#ramazon
26-kun.Oyisha roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
"Nabiy sollallohu alayhi va sallam
Imom Termiziy rivoyat qilgan.
📆 BUGUN 26-MART, RAMAZON OYINING 26-KUNI.
⌛️ Ogʻiz ochish vaqti: 18:45 (Gazalkent vaqti bilan).
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
26-kun.Oyisha roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
"Nabiy sollallohu alayhi va sallam
Ramazonning oxirgi o‘n kunida e’tikof o‘tirar edilar va: "Qadr kechasini Ramazonning oxirgi o‘nligidan izlanglar", derdilar".
Imom Termiziy rivoyat qilgan.
📆 BUGUN 26-MART, RAMAZON OYINING 26-KUNI.
⌛️ Ogʻiz ochish vaqti: 18:45 (Gazalkent vaqti bilan).
🤲 Ogʻiz ochish duosi: «Allohumma laka sumtu va bika amantu va aʼlayka tavakkaltu va aʼlaa rizqika aftortu, fagʻfirliy ya qoddamtu va maa axxortu».
Maʼnosi: Ey, Alloh! Senga iymon keltirib, Senga tavakkal qilib, Sen uchun roʻza tutdim. Sen bergan rizq bilan iftor qildim. Ey gunohlarni kechirguvchi Zot! Oldingi va keyingi gunohlarimni kechir. Omin!
Quyoshning botish vaqtidagi farqlari (daqiqa hisobida)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ДИҚҚАТ #ТАРҚАТИНГ
✨ҚАДР КЕЧАСИНИ ЎТКАЗИБ ЮБОРМАНГ!
🗓Бугун 26 март чоршанба куни шом намозидан кейин Рамазон ойининг 27-кечаси бошланади.
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Қадр кечасини Рамазоннинг охирги ўн кечасининг тоқ (кеча)ларидан изланглар" деганлар (Имом Бухорий ва Имом Муслим ривоятлари).
Ушбу муборак кечалар Лайлатул қадрни топиш учун қулай фурсатдир. Шундай экан, минг ойдан афзал ушбу кечани ғанимат билиб, уни тоат-ибодат билан ўтказишга ғайрат қилайлик.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✨ҚАДР КЕЧАСИНИ ЎТКАЗИБ ЮБОРМАНГ!
🗓Бугун 26 март чоршанба куни шом намозидан кейин Рамазон ойининг 27-кечаси бошланади.
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Қадр кечасини Рамазоннинг охирги ўн кечасининг тоқ (кеча)ларидан изланглар" деганлар (Имом Бухорий ва Имом Муслим ривоятлари).
Ушбу муборак кечалар Лайлатул қадрни топиш учун қулай фурсатдир. Шундай экан, минг ойдан афзал ушбу кечани ғанимат билиб, уни тоат-ибодат билан ўтказишга ғайрат қилайлик.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Фатво маркази.
‼️Бугун Ўзбекистондаги барча Масжидларда ҲАТМИ ҚУРЪОНЛАР якунланади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3🥰1
Қадр кечаси дуоси:
"Аллоҳумма иннака афуввун, туҳиббул афва, фаъфу ъанний".
Маъноси: "Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв қилишни яхши кўрасан, мени афв қил (кечир)гин".
Олимлардан бири айтади: "Вақт оз, аммо Аллоҳдан сўрайдиган сўровларинг кўп бўлса Аллоҳдан авф қилишини сўра. Агар Аллоҳ сени авф қилса, барча ҳожат ва истакларинг сўрамасанг ҳам олдинга келади".
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
"Аллоҳумма иннака афуввун, туҳиббул афва, фаъфу ъанний".
Маъноси: "Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв қилишни яхши кўрасан, мени афв қил (кечир)гин".
Олимлардан бири айтади: "Вақт оз, аммо Аллоҳдан сўрайдиган сўровларинг кўп бўлса Аллоҳдан авф қилишини сўра. Агар Аллоҳ сени авф қилса, барча ҳожат ва истакларинг сўрамасанг ҳам олдинга келади".
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5😢2❤1
ИШҚ ВА АНДУҲ ОҒУШИДА
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
14-қисм
(Давоми)
— Ойи? Ойимга нимадир бўлди? — қичқирарканман беихтиёр Ибратга қарадим. У ҳамон паришон ўтирарди. Ҳатто, онаси билан ҳам иши йўқ...
“Ибрат... наҳот ҳаммаси тугади? Нега бизни Худо бунча қийнайди?”
* * *
— Ибрат... наҳот ҳаммаси тугади? Нега бизни Худо бунча қийнайди? — шифокорнинг қабулидан қайтарканмиз йиғлашга тушдим. — Илгари найларим сабаб, дердим. Шу касаллигимни тузатсам, боламиз бўларди, дердим. Энди нима дей? Нима деб овутай, ўзимни?
Ибрат индамай елкамдан қучиб, пешанамдан ўпди. Унинг ҳам сабри тугаётгани, сиқилаётгани маълум эди. Чунки, бачадон найлари билан боғлиқ операциядан кейин ҳам икки йилни ўтказдик. Умид қиладиган бирорта нарса қолмаганди, бизда...
Аммо бир-биримиздан воз кеча олмасдик. Ота-онам, қайнона-қайнотам ҳам доим бизга сабр тиларди.
— Бир кўпни кўрган момо айтдики, етти пирни зиёрат қилиш керак экан, — деди бир куни қайнонам телефон қилиб.
— Қаерда у етти пир? — тушунмай сўрадим.
— Менам унча тушунмадим. Еттита авлиёни зиёрат қилиш керакдир-да. Момо айтдики, зиёратни ўзи туғилиб ўсган жойдан бошлаш керак, экан. Самарқанддаги ҳамма қадамжоларни бир зиёрат қилиб чиқсаларинг-чи? Ўша ердаги авлиёларнинг ўзи ҳам еттита чиқади.
“Чиқмаган жондан умид”, деганларидек биз ҳам зиёратга бел боғладик.
— Ҳозир Тошкентдамиз-ку. Шу ердаги қадамжоларни бир айланайлик. Кейин Самарқандга йўл оламиз, — деди Ибрат.
Шу билан аввал Тошкент кейин Самарқанддаги азиз жойларни зиёрат қилдик. Улар ҳаққига дуо қилиб, садақа бердик.
— Кел, мен туғилиб ўсган жойнинг ҳам азиз-авлиёлари қолмасин, — кулди Ибрат.
Бу менга ҳам ёқиб тушди. Чунки у билан ўтказган вақтим, ҳар бир соат, дақиқалар жуда завқли, қадрли эди. Биз дунёдаги энг бахтли жуфтлик эдик. Фақат... кўнглимиз кемтиклигини айтмаса... Буни билгандек, турмуш ўртоғимнинг қариндошлари ҳам мени жонидан ортиқ яхши кўрар, бизнинг фарзандли бўлишимиз учун чора излаб юришарди.
Қашқадарёдаги улуғ ерларни ҳам айлангач, уйга кирдик. Одатдагидек, бизнинг келганимизни эшитиб, Ибратнинг ҳамма қариндошлари йиғилди. Ҳатто, икки қишлоқ нарида турадиган қайнотамнинг етмишдан ошган опаси ҳам келибди.
