This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Истардимки хар бир Аёлни халоват билан яшайдиган yйи булсин💕
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤4👍2
Нима учун ОНА ОНАЖОН, дейилади, биласизми?
Мана жавоби!
"Жоним, Сенга жон бўлсин, болам!" дейди-да!
Нима учун ОНА чиройи, кучи ва умрини йўқотади, биласизми?
Мана жавоби!
"Чиройим, кучим ва бор умрим сенга фидо бўлсин, болам!" дейди-да!
Нима учун она ҳеч овқат емайди, биласизми?
Мана жавоби!
"Сен есанг, мен егандек бўламан, ол, болам!" дейди-да...
Оналарнинг қадрига етинг! Тез-тез йўқлпб туринг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Мана жавоби!
"Жоним, Сенга жон бўлсин, болам!" дейди-да!
Нима учун ОНА чиройи, кучи ва умрини йўқотади, биласизми?
Мана жавоби!
"Чиройим, кучим ва бор умрим сенга фидо бўлсин, болам!" дейди-да!
Нима учун она ҳеч овқат емайди, биласизми?
Мана жавоби!
"Сен есанг, мен егандек бўламан, ол, болам!" дейди-да...
Оналарнинг қадрига етинг! Тез-тез йўқлпб туринг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7😢2❤1
🌿 Ayol o‘g‘lini bir shapaloq urdi:
Kech bo‘lganda qayerdan kelyapsan?
Bolakay o‘ng qo‘lini kuylagining ichiga tiqib olgan edi.
Yuzida ikkilanish zohir buldi:
- Qirdan...
- Nimadir o‘g‘irladingmi? Men uyda o‘tir degandimku. Qani ko‘rsat!
Yana bitta tarsaki tushgach, bolakay qo‘ynidan bir dona boychechak chiqardi.
-- Izlab izlab bittagina topdim deya qoʻrqa pisa qo‘lini cho‘zdi onasiga....
-- Tug‘ilgan kuningiz bilan ayajon!!!.
_Onaning ko‘zlarida yosh g‘iltilladi...«kechir...onangni bolam»...!_
Moddiy boyligi bor odam boy emas ,balkim oddiy narsadan ham hikmat topa olgan odam boydir.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Kech bo‘lganda qayerdan kelyapsan?
Bolakay o‘ng qo‘lini kuylagining ichiga tiqib olgan edi.
Yuzida ikkilanish zohir buldi:
- Qirdan...
- Nimadir o‘g‘irladingmi? Men uyda o‘tir degandimku. Qani ko‘rsat!
Yana bitta tarsaki tushgach, bolakay qo‘ynidan bir dona boychechak chiqardi.
-- Izlab izlab bittagina topdim deya qoʻrqa pisa qo‘lini cho‘zdi onasiga....
-- Tug‘ilgan kuningiz bilan ayajon!!!.
_Onaning ko‘zlarida yosh g‘iltilladi...«kechir...onangni bolam»...!_
Moddiy boyligi bor odam boy emas ,balkim oddiy narsadan ham hikmat topa olgan odam boydir.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7🥰1😢1
#кундошлар
105-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Фойдаси йўқ. Матлуба хайкал каби эди. Бир нуқтадан кўз узмай, қотиб турувчи ҳайкал.
- Ойи-и-и, - Гулранг йиғламсираб онасини силкилай бошлади. Матлуба бу дунёдан узилиб қолганга ўхшарди.
- Ойижон, мени кщряпсизми? Ойи... – онасининг кўзларини ўзига қаратишга уринда қиз.
Афсус, Матлуба бу дунёдан узилиб қолгандек эди. Гулранг ўзини йўқотиб, нима қилишини билмай қолди.
🍃
Рашк, алам, нафрат ва ғазаб домида қолган Ҳилола ўзини қўярга жой топа олмасди. Бу Севара дегани шунчалар ҳам ифлос бўладими? Аввалига ўзини Зоирни танимайдигандек тутди. Ҳилола “Бозорда турасиз, эрим ёнингизга боради, қолиб кетади. Буни ҳам тан олмайсизми?” деди.
- Нима бўпти, шунга? Эринг сени севмаса, мендами айб? – дея жавоб берди Севара Ҳилолани сенсираб.
Бундан Ҳилоланинг ғазаби қайнаб кетди. Севарани тилига келганини қайтармай ҳақоратлади. Севара эса унинг аламини келтириб, асабига тега бошлади.
- Бўлдими, ҳақоратлаб бўлдингми? Аслида ўзинг шунақасан, хўпми? – деди қувноқ овозда Севара. – Шунақа бўлганинг учун ҳам эринг сенга қарамайди. Нима келади, қўлингдан? Ҳа, Зоир билан бир-биримизни севамиз! Сен Зоирнинг уйидаги чўрисисан! Мен эса қироличасиман!
- Кимни чўри деяпсан, ислос, бузуқ! – Севаранинг масҳаромуз гапларига чидолмай қичқирди Ҳилола ҳам.
- Сен-да, чўри. Ҳарқалай, менмасман!
- Чўрилигимни қаерда кўрибсан, ит! – аламдан ёрилиб кетай дерди Ҳилола!
- Кўрмасам ҳам биламан! Сен унинг сассиқ ички кийимларини, носкиларини ювиб тозалайсан. У менинг ёнимга ўша тоза кийимларни кийиб, атирга бурканиб келади. Сени сўкади, бир тийинга олмайди. Менга “асалим, жоним” деб истаган нарсамни олиб беради! Қалай?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
105-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Фойдаси йўқ. Матлуба хайкал каби эди. Бир нуқтадан кўз узмай, қотиб турувчи ҳайкал.
- Ойи-и-и, - Гулранг йиғламсираб онасини силкилай бошлади. Матлуба бу дунёдан узилиб қолганга ўхшарди.
- Ойижон, мени кщряпсизми? Ойи... – онасининг кўзларини ўзига қаратишга уринда қиз.
Афсус, Матлуба бу дунёдан узилиб қолгандек эди. Гулранг ўзини йўқотиб, нима қилишини билмай қолди.
🍃
Рашк, алам, нафрат ва ғазаб домида қолган Ҳилола ўзини қўярга жой топа олмасди. Бу Севара дегани шунчалар ҳам ифлос бўладими? Аввалига ўзини Зоирни танимайдигандек тутди. Ҳилола “Бозорда турасиз, эрим ёнингизга боради, қолиб кетади. Буни ҳам тан олмайсизми?” деди.
- Нима бўпти, шунга? Эринг сени севмаса, мендами айб? – дея жавоб берди Севара Ҳилолани сенсираб.
Бундан Ҳилоланинг ғазаби қайнаб кетди. Севарани тилига келганини қайтармай ҳақоратлади. Севара эса унинг аламини келтириб, асабига тега бошлади.
- Бўлдими, ҳақоратлаб бўлдингми? Аслида ўзинг шунақасан, хўпми? – деди қувноқ овозда Севара. – Шунақа бўлганинг учун ҳам эринг сенга қарамайди. Нима келади, қўлингдан? Ҳа, Зоир билан бир-биримизни севамиз! Сен Зоирнинг уйидаги чўрисисан! Мен эса қироличасиман!
- Кимни чўри деяпсан, ислос, бузуқ! – Севаранинг масҳаромуз гапларига чидолмай қичқирди Ҳилола ҳам.
- Сен-да, чўри. Ҳарқалай, менмасман!
- Чўрилигимни қаерда кўрибсан, ит! – аламдан ёрилиб кетай дерди Ҳилола!
- Кўрмасам ҳам биламан! Сен унинг сассиқ ички кийимларини, носкиларини ювиб тозалайсан. У менинг ёнимга ўша тоза кийимларни кийиб, атирга бурканиб келади. Сени сўкади, бир тийинга олмайди. Менга “асалим, жоним” деб истаган нарсамни олиб беради! Қалай?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍22❤11👏1
#кундошлар
106-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Ҳилола айнан мана шу гапларини ҳазм қила олмай йиғлаяпти. Бу гаплари учун унга ҳеч нарса дея олмади. Алам билан телефонини ўчирди, холос.
Аслида ҳам шундай эмасми? Аслида ҳам у бу уйда чўри эмасми?
Ҳилола ўксиб-ўксиб йиғларкан. Ўзига ўзи деди:
- Эндиям сени тинч қўймайман. Мана шу айтган гапларингга пушаймон қилдираман!
🍃
- Ёнаркўз, ҳамма жойни ёқиб, куйдириб савдо қиляпсизми?
Зоирнинг келишини умуман кутмагани учун Севара буткул ўзини йўқотиб қўйди.
- Сиз? – деди кўзлари порлаб қараркан.
- Мени кўрсангиз кўзларингиз ёниб кетади-я!
- Ростдан ҳам шундайми? – ишва қиларкан, ҳеч ким кўрмаяптими, дегандек атрофга қараб қўйди Севара.
- Ҳа, кўзларингиз ёнди-ку.
- Алдаманг, умуман кайфиятим йўқ.
- Нега? Тинчликми? “Газчи” сезиб қолдими, бизни? – кулди Зоир.
Севара ҳам кулиб юборди.
- Ана кайфиятингиз жойига келдими?
- Қаёқда? Эшитса, чўчқа тук ташлайдиган ҳақоратларни эшитсангиз, сиз чидармидингиз?
- Ким айтди, унақа ҳақоратларни? – тушунмади Зоир.
- Хотинингиз. Мен бузуқ эмишман, фоҳиша, ҳароми, оқпадар эмишман... – лабларини чуччайтириб, ўзини хафа кўрсатди Севара.
- Хотиним? Йўғе, у ҳеч нарсани билмайди. Сизни танимайди.
