла занжирим сенга қолади дердилар!
Уч қиз кампиридан қолган латта путта буюмларни уч ёққа тортқилай тортқилай аxири бўлишиб олишди. Чол уларга бирпас тикилиб турди-ю, зинада тўнкарилиб ётган, кампири кия-кия адо қилган орқаси йиртиқ калишни бир четга олиб қўйди.
– Шу менга қола қолсин, йўқ демасаларинг... онангизни эслатиб туради...
Нурсиз кўзлардан икки томчи ёш сизиб, беҳисоб ажинлар орасига сингиб кетди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢8👍5💔2
🧕 Muslimalar kundaligi
67-ҚИСМ Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА — Азиз ака! — дедим тишланиб. У рўпарамга келиб менга жим тикилди. Мен ҳам қараб туравердим. — Гапинг бормиди? — кўзларини олиб қочди охири у. — Нега ўзингизни бошқача тутяпсиз? Нега менинг ишларимга сўроқсиз бурун суқасиз?…
68-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Бир умр ғам чекиб яшайдигандекмиз. Аммо ҳар бир нарса ўткинчи-ку, бу отинг ўчгур уруш ҳам тўхтар, дейман ўзимга ўзим. Энди ўзимизга тасалли бериб, юпанч топганимизда бир воқеа бўлади-ю, юрагимиз қонга тўлади. Бугун ҳам шундай бўлди. Вертолёт портлагандан буён эндигина ўзимизга келгандик. Бирдан...
Эсласам, жон жаҳдим билан улар ёнига югуриб боргим, “сизларга нима керак”, дегим, адабини бериб қўйгим келади. Бунинг эса иложи йўқ. Мана шу иложсизлик қонимни қайнатади.
Бугун энди кун ботаётганди. Ўроз сув олиб кетгани кетди. Биз яқин атрофимизда жангариларнинг изғиб юрганини билардик. Шунинг учун икки ёки уч кишидан кўра бир кишининг зарурат учун юргани ҳавфсизроқ. Чунки шовқинсиз, пусиб ҳаракатланиш бир кишига осон. Ўроз биз жойлашган ердан юз метрча наридан оқиб ўтадиган зилол сувдан олиб қайтиши лозим эди. Уни кузатиб турардик. У сув олди-ю, ортига қайтди. Ўша пайтда ердан чиқдими, осмондан тушдими, қуролланган саккиз чоғли террорчи унинг йўлини тўсди. Ёнимдаги акамдек қадрдон бўлиб қолган “дембль” бирдан менинг оғзимни бекитди. Командиримиз жим дегандек имо қилди. Мен ўзимни босолмасдим. Ойи, Ўроздан айрилишни истамасдим. Қандай бўлмасин, уни қутқаришни истардим. Аммо ёнимдаги ўзимдан катта аскар бунга изн бермасди. Типирчилаганларим, чиранишларим зое кетди. Ўроз яхшигина калтак еди. Бироқ бизнинг борлигимизни ва қаердалигимизни сездирадиган бирор хатога йўл қўймади. Биз сассиз кузатдик. Душман уни олдига солиб, олиб кетди. Худодан унинг жонини омон сақлашини тинмай сўраяпман. Ҳалиги “дембл”га жаҳл қилдим. У эса, “агар уни қутқаришга уринсак, ҳаммамиз ҳалок бўлар, режамиз амалга ошмас, Ватан ҳавфда қоларди”, деди. Шу гапгина қалбимдаги айбдорлик ҳиссини салгина босиб турибди. Мен Ўрозни қутқара олмадим, ойи. Уни асирга олишди. Дуо қилинг, дўстимни Худо ўз паноҳида асрасин!
МАН. 28.09.2000”
* * *
Мактуб илгаригидек малҳам бўла олмади, менга. Барибир ўзимни ёлғиз, ночор ва ғариб ҳис қилдим. Унда ёзилганидек вақт тўхтаб қолганга ўхшарди. Дақиқа, ҳатто сониялар ҳам жуда секин ҳаракатланаётганди гўё, назаримда. Зўрға қош қорайди, тонгнинг отиши эса жуда мушкул бўлди.
“Наҳот, Азиз акага шу қадар боғланиб қолгандим? Нега унинг кетиши дунёмни зулматга айлантирди? Шунча йиллардан буён мени ҳар қандай қоронғуликдан олиб чиққан, ҳаётимга мазмун берган номалар нима учун ўз қийматини йўқотгандек? Ахир, ўша йигитдан бошқасини хаёлимга ҳам сиғдира олмасдим-ку!”
Бу саволларга шунча ўйламай жавоб топа олмасдим. Эртасига нима учундир, цехга боргим келди. Балки, Азиз акага яқинроқ, уни эслатадиган ниманидир кўрмоқчи бўлгандирман?! Эҳтимол, туйғуларимнинг равшан тортишини истагандирман?! Ишқилиб, кўнглим чопиб, цехга йўл олдим. Бунга ҳеч ким эътироз билдирмади ҳам. Сабаби, ишхонада Зархол ва Холисхон опанинг қизлари ишлаётганини кеча айтишганди. Ойим ўша қизларнинг ишини кўриш учун боряпти, деб ўйлади. Ким билсин, балки, Азиз аканинг Сарвинозга қандай юмуш бергани билан қизиқаётгандирман? Хуллас, ўзимнинг нима истаётганимни ўзим тушунмай йўлга тушдим. Цех қишлоқ дўконининг таркибида бўлгани учун унинг ёнидан ўтиб, кириларди. Дўкон ёнидан ўтаётиб, деразаларига ёпиштирилган эълонлар эътиборимни тортди: “Душанба — ҳафта боши. Ушбу кунда, сиз учун барча маҳсулотлар 10 % арзон. Марҳамат!”, “Чоршанба — муродбахш кун. Муродингиз ҳосил бўлсин. Сиз истаган энг қиммат маҳсулот келишилган нархда!”, “Пайшанбани паловхон тўрасиз ўтказманг! Бу кунда гуруч ҳар доимгидан арзон бўлади”, “Жума — муборак кун! Сиз ҳар бир харид қилган нарсангиз учун ручка, қалам, сақич ёки пуфак қўшиб олишингиз мумкин!”
Жуда лол эдим. Азим магазинчи харидор чақиришнинг зўр йўлини топибди. Наҳот, буни мен эшитмадим?
— Азим ака, ассалому алайкум! Эълонлар даҳшат-ку! — ҳайратимни яширолмадим.
— Валайкум, — аликни қисқа қилган Азим магазинчи тўлиб-тошиб гапира кетди: — Э, нимасини айтасан? Азизга нон сотишнинг йўлини қилдинг, менинг ҳам магазинимнинг савдосини юриштириб бер, дедим. У нима деди, де?
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Бир умр ғам чекиб яшайдигандекмиз. Аммо ҳар бир нарса ўткинчи-ку, бу отинг ўчгур уруш ҳам тўхтар, дейман ўзимга ўзим. Энди ўзимизга тасалли бериб, юпанч топганимизда бир воқеа бўлади-ю, юрагимиз қонга тўлади. Бугун ҳам шундай бўлди. Вертолёт портлагандан буён эндигина ўзимизга келгандик. Бирдан...
Эсласам, жон жаҳдим билан улар ёнига югуриб боргим, “сизларга нима керак”, дегим, адабини бериб қўйгим келади. Бунинг эса иложи йўқ. Мана шу иложсизлик қонимни қайнатади.
Бугун энди кун ботаётганди. Ўроз сув олиб кетгани кетди. Биз яқин атрофимизда жангариларнинг изғиб юрганини билардик. Шунинг учун икки ёки уч кишидан кўра бир кишининг зарурат учун юргани ҳавфсизроқ. Чунки шовқинсиз, пусиб ҳаракатланиш бир кишига осон. Ўроз биз жойлашган ердан юз метрча наридан оқиб ўтадиган зилол сувдан олиб қайтиши лозим эди. Уни кузатиб турардик. У сув олди-ю, ортига қайтди. Ўша пайтда ердан чиқдими, осмондан тушдими, қуролланган саккиз чоғли террорчи унинг йўлини тўсди. Ёнимдаги акамдек қадрдон бўлиб қолган “дембль” бирдан менинг оғзимни бекитди. Командиримиз жим дегандек имо қилди. Мен ўзимни босолмасдим. Ойи, Ўроздан айрилишни истамасдим. Қандай бўлмасин, уни қутқаришни истардим. Аммо ёнимдаги ўзимдан катта аскар бунга изн бермасди. Типирчилаганларим, чиранишларим зое кетди. Ўроз яхшигина калтак еди. Бироқ бизнинг борлигимизни ва қаердалигимизни сездирадиган бирор хатога йўл қўймади. Биз сассиз кузатдик. Душман уни олдига солиб, олиб кетди. Худодан унинг жонини омон сақлашини тинмай сўраяпман. Ҳалиги “дембл”га жаҳл қилдим. У эса, “агар уни қутқаришга уринсак, ҳаммамиз ҳалок бўлар, режамиз амалга ошмас, Ватан ҳавфда қоларди”, деди. Шу гапгина қалбимдаги айбдорлик ҳиссини салгина босиб турибди. Мен Ўрозни қутқара олмадим, ойи. Уни асирга олишди. Дуо қилинг, дўстимни Худо ўз паноҳида асрасин!
МАН. 28.09.2000”
* * *
Мактуб илгаригидек малҳам бўла олмади, менга. Барибир ўзимни ёлғиз, ночор ва ғариб ҳис қилдим. Унда ёзилганидек вақт тўхтаб қолганга ўхшарди. Дақиқа, ҳатто сониялар ҳам жуда секин ҳаракатланаётганди гўё, назаримда. Зўрға қош қорайди, тонгнинг отиши эса жуда мушкул бўлди.
“Наҳот, Азиз акага шу қадар боғланиб қолгандим? Нега унинг кетиши дунёмни зулматга айлантирди? Шунча йиллардан буён мени ҳар қандай қоронғуликдан олиб чиққан, ҳаётимга мазмун берган номалар нима учун ўз қийматини йўқотгандек? Ахир, ўша йигитдан бошқасини хаёлимга ҳам сиғдира олмасдим-ку!”
Бу саволларга шунча ўйламай жавоб топа олмасдим. Эртасига нима учундир, цехга боргим келди. Балки, Азиз акага яқинроқ, уни эслатадиган ниманидир кўрмоқчи бўлгандирман?! Эҳтимол, туйғуларимнинг равшан тортишини истагандирман?! Ишқилиб, кўнглим чопиб, цехга йўл олдим. Бунга ҳеч ким эътироз билдирмади ҳам. Сабаби, ишхонада Зархол ва Холисхон опанинг қизлари ишлаётганини кеча айтишганди. Ойим ўша қизларнинг ишини кўриш учун боряпти, деб ўйлади. Ким билсин, балки, Азиз аканинг Сарвинозга қандай юмуш бергани билан қизиқаётгандирман? Хуллас, ўзимнинг нима истаётганимни ўзим тушунмай йўлга тушдим. Цех қишлоқ дўконининг таркибида бўлгани учун унинг ёнидан ўтиб, кириларди. Дўкон ёнидан ўтаётиб, деразаларига ёпиштирилган эълонлар эътиборимни тортди: “Душанба — ҳафта боши. Ушбу кунда, сиз учун барча маҳсулотлар 10 % арзон. Марҳамат!”, “Чоршанба — муродбахш кун. Муродингиз ҳосил бўлсин. Сиз истаган энг қиммат маҳсулот келишилган нархда!”, “Пайшанбани паловхон тўрасиз ўтказманг! Бу кунда гуруч ҳар доимгидан арзон бўлади”, “Жума — муборак кун! Сиз ҳар бир харид қилган нарсангиз учун ручка, қалам, сақич ёки пуфак қўшиб олишингиз мумкин!”