— Бўйларингдан айланай, ўзимнинг чиройли келинимдан, — тинмай елкамдан қоқади аммамиз.
Пойтахтга қайтаётганимизда эса ҳалиги аммамиз мени четга тортди:
— Келин, сизга битта гап айтай. Шуни эшитганимдан буён ўзимнинг юрагим ҳам “тошиб” юрибман.
Аммамиз нуроний бўлса-да, ҳамон ўзбек аёлларига хос ҳаё ва андиша билан гапирарди. Ҳозир ҳам мендан тортинаётгани, уялаётгани кўзларидан маълум.
— Амма, бемалол гапираверинг...
— Ҳалиги... шу йил Худо ҳоҳласа, чақалоқ “топиб оласиз”...
— Илоҳим, айтганингиз келсин... — аммамнинг “туғасиз” демасдан тортинибгина “топиб оласиз” деган гапи завқимни келтириб елкасидан қучиб олдим. — Сиз айтаяпсизми, албатта “топиб оламан”...
— Бу гапни бекорга айтмаяпман. Чўпонлар айтдики, тоғда бўри оғзини оч-и-и-иб ўлиб қолибди. Бу нимадан дараклигини биласизми? Бу барча “банд”лар очилади, ечилади, дегани. Худо насиб, сизларда ҳам бандлар бўлса ечилиб, “топиб оласиз”...
Кекса аммамизнинг гапи кўнглимга тоғдек қувонч берди. Уйга келгунча Ибратга у кишининг гапларини севинч билан қайта-қайта айтдим.
Аммамнинг гапларига фаришталар дуо қилган экан. Ўша куни тўйимизнинг ўн йиллигини нишонлаётгандик. Эр-хотин иккаламиз.
— Бахти бўлайлик, фарзандларимиз кў-ў-ў-п бўлсин, — тилак айтдим мен.
— Қўша қарийлик, — қўшимча қилди Ибрат.
Бир соатлар вақт ўтиб ўзимни беҳол ҳис қилдим. Яна белимда ҳам оғриқ бордек. “Бу ой ҳам фарзандимиз бўлмабди”, кайфиятим тушди. Эртасига яна оғриқ бўлди.
— Мен ўзимни ёмон ҳис қиляпман. Яна бирор касаллик орттириб олдим, шекилли, — Ибратга қўнғироқ қилдим.
— Дўхтирга бориб кел. Ё борайми, бирга борамизми?
— Йўқ, ўзим бораман, — унинг боришини чиндан истамадим. Шундоқ ҳам қийнаб юбордим.
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
14-қисм
(Давоми)
— Ойи? Ойимга нимадир бўлди? — қичқирарканман беихтиёр Ибратга қарадим. У ҳамон паришон ўтирарди. Ҳатто, онаси билан ҳам иши йўқ...
“Ибрат... наҳот ҳаммаси тугади? Нега бизни Худо бунча қийнайди?”
* * *
— Ибрат... наҳот ҳаммаси тугади? Нега бизни Худо бунча қийнайди? — шифокорнинг қабулидан қайтарканмиз йиғлашга тушдим. — Илгари найларим сабаб, дердим. Шу касаллигимни тузатсам, боламиз бўларди, дердим. Энди нима дей? Нима деб овутай, ўзимни?
Ибрат индамай елкамдан қучиб, пешанамдан ўпди. Унинг ҳам сабри тугаётгани, сиқилаётгани маълум эди. Чунки, бачадон найлари билан боғлиқ операциядан кейин ҳам икки йилни ўтказдик. Умид қиладиган бирорта нарса қолмаганди, бизда...
Аммо бир-биримиздан воз кеча олмасдик. Ота-онам, қайнона-қайнотам ҳам доим бизга сабр тиларди.
— Бир кўпни кўрган момо айтдики, етти пирни зиёрат қилиш керак экан, — деди бир куни қайнонам телефон қилиб.
— Қаерда у етти пир? — тушунмай сўрадим.
— Менам унча тушунмадим. Еттита авлиёни зиёрат қилиш керакдир-да. Момо айтдики, зиёратни ўзи туғилиб ўсган жойдан бошлаш керак, экан. Самарқанддаги ҳамма қадамжоларни бир зиёрат қилиб чиқсаларинг-чи? Ўша ердаги авлиёларнинг ўзи ҳам еттита чиқади.
“Чиқмаган жондан умид”, деганларидек биз ҳам зиёратга бел боғладик.
— Ҳозир Тошкентдамиз-ку. Шу ердаги қадамжоларни бир айланайлик. Кейин Самарқандга йўл оламиз, — деди Ибрат.
Шу билан аввал Тошкент кейин Самарқанддаги азиз жойларни зиёрат қилдик. Улар ҳаққига дуо қилиб, садақа бердик.
— Кел, мен туғилиб ўсган жойнинг ҳам азиз-авлиёлари қолмасин, — кулди Ибрат.
Бу менга ҳам ёқиб тушди. Чунки у билан ўтказган вақтим, ҳар бир соат, дақиқалар жуда завқли, қадрли эди. Биз дунёдаги энг бахтли жуфтлик эдик. Фақат... кўнглимиз кемтиклигини айтмаса... Буни билгандек, турмуш ўртоғимнинг қариндошлари ҳам мени жонидан ортиқ яхши кўрар, бизнинг фарзандли бўлишимиз учун чора излаб юришарди.
Қашқадарёдаги улуғ ерларни ҳам айлангач, уйга кирдик. Одатдагидек, бизнинг келганимизни эшитиб, Ибратнинг ҳамма қариндошлари йиғилди. Ҳатто, икки қишлоқ нарида турадиган қайнотамнинг етмишдан ошган опаси ҳам келибди.
— Бўйларингдан айланай, ўзимнинг чиройли келинимдан, — тинмай елкамдан қоқади аммамиз.
Пойтахтга қайтаётганимизда эса ҳалиги аммамиз мени четга тортди:
— Келин, сизга битта гап айтай. Шуни эшитганимдан буён ўзимнинг юрагим ҳам “тошиб” юрибман.
Аммамиз нуроний бўлса-да, ҳамон ўзбек аёлларига хос ҳаё ва андиша билан гапирарди. Ҳозир ҳам мендан тортинаётгани, уялаётгани кўзларидан маълум.
— Амма, бемалол гапираверинг...
— Ҳалиги... шу йил Худо ҳоҳласа, чақалоқ “топиб оласиз”...
— Илоҳим, айтганингиз келсин... — аммамнинг “туғасиз” демасдан тортинибгина “топиб оласиз” деган гапи завқимни келтириб елкасидан қучиб олдим. — Сиз айтаяпсизми, албатта “топиб оламан”...
— Бу гапни бекорга айтмаяпман. Чўпонлар айтдики, тоғда бўри оғзини оч-и-и-иб ўлиб қолибди. Бу нимадан дараклигини биласизми? Бу барча “банд”лар очилади, ечилади, дегани. Худо насиб, сизларда ҳам бандлар бўлса ечилиб, “топиб оласиз”...