- Биларкан-да. Сизнинг ҳурматингиз учун индамадим. Ичимга ютдим. Лекин аламдан “Ҳа, эрингни севаман, гапинг борми?” дедим.
Севаранинг охирги гапи Зоирга ёқиб кетади. Севарага яқин келади, шивирлайди:
- Севишингизни бугун исботлайсизми?
Севара хиринглаб, атрофга шундай қаради-ю, ўзига тикилиб турган Аббосни кўриб қўрқиб кетди.
- Эрим... - деди пичирлаб Зоирга.
🍃
Гулҳаё Зилола ўйлаган фасонни тўрт хил ўлчамда бичди. У ишини якунлай деганида Умид кириб келди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
106-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Ҳилола айнан мана шу гапларини ҳазм қила олмай йиғлаяпти. Бу гаплари учун унга ҳеч нарса дея олмади. Алам билан телефонини ўчирди, холос.
Аслида ҳам шундай эмасми? Аслида ҳам у бу уйда чўри эмасми?
Ҳилола ўксиб-ўксиб йиғларкан. Ўзига ўзи деди:
- Эндиям сени тинч қўймайман. Мана шу айтган гапларингга пушаймон қилдираман!
🍃
- Ёнаркўз, ҳамма жойни ёқиб, куйдириб савдо қиляпсизми?
Зоирнинг келишини умуман кутмагани учун Севара буткул ўзини йўқотиб қўйди.
- Сиз? – деди кўзлари порлаб қараркан.
- Мени кўрсангиз кўзларингиз ёниб кетади-я!
- Ростдан ҳам шундайми? – ишва қиларкан, ҳеч ким кўрмаяптими, дегандек атрофга қараб қўйди Севара.
- Ҳа, кўзларингиз ёнди-ку.
- Алдаманг, умуман кайфиятим йўқ.
- Нега? Тинчликми? “Газчи” сезиб қолдими, бизни? – кулди Зоир.
Севара ҳам кулиб юборди.
- Ана кайфиятингиз жойига келдими?
- Қаёқда? Эшитса, чўчқа тук ташлайдиган ҳақоратларни эшитсангиз, сиз чидармидингиз?
- Ким айтди, унақа ҳақоратларни? – тушунмади Зоир.
- Хотинингиз. Мен бузуқ эмишман, фоҳиша, ҳароми, оқпадар эмишман... – лабларини чуччайтириб, ўзини хафа кўрсатди Севара.
- Хотиним? Йўғе, у ҳеч нарсани билмайди. Сизни танимайди.
- Биларкан-да. Сизнинг ҳурматингиз учун индамадим. Ичимга ютдим. Лекин аламдан “Ҳа, эрингни севаман, гапинг борми?” дедим.
Севаранинг охирги гапи Зоирга ёқиб кетади. Севарага яқин келади, шивирлайди:
- Севишингизни бугун исботлайсизми?
Севара хиринглаб, атрофга шундай қаради-ю, ўзига тикилиб турган Аббосни кўриб қўрқиб кетди.
- Эрим... - деди пичирлаб Зоирга.
🍃
Гулҳаё Зилола ўйлаган фасонни тўрт хил ўлчамда бичди. У ишини якунлай деганида Умид кириб келди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
❤17👍12👏1
#кундошлар
107-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Хорманг, опалар! – деди у.
- Саломат бўл.
- Нима бўлди?
- Бичдим, энди тикиш керак. Тикувчилар билан ҳам гаплашдим. Ҳозир иккитаси келади. Олиб кетадиган, уйида тикканича тикиб келадиган бўлди.
- Бошланибди-да, иш.
- Ҳа, бошланди. Фақат энди сенга яхши иш юритувчи керак. Иш юритувчи матонинг ҳажмини, тиққан кийим сонини, тикувчига берилганини ёзиб, ҳисоб-китобини олиб бормаса, бўлмайди.
- Эски иш юритувчимиз-чи? – деди Умид.
- Уни дадам ишдан ҳайдаганди. Дадам ҳайдаганни ишга олсак, дадамнинг юзига оёқ қўйгандек бўламиз, - деди Гулҳаё.
- Бошқасини қандай топамиз?
- Билмадим, таниш бўлгани яхши. Матодан, тайёр молдан ўғирламайдиган, ҳалол одам бўлиши керак.
Опа-ука ўйланиб қолди.
🍃
Севара ҳам, Зоир ҳам Аббоснинг олдида устозининг қаршисида дарсга жавоб бера олмаган ўқувчи каби жавдираб турарди. Аббос Севарага яқин келди:
- Нима бўлаяпти, бу ерда?
Севаранинг ичига титроқ кирди.
- Бу ким? – деди Аббос Севарага еб қўйгудек қараб.
- Бу... бу Зоир... – тили айланмасди Севаранинг.
- Нима қиляпсиз, бу ерда? – Аббос Зоирга қаради.
Зоир ҳам генерал қаршисида турган аскардек қотди-қолди.
- Бу-у-у... – тили калимага кела бошлади Севаранинг. Бу - долларчи. Доллар оламан, деганимга келди.
- Долларчи?
- Ҳа, доллар олишим керак эди... - шошиб гапирди Севара.
Аббос Зоирга бошдан оёқ қаради.
- Доллар сотадиган одамлар бозордан ташқарида юрарди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
107-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Хорманг, опалар! – деди у.
- Саломат бўл.
- Нима бўлди?
- Бичдим, энди тикиш керак. Тикувчилар билан ҳам гаплашдим. Ҳозир иккитаси келади. Олиб кетадиган, уйида тикканича тикиб келадиган бўлди.
- Бошланибди-да, иш.
- Ҳа, бошланди. Фақат энди сенга яхши иш юритувчи керак. Иш юритувчи матонинг ҳажмини, тиққан кийим сонини, тикувчига берилганини ёзиб, ҳисоб-китобини олиб бормаса, бўлмайди.
- Эски иш юритувчимиз-чи? – деди Умид.
- Уни дадам ишдан ҳайдаганди. Дадам ҳайдаганни ишга олсак, дадамнинг юзига оёқ қўйгандек бўламиз, - деди Гулҳаё.
- Бошқасини қандай топамиз?
- Билмадим, таниш бўлгани яхши. Матодан, тайёр молдан ўғирламайдиган, ҳалол одам бўлиши керак.
Опа-ука ўйланиб қолди.
🍃
Севара ҳам, Зоир ҳам Аббоснинг олдида устозининг қаршисида дарсга жавоб бера олмаган ўқувчи каби жавдираб турарди. Аббос Севарага яқин келди:
- Нима бўлаяпти, бу ерда?
Севаранинг ичига титроқ кирди.
- Бу ким? – деди Аббос Севарага еб қўйгудек қараб.
- Бу... бу Зоир... – тили айланмасди Севаранинг.
- Нима қиляпсиз, бу ерда? – Аббос Зоирга қаради.
Зоир ҳам генерал қаршисида турган аскардек қотди-қолди.
- Бу-у-у... – тили калимага кела бошлади Севаранинг. Бу - долларчи. Доллар оламан, деганимга келди.
- Долларчи?
- Ҳа, доллар олишим керак эди... - шошиб гапирди Севара.
Аббос Зоирга бошдан оёқ қаради.
- Доллар сотадиган одамлар бозордан ташқарида юрарди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍17❤14👏1
#кундошлар
108-қисм
БОНУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Чақирдим, Қорбобо, ўзим чақирдим, - эгаси қаршисида турган лайчадек ялтоқланди Севара.
Шу пайт Аббоснинг телефони жиринглади. Аббос “Гулранг” деган ёзувни кўриб, жавоб бериш учун яшил бергини босди.
- Дада... ойим... ойим ҳеч нарсани билмаяпти. Келинг, дадажон, - Гулранг йиғлаб юборди.
- Ҳозир бораман... – Аббос алоқани узиб, Севарага қаради. – Кечга ўтарман. Гаплашиб оламиз. Бўпти. Ишим чиқиб қолди.
- Хўп, - Севаранинг эса юраги товонига тушиб кетди.
Аббос шундай дея Зоирга қарай-қарай улардан узоқлашди. Аммо юрагида ғашлик пайдо бўлди. Ичидаги гумон яна ғимирлаб қолганди.
🍃
Малик бугун ўқишда Гулрангни кўра олмади. Шу қиз жуда бошқача-да. Нима қилиб бўлса ҳам, Маликка чап беришга, тутқич бермасликка ҳаракат қилади. Бугун уддасидан чиқди. Баъзан у Гулрангнинг шу қилиғини яхши кўради. Агар “Ҳа”, дегандан “Ма” деб йигитнинг ёнидан жилмай юрадиган қиз бўлганида нима қиларди? Лекин бир кун кўрмаса, қизни соғинадиган Малик айрилиққа ҳам чидолмайди. Бугун икки кўзи орқасида келди, уйига.
- Кеч қайтибсан? - деди онаси ўсмоқчилаб.
- Ўзим.
- Дарсларинг кўп бўлдими?
- Шундай деса ҳам бўлади.
- Шундайми ё қизларнинг ортидан эргашиб кеч қолдингми? – кулди Ойниса хола.
- Йўғ-е, ойи, - деди Малик бошини эгиб.
- Анув мактаб ўқувчинг нима бўлди? Кичкинагина қизни расмини кўтариб юргандинг-ку.
- Уми? У талаба бўлди, ойи, - ғурурланиб деди Малик.
- Ана-а-а, келин тайёр экан-ку. Сенам магистратурангни бошлаб олдинг. Ўша қизнинг манзилини билиб кел, борайлик.
- У ҳали биринчи курс ойи... – деди Малик нима дейишни билмай.
