87-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Менга ишонмаяпсанми?
- Бўлмаса... мен бошқача йўл тутаман. Терговчининг айтишича, жиноят ишларини бир йил ичида қайта кўриб чиқиш мумкин экан, - Матлуба қонуни билмаса-да, Аббоснинг ишонаётганидан фойдаланиб, ичидан тўқиб гапира бошлади. - Агар сал ўзгарсангиз, мен терговчига қайта ариза топшираман. “Мени жим юришим учун таҳдид қилганди, кўзим кўрлигидан фойдаланганди”, деб ариза ёзиб бераман. Шунда икки ҳисса жазонгиз оғирлашади.
- Майли, агар ўзгармасам, ёзиб берасан. Фақат ҳозир, терговчига менинг айбим йўқлиги айт... Матлу... Эсингни йиғ... Мен ўзгараман, аввалги Аббосга айланаман...
Матлубанинг бир зумда қалбидаги гиналари тарқаб кетгандек бўлди. Эрига раҳми келди. Агар сал яна Аббос юмшоқроқ гапирса, у “Бўлди, сиқилманг, буларнинг ҳаммаси ёлғон, Нигора ўргатди”, деб эрини қучоқлаб олишга тайёр...
* * *
Севаранинг бошида яна қора булутлар айланаётгандек. Бир хафтадирки, ичига чироқ ёқса ёришмайдиган даража ғамнок. Аббос на ижара уйига келади, на қўнғироқ қилади. Севаранинг қўрққани ўша куни у Зоирга қўнғироқ қилмадим. Зоир эса худди ўзи ўйлаганидек эртасигаёқ бозорга келди ва жанжал қилди.
- Биламан, сизам мени севасиз, ичингизда ўлиб турибсиз! Фақат хотинимдан ажрашиб, сизга уйланишимни исташингизни айтолмаяпсиз, тўғрими? Чунки охирги марта шундай дегандингиз. Уйланганимга жаҳлингиз чиққан, “Қачонки, ажрашиб ёнимга келсангизгина кечираман”, дегандингиз... Демак, ҳалиям ўша гапингизда турибсиз...
- Ҳечам, - Севара Зоир бақириб кетиб, ҳамманинг эътиборини тортмаслиги учун секинина тушунтиришга уринди. – Мен сизга ўзбекчалаб айтдим, турмушга чиқдим, эрим бор. Энди йўлларимиз бошқа-бошқа...
- Қўйсангиз-чи? Ўшанда ҳам эрингиз бор эди...
- Ўшанда ёш эдим. Кўзим очилди. Сизни деб ота-онам юз ўгирди, мендан, болаларимдан отаси воз кечди, - Севара Рита хола айтган гапларни тўтиқушдек қайтара бошлади. – Мен сизни деб ҳамма нарсамдан ажралдим, кўчада қолдим. Сиз-чи? Ўша пайтда менга ёрдам бера олдингизми? Йўқ! Қайтанга ота-онангиз сизни онаси ўпмаган қизга уйлантириб қўйди. Энди ундан зерикканингизда мени йўқлаб қолдингизми? Мени бошқа безовта қилманг! Бўлмаса, оиламни бузяпти, деб милицияга ёзиб бераман!
- Нима? Миилицияга ёзиб берасиз? Айтиб қўяй, милицияга ёзиб берган кунингизоқ мен бу эрингизга ҳам мен билан юрганингизни айтиб бераман. Ҳойнаҳой, у сизнинг “Муҳаббат тарих”ингизни билмаса керак. Менга пўписа қилолмайсиз! “Ўзи осиляпти менга”, дейман! Тушундингизми? Бу эрингиз билан ҳам ажратиб, хор қилиш қўлимдан келади. Шундай экан, мени қўрқитишга уринманг!
Севара тилини тишлаб қолди. Чиндан ҳам бу мавзуда аёлларни айблаш жуда осон. Аёлларнинг айнан шунақа пайтларда ўзини оқлаб олиши ҳам қийин. Ҳамма бирданига “Ғунажин кўзини сузмаса...” деб бошлашади. Шунинг учун Зоир билан муроса қилган маъқул.
- Сиздан илтимос, Зоир. Мени тинч қўйинг.
Йўқ, Зоир уни тинч қўймаяпти. Ўша куни пўписа қила-қила телефон рақамини олди. Энди тинмай хабар юборяпти. Аббосдан эса дарак йўқ. Гўё у Севаранинг Зоир билан алоқалари тикланаётгандан хабардор.
“Ё Зоир Аббос акага айтдимикан? Шунинг учун жимиб кетгандир? Йўқ, эркак зоти индамай кетмайди. Ҳеч бўлмаса “Ўйнашинг бор экан-ку”, деб мени айблаши керак эди, - ўйга толди Севара. – Демак, Аббос бошқа нарса билан банд. Эҳтимол, уни қамашгандир? Ҳа, аниқ қамашган. Хотинининг иши бўйича қамашган. Шунинг учун у менга хабар беришга ҳам улгурмаган. Нималар бўляпти, а? Уф-ф-ф!”
Севара шу хаёллар билан ўтирганди, телефони жиринглади.
- Ассалому алайкум! Келин, яхшимисиз? Аббос ака қўнғироқларимга жавоб бермаяпти. Ижара пулини беришларингиз керак. Муддати ўтиб ҳам кетди. Жавоб бермагани учун сизга қилдим. Эртага эрталаб ўтаман. Бошқа пайтда уйда бўлмайсизлар-ку! Ижара пулини тайёрлаб қўйинг!
Севара нимадир дейишгаям улгурмади. Уй эгаси гапирди-гапирди ва алоқани узди.
- Ан-а-а, энди бошингни қайси тошга урасан? Кимдан ёрдам сўрайсан? – ўзига ўзи деди Севара.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Менга ишонмаяпсанми?
- Бўлмаса... мен бошқача йўл тутаман. Терговчининг айтишича, жиноят ишларини бир йил ичида қайта кўриб чиқиш мумкин экан, - Матлуба қонуни билмаса-да, Аббоснинг ишонаётганидан фойдаланиб, ичидан тўқиб гапира бошлади. - Агар сал ўзгарсангиз, мен терговчига қайта ариза топшираман. “Мени жим юришим учун таҳдид қилганди, кўзим кўрлигидан фойдаланганди”, деб ариза ёзиб бераман. Шунда икки ҳисса жазонгиз оғирлашади.
- Майли, агар ўзгармасам, ёзиб берасан. Фақат ҳозир, терговчига менинг айбим йўқлиги айт... Матлу... Эсингни йиғ... Мен ўзгараман, аввалги Аббосга айланаман...
Матлубанинг бир зумда қалбидаги гиналари тарқаб кетгандек бўлди. Эрига раҳми келди. Агар сал яна Аббос юмшоқроқ гапирса, у “Бўлди, сиқилманг, буларнинг ҳаммаси ёлғон, Нигора ўргатди”, деб эрини қучоқлаб олишга тайёр...
* * *
Севаранинг бошида яна қора булутлар айланаётгандек. Бир хафтадирки, ичига чироқ ёқса ёришмайдиган даража ғамнок. Аббос на ижара уйига келади, на қўнғироқ қилади. Севаранинг қўрққани ўша куни у Зоирга қўнғироқ қилмадим. Зоир эса худди ўзи ўйлаганидек эртасигаёқ бозорга келди ва жанжал қилди.
- Биламан, сизам мени севасиз, ичингизда ўлиб турибсиз! Фақат хотинимдан ажрашиб, сизга уйланишимни исташингизни айтолмаяпсиз, тўғрими? Чунки охирги марта шундай дегандингиз. Уйланганимга жаҳлингиз чиққан, “Қачонки, ажрашиб ёнимга келсангизгина кечираман”, дегандингиз... Демак, ҳалиям ўша гапингизда турибсиз...
- Ҳечам, - Севара Зоир бақириб кетиб, ҳамманинг эътиборини тортмаслиги учун секинина тушунтиришга уринди. – Мен сизга ўзбекчалаб айтдим, турмушга чиқдим, эрим бор. Энди йўлларимиз бошқа-бошқа...
- Қўйсангиз-чи? Ўшанда ҳам эрингиз бор эди...
- Ўшанда ёш эдим. Кўзим очилди. Сизни деб ота-онам юз ўгирди, мендан, болаларимдан отаси воз кечди, - Севара Рита хола айтган гапларни тўтиқушдек қайтара бошлади. – Мен сизни деб ҳамма нарсамдан ажралдим, кўчада қолдим. Сиз-чи? Ўша пайтда менга ёрдам бера олдингизми? Йўқ! Қайтанга ота-онангиз сизни онаси ўпмаган қизга уйлантириб қўйди. Энди ундан зерикканингизда мени йўқлаб қолдингизми? Мени бошқа безовта қилманг! Бўлмаса, оиламни бузяпти, деб милицияга ёзиб бераман!
- Нима? Миилицияга ёзиб берасиз? Айтиб қўяй, милицияга ёзиб берган кунингизоқ мен бу эрингизга ҳам мен билан юрганингизни айтиб бераман. Ҳойнаҳой, у сизнинг “Муҳаббат тарих”ингизни билмаса керак. Менга пўписа қилолмайсиз! “Ўзи осиляпти менга”, дейман! Тушундингизми? Бу эрингиз билан ҳам ажратиб, хор қилиш қўлимдан келади. Шундай экан, мени қўрқитишга уринманг!
Севара тилини тишлаб қолди. Чиндан ҳам бу мавзуда аёлларни айблаш жуда осон. Аёлларнинг айнан шунақа пайтларда ўзини оқлаб олиши ҳам қийин. Ҳамма бирданига “Ғунажин кўзини сузмаса...” деб бошлашади. Шунинг учун Зоир билан муроса қилган маъқул.
- Сиздан илтимос, Зоир. Мени тинч қўйинг.
Йўқ, Зоир уни тинч қўймаяпти. Ўша куни пўписа қила-қила телефон рақамини олди. Энди тинмай хабар юборяпти. Аббосдан эса дарак йўқ. Гўё у Севаранинг Зоир билан алоқалари тикланаётгандан хабардор.
“Ё Зоир Аббос акага айтдимикан? Шунинг учун жимиб кетгандир? Йўқ, эркак зоти индамай кетмайди. Ҳеч бўлмаса “Ўйнашинг бор экан-ку”, деб мени айблаши керак эди, - ўйга толди Севара. – Демак, Аббос бошқа нарса билан банд. Эҳтимол, уни қамашгандир? Ҳа, аниқ қамашган. Хотинининг иши бўйича қамашган. Шунинг учун у менга хабар беришга ҳам улгурмаган. Нималар бўляпти, а? Уф-ф-ф!”
Севара шу хаёллар билан ўтирганди, телефони жиринглади.
- Ассалому алайкум! Келин, яхшимисиз? Аббос ака қўнғироқларимга жавоб бермаяпти. Ижара пулини беришларингиз керак. Муддати ўтиб ҳам кетди. Жавоб бермагани учун сизга қилдим. Эртага эрталаб ўтаман. Бошқа пайтда уйда бўлмайсизлар-ку! Ижара пулини тайёрлаб қўйинг!
Севара нимадир дейишгаям улгурмади. Уй эгаси гапирди-гапирди ва алоқани узди.
- Ан-а-а, энди бошингни қайси тошга урасан? Кимдан ёрдам сўрайсан? – ўзига ўзи деди Севара.
👍28
88-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У дарҳол Аббосга қўнғироқ қилди. Узун-узун кетган гудоклар жавобсиз қолди.
- “Смс” ёзсаммикан? Йўқ, агар қамалган бўлса, мени ҳам текшириб қолишлари мумкин... Яхшиси, индамай қўя қоламан. Уйга деб йиғаётган пулимдан ижарага бераман, шекилли, - жувоннинг кайфияти тушиб кетди. – Агар Аббос ака келмаса, бу ижара уйдан чиқиб кетишим керак. Бунақада бирим икки бўлмайди. Яна Рита холаникига кўчаман, шекилли...