Жуда лол эдим. Азим магазинчи харидор чақиришнинг зўр йўлини топибди. Наҳот, буни мен эшитмадим?
— Азим ака, ассалому алайкум! Эълонлар даҳшат-ку! — ҳайратимни яширолмадим.
— Валайкум, — аликни қисқа қилган Азим магазинчи тўлиб-тошиб гапира кетди: — Э, нимасини айтасан? Азизга нон сотишнинг йўлини қилдинг, менинг ҳам магазинимнинг савдосини юриштириб бер, дедим. У нима деди, де?
👍32❤1
69-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
“Одам руҳияти шундай нарсаки, кўз орқали қабул қилган информацияга тез ишонади, ўйлаб ҳам ўтирмайди. Агар сиз бозорда 6000 сўм деб ёзиб қўйилган молга 5999, деб ёзсангиз, сизникини олади. Фарқ бор-йўғи бир сўмлиги ҳақида бош қотирмайди. Кўз биринчи турган сон — бешни кўриб, арзон деган хабарни мияга юборади”, дедию менга ҳам шу эълонларни ёзиб берди. Ёзганига бир ҳафта бўлди. Зўр савдо қиляпман. Ишонсанг, пайшанба куни гуруч зувиллаб кетди. У “ҳар доимгидан юз сўм арзон сотсангиз, ҳеч нарса ютқазмайсиз. Қимматга кам мол сотган савдогардан кўра, арзонга кўп сотган киши кўпроқ фойда қилади”, деганди. Ҳақ экан.
“Уни эслаётган бир мен эмас эканман. У Азим магазинчининг ҳам ёдидан чиқмайдиган иш қилиб кетибди”, дедим-да, цехга кирдим.
— Азиз цехни менга ишониб кетган. Хаёлларингни жойига қўйиб ишланглар, — ҳаммани кузатиб, бақириб юрарди Ҳикмат бобо. — Эркин нега хаёлинг қочиб қолди, а? Бўлмайсанми? Ҳей қизлар, нега мунча пичирлашасанлар? Ишларинг унмаяпти-ку!
— Азизнинг ўрни билиняпти-да, — тўнғиллаб қўйди Эркин ака.
— Тўри илиняпти? Қанақа тўрни гапиряпсан? Нон цехда тўр нима иш қилади? Мен боғдан келсам, сен тоғдан келма! — бақирди Ҳикмат бобо яна.
— Оббо... — кулди отам.
Ҳамманинг юзига енгил табассум югурганди.
Мен эса бир четда кузатдим.
— Цехда иш бошланмасдан олдин Моҳрўйга ёрдамлашгани келганимда, Азиз ака мени роса кузатган экан. Шунинг учун ишга олди. Ишим ёққан. Ўзим ҳам ойимга ўқишдан кўра иш яхши эмасми, дедим. Мана, бир ўзинг эркаклар ичида ўтирмайсан, энди, мен ёнингдаман, — худди онаси каби гап бермасди Сарвиноз шеригига. Зархол опанинг қизи эса индамай ишларди.
Баттар сиқила бошладим. Ё Сарвинознинг гапи асабимни буздимикан? Нима бўлганда ҳам цехда ҳар бир киши Азиз ака ҳақида гапирар, бу янада юрагимни яраларди. Уйга қайтдим.
— Телефонингиз роса жиринглади. Поччам қилди, — қош учириб, пичинг билан деди Моҳрўй.
Аввалига унинг гапига тушунмадим. Кейин бирдан Зариф ҳақида гапираётганини англаб, жаҳлим чиқди:
— Қанақа поччанг?
Оғзимдан чиққан бу гап синглим тугул ўзимни ҳам шошириб қўйди.
— Энди почча деб ўрганаверай. Барибир поччам бўлади-ку! — минғирлаб нари кетди синглим.
Мен эса телефоним экранига қараб, нафасим сиққандек бўғриқдим. Зариф беш марта қўнғироқ қилибди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
“Одам руҳияти шундай нарсаки, кўз орқали қабул қилган информацияга тез ишонади, ўйлаб ҳам ўтирмайди. Агар сиз бозорда 6000 сўм деб ёзиб қўйилган молга 5999, деб ёзсангиз, сизникини олади. Фарқ бор-йўғи бир сўмлиги ҳақида бош қотирмайди. Кўз биринчи турган сон — бешни кўриб, арзон деган хабарни мияга юборади”, дедию менга ҳам шу эълонларни ёзиб берди. Ёзганига бир ҳафта бўлди. Зўр савдо қиляпман. Ишонсанг, пайшанба куни гуруч зувиллаб кетди. У “ҳар доимгидан юз сўм арзон сотсангиз, ҳеч нарса ютқазмайсиз. Қимматга кам мол сотган савдогардан кўра, арзонга кўп сотган киши кўпроқ фойда қилади”, деганди. Ҳақ экан.
“Уни эслаётган бир мен эмас эканман. У Азим магазинчининг ҳам ёдидан чиқмайдиган иш қилиб кетибди”, дедим-да, цехга кирдим.
— Азиз цехни менга ишониб кетган. Хаёлларингни жойига қўйиб ишланглар, — ҳаммани кузатиб, бақириб юрарди Ҳикмат бобо. — Эркин нега хаёлинг қочиб қолди, а? Бўлмайсанми? Ҳей қизлар, нега мунча пичирлашасанлар? Ишларинг унмаяпти-ку!
— Азизнинг ўрни билиняпти-да, — тўнғиллаб қўйди Эркин ака.
— Тўри илиняпти? Қанақа тўрни гапиряпсан? Нон цехда тўр нима иш қилади? Мен боғдан келсам, сен тоғдан келма! — бақирди Ҳикмат бобо яна.
— Оббо... — кулди отам.
Ҳамманинг юзига енгил табассум югурганди.
Мен эса бир четда кузатдим.
— Цехда иш бошланмасдан олдин Моҳрўйга ёрдамлашгани келганимда, Азиз ака мени роса кузатган экан. Шунинг учун ишга олди. Ишим ёққан. Ўзим ҳам ойимга ўқишдан кўра иш яхши эмасми, дедим. Мана, бир ўзинг эркаклар ичида ўтирмайсан, энди, мен ёнингдаман, — худди онаси каби гап бермасди Сарвиноз шеригига. Зархол опанинг қизи эса индамай ишларди.
Баттар сиқила бошладим. Ё Сарвинознинг гапи асабимни буздимикан? Нима бўлганда ҳам цехда ҳар бир киши Азиз ака ҳақида гапирар, бу янада юрагимни яраларди. Уйга қайтдим.
— Телефонингиз роса жиринглади. Поччам қилди, — қош учириб, пичинг билан деди Моҳрўй.
Аввалига унинг гапига тушунмадим. Кейин бирдан Зариф ҳақида гапираётганини англаб, жаҳлим чиқди:
— Қанақа поччанг?
Оғзимдан чиққан бу гап синглим тугул ўзимни ҳам шошириб қўйди.
— Энди почча деб ўрганаверай. Барибир поччам бўлади-ку! — минғирлаб нари кетди синглим.
Мен эса телефоним экранига қараб, нафасим сиққандек бўғриқдим. Зариф беш марта қўнғироқ қилибди.
👍24❤4
70-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
“Нима дейди, у менга? Ҳозир у билан гаплашадиган аҳволда эмасман-ку!”
Бирдан хушимни йиғиб, ўзимга ўзим дедим:
“Энди Зариф ҳақида бунақа демаслигим керак! Уй-фикрларимни у билан боғлашим шарт. Ҳадемай, бир ёстиққа бош қўяман? Умр йўлдошим бўлади. Лекин у билан қандай яшайман?”
Бирдан қалбимга оғриқ кирди. Мен Зарифни ўзимнинг жуфти ҳалолим сифатида қабул қила олмасдим. Яна ичимдан бир нима узилгандек бўлди. Азиз акани ўйлай бошладим. Наҳот, уни севиб қолдим? Ахир бу мумкин эмас!
Ўзимни қўярга жой топа олмай, уйга югурдим. Хатларни яширган хонага отилиб кирдим-у, тахтадек қотдим.
Онам кийимларим тахланган тугунни очиб, олдига хатларни уюб, кўз узмай ўқиб ўтирарди. Шунчалар берилиб кетганидан мени сезмади ҳам. Нима қилишимни билмай қолдим. Юрагимни қўрқув эгаллади. Энди нима бўлади? Шу пайт онам бурнини тортди-ю, бошини кўтарди. Йиғлаётган экан.
— Ким бу? — ёшли кўзларини менга тикиб, дардли овозда деди онам.
Мен эса қайси хатни ўқиётган экан, кимни сўраяпти, дея онамнинг қўлидаги мактубга тикилдим-у, дарров танидим. Ахир бу номалар менга ёд бўлиб кетган...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Нега ҳаёт бу қадар шавқатсиз? Нима учун ғаним бунчалар бераҳм? Мен чидай олмайман! Ортиқ айрилиқларга бардошим етмайди. Шунча жудолик каммиди, менга? Аввалига опам, кейин сиз, сўнг Моҳи, яна Анвар... Ўроз асирда. Энди эса...
Жуда оғир. Бу жудоликни кўтара олмайманми, деб қўрқаман, ойи! Ойи, Жасур энди йўқ! Ҳа, ўша ўзимизнинг Жасур, синфдошим, хизматдошим, қуролдошим, жондан азиз қадрдоним энди йўқ!
Бу дардга чидаб бўладими? Чидолмаганимдан гуруҳни ташлаб, бошим оққан томонга югурдим. Ортимдан ҳай-ҳайлаганча қолишди. Майли, мени душман кўрсин, отсин, дедим! Қани бирорта дайди ўқ келиб тегса...