Кекса аммамизнинг гапи кўнглимга тоғдек қувонч берди. Уйга келгунча Ибратга у кишининг гапларини севинч билан қайта-қайта айтдим.
Аммамнинг гапларига фаришталар дуо қилган экан. Ўша куни тўйимизнинг ўн йиллигини нишонлаётгандик. Эр-хотин иккаламиз.
— Бахти бўлайлик, фарзандларимиз кў-ў-ў-п бўлсин, — тилак айтдим мен.
— Қўша қарийлик, — қўшимча қилди Ибрат.
Бир соатлар вақт ўтиб ўзимни беҳол ҳис қилдим. Яна белимда ҳам оғриқ бордек. “Бу ой ҳам фарзандимиз бўлмабди”, кайфиятим тушди. Эртасига яна оғриқ бўлди.
— Мен ўзимни ёмон ҳис қиляпман. Яна бирор касаллик орттириб олдим, шекилли, — Ибратга қўнғироқ қилдим.
— Дўхтирга бориб кел. Ё борайми, бирга борамизми?
— Йўқ, ўзим бораман, — унинг боришини чиндан истамадим. Шундоқ ҳам қийнаб юбордим.
👍8❤2
Шифохонага боргач, тўғри УЗИга кирдим:
— Буйрагим оғрияпти, шекилли, кўриб қўйинг. Операция бўлганман. Қўрқаяпман.
— Буйракларингиз яхши... — деди шифокор обдон кўргач.
— Белим оғрияпти-да...
— Бачадон ҳам белга оғриқ беради. Кўриб қўяйми? — сўради шифокор.
“Хўп” дегандек бош чайқадим.
— Гинекологга учрашасиз... — деди у юрагимни ёриб.
— Нега? Яна бирор касаллигим бор эканми?
— Ҳомиладорсиз. Икки ҳафталик...
— Нима? — қулоқларимга ишонмадим.
— Туғмоқчимасмидингиз? — ҳайратланди аёл.
Унга жавоб бера олмадим. Ҳақиллаб йиғлашга тушдим. Аёл қўрқиб қолди. Мен эса унинг пулига бир даста пул тутқадиму, “суючи бу”, дея чиқдим. Узоқ юра олмадим. Каридор бўйлаб қўйилган ўриндиқлардан бирига чўкиб, тўйиб-тўйиб йиғладим. Сўнг титраётган бармоқларим билан зўрға Ибратнинг рақамини тердим:
— Ало, мен... мен... — бошқа гапира олмадим. Йиғлаётганимни билган Ибрат гўшакни босиб қўйди. Шунча термай қайта кўтармади. Қанча йиғлаб ўтирдим, билмайман. Бир пайт бошимга кимдир келганини сездим. Қарасам, Ибрат. Ранги оқарганча турибди:
— Ширин, бирор жойинг оғрияптими?
“Йўқ” бош чайқадим. Лекин хушхабарни айта олмай яна йиғладим.
— Қўрқитма, мени... — рўпарамга чўк тушди у.
— Қўрқманг, — дея олдим зўрға. Гапира олмасдим. Бу қувончимни баҳам кўра олмаётганим янада аламли эди. Охири қўлимни қорнимга олиб бордим. — Бу ерда... ҳалиги... мен... сизнинг...
— Тўғри гапир, — Ибратнинг тоқати тугаб борарди.
— Боламиз... бор... — баттар йиғлашга тушдим.
Ибрат эса қотиб қолди.
— Боламиз... — сўнг унинг ҳам кўзлари ёш тўлди. — Боламиз борми?
Мен бош ирғадим. У мени қучиб йиғлай бошлади. Сўнг қулоғимга шивирлади:
— Эркак киши қувончдан йиғласа уят бўлмайди, а?
Мен “йўқ” дедим.
— Ахир умримда биринчи марта ота бўляпман, йиғлаб олай...
У елкалари силкиниб-силкиниб йиғлади. Билдим, унинг юрагидаги фарзанд кўриш истаги меникидан ўн чандон кучлироқ экан. Бироқ миқ этмай... Сабрига яна бир бор тан бердим.
— Буйрагим оғрияпти, шекилли, кўриб қўйинг. Операция бўлганман. Қўрқаяпман.
— Буйракларингиз яхши... — деди шифокор обдон кўргач.
— Белим оғрияпти-да...
— Бачадон ҳам белга оғриқ беради. Кўриб қўяйми? — сўради шифокор.
“Хўп” дегандек бош чайқадим.
— Гинекологга учрашасиз... — деди у юрагимни ёриб.
— Нега? Яна бирор касаллигим бор эканми?
— Ҳомиладорсиз. Икки ҳафталик...
— Нима? — қулоқларимга ишонмадим.
— Туғмоқчимасмидингиз? — ҳайратланди аёл.
Унга жавоб бера олмадим. Ҳақиллаб йиғлашга тушдим. Аёл қўрқиб қолди. Мен эса унинг пулига бир даста пул тутқадиму, “суючи бу”, дея чиқдим. Узоқ юра олмадим. Каридор бўйлаб қўйилган ўриндиқлардан бирига чўкиб, тўйиб-тўйиб йиғладим. Сўнг титраётган бармоқларим билан зўрға Ибратнинг рақамини тердим:
— Ало, мен... мен... — бошқа гапира олмадим. Йиғлаётганимни билган Ибрат гўшакни босиб қўйди. Шунча термай қайта кўтармади. Қанча йиғлаб ўтирдим, билмайман. Бир пайт бошимга кимдир келганини сездим. Қарасам, Ибрат. Ранги оқарганча турибди:
— Ширин, бирор жойинг оғрияптими?
“Йўқ” бош чайқадим. Лекин хушхабарни айта олмай яна йиғладим.
— Қўрқитма, мени... — рўпарамга чўк тушди у.
— Қўрқманг, — дея олдим зўрға. Гапира олмасдим. Бу қувончимни баҳам кўра олмаётганим янада аламли эди. Охири қўлимни қорнимга олиб бордим. — Бу ерда... ҳалиги... мен... сизнинг...
— Тўғри гапир, — Ибратнинг тоқати тугаб борарди.
— Боламиз... бор... — баттар йиғлашга тушдим.
Ибрат эса қотиб қолди.
— Боламиз... — сўнг унинг ҳам кўзлари ёш тўлди. — Боламиз борми?
Мен бош ирғадим. У мени қучиб йиғлай бошлади. Сўнг қулоғимга шивирлади:
— Эркак киши қувончдан йиғласа уят бўлмайди, а?
Мен “йўқ” дедим.
— Ахир умримда биринчи марта ота бўляпман, йиғлаб олай...
У елкалари силкиниб-силкиниб йиғлади. Билдим, унинг юрагидаги фарзанд кўриш истаги меникидан ўн чандон кучлироқ экан. Бироқ миқ этмай... Сабрига яна бир бор тан бердим.