Севаранинг анча вақтгача уйқуси келмади. Хаёлан пулларининг ҳисоб-китобини қилди. Ҳаражатлари даромадидан ошиб кетиши мумкинлигини ўйлаб, бироз асабийлашди. Шу пайт телефонига хабар келганини билдирувчи мусиқа янгради.
“Нима қиляпсиз? Ҳали ухламагансиз, а? Ўйлаб кўрдингизми?”
Зоир ёзган хабар Севаранинг юрагини тепиб юборгандек бўлди. Бўғзига келиб қолди гўё.
- Нимани ўйлаб кўраман? Нега тинч қўймайди, бу, а? – тўнғиллаб бошқа ёнга ёнбошлаб ётди Севара.
“Мен ўша дамлардаги ёш Зоир эмасман, ўз ишим, ўз уйим бор...”
Зоир жувоннинг юрагини копток қилиб ўйнамоқчидек, смс юборишда давом этади.
- Ўшандаям ишлардингиз? – тўнғиллади Севара. – Фақат ойингиз “Сени уйлантиришим керак”, деб олиб қўярди.
“ Пулим етарли. Биламан, мени эрга тегдим, деб алдаяпсиз. Тегмагансиз. Биз барибир бирга бўламиз...”
- У-ф-ф-ф! – қалбининг тўёнларидан ўзини тутолмай ўрнидан туриб ўтириб олди Севара. – Нима қилиш керак, бу болани?
Севара алам билан лабларини тишлади. Телефонига тикилиб, хабарларни қайта ўқиди. Ҳаяжон ва ўкинчдан чуқур хўрсинди. Дунёга сиғмай кетаётгандек, ўрнидан туриб, дераза пардаларини очиб юборди. Ётоқ кровати устида қолган телефони эса яна уни ўртаб овоз чиқарди.
- Зоир, Зоир, Зоир... Жим ётсангиз-чи, ўрнингизда!
Севара келиб яна телефонини қўлига олди:
“Сизни ҳамон ўшандек севаман. Сизам мени севасиз. Ахир бизни айрилишга мажбур қилишди-ку!”
Севара ўпкаси тўлиб хўрсинди.
- Ҳа, айрилишга мажбур эдик. Бошқа йўлимиз йўқ эди, гуноҳкор эдик...
Аёл беихтиёр ўша воқеаларни хотирлади...
* * *
Сокин тун. Узоқ-узоқларда итларнинг ҳуриши, чигирткаларнинг чириллаши, ҳатто бехос ҳанграган эшакнинг овози ҳам бугун Севара учун гўзал. Чунки эри йўқ. Бугун навбатчи, кетган. Эри туманда “Тез ёрдам” машинаси ҳайдовчиси. Эрталаб чиқиб кетди, энди эртага эрталаб келади. Ҳар уч кунда шунақа навбатчилик қилади. Эрининг ишга кетиши Севара учун байрам. Сабаби, ўша навбатчилик тунида уни Зоир йўқлайди. Зоир тўпори, содда, жаҳлдор, аразчи йигит. Илк бор кўрганидаёқ унинг мушакдор гавдаси, бир қошини кўтариб қараши, одатга айланиб қолгани сабаб, бошини аввал ўнг кейин сўл томонга буриб қисирлатиб олиши... ҳамма-ҳаммаси Севарани мафтун этганди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У дарҳол Аббосга қўнғироқ қилди. Узун-узун кетган гудоклар жавобсиз қолди.
- “Смс” ёзсаммикан? Йўқ, агар қамалган бўлса, мени ҳам текшириб қолишлари мумкин... Яхшиси, индамай қўя қоламан. Уйга деб йиғаётган пулимдан ижарага бераман, шекилли, - жувоннинг кайфияти тушиб кетди. – Агар Аббос ака келмаса, бу ижара уйдан чиқиб кетишим керак. Бунақада бирим икки бўлмайди. Яна Рита холаникига кўчаман, шекилли...
Севаранинг анча вақтгача уйқуси келмади. Хаёлан пулларининг ҳисоб-китобини қилди. Ҳаражатлари даромадидан ошиб кетиши мумкинлигини ўйлаб, бироз асабийлашди. Шу пайт телефонига хабар келганини билдирувчи мусиқа янгради.
“Нима қиляпсиз? Ҳали ухламагансиз, а? Ўйлаб кўрдингизми?”
Зоир ёзган хабар Севаранинг юрагини тепиб юборгандек бўлди. Бўғзига келиб қолди гўё.
- Нимани ўйлаб кўраман? Нега тинч қўймайди, бу, а? – тўнғиллаб бошқа ёнга ёнбошлаб ётди Севара.
“Мен ўша дамлардаги ёш Зоир эмасман, ўз ишим, ўз уйим бор...”
Зоир жувоннинг юрагини копток қилиб ўйнамоқчидек, смс юборишда давом этади.
- Ўшандаям ишлардингиз? – тўнғиллади Севара. – Фақат ойингиз “Сени уйлантиришим керак”, деб олиб қўярди.
“ Пулим етарли. Биламан, мени эрга тегдим, деб алдаяпсиз. Тегмагансиз. Биз барибир бирга бўламиз...”
- У-ф-ф-ф! – қалбининг тўёнларидан ўзини тутолмай ўрнидан туриб ўтириб олди Севара. – Нима қилиш керак, бу болани?
Севара алам билан лабларини тишлади. Телефонига тикилиб, хабарларни қайта ўқиди. Ҳаяжон ва ўкинчдан чуқур хўрсинди. Дунёга сиғмай кетаётгандек, ўрнидан туриб, дераза пардаларини очиб юборди. Ётоқ кровати устида қолган телефони эса яна уни ўртаб овоз чиқарди.
- Зоир, Зоир, Зоир... Жим ётсангиз-чи, ўрнингизда!
Севара келиб яна телефонини қўлига олди:
“Сизни ҳамон ўшандек севаман. Сизам мени севасиз. Ахир бизни айрилишга мажбур қилишди-ку!”
Севара ўпкаси тўлиб хўрсинди.
- Ҳа, айрилишга мажбур эдик. Бошқа йўлимиз йўқ эди, гуноҳкор эдик...
Аёл беихтиёр ўша воқеаларни хотирлади...
* * *
Сокин тун. Узоқ-узоқларда итларнинг ҳуриши, чигирткаларнинг чириллаши, ҳатто бехос ҳанграган эшакнинг овози ҳам бугун Севара учун гўзал. Чунки эри йўқ. Бугун навбатчи, кетган. Эри туманда “Тез ёрдам” машинаси ҳайдовчиси. Эрталаб чиқиб кетди, энди эртага эрталаб келади. Ҳар уч кунда шунақа навбатчилик қилади. Эрининг ишга кетиши Севара учун байрам. Сабаби, ўша навбатчилик тунида уни Зоир йўқлайди. Зоир тўпори, содда, жаҳлдор, аразчи йигит. Илк бор кўрганидаёқ унинг мушакдор гавдаси, бир қошини кўтариб қараши, одатга айланиб қолгани сабаб, бошини аввал ўнг кейин сўл томонга буриб қисирлатиб олиши... ҳамма-ҳаммаси Севарани мафтун этганди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17
89-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Севара келин бўлиб тушганида у ҳарбий хизматга кетган экан. Биринчи фарзандига ҳомиладор чоғида бу қўшни йигит хизматдан қайтди, уларникига келди. Гарчи ҳомиладор бўлса-да, Севара йигитнинг ўзига тикилиб-тикилиб қараганини сезди. Севара ҳам унинг келишган келбатига, хушрўйлигига, салобатига гирифтор бўлди. Севара иккинчи боласини туққанида ҳам улар салом-аликдан нарига ўтмасди. Ҳаммаси Севараларнинг кранидан сув чиқмай қолганида бошланди. У ҳар куни Зоирларнинг ҳовлисидан сув ташишга мажбур эди. Ҳар кун йигит билан кўришар, сўрашар, суҳбатлашар, бора-бора ҳазил-ҳузул қиладиган ҳам бўлишди. Баъзан Зоир унинг сувини кўтаришиб ҳам келарди. Бу яқинлик охири ҳаддан ошишга, гуноҳга ботишга сабаб бўлди. Шу-шу улар Севаранинг эри – Жавлон ишга кетганида ҳижроннинг уйига ўт қўйиб, бу олов тафтидан ўзлари исиниб, роҳатланадиган бўлишди.
Ўша тунда ҳам Севара Зоирни интиқ кутаётган, атир-упага бурканиб висол учун тайёргарлик кўраётган эди. Энг жозибали, калта ҳарир тунги кўйлагини кийди. Лекин Зоир ҳар доимгидек унга хабар юбормади.
- Телефонининг пули тугагандир? – гумон қилди аёл.
Ниҳоят ҳар доимгидек дераза оҳиста, кетма-кет икки бор, уч сониялик сукутдан сўнг яна икки бор тақиллади.
- Келди, - ўзини ойнага солиб жилмайди Севара.
Кейин уй чироғини ўчирди. Аста дераза олдига келиб, ўта эҳтиёткорлик билан оча бошлади. Ташқаридан “Ўзингизмисиз?” деган овоз эшитилди. Ҳаяжон ичидаги Севара овознинг бошқачалигига эътибор қилмади.
- Ўзимман, кўп гапирмай кирсангиз-чи? – кўмаклашиш учун қўлини чўзди Севара.
Шу онда нималар бўлганини ўзи ҳам англамай қолди. Сониялар ичида бақувват қўл унинг ўзини ташқарига тортиб олди. Сўнг деворга тираб бўйнидан бўғди:
- Ўлдираман, қанжиқ! Ўлдираман!
Севара уни тортиб олган одам эри эканлигини билгач, нақ юраги товонига тушди. Бу ҳам етмагандек томоғи қаттиқ бўғилганидан нафас ололмай хушини йўқотар даражага келди.
- Ака, ўлдириб қўясиз, ака... – Жавлоннинг қўлига ёпишган Зоир эди.
- Ўлдирмоқчиман! Ҳа, ичинг ачияптими, ифлос! – бўкирди Жавлон.
Қиёмат қўпгандек бўлди. Шовқиндан югуриб чиққан Севаранинг қайнона-қайнотаси Жавлоннинг қўлидан Севарани ажратиб олишди. Ҳарир тунги кўйлаги унинг шармандали жисмини бекитолмаётганидек, қаро тун ҳам уларнинг гуноҳларини яшира олмади. Ҳаммаси ошкор бўлди. Жавлон ўша ернинг ўзида, ўша онда, ярим яланғоч Севарани болалари билан ота-онасининг уйига олиб келиб ташлади. Бор гапни айтди. Бир ойда буён уларнини кузатганини, ҳатто бир-бирига юборган хабарларини расмга тушириб олганини, пухта режа асосида Зоирни дераза олдида қўлга туширганини, кейин Севаранинг ўзи деразани очганини қайнотасига айтди-ю, хотинига талоғини бериб, изига қайтди. Тун салқинидан, қўрқувдан дир-дир қалтираб турган жувон шу ҳолида ота уйига сиғмади, болалари билан кўчага қувғин бўлди:
- Сендай қизим йўқ! Бир нима қилиб қўймасимдан кўзимдан йўқол! – ғазабдан титраб деди отаси.
Шундоқ ҳам уятдан ерга киргудек, қўрқувдан юраги қинидан чиққудек бўлиб турган Севара ҳеч нимани тушунмай уйқусираб, жавдираб турган болаларини етаклаб кўчага отилди. Ортидан эргашган онаси қизининг устига халат ёпишга улгурди, холос...
Ундан кейин Севара ота-онаси олдига бош эгиб, гуноҳидан ўтишларини сўраб кўп бора борди. Аммо шундоқ ҳам эл ичида бош кўтара олмай қолган ота уни кўчага қувиб солаверди...
