🧕 Muslimalar kundaligi
#Kardiolog -Qo'rqma. Menimcha nafas olishni ham esdan chiqarayozding- ustimdan kuldi.- Deyarli bir haftacha shu yerda turishga majburmiz. - Ya'ni? - Ya'ni bir xonada...- yonimga o'tirish barobarida tushuntirdi- dadam bilan oyimni ko'z o'ngida er-xotin rolini…
Aytganini qilgan holatda endi nihoyatda uzun bo'lgan och moviy kelinlarning milliy ko'ylagini kiyib, o'rilgan sochim ustiga oq diadema qo'ndirdim. Shu holatimda chiqar ekanman Damir menga biroz qarab turdi
- Ochilib ketibsan
- Doimgidek.
- Ha, doimgidek... Faqaaaat- u yurib borib oyna yonida turgan kelinchaklar sarisini olib boshimga yopdi.- mana shunaqa bo‘lsa yanada ochilasan. Soxta bo'lsang ham jufti halolimsan va kelinsan. Oyim bu onlarni qanchalar kutgan.
Uning xohishiga yo‘q demasdan boshimga sarini yopib ikkinchi qavatga tushdik. Ikkinchi qavatda oq stol va och yashil o‘rindiqlar atrofida, noz-ne‘matlar to'la dasturxon yonida Oybahor xonim va Damirning xuddi o‘zidek qora qoshlarga ega otasi savlati to‘kib o‘tirar edi.
Avval qaynotamga so'ngra, qaynonamga kelin salom qilgach, atrofda yurgan boshqa ayol-u erkak xizmatchilarga salom bermoqchi bo‘ldim ammo Damirning men tarafga etilib, pichirlashi xayollarimni buzdi.
- Faqat oila a'zolariga ta'zim qil. Bu yerdagi boshqa erkaklarga egilishing shart emas!- asabiy pichirlashi eshitildi.
Uning bu ohangida asabiylik borligi sababli qo'rqdim va indamay stol atrofiga o‘tirib, yangi oilamning suhbatiga qo‘shildim.
- Xush kelibsiz, qizim- Damirning otasi mehribonlarcha qarshi oldi- bu bizning oilamiz va muhitini o'zingizni o‘z uyingizdagidek his qiling.
- Shahramim kelmadi-da- Oybahor xonim kimnidir eslab, nafasini ichga tortdi- qanday xursand bo‘lar edi-ya sizlarni ko‘rib.
- Ona, u keladi... Albatta, keladi. Xavotir olmang- Damir onasi yupatdi
Barchamiz ovqatlanib bo'lgach va Alimovlar oilasi haqida aniq ma'lumot olib bo‘lingach Damir ketishimizni ma'lum qildi. Yangi kelin ekanligim keta olmasligimni tushuntirsam ham Damir men bilan ishxonada muhim ishlari borligini ma'lum qilib, qo'yarda qo‘ymay olib keta boshladi.
- Xijolat bo'lmang, qizim- uyalganimni sezgan Oybahor xonim meni yupatdi- turmush o'rtog'ingizni aytganini qiling. Rostdan ham zarur ishi bordir.
Noiloj u bilan qora chet el mashinasida ketar ekanman, o‘g‘rincha nazar tashladim. U nimadirdan xavotirda.... Aniq xavotirda...
To'satdan yo‘limizdan boshqa mashina chiqib, bizning yo'limizni to‘sdi. Qizil "Lamborghini" mashinasidan yoshi taxminan yigirma beshlarga borib qolgan yigit tushib, Damirni imladi.
-Damir, qayerga?- tushayotganidan xavotirlanib so'radim
- Shunchaki gaplashib olaman u bilan. Xavotirlanma. Faqat qo'limni qo‘yvorsang yanada yaxshi bo‘lar edi- qo'rqqanimdan bilagini mahkam siqib olganimga ishora qildi.
Mashinadan tushgancha Damir notanish yigit bilan bir nimalarni gaplasha boshlashdi bora- bora yigit qizishib ketdi, shekilli, men o'tirgan mashina tarafga yugurib kelib, eshikni ochdi
- Tush bu yoqqa...- qo‘limdan siltab tortdi.
Ammo oradan soniyalar ham o‘tmasdan avvaliga o‘q ovozi eshitildi, so'ngra, meni tortqilayotgan yigit peshonasidan asta qon sizgancha yerga yiqildi......
#whiterose
- Ochilib ketibsan
- Doimgidek.
- Ha, doimgidek... Faqaaaat- u yurib borib oyna yonida turgan kelinchaklar sarisini olib boshimga yopdi.- mana shunaqa bo‘lsa yanada ochilasan. Soxta bo'lsang ham jufti halolimsan va kelinsan. Oyim bu onlarni qanchalar kutgan.
Uning xohishiga yo‘q demasdan boshimga sarini yopib ikkinchi qavatga tushdik. Ikkinchi qavatda oq stol va och yashil o‘rindiqlar atrofida, noz-ne‘matlar to'la dasturxon yonida Oybahor xonim va Damirning xuddi o‘zidek qora qoshlarga ega otasi savlati to‘kib o‘tirar edi.
Avval qaynotamga so'ngra, qaynonamga kelin salom qilgach, atrofda yurgan boshqa ayol-u erkak xizmatchilarga salom bermoqchi bo‘ldim ammo Damirning men tarafga etilib, pichirlashi xayollarimni buzdi.
- Faqat oila a'zolariga ta'zim qil. Bu yerdagi boshqa erkaklarga egilishing shart emas!- asabiy pichirlashi