👍11❤1
Охири)
Уйга келгач, эса мусиқа қўйиб шу қадар рақс тушдики, уни ҳеч қачон бу қадар қувноқ кўрмагандим. Ўша кундан бошлаб биз еттинчи осмонда яшай бошладик. Рост, бизнинг кайфиятимизни ҳеч нарса буза олмас, хурсандчилигимиздан теримизга сиғмасдик.
Шундоқ ҳам меҳрибон Ибрат энди ҳар дақиқада қўнғироқ қиларди:
— Яхшимисизлар?
— Яхшиман.
— Яхшимиз дегин, мен боламни ҳам сўраяпман. Бирор нима егиларинг келмаяптими? Боламиз ҳеч нарса сўрамаяптими?
— Йўқ, ҳали менда “таксикоз” бошланмаган.
— Уф-ф, қачон бошланади? — тоқатсизланарди у.
Мен эса қиқирлаб кулардим. Ичимда эса шукрона айтардим: “Худойим, наҳот, шундай кунларни ҳам насиб этдинг...”
* * *
“Худойим, наҳот, шундай кунларни ҳам насиб этдинг...” Тинимсиз кўз ёш тўкардим. “Нега? Нима учун бир бошимда шунча савдо? Бу Худойимнинг меҳриданми, қаҳриданми? Қизалоғимдан айрилдим, Ибрат эса… У ҳатто ғамдан адо бўлиб, хушидан кетган онасига ҳам парво қилмади. Отамнинг айтишича, хонасига боргач ҳам на онасини, на мени сўраган…”
Ичимда нимадир узилгандек бўлди. Онам гапига қараганда шу пайтгача унга ҳамма давони қўллаб кўришган.
— Бир умидимиз сендан эди. Сени кўрса, ўзига келар, бирор нимани эслар дегандик, — кўзига ёш олиб гапирди қайнонам. — Уям бўлмади. “Ҳаммаси Худодан”, деди шифокорлар.
— Мени унинг олдига олиб боринг, — термулдим онамга.
— Сизни турғизиш, юрғизиш ҳақида роса ўйлаб кўрдим, — кулди шифокор. — Ўнг томонингизда умуман таянадиган жойингиз йўқ. Қўлтиқтаёқ берай десам, қовурғаларни эҳтиётлаяпмиз. Оддий асо берай десам, елка “кетган”.
— Юришга яроқсизсиз, денг, — жилмайдим мен. — Ҳечқиси йўқ. Унда ойим ўғлини бу ерга олиб келади, нима дедингиз?
— Олиб келаман, ҳар куни олиб келаман, — юзи ёришди ойимнинг ҳам. — Шифокор ҳам кўпроқ мулоқотда бўлинглар, деяпти.
Ойим шундай дея ўғлини олиб келгани кетди. Менинг юрагимда яна ҳаяжон бош кўтарди. Бу ҳаяжон — соғинч, дард, алам, армон билан йўғрилганди. У кириб келганида эса, бу ҳислар кўзларимдан ёш бўлиб чиқа бошлади.
— Дадаси… — овозим титраб, йиғи кела бошлади. “Йиғламаслигим керак. У учун, ўзим учун ҳам йиғламай суҳбатлашишим лозим”. Қани, миямга тузукли гап келса... Унинг кўзларига тикилдим. — Сизни қанчалар соғиндим. Бу соғинчнинг чегараси йўқ.
— Мени танияпсизми? Илтимос, менга бегонага қарагандек қараманг… — бехтиёр кўзимдан ёш думалади.
У негадир менга қаттиқ тикилиб қолди. Унсиз йиғлашга тушдим.
* * *
— Бир хурсанд қилайми? — эрталабдан ҳали уйқудан турмаган Ибратнинг сочини силаб дедим.
— Мен шундоқ ҳам хурсандман. Қўшимчаси зиён қилмайди айтавер... — кўзларини очиб жилмайди у.
— Менда “токсикоз” бошланяпти. Эрталаблари сал-сал кўнглим айнияпти.
— Бирор нима егинг келяптими? — ўрнидан сакраб турди у. — “Шашлик”, “табака”, сомса... Нима олиб келай?
— Бир мультфильмда “шу тепаликка чиқишни бир умр орзу қилардим”, дейди-ю, менам шунга ўхшаб “хотинимга егуликлар олиб келишни бир умр орзу қилардим”, деб ўтиб кетаман чоғи...
— Орзу... чиройли сўз, а? — хаёлга толди Ибрат. — Менга қара, боламизга Орзу деб исм қўяйлик.
— Қизиқмисиз? Биринчидан, унга сизмас, ота-онангиз исм қўяди. Иккинчидан, Орзу деган исм йўқ. Қиз бола бўлса Орзугул, ўғил бўлса Орзубек бўлиши мумкин.
— Қўй, шу “гул”, “бек”ларни. Шундоқ ҳам сўзнинг ўзи чиройли. Жаранглашини қара, Орзу-у-у... Ўғил болага ҳам, қиз болага ҳам кетаверади.
— Хў-ў-ўп, розиман! Хоҳлаганингизни қўйинг...
Шу билан фарзандларимизга исм ҳам топилди. Фақат Ибратнинг ҳеч орзуси ушалай демасди. Мен бирорта таомга бошқоронғи бўлмадим. Овқат ажратмасдим. У эса ҳар куни кўнглим нима тусаётганини сўраб чарчамасди. Ниҳоят, ҳомилам етти ойлик бўлганида ўз-ўзидан қовоқ сомса егим келиб қолди. Яна ярим тунда. Соат миллари кечки соат ўн иккига яқинлашаётганда...
Шу кетганча у нақ уч соат йўқ бўлиб кетса... Телефон қиламан, “ҳозир жоним”, деган гапни эшитаман, холос. Охири кута-кута ухлаб қолибман. Бир пайт қовоқ сомсанинг ширин ҳиди димоғимни қитиқлаб уйғонди. Ибрат каравотга чиқмасдан унга суяниб ўтирганча ухларди. Менимча, сомсани олиб келган-у, менга термулиб уйқуга кетганини сезмай қолган. Иккаламизнинг юзларимиз ўртасида қоғозга ўралган сомсалар... Ётган жойимда сомсаларга қўл чўздим.
Уйга келгач, эса мусиқа қўйиб шу қадар рақс тушдики, уни ҳеч қачон бу қадар қувноқ кўрмагандим. Ўша кундан бошлаб биз еттинчи осмонда яшай бошладик. Рост, бизнинг кайфиятимизни ҳеч нарса буза олмас, хурсандчилигимиздан теримизга сиғмасдик.
Шундоқ ҳам меҳрибон Ибрат энди ҳар дақиқада қўнғироқ қиларди:
— Яхшимисизлар?
— Яхшиман.
— Яхшимиз дегин, мен боламни ҳам сўраяпман. Бирор нима егиларинг келмаяптими? Боламиз ҳеч нарса сўрамаяптими?
— Йўқ, ҳали менда “таксикоз” бошланмаган.
— Уф-ф, қачон бошланади? — тоқатсизланарди у.
Мен эса қиқирлаб кулардим. Ичимда эса шукрона айтардим: “Худойим, наҳот, шундай кунларни ҳам насиб этдинг...”