- Нима қилибди? Иккаланг бирга қатнайверасан ўқишга. Уйда кеннайинг бўлса, мен борман. Рўзғорнинг иши қолиб кетаётганмиди?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
108-қисм
БОНУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Чақирдим, Қорбобо, ўзим чақирдим, - эгаси қаршисида турган лайчадек ялтоқланди Севара.
Шу пайт Аббоснинг телефони жиринглади. Аббос “Гулранг” деган ёзувни кўриб, жавоб бериш учун яшил бергини босди.
- Дада... ойим... ойим ҳеч нарсани билмаяпти. Келинг, дадажон, - Гулранг йиғлаб юборди.
- Ҳозир бораман... – Аббос алоқани узиб, Севарага қаради. – Кечга ўтарман. Гаплашиб оламиз. Бўпти. Ишим чиқиб қолди.
- Хўп, - Севаранинг эса юраги товонига тушиб кетди.
Аббос шундай дея Зоирга қарай-қарай улардан узоқлашди. Аммо юрагида ғашлик пайдо бўлди. Ичидаги гумон яна ғимирлаб қолганди.
🍃
Малик бугун ўқишда Гулрангни кўра олмади. Шу қиз жуда бошқача-да. Нима қилиб бўлса ҳам, Маликка чап беришга, тутқич бермасликка ҳаракат қилади. Бугун уддасидан чиқди. Баъзан у Гулрангнинг шу қилиғини яхши кўради. Агар “Ҳа”, дегандан “Ма” деб йигитнинг ёнидан жилмай юрадиган қиз бўлганида нима қиларди? Лекин бир кун кўрмаса, қизни соғинадиган Малик айрилиққа ҳам чидолмайди. Бугун икки кўзи орқасида келди, уйига.
- Кеч қайтибсан? - деди онаси ўсмоқчилаб.
- Ўзим.
- Дарсларинг кўп бўлдими?
- Шундай деса ҳам бўлади.
- Шундайми ё қизларнинг ортидан эргашиб кеч қолдингми? – кулди Ойниса хола.
- Йўғ-е, ойи, - деди Малик бошини эгиб.
- Анув мактаб ўқувчинг нима бўлди? Кичкинагина қизни расмини кўтариб юргандинг-ку.
- Уми? У талаба бўлди, ойи, - ғурурланиб деди Малик.
- Ана-а-а, келин тайёр экан-ку. Сенам магистратурангни бошлаб олдинг. Ўша қизнинг манзилини билиб кел, борайлик.
- У ҳали биринчи курс ойи... – деди Малик нима дейишни билмай.
- Нима қилибди? Иккаланг бирга қатнайверасан ўқишга. Уйда кеннайинг бўлса, мен борман. Рўзғорнинг иши қолиб кетаётганмиди?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍32❤19👏1💔1
БАХТ СИРИ
#MUALLIF_NAFISA_MALIKOVA
Ойдин кўзда ёш билан ишга кетаркан негадир эридан,ҳаётидан нафратланиб кетди..кўзи қўшниси Исмигулга тушди.Эри билан шодон жентрасига ўтириб кетяпти..шу хотинам ишламасаям эри учун қадрли.Қўлидан тутмоқчи бўлган қизини жеркиб берди..
-ўзинг юрасан!
Қизчаси қўрқа-писа онасига қараб совуққотган қўлчаларини курткасига тиқди.
-қайси гўрданам шунга тегдим? Бошқа йигит қуриб қолганмиди? Уйида шимилдириғи йўқ яна тозаламиш!
Йўлда қўшниси Баҳорани кўриб қолди
-ҳа қўшни ишгами?-деди Баҳора жилмайиб.Ойдин кўзларини олиб қочди
-ҳа айтманг! Кечикиб кетдим..
Кўз қири билан қўшнисининг қимматбаҳо шубасига қараб қўйди.Шу хотингаям мазза икки ўғли бор,эри зўр топади..қандай мазза!
Кўзига қизи ҳам ортиқчадек кўриниб кетди..музга сирпаниб кетган қизини юзига шапалоқ туширди
-кўзинг кўрми нима бало?
Қизи чириллаб йиғласада судраб боғчасига ташлади..чўнтагида визиллаб ётган телефонини ўчириб ташлади.
-қайси бет билан телефон қиляпти? Шошмай турсин охирги қарорим ажрашаман!
Иш бўйи сал кўнгли кўтарилиб мазаси бўлмай ўтирди..ноилож телефонни ёқиб ҳамширага телефон қилди.Таниш ҳамшира опа тезда етиб келди..
-вой кеч қолдим Ойдинхон узра..Баҳораникидан келаётгандим!
Ойдин ҳайрон бўлиб қаради
-нега?
-фақат ҳеч кимга айтманг..эри урган экан боши билан столга урилиб ҳушдан кетибди!
Ойдин ювошгина қўшнисини эслаб ёқа тишлади
-тавба..
-жуда яхши аёлда бечора фақат кулиб юради! Камига онаси йўқ ўгай она қўлида катта бўлган қиз..
Ойдин ҳайратла қаради
-билмас эканман..
-қон босимингизни тез ўлчай Исмигулникига боришим керак!
-нега?
-эе нимасини айтасиз..бечорагинани биринчи фарзандидан кейин ҳеч бўйида бўлмаяпти! Ҳамма айб эрида лекин ҳеч кимга айтмайди..
Ойдин " эрим қийналасан бошқа туғма деяпти" деб доим эрини мақтайдиган қўшнисини эслаб ҳангу манг бўлди..
-роса гап сотдима..фақат бу гаплар орамизда қолсина? Қон босимингиз сал тушибди..
Куйиб пишиб гапираётган ҳамширанинг гаплари энди Ойдинни қулоғига кирмасди..доим уни кўнглига қарайдиган эри,бир ўғли ва бир қизи..иши бор..ота-онаси тирик..уст боши бут,қора қозонида доим овқат қайнайди..кўзларидан топ-тоза томчи ёш думалаб чиқди..гўё кўнгилдаги ғуборларни ювиб ташқарига олиб чиқаётгандек..сал ўтиб телефонига хабар келди..
"Мени кечир жоним..чарчаганингни унутибман қозонга шўрва осиб кетдим келиб ичиб ол"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#MUALLIF_NAFISA_MALIKOVA
Ойдин кўзда ёш билан ишга кетаркан негадир эридан,ҳаётидан нафратланиб кетди..кўзи қўшниси Исмигулга тушди.Эри билан шодон жентрасига ўтириб кетяпти..шу хотинам ишламасаям эри учун қадрли.Қўлидан тутмоқчи бўлган қизини жеркиб берди..
-ўзинг юрасан!
Қизчаси қўрқа-писа онасига қараб совуққотган қўлчаларини курткасига тиқди.
-қайси гўрданам шунга тегдим? Бошқа йигит қуриб қолганмиди? Уйида шимилдириғи йўқ яна тозаламиш!
Йўлда қўшниси Баҳорани кўриб қолди
-ҳа қўшни ишгами?-деди Баҳора жилмайиб.Ойдин кўзларини олиб қочди
-ҳа айтманг! Кечикиб кетдим..
Кўз қири билан қўшнисининг қимматбаҳо шубасига қараб қўйди.Шу хотингаям мазза икки ўғли бор,эри зўр топади..қандай мазза!
Кўзига қизи ҳам ортиқчадек кўриниб кетди..музга сирпаниб кетган қизини юзига шапалоқ туширди
-кўзинг кўрми нима бало?
Қизи чириллаб йиғласада судраб боғчасига ташлади..чўнтагида визиллаб ётган телефонини ўчириб ташлади.
-қайси бет билан телефон қиляпти? Шошмай турсин охирги қарорим ажрашаман!
Иш бўйи сал кўнгли кўтарилиб мазаси бўлмай ўтирди..ноилож телефонни ёқиб ҳамширага телефон қилди.Таниш ҳамшира опа тезда етиб келди..
-вой кеч қолдим Ойдинхон узра..Баҳораникидан келаётгандим!
Ойдин ҳайрон бўлиб қаради
-нега?
-фақат ҳеч кимга айтманг..эри урган экан боши билан столга урилиб ҳушдан кетибди!
Ойдин ювошгина қўшнисини эслаб ёқа тишлади
-тавба..
-жуда яхши аёлда бечора фақат кулиб юради! Камига онаси йўқ ўгай она қўлида катта бўлган қиз..
Ойдин ҳайратла қаради
-билмас эканман..
-қон босимингизни тез ўлчай Исмигулникига боришим керак!
-нега?
-эе нимасини айтасиз..бечорагинани биринчи фарзандидан кейин ҳеч бўйида бўлмаяпти! Ҳамма айб эрида лекин ҳеч кимга айтмайди..
Ойдин " эрим қийналасан бошқа туғма деяпти" деб доим эрини мақтайдиган қўшнисини эслаб ҳангу манг бўлди..
-роса гап сотдима..фақат бу гаплар орамизда қолсина? Қон босимингиз сал тушибди..
Куйиб пишиб гапираётган ҳамширанинг гаплари энди Ойдинни қулоғига кирмасди..доим уни кўнглига қарайдиган эри,бир ўғли ва бир қизи..иши бор..ота-онаси тирик..уст боши бут,қора қозонида доим овқат қайнайди..кўзларидан топ-тоза томчи ёш думалаб чиқди..гўё кўнгилдаги ғуборларни ювиб ташқарига олиб чиқаётгандек..сал ўтиб телефонига хабар келди..
"Мени кечир жоним..чарчаганингни унутибман қозонга шўрва осиб кетдим келиб ичиб ол"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍31😢8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🍃🌹 Ассалому алайкум
🍃🌹ва раҳматуллоҳи
🍃🌹ва барокатуҳ.
🧚♀ 🧚
✨🍃🌸 Сешанба тонги муборак
🌺Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин.