* * *
Жувон ўша пешанасига “енгилтак” тамғаси босилган кунларни эслаб сергаклангандек бўлди. Оловли, куйдургувчи ҳисларга асир бўлмасликка тиришди. Ўзича ичида “Зоирни асло ўйламайман, хаёлимдан чиқариб ташлайман”, деб ўзига сўз бермоқчи ҳам бўлди.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Севара келин бўлиб тушганида у ҳарбий хизматга кетган экан. Биринчи фарзандига ҳомиладор чоғида бу қўшни йигит хизматдан қайтди, уларникига келди. Гарчи ҳомиладор бўлса-да, Севара йигитнинг ўзига тикилиб-тикилиб қараганини сезди. Севара ҳам унинг келишган келбатига, хушрўйлигига, салобатига гирифтор бўлди. Севара иккинчи боласини туққанида ҳам улар салом-аликдан нарига ўтмасди. Ҳаммаси Севараларнинг кранидан сув чиқмай қолганида бошланди. У ҳар куни Зоирларнинг ҳовлисидан сув ташишга мажбур эди. Ҳар кун йигит билан кўришар, сўрашар, суҳбатлашар, бора-бора ҳазил-ҳузул қиладиган ҳам бўлишди. Баъзан Зоир унинг сувини кўтаришиб ҳам келарди. Бу яқинлик охири ҳаддан ошишга, гуноҳга ботишга сабаб бўлди. Шу-шу улар Севаранинг эри – Жавлон ишга кетганида ҳижроннинг уйига ўт қўйиб, бу олов тафтидан ўзлари исиниб, роҳатланадиган бўлишди.
Ўша тунда ҳам Севара Зоирни интиқ кутаётган, атир-упага бурканиб висол учун тайёргарлик кўраётган эди. Энг жозибали, калта ҳарир тунги кўйлагини кийди. Лекин Зоир ҳар доимгидек унга хабар юбормади.
- Телефонининг пули тугагандир? – гумон қилди аёл.
Ниҳоят ҳар доимгидек дераза оҳиста, кетма-кет икки бор, уч сониялик сукутдан сўнг яна икки бор тақиллади.
- Келди, - ўзини ойнага солиб жилмайди Севара.
Кейин уй чироғини ўчирди. Аста дераза олдига келиб, ўта эҳтиёткорлик билан оча бошлади. Ташқаридан “Ўзингизмисиз?” деган овоз эшитилди. Ҳаяжон ичидаги Севара овознинг бошқачалигига эътибор қилмади.
- Ўзимман, кўп гапирмай кирсангиз-чи? – кўмаклашиш учун қўлини чўзди Севара.
Шу онда нималар бўлганини ўзи ҳам англамай қолди. Сониялар ичида бақувват қўл унинг ўзини ташқарига тортиб олди. Сўнг деворга тираб бўйнидан бўғди:
- Ўлдираман, қанжиқ! Ўлдираман!
Севара уни тортиб олган одам эри эканлигини билгач, нақ юраги товонига тушди. Бу ҳам етмагандек томоғи қаттиқ бўғилганидан нафас ололмай хушини йўқотар даражага келди.
- Ака, ўлдириб қўясиз, ака... – Жавлоннинг қўлига ёпишган Зоир эди.
- Ўлдирмоқчиман! Ҳа, ичинг ачияптими, ифлос! – бўкирди Жавлон.
Қиёмат қўпгандек бўлди. Шовқиндан югуриб чиққан Севаранинг қайнона-қайнотаси Жавлоннинг қўлидан Севарани ажратиб олишди. Ҳарир тунги кўйлаги унинг шармандали жисмини бекитолмаётганидек, қаро тун ҳам уларнинг гуноҳларини яшира олмади. Ҳаммаси ошкор бўлди. Жавлон ўша ернинг ўзида, ўша онда, ярим яланғоч Севарани болалари билан ота-онасининг уйига олиб келиб ташлади. Бор гапни айтди. Бир ойда буён уларнини кузатганини, ҳатто бир-бирига юборган хабарларини расмга тушириб олганини, пухта режа асосида Зоирни дераза олдида қўлга туширганини, кейин Севаранинг ўзи деразани очганини қайнотасига айтди-ю, хотинига талоғини бериб, изига қайтди. Тун салқинидан, қўрқувдан дир-дир қалтираб турган жувон шу ҳолида ота уйига сиғмади, болалари билан кўчага қувғин бўлди:
- Сендай қизим йўқ! Бир нима қилиб қўймасимдан кўзимдан йўқол! – ғазабдан титраб деди отаси.
Шундоқ ҳам уятдан ерга киргудек, қўрқувдан юраги қинидан чиққудек бўлиб турган Севара ҳеч нимани тушунмай уйқусираб, жавдираб турган болаларини етаклаб кўчага отилди. Ортидан эргашган онаси қизининг устига халат ёпишга улгурди, холос...
Ундан кейин Севара ота-онаси олдига бош эгиб, гуноҳидан ўтишларини сўраб кўп бора борди. Аммо шундоқ ҳам эл ичида бош кўтара олмай қолган ота уни кўчага қувиб солаверди...
* * *
Жувон ўша пешанасига “енгилтак” тамғаси босилган кунларни эслаб сергаклангандек бўлди. Оловли, куйдургувчи ҳисларга асир бўлмасликка тиришди. Ўзича ичида “Зоирни асло ўйламайман, хаёлимдан чиқариб ташлайман”, деб ўзига сўз бермоқчи ҳам бўлди.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍28
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
МАШАЪОЛЛОХ
Ҳаммани ҳам фарзандлари ота онасини Ҳаж зиёратига юбориш насиб қилсин🤲 🕋 деб битта лайк босиб қўямиз ❤️👍
Аллоҳ рози бўлсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳаммани ҳам фарзандлари ота онасини Ҳаж зиёратига юбориш насиб қилсин🤲 🕋 деб битта лайк босиб қўямиз ❤️👍
Аллоҳ рози бўлсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍10❤5👏4🥰1
❤️Хайрли тун қадрдоним❤️
⭐️Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз...
⭐️Эзгуликни қалбингизга жо қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз бесамар бўлмасин...
⭐️Сизларни Аллоҳ учун яхши кўраман!
⭐️Тунингиз осуда ўтсин, яхши дам олинг азизларим...
🌺🌺🌙🌺🌺🌙🌺🌺🌙🌺🌺
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
⭐️Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз...
⭐️Эзгуликни қалбингизга жо қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз бесамар бўлмасин...
⭐️Сизларни Аллоҳ учун яхши кўраман!
⭐️Тунингиз осуда ўтсин, яхши дам олинг азизларим...
🌺🌺🌙🌺🌺🌙🌺🌺🌙🌺🌺
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☀️ Aссалому алайкум. Якшанба тонги муборак бўлсин.
✨Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
✨Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✨Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
✨Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#nonushta
🔺Kerakli masalliqlar:
2 ta tuxum
40 gr shakar
90 gr un
20 gr suv
1 choy qoshiq razrehlitel
1 osh qoshiq asal
🔺Tayyorlanishi:
Idishga tuxum,shakar va asal solib aralashtirib olamiz. Un va razrexlitelni elakdan otkazib solib aralashtiramiz. Oxirida suv solib aralashtirib olamiz. Pastroq olovda quruq tovada ikki tarafini qizartirib pishirib olamiz.
Nachinkasi uchun hohishga koʻra shokilad pastasi yoki jemlardan foydalansela boʻladi.
Retsept yoqqan boʻlsa Nodirangizni duo qilishni unutmang.❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🔺Kerakli masalliqlar:
2 ta tuxum
40 gr shakar
90 gr un
20 gr suv
1 choy qoshiq razrehlitel
1 osh qoshiq asal
🔺Tayyorlanishi:
Idishga tuxum,shakar va asal solib aralashtirib olamiz. Un va razrexlitelni elakdan otkazib solib aralashtiramiz. Oxirida suv solib aralashtirib olamiz. Pastroq olovda quruq tovada ikki tarafini qizartirib pishirib olamiz.
Nachinkasi uchun hohishga koʻra shokilad pastasi yoki jemlardan foydalansela boʻladi.
Retsept yoqqan boʻlsa Nodirangizni duo qilishni unutmang.❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 Сизга ўхшаб боряпман ОТА...🥺
Жуда тасирли видео ролик
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Жуда тасирли видео ролик
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤4👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ЖОНИМ УКАМ...
Лавзи ҳалол инсон бўлгин отамдайин
Боринга минг шукур менинг укам
Укаларага юбориб қўямиз
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Лавзи ҳалол инсон бўлгин отамдайин
Боринга минг шукур менинг укам
Укаларага юбориб қўямиз
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🤗2🥰1
Оилавий бахтга эришишнинг оддий, синалган усули (воқеа)
Эрта тонг турмуш ўртоғимни ишга кузатгач, тез-тез нарсаларимни йиғдиму уч ёшли ўғлимни олиб, онамникига жўнадим. Онажоним ва дадажоним мени очиқ юз билан кутиб олдилар. Аммо мен уйга кирдиму, онамни қучиб йиғлай бошладим. Бу ҳолатни кўрган дадам қўлимдан набираларини олдилару, бошқа хонага ўтдилар…
«Онажон, мен ортиқ чидай олмайман, ажрашаман куёвингиз билан! Жонимдан тўйиб кетдим, онажон!» — деб, онамни маҳкам қучиб йиғлай бошладим. Онажоним: «Хўп, қизим, хўп, қизалоғим, сен нима десанг биз розимиз. Дадажонинг билан мен доимо сени қўллаб қувватлаймиз. Ўзингни бос, қизалоғим, доим ёнингдамиз» — деб мени овутдиларда, ошхонага олиб ўтдилар.
— Куёвингизнинг қилиқлари жонимга тегди. Ишдан кеч қайтади, доим баҳонаси тайёр. Гоҳида мендан араз қиладилар, мен билан тузук-қуруқ дилдан гаплашмайдилар, мени ёмон кўрадилар. Мен бундай ҳаётда яшай олмайман. Гоҳида менга жаҳл қилиб бақирадилар, тўйиб кетдим онажон…
Онажоним сукут билан бир оғиз гап қўшмай тингладилар. Сўнгра бир оз вақт жим ўтирдилар-да, бир оқ қоғоз ва қалам олиб, қоғозга ўртасидан вертикал қилиб чизиқ чизиб менга узатдилар ва дедилар:
— Маша шу чизиқнинг чап томонига куёвимнинг айбларини бирма-бир ёзиб чиқ.
Мен :— Нега, онажон? — деб сўрашимга эътибор ҳам бермадилар.
— Ёз, ёз, сен ёзавер…» — дедилар. Мен ҳам бир оз ўйланиб ўтириб, иштиёқ билан қоғозга ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтади. Менга жаҳл қилади. Мен билан гаплашмайди. Менга бақиради» каби феълларини қоғозга ёзар эканман ўйладим:
— Онажоним доим «яхши» дейдиган куёвларининг аҳволини бир кўриб қўйсинлар, бир боплаб ёзай, қоғозлари тўлиб кетсин…
Ёзиб тугатдим-да, онажонимга қоғозни узатдим. Онажоним ёзганларимни ўқиб ҳам кўрмадилард-а, қоғозни ўзимга қайтариб, дедилар:
— Энди ҳар бир ёзган куёвимни ёмон феълининг рўпарасига, чизиқнинг ўнг томонига унинг ўша феълига сенинг ўзинг қиладиган жавобингни ёзиб чиқ» — десалар бўладими?
— Ёз, ёза қол! — мен жавоб ёзмай ҳеч қаёққа кетолмаслигимни англагач амаллаб ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтадилар» нинг рўпарисига – “Кеч келгани учун қовоқ уйиб кутиб оламан;
«Менга жаҳл қиладилар» нинг рўпарисига — «Мен кейин хафа бўламан, овқат тайёрламайман» каби ўзимнинг уларга жавоб ҳисларимни амаллаб қоғозга туширдим.