Биз жангариларга жуда яқинмиз. Улар бизни сезиб қолишибди. Жойимизни ўзгартиришга улгурмасдан қўноғимизга портловчи восита улоқтирди. У ҳаммамиз сониялар ичида тариқдек сочиб ташлаши мумкин эди. Агар Жасур жонини фидо қилмаса, шундай бўларди ҳам. У нима қилди, денг, ойи. Тап тортмай ўзини ўшанинг устига ташлади. Бор овозим билан бақирдим. Уни тортиш учун интилганимни биламан... Жасур бир сонияга кўзларини чирт юмди. Сўнг очиб, менга жилмайди-ю, қаттиқ силкиниб, шу ҳолда қотди... У кулиб жон берди, ойи. Бир зумда танаси ёнида қон ҳалқоб бўлди. Бу пайтда отишма бошланган, командиримиз бизни панага ўтишга ундарди. Мен жон ҳолатда Жасурнинг танасини судраб, бекинишга уриндим. Катта ҳарсанг ёнига ўтгач, қарасам, Жасур ёнимда, аммо ичаклари жон берган жойидан тош ёнигача чўзилиб...
Кўзимга ҳеч нарса кўринмай қолди. Дунёга сиғмай кетдим. Уйга қайтсам, онасини кўраман. Нима дейман? Ўзимни босолмадим, бор овозим билан бақириб, душман томонга ота бошладим: “Мен от! Нега онаси борларни ўлдирасан? Мени ўлдир! Онаси ҳаёт бўлганларга тегма! Ўлдираман, ҳаммангни ўлдираман!”
Қолганини эслай олмайман. Жинни бўлиб қолмасайдим...
МАН. Бугунги сана ҳам ёдимда йўқ. 2000 йил.”
* * *
— Унинг ўзи ҳам ўлганми? — зорланиб деди онам. — Шу йигитни деб куйиб яшаяпсанми? Курсдошинг умуман бошқа йигит-а?
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
“Нима дейди, у менга? Ҳозир у билан гаплашадиган аҳволда эмасман-ку!”
Бирдан хушимни йиғиб, ўзимга ўзим дедим:
“Энди Зариф ҳақида бунақа демаслигим керак! Уй-фикрларимни у билан боғлашим шарт. Ҳадемай, бир ёстиққа бош қўяман? Умр йўлдошим бўлади. Лекин у билан қандай яшайман?”
Бирдан қалбимга оғриқ кирди. Мен Зарифни ўзимнинг жуфти ҳалолим сифатида қабул қила олмасдим. Яна ичимдан бир нима узилгандек бўлди. Азиз акани ўйлай бошладим. Наҳот, уни севиб қолдим? Ахир бу мумкин эмас!
Ўзимни қўярга жой топа олмай, уйга югурдим. Хатларни яширган хонага отилиб кирдим-у, тахтадек қотдим.
Онам кийимларим тахланган тугунни очиб, олдига хатларни уюб, кўз узмай ўқиб ўтирарди. Шунчалар берилиб кетганидан мени сезмади ҳам. Нима қилишимни билмай қолдим. Юрагимни қўрқув эгаллади. Энди нима бўлади? Шу пайт онам бурнини тортди-ю, бошини кўтарди. Йиғлаётган экан.
— Ким бу? — ёшли кўзларини менга тикиб, дардли овозда деди онам.
Мен эса қайси хатни ўқиётган экан, кимни сўраяпти, дея онамнинг қўлидаги мактубга тикилдим-у, дарров танидим. Ахир бу номалар менга ёд бўлиб кетган...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Нега ҳаёт бу қадар шавқатсиз? Нима учун ғаним бунчалар бераҳм? Мен чидай олмайман! Ортиқ айрилиқларга бардошим етмайди. Шунча жудолик каммиди, менга? Аввалига опам, кейин сиз, сўнг Моҳи, яна Анвар... Ўроз асирда. Энди эса...
Жуда оғир. Бу жудоликни кўтара олмайманми, деб қўрқаман, ойи! Ойи, Жасур энди йўқ! Ҳа, ўша ўзимизнинг Жасур, синфдошим, хизматдошим, қуролдошим, жондан азиз қадрдоним энди йўқ!
Бу дардга чидаб бўладими? Чидолмаганимдан гуруҳни ташлаб, бошим оққан томонга югурдим. Ортимдан ҳай-ҳайлаганча қолишди. Майли, мени душман кўрсин, отсин, дедим! Қани бирорта дайди ўқ келиб тегса...
Биз жангариларга жуда яқинмиз. Улар бизни сезиб қолишибди. Жойимизни ўзгартиришга улгурмасдан қўноғимизга портловчи восита улоқтирди. У ҳаммамиз сониялар ичида тариқдек сочиб ташлаши мумкин эди. Агар Жасур жонини фидо қилмаса, шундай бўларди ҳам. У нима қилди, денг, ойи. Тап тортмай ўзини ўшанинг устига ташлади. Бор овозим билан бақирдим. Уни тортиш учун интилганимни биламан... Жасур бир сонияга кўзларини чирт юмди. Сўнг очиб, менга жилмайди-ю, қаттиқ силкиниб, шу ҳолда қотди... У кулиб жон берди, ойи. Бир зумда танаси ёнида қон ҳалқоб бўлди. Бу пайтда отишма бошланган, командиримиз бизни панага ўтишга ундарди. Мен жон ҳолатда Жасурнинг танасини судраб, бекинишга уриндим. Катта ҳарсанг ёнига ўтгач, қарасам, Жасур ёнимда, аммо ичаклари жон берган жойидан тош ёнигача чўзилиб...
Кўзимга ҳеч нарса кўринмай қолди. Дунёга сиғмай кетдим. Уйга қайтсам, онасини кўраман. Нима дейман? Ўзимни босолмадим, бор овозим билан бақириб, душман томонга ота бошладим: “Мен от! Нега онаси борларни ўлдирасан? Мени ўлдир! Онаси ҳаёт бўлганларга тегма! Ўлдираман, ҳаммангни ўлдираман!”
Қолганини эслай олмайман. Жинни бўлиб қолмасайдим...
МАН. Бугунги сана ҳам ёдимда йўқ. 2000 йил.”
* * *
— Унинг ўзи ҳам ўлганми? — зорланиб деди онам. — Шу йигитни деб куйиб яшаяпсанми? Курсдошинг умуман бошқа йигит-а?
👍28
71-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Мен индамадим. Негадир онамга қўшилиб йиғлай бошладим. Ахир кўз ёш тўкишга интиқ эдим. Тиз чўкканча ўтириб, юм-юм йиғладим. Онам бошқа савол бермади. Хатларни ҳам ўқимади. Тахлаб, тугун ичига жойлагунча у кишининг ҳам мижжаларидан ёш тўхтамади. Сўнг кўйлаги этагига юз-кўзини артаркан, ўзига-ўзи деди:
— Биз ҳеч нарсани билмаймиз. Уруш бўляпти, деб эшитганмиз холос. Аммо қанча-қанча йигитлар қон кечган, қон ютган, балки қон йиғлагандир... Не-не оналарнинг бағри куйган. Сенга ўхшаган қизларнинг ҳам...
Мен ортиқ чидаб тура олмадим. Ўрнимдан турдим-у, ҳовли этагига югурдим.
“Ўзимни сувга отсам, у ғамларимни, изтироб ва андуҳларимни оқизиб кетармикан? Сув остига ғарқ бўлсам, балки дардларимни ювиб кетар...”
Қанча ўтирдим билмайман. Йиғладим. Ўйладим. Ўзимга савол бердим. Аммо жавобини топа олмадим. Қайғум мавҳум эди. Ким учун қайғуряпман, ўзи?
— Опа, юринг уйга...
Моҳрўйга жавоб бермадим. Фақатгина бош силкиб қўйдим. Ҳеч кимни кўришни истамасдим, лекин бунинг иложи йўқ.
— Мазам йўқ, мен уйга кириб ётаман, — дедим Моҳрўйга.
Шу билан эртасига ҳам турмадим. Ростдан ҳам тобим йўқ эди. Қаерим оғрияпти, нима жонимни қийнаяпти, ўзим ҳам билмайман. Аммо туришга мажолим, юришга дармоним йўқ. Ётавердим.
— Иссиғинг йўқми? Кеча цехдан терлаб чиқиб, яхлагандирсан?! — бувим дори олиб келиб, пешанамни ушлайди.
— Овқат есанг, куч бўлармиди? — онам дардимни уққандек “уҳ” тортади.
Шу ҳолда уч кунни ўтказдим. Зариф ҳар куни тинмай қўнғироқ қилди. Кўтармадим. Гаплашгим йўқ. Кутилмаганда кечки пайт дадамнинг айтган хабари баттар жонимга озор берди:
— Бугун қуда бобо телефон қилди. “Моҳгулни унаштириш учун келаси ҳафта ўтамиз, қайси кун сизларга маъқул”, деди. Ҳамма нарсалари тайёр эмиш. Биз кунини айтсак, келишади-ю, фотиҳа қилиб кетишади.
Отамнинг бу гапи мендан ҳам кўра кўпроқ онамни довдиратди. Бувим эса дуо қилишга тушиб кетди:
— Шу кунларга етказганига шукр. Маслаҳатлашиб, бирорта маъқул кунни айтамиз-да. Ишқилиб, борган жойида тошдек қотиб, бахтли-тахтли бўлсин.
Онам ҳамон ўзини йўқотган ҳолда ўтирар, бир отамга, бир бувимга термуларди. Охири худди ҳозироқ мени олиб кетиб қолишадигандек шошиб деди:
— Бир ҳафта-ўн кунлардан кейин дейлик. Унча шоширишмасин.
— Шошмайдиган жойи қолибдими, болам, — овозини баландлатиб, онамга қаради бувим. Сўнг дакки бергандек сўзида давом этди: — Моҳгул ҳам энди кичкина эмас. Яна шунча йилдан буён йиққан-терганимиз бор. Нима қиласан, ортга суриб? Бўлган ишнинг эртароқ бўлгани яхши. Ҳозир тузувчидан бузувчи кўп.
Менинг юрагим ортга тортиб, қандайдир тор жойга тушиб қолгандек сиқила бошладим. Ўзимни янада беҳол ҳис қилдим.
— Барибир... ҳеч бўлмаса келаси ҳафтага белгилаган яхши. У ёқ-бу ёқни йиғиш, цехнинг ҳам ишини режага солиш керак. Фотиҳа тўйи куни ҳеч ким ишга бормайди-ку! — онамнинг ҳалиям ён бергиси келмаётганди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Мен индамадим. Негадир онамга қўшилиб йиғлай бошладим. Ахир кўз ёш тўкишга интиқ эдим. Тиз чўкканча ўтириб, юм-юм йиғладим. Онам бошқа савол бермади. Хатларни ҳам ўқимади. Тахлаб, тугун ичига жойлагунча у кишининг ҳам мижжаларидан ёш тўхтамади. Сўнг кўйлаги этагига юз-кўзини артаркан, ўзига-ўзи деди:
— Биз ҳеч нарсани билмаймиз. Уруш бўляпти, деб эшитганмиз холос. Аммо қанча-қанча йигитлар қон кечган, қон ютган, балки қон йиғлагандир... Не-не оналарнинг бағри куйган. Сенга ўхшаган қизларнинг ҳам...
Мен ортиқ чидаб тура олмадим. Ўрнимдан турдим-у, ҳовли этагига югурдим.
“Ўзимни сувга отсам, у ғамларимни, изтироб ва андуҳларимни оқизиб кетармикан? Сув остига ғарқ бўлсам, балки дардларимни ювиб кетар...”