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🕊
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🍃🌹ва раҳматуллоҳи
🍃🌹ва барокатуҳ.
🧚♀ 🧚
✨🍃🌸 Сешанба тонги муборак
🌺Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин.
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🕊
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
Хиёнат ва қарғиш...
Муҳаббат опанинг асабий юзидан норозилиги яққол кўриниб турарди. Аёл ўзини қўярга жой топа олмас, бақириб, дод-вой кўтаргиси келарди-ю, бироқ ҳозир бунга ҳоли йўқ.
— Эй, Худойим, тағин бу машмаша, уялмайдими бу йигит, заррача уяти йўқми?! — Муҳаббат опа эрига қараб йиғлашга тушди. — Куёв деганиям шунчалар юзсиз, бебурд бўладими, дадаси?!
— Эй, нимасини айтасан! — Аҳрор ака хонанинг у бурчагидан бу бурчагига ўтиб юраркан, асабдан ёрилай дерди. — Қизим бечора бу ярамасга тегиб, адо бўлди.
— Яқиндагина анави официант қиздан бир амаллаб ажратиб олгандик, энди сартарош қиз пайдо бўлибди! Топганлари қизимдан афзалроқ бўлса ҳам тушунардим. Ҳаммаси илонлар…
Кумуш ҳеч нарса бўлмагандай ошхонага кирди. Йиғлаб-йиғлаб овқат пиширишга тушди. Унинг қўллари уй юмушлари билан банд-у, дили изтиробда.
«Пешонам қурсин! Севги деганларига ишониб, танлаган одамимни қаранг-а! Ишқ бошқа, ҳаёт бошқа экан. Севаман, куяман деб юрган инсоним хиёнатдан ҳеч тўхтамаса, кўнглимга озор бераверса, заррача раҳм қилмаса… Кошки эди ўша юрган «ёр»ларига чин туйғулари бўлса, бахт тилардим ва кетардим. Бир амаллаб уч боламни ҳам боқардим, лекин… Нимага унинг кўнгилхушлиги учун, арзимаган ҳислар учун, оиламни барбод этишим керак? Хўш, унда нима қилиш керак, қандай йўл тутай?»
— Ойи-и-и?
— Ойижон, биз келдик!
Болалар! Уларни кўз қиярмиди? Мана шундай қийқириқ билан ҳар сафар уйга тўлиб-тошиб киришлари, гоҳ «Ойи», деб, гоҳ «Дада», деб остонада сакрашлари…
Кумуш кўзларидаги ёшни тезда артиб, болаларига пешвоз чиқди.
— Келдингларми?..
— Ойи, қаранг, дадам бизга нима олиб берди, ўзи юрадиган машина!
Кумуш ўғилларининг хурсанд юзига қараб, ичидан нимадир узилганини сезди. Ўғилларининг кийимлари солинган сумкани елкасига осганча кириб келган Жасур рафиқасининг қаршисига ўтирди.
Жасур яхши ота. Унинг ёмон эр, сурбет куёвлиги ҳам рост, бироқ у жуда яхши ота. Ўғилларини еру кўкка ишонмайди. Нима янги чиқса, ўғилларида ўша нарсани кўрасиз. Болалар телевизорда кўриб, ейишни исташган нарсалари ярим соатга қолмай олдиларида муҳайё. Жасур қишнинг совуқ кунларидами, ёзнинг чилласидами, ярим тунми, барибир, болалари учун улар хоҳлаган нарсани олиб келади. Кумуш эрининг бу тарафларига овуниб ҳам шунча йилдан бери ажрашгани йўқ. Аёл ўзи билан андармон бўлиб, ўйинчоқларини солиштираётган болаларидан кўзларини узиб, эрига қаради. Доимгидай. Эрининг юз-кўзида ҳеч қандай айбдорлик ҳисси кўринмас, унинг нигоҳи тик.
— Кўнглинг жойига тушдими? — деди у охири сукунатдан зерикиб. — Ота-онангга оилавий сирларимизни дастурхон қилиб маза қиляпсанми?
— Оилавий сир? — Кумуш аччиқ кулди. — Бизнинг бу «сир» сир бўлмай қўйганига йиллар бўлди, шекилли!
— Албатта-да! — Жасур графиндаги сувдан пиёлага қуйиб, хотиржам ича бошлади. — Чунки сен яхши хотин эмассан, уйдаги гапни кўчага ташийсан.
Кумуш эрининг ҳар бир ҳаракатини диққат билан кузатарди. Унинг қарашлари, гапириши, пиёлага сув қуяётганда қўлларининг титрамаслиги, сув ичиши… Ва ғайриихтиёрий тарзда бутун вужудини нафрат қоплаб олаётганди. Бу аламзада аёлнинг шундай нафрати эдики, аёллар бу пайтда ҳамма нарсага қўл уришлари мумкин. Гарчи сокин ва нозик кўринаётган бу жусса қотиб турган бўлса-да, унинг ичида вулқон отилиб, бўрон бошланган.
— Нега менга бундай қараяпсан, нима, мен ноҳақманми? Ота-онанг эрталаб бутун маҳаллага шарманда қилай дейишди-ку! Айниқса, даданг мени ёш болани койигандай уришавериши жонимга тегди. Юрсам, сенларни унутяпманми?
Кумуш кейинги диалогларни ёдлаб олган.
— Болалар, кетдик, кийимларни алмаштирамиз, — аёл ўғилларини қўлидан тутди. — Бугун боғчадан нималарни ўргандингиз?
— Азизхон қаерда? — бақирди Жасур суҳбатни охирига етказишни истамаган хотинига жаҳл қилиб. — Ўзинг билан овора бўлиб, болани оч қолдирмадингми, ишқилиб?
— Мен… — Кумуш ортига шиддат билан ўгирилди. Унинг асаблари эрининг бу гапига дош беролмаганди. — Мана шу болалар учун сиз билан яшаб юрибман. Шуни унутманг!.......
Муҳаббат опанинг асабий юзидан норозилиги яққол кўриниб турарди. Аёл ўзини қўярга жой топа олмас, бақириб, дод-вой кўтаргиси келарди-ю, бироқ ҳозир бунга ҳоли йўқ.
— Эй, Худойим, тағин бу машмаша, уялмайдими бу йигит, заррача уяти йўқми?! — Муҳаббат опа эрига қараб йиғлашга тушди. — Куёв деганиям шунчалар юзсиз, бебурд бўладими, дадаси?!
— Эй, нимасини айтасан! — Аҳрор ака хонанинг у бурчагидан бу бурчагига ўтиб юраркан, асабдан ёрилай дерди. — Қизим бечора бу ярамасга тегиб, адо бўлди.
— Яқиндагина анави официант қиздан бир амаллаб ажратиб олгандик, энди сартарош қиз пайдо бўлибди! Топганлари қизимдан афзалроқ бўлса ҳам тушунардим. Ҳаммаси илонлар…
Кумуш ҳеч нарса бўлмагандай ошхонага кирди. Йиғлаб-йиғлаб овқат пиширишга тушди. Унинг қўллари уй юмушлари билан банд-у, дили изтиробда.
«Пешонам қурсин! Севги деганларига ишониб, танлаган одамимни қаранг-а! Ишқ бошқа, ҳаёт бошқа экан. Севаман, куяман деб юрган инсоним хиёнатдан ҳеч тўхтамаса, кўнглимга озор бераверса, заррача раҳм қилмаса… Кошки эди ўша юрган «ёр»ларига чин туйғулари бўлса, бахт тилардим ва кетардим. Бир амаллаб уч боламни ҳам боқардим, лекин… Нимага унинг кўнгилхушлиги учун, арзимаган ҳислар учун, оиламни барбод этишим керак? Хўш, унда нима қилиш керак, қандай йўл тутай?»
— Ойи-и-и?
— Ойижон, биз келдик!
Болалар! Уларни кўз қиярмиди? Мана шундай қийқириқ билан ҳар сафар уйга тўлиб-тошиб киришлари, гоҳ «Ойи», деб, гоҳ «Дада», деб остонада сакрашлари…
Кумуш кўзларидаги ёшни тезда артиб, болаларига пешвоз чиқди.
— Келдингларми?..
— Ойи, қаранг, дадам бизга нима олиб берди, ўзи юрадиган машина!
Кумуш ўғилларининг хурсанд юзига қараб, ичидан нимадир узилганини сезди. Ўғилларининг кийимлари солинган сумкани елкасига осганча кириб келган Жасур рафиқасининг қаршисига ўтирди.
Жасур яхши ота. Унинг ёмон эр, сурбет куёвлиги ҳам рост, бироқ у жуда яхши ота. Ўғилларини еру кўкка ишонмайди. Нима янги чиқса, ўғилларида ўша нарсани кўрасиз. Болалар телевизорда кўриб, ейишни исташган нарсалари ярим соатга қолмай олдиларида муҳайё. Жасур қишнинг совуқ кунларидами, ёзнинг чилласидами, ярим тунми, барибир, болалари учун улар хоҳлаган нарсани олиб келади. Кумуш эрининг бу тарафларига овуниб ҳам шунча йилдан бери ажрашгани йўқ. Аёл ўзи билан андармон бўлиб, ўйинчоқларини солиштираётган болаларидан кўзларини узиб, эрига қаради. Доимгидай. Эрининг юз-кўзида ҳеч қандай айбдорлик ҳисси кўринмас, унинг нигоҳи тик.
— Кўнглинг жойига тушдими? — деди у охири сукунатдан зерикиб. — Ота-онангга оилавий сирларимизни дастурхон қилиб маза қиляпсанми?
— Оилавий сир? — Кумуш аччиқ кулди. — Бизнинг бу «сир» сир бўлмай қўйганига йиллар бўлди, шекилли!