Онажонимга узатар эканман «Куёвингиз-да, ҳаммасини бошлайдиган!» дедим. Онам қўлимдан қоғозни олдилар-да, қайчи билан ўрта чизиқдан тенг иккига бўлиб қирқдилар. Куёвларининг ёмон феъллари ёзилган бўлагини ғижимлаб, ахлат челагига ташладилар. Менинг қўштирноқ ичидаги «феълларим» туширилган қоғозни ўзимга узатдиларда:
— Қизалоғим, ҳаёт ўйинчоқ эмас, қўлингда ўз қўлларинг билан ёзилган «феълларинг» турибди. Ҳозир кийинасан, набирам биз билан қолади. Қўлингдаги қоғоз билан уйингга борасан. Ўз уйингда ўз феълларингни ўқиб, ҳазм қиласан. Куёвим сенинг қандай феълларингга чидаётганини ўйлайсан. Ақлингни йиғ. Ўшандан кейин ҳам «Йўқ, мен ҳақман!» десанг биз рози, — дедилар-у, менинг қўлимга қоғозни тутқазиб кўчага чиқариб қўйдилар. Мен нима бўлганини англаб-англамай уйга кириб келдим. Ошхона курсисига омонатгина ўтирдим-да, ўз қўлларим билан ёзган чиройли «феълларим»ни ўқий бошладим. Ўқир эканман, «Наҳот мен шунчалар ёмон аёл бўлсам, наҳот менинг турмуш ўртоғим шунчалик феълимга чидаб яшаётган бўлсалар?!» — дедим.
Мен ўзимнинг шайтонга қулоқ тутган нафсимни деб норасида ўғлимни тирик етим қилишимга, ўзимни эса бебахт қилишимга бир қадам қолганлигини сездим. Хушёр торттим-да, турмуш ўртоғим ишдан келишларига тансиқ овқат тайёрладим. Уйларни гўзаллаштирдим. Турмуш ўртоғим ишдан қайтдилар. Мен юзимда табассум, очиқ чеҳра билан уларни кутиб олдим. Ҳурматларини жойига қўйиб, аёллик мулозаматини қуюқлаштирдим. Хўжайиним ҳайрон, хурсанд эдилар. Ва ниҳоят
— Бугун кун бошқачами? — дедилар. Мен эса уларга шундай дедим:
— Сизни менга тақдир қилиб берган Аллоҳимга ҳамдлар бўлсин. Энди бутун ҳаётимиз бошқача бўлади…
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Эрта тонг турмуш ўртоғимни ишга кузатгач, тез-тез нарсаларимни йиғдиму уч ёшли ўғлимни олиб, онамникига жўнадим. Онажоним ва дадажоним мени очиқ юз билан кутиб олдилар. Аммо мен уйга кирдиму, онамни қучиб йиғлай бошладим. Бу ҳолатни кўрган дадам қўлимдан набираларини олдилару, бошқа хонага ўтдилар…
«Онажон, мен ортиқ чидай олмайман, ажрашаман куёвингиз билан! Жонимдан тўйиб кетдим, онажон!» — деб, онамни маҳкам қучиб йиғлай бошладим. Онажоним: «Хўп, қизим, хўп, қизалоғим, сен нима десанг биз розимиз. Дадажонинг билан мен доимо сени қўллаб қувватлаймиз. Ўзингни бос, қизалоғим, доим ёнингдамиз» — деб мени овутдиларда, ошхонага олиб ўтдилар.
— Куёвингизнинг қилиқлари жонимга тегди. Ишдан кеч қайтади, доим баҳонаси тайёр. Гоҳида мендан араз қиладилар, мен билан тузук-қуруқ дилдан гаплашмайдилар, мени ёмон кўрадилар. Мен бундай ҳаётда яшай олмайман. Гоҳида менга жаҳл қилиб бақирадилар, тўйиб кетдим онажон…
Онажоним сукут билан бир оғиз гап қўшмай тингладилар. Сўнгра бир оз вақт жим ўтирдилар-да, бир оқ қоғоз ва қалам олиб, қоғозга ўртасидан вертикал қилиб чизиқ чизиб менга узатдилар ва дедилар:
— Маша шу чизиқнинг чап томонига куёвимнинг айбларини бирма-бир ёзиб чиқ.
Мен :— Нега, онажон? — деб сўрашимга эътибор ҳам бермадилар.
— Ёз, ёз, сен ёзавер…» — дедилар. Мен ҳам бир оз ўйланиб ўтириб, иштиёқ билан қоғозга ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтади. Менга жаҳл қилади. Мен билан гаплашмайди. Менга бақиради» каби феълларини қоғозга ёзар эканман ўйладим:
— Онажоним доим «яхши» дейдиган куёвларининг аҳволини бир кўриб қўйсинлар, бир боплаб ёзай, қоғозлари тўлиб кетсин…
Ёзиб тугатдим-да, онажонимга қоғозни узатдим. Онажоним ёзганларимни ўқиб ҳам кўрмадилард-а, қоғозни ўзимга қайтариб, дедилар:
— Энди ҳар бир ёзган куёвимни ёмон феълининг рўпарасига, чизиқнинг ўнг томонига унинг ўша феълига сенинг ўзинг қиладиган жавобингни ёзиб чиқ» — десалар бўладими?
— Ёз, ёза қол! — мен жавоб ёзмай ҳеч қаёққа кетолмаслигимни англагач амаллаб ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтадилар» нинг рўпарисига – “Кеч келгани учун қовоқ уйиб кутиб оламан;
«Менга жаҳл қиладилар» нинг рўпарисига — «Мен кейин хафа бўламан, овқат тайёрламайман» каби ўзимнинг уларга жавоб ҳисларимни амаллаб қоғозга туширдим.
Онажонимга узатар эканман «Куёвингиз-да, ҳаммасини бошлайдиган!» дедим. Онам қўлимдан қоғозни олдилар-да, қайчи билан ўрта чизиқдан тенг иккига бўлиб қирқдилар. Куёвларининг ёмон феъллари ёзилган бўлагини ғижимлаб, ахлат челагига ташладилар. Менинг қўштирноқ ичидаги «феълларим» туширилган қоғозни ўзимга узатдиларда:
— Қизалоғим, ҳаёт ўйинчоқ эмас, қўлингда ўз қўлларинг билан ёзилган «феълларинг» турибди. Ҳозир кийинасан, набирам биз билан қолади. Қўлингдаги қоғоз билан уйингга борасан. Ўз уйингда ўз феълларингни ўқиб, ҳазм қиласан. Куёвим сенинг қандай феълларингга чидаётганини ўйлайсан. Ақлингни йиғ. Ўшандан кейин ҳам «Йўқ, мен ҳақман!» десанг биз рози, — дедилар-у, менинг қўлимга қоғозни тутқазиб кўчага чиқариб қўйдилар. Мен нима бўлганини англаб-англамай уйга кириб келдим. Ошхона курсисига омонатгина ўтирдим-да, ўз қўлларим билан ёзган чиройли «феълларим»ни ўқий бошладим. Ўқир эканман, «Наҳот мен шунчалар ёмон аёл бўлсам, наҳот менинг турмуш ўртоғим шунчалик феълимга чидаб яшаётган бўлсалар?!» — дедим.
Мен ўзимнинг шайтонга қулоқ тутган нафсимни деб норасида ўғлимни тирик етим қилишимга, ўзимни эса бебахт қилишимга бир қадам қолганлигини сездим. Хушёр торттим-да, турмуш ўртоғим ишдан келишларига тансиқ овқат тайёрладим. Уйларни гўзаллаштирдим. Турмуш ўртоғим ишдан қайтдилар. Мен юзимда табассум, очиқ чеҳра билан уларни кутиб олдим. Ҳурматларини жойига қўйиб, аёллик мулозаматини қуюқлаштирдим. Хўжайиним ҳайрон, хурсанд эдилар. Ва ниҳоят
— Бугун кун бошқачами? — дедилар. Мен эса уларга шундай дедим:
— Сизни менга тақдир қилиб берган Аллоҳимга ҳамдлар бўлсин. Энди бутун ҳаётимиз бошқача бўлади…
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Soch to‘kilishidan aziyat chekyapsizmi?
💆♀ Sochlaringizni tiklashni, toʻliq davolanish orqali bu muammodan xalos bo‘lishni xohlaysizmi?
👩⚕ Men Dermotokosmetolog Nozima Ahunova bu masalada sizga samarali yordam beraman. Soch to‘kilishini birgalikda bartaraf etamiz!
✅ Hoziroq murojaat qiling! ⬇️
@DermatokosmetologNozima
📞+998901755641
💆♀ Sochlaringizni tiklashni, toʻliq davolanish orqali bu muammodan xalos bo‘lishni xohlaysizmi?
👩⚕ Men Dermotokosmetolog Nozima Ahunova bu masalada sizga samarali yordam beraman. Soch to‘kilishini birgalikda bartaraf etamiz!
✅ Hoziroq murojaat qiling! ⬇️
@DermatokosmetologNozima
📞+998901755641
👍3
90-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бунга ўзини мажбурлаётганини сезгандек, бу фикрга қарши туришга урингандек, Зоирдан ҳамон хабар келарди.
“Мени аввалгидек ғўр йигит десангиз адашасиз. Орадан ўтган вақт мени анча ўзгартирди. Бозорда айтганингиздек, сизга ёрдам бера олмайдиган аҳволда эмасман...”
- Оббо, ухласа бўлмайдими? Тавба, шунча хабар ёзаётганини хотини сезмаяптими? – туйғуларига таслим бўлишдан чўчиб, ўзини қўярга жой топа олмаётганди Севара. – Нима қилсам экан?
“Ҳеч бўлмаса, биттагина жавоб ёзинг. Майли, яхши ухланг. Сизнинг ёнингизга учиб боришга доим тайёр Зоир...”
- Учиб келганингизни нима қиламан? – ўзига ўзи гапира бошлади Севара. – Шунча дардингиз бор экан, чиндан севаркансиз, нега ғойиб бўлиб кетдингиз? Қанча қийналдим, кўчада қолдим. Энди ўзимга келганимда...
Севара минғирлаганча дераза олдига борди-қайтди. Сўнг ўрнига келиб ўтирди. Хўрсинганча чўзилди.
- Ҳалиям ўзимга келганим йўқ, аслида. Ё... – яна ўрнидан туриб олди Севара. – Ё... Майли ёрдам беринг, ижара уйимнинг пулини тўланг, десаммикан? Билиб олардим, ростдан ҳам ўзини тутиб олибдими? У-ф-ф-ф, нега бир қарорга кела олмайман, а? Нега бунақа ўзимни бошқара олмайман?
Жувонни шайтон ҳали у кўйга солиб, ҳали бу кўйга солиб уйқу берай демасди.
* * *
- Гулюз, Гулюз! – ошхона томонга қараб бақирди Матлуба.
- Ҳа ойи, - Гулюзнинг овози эшитилди.
- Мени ошхонага олиб бор... – Матлуба шу гапни айтиш асносида қизининг оёқ шарпасини ҳам сезди. – Келдингми, дейман?
- Келдим. Аста-аста кўзларингиз кўряптими, дейман ойи, - қувониб кетди Гулюз.
- Қайда? Кўзимнинг вазифасиниям қулоғим бажаряпти. Эшитиб биляпман...
- Ҳали кўриб кетасиз, ойи. Ошхонада нима қилмоқчисиз?
- Катта бувингнинг олдига чиқмоқчиман.
- Катта бувим ташқарини айлангани чиқиб кетди. Сизнинг ухлаб қолганингизни кўриб, “Пича дам олсин”, деди.
Шу пайт эшик очилди. Энди онасининг қўлидан тутган Гулюз икки қадам орқага тисарилиб, каридорга қаради:
- Катта буви келдингизми? Ошхонага ўтаверинг, ойимни ҳам олиб бораман. Ачиққина кўк чой дамлаб бераман.
- Пастда ҳам ҳеч ким йўқ экан. Ярим соат айландимми, йўқми толиқдим. Дамласанг, дамла, - деди Бибисора кампир ичкариларкан.