* * *
“Худойим, наҳот, шундай кунларни ҳам насиб этдинг...” Тинимсиз кўз ёш тўкардим. “Нега? Нима учун бир бошимда шунча савдо? Бу Худойимнинг меҳриданми, қаҳриданми? Қизалоғимдан айрилдим, Ибрат эса… У ҳатто ғамдан адо бўлиб, хушидан кетган онасига ҳам парво қилмади. Отамнинг айтишича, хонасига боргач ҳам на онасини, на мени сўраган…”
Ичимда нимадир узилгандек бўлди. Онам гапига қараганда шу пайтгача унга ҳамма давони қўллаб кўришган.
— Бир умидимиз сендан эди. Сени кўрса, ўзига келар, бирор нимани эслар дегандик, — кўзига ёш олиб гапирди қайнонам. — Уям бўлмади. “Ҳаммаси Худодан”, деди шифокорлар.
— Мени унинг олдига олиб боринг, — термулдим онамга.
— Сизни турғизиш, юрғизиш ҳақида роса ўйлаб кўрдим, — кулди шифокор. — Ўнг томонингизда умуман таянадиган жойингиз йўқ. Қўлтиқтаёқ берай десам, қовурғаларни эҳтиётлаяпмиз. Оддий асо берай десам, елка “кетган”.
— Юришга яроқсизсиз, денг, — жилмайдим мен. — Ҳечқиси йўқ. Унда ойим ўғлини бу ерга олиб келади, нима дедингиз?
— Олиб келаман, ҳар куни олиб келаман, — юзи ёришди ойимнинг ҳам. — Шифокор ҳам кўпроқ мулоқотда бўлинглар, деяпти.
Ойим шундай дея ўғлини олиб келгани кетди. Менинг юрагимда яна ҳаяжон бош кўтарди. Бу ҳаяжон — соғинч, дард, алам, армон билан йўғрилганди. У кириб келганида эса, бу ҳислар кўзларимдан ёш бўлиб чиқа бошлади.
— Дадаси… — овозим титраб, йиғи кела бошлади. “Йиғламаслигим керак. У учун, ўзим учун ҳам йиғламай суҳбатлашишим лозим”. Қани, миямга тузукли гап келса... Унинг кўзларига тикилдим. — Сизни қанчалар соғиндим. Бу соғинчнинг чегараси йўқ.
— Мени танияпсизми? Илтимос, менга бегонага қарагандек қараманг… — бехтиёр кўзимдан ёш думалади.
У негадир менга қаттиқ тикилиб қолди. Унсиз йиғлашга тушдим.
* * *
— Бир хурсанд қилайми? — эрталабдан ҳали уйқудан турмаган Ибратнинг сочини силаб дедим.
— Мен шундоқ ҳам хурсандман. Қўшимчаси зиён қилмайди айтавер... — кўзларини очиб жилмайди у.
— Менда “токсикоз” бошланяпти. Эрталаблари сал-сал кўнглим айнияпти.
— Бирор нима егинг келяптими? — ўрнидан сакраб турди у. — “Шашлик”, “табака”, сомса... Нима олиб келай?
— Бир мультфильмда “шу тепаликка чиқишни бир умр орзу қилардим”, дейди-ю, менам шунга ўхшаб “хотинимга егуликлар олиб келишни бир умр орзу қилардим”, деб ўтиб кетаман чоғи...
— Орзу... чиройли сўз, а? — хаёлга толди Ибрат. — Менга қара, боламизга Орзу деб исм қўяйлик.
— Қизиқмисиз? Биринчидан, унга сизмас, ота-онангиз исм қўяди. Иккинчидан, Орзу деган исм йўқ. Қиз бола бўлса Орзугул, ўғил бўлса Орзубек бўлиши мумкин.
— Қўй, шу “гул”, “бек”ларни. Шундоқ ҳам сўзнинг ўзи чиройли. Жаранглашини қара, Орзу-у-у... Ўғил болага ҳам, қиз болага ҳам кетаверади.
— Хў-ў-ўп, розиман! Хоҳлаганингизни қўйинг...
Шу билан фарзандларимизга исм ҳам топилди. Фақат Ибратнинг ҳеч орзуси ушалай демасди. Мен бирорта таомга бошқоронғи бўлмадим. Овқат ажратмасдим. У эса ҳар куни кўнглим нима тусаётганини сўраб чарчамасди. Ниҳоят, ҳомилам етти ойлик бўлганида ўз-ўзидан қовоқ сомса егим келиб қолди. Яна ярим тунда. Соат миллари кечки соат ўн иккига яқинлашаётганда...
Шу кетганча у нақ уч соат йўқ бўлиб кетса... Телефон қиламан, “ҳозир жоним”, деган гапни эшитаман, холос. Охири кута-кута ухлаб қолибман. Бир пайт қовоқ сомсанинг ширин ҳиди димоғимни қитиқлаб уйғонди. Ибрат каравотга чиқмасдан унга суяниб ўтирганча ухларди. Менимча, сомсани олиб келган-у, менга термулиб уйқуга кетганини сезмай қолган. Иккаламизнинг юзларимиз ўртасида қоғозга ўралган сомсалар... Ётган жойимда сомсаларга қўл чўздим.
👍16❤1
Қоғознинг шитирлаши Ибратни уйғотди.
— Хоним, бир ухлаб турдингиз, аввал юз-қўлларни ювсангиз бўлармиди?
— Ҳеч қаерда йўқ экан. Роса хуноб бўлдим. Кейин миям ишлаб кетди. Шартта Қўйлиқ деҳқон бозорининг улгуржи савдо қиладиган жойига бориб, ухлаб ётган бир киши уйғотиб, қовоқ сотиб олдим. Кейин уни пиширтираман десам, ҳамма кафе ва ошхоналар ёпилган. Биласан, Абу-Саҳий бозори томондаги ошхоналар савдогарлар учун кечаси ҳам ишлайди. Ўша ерга бориб, бир ошхонага кириб, илтимос қилиб пиширтирдим.
— Бўлди, бошқа сизни овора қилмайман, — шундай дея мазза қилиб сомса ейишга киришдим. Ростдан ҳам бу воқеадан кейин кўнглим бирор таом тусамади.
Қайнонам кўзларида ёш билан деди:
— Шукр, қувонтиргани рост бўлсин!
* * *
— Ўғлингиз ўзига келдими? — юрагим қинидан чиққудек ура бошлади.
— Ойи, ўғлингизга Орзунинг расмини кўрсатайлик. Уни эслаши тайин...
— Кейин нима деймиз? Олиб кел, деса нима деймиз? — йиғлаб юборди қайнонам.
— Ўзим тушунтираман... — қаердандир жисмимга куч келгандек бўлди. — Ўғлингиз соғайиши учун ҳамма нарсага бардош бераман.
Афсус, сўзимда тура олмадим. Орзунинг суратлари иродамни букиб қўйди. Унинг кулишлари, гапириши, ширин қилиқлари кўз олдимга келди. Ўксиб-ўксиб йиғларканман, ҳаётдан совугандек бўлдим. Яна ўрнимга ётиб қолдим. Бир ҳафтача ёстиқдан бош кўтармадим.