— Албатта-да! — Жасур графиндаги сувдан пиёлага қуйиб, хотиржам ича бошлади. — Чунки сен яхши хотин эмассан, уйдаги гапни кўчага ташийсан.
Кумуш эрининг ҳар бир ҳаракатини диққат билан кузатарди. Унинг қарашлари, гапириши, пиёлага сув қуяётганда қўлларининг титрамаслиги, сув ичиши… Ва ғайриихтиёрий тарзда бутун вужудини нафрат қоплаб олаётганди. Бу аламзада аёлнинг шундай нафрати эдики, аёллар бу пайтда ҳамма нарсага қўл уришлари мумкин. Гарчи сокин ва нозик кўринаётган бу жусса қотиб турган бўлса-да, унинг ичида вулқон отилиб, бўрон бошланган.
— Нега менга бундай қараяпсан, нима, мен ноҳақманми? Ота-онанг эрталаб бутун маҳаллага шарманда қилай дейишди-ку! Айниқса, даданг мени ёш болани койигандай уришавериши жонимга тегди. Юрсам, сенларни унутяпманми?
Кумуш кейинги диалогларни ёдлаб олган.
— Болалар, кетдик, кийимларни алмаштирамиз, — аёл ўғилларини қўлидан тутди. — Бугун боғчадан нималарни ўргандингиз?
— Азизхон қаерда? — бақирди Жасур суҳбатни охирига етказишни истамаган хотинига жаҳл қилиб. — Ўзинг билан овора бўлиб, болани оч қолдирмадингми, ишқилиб?
— Мен… — Кумуш ортига шиддат билан ўгирилди. Унинг асаблари эрининг бу гапига дош беролмаганди. — Мана шу болалар учун сиз билан яшаб юрибман. Шуни унутманг!.......
👍36
Жасур ва Кумуш оила қурганидан буён саккиз йил ўтибди. Кумуш эрининг хиёнатини тўйларидан бир йил ўтгач билиб қолганди. Ўшанда у жамики ҳали хиёнат кўрмаган ва «Хиёнатни асло кечирмайман», дея ҳисоблаб юрадиган аёллар сингари талвасага тушган, дунё кўзларига қоронғи кўриниб кетганди. Ана ажрашаман, мана ажрашаман, деб юрган пайтлари эса ҳомиладор эканини билди. Жуда кўп оилаларни асрагандай биринчи фарзанднинг дунёга келиши уларнинг ҳам гина-кудуратларига барҳам берди. Жасурнинг навбатдаги хиёнати эса уларнинг иккинчи ўғиллари туғилгандан сўнг юзага чиқди. Кумуш ҳар сафар эрига қўнғироқ қилаётган, SMS ёзаётган қизларга дуч келганида, кимлардандир эри яна янги қиз билан овқатланиб, сайр қилиб юрганини эшитганида, ўз кўзи билан гувоҳ бўлганида қайта-қайта синарди. Ҳар гал ёниши, азобланиши, ғам-ғуссага ботиши рост, лекин энди у биринчи марта эрини тутиб олгандаги ҳолатга тушмайди. У худди инсон касалликларга ўрганиб, кўникиб қолгандай, хиёнатга ҳайратланмай қарайдиган бўлган.
Эртаси куни Кумуш доимий ишига уннайди. Оиласи учун нонушта тайёрлади, ўғилларини овқатлантирди, эрининг кийимларини дазмоллади. Гарчи изтироблари ичини тирнаётган бўлса-да, гарчи бутун вужуди билан дил оғриғини ҳис этаётган бўлса-да, у вазифаларини унутмасди. Кечаси билан болаларининг ёнида йиғлаб чиққан аёл хонасига кирганида эри пишиллаган кўйи ухлаб ётарди. У ёқиқ қолган телевизорни ўчирди-да, боғчага кетиш учун шайланди.
— Нега уйғотмадинг? Болалар боғчага кеч қоляпти-ку! — ҳовлиққанча эгнига кийимларини илиб чиққан Жасур шошилиб пойабзалини кийишга тушди. — Минг маротаба айтганман, уларнинг режими бузилмасин деб! Йўқ, сен доим пала-партишсан!
Кумуш мана шундай кезлари эрига чуқур муҳаббатни ҳис этар ва бу энди танишган ошиқ-маъшуқларнинг севгисидан анча буюкроқ муҳаббат эди. Жасурнинг жонкуярлиги, болаларининг келажаги ва соғлиги учун қайғуриши, унинг жуда яхши ота эканидан далолат. Ҳа, у оталик борасида жуда масъулиятли. Лекин унинг қилмишларини эсларкан, Кумушнинг юзи яна тундлашар, ғуссалар қалқиб чиқарди.
— Шу болалар учун чидаётганимни биласизми?! — аёл бу сафар кўз ёшларини яширолмас, титраб кетаётганди. — Адо қилдингиз-ку мени! Қизлар билан кўнгилхушлик қиласиз, алам қилиб жанжал кўтарсам, «Ўзингдан безитяпсан» дейсиз, ажрашаман десам, кўнмайсиз!
Кумуш остонада деворга суяниб ўтириб қолди. У абгор аҳволидан болаларининг ёнида уялар, хўрлиги келарди. Кўзларини беркитаркан, ўксиниб йиғларди.
— Худога солдим сизни, эшитяпсизми, йиллар давомида дилимни шунчалар оғритдингизки! Худога солдим!
Жасур бурчакда йиғламоқдан бери бўлиб турган болаларининг қўлидан тутди-да, уларни етаклаб кўчага чиқиб кетди.
— Нима бўлди ўзи, тушунтириброқ гапиринглар, Азизхонга нима қилди?! — ҳансираганча касалхона йўлагига кирган Муҳаббат опа қизидан ҳам, куёвидан ҳам жавоб ололмасди.
— Ўғлингиз жисмонан соғлом, ҳеч қаери лат емаган, лекин ҳушсиз! — гапга аралашди шифокор. — Жуда ҳайронман.
— Соппа-соғ эди-ку. Эрталаб ўпдим, бағримга босдим, боғчада қоларкан, «Хайр, дада» деди-ку!
Жасур ёш боладай йиғлашга тушган, ҳиқиллаганидан гапларини базўр тушуниш мумкин эди.
— Тушунмаяпман, ойи! — Кумуш Муҳаббат опанинг бағрига отилди. — Менинг бошимда энди бу бормиди, онажон! Кичкинам бирдан кўзларини очмай, жим бўлиб қолди. Кун бўйи ухлаяптими десам, ҳушини йўқотган экан!
— Тавба, Тавба! — ҳайратдан юрагини ушлади Аҳрор ака.
Орадан икки ой ўтса ҳамки, бола ҳушига келмас, ҳеч ким вазиятни баҳолай олмасди.
— Тиббиётда тушунарсиз ҳолатлар кўп, — деди Жасур ва Кумушни хонасига чақиртирган бош шифокор. — Менинг маслаҳатим, бошқа йўлига ҳам ҳаракат қилиб кўриш керак, назаримда. Балки...
— Қандай йўл?! — ҳаяжондан ўзини йўқотай деган Жасур яна йиғлаб юборди. — Ҳаммасини қиламан, қанча пул керак бўлса, топаман, илтимос, айтинг!
— Илми кучлироқ домла олиб келасизларми, балки, болага кўз теккандир ёки шунга ўхшаш нимадир… — доктор маъюс тортди. — Ахир Яратганнинг оятларида мўъжиза бор!........
Эртаси куни Кумуш доимий ишига уннайди. Оиласи учун нонушта тайёрлади, ўғилларини овқатлантирди, эрининг кийимларини дазмоллади. Гарчи изтироблари ичини тирнаётган бўлса-да, гарчи бутун вужуди билан дил оғриғини ҳис этаётган бўлса-да, у вазифаларини унутмасди. Кечаси билан болаларининг ёнида йиғлаб чиққан аёл хонасига кирганида эри пишиллаган кўйи ухлаб ётарди. У ёқиқ қолган телевизорни ўчирди-да, боғчага кетиш учун шайланди.
— Нега уйғотмадинг? Болалар боғчага кеч қоляпти-ку! — ҳовлиққанча эгнига кийимларини илиб чиққан Жасур шошилиб пойабзалини кийишга тушди. — Минг маротаба айтганман, уларнинг режими бузилмасин деб! Йўқ, сен доим пала-партишсан!
Кумуш мана шундай кезлари эрига чуқур муҳаббатни ҳис этар ва бу энди танишган ошиқ-маъшуқларнинг севгисидан анча буюкроқ муҳаббат эди. Жасурнинг жонкуярлиги, болаларининг келажаги ва соғлиги учун қайғуриши, унинг жуда яхши ота эканидан далолат. Ҳа, у оталик борасида жуда масъулиятли. Лекин унинг қилмишларини эсларкан, Кумушнинг юзи яна тундлашар, ғуссалар қалқиб чиқарди.
— Шу болалар учун чидаётганимни биласизми?! — аёл бу сафар кўз ёшларини яширолмас, титраб кетаётганди. — Адо қилдингиз-ку мени! Қизлар билан кўнгилхушлик қиласиз, алам қилиб жанжал кўтарсам, «Ўзингдан безитяпсан» дейсиз, ажрашаман десам, кўнмайсиз!
Кумуш остонада деворга суяниб ўтириб қолди. У абгор аҳволидан болаларининг ёнида уялар, хўрлиги келарди. Кўзларини беркитаркан, ўксиниб йиғларди.
— Худога солдим сизни, эшитяпсизми, йиллар давомида дилимни шунчалар оғритдингизки! Худога солдим!