Гулюз онасини етаклаб, катта бувисининг ортидан юрди. Саксон ёшни қоралаган Бибисора кампир аслида Матлубанинг ота томондан бувиси эди. Яъни, отасининг онаси, онасининг қайнонаси. Шунинг учун Матлубанинг болалари уни катта буви, Матлубанинг онасини эса буви дейишарди. Бибисора кампир азалдан чаққон, тетик ва ўткир. У неварасининг автоҳалокатга учраганини келинидан эшитиб, бирга келди. Момо ҳамон ўз келинига қайноналик қилади.
- Мен ўзим қараб тураман, Матлубага. Сиз эртага уйга кетаверасиз, келинларингизга бош бўлинг. Иккимиз ҳам йўқ, рўзғор нима бўлади? - деди келган куниёқ Матлубанинг онасига.
- Майли, - деди олтмишдан ошаётган аёл ҳам келинлигини унутмай.
Мана ўшандан буён – беш кундирки, момо Матлубаникида. Бир кун аввал момо кетмоқчи бўлди. Матлуба қаршилик қилди:
- Бувижон, кетманг. Сиз кетсангиз мен нақ ёрилиб кетаман. Кўриб турибсиз, аҳволимни. Кўзим кўрмаётганига кўника олмаяпман. Телевизор кўра олмасам, ташқарига чиқиб айланиб кела олмасам... Биргина сиз менга овунч бўлиб турибсиз. Илтимос, кетманг...
Бибисора кампир неварасини тушунди. Дарҳол қолишга рози бўлди. Матлуба эса Аббос ҳам момо қайнонасининг ёнида қаттиқ гапира олмаслиги, кўнгилсиз воқеалар бўлмаслиги, рўзғори тинч бўлишини ўйлаб хотиржам тортганди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бунга ўзини мажбурлаётганини сезгандек, бу фикрга қарши туришга урингандек, Зоирдан ҳамон хабар келарди.
“Мени аввалгидек ғўр йигит десангиз адашасиз. Орадан ўтган вақт мени анча ўзгартирди. Бозорда айтганингиздек, сизга ёрдам бера олмайдиган аҳволда эмасман...”
- Оббо, ухласа бўлмайдими? Тавба, шунча хабар ёзаётганини хотини сезмаяптими? – туйғуларига таслим бўлишдан чўчиб, ўзини қўярга жой топа олмаётганди Севара. – Нима қилсам экан?
“Ҳеч бўлмаса, биттагина жавоб ёзинг. Майли, яхши ухланг. Сизнинг ёнингизга учиб боришга доим тайёр Зоир...”
- Учиб келганингизни нима қиламан? – ўзига ўзи гапира бошлади Севара. – Шунча дардингиз бор экан, чиндан севаркансиз, нега ғойиб бўлиб кетдингиз? Қанча қийналдим, кўчада қолдим. Энди ўзимга келганимда...
Севара минғирлаганча дераза олдига борди-қайтди. Сўнг ўрнига келиб ўтирди. Хўрсинганча чўзилди.
- Ҳалиям ўзимга келганим йўқ, аслида. Ё... – яна ўрнидан туриб олди Севара. – Ё... Майли ёрдам беринг, ижара уйимнинг пулини тўланг, десаммикан? Билиб олардим, ростдан ҳам ўзини тутиб олибдими? У-ф-ф-ф, нега бир қарорга кела олмайман, а? Нега бунақа ўзимни бошқара олмайман?
Жувонни шайтон ҳали у кўйга солиб, ҳали бу кўйга солиб уйқу берай демасди.
* * *
- Гулюз, Гулюз! – ошхона томонга қараб бақирди Матлуба.
- Ҳа ойи, - Гулюзнинг овози эшитилди.
- Мени ошхонага олиб бор... – Матлуба шу гапни айтиш асносида қизининг оёқ шарпасини ҳам сезди. – Келдингми, дейман?
- Келдим. Аста-аста кўзларингиз кўряптими, дейман ойи, - қувониб кетди Гулюз.
- Қайда? Кўзимнинг вазифасиниям қулоғим бажаряпти. Эшитиб биляпман...
- Ҳали кўриб кетасиз, ойи. Ошхонада нима қилмоқчисиз?
- Катта бувингнинг олдига чиқмоқчиман.
- Катта бувим ташқарини айлангани чиқиб кетди. Сизнинг ухлаб қолганингизни кўриб, “Пича дам олсин”, деди.
Шу пайт эшик очилди. Энди онасининг қўлидан тутган Гулюз икки қадам орқага тисарилиб, каридорга қаради:
- Катта буви келдингизми? Ошхонага ўтаверинг, ойимни ҳам олиб бораман. Ачиққина кўк чой дамлаб бераман.
- Пастда ҳам ҳеч ким йўқ экан. Ярим соат айландимми, йўқми толиқдим. Дамласанг, дамла, - деди Бибисора кампир ичкариларкан.
Гулюз онасини етаклаб, катта бувисининг ортидан юрди. Саксон ёшни қоралаган Бибисора кампир аслида Матлубанинг ота томондан бувиси эди. Яъни, отасининг онаси, онасининг қайнонаси. Шунинг учун Матлубанинг болалари уни катта буви, Матлубанинг онасини эса буви дейишарди. Бибисора кампир азалдан чаққон, тетик ва ўткир. У неварасининг автоҳалокатга учраганини келинидан эшитиб, бирга келди. Момо ҳамон ўз келинига қайноналик қилади.
- Мен ўзим қараб тураман, Матлубага. Сиз эртага уйга кетаверасиз, келинларингизга бош бўлинг. Иккимиз ҳам йўқ, рўзғор нима бўлади? - деди келган куниёқ Матлубанинг онасига.
- Майли, - деди олтмишдан ошаётган аёл ҳам келинлигини унутмай.
Мана ўшандан буён – беш кундирки, момо Матлубаникида. Бир кун аввал момо кетмоқчи бўлди. Матлуба қаршилик қилди:
- Бувижон, кетманг. Сиз кетсангиз мен нақ ёрилиб кетаман. Кўриб турибсиз, аҳволимни. Кўзим кўрмаётганига кўника олмаяпман. Телевизор кўра олмасам, ташқарига чиқиб айланиб кела олмасам... Биргина сиз менга овунч бўлиб турибсиз. Илтимос, кетманг...
Бибисора кампир неварасини тушунди. Дарҳол қолишга рози бўлди. Матлуба эса Аббос ҳам момо қайнонасининг ёнида қаттиқ гапира олмаслиги, кўнгилсиз воқеалар бўлмаслиги, рўзғори тинч бўлишини ўйлаб хотиржам тортганди.
👍23
91-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Лекин момо эр-хотиннинг сохта муносабатини дарҳол сезди. Тез-тез Матлубани сўроққа тута бошлади:
- Куёв ўзини бошқача тутади. Омонат одамдек... Ё мендан тортиняптмикан?
- Бувижон, сизнинг кўнглингизни оғритмай деётганда...
- Йўқ, барибир эринг бошқача бўлиб қолган. Уйда ўтирса ҳам игнанинг устида ўтиргандек ўтиради.
- Буви, уям менинг кўзларим кўрмаётганидан сиқиляпти-да.
- Ҳа, шундаймикан ё... – ўйга толади момо.
Матлуба жуда сиқилиб кетганида бувисига ҳаммасини айтиб бергиси келади. Энг ёмони кеча бўлди. Нигора билан гаплашаётганида бувиси келиб қолибди. Матлуба гаплашаётгани учун шарпасини ҳам сезмабди. Матлубанинг “Мажбурликдан, қамалишдан қўрққани учун жим юрибди, бормаяпти мегажиннинг ёнига”, деганини эшитиб қолибди. Матлуба Нигора билан хайрлашгач, бувиси сўроққа тутиб бошлади:
- Ким қамалишдан қўрқяпти? Ким мегажиннинг ёнига бормаяпти?
- А? Буви, қачон келдингиз? Намоз ўқимаётганмидингиз? – Матлуба буткул ўзини йўқотиб қўйди.
- Ўқиб бўлдим. Кимни гапирдинг? Куёвними? Нега қамалади, Аббосжон?
- Буви, нималар деяпсиз? Бир ўртоғим билан гаплашаётгандим. Бир танишини айтиб бераётганди.
- Мен ўртоғингнинг гапини эшитганим йўқ. Сенинг гапингни эшитдим. Сен айтдинг. “Қамалишдан қўрққани учун жим юрибди, мегажиннинг ёнига бормаяпти”, дединг. Эрингдан бошқа кимни айтасан?
Матлуба бир зум жим бўлиб қолди. Ўзини йўқотди. Зўрға гап топиб берди:
- Эслолмаяпман, буви. Ундан сўрадим-ку, мен. Куёвингиз нега қамалади? Иши яхши бўлса, ҳалол одам бўлса... Сиз нотўғри эшитгансиз...
- Ҳмм...
Матлуба бувисининг кинояли товушидан ёлғонлари зое кетганини, ҳали бир кун кампирнинг берадиган саволларига тайёр туришини англади. Шунинг учун ҳар сафар кампир билан суҳбатга киришиш олдидан бир юраги такка-пукка бўлади.
- Кел ўтир... – Матлубанинг қўлидан тутди Бибисора кампир. – Ошхонага киряпмиз. Ҳозир бирга чой ичиб, гурунг қиламиз.
Матлубанинг яна юраги ҳапиққандек бўлди. Қизи ва бувиси кўмагида ошхонадаги диванга ўтирди. Гулюзнинг тарақ-туруқ қилишидан чой дамлаётгани сезилиб турарди.
- Мана, чой. Совусин, қўлингизга бераман, ойи. Мана, шоколад ва печенье ҳам қўйдим. Эрмак қилиб ўтирасизлар... Овқат пиширадиган вақт бўлгунча мен дарс қиламан, - деди Гулюз.
- Боравер, ойингга чойни ўзим ичираман, - деди Бибисора кампир.
Синчков бувиси билан ёлғиз қолиш Матлубани янаям чўчитди.
- Дугонанг тинчиб кетибдими? - қўрққани бўлиб Бибисора кампир айнан Матлубанинг ёлғонидан гап бошлади.
- Қайси дугонам? – билмаганга олди Матлуба ҳам.
- Анув, эри қамалмоқчи бўлган, мегажини бор, дугонанг-да...
- Ҳа, уми? Гаплашганим йўқ, бувижон. Олинг, шоколаддан олинг.
- Ширинликни суймайман, биласан-ку! Ўзи эри нега қамалишдан қўрқиб юрибди, экан? – кампир яна мавзуни ўша томонга бурди.
- Суриштирмадим, буви...
- Нима қиласан, ёлғон гапириб Матлу? Мендан ниманидир яшираётганингни билиб турибман-ку! – бирдан “ҳужум”га ўтди момо.
Матлуба нурсиз кўзларини бувисининг овози келган томонга тикканча қотди-қолди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Лекин момо эр-хотиннинг сохта муносабатини дарҳол сезди. Тез-тез Матлубани сўроққа тута бошлади:
- Куёв ўзини бошқача тутади. Омонат одамдек... Ё мендан тортиняптмикан?
- Бувижон, сизнинг кўнглингизни оғритмай деётганда...
- Йўқ, барибир эринг бошқача бўлиб қолган. Уйда ўтирса ҳам игнанинг устида ўтиргандек ўтиради.
- Буви, уям менинг кўзларим кўрмаётганидан сиқиляпти-да.
- Ҳа, шундаймикан ё... – ўйга толади момо.
Матлуба жуда сиқилиб кетганида бувисига ҳаммасини айтиб бергиси келади. Энг ёмони кеча бўлди. Нигора билан гаплашаётганида бувиси келиб қолибди. Матлуба гаплашаётгани учун шарпасини ҳам сезмабди. Матлубанинг “Мажбурликдан, қамалишдан қўрққани учун жим юрибди, бормаяпти мегажиннинг ёнига”, деганини эшитиб қолибди. Матлуба Нигора билан хайрлашгач, бувиси сўроққа тутиб бошлади:
- Ким қамалишдан қўрқяпти? Ким мегажиннинг ёнига бормаяпти?
- А? Буви, қачон келдингиз? Намоз ўқимаётганмидингиз? – Матлуба буткул ўзини йўқотиб қўйди.