— Ширин... дўхтир уйга кетишларинг мумкин, деди... — қайнонам тонгда келиб бошимни силади. — Қашқадарёга кетамиз. Ўша ерда Ибрат ҳам анча ўзига келиб қолар. Агар сен хоҳласанг... — қайнонам ерга қаради. Кўзларида ёш милтиллади. — Хоҳласанг, онанг билан Самарқандда қола қол...
Ибрат бу пайтда хушини йўқотганди. Қайнотам титраб-қақшаб юзига шапатилади:
— Болам, кўзингни оч, қўрқитма...
Кўзларини оҳиста очган Ибрат отасига шивирлади:
— Ота, сигир... Уни ҳайданг... Бизни ўлдиради...
Шундагина сал нарида ўтлаб юрган сигирга кўзимиз тушди. Ҳайдовчи уни ҳайдаб юбориш учун югуриб кетди.
— “Ота”, деди, — ҳўнграб юборди қайнонам. — У сизни таниди, отаси...
— Дадаси... — мен ҳам қувончдан йиғлашга тушдим.
— Ширин... сигир... сигир бизни адо қилди. Орзудан айирди... — Ибрат эзилиб йиғлашга тушди.
Мен қотиб қолдим.
— Мен унга ёрдам бера олмадим, асраб қола олмадим. Сигир бўлмаса, уни сақлаб қолардим. Ҳаммасини кўрдим, мен... Орзумиз йўқ энди... — ўкириб йиғлай бошлади.
Унга қўшилиб унсиз йиғларканман, жароҳатдан ҳам кўра ғамдан шу кўйга тушганини англадим. Доим у менга далда берар, овутарди. Энди менинг навбатим. Ўзимни қўлга оларканман, ишонч билан дедим:
— Сабрли бўлинг, дадаси... Орзумиз кетгани билан бизнинг ҳали олдинда Умидимиз, Бахтимиз, Шодлигимиз бор. Улар бизга куч беради...
Тамом
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
— Хоним, бир ухлаб турдингиз, аввал юз-қўлларни ювсангиз бўлармиди?
— Ҳеч қаерда йўқ экан. Роса хуноб бўлдим. Кейин миям ишлаб кетди. Шартта Қўйлиқ деҳқон бозорининг улгуржи савдо қиладиган жойига бориб, ухлаб ётган бир киши уйғотиб, қовоқ сотиб олдим. Кейин уни пиширтираман десам, ҳамма кафе ва ошхоналар ёпилган. Биласан, Абу-Саҳий бозори томондаги ошхоналар савдогарлар учун кечаси ҳам ишлайди. Ўша ерга бориб, бир ошхонага кириб, илтимос қилиб пиширтирдим.
— Бўлди, бошқа сизни овора қилмайман, — шундай дея мазза қилиб сомса ейишга киришдим. Ростдан ҳам бу воқеадан кейин кўнглим бирор таом тусамади.
Қайнонам кўзларида ёш билан деди:
— Шукр, қувонтиргани рост бўлсин!
* * *
— Ўғлингиз ўзига келдими? — юрагим қинидан чиққудек ура бошлади.
— Ойи, ўғлингизга Орзунинг расмини кўрсатайлик. Уни эслаши тайин...
— Кейин нима деймиз? Олиб кел, деса нима деймиз? — йиғлаб юборди қайнонам.
— Ўзим тушунтираман... — қаердандир жисмимга куч келгандек бўлди. — Ўғлингиз соғайиши учун ҳамма нарсага бардош бераман.
Афсус, сўзимда тура олмадим. Орзунинг суратлари иродамни букиб қўйди. Унинг кулишлари, гапириши, ширин қилиқлари кўз олдимга келди. Ўксиб-ўксиб йиғларканман, ҳаётдан совугандек бўлдим. Яна ўрнимга ётиб қолдим. Бир ҳафтача ёстиқдан бош кўтармадим.
— Ширин... дўхтир уйга кетишларинг мумкин, деди... — қайнонам тонгда келиб бошимни силади. — Қашқадарёга кетамиз. Ўша ерда Ибрат ҳам анча ўзига келиб қолар. Агар сен хоҳласанг... — қайнонам ерга қаради. Кўзларида ёш милтиллади. — Хоҳласанг, онанг билан Самарқандда қола қол...
Ибрат бу пайтда хушини йўқотганди. Қайнотам титраб-қақшаб юзига шапатилади:
— Болам, кўзингни оч, қўрқитма...
Кўзларини оҳиста очган Ибрат отасига шивирлади:
— Ота, сигир... Уни ҳайданг... Бизни ўлдиради...
Шундагина сал нарида ўтлаб юрган сигирга кўзимиз тушди. Ҳайдовчи уни ҳайдаб юбориш учун югуриб кетди.
— “Ота”, деди, — ҳўнграб юборди қайнонам. — У сизни таниди, отаси...
— Дадаси... — мен ҳам қувончдан йиғлашга тушдим.
— Ширин... сигир... сигир бизни адо қилди. Орзудан айирди... — Ибрат эзилиб йиғлашга тушди.
Мен қотиб қолдим.
— Мен унга ёрдам бера олмадим, асраб қола олмадим. Сигир бўлмаса, уни сақлаб қолардим. Ҳаммасини кўрдим, мен... Орзумиз йўқ энди... — ўкириб йиғлай бошлади.
Унга қўшилиб унсиз йиғларканман, жароҳатдан ҳам кўра ғамдан шу кўйга тушганини англадим. Доим у менга далда берар, овутарди. Энди менинг навбатим. Ўзимни қўлга оларканман, ишонч билан дедим:
— Сабрли бўлинг, дадаси... Орзумиз кетгани билан бизнинг ҳали олдинда Умидимиз, Бахтимиз, Шодлигимиз бор. Улар бизга куч беради...
Тамом
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤1👍1
Бугун Лайлатулқадр - Рамазоннинг 27 кечаси: 26 март (чоршанба)дан — 27 март (пайшанба)га ўтар кечаси.
▫️Муовия ибн Абу Суфён розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Лайлатул Қадр йигирма еттинчи кечадир», дедилар».
Абу Довуд ва Аҳмад ривоят қилишган.
▫️Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:«Эй Аллоҳнинг Расули! Айтинг-чи, агар Лайлатул қадр кечаси қайси кеча эканини билсам, унда нима дейман?» дедим. «Аллоҳим! Албатта Сен афв қилувчисан. Афвни яхши кўрасан. Бас, мени афв қилгин», дегин», дедилар».**
Имом Термизий, Насаий ва Ибн Можа ривояти.
Аллоҳумма иннака ъафуввун, туҳиббул ъафва, фаъфу ъанний...