Жасур бурчакда йиғламоқдан бери бўлиб турган болаларининг қўлидан тутди-да, уларни етаклаб кўчага чиқиб кетди.
— Нима бўлди ўзи, тушунтириброқ гапиринглар, Азизхонга нима қилди?! — ҳансираганча касалхона йўлагига кирган Муҳаббат опа қизидан ҳам, куёвидан ҳам жавоб ололмасди.
— Ўғлингиз жисмонан соғлом, ҳеч қаери лат емаган, лекин ҳушсиз! — гапга аралашди шифокор. — Жуда ҳайронман.
— Соппа-соғ эди-ку. Эрталаб ўпдим, бағримга босдим, боғчада қоларкан, «Хайр, дада» деди-ку!
Жасур ёш боладай йиғлашга тушган, ҳиқиллаганидан гапларини базўр тушуниш мумкин эди.
— Тушунмаяпман, ойи! — Кумуш Муҳаббат опанинг бағрига отилди. — Менинг бошимда энди бу бормиди, онажон! Кичкинам бирдан кўзларини очмай, жим бўлиб қолди. Кун бўйи ухлаяптими десам, ҳушини йўқотган экан!
— Тавба, Тавба! — ҳайратдан юрагини ушлади Аҳрор ака.
Орадан икки ой ўтса ҳамки, бола ҳушига келмас, ҳеч ким вазиятни баҳолай олмасди.
— Тиббиётда тушунарсиз ҳолатлар кўп, — деди Жасур ва Кумушни хонасига чақиртирган бош шифокор. — Менинг маслаҳатим, бошқа йўлига ҳам ҳаракат қилиб кўриш керак, назаримда. Балки...
— Қандай йўл?! — ҳаяжондан ўзини йўқотай деган Жасур яна йиғлаб юборди. — Ҳаммасини қиламан, қанча пул керак бўлса, топаман, илтимос, айтинг!
— Илми кучлироқ домла олиб келасизларми, балки, болага кўз теккандир ёки шунга ўхшаш нимадир… — доктор маъюс тортди. — Ахир Яратганнинг оятларида мўъжиза бор!........
👍15
Жасур шу заҳоти хонадан отилиб чиқиб кетди. Икки ой давомида у шунчалар озиб-тўзиб кетганидан, касалманд кўринар, ҳақиқатан ҳам, унинг мадори йўқ эди. На ейишга ва на ичишга ҳафсаласи қолмаган эркак болаларисиз ўтган кунлар давомида ҳаётининг маъносини йўқотди гўё.
Унинг манзили аниқ. Марҳум бувасининг қадрдон дўсти ҳузурига келди. Неча йиллардан бери масжидда имомлик қилаётган қариянинг номи чиққан, илмли, камгап ва салоҳиятли одам экани учун ҳам ҳамманинг ҳурматида. Жасур қарияни касалхонага олиб келаркан, йўл бўйи ўтган ҳаётини, боланинг аҳволини тушунтириб келди. Мўйсафид чол лом-мим демас, узоқларга тикилган қирғийсифат нигоҳида эса бир олам маъно.
— Қани, мен билан юр-чи, — деди қария турли дуоларни ўқигач, Жасурни четга тортиб.
— Нақ тўрт соатдан бери ўқияпсиз, ахир сиз Худога яқин одамсиз-ку, таъсир қилса керак, а?! Болам, ҳаётим мазмуни ҳушига келармикин, а?! — Жасурнинг киртайиб қолган кўзларидан яна ёш оқди.
— Қарғиш! — деди чол Жасурга қаттиқ тикилиб. — Уларнинг яқини, яъники ўзингникилардан кимдир сени қарғамаганми? Дилини оғритмаганмисан? Айтайлик, хотинингни?..
— Хотиним?! Э-э, эсимда бор эканми, бобо, жуда кўп уришардик, мингта гап айтган-ку!
— Аёлингнинг дилини оғритгансан, болам! — қария Жасурнинг нимжон бўлиб қолган елкаларидан тутди. — Дил оғриғининг гуноҳини биласанми?! Мазлум ва Худонинг ўртаси қанчалар яқин эканини биласанми? Бу сенга ҳазилакам гап эмас!
Жасур онасининг тиззасига бош қўйиб йиғлаётган хотинига қаради. Кумуш ҳам шу кунлар ичида чўпга айланган, ҳар куни йиғлайди. Юрагини чангаллаганча ўзи ҳам неча марта ётиб қолди. Жасур ўтган кунларини хотирлади.
— Худо мени жазоладими, бобо?! Ҳаром-ҳариш юришим болаларимга урдими, айтинг, бобо?! — Жасур ерга ўтирганча юм-юм йиғлар, ичидан нималардир узиларди.
— Ҳаром юришинг болаларингга урган, топдинг!
Қария Кумуш ва Жасурни бир хонага олиб кирди. Бола доғида куяётган, кўнглига қил ҳам сиғмаётган жуфтликка қараркан, бошини афсус билан қимирлатди.
— Қизим, сенинг дилинг оғриган, тушунаман. Сабр қилибсан, Худодан эринг учун инсоф сўрабсан. Бундан бу ёғига ҳам дуо қил, боланг тузалади насиб қилса.
Кумуш елкасини қисиб, яна йиғлашга тушди.
— Унинг ҳаром юриши касрига болаларим қолди! Мен унга «Оиламизни бузманг, гулдай болаларимизга бу юришингизнинг касри урмасин!» дея қанча ялиндим, буважон, Худонинг зорини қилдим. Қайтмади, буважон.
Жасур бошини чангаллаб ўтираркан, уятдан кўра надомат ҳиссидан қутулолмасди. Тинимсиз «Мени кечир, Художон, боламни қайтариб бер!» дея зорланарди.
— Қизим, сен эрингни қарғагансан. Қарғишнинг иккинчи учи бўлади! Ўша иккинчи учи қарғовчининг ўзига қайтиб келади. Мана, оқибат!
Кумуш титраб кетди!
«Ҳа, ҳа, мен уни ҳар куни қарғагандим. Адо бўл, хароб бўл, деб қарғагандим. Мен айбдорман! Боламиз бизнинг касримизга қолмасин, Худойим!»
Қария эр-хотинни ёлғиз қолдириб, яна боланинг ҳузурига кирди ва шу бўйи уч кун тинимсиз «Ёсин» сурасини ўқиди.
У Яратганнинг марҳаматидан умидвор ҳолда хонадан ташқарига чиққанида Жасурнинг Кумушга мажбуран овқат едираётганини кўрди. Шу пайт палатада қолган ҳамширанинг ҳайқириғи эшитилди:
— Доктор, бола кўзини очди, эй, Худойим, у кўзини очди!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Унинг манзили аниқ. Марҳум бувасининг қадрдон дўсти ҳузурига келди. Неча йиллардан бери масжидда имомлик қилаётган қариянинг номи чиққан, илмли, камгап ва салоҳиятли одам экани учун ҳам ҳамманинг ҳурматида. Жасур қарияни касалхонага олиб келаркан, йўл бўйи ўтган ҳаётини, боланинг аҳволини тушунтириб келди. Мўйсафид чол лом-мим демас, узоқларга тикилган қирғийсифат нигоҳида эса бир олам маъно.
— Қани, мен билан юр-чи, — деди қария турли дуоларни ўқигач, Жасурни четга тортиб.
— Нақ тўрт соатдан бери ўқияпсиз, ахир сиз Худога яқин одамсиз-ку, таъсир қилса керак, а?! Болам, ҳаётим мазмуни ҳушига келармикин, а?! — Жасурнинг киртайиб қолган кўзларидан яна ёш оқди.
— Қарғиш! — деди чол Жасурга қаттиқ тикилиб. — Уларнинг яқини, яъники ўзингникилардан кимдир сени қарғамаганми? Дилини оғритмаганмисан? Айтайлик, хотинингни?..
— Хотиним?! Э-э, эсимда бор эканми, бобо, жуда кўп уришардик, мингта гап айтган-ку!
— Аёлингнинг дилини оғритгансан, болам! — қария Жасурнинг нимжон бўлиб қолган елкаларидан тутди. — Дил оғриғининг гуноҳини биласанми?! Мазлум ва Худонинг ўртаси қанчалар яқин эканини биласанми? Бу сенга ҳазилакам гап эмас!
Жасур онасининг тиззасига бош қўйиб йиғлаётган хотинига қаради. Кумуш ҳам шу кунлар ичида чўпга айланган, ҳар куни йиғлайди. Юрагини чангаллаганча ўзи ҳам неча марта ётиб қолди. Жасур ўтган кунларини хотирлади.
— Худо мени жазоладими, бобо?! Ҳаром-ҳариш юришим болаларимга урдими, айтинг, бобо?! — Жасур ерга ўтирганча юм-юм йиғлар, ичидан нималардир узиларди.
— Ҳаром юришинг болаларингга урган, топдинг!
Қария Кумуш ва Жасурни бир хонага олиб кирди. Бола доғида куяётган, кўнглига қил ҳам сиғмаётган жуфтликка қараркан, бошини афсус билан қимирлатди.
— Қизим, сенинг дилинг оғриган, тушунаман. Сабр қилибсан, Худодан эринг учун инсоф сўрабсан. Бундан бу ёғига ҳам дуо қил, боланг тузалади насиб қилса.
Кумуш елкасини қисиб, яна йиғлашга тушди.
— Унинг ҳаром юриши касрига болаларим қолди! Мен унга «Оиламизни бузманг, гулдай болаларимизга бу юришингизнинг касри урмасин!» дея қанча ялиндим, буважон, Худонинг зорини қилдим. Қайтмади, буважон.
Жасур бошини чангаллаб ўтираркан, уятдан кўра надомат ҳиссидан қутулолмасди. Тинимсиз «Мени кечир, Художон, боламни қайтариб бер!» дея зорланарди.