- Ўқиб бўлдим. Кимни гапирдинг? Куёвними? Нега қамалади, Аббосжон?
- Буви, нималар деяпсиз? Бир ўртоғим билан гаплашаётгандим. Бир танишини айтиб бераётганди.
- Мен ўртоғингнинг гапини эшитганим йўқ. Сенинг гапингни эшитдим. Сен айтдинг. “Қамалишдан қўрққани учун жим юрибди, мегажиннинг ёнига бормаяпти”, дединг. Эрингдан бошқа кимни айтасан?
Матлуба бир зум жим бўлиб қолди. Ўзини йўқотди. Зўрға гап топиб берди:
- Эслолмаяпман, буви. Ундан сўрадим-ку, мен. Куёвингиз нега қамалади? Иши яхши бўлса, ҳалол одам бўлса... Сиз нотўғри эшитгансиз...
- Ҳмм...
Матлуба бувисининг кинояли товушидан ёлғонлари зое кетганини, ҳали бир кун кампирнинг берадиган саволларига тайёр туришини англади. Шунинг учун ҳар сафар кампир билан суҳбатга киришиш олдидан бир юраги такка-пукка бўлади.
- Кел ўтир... – Матлубанинг қўлидан тутди Бибисора кампир. – Ошхонага киряпмиз. Ҳозир бирга чой ичиб, гурунг қиламиз.
Матлубанинг яна юраги ҳапиққандек бўлди. Қизи ва бувиси кўмагида ошхонадаги диванга ўтирди. Гулюзнинг тарақ-туруқ қилишидан чой дамлаётгани сезилиб турарди.
- Мана, чой. Совусин, қўлингизга бераман, ойи. Мана, шоколад ва печенье ҳам қўйдим. Эрмак қилиб ўтирасизлар... Овқат пиширадиган вақт бўлгунча мен дарс қиламан, - деди Гулюз.
- Боравер, ойингга чойни ўзим ичираман, - деди Бибисора кампир.
Синчков бувиси билан ёлғиз қолиш Матлубани янаям чўчитди.
- Дугонанг тинчиб кетибдими? - қўрққани бўлиб Бибисора кампир айнан Матлубанинг ёлғонидан гап бошлади.
- Қайси дугонам? – билмаганга олди Матлуба ҳам.
- Анув, эри қамалмоқчи бўлган, мегажини бор, дугонанг-да...
- Ҳа, уми? Гаплашганим йўқ, бувижон. Олинг, шоколаддан олинг.
- Ширинликни суймайман, биласан-ку! Ўзи эри нега қамалишдан қўрқиб юрибди, экан? – кампир яна мавзуни ўша томонга бурди.
- Суриштирмадим, буви...
- Нима қиласан, ёлғон гапириб Матлу? Мендан ниманидир яшираётганингни билиб турибман-ку! – бирдан “ҳужум”га ўтди момо.
Матлуба нурсиз кўзларини бувисининг овози келган томонга тикканча қотди-қолди.
👍19
92-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бувисининг ўзига раҳм билан тикилиб турганини ҳис қилди. Кўзларидан сизиб чиққан ёш яноқларини намлади. Ўпкаси тўлди. Бехос қўлларини кампир томон чўзди:
-Буви, бувижон... Қанисиз? Ёнимга келинг...
Бибисора кампир ёшига мос бўлмаган чаққонлик билан Матлубанинг ёнига ўтди.
-Нима дейсан, болам? – момо неварасининг елкасидан тутди.
Матлуба кампирнинг аввал қўлларини ушлади. Кейин бағрини ўзича пайпаслаб чамалаган бўлди-да, қаттиқ қучди.
- Бувижон, дардимнинг ҳеч кимга айта олмаяпман. На онамга, на қизларимга... Дугонам билади, холос... Кейин... Марғубага ҳам учини чиқардим.
- Ўзи ҳаммага айтиб бўлай дебсан. Мендан яширганинг нимаси? Нима бўлди? Қани гапир...
- Буви... – ўзини босолмай йиғлай бошлади Матлуба. – Дунёга сиғмаяпман. Нима қиларимни билмайман. Ўлиб қолай дедим. Ўлолмадим, ҳам.
Кампир неварасини бағридан итарди:
- Сен ҳали ўзингни машина тагига ташлаган бўлма, яна...
Матлуба гарчи бувисини кўрмаётган бўлса-да, худди ёш қизчалардек уятдан кафти билан юзларини беркитиб олди. “Ҳа” дегандек, кампирнинг гапини маъқуллаб бошини тинимсиз силкирди. Момо унинг қўлларини юзидан тортди.
- Мен шунақа аҳмоқ бўлиб қолдим, буви... Ўзимни билмайдиган даражада аҳмоқ бўлиб қолдим.
- Бир бошидан айт, йиғлайвермай...
- Куёвингиз... – бурини “шўрқ” этказиб тортиб оларкан, гап бошлади Матлуба. Бирдан овозини пастлаб бувисига тайинлади. – Ҳалиги... сизга ҳаммасини айтиб бераман. Фақат... Гулюзнинг келаётганини билсангиз, мени тўхтатинг.
- Хўп, хўп. У дарс қиламан, деди-ку, айтавер.
- Куёвингиз, биз ёш аёлга илакишиб қолган, - баттар ҳиқиллади Матлуба. Йиғлай-йиғлай бор гапни айта кетди.
Момо уни миқ этмай тингларди. Гоҳ “Хаҳ, нодон болам-а”, деб қўйса, гоҳ “Нафсига ўт тушсин”, деб куёвини койиган бўлиб қўярди.
- У ёш, чиройли, яна жуда замонавий. Лаб бўёқлари, тирноқ бўёқлари кийимларига мос, - ўртоғининг ўзида йўқ қўғирчоғини мақтаётган боғча қизчасидек ўкинч билан гапирарди Матлуба. – Мен қараб-чуриб бўлдим. Юзим буришиб, сочим оқариб, қорним чиқиб... Хуллас... куёвингизнинг ўрнида мен бўлсам ҳам унга кетардим...
- Болаларингни аралаштириб бекор қилибсан. Бу - биринчи хатойинг.
- Болалар билмайди. Аралаштирмадим, бувижон.
- Аралаштириб бўлибсан. “Уч қизимни бир йилда эрга бераман, кейин кетаверинг”, деганинг аралаштирмаганингми? Болалар ҳеч қачон эр-хотин муносабатларининг қурбони бўлмаслиги керак. Иккинчи кечириб бўлмас хатойинг - жонингга қасд қилганинг. Сен жонингга қасд қилганинг учун эринг сени қайта севиб қолдими? Ё ўша мегажинидан кечвордими?
Матлуба “йўқ” дегандек бошини икки ёнга қимирлатди.
- Кўрдингми? Сенинг курашгинг келмаган. Ожизлигинг мана шу курашишни истамаганингда! – жаҳлини зўрға босиб гапирарди кампир. - Ожиз аёлларгина оиласини сақлаб қолиш учун курашмайдилар! Кейин жабрини ҳам ўзлари тотадилар! Мана, сенам тотаяпсан! Неча кун шифохонада ётиб жонинг азобда қолди, жабрми бу! Кўзларинг кўрмай қолди, буям жабр! Аслида ҳеч ким, ҳеч қандай муносабат кўз нурларингга арзимайди! Буни ўзинг ҳам англагандирсан?
Матлуба бувисининг гапларини маъқуллаб бош ирғади. Кўзларидан яна милтиллаб ёш оқа бошлади:
- Ўнта хотин олмайдими, кўзларим кўрса бўлди, эди, деб ўтирибман.
- Ана... Нима дедим!
- Жонлантириш бўлимида ўзимни қабрда ётибман деб ўйладим. Шунда... болаларим менсиз қай аҳволга тушишини, ўқишлари қолиб кетиб, келажаклари барбод бўлиши ўйлаб... нақадар худбинлик қилганимни англадим.
- Отаси бошқа аёлга қараб югурганида, сен гўрга қараб югуришни кўзлагансан. “Иккимиз икки ёнга қараб кетсак, болаларим нима қилади”, демагансан...
- Шу-у-у... Шуни энди тушундим, бувижон. Кейин Нигор ақл ўргатди. Пўписа қилиб, куёвингизни қўрқитдим. Болаларим учун шундай қилдим. “Агар бизни ташлаб қўйсангиз, жонимга қасд қилишимга сабабчи эканлигингизни терговчига айтиб бераман”, дедим. Қарабсизки, мулойим бўлди-қолди. Рўзғорим бут, болаларимни ўқишлари жойида, ўзи ҳар куни уйда, мени дўхтирга олиб борган-даволатган...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бувисининг ўзига раҳм билан тикилиб турганини ҳис қилди. Кўзларидан сизиб чиққан ёш яноқларини намлади. Ўпкаси тўлди. Бехос қўлларини кампир томон чўзди:
-Буви, бувижон... Қанисиз? Ёнимга келинг...
Бибисора кампир ёшига мос бўлмаган чаққонлик билан Матлубанинг ёнига ўтди.
-Нима дейсан, болам? – момо неварасининг елкасидан тутди.
Матлуба кампирнинг аввал қўлларини ушлади. Кейин бағрини ўзича пайпаслаб чамалаган бўлди-да, қаттиқ қучди.
- Бувижон, дардимнинг ҳеч кимга айта олмаяпман. На онамга, на қизларимга... Дугонам билади, холос... Кейин... Марғубага ҳам учини чиқардим.
- Ўзи ҳаммага айтиб бўлай дебсан. Мендан яширганинг нимаси? Нима бўлди? Қани гапир...
- Буви... – ўзини босолмай йиғлай бошлади Матлуба. – Дунёга сиғмаяпман. Нима қиларимни билмайман. Ўлиб қолай дедим. Ўлолмадим, ҳам.
Кампир неварасини бағридан итарди:
- Сен ҳали ўзингни машина тагига ташлаган бўлма, яна...
Матлуба гарчи бувисини кўрмаётган бўлса-да, худди ёш қизчалардек уятдан кафти билан юзларини беркитиб олди. “Ҳа” дегандек, кампирнинг гапини маъқуллаб бошини тинимсиз силкирди. Момо унинг қўлларини юзидан тортди.
- Мен шунақа аҳмоқ бўлиб қолдим, буви... Ўзимни билмайдиган даражада аҳмоқ бўлиб қолдим.
- Бир бошидан айт, йиғлайвермай...
- Куёвингиз... – бурини “шўрқ” этказиб тортиб оларкан, гап бошлади Матлуба. Бирдан овозини пастлаб бувисига тайинлади. – Ҳалиги... сизга ҳаммасини айтиб бераман. Фақат... Гулюзнинг келаётганини билсангиз, мени тўхтатинг.
- Хўп, хўп. У дарс қиламан, деди-ку, айтавер.
- Куёвингиз, биз ёш аёлга илакишиб қолган, - баттар ҳиқиллади Матлуба. Йиғлай-йиғлай бор гапни айта кетди.
Момо уни миқ этмай тингларди. Гоҳ “Хаҳ, нодон болам-а”, деб қўйса, гоҳ “Нафсига ўт тушсин”, деб куёвини койиган бўлиб қўярди.
- У ёш, чиройли, яна жуда замонавий. Лаб бўёқлари, тирноқ бўёқлари кийимларига мос, - ўртоғининг ўзида йўқ қўғирчоғини мақтаётган боғча қизчасидек ўкинч билан гапирарди Матлуба. – Мен қараб-чуриб бўлдим. Юзим буришиб, сочим оқариб, қорним чиқиб... Хуллас... куёвингизнинг ўрнида мен бўлсам ҳам унга кетардим...
- Болаларингни аралаштириб бекор қилибсан. Бу - биринчи хатойинг.
- Болалар билмайди. Аралаштирмадим, бувижон.