📜 Лайлатулқадр дуоси
- Аллоҳумма иннака ъафуввун, туҳиббул ъафва, фаъфу ъанний...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени афв эт. Менинг аҳлим ва зурриётимни ҳам афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени онамни, отамни ва уларнинг ота-оналарини, ота-оналарининг ота-оналарини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг оға-иниларим, биродарларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг тоғаларим, холаларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг амакиларим, аммаларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг дўстларим, ҳамкасбларим, қўшниларим, мени севган ва мен уларни севганларимни афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени ҳаққимга ортимдан ғоибона дуо қилганларни ва мени дуо қилишга ундаганларни ҳам афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Бизни зиммамизда ғамхўрлик қилишимиз ва адо этишимиз лозим ҳақлари бўлган ва биз улар хусусида сусткашлик қилганларимизни афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Бизнинг вафот этган марҳумларимизни ва мусулмонларнинг марҳумларини афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Барча ушбу дуоимни ўқиб “амийн” деб турганлари афв этгин. Амийн, амийн, амийн...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
▫️Муовия ибн Абу Суфён розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Лайлатул Қадр йигирма еттинчи кечадир», дедилар».
Абу Довуд ва Аҳмад ривоят қилишган.
▫️Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:«Эй Аллоҳнинг Расули! Айтинг-чи, агар Лайлатул қадр кечаси қайси кеча эканини билсам, унда нима дейман?» дедим. «Аллоҳим! Албатта Сен афв қилувчисан. Афвни яхши кўрасан. Бас, мени афв қилгин», дегин», дедилар».**
Имом Термизий, Насаий ва Ибн Можа ривояти.
Аллоҳумма иннака ъафуввун, туҳиббул ъафва, фаъфу ъанний...
📜 Лайлатулқадр дуоси
- Аллоҳумма иннака ъафуввун, туҳиббул ъафва, фаъфу ъанний...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени афв эт. Менинг аҳлим ва зурриётимни ҳам афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени онамни, отамни ва уларнинг ота-оналарини, ота-оналарининг ота-оналарини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг оға-иниларим, биродарларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг тоғаларим, холаларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг амакиларим, аммаларим ва уларнинг зурриётларини ҳам афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Менинг дўстларим, ҳамкасбларим, қўшниларим, мени севган ва мен уларни севганларимни афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Мени ҳаққимга ортимдан ғоибона дуо қилганларни ва мени дуо қилишга ундаганларни ҳам афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Бизни зиммамизда ғамхўрлик қилишимиз ва адо этишимиз лозим ҳақлари бўлган ва биз улар хусусида сусткашлик қилганларимизни афв эт...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Бизнинг вафот этган марҳумларимизни ва мусулмонларнинг марҳумларини афв этгин...
🤲 Аллоҳим, Сен афв қилувчисан, афв этишни яхши кўрасан. Барча ушбу дуоимни ўқиб “амийн” деб турганлари афв этгин. Амийн, амийн, амийн...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Attahiyot duosining siz bilmagan fazilatlari
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Аллохим барчамизга Қадр кечасида ибодатда қойим бўлишликни насиб этсин 🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
Рамазон ойида фитр, закот берасиз. Чиндан муҳтож инсонни излаяпсизми? Сизга ёрдам бераман. Бизда шундай текширилган, чиндан ҳам муҳтож инсонлар бор. Уларни мушкулини аввало Аллоҳ осон қилсин. Лекин шундай улуғ ойда савобга қўл уриб шу муҳтож инсонларга кўмак берсангиз нур устига аьло нур бўлади.
Mуҳтож инсонимиз бир ногирони бор оила. Жуда ҳам қийналиб қолишган. Неча йиллардан бери боласи ётоқда. Шароитлари жуда оғир. Бева аёл қўли калта бўлиб ногирон боласи билан қийналиб қолган. Имкон қила олсангиз бефарқ бўлманг.
Карта 👇👇👇
8600061021985774
Polatova Gulxayo
Илтимос азизлар бефарқ бўлмайлик. Сизнинг минг сўмгина эҳсонингиз ҳам денгиздан томчи бўлиб кўплашсак уммон бўлади.
Mуҳтож инсонимиз бир ногирони бор оила. Жуда ҳам қийналиб қолишган. Неча йиллардан бери боласи ётоқда. Шароитлари жуда оғир. Бева аёл қўли калта бўлиб ногирон боласи билан қийналиб қолган. Имкон қила олсангиз бефарқ бўлманг.
Карта 👇👇👇
8600061021985774
Polatova Gulxayo
Илтимос азизлар бефарқ бўлмайлик. Сизнинг минг сўмгина эҳсонингиз ҳам денгиздан томчи бўлиб кўплашсак уммон бўлади.
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
• Inshaalloh bilganlar bilmaganlarga ushbu videoni koʻrganlar koʻrmaganlarga yetqizadi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1🥰1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌟🍀🌙 РАМАЗОННИНГ 27-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН АЗИЗЛАР!🌹🎊
🌸...Ассаламу алайкум...
🌸...ва роҳматуллоҳи...
🌸...ва барокатуҳ!....
Роббимнинг марҳамати ила берилган яна бир янги тонг, янги кун барчамизга муборак, хайрли бўлсин!
🌹•🌹Илоҳим ҳар бирингизнинг
🌹•🌹кўнглингиз
🌹•🌹ХОТИРЖАМЛИКни,
🌹•🌹Юзингиз ТАБАССУМни,
🌹•🌹Хонадонингиз БАРАКАни,
🌹•🌹Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌹•🌹Қалбингиз ИЙМОНни,
🌹•🌹Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌹•🌹Юрагингиз МЕҲРни йўқотмасин!
🌸Кунингиз эзгу амаллар ила мазмунли ва файзли ўтсин!🤲
🌹💖🍃ХАЙРЛИ ТОНГ!🍃💖🌹
Байтуллоҳни Ният Қилганлар
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌸...Ассаламу алайкум...
🌸...ва роҳматуллоҳи...
🌸...ва барокатуҳ!....
Роббимнинг марҳамати ила берилган яна бир янги тонг, янги кун барчамизга муборак, хайрли бўлсин!
🌹•🌹Илоҳим ҳар бирингизнинг
🌹•🌹кўнглингиз
🌹•🌹ХОТИРЖАМЛИКни,
🌹•🌹Юзингиз ТАБАССУМни,
🌹•🌹Хонадонингиз БАРАКАни,
🌹•🌹Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌹•🌹Қалбингиз ИЙМОНни,
🌹•🌹Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌹•🌹Юрагингиз МЕҲРни йўқотмасин!
🌸Кунингиз эзгу амаллар ила мазмунли ва файзли ўтсин!🤲
🌹💖🍃ХАЙРЛИ ТОНГ!🍃💖🌹
Байтуллоҳни Ният Қилганлар
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤️🕋 Саҳарликка турган биродарим, тез кунларда сизга ва яқинларингизга муқаддас Маккаю Мадинага бориш, Каъбани зиёрат қилиш насиб этсин🤲
❤️❤️ Рамазоннинг 27-куни барчамизга муборак бўлсин.
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤️❤️ Рамазоннинг 27-куни барчамизга муборак бўлсин.
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🥰1
#Ассалому_алайкум
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
- “Икки ўринда қилинган дуо рад этилмайди. Азондан кейинги ва ёмғир ёғаётган пайт” - деганлар.
(Имом Байҳақий ривояти)
Раббим! Ёмғир билан оламни ювганингдек, ауфвинг билан гуноҳларимизни ювиб юбор!