— Қизим, сен эрингни қарғагансан. Қарғишнинг иккинчи учи бўлади! Ўша иккинчи учи қарғовчининг ўзига қайтиб келади. Мана, оқибат!
Кумуш титраб кетди!
«Ҳа, ҳа, мен уни ҳар куни қарғагандим. Адо бўл, хароб бўл, деб қарғагандим. Мен айбдорман! Боламиз бизнинг касримизга қолмасин, Худойим!»
Қария эр-хотинни ёлғиз қолдириб, яна боланинг ҳузурига кирди ва шу бўйи уч кун тинимсиз «Ёсин» сурасини ўқиди.
У Яратганнинг марҳаматидан умидвор ҳолда хонадан ташқарига чиққанида Жасурнинг Кумушга мажбуран овқат едираётганини кўрди. Шу пайт палатада қолган ҳамширанинг ҳайқириғи эшитилди:
— Доктор, бола кўзини очди, эй, Худойим, у кўзини очди!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍24❤4😢3
Surah Ar-Rahman سورة الرحمن ✦ World's Most Beautiful Recitation…
NOOR - Holy Quran
Ar-Rohman
Voqea
Yasin
Mulk suralari
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Voqea
Yasin
Mulk suralari
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Narxlar oshib borar, odamlar esa,
arzonlab borarlar kun o’tgan sari.
Buyumlarning narxi osmonda bo’lsa,
Qadrlar buyumga o’tishi tayin…
Insonni mulohazaga undovchi she’r
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
arzonlab borarlar kun o’tgan sari.
Buyumlarning narxi osmonda bo’lsa,
Qadrlar buyumga o’tishi tayin…
Insonni mulohazaga undovchi she’r
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤2👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
O’lim haqida o’ylaysizmi? Izohlarda fikringizni qoldiring!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢4👍3
🧕 Muslimalar kundaligi
#кундошлар 108-қисм БОНУУУС! Муаллиф: Наргиза Усанбоева - Чақирдим, Қорбобо, ўзим чақирдим, - эгаси қаршисида турган лайчадек ялтоқланди Севара. Шу пайт Аббоснинг телефони жиринглади. Аббос “Гулранг” деган ёзувни кўриб, жавоб бериш учун яшил бергини…
#кундошлар
109-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Йўғ-е-е, ойи. У қизни ҳали тумушга бермаса керак, - деди Малик.
- Яхши қизларни бир зумда илиб кетишади. Қуруқ қолмайлик, дейман-да, - деди Ойниса хола Маликнинг юрагига ғулғула солиб.
🍃
Хаёлида бугун Зоирнинг иши умуман юришмади. Эрталаб қандай ниятда чиқиб кетганди. Кундузи ҳам иштаҳа билан Ёнаркўзнинг ёнига борди. Аксига олиб, эри келиб ўтирибди. Худо бир асради, телефони жиринглаб, чалғиди. Бўлмаса, мен тирик қолмасдим. Лекин эрининг Ёнаркўзга “ Кеч уйга ўтаман”, дегани ёмон бўлди. Зоир боролмайдиган энди. Севара-ку, эрига бир баҳона қилиб келмайдиган қилиши мумкин эди. Аммо, унинг хоҳиши бўлмади, бунга. Ҳаммасига мана шу Ҳилола сабабчи. Ҳилола телефон қилиб Ёнаркўзнинг кайфиятини бузган. Шундан хафа, тушкун. Зоирга ҳам қолинг, демади...
Зоир шундай хаёллар билан ичида Ҳилолани айблаб уйига келди. Дард устига чипқон, деганларидек Ҳилола хўмрайиб қарши олди: на саломи бор, на эътибори...
- Ҳа, - деди аламини ичига зўрға ютиб келган Зоир. – Нега менга қовоқ-тумшуқ қиляпсан?
- Қовоқ-тумшуқ қилганим йўқ. Бошим оғрияпти, - босиқлик билан деди Ҳилола.
- Нега бошинг оғрияпти? – Зоир кўзларини лўқ қилиб хотининг юзларига боқди: - Ўзингдан ўзинг орқамни кавлаб, мени танишларимга қўнғироқ қилиб, ҳақорат қилганингдан кейин оғрийди-да!
Ҳилола Зоирга ялт этиб қаради. Кейин у ҳам кун бўйи ичида сақлаб юрган заҳрини сочди:
- Ҳа, ёмонладими, мени? Ор-номус, уят йўқ экан шу аёлда. Қайси юз билан яна сиз билан гаплашяпти?
- Нега уни ҳақорат қилдинг? А? Нега аралашасан менинг ишимга? – бақирди Зоир.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
109-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Йўғ-е-е, ойи. У қизни ҳали тумушга бермаса керак, - деди Малик.
- Яхши қизларни бир зумда илиб кетишади. Қуруқ қолмайлик, дейман-да, - деди Ойниса хола Маликнинг юрагига ғулғула солиб.
🍃
Хаёлида бугун Зоирнинг иши умуман юришмади. Эрталаб қандай ниятда чиқиб кетганди. Кундузи ҳам иштаҳа билан Ёнаркўзнинг ёнига борди. Аксига олиб, эри келиб ўтирибди. Худо бир асради, телефони жиринглаб, чалғиди. Бўлмаса, мен тирик қолмасдим. Лекин эрининг Ёнаркўзга “ Кеч уйга ўтаман”, дегани ёмон бўлди. Зоир боролмайдиган энди. Севара-ку, эрига бир баҳона қилиб келмайдиган қилиши мумкин эди. Аммо, унинг хоҳиши бўлмади, бунга. Ҳаммасига мана шу Ҳилола сабабчи. Ҳилола телефон қилиб Ёнаркўзнинг кайфиятини бузган. Шундан хафа, тушкун. Зоирга ҳам қолинг, демади...
Зоир шундай хаёллар билан ичида Ҳилолани айблаб уйига келди. Дард устига чипқон, деганларидек Ҳилола хўмрайиб қарши олди: на саломи бор, на эътибори...
- Ҳа, - деди аламини ичига зўрға ютиб келган Зоир. – Нега менга қовоқ-тумшуқ қиляпсан?
- Қовоқ-тумшуқ қилганим йўқ. Бошим оғрияпти, - босиқлик билан деди Ҳилола.
- Нега бошинг оғрияпти? – Зоир кўзларини лўқ қилиб хотининг юзларига боқди: - Ўзингдан ўзинг орқамни кавлаб, мени танишларимга қўнғироқ қилиб, ҳақорат қилганингдан кейин оғрийди-да!
Ҳилола Зоирга ялт этиб қаради. Кейин у ҳам кун бўйи ичида сақлаб юрган заҳрини сочди:
- Ҳа, ёмонладими, мени? Ор-номус, уят йўқ экан шу аёлда. Қайси юз билан яна сиз билан гаплашяпти?
- Нега уни ҳақорат қилдинг? А? Нега аралашасан менинг ишимга? – бақирди Зоир.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍13❤12😢1
#кундошлар
110-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Нега аралашмай? Мен кимман, бу уйда? Ҳамма ширин гапингиз унга, менга келиб бақирасиз? Менинг айбим нима?
- Ўчир овозингни! Бақирма, менга! – важоҳат билан деди Зоир.
- Ўчирмайман! Ўша бузуқ, фоҳиша яхши, мен ёмон бўлиб қолдимми? Унга ўчир, хотинимга гапирма дея оласизми?
- Ўчир, дедим сенга?
- Деёлмайсиз! Чунки сизнинг ҳам ундан фарқингиз йўқ! Сизам бузуқсиз! – Ҳилола ўзини босиб тура олмади.
Зоир эса ғазаби қайнаб Ҳилоланинг юзига бир шапалоқ тортиб юборди. Ҳилоланинг рашки, алами, изтироблари ёнига оғриқ ҳам қўшилди.
🍃
- Аёлингизнинг миясида ўзгариш бор. Олиб қоламиз. Эрталаб текширувдан ўтади. Даволаймиз, - деди Матлубани кўздан кечирган шифокор Аббосга қараб.
- Қанча вақт ётади?
- Ҳафта-ўн кун ётсин-чи? Айтдим-ку, текширув натижаларига қараймиз, - деди шифокор.
- Олдида қизим қолсинми? – сўради Аббос.
- Йўқ, шарт эмас. Ҳамширалар, санитаркалар бор.
- Хўп. Бўлмаса эртага келамиз. Ёзиб берган ҳамма укол-дориларингизни олиб келиб, ҳамширага бердим.
- Яхши. Бораверинг.
- Раҳмат, яхши ишланг. Чарчаманг, - деди Аббос шифокорнинг ёнидан чиқаркан.
Шифохона каридорида Гулранг уни кутиб ўтирарди. Аббос унинг ёнига етганди ҳамки, Умид ва Гулҳаё ҳам етиб келди.
- Нима бўлди, ойимга? – ҳовлиқиб деди Умид.
- Ётқиздик. Эртага текширишсин маълум бўларкан, - жавоб берди Аббос.
- Аҳволи яхшими? – хавотир билан сўради Гулҳаё.
- Яхшимас-дааа, - йиғлаб юборди Гулранг. – Ҳайкалдек қотиб ўтирибдилар. На эшитади, на гапиради, на бирор нима ейди...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
110-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Нега аралашмай? Мен кимман, бу уйда? Ҳамма ширин гапингиз унга, менга келиб бақирасиз? Менинг айбим нима?
- Ўчир овозингни! Бақирма, менга! – важоҳат билан деди Зоир.
- Ўчирмайман! Ўша бузуқ, фоҳиша яхши, мен ёмон бўлиб қолдимми? Унга ўчир, хотинимга гапирма дея оласизми?