Қанча ўтирдим билмайман. Йиғладим. Ўйладим. Ўзимга савол бердим. Аммо жавобини топа олмадим. Қайғум мавҳум эди. Ким учун қайғуряпман, ўзи?
— Опа, юринг уйга...
Моҳрўйга жавоб бермадим. Фақатгина бош силкиб қўйдим. Ҳеч кимни кўришни истамасдим, лекин бунинг иложи йўқ.
— Мазам йўқ, мен уйга кириб ётаман, — дедим Моҳрўйга.
Шу билан эртасига ҳам турмадим. Ростдан ҳам тобим йўқ эди. Қаерим оғрияпти, нима жонимни қийнаяпти, ўзим ҳам билмайман. Аммо туришга мажолим, юришга дармоним йўқ. Ётавердим.
— Иссиғинг йўқми? Кеча цехдан терлаб чиқиб, яхлагандирсан?! — бувим дори олиб келиб, пешанамни ушлайди.
— Овқат есанг, куч бўлармиди? — онам дардимни уққандек “уҳ” тортади.
Шу ҳолда уч кунни ўтказдим. Зариф ҳар куни тинмай қўнғироқ қилди. Кўтармадим. Гаплашгим йўқ. Кутилмаганда кечки пайт дадамнинг айтган хабари баттар жонимга озор берди:
— Бугун қуда бобо телефон қилди. “Моҳгулни унаштириш учун келаси ҳафта ўтамиз, қайси кун сизларга маъқул”, деди. Ҳамма нарсалари тайёр эмиш. Биз кунини айтсак, келишади-ю, фотиҳа қилиб кетишади.
Отамнинг бу гапи мендан ҳам кўра кўпроқ онамни довдиратди. Бувим эса дуо қилишга тушиб кетди:
— Шу кунларга етказганига шукр. Маслаҳатлашиб, бирорта маъқул кунни айтамиз-да. Ишқилиб, борган жойида тошдек қотиб, бахтли-тахтли бўлсин.
Онам ҳамон ўзини йўқотган ҳолда ўтирар, бир отамга, бир бувимга термуларди. Охири худди ҳозироқ мени олиб кетиб қолишадигандек шошиб деди:
— Бир ҳафта-ўн кунлардан кейин дейлик. Унча шоширишмасин.
— Шошмайдиган жойи қолибдими, болам, — овозини баландлатиб, онамга қаради бувим. Сўнг дакки бергандек сўзида давом этди: — Моҳгул ҳам энди кичкина эмас. Яна шунча йилдан буён йиққан-терганимиз бор. Нима қиласан, ортга суриб? Бўлган ишнинг эртароқ бўлгани яхши. Ҳозир тузувчидан бузувчи кўп.
Менинг юрагим ортга тортиб, қандайдир тор жойга тушиб қолгандек сиқила бошладим. Ўзимни янада беҳол ҳис қилдим.
— Барибир... ҳеч бўлмаса келаси ҳафтага белгилаган яхши. У ёқ-бу ёқни йиғиш, цехнинг ҳам ишини режага солиш керак. Фотиҳа тўйи куни ҳеч ким ишга бормайди-ку! — онамнинг ҳалиям ён бергиси келмаётганди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍30❤3
🧕 Muslimalar kundaligi
Photo
• Тун тушиб, ҳаммаёқ зимистонга айланганда, тонг отишини тасаввур қилолмайсиз...
• Қор ёғиб, совуқ тушганда, энди кунлар исимайдигандек туюлади...
• Осмонни қора булут қопласа, бу булутлар энди тарқамайдигандек кўринаверади...
• Хаста бўлсангиз, тузалмайдигандек ҳолатга тушиб қоласиз...
• Бозорда савдойингиз тўхтаб қолса, сизнинг молингиз энди ҳеч керакмасдек бўлаверади...
• Тушкунликка тушсангиз, кўнглингиз ҳеч ёришмайдигандек бўлаверади...
• Аслида, хар қандай туннинг наҳори бор... Ҳар қишнинг бир баҳори бор... Бу совуқ ва тотсиз қорнинг остида Аллоҳнинг иссиқ ва ширин мевалари бор... Булут хар қанча қовоғини солмасин, мовий осмонни узоқ вақт тўсолмайди... Ҳар касалликнинг давоси бор...
• Аллоҳ бир ризқингиз эшигини ёпса, бошқасини очаверади...
• Ҳар қандай мусибат унутилиб, фараҳли кунлар келаверади...
• Буларнинг ҳаммаси ўша офият, ўша неъматларнинг қадрини билиш учундир.
• Шундай экан, ноумид бўлманг! Тушкунликка тушманг! Ҳали кўп баҳорлар бор. Кўп нурли наҳорлар келади. Зулмат пардалари тарқаб кетади. Қуёшли ёруғ кунлар кутиб сизни турибди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
• Қор ёғиб, совуқ тушганда, энди кунлар исимайдигандек туюлади...
• Осмонни қора булут қопласа, бу булутлар энди тарқамайдигандек кўринаверади...
• Хаста бўлсангиз, тузалмайдигандек ҳолатга тушиб қоласиз...
• Бозорда савдойингиз тўхтаб қолса, сизнинг молингиз энди ҳеч керакмасдек бўлаверади...
• Тушкунликка тушсангиз, кўнглингиз ҳеч ёришмайдигандек бўлаверади...
• Аслида, хар қандай туннинг наҳори бор... Ҳар қишнинг бир баҳори бор... Бу совуқ ва тотсиз қорнинг остида Аллоҳнинг иссиқ ва ширин мевалари бор... Булут хар қанча қовоғини солмасин, мовий осмонни узоқ вақт тўсолмайди... Ҳар касалликнинг давоси бор...
• Аллоҳ бир ризқингиз эшигини ёпса, бошқасини очаверади...
• Ҳар қандай мусибат унутилиб, фараҳли кунлар келаверади...
• Буларнинг ҳаммаси ўша офият, ўша неъматларнинг қадрини билиш учундир.
• Шундай экан, ноумид бўлманг! Тушкунликка тушманг! Ҳали кўп баҳорлар бор. Кўп нурли наҳорлар келади. Зулмат пардалари тарқаб кетади. Қуёшли ёруғ кунлар кутиб сизни турибди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9
Эртанги кунингиз бугунги кунингиздан афзал бўлсин!
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъматлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ барча ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъматлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ барча ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🥰3👏2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Хайрли_тонг
Яна бир тонгни соғ-омонликда кўришимизга сабабчи бўлган Зотга ҳамдлар айтган ҳолда, барчангизга янги бошланган хафта, янги кун барокатли бўлишини тилаб қоламан. Ассалому алайкум Қадрдон!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Яна бир тонгни соғ-омонликда кўришимизга сабабчи бўлган Зотга ҳамдлар айтган ҳолда, барчангизга янги бошланган хафта, янги кун барокатли бўлишини тилаб қоламан. Ассалому алайкум Қадрдон!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5❤1
Ayol kishi uchun eng katta jazo
Qiz otasiga yig‘lab:
"Kecha erim bilan oramizda janjal bo‘lib o‘tdi. Erim mening aytgan bir gapim uchun g‘azablandi. Uning g‘azablanganini ko‘rib, qilgan ishimga pushaymon bo‘ldim, kechirim so‘radim. U esa menga gapirishni ham istamas, yuzuni burib olgan edi. Men esa u tabassum qilib, mendan rozi bo‘lsin deya atrofida girdikapalak bo‘ldim", dedi.
Shunda ota:
— Qizim, jonim qo‘lida bo‘lgan Zotga qasamki, agar sen eringni rozi qilmay o‘lsang, men ham sendan rozi bo‘lmayman, — dedi.
Ayolni jazolash uchun urishish, baqirish shart emas. Uy boshlig'inig birgina g‘azabi bilan ayolning ibodatlari qabul bo'lmaydi. Shuning o‘zi jazoning eng kattasi emasmi?
Bas, erini rozi qilgan ayollarga jannat bo‘lsin!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Qiz otasiga yig‘lab:
"Kecha erim bilan oramizda janjal bo‘lib o‘tdi. Erim mening aytgan bir gapim uchun g‘azablandi. Uning g‘azablanganini ko‘rib, qilgan ishimga pushaymon bo‘ldim, kechirim so‘radim. U esa menga gapirishni ham istamas, yuzuni burib olgan edi. Men esa u tabassum qilib, mendan rozi bo‘lsin deya atrofida girdikapalak bo‘ldim", dedi.
Shunda ota:
— Qizim, jonim qo‘lida bo‘lgan Zotga qasamki, agar sen eringni rozi qilmay o‘lsang, men ham sendan rozi bo‘lmayman, — dedi.
Ayolni jazolash uchun urishish, baqirish shart emas. Uy boshlig'inig birgina g‘azabi bilan ayolning ibodatlari qabul bo'lmaydi. Shuning o‘zi jazoning eng kattasi emasmi?
Bas, erini rozi qilgan ayollarga jannat bo‘lsin!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍13🔥2❤1
Birinchi uchrashuv
Qiz:
- Namoz o’qiysizmi?
Yigit:
- To’g’risini aytsam, namoz o’qimayman. Lekin to’ydan keyin menga dalda bo’lsangiz ya’ni siz menga aytib tursangiz albatta to’liq ado qilaman.
Qiz dedi-ki:
- Alloh dalda bo’la olmadimi?
- Yo’q, unday emas...
- Alloh aytganda ado qilmagan, men aytganda ado qilasizmi? Allohning farzini xurmat qilmagan, uning omonatini xam xurmat qilmaydi. Sog’ bo’ling dedi va ketdi...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Qiz:
- Namoz o’qiysizmi?
Yigit:
- To’g’risini aytsam, namoz o’qimayman. Lekin to’ydan keyin menga dalda bo’lsangiz ya’ni siz menga aytib tursangiz albatta to’liq ado qilaman.
Qiz dedi-ki:
- Alloh dalda bo’la olmadimi?
- Yo’q, unday emas...
- Alloh aytganda ado qilmagan, men aytganda ado qilasizmi? Allohning farzini xurmat qilmagan, uning omonatini xam xurmat qilmaydi. Sog’ bo’ling dedi va ketdi...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9👏7❤1
Уришмайла.....
Оиладаги кун ора бўладиган бақир чақирлар тўрт яшар бечора боланинг юрагини олиб қўйганди . Отасини онангни деб сўкишларию , онасини эса гапдан қайтмай оғзидан ади кириб бади чиқишлари ҳар куни такрорланарди . Бугун ҳам коса пиёлалар учди .
– Қўлинг сингур алкаш ! Биримни икки қилгандай нега косаларни синдирасан ?! Менга кучинг етмагач жонсиз нарсалардан аламингни олаяпсанми ?! – деди аёл шанғиллаганча .
– Бир жойинг кўкарсаю мелисага чопсангда а ҳароми ?!
– Ўзинг ҳароми !
– Ўчир овозингни !