- Аралаштириб бўлибсан. “Уч қизимни бир йилда эрга бераман, кейин кетаверинг”, деганинг аралаштирмаганингми? Болалар ҳеч қачон эр-хотин муносабатларининг қурбони бўлмаслиги керак. Иккинчи кечириб бўлмас хатойинг - жонингга қасд қилганинг. Сен жонингга қасд қилганинг учун эринг сени қайта севиб қолдими? Ё ўша мегажинидан кечвордими?
Матлуба “йўқ” дегандек бошини икки ёнга қимирлатди.
- Кўрдингми? Сенинг курашгинг келмаган. Ожизлигинг мана шу курашишни истамаганингда! – жаҳлини зўрға босиб гапирарди кампир. - Ожиз аёлларгина оиласини сақлаб қолиш учун курашмайдилар! Кейин жабрини ҳам ўзлари тотадилар! Мана, сенам тотаяпсан! Неча кун шифохонада ётиб жонинг азобда қолди, жабрми бу! Кўзларинг кўрмай қолди, буям жабр! Аслида ҳеч ким, ҳеч қандай муносабат кўз нурларингга арзимайди! Буни ўзинг ҳам англагандирсан?
Матлуба бувисининг гапларини маъқуллаб бош ирғади. Кўзларидан яна милтиллаб ёш оқа бошлади:
- Ўнта хотин олмайдими, кўзларим кўрса бўлди, эди, деб ўтирибман.
- Ана... Нима дедим!
- Жонлантириш бўлимида ўзимни қабрда ётибман деб ўйладим. Шунда... болаларим менсиз қай аҳволга тушишини, ўқишлари қолиб кетиб, келажаклари барбод бўлиши ўйлаб... нақадар худбинлик қилганимни англадим.
- Отаси бошқа аёлга қараб югурганида, сен гўрга қараб югуришни кўзлагансан. “Иккимиз икки ёнга қараб кетсак, болаларим нима қилади”, демагансан...
- Шу-у-у... Шуни энди тушундим, бувижон. Кейин Нигор ақл ўргатди. Пўписа қилиб, куёвингизни қўрқитдим. Болаларим учун шундай қилдим. “Агар бизни ташлаб қўйсангиз, жонимга қасд қилишимга сабабчи эканлигингизни терговчига айтиб бераман”, дедим. Қарабсизки, мулойим бўлди-қолди. Рўзғорим бут, болаларимни ўқишлари жойида, ўзи ҳар куни уйда, мени дўхтирга олиб борган-даволатган...
👍20
93-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Дугонанг сендан минг чандон ақлли экан. Унинг маслаҳатларига амал қил. Кейин... асло куёвга беписанд қарама, ёмон гапирма, бепардоз юрма!
- Буви-и-и, - ҳафсаласи пир бўлди Матлубанинг. – Қандай қилиб пардоз қиламан? Қизиқмисиз?
- Гулҳаё бор, Гулюз бор, Гулранг бор... Бир оғиз айтсанг, бўлди. Безартириб қўяди. Кейин... Кийимларинг ҳам оҳорсиз, эски. Ҳамма кийим ўз қўлингда бўлса, Гулҳаёга айт цехларингдан икки хил кўйлак олиб келиб беради.
- Кўр ҳолимда-я!
- Ҳа, кўр ҳолингда ҳам! Сен кўрмаяпсан, аммо атрофингдагилар сени кўряпти. Эринг кўряпти, мен кўряпман. Қараганда баҳри дили очиладиган бўлиб ўтир. Атир сепиб ол...
Матлуба қиқир-қиқир кула бошлади. Кампир бундан таажжубга тушди. Неварасига тикилиб турди-да, сўради:
- Нима кулгили гап айтдим?
- Буви сиз ўша аёлни кўрмагансиз-да! Кўрсангиз, чиранма, деган бўлардингиз...
- Чиранишинг шарт эмас, озгина ҳаракат қилсанг бўлди. Аслида у аёлдан устун томонларинг жуда кўп. Буни фақат сен ўзинг билмайсан... Агар ҳозир айтсам, ўзинг ҳам ҳайрон қоласан...
Матлуба бирдан сергак тортди, ғазаби ҳам келди:
- Қанақа устун томоним бўлиши мумкин? Ундан қариман, ундан хунукман, бунинг устига кўрман!
- Булар устун томонларинг олдида арзимас нарсалар... – кампир бу гапларни шу қадар ишонч билан айтдики, Матлуба анчадан буён хазинасини йўқотиб юриб, дарагини эшитгани қароқчи сингари дадилланди.
* * *
- Фейсбукдаги изоҳларни ҳам ўқидиларингми?
- Мен ўқидим. Ҳамма Умидни мақтаяпти. Ҳақиқий исдеъдод, ҳақиқий фарзанд дебди.
- Мана, биттасини ўқиб берайми: “Ҳамма болалар ҳам интернетга, телефонга ёпишиб қолмаган. Истеъдодли ва онасини, оиласини ўйлайдиганлар ҳам бор экан. Яша, ўғил бола!”
Ижтимоий тармоқлардан тарқаб кетган видеолавҳа изоҳларини ҳар томондан ўртоқлари ўқир, Умид қулоқларига ишонмасди.
- Ҳаммаси охирги видеога ёзилганми? – сўради охири.
- Ҳа, - деди Шаҳбоз. – Эсингда бўлса, кайфиятсиз тепгандинг. Кейин ойингни эслаганингда кўзинг ёша тўлган...
- Қани, мен ойим билан овора бўлиб кўрмабман ҳам, - Умид Муҳаммадалининг қўлидаги телефонга термулди.
Тасвирда Умид тўхтамай копток билан турли машқлар қилар, ўта енгил ва чаққон ҳаракатлари чиндан ажойиб. Ҳатто тасвирга олган ўртоғи атрофидаги болаларнинг ростмана ҳайрат билан тикилиб турганини ҳам кўрсатиб ўтибди. Бу орада видеога олаётган бири эътироз қилибди. Овоз Суннатники. У насиҳат қилган бўлибди:
- Умид, кайфиятсиз ўйнаяпсан. Сал табассум билан ўйнасанг-чи...
- Бугунча борим шу, ошна, - дебди Умид сониялар ичида коптокдан нигоҳларини олиб унга қараркан. - Ойим шифохонада. Автоҳалокатга учради. Мен айнан бизга мухлис бўлаётган томошабинларнинг ишончини оқлаш учун келдим. Хаёлим ойимда. Кўп гапирмай тезроқ ол, мен ойимнинг ёнига кетай. Биттагина ўғлиман. Мени кўрмай қолса, тинчи йўқолади...
- Вой, яхшими, ойинг? Нега айтмадинг, бизга? – бу Муҳаммадалининг хавотирли овози. У тасвирда кўринмаса-да, овози аниқ эшитилибди.
- Яхши. Аммо бошидан жароҳат олгани боис, кўзлари кўрмаяпти... - Умид коптокни ўзидан сал нарида турган Шаҳбозга тепиб, кета бошлабди: - Шунга сиқилиб кетяпман. Бугунга етар, кетдим мен.
Умиднинг буткул кайфияти тушиб кетгани, ҳатто кўзлари ёшга тўлгани видеотасвирда аниқ кўринибди. Шу билан тасвир тугаган.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Дугонанг сендан минг чандон ақлли экан. Унинг маслаҳатларига амал қил. Кейин... асло куёвга беписанд қарама, ёмон гапирма, бепардоз юрма!
- Буви-и-и, - ҳафсаласи пир бўлди Матлубанинг. – Қандай қилиб пардоз қиламан? Қизиқмисиз?
- Гулҳаё бор, Гулюз бор, Гулранг бор... Бир оғиз айтсанг, бўлди. Безартириб қўяди. Кейин... Кийимларинг ҳам оҳорсиз, эски. Ҳамма кийим ўз қўлингда бўлса, Гулҳаёга айт цехларингдан икки хил кўйлак олиб келиб беради.
- Кўр ҳолимда-я!
- Ҳа, кўр ҳолингда ҳам! Сен кўрмаяпсан, аммо атрофингдагилар сени кўряпти. Эринг кўряпти, мен кўряпман. Қараганда баҳри дили очиладиган бўлиб ўтир. Атир сепиб ол...
Матлуба қиқир-қиқир кула бошлади. Кампир бундан таажжубга тушди. Неварасига тикилиб турди-да, сўради:
- Нима кулгили гап айтдим?
- Буви сиз ўша аёлни кўрмагансиз-да! Кўрсангиз, чиранма, деган бўлардингиз...
- Чиранишинг шарт эмас, озгина ҳаракат қилсанг бўлди. Аслида у аёлдан устун томонларинг жуда кўп. Буни фақат сен ўзинг билмайсан... Агар ҳозир айтсам, ўзинг ҳам ҳайрон қоласан...
Матлуба бирдан сергак тортди, ғазаби ҳам келди:
- Қанақа устун томоним бўлиши мумкин? Ундан қариман, ундан хунукман, бунинг устига кўрман!
- Булар устун томонларинг олдида арзимас нарсалар... – кампир бу гапларни шу қадар ишонч билан айтдики, Матлуба анчадан буён хазинасини йўқотиб юриб, дарагини эшитгани қароқчи сингари дадилланди.
* * *
- Фейсбукдаги изоҳларни ҳам ўқидиларингми?
- Мен ўқидим. Ҳамма Умидни мақтаяпти. Ҳақиқий исдеъдод, ҳақиқий фарзанд дебди.
- Мана, биттасини ўқиб берайми: “Ҳамма болалар ҳам интернетга, телефонга ёпишиб қолмаган. Истеъдодли ва онасини, оиласини ўйлайдиганлар ҳам бор экан. Яша, ўғил бола!”
Ижтимоий тармоқлардан тарқаб кетган видеолавҳа изоҳларини ҳар томондан ўртоқлари ўқир, Умид қулоқларига ишонмасди.
- Ҳаммаси охирги видеога ёзилганми? – сўради охири.
- Ҳа, - деди Шаҳбоз. – Эсингда бўлса, кайфиятсиз тепгандинг. Кейин ойингни эслаганингда кўзинг ёша тўлган...
- Қани, мен ойим билан овора бўлиб кўрмабман ҳам, - Умид Муҳаммадалининг қўлидаги телефонга термулди.
Тасвирда Умид тўхтамай копток билан турли машқлар қилар, ўта енгил ва чаққон ҳаракатлари чиндан ажойиб. Ҳатто тасвирга олган ўртоғи атрофидаги болаларнинг ростмана ҳайрат билан тикилиб турганини ҳам кўрсатиб ўтибди. Бу орада видеога олаётган бири эътироз қилибди. Овоз Суннатники. У насиҳат қилган бўлибди:
- Умид, кайфиятсиз ўйнаяпсан. Сал табассум билан ўйнасанг-чи...
- Бугунча борим шу, ошна, - дебди Умид сониялар ичида коптокдан нигоҳларини олиб унга қараркан. - Ойим шифохонада. Автоҳалокатга учради. Мен айнан бизга мухлис бўлаётган томошабинларнинг ишончини оқлаш учун келдим. Хаёлим ойимда. Кўп гапирмай тезроқ ол, мен ойимнинг ёнига кетай. Биттагина ўғлиман. Мени кўрмай қолса, тинчи йўқолади...
- Вой, яхшими, ойинг? Нега айтмадинг, бизга? – бу Муҳаммадалининг хавотирли овози. У тасвирда кўринмаса-да, овози аниқ эшитилибди.
- Яхши. Аммо бошидан жароҳат олгани боис, кўзлари кўрмаяпти... - Умид коптокни ўзидан сал нарида турган Шаҳбозга тепиб, кета бошлабди: - Шунга сиқилиб кетяпман. Бугунга етар, кетдим мен.
Умиднинг буткул кайфияти тушиб кетгани, ҳатто кўзлари ёшга тўлгани видеотасвирда аниқ кўринибди. Шу билан тасвир тугаган.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍15😢2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Хайрли тун!
🌙Тангри ёмонликка дучор этмасин,
Номардлар қўлида ночор этмасин.
Ҳеч инсон дилига бермангиз озор,
Сизга ҳам ҳеч зотдан озор етмасин.
Аллоҳга омонатсиз...