- Ўчир, дедим сенга?
- Деёлмайсиз! Чунки сизнинг ҳам ундан фарқингиз йўқ! Сизам бузуқсиз! – Ҳилола ўзини босиб тура олмади.
Зоир эса ғазаби қайнаб Ҳилоланинг юзига бир шапалоқ тортиб юборди. Ҳилоланинг рашки, алами, изтироблари ёнига оғриқ ҳам қўшилди.
🍃
- Аёлингизнинг миясида ўзгариш бор. Олиб қоламиз. Эрталаб текширувдан ўтади. Даволаймиз, - деди Матлубани кўздан кечирган шифокор Аббосга қараб.
- Қанча вақт ётади?
- Ҳафта-ўн кун ётсин-чи? Айтдим-ку, текширув натижаларига қараймиз, - деди шифокор.
- Олдида қизим қолсинми? – сўради Аббос.
- Йўқ, шарт эмас. Ҳамширалар, санитаркалар бор.
- Хўп. Бўлмаса эртага келамиз. Ёзиб берган ҳамма укол-дориларингизни олиб келиб, ҳамширага бердим.
- Яхши. Бораверинг.
- Раҳмат, яхши ишланг. Чарчаманг, - деди Аббос шифокорнинг ёнидан чиқаркан.
Шифохона каридорида Гулранг уни кутиб ўтирарди. Аббос унинг ёнига етганди ҳамки, Умид ва Гулҳаё ҳам етиб келди.
- Нима бўлди, ойимга? – ҳовлиқиб деди Умид.
- Ётқиздик. Эртага текширишсин маълум бўларкан, - жавоб берди Аббос.
- Аҳволи яхшими? – хавотир билан сўради Гулҳаё.
- Яхшимас-дааа, - йиғлаб юборди Гулранг. – Ҳайкалдек қотиб ўтирибдилар. На эшитади, на гапиради, на бирор нима ейди...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍17❤9😢2😭1
#кундошлар
111-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Эй Худойим... Нега бунақа бўлди? – қўрқиб кетди Гулҳаё.
- Опачамга кўп сиқилди, - кўз ёшларини артди Гулранг.
- У-ф-ф, нималар бўляпти, а? – Гулҳаё ҳам йиғлашга тушди. – Энди нима қиламиз?
Умид отасига ўқрайиб қаради. Аббос эса ғалати аҳволга тушди. Қизларига қаради ва шошиб деди:
- Бу ерда ўтиргандан фойда йўқ. Туринг, уйга борамиз. Мен ҳали молга ҳам ўтишим керак...
“Кечга қанақа мол бўлиши мумкин? Ҳамма молни саҳарда оптомдан олади-ку. Кошки қаёққа бораётганини билмасам... Дадам ҳалиям ойим учун жон куйдираётгани йўқ!” ўйлади ичида Умид ва ғазаби келди.
🍃
Негадир Севара учун кўнгилсизликларнинг орқаси кўринмаяпти. Бозорнинг сустлиги бир томон бўлса, Зоирнинг хотини қўнғироқ қилгани бир томон бўлди. Зоир билан турганида Аббос келиб қолгани эса ҳаммасидан ошиб тушди. “Кўзи кунда эмас, кунида синади”. Охири Севара ҳам қўлга тушмаса бўлгани. Боя ҳам “Уйга ўтаман, гаплашиб оламиз”, деди. Нимани гаплашади? Шу Зоирни сўрайди-да. Нима ҳам дерди? Без бўлиб, долларчи эди, доллар олдим, деб тураверади-да. Яхшиям уйда анув қиз бор. Унинг ёнида жа бақирмас...
Севара шу ҳаёллар билан уйга келди-ю, баҳри дили очилиб кетди. Гулюз уйларни йиғиштирган, овқат қилган, яна болалари билан дарс қилиб ўтирибди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
111-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Эй Худойим... Нега бунақа бўлди? – қўрқиб кетди Гулҳаё.
- Опачамга кўп сиқилди, - кўз ёшларини артди Гулранг.
- У-ф-ф, нималар бўляпти, а? – Гулҳаё ҳам йиғлашга тушди. – Энди нима қиламиз?
Умид отасига ўқрайиб қаради. Аббос эса ғалати аҳволга тушди. Қизларига қаради ва шошиб деди:
- Бу ерда ўтиргандан фойда йўқ. Туринг, уйга борамиз. Мен ҳали молга ҳам ўтишим керак...
“Кечга қанақа мол бўлиши мумкин? Ҳамма молни саҳарда оптомдан олади-ку. Кошки қаёққа бораётганини билмасам... Дадам ҳалиям ойим учун жон куйдираётгани йўқ!” ўйлади ичида Умид ва ғазаби келди.
🍃
Негадир Севара учун кўнгилсизликларнинг орқаси кўринмаяпти. Бозорнинг сустлиги бир томон бўлса, Зоирнинг хотини қўнғироқ қилгани бир томон бўлди. Зоир билан турганида Аббос келиб қолгани эса ҳаммасидан ошиб тушди. “Кўзи кунда эмас, кунида синади”. Охири Севара ҳам қўлга тушмаса бўлгани. Боя ҳам “Уйга ўтаман, гаплашиб оламиз”, деди. Нимани гаплашади? Шу Зоирни сўрайди-да. Нима ҳам дерди? Без бўлиб, долларчи эди, доллар олдим, деб тураверади-да. Яхшиям уйда анув қиз бор. Унинг ёнида жа бақирмас...
Севара шу ҳаёллар билан уйга келди-ю, баҳри дили очилиб кетди. Гулюз уйларни йиғиштирган, овқат қилган, яна болалари билан дарс қилиб ўтирибди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
❤13👍10😢1
#кундошлар
112-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, барака топинг. Ҳамма жойни чиннидек қилибсиз-ку. Қандай мазза? Доим мен билан яшасангиз экан. Айтганча, Гулюз... – Севара қизнинг ёнгинасига ўтириб овозини пастлади: - Икки кундан буён айтаман де ман, эсимдан чиқади. Сизни ижтимоий тармоқда кўргандим. Қидирувда экансиз? Нима қиламиз? Хабар берайми? Эртага менга муаммо бўлмайсизми?
- Мен... мен... – гапини ҳам, ўзини ҳам йўқотиб қўйди Гулюз.
Унинг бахтига шу пайт эшик жиринглади.
- Мен эшикка қарай-чи? – ўрнидан турди Гулюз.
Югуриб бориб эшикни очган Гулюзнинг тили айланмай қолди. Остонада отаси Аббос турарди...
🍃
Юзига тушган тарсакининг аччиғидан кўра, эрининг Севаранинг ёнини олгани Ҳилоланинг юрагини олов бўлиб куйдирарди. Зоир ётоғига кириб кетган, Ҳилола эса уни кўришни ҳам истамагани учун боласи билан ёлғиз ўзи меҳмонхонада ўтирар, қалбини ёқаётган рашк, алам, изтироб туфайли эзилиб йиғларди.
- Ҳали шундай қиламан, мен каби қон йиғлайсан, фоҳиша! – деди у нафрат билан. – Бир сўз билан ҳаётингни йўққа чиқараман, бир сўз билан яшашингда маъно қолмайди! Бир сўз билан ўлимингга рози бўласан!
Унинг овозидан бағрида ухлаб ётган боласи қимирлаб қўйди. У боласининг елкасига оҳиста ураркан, яна пичирлади:
- Ўша кун келмаса, рози эмасман! Аллоҳим, қачонгача бузуқ ва ифлосларни устимдан ғалаба қилдирасан, ғуруримни топташларига қўйиб берасан? Қачон менга раҳминг келади? Қачон мен куладиган кунларни яқин қиласан?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
112-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, барака топинг. Ҳамма жойни чиннидек қилибсиз-ку. Қандай мазза? Доим мен билан яшасангиз экан. Айтганча, Гулюз... – Севара қизнинг ёнгинасига ўтириб овозини пастлади: - Икки кундан буён айтаман де ман, эсимдан чиқади. Сизни ижтимоий тармоқда кўргандим. Қидирувда экансиз? Нима қиламиз? Хабар берайми? Эртага менга муаммо бўлмайсизми?
- Мен... мен... – гапини ҳам, ўзини ҳам йўқотиб қўйди Гулюз.
Унинг бахтига шу пайт эшик жиринглади.
- Мен эшикка қарай-чи? – ўрнидан турди Гулюз.
Югуриб бориб эшикни очган Гулюзнинг тили айланмай қолди. Остонада отаси Аббос турарди...
🍃
Юзига тушган тарсакининг аччиғидан кўра, эрининг Севаранинг ёнини олгани Ҳилоланинг юрагини олов бўлиб куйдирарди. Зоир ётоғига кириб кетган, Ҳилола эса уни кўришни ҳам истамагани учун боласи билан ёлғиз ўзи меҳмонхонада ўтирар, қалбини ёқаётган рашк, алам, изтироб туфайли эзилиб йиғларди.
- Ҳали шундай қиламан, мен каби қон йиғлайсан, фоҳиша! – деди у нафрат билан. – Бир сўз билан ҳаётингни йўққа чиқараман, бир сўз билан яшашингда маъно қолмайди! Бир сўз билан ўлимингга рози бўласан!
Унинг овозидан бағрида ухлаб ётган боласи қимирлаб қўйди. У боласининг елкасига оҳиста ураркан, яна пичирлади:
- Ўша кун келмаса, рози эмасман! Аллоҳим, қачонгача бузуқ ва ифлосларни устимдан ғалаба қилдирасан, ғуруримни топташларига қўйиб берасан? Қачон менга раҳминг келади? Қачон мен куладиган кунларни яқин қиласан?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍39❤27😢2