– Тилим қисиқ жойи йўқ сендан ! Ўзинг ўчир овозингни !
Бурчакда йиғлаб қалтираб турган болакай секин шивирлади .
–Уришмайла .
Аммо бечора болакайнинг дилдан чиққан ноласи ота -онасининг одобсиз сўкишлари қарига эшитилар эшитилмас ғойиб бўлди . Улар фарзандига эътибор бермай яна жанжаллаша бошлашди .
Болакай секин ўрнидан туриб ҳовлига чиқди . Қишнинг изғирини болакайнинг танасини жўнжиктирди . Чопончасини кийиб чиқишга юраги бетламади . Совуқ бўлса ҳам у учун ҳовли тинч эди . Болакай совуқ қотди . Айвондаги этикчасини кийдию қуйхона томонга йўл олди . Қишнинг охирларида қўйлар туғишни бошлайди . Кечаси қўйлар туғса совуққа қолмаслик учун отаси қўйхона ёнига томча қурганди . Қўзиларни қуритиб иситиш учун печка ҳам қурилганди уша томчада . Болакай уша томчага кирди . У ер ҳам ота -онасининг сўзлари каби совуқ эди . Болакай жажжи қўлчалари билан печка ёнидаги ўтинларни печга қалади . Қоғоз топиб ўтинлар орасига тиқиб гугурт чақди . Аммо қоғоз ёниб тамом бўлди , ўтин эса ёнмади . Печкани ёнида бакалашкада турган суюқликни отаси ўтинга сепиб ёқарди . Бола ҳам шундоқ қилмоқчи бўлди . Пластик идишдаги салярка эмас газбалондан тўкилган газ суюқлиги эканлигини қаердан билсин бечора бола ? Алов тез ёнишини истаган совуққотган бечора болакай ўтин устига кўпроқ сепиб пластик идишни оғзини ёпмасдан печ ёнига қўйиб гугурт чақди .
Эри хотиннинг кўзи дераза тамондан ёнаётган томчага тушди . Уша тамонга югуришди . Қўшнилар ҳам келишиб аловни ўчиришди . Ичкарига киришди . Бечора бола куйганча ерга ётарди . Ота жон ҳолатда қичқириб боласини қўлига олди . Болакайнинг куйган териси отасининг қўлларига ёпишди . Болакай сўнги бор шивирлади .
– Уришмайла .
Турғунжон Очилов.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Оиладаги кун ора бўладиган бақир чақирлар тўрт яшар бечора боланинг юрагини олиб қўйганди . Отасини онангни деб сўкишларию , онасини эса гапдан қайтмай оғзидан ади кириб бади чиқишлари ҳар куни такрорланарди . Бугун ҳам коса пиёлалар учди .
– Қўлинг сингур алкаш ! Биримни икки қилгандай нега косаларни синдирасан ?! Менга кучинг етмагач жонсиз нарсалардан аламингни олаяпсанми ?! – деди аёл шанғиллаганча .
– Бир жойинг кўкарсаю мелисага чопсангда а ҳароми ?!
– Ўзинг ҳароми !
– Ўчир овозингни !
– Тилим қисиқ жойи йўқ сендан ! Ўзинг ўчир овозингни !
Бурчакда йиғлаб қалтираб турган болакай секин шивирлади .
–Уришмайла .
Аммо бечора болакайнинг дилдан чиққан ноласи ота -онасининг одобсиз сўкишлари қарига эшитилар эшитилмас ғойиб бўлди . Улар фарзандига эътибор бермай яна жанжаллаша бошлашди .
Болакай секин ўрнидан туриб ҳовлига чиқди . Қишнинг изғирини болакайнинг танасини жўнжиктирди . Чопончасини кийиб чиқишга юраги бетламади . Совуқ бўлса ҳам у учун ҳовли тинч эди . Болакай совуқ қотди . Айвондаги этикчасини кийдию қуйхона томонга йўл олди . Қишнинг охирларида қўйлар туғишни бошлайди . Кечаси қўйлар туғса совуққа қолмаслик учун отаси қўйхона ёнига томча қурганди . Қўзиларни қуритиб иситиш учун печка ҳам қурилганди уша томчада . Болакай уша томчага кирди . У ер ҳам ота -онасининг сўзлари каби совуқ эди . Болакай жажжи қўлчалари билан печка ёнидаги ўтинларни печга қалади . Қоғоз топиб ўтинлар орасига тиқиб гугурт чақди . Аммо қоғоз ёниб тамом бўлди , ўтин эса ёнмади . Печкани ёнида бакалашкада турган суюқликни отаси ўтинга сепиб ёқарди . Бола ҳам шундоқ қилмоқчи бўлди . Пластик идишдаги салярка эмас газбалондан тўкилган газ суюқлиги эканлигини қаердан билсин бечора бола ? Алов тез ёнишини истаган совуққотган бечора болакай ўтин устига кўпроқ сепиб пластик идишни оғзини ёпмасдан печ ёнига қўйиб гугурт чақди .
Эри хотиннинг кўзи дераза тамондан ёнаётган томчага тушди . Уша тамонга югуришди . Қўшнилар ҳам келишиб аловни ўчиришди . Ичкарига киришди . Бечора бола куйганча ерга ётарди . Ота жон ҳолатда қичқириб боласини қўлига олди . Болакайнинг куйган териси отасининг қўлларига ёпишди . Болакай сўнги бор шивирлади .
– Уришмайла .
Турғунжон Очилов.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍16😭10😢7❤1💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Mehmonbop salat
3 tuxum
Tovuq filesi+soya
Bodring
Salat bargi
Joʼhori konservasi
Mayonez
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
3 tuxum
Tovuq filesi+soya
Bodring
Salat bargi
Joʼhori konservasi
Mayonez
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍11
ҚАТИҚ ИЧИНГ ҚАРИМАЙСИЗ!
Ҳар биримизнинг рўзғоримизда топиладиган, фойдали ичимлик – қатиқдир. Табобатда ушбу ичимликнинг бир қанча хусусиятлари эътироф қилинади.
– Олимларнинг бир қатор илмий тадқиқотлари натижасига кўра қатиқ сурункали гастрит, атеросклероз, диабет, ишемия, дисбактериоз ва гипертония касалликларининг олдини олишда ажойиб восита саналади. Шифоси учун ҳар куни овқатдан 15 дақиқа ўтиб ичиш тавсия этилади.
– Қатиқ жигар циррози профилактикасида ҳам ўзини оқлай олган. Шунингдек, жигар фаолияти билан боғлиқ хасталикларда ҳам қатиқ ичиш фойдали.
– Мунтазам қатиқ истеъмол қилиш қонда қанд миқдорининг ортиб кетмаслигини таъминлайди. Агар оилангизда қандли диабет билан оғриганлар бўлса, қатиқни канда қилманг.
– Ухлашга ётишдан аввал ичилган бир стакан қатиқ ошқозон-ичакларга ижобий таъсир кўрсатиб, тинчлантиради.
– Асабий ва иштаҳасиз бўлсангиз, эрталаб нонуштадан ярим соат аввал бир стакан қатиб ичиб олинг.
– Юз терингиз қуруқлашиб кетган бўлса, қатиққа озроқ майдаланган кўкатларни аралаштириб, ниқоб ўрнида фойдаланиш мумкин.
– Узоқ умр кўришни истасангиз, ҳар куни бир стакан қатиқ ичинг. Шунда организмингиз кун сайин ёшариб бораверади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳар биримизнинг рўзғоримизда топиладиган, фойдали ичимлик – қатиқдир. Табобатда ушбу ичимликнинг бир қанча хусусиятлари эътироф қилинади.
– Олимларнинг бир қатор илмий тадқиқотлари натижасига кўра қатиқ сурункали гастрит, атеросклероз, диабет, ишемия, дисбактериоз ва гипертония касалликларининг олдини олишда ажойиб восита саналади. Шифоси учун ҳар куни овқатдан 15 дақиқа ўтиб ичиш тавсия этилади.
– Қатиқ жигар циррози профилактикасида ҳам ўзини оқлай олган. Шунингдек, жигар фаолияти билан боғлиқ хасталикларда ҳам қатиқ ичиш фойдали.
– Мунтазам қатиқ истеъмол қилиш қонда қанд миқдорининг ортиб кетмаслигини таъминлайди. Агар оилангизда қандли диабет билан оғриганлар бўлса, қатиқни канда қилманг.
– Ухлашга ётишдан аввал ичилган бир стакан қатиқ ошқозон-ичакларга ижобий таъсир кўрсатиб, тинчлантиради.
– Асабий ва иштаҳасиз бўлсангиз, эрталаб нонуштадан ярим соат аввал бир стакан қатиб ичиб олинг.
– Юз терингиз қуруқлашиб кетган бўлса, қатиққа озроқ майдаланган кўкатларни аралаштириб, ниқоб ўрнида фойдаланиш мумкин.
– Узоқ умр кўришни истасангиз, ҳар куни бир стакан қатиқ ичинг. Шунда организмингиз кун сайин ёшариб бораверади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍11❤2
🧕 Muslimalar kundaligi
71-ҚИСМ Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА Мен индамадим. Негадир онамга қўшилиб йиғлай бошладим. Ахир кўз ёш тўкишга интиқ эдим. Тиз чўкканча ўтириб, юм-юм йиғладим. Онам бошқа савол бермади. Хатларни ҳам ўқимади. Тахлаб, тугун ичига жойлагунча у кишининг ҳам…
72-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
— Тўғри, ҳамма нарсани режа қиламиз. Биз бормасак ҳам цехда ишчилар ишлайверади. Балки навбатма-навбат ишлар... — отам онамнинг гапини қувватлади.
Бувим бу гал ҳеч нарса демади.
“Келаси ҳафта... Келаси ҳафта Зариф иккаламизнинг тақдиримиз боғланади. Шу билан тамом. Мен узоқда, Фарғонада яшай бошлайман!”
Миямга шу фикр урилиши билан йиғлаб юборай дедим.
“Нега ота-онам мени бу қадар узоққа беряпти? Шунча йироқда қандай яшайман? Ота-онам шуни ўйламадими? Нега қаршилик қилишмади? Нима ҳам дейишсин? Шунча йилдан буён ўзим қайтардим, барча совчини. Охириги келганлар курсдошимдан бўлгандан кейин қандай хаёлга боришсин? Албатта, бир-бирига кўнгил қўйган, деб ўйлашади-да!”
Ич-этимни ейверганимдан кундан кун аҳволим ёмонлаша бошлади. Иштаҳам ҳам йўқ, еганим ҳам ичимга тушмаётгандек эди.
— Қаеринг оғрияпти? Дардингни айт. Айтмасанг биз тугул, дўхтирлар ҳам даволай олмайди, — куйинади бувим.
Онам юзимга тикилиб туради-да, “уҳ” тортиб чиқиб кетади. Одамови бўлиб қолдим. Хаёл сурганча ҳовлига чиқаман, ўйга толиб уйга кираман.
— Дўхтир чақирсак-чи? Бунинг қулоғига гап ҳам кирмай қолди, — онамга жаҳл қилади бувим хавотир билан.