Ё Аллоҳ! Юртимизга ёғаётган ёмғирларни раҳмат ёмғири қил, гуноҳларимизни мағфират эт, юртимизга, барча мўмин-мусулмонлар юртига тинчлик–омонлик тўкин–сочинлик ато эт!
Ёмғир Аллоҳнинг раҳматидир! Барчамизга Аллоҳнинг раҳмати бўлсин...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам:
- “Икки ўринда қилинган дуо рад этилмайди. Азондан кейинги ва ёмғир ёғаётган пайт” - деганлар.
(Имом Байҳақий ривояти)
Раббим! Ёмғир билан оламни ювганингдек, ауфвинг билан гуноҳларимизни ювиб юбор!
Ё Аллоҳ! Юртимизга ёғаётган ёмғирларни раҳмат ёмғири қил, гуноҳларимизни мағфират эт, юртимизга, барча мўмин-мусулмонлар юртига тинчлик–омонлик тўкин–сочинлик ато эт!
Ёмғир Аллоҳнинг раҳматидир! Барчамизга Аллоҳнинг раҳмати бўлсин...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4🥰1
🍃 Dunyo bir kapalak umri qadardir, na xafa qilishga arzir, na-da xafa boʻlishga...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1🥰1
Онажоним 🧕
🧕 Машаққатли лаҳзаларда, ишинг осонлашишини, машаққатинг аришини дуо қилиб сўраб, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Бемор бўлиб турганингда, шифо сўраб, дори ичириб, пешонангни силаб, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Йиғлаётганингда, кўз ёшларингни артиб, «Нега йиғлаяпсан?” деб ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Ишинг орқага кетиб, сен учун жонини «фидо” қилмоқчи бўлганлар йўқолиб қолганда, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Хурсанд бўлганингда, шодилигингдан севиниб, юзида табассум билан ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Қўполлик билан хафа қилсанг ҳам дарров кечириб, «Ўз боламдан хафа бўлармидим” дея бағрига босадиган ҳам — онанг.
🤲🏻 Ота-Оналаримизни қадрлаб дуоларини олайлик, азиз диндошларим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🧕 Машаққатли лаҳзаларда, ишинг осонлашишини, машаққатинг аришини дуо қилиб сўраб, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Бемор бўлиб турганингда, шифо сўраб, дори ичириб, пешонангни силаб, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Йиғлаётганингда, кўз ёшларингни артиб, «Нега йиғлаяпсан?” деб ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Ишинг орқага кетиб, сен учун жонини «фидо” қилмоқчи бўлганлар йўқолиб қолганда, ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Хурсанд бўлганингда, шодилигингдан севиниб, юзида табассум билан ёнингда турадиган — онанг.
🧕 Қўполлик билан хафа қилсанг ҳам дарров кечириб, «Ўз боламдан хафа бўлармидим” дея бағрига босадиган ҳам — онанг.
🤲🏻 Ота-Оналаримизни қадрлаб дуоларини олайлик, азиз диндошларим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3😢2
🌿 Bozor darvozasidan kirib-chiqayotganlar darvoza oldida sovuqdan junjikib o‘tirgan chamasi uch- to‘rt yoshli qizchaga befarq qarab o‘tolmasdi. Kimdir unga qand, kimdir yumshoq kulcha uzatardi.
O‘ttiz yoshlardagi ayol bozor-o‘charini qilib bo‘lgach, darvoza oldiga kelib sumkalarini yerga qo‘ydi. Shu payt yonginasida katta-katta qora ko‘zlari javdirab turgan qizaloqqa ko‘zi tushdi. Sovuqda dir-dir titrayotgan qizchaga ichi achidi. Yaqiniga keldi. Muzlagan qo‘lchalaridan tutdi, bag‘riga bosdi va:
- Aylanay qizim, sovqotibsan-ku, oying qani? Nega bir o‘zing bu yerda turibsan?
Qizaloq ko‘zlarini yumib-ochib, yig‘lab yubordi:
- Oyim... Hozir kelaman... Deb... Kelmadi...
Ayol qizchani bag‘riga bosarkan cho‘ntakchasida buklangan qog‘ozga ko‘zi tushdi. Uni ochib, o‘qiy boshladi:
"Assalomu alaykum! Kim qizimni farzandlikka olib, bag‘riga bossa, mendek bag‘ritosh onani kechirsin. Ota-onam dunyodan o‘tganiga ancha bo‘ldi. Qizim bilan har joyda, ijara uylarda yashadim. Tikuvchilik qildim. Ammo ishim oldinga yurmay, juda qiynaldim. Qizim ham men kabi qiynalishini istamayman.
Kechqurun Rossiyaga jo‘nab ketyapman. Qizimni siylaganni Xudo siylasin!"
Ayol xatni o‘qirkan, ko‘zlaridan duv-duv yosh oqardi. Qizchani bag‘riga bosgancha lablari pichirladi:
"Bechoragina..." U qizchani dast ko‘tardi. Bir qo‘lida sumkalari...
Ularning zil - zambildek og‘irligi endi ayolga sezilmasdi...😥😥😥
✨ Ibrat uchun yaqinlarga ulashing! Reaksiyalaringizni qoldiring...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
O‘ttiz yoshlardagi ayol bozor-o‘charini qilib bo‘lgach, darvoza oldiga kelib sumkalarini yerga qo‘ydi. Shu payt yonginasida katta-katta qora ko‘zlari javdirab turgan qizaloqqa ko‘zi tushdi. Sovuqda dir-dir titrayotgan qizchaga ichi achidi. Yaqiniga keldi. Muzlagan qo‘lchalaridan tutdi, bag‘riga bosdi va:
- Aylanay qizim, sovqotibsan-ku, oying qani? Nega bir o‘zing bu yerda turibsan?
Qizaloq ko‘zlarini yumib-ochib, yig‘lab yubordi:
- Oyim... Hozir kelaman... Deb... Kelmadi...
Ayol qizchani bag‘riga bosarkan cho‘ntakchasida buklangan qog‘ozga ko‘zi tushdi. Uni ochib, o‘qiy boshladi:
"Assalomu alaykum! Kim qizimni farzandlikka olib, bag‘riga bossa, mendek bag‘ritosh onani kechirsin. Ota-onam dunyodan o‘tganiga ancha bo‘ldi. Qizim bilan har joyda, ijara uylarda yashadim. Tikuvchilik qildim. Ammo ishim oldinga yurmay, juda qiynaldim. Qizim ham men kabi qiynalishini istamayman.
Kechqurun Rossiyaga jo‘nab ketyapman. Qizimni siylaganni Xudo siylasin!"
Ayol xatni o‘qirkan, ko‘zlaridan duv-duv yosh oqardi. Qizchani bag‘riga bosgancha lablari pichirladi:
"Bechoragina..." U qizchani dast ko‘tardi. Bir qo‘lida sumkalari...
Ularning zil - zambildek og‘irligi endi ayolga sezilmasdi...😥😥😥
✨ Ibrat uchun yaqinlarga ulashing! Reaksiyalaringizni qoldiring...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢8❤4👍4