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌙Тангри ёмонликка дучор этмасин,
Номардлар қўлида ночор этмасин.
Ҳеч инсон дилига бермангиз озор,
Сизга ҳам ҳеч зотдан озор етмасин.
Аллоҳга омонатсиз...
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌤 ХАЙРЛИ ТОНГ!
Бугун 11-НОЯБРЬ 💥
🌷 Ассалому алайкум!
Душанба тонги муборак бўлсин...
☀️Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! 🌼
💐Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!❤️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бугун 11-НОЯБРЬ 💥
🌷 Ассалому алайкум!
Душанба тонги муборак бўлсин...
☀️Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! 🌼
💐Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!❤️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🥰2👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌦 Ассалому Алайкум! Хафтанинг биринчи куни, Душанба тонги муборак бўлсин! 🍁
🍂 Қалбингиз иймонга
🍂 Уйингиз қувончга
🍂 Юзингиз нурга
🍂 Кунингиз хайрли амалларга бой бўлсин.
Бошланган янги кун барчага омадли келсин! 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🍂 Қалбингиз иймонга
🍂 Уйингиз қувончга
🍂 Юзингиз нурга
🍂 Кунингиз хайрли амалларга бой бўлсин.
Бошланган янги кун барчага омадли келсин! 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4🥰1
Она нидоси!
Онамнинг фақат бир кўзи бор эди. Нариги кузининг ўрни чуқур бўлиб ётар, уни кўрганимда жирканиб кетардим. Мен айнан онамнинг бир кўзи йўқлиги сабабли тенгдошларим олдида хижолат чекар, очиғи ундан ор қилардим. Отам ёшлигимда автоҳалокат туфайли ўлиб кетганди. Оиламизни боқиш онамнинг зиммасида эди. У бир мактаб ошхонасида ишларди. Мактабда бошланғич синфда ўқиб юрган кезларим онам мендан ҳабар олиш учун синфимизга кирганида, уятдан худди ерга кириб кетгудек бўлардим. Шу-шу синфдошларим мени “биркўз хотиннинг ўғли” деб устимдан куладиган бўлишди. Ўша пайтда очиғи, шу ногирон аёлдан туғилганим учун ўз тақдиримга лаънатлар ўқидим.
Бир куни онамнинг юзига тик боқиб унга шу гапларни айтдим: “Қачонгача сиз туфайли ўртоқларимга кулги бўлиб юраман? Сиздек онам борлигидан ор қиламан! Сизнинг борлигингиз мен учун ҳақорат!”.
Онам индамади. Ёлғиз кўзи билан менга термилиб қолди, кейин ўгирилиб нари кетди. Мен ўша пайтда айтган гапларимни мулоҳаза қиладиган ҳолатда эмасдим. Ғазабдан ўзимни қўйгани жой тополмасдим. Унинг кўнгли, ҳис-туйғулари мени умуман қизиқтирмасди. Мен у билан бир уйда туришни истамасдим, зотан бу уй ҳам аслида ижарахона эди. Мактабни битирганимдан сўнг, тил ўрганиб, Сингапурга ўқишга кетдим.
Бир муддатдан сўнг ўша ердан уйландим. Таниш-билишларимдан қарз олиб, ўзимга уй сотиб олдим. Кейин болаларимиз дунёга келди. Мен ҳаётимдан мамнун эдим. Онам ёдимдан ҳам кўтарилган эди. Бир кун онам Сингапурга менинг уйимни сўроқлаб келди. У неча йилдирки, мени кўрмаганди. Эшик олдида ўйнаб ўтирган болаларим аввалига бир кўзли кампирни кўриб, қўрқувга тушдилар, кейин кула бошлашди. Мен уларга “бу аёл бувингиз” деёлмадим. У остонамдан ҳатлаши билан “нега келиб болаларимни қўрқитасиз?” деб ўшқирдим. Онам гуноҳкорона бош эгиб “мен бошқа уйга келиб қолибман, узр” дедию, чиқиб кетди. Орадан яна йиллар ўтди. Бир кун собиқ синфдошларимдан мактуб олдим. Хотинимга “хизмат сафарига кетяпман” дедим-у, ўшаёққа учдим. Учрашувдан чиқарканман, ногоҳ эски ижара уйимиз эсимга тушди-ю, болалигим ўтган маҳаллага йўл олдим. Ижара уйимиз эшигини уй бекаси очди. У менга онамнинг вафот этганини айтди. Аввал ҳиёл енгил тортгандек бўлдим. Кейин эса, юрагимни тушуниксиз бир маҳзунлик чулғади. Уй бекаси уйидан бир конверт чиқариб берди. Онам менга бериб қўйишларини тайинлаган экан.
Дарҳол хатини ўқишга тутиндим: “Жигарбандим, кўзимнинг оқу қораси! Омонмисан? Эртаю кеч сени ўйлайман, сени дуо қиламан, болам. Сингапурга бориб, болаларингни қўрқитганим учун мен аҳмоқ онангни кечир. Синфдошларинг билан учрашувга келишингни эшитиб, жуда қувондим. Лекин қарилик қурсин, сен келар пайтда хасталикка чалиниб, ўрнимдан ҳам туролмай қолдим. Болажоним, бир умр мен, бир кўз онангни деб хижолатда яшаганинг учун олдингда айбдорман. Лекин, бир сирни айтсам, балки бу мажруҳ онангнинг гуноҳидан ўтарсан? Сен кичкиналигингда отанг билан бирга автоҳалокатга учрагандинг. Отанг вафот этди. Сен эса, бир кўзингни йўқотгандинг. Мен биттаю битта боламнинг биркўз бўлиб ўсишини истамадим. Отангдан қолган уйни сотиб, ижара уйга кўчиб ўтдим. Уйнинг пулини жарроҳлик амалиёти харажатлари учун тўладим. Жарроҳлар бир кўзимни ўйиб, сенинг қорачиқларинг ўрнига жойлашди. Ҳайриятки, кўзларимиз бир хил экан. Ҳеч ким сенинг бир кўзинг бошқа бир вужуддан кўчирилганини сезмасди. Мен шу пайтга қадар “болам сен менинг кўзим билан дунёни кўриб юрибсан” дея олмадим. Деёлмасдим ҳам. Сенинг муваффақиятларингни эшитиб, шу қадар ғурурга тўлардимки, бу оламда мен учун бошқа бахт ҳам, қувонч ҳам йўқ эди.
Дунёда бир ҳақиқат бор: сен менинг ўғлимсан!
Менга шу етади. Сени жонидан яхши кўргувчи онанг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Онамнинг фақат бир кўзи бор эди. Нариги кузининг ўрни чуқур бўлиб ётар, уни кўрганимда жирканиб кетардим. Мен айнан онамнинг бир кўзи йўқлиги сабабли тенгдошларим олдида хижолат чекар, очиғи ундан ор қилардим. Отам ёшлигимда автоҳалокат туфайли ўлиб кетганди. Оиламизни боқиш онамнинг зиммасида эди. У бир мактаб ошхонасида ишларди. Мактабда бошланғич синфда ўқиб юрган кезларим онам мендан ҳабар олиш учун синфимизга кирганида, уятдан худди ерга кириб кетгудек бўлардим. Шу-шу синфдошларим мени “биркўз хотиннинг ўғли” деб устимдан куладиган бўлишди. Ўша пайтда очиғи, шу ногирон аёлдан туғилганим учун ўз тақдиримга лаънатлар ўқидим.
Бир куни онамнинг юзига тик боқиб унга шу гапларни айтдим: “Қачонгача сиз туфайли ўртоқларимга кулги бўлиб юраман? Сиздек онам борлигидан ор қиламан! Сизнинг борлигингиз мен учун ҳақорат!”.
Онам индамади. Ёлғиз кўзи билан менга термилиб қолди, кейин ўгирилиб нари кетди. Мен ўша пайтда айтган гапларимни мулоҳаза қиладиган ҳолатда эмасдим. Ғазабдан ўзимни қўйгани жой тополмасдим. Унинг кўнгли, ҳис-туйғулари мени умуман қизиқтирмасди. Мен у билан бир уйда туришни истамасдим, зотан бу уй ҳам аслида ижарахона эди. Мактабни битирганимдан сўнг, тил ўрганиб, Сингапурга ўқишга кетдим.
Бир муддатдан сўнг ўша ердан уйландим. Таниш-билишларимдан қарз олиб, ўзимга уй сотиб олдим. Кейин болаларимиз дунёга келди. Мен ҳаётимдан мамнун эдим. Онам ёдимдан ҳам кўтарилган эди. Бир кун онам Сингапурга менинг уйимни сўроқлаб келди. У неча йилдирки, мени кўрмаганди. Эшик олдида ўйнаб ўтирган болаларим аввалига бир кўзли кампирни кўриб, қўрқувга тушдилар, кейин кула бошлашди. Мен уларга “бу аёл бувингиз” деёлмадим. У остонамдан ҳатлаши билан “нега келиб болаларимни қўрқитасиз?” деб ўшқирдим. Онам гуноҳкорона бош эгиб “мен бошқа уйга келиб қолибман, узр” дедию, чиқиб кетди. Орадан яна йиллар ўтди. Бир кун собиқ синфдошларимдан мактуб олдим. Хотинимга “хизмат сафарига кетяпман” дедим-у, ўшаёққа учдим. Учрашувдан чиқарканман, ногоҳ эски ижара уйимиз эсимга тушди-ю, болалигим ўтган маҳаллага йўл олдим. Ижара уйимиз эшигини уй бекаси очди. У менга онамнинг вафот этганини айтди. Аввал ҳиёл енгил тортгандек бўлдим. Кейин эса, юрагимни тушуниксиз бир маҳзунлик чулғади. Уй бекаси уйидан бир конверт чиқариб берди. Онам менга бериб қўйишларини тайинлаган экан.
Дарҳол хатини ўқишга тутиндим: “Жигарбандим, кўзимнинг оқу қораси! Омонмисан? Эртаю кеч сени ўйлайман, сени дуо қиламан, болам. Сингапурга бориб, болаларингни қўрқитганим учун мен аҳмоқ онангни кечир. Синфдошларинг билан учрашувга келишингни эшитиб, жуда қувондим. Лекин қарилик қурсин, сен келар пайтда хасталикка чалиниб, ўрнимдан ҳам туролмай қолдим. Болажоним, бир умр мен, бир кўз онангни деб хижолатда яшаганинг учун олдингда айбдорман. Лекин, бир сирни айтсам, балки бу мажруҳ онангнинг гуноҳидан ўтарсан? Сен кичкиналигингда отанг билан бирга автоҳалокатга учрагандинг. Отанг вафот этди. Сен эса, бир кўзингни йўқотгандинг. Мен биттаю битта боламнинг биркўз бўлиб ўсишини истамадим. Отангдан қолган уйни сотиб, ижара уйга кўчиб ўтдим. Уйнинг пулини жарроҳлик амалиёти харажатлари учун тўладим. Жарроҳлар бир кўзимни ўйиб, сенинг қорачиқларинг ўрнига жойлашди. Ҳайриятки, кўзларимиз бир хил экан. Ҳеч ким сенинг бир кўзинг бошқа бир вужуддан кўчирилганини сезмасди. Мен шу пайтга қадар “болам сен менинг кўзим билан дунёни кўриб юрибсан” дея олмадим. Деёлмасдим ҳам. Сенинг муваффақиятларингни эшитиб, шу қадар ғурурга тўлардимки, бу оламда мен учун бошқа бахт ҳам, қувонч ҳам йўқ эди.
Дунёда бир ҳақиқат бор: сен менинг ўғлимсан!
Менга шу етади. Сени жонидан яхши кўргувчи онанг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍23🔥2😢2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
300 gr sut
1 osh qoshiq shakar
1 osh qoshiq droja
1 ta tuxum
40 gr saryogʻ
1 osh qoshiq olma sirkasi
Un
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
1 osh qoshiq shakar
1 osh qoshiq droja
1 ta tuxum
40 gr saryogʻ
1 osh qoshiq olma sirkasi
Un
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3🔥1