— Дўхтир нима дейди, эна? — гап кўтармайди онам ҳам. — Қиз бола турмушга чиқаётганда шунақа бўлса керак-да!
— Шунча қиз эрга тегяпти, ҳали бирортасини девонага ўхшаб қолибди, деб эшитмадим.
— Бунингиз бошқалардек икки кўча нарига кетаётгани йўқ. Нечта эл оралаб, вилоятлар ошиб кетяпти. Жуда узо-оқ, — овози титради онамнинг.
— Қиз бола палахмон тоши. Ўзи пиширган ош!
“Ўзим пиширган ош! Тўғри, уйдагиларни бир оғиз кўнгил сўрамай, узатадиган даражага ўзим олиб келдим! Энди нега мотам тутишим керак? Зарифга тегмасам, деканнинг турмуши бузилган жиянига ёр бўлардим. Униси ҳам, буниси ҳам кўнглимга ўтирмаган. Барибир ҳолим шу эди. Энди тақдирга тан беришдан бошқа чорам йўқ. Уйдагиларни ҳам зиқ қилмай, ўзимни қўлга олишим керак”.
Кечаси шу қарорга келдим. Эрта тонгдан ўзимни тетик тутаман, кўникаман дедим. Афсус...
Тонгда телефонимга хабар келганини билдирувчи мусиқа чалинди. Экранга қараб кўзларимга ишонмадим. Sms Азиз акадан эди: “Зариф билан гаплашдим. Бахтли бўл!”
Юрагимнинг уриши яна тезлашди. Кўзларимдан оққан ёш юзимни куйдирди, гўё. Қалбимнинг туб-тубида ётган ҳислар вулқондек қайта бош кўтаргандек бўлди. Азиз аканинг “Бахтли бўл!” деган тилаги жон-жонимдан ўтди. Худдики, неча йиллардан буён кўнгил қўйиб юрган йигитим мени ўзга ёр остонасида кузатиб қолаётгандек эди. Негадир кўнглимга жуда оғир ботди, бу тилак. Дод солгим келди. Бутун дунёйимга ўт қўйган шу сўзлар менга бир ҳақиқатни англатди. Ўзим билмаган ҳолда Азиз акага кўнгил қўйганимни тушундим ва бу ишимдан ниҳоятда уялдим. Яхшики, инсоннинг туйғулари ўзгалардан пинҳон. Бўлмаса, қанчалар шарманда бўлардим. Оилали бир эркакни ёқтириб қолганим ўта уятли иш ахир. Аммо мени қийнаётган яна бир савол бор эдики, бу бошқаларда уйғониши ҳам табиий ҳол: “Инсон икки марта севиши мумкинми?”
Шу саволни ўзимга бериб жавобини топа олмаётгандим. Уни ўйлаганим сари, бошқалари ҳам кўз очаётганди: “Менинг қайси муҳаббатим чин? Мактублар эгасига бўлган ҳисларим ҳавасмиди? Балки, Азиз акага бўлган муносабатим ўткинчидир?”
Яна ўзимча ҳақиқатни кашф қилгандек бўламан: “Номалар ўн йилдан буён юрагимни ўртаб келади. Демак, ҳақиқий муҳаббатим ўша! Улардан айро бўла олмайман! Ахир ҳар бирини ёддан биламан!”
Яна уларни қўлга олишга ошиқдим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Неча кундирки, ўзимга кела олмаяпман. Жасурнинг ўлимини кўтара олмаяпман, сабрим етмаяпти. Кўксимга олов кириб олгандек. Тинимсиз куйдиради. Юрагим ёнади. Бу ўтни ўчиришнинг иложи борми?
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
— Тўғри, ҳамма нарсани режа қиламиз. Биз бормасак ҳам цехда ишчилар ишлайверади. Балки навбатма-навбат ишлар... — отам онамнинг гапини қувватлади.
Бувим бу гал ҳеч нарса демади.
“Келаси ҳафта... Келаси ҳафта Зариф иккаламизнинг тақдиримиз боғланади. Шу билан тамом. Мен узоқда, Фарғонада яшай бошлайман!”
Миямга шу фикр урилиши билан йиғлаб юборай дедим.
“Нега ота-онам мени бу қадар узоққа беряпти? Шунча йироқда қандай яшайман? Ота-онам шуни ўйламадими? Нега қаршилик қилишмади? Нима ҳам дейишсин? Шунча йилдан буён ўзим қайтардим, барча совчини. Охириги келганлар курсдошимдан бўлгандан кейин қандай хаёлга боришсин? Албатта, бир-бирига кўнгил қўйган, деб ўйлашади-да!”
Ич-этимни ейверганимдан кундан кун аҳволим ёмонлаша бошлади. Иштаҳам ҳам йўқ, еганим ҳам ичимга тушмаётгандек эди.
— Қаеринг оғрияпти? Дардингни айт. Айтмасанг биз тугул, дўхтирлар ҳам даволай олмайди, — куйинади бувим.
Онам юзимга тикилиб туради-да, “уҳ” тортиб чиқиб кетади. Одамови бўлиб қолдим. Хаёл сурганча ҳовлига чиқаман, ўйга толиб уйга кираман.
— Дўхтир чақирсак-чи? Бунинг қулоғига гап ҳам кирмай қолди, — онамга жаҳл қилади бувим хавотир билан.
— Дўхтир нима дейди, эна? — гап кўтармайди онам ҳам. — Қиз бола турмушга чиқаётганда шунақа бўлса керак-да!
— Шунча қиз эрга тегяпти, ҳали бирортасини девонага ўхшаб қолибди, деб эшитмадим.
— Бунингиз бошқалардек икки кўча нарига кетаётгани йўқ. Нечта эл оралаб, вилоятлар ошиб кетяпти. Жуда узо-оқ, — овози титради онамнинг.
— Қиз бола палахмон тоши. Ўзи пиширган ош!
“Ўзим пиширган ош! Тўғри, уйдагиларни бир оғиз кўнгил сўрамай, узатадиган даражага ўзим олиб келдим! Энди нега мотам тутишим керак? Зарифга тегмасам, деканнинг турмуши бузилган жиянига ёр бўлардим. Униси ҳам, буниси ҳам кўнглимга ўтирмаган. Барибир ҳолим шу эди. Энди тақдирга тан беришдан бошқа чорам йўқ. Уйдагиларни ҳам зиқ қилмай, ўзимни қўлга олишим керак”.
Кечаси шу қарорга келдим. Эрта тонгдан ўзимни тетик тутаман, кўникаман дедим. Афсус...
Тонгда телефонимга хабар келганини билдирувчи мусиқа чалинди. Экранга қараб кўзларимга ишонмадим. Sms Азиз акадан эди: “Зариф билан гаплашдим. Бахтли бўл!”
Юрагимнинг уриши яна тезлашди. Кўзларимдан оққан ёш юзимни куйдирди, гўё. Қалбимнинг туб-тубида ётган ҳислар вулқондек қайта бош кўтаргандек бўлди. Азиз аканинг “Бахтли бўл!” деган тилаги жон-жонимдан ўтди. Худдики, неча йиллардан буён кўнгил қўйиб юрган йигитим мени ўзга ёр остонасида кузатиб қолаётгандек эди. Негадир кўнглимга жуда оғир ботди, бу тилак. Дод солгим келди. Бутун дунёйимга ўт қўйган шу сўзлар менга бир ҳақиқатни англатди. Ўзим билмаган ҳолда Азиз акага кўнгил қўйганимни тушундим ва бу ишимдан ниҳоятда уялдим. Яхшики, инсоннинг туйғулари ўзгалардан пинҳон. Бўлмаса, қанчалар шарманда бўлардим. Оилали бир эркакни ёқтириб қолганим ўта уятли иш ахир. Аммо мени қийнаётган яна бир савол бор эдики, бу бошқаларда уйғониши ҳам табиий ҳол: “Инсон икки марта севиши мумкинми?”
Шу саволни ўзимга бериб жавобини топа олмаётгандим. Уни ўйлаганим сари, бошқалари ҳам кўз очаётганди: “Менинг қайси муҳаббатим чин? Мактублар эгасига бўлган ҳисларим ҳавасмиди? Балки, Азиз акага бўлган муносабатим ўткинчидир?”
Яна ўзимча ҳақиқатни кашф қилгандек бўламан: “Номалар ўн йилдан буён юрагимни ўртаб келади. Демак, ҳақиқий муҳаббатим ўша! Улардан айро бўла олмайман! Ахир ҳар бирини ёддан биламан!”
Яна уларни қўлга олишга ошиқдим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Неча кундирки, ўзимга кела олмаяпман. Жасурнинг ўлимини кўтара олмаяпман, сабрим етмаяпти. Кўксимга олов кириб олгандек. Тинимсиз куйдиради. Юрагим ёнади. Бу ўтни ўчиришнинг иложи борми?
👍24❤2😭2
73-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У энг яқин ўртоғим эди. Дардимнинг малҳами эди, ойижон! Сиздан жудо бўлганимда ҳам давони ундан қидирганман. Топгандим, ҳам. Чунки, овуниш, сизга бўлган соғинчимни сал бўлса-да босиш учун уларникига борардим.
“Кел, болам! Тузукмисан, ўғлим?” — дея қарши оларди Жасурнинг онаси. У кишининг “болам”, “ўғлим” деган сўзлари юрагимдаги ҳовурни босгандек бўларди. Бағрига тортиб, елкамга қоқиб қўйганида, сизнинг ҳидларингизни туярдим, ойижон! Энди-чи? Энди сизни соғинсам-да, у аёлнинг ёнига бора олмайман. Қай юз билан бораман, ахир, ойи? Мени кўрса, Жасур ёдига тушмайдими, бағри қонга тўлмайдими? Нега, ўртоғингни асраб қололмадинг, демайдими?”
Ўша мунис аёлнинг, сизнинг ўрнингизда менга онадек бўлган зотнинг кўзларига қандай қарайман, ойи?
Бу не жудоликки, мени жондек яқин ўртоғимдан, онамдек азиз инсонимдан бирданига мосуво қилди. Энди у аёлнинг ёнига боролмайман!
Шуларни ўйласам, кенг дунёга сиғмай кетаман. Ўлгим келади, баъзан. Аммо яхши биламанки, Жасур, Ёдгор, Анвар, Ўроз ва уларнинг оналари, бутун Ўзбекистондаги оналар учун ҳали курашмоғим керак!
МАН. ... октябр, 2000 йил”
* * *
Мактубни ўқиб, унга ва Азиз ака бўлган ҳисларимни торозига солмоқчи бўламан. Қани, ўзим истагандек бўлса? Негадир Азиз акага бўлган туйғуларим кучлироқ, жўшқинроқдек. Нега доим инсон ўзи истамаган ҳолга тушади? Нима учун кўнгилни бўйсундириб бўлмайди?
Ўзимнинг дардим ўзимга ортиқчалик қилиб турган кунларда онам яна кўнглимга қўл солишга уринди. Атай бир ўзим ўтирганимда ёнимга чўкди. Нима қиларимни билмай қолдим. Ерга киргулик аҳволда эдим.
— Моҳ... — онам ҳам ийманибгина сўзга киришди: — Агар ўзинг истамаётган бўлсанг, кўнглинг бошқада бўлса, айт. Фотиҳа қилмаймиз, шунда. Уларга ҳали ҳеч нарса демаганмиз. “Фарғона жуда узоқ, кўнглимиз чопмаяпти”, десак улар тушунишади. Бу айб иш эмас. Ахир бундан бошқа ҳам нечта совчини қайтарганмиз. Ўшалардан бири бўла қолади. Мен билдим, сенинг кўнглинг курсдошингда эмас. Ўша хатларни ёзган йигит...
Бир сўз дея олмадим, онамга. Нима дей? Ўша йигитни эмас, энди Азиз акани севиб қолдим, дея олмайман-ку!
— Моҳ, кўнгил иши қийин. У билан ўйнашиб бўлмайди. Эртага ўша курсдошингни ҳам куйдириб ўтма, яна. У билан яшаб, ўзгани ўйлашингдан Худонинг ўзи асрасин! Мен онангман. Мендан ҳеч нарсани яширма! Шунча йил бекитганинг етади. Кўрдим, хат 2000 йил келган экан. Ўн йиллик дард бу. Эски. Уни енгишинг қийин. Кундан кун сўлиб боряпсан, агар ўша курсдошинг билан тўйинг бўлса, адо бўласан. Айт менга, ичингдагини.
Бош кўтариб, онамга боқолмадим. Ҳеч қачон онам билан сирлашмаганман. Балки шунинг учун ҳам уятдан ерга киргудек бўлиб ўтиргандирман?
— Моҳ, у йигит урушда ўлмаганми? Моҳ, дедим сенга? — онамнинг жаҳли чиқа бошлади.
— Билмайман, ойи, билмайман! — аламдан йиғлаб юбордим. Ўз-ўзидан дилимдаги тилимга отилиб чиқди: — Тирикми, ўликми, билмайман! Кутдим, ўн йил кўзларим тўрт бўлиб кутдим, уни ойи!
Онам бир муддат жим бўлиб қолди. Сўнг, хўрсинганча, деди:
— Унда... Тақдирга тан бер! Тирик бўлса келарди...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У энг яқин ўртоғим эди. Дардимнинг малҳами эди, ойижон! Сиздан жудо бўлганимда ҳам давони ундан қидирганман. Топгандим, ҳам. Чунки, овуниш, сизга бўлган соғинчимни сал бўлса-да босиш учун уларникига борардим.
“Кел, болам! Тузукмисан, ўғлим?” — дея қарши оларди Жасурнинг онаси. У кишининг “болам”, “ўғлим” деган сўзлари юрагимдаги ҳовурни босгандек бўларди. Бағрига тортиб, елкамга қоқиб қўйганида, сизнинг ҳидларингизни туярдим, ойижон! Энди-чи? Энди сизни соғинсам-да, у аёлнинг ёнига бора олмайман. Қай юз билан бораман, ахир, ойи? Мени кўрса, Жасур ёдига тушмайдими, бағри қонга тўлмайдими? Нега, ўртоғингни асраб қололмадинг, демайдими?”
Ўша мунис аёлнинг, сизнинг ўрнингизда менга онадек бўлган зотнинг кўзларига қандай қарайман, ойи?
Бу не жудоликки, мени жондек яқин ўртоғимдан, онамдек азиз инсонимдан бирданига мосуво қилди. Энди у аёлнинг ёнига боролмайман!
Шуларни ўйласам, кенг дунёга сиғмай кетаман. Ўлгим келади, баъзан. Аммо яхши биламанки, Жасур, Ёдгор, Анвар, Ўроз ва уларнинг оналари, бутун Ўзбекистондаги оналар учун ҳали курашмоғим керак!
МАН. ... октябр, 2000 йил”
* * *
Мактубни ўқиб, унга ва Азиз ака бўлган ҳисларимни торозига солмоқчи бўламан. Қани, ўзим истагандек бўлса? Негадир Азиз акага бўлган туйғуларим кучлироқ, жўшқинроқдек. Нега доим инсон ўзи истамаган ҳолга тушади? Нима учун кўнгилни бўйсундириб бўлмайди?
Ўзимнинг дардим ўзимга ортиқчалик қилиб турган кунларда онам яна кўнглимга қўл солишга уринди. Атай бир ўзим ўтирганимда ёнимга чўкди. Нима қиларимни билмай қолдим. Ерга киргулик аҳволда эдим.
— Моҳ... — онам ҳам ийманибгина сўзга киришди: — Агар ўзинг истамаётган бўлсанг, кўнглинг бошқада бўлса, айт. Фотиҳа қилмаймиз, шунда. Уларга ҳали ҳеч нарса демаганмиз. “Фарғона жуда узоқ, кўнглимиз чопмаяпти”, десак улар тушунишади. Бу айб иш эмас. Ахир бундан бошқа ҳам нечта совчини қайтарганмиз. Ўшалардан бири бўла қолади. Мен билдим, сенинг кўнглинг курсдошингда эмас. Ўша хатларни ёзган йигит...
Бир сўз дея олмадим, онамга. Нима дей? Ўша йигитни эмас, энди Азиз акани севиб қолдим, дея олмайман-ку!
— Моҳ, кўнгил иши қийин. У билан ўйнашиб бўлмайди. Эртага ўша курсдошингни ҳам куйдириб ўтма, яна. У билан яшаб, ўзгани ўйлашингдан Худонинг ўзи асрасин! Мен онангман. Мендан ҳеч нарсани яширма! Шунча йил бекитганинг етади. Кўрдим, хат 2000 йил келган экан. Ўн йиллик дард бу. Эски. Уни енгишинг қийин. Кундан кун сўлиб боряпсан, агар ўша курсдошинг билан тўйинг бўлса, адо бўласан. Айт менга, ичингдагини.
Бош кўтариб, онамга боқолмадим. Ҳеч қачон онам билан сирлашмаганман. Балки шунинг учун ҳам уятдан ерга киргудек бўлиб ўтиргандирман?
— Моҳ, у йигит урушда ўлмаганми? Моҳ, дедим сенга? — онамнинг жаҳли чиқа бошлади.
— Билмайман, ойи, билмайман! — аламдан йиғлаб юбордим. Ўз-ўзидан дилимдаги тилимга отилиб чиқди: — Тирикми, ўликми, билмайман! Кутдим, ўн йил кўзларим тўрт бўлиб кутдим, уни ойи!
Онам бир муддат жим бўлиб қолди. Сўнг, хўрсинганча, деди:
— Унда... Тақдирга тан бер! Тирик бўлса келарди...
💔13👍12❤1👏1
74-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Индамадим.
— Лекин кўнгил гумон билан, таҳмин билан таскин топмайди. Сен унинг бу дунёда йўқлигига ишонч ҳосил қилсанггина, бошқага кўникишинг мумкин. Агар юрагингда “у келиб қолар, излар мени”, деган ҳадик, умид бўлса, билиб қўй, бу сени ҳам, турмуш ўртоғингни ҳам абгор қилади. Бахтли бўла олмайсан. Яхшиси, уни суриштир. Тирикми, вафот этганми, аниқла! Биламан, қиз бола бошинг билан суриштиришга шу пайтгача уялгансан. Аммо, энди сен ўн саккиз ёшли қиз эмассан. Ўқимишли, ақли расо, ўттизга қараб кетаётган, йўл-йўриқни биладиган инсонсан. Шунинг учун ҳам бошқага кўнгил бера олмаяпсан. У ҳақда ҳаммасини бил ва бир қарорга кел!
Яна бир сўз дея олмадим.
Чунки энди уни қидиришим, суриштиришимнинг менга ҳеч бир нафи йўқ. Хаёлим Азиз акада. Шундай экан, нима қиламан, уни излаб? Азиз ака эса уйланган.
— Суриштирасанми?
— Йўқ, ая. Бунинг фойдаси йўқ. Тирик бўлса ҳам уйлангандир, бола-чақали бўлгандир? Шундай экан, ихтиёрим сизларда, — дедим зўрға.
— Лекин аниғини билмайсан. Шунинг учун қийналяпсан. Неча кундирки, на тинчинг, на ороминг бор. Еб-ичишингнинг ҳам тайини йўқ. Яхшиси, ҳаммасини аниқлаб, кейин қарор чиқар. Токи, эртага пушаймон бўлишингга бирор йўл қолмасин.
— Қаерга бораман, ая? Қандай излайман? У тошкентлик. Уйини билмайман.
— Тошкентлик бўлса, Азиз ёрдам беради. Ўзим ундан илтимос қиламан!
— Йў-ў-қ, — дедим жон ҳолатда. — Унинг ҳеч нарсани билишини истамайман!
— Унга қариндошимизни қидиряпмиз, дейман. Менинг қариндошимнинг ўғли, дейман. Ҳамма гапни айтмаймиз.
— Дадамга нима дейман? Ўз-ўзидан Тошкентга кета олмайман-ку! — бормасликнинг барча йўлини қилаётгандим. Ростдан ҳам уни излагим ва Азиз ака билан кўришгим келмаётганди.
— Дадангга ҳам бир нима дермиз.
— Бўлмайди, ая. Бормайман, тақдирга тан бераман.
— Моҳ, мендан бошқа она бўлса, додингга қулоқ тутиб ўтирмасди. Агар ёш бўлганингда мен ҳам бунақа қилмасдим. Лекин сен энди ёш бола эмассан, оқ-қорани танийсан. Кўниб кетади-да, дея ўраб-чирмаб узатадиган ёшдан ўтгансан. Шунинг учун ҳам шундай йўл тутяпман. Онангман, ахир. Қийналиб яшашингни истамайман. Эртагаёқ йўлга чиқ. Бўлмаса, даданг фотиҳа тўйингни келишиб қўяди.
Пойтахтга боришимдан фойда йўқлигини билсам-да, онам учун рози бўлдим. Ўзимнинг эмас, онамжонимнинг кўнгли таскин топсин. Тошкентдан дадил ва қувноқ бўлиб қайтаман. Шунда онам ҳам хотиржам бўлади.
Эртасига йўлга чиққанимда уйда дадам ҳам, ака-укаларим ҳам йўқ эди.
— Дадангга курсдош дугоналари чақираётган экан. Бирдан тўйга айтиб келади, дедим. Кўп қолиб кетма! Иложи бўлса, эртага қайт, — шоша-пиша шивирлади онам.
Алланечук бўлиб йўлга чиқдим. Оналарни яратмасин экан! Шўрлик онам дардимни билгач, чидаб тура олмади. Эртага у кишига оромини қайтараман. Уйга қувноқ кириб келаман.
“Онам Азиз акага нима деди экан? — яна ўйга толдим. — Кечанинг ўзидаёқ, телефонимни олиб гаплашганди. “Сен манзил ва йигит хизмат қилган жойни айт, иложи бўлса мактубларни ҳам кўрсат, ўзи ёрдамлашади”, деди онам. Мен эса Азиз акага айтадиган гапларимни ўйлаб қўйдим. Хатларни эса умуман кўрсатмайман!
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Индамадим.
— Лекин кўнгил гумон билан, таҳмин билан таскин топмайди. Сен унинг бу дунёда йўқлигига ишонч ҳосил қилсанггина, бошқага кўникишинг мумкин. Агар юрагингда “у келиб қолар, излар мени”, деган ҳадик, умид бўлса, билиб қўй, бу сени ҳам, турмуш ўртоғингни ҳам абгор қилади. Бахтли бўла олмайсан. Яхшиси, уни суриштир. Тирикми, вафот этганми, аниқла! Биламан, қиз бола бошинг билан суриштиришга шу пайтгача уялгансан. Аммо, энди сен ўн саккиз ёшли қиз эмассан. Ўқимишли, ақли расо, ўттизга қараб кетаётган, йўл-йўриқни биладиган инсонсан. Шунинг учун ҳам бошқага кўнгил бера олмаяпсан. У ҳақда ҳаммасини бил ва бир қарорга кел!
Яна бир сўз дея олмадим.
Чунки энди уни қидиришим, суриштиришимнинг менга ҳеч бир нафи йўқ. Хаёлим Азиз акада. Шундай экан, нима қиламан, уни излаб? Азиз ака эса уйланган.
— Суриштирасанми?
— Йўқ, ая. Бунинг фойдаси йўқ. Тирик бўлса ҳам уйлангандир, бола-чақали бўлгандир? Шундай экан, ихтиёрим сизларда, — дедим зўрға.
— Лекин аниғини билмайсан. Шунинг учун қийналяпсан. Неча кундирки, на тинчинг, на ороминг бор. Еб-ичишингнинг ҳам тайини йўқ. Яхшиси, ҳаммасини аниқлаб, кейин қарор чиқар. Токи, эртага пушаймон бўлишингга бирор йўл қолмасин.
— Қаерга бораман, ая? Қандай излайман? У тошкентлик. Уйини билмайман.
— Тошкентлик бўлса, Азиз ёрдам беради. Ўзим ундан илтимос қиламан!
— Йў-ў-қ, — дедим жон ҳолатда. — Унинг ҳеч нарсани билишини истамайман!
— Унга қариндошимизни қидиряпмиз, дейман. Менинг қариндошимнинг ўғли, дейман. Ҳамма гапни айтмаймиз.
— Дадамга нима дейман? Ўз-ўзидан Тошкентга кета олмайман-ку! — бормасликнинг барча йўлини қилаётгандим. Ростдан ҳам уни излагим ва Азиз ака билан кўришгим келмаётганди.
— Дадангга ҳам бир нима дермиз.
— Бўлмайди, ая. Бормайман, тақдирга тан бераман.
— Моҳ, мендан бошқа она бўлса, додингга қулоқ тутиб ўтирмасди. Агар ёш бўлганингда мен ҳам бунақа қилмасдим. Лекин сен энди ёш бола эмассан, оқ-қорани танийсан. Кўниб кетади-да, дея ўраб-чирмаб узатадиган ёшдан ўтгансан. Шунинг учун ҳам шундай йўл тутяпман. Онангман, ахир. Қийналиб яшашингни истамайман. Эртагаёқ йўлга чиқ. Бўлмаса, даданг фотиҳа тўйингни келишиб қўяди.
Пойтахтга боришимдан фойда йўқлигини билсам-да, онам учун рози бўлдим. Ўзимнинг эмас, онамжонимнинг кўнгли таскин топсин. Тошкентдан дадил ва қувноқ бўлиб қайтаман. Шунда онам ҳам хотиржам бўлади.
Эртасига йўлга чиққанимда уйда дадам ҳам, ака-укаларим ҳам йўқ эди.
— Дадангга курсдош дугоналари чақираётган экан. Бирдан тўйга айтиб келади, дедим. Кўп қолиб кетма! Иложи бўлса, эртага қайт, — шоша-пиша шивирлади онам.
Алланечук бўлиб йўлга чиқдим. Оналарни яратмасин экан! Шўрлик онам дардимни билгач, чидаб тура олмади. Эртага у кишига оромини қайтараман. Уйга қувноқ кириб келаман.
“Онам Азиз акага нима деди экан? — яна ўйга толдим. — Кечанинг ўзидаёқ, телефонимни олиб гаплашганди. “Сен манзил ва йигит хизмат қилган жойни айт, иложи бўлса мактубларни ҳам кўрсат, ўзи ёрдамлашади”, деди онам. Мен эса Азиз акага айтадиган гапларимни ўйлаб қўйдим. Хатларни эса умуман кўрсатмайман!
👍28👏2🔥1
75-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Ғалати ҳислар ичида қолдим. Бу не ҳол?
“Тавба, бир пайтлар шу хат эгасини кўриш учун ҳамма нарсага тайёр эдим. Энди-чи? Уни кўриш, гаплашиш имкони бўлганида... Нега бу қадар номаларга бефарқ бўлиб қолдим. Аслида уларни ҳеч бир инсон шунчаки ўқий олмайди-ку!”
Онаминг қистови билан олганим хатлардан бирини очдим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ассалому алайкум, ойижон!
Инсон ҳамма нарсага чидар экан. Ғамдан ўлиб қолсам керак, деб турганингда қалбингда янги умид уйғонаркан. Менда ҳам шундай бўлди.
“Қайғураверма, ҳадемай Ўрозни қутқарамиз. Уни кўрасан, хурсанд бўласан. Агар ҳозирдан бунақа тушкунликка тушсанг, қандай қутқарасан?” деди дембль йигит.
Унинг бир оғиз гапи билан юрагимда умид уйғонди. Ўрознинг дийдори ҳақидаги ўй куч берди менга. Энди шу ҳақда бош қотиряпмиз. Жангариларни ғордан чиқишга мажбур қилишимиз лозим. Хавфсиз жойдан қўним топиб, шу ҳақда ўйлаяпмиз. Улар уя қурган ғор яқинидамиз. Жуда эҳтиёткорлик билан ҳаракат қиляпмиз. Чунки уларнинг қўлида Ўроздан бошқа одамлар ҳам бўлиши мумкин. Ўшаларнинг азият чекишини истамаймиз. Яна бизни олдинда нима кутаётгани ҳам номаълум. Катта тўқнашув бўлиши тайин. Нима бўлганида ҳам ўзимизникиларга омонлик тилайман. Дуо қилинг, ойижон!
МАН. Октябр. 2000 йил”
* * *
“Ҳар дақиқаси ўлимнинг чангалида ўтган бу йигитни қандай унутдим? Уни севмасликнинг, ёддан чиқаришнинг иложи борми?”
Кўнглим мени ҳайратга солаётганди.
“Шунчалар ҳам беқарор бўласанми, кўнглим? Айт, кимни севасан? Сенга ин қурган чин муҳаббатнинг соҳиби ким?”
Турли ўйлар оғушида пойтахтга ҳам етиб келдим.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Ғалати ҳислар ичида қолдим. Бу не ҳол?
“Тавба, бир пайтлар шу хат эгасини кўриш учун ҳамма нарсага тайёр эдим. Энди-чи? Уни кўриш, гаплашиш имкони бўлганида... Нега бу қадар номаларга бефарқ бўлиб қолдим. Аслида уларни ҳеч бир инсон шунчаки ўқий олмайди-ку!”
Онаминг қистови билан олганим хатлардан бирини очдим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ассалому алайкум, ойижон!
Инсон ҳамма нарсага чидар экан. Ғамдан ўлиб қолсам керак, деб турганингда қалбингда янги умид уйғонаркан. Менда ҳам шундай бўлди.
“Қайғураверма, ҳадемай Ўрозни қутқарамиз. Уни кўрасан, хурсанд бўласан. Агар ҳозирдан бунақа тушкунликка тушсанг, қандай қутқарасан?” деди дембль йигит.
Унинг бир оғиз гапи билан юрагимда умид уйғонди. Ўрознинг дийдори ҳақидаги ўй куч берди менга. Энди шу ҳақда бош қотиряпмиз. Жангариларни ғордан чиқишга мажбур қилишимиз лозим. Хавфсиз жойдан қўним топиб, шу ҳақда ўйлаяпмиз. Улар уя қурган ғор яқинидамиз. Жуда эҳтиёткорлик билан ҳаракат қиляпмиз. Чунки уларнинг қўлида Ўроздан бошқа одамлар ҳам бўлиши мумкин. Ўшаларнинг азият чекишини истамаймиз. Яна бизни олдинда нима кутаётгани ҳам номаълум. Катта тўқнашув бўлиши тайин. Нима бўлганида ҳам ўзимизникиларга омонлик тилайман. Дуо қилинг, ойижон!
МАН. Октябр. 2000 йил”
* * *
“Ҳар дақиқаси ўлимнинг чангалида ўтган бу йигитни қандай унутдим? Уни севмасликнинг, ёддан чиқаришнинг иложи борми?”
Кўнглим мени ҳайратга солаётганди.
“Шунчалар ҳам беқарор бўласанми, кўнглим? Айт, кимни севасан? Сенга ин қурган чин муҳаббатнинг соҳиби ким?”
Турли ўйлар оғушида пойтахтга ҳам етиб келдим.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍27👏2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалом алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
Аллоҳ насиб этган яна бир беғубор тонг муборак бўлсин!
Ушбу тонгда қилган барча орзу-ниятларингиз ва эзгу тилакларингиз ижобат бўлсин!
Феълингизни кенглиги, назарингиз тўқлиги нур бўлиб чеҳрангизга файз баҳшида этсин. Бу дунёда ҳар бир қадамимиз синов, ҳар бир кўрганимиз сабоқ эканлиги англаб туриш туйғусидан , улардан ўзимизни юксалтирадиган хулосалар чиқариш идрокидан бенасиб этмасин!
Бу куннинг файзи ва барокати ҳамрохингиз бўлсин, қадрдон!
𑀝ɦᥲᴛ gᥙrᥙɦiⲙiᤁgᥲ ⲙᥲrɦᥲⲙᥲᴛ👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
Аллоҳ насиб этган яна бир беғубор тонг муборак бўлсин!
Ушбу тонгда қилган барча орзу-ниятларингиз ва эзгу тилакларингиз ижобат бўлсин!
Феълингизни кенглиги, назарингиз тўқлиги нур бўлиб чеҳрангизга файз баҳшида этсин. Бу дунёда ҳар бир қадамимиз синов, ҳар бир кўрганимиз сабоқ эканлиги англаб туриш туйғусидан , улардан ўзимизни юксалтирадиган хулосалар чиқариш идрокидан бенасиб этмасин!
Бу куннинг файзи ва барокати ҳамрохингиз бўлсин, қадрдон!
𑀝ɦᥲᴛ gᥙrᥙɦiⲙiᤁgᥲ ⲙᥲrɦᥲⲙᥲᴛ👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
👍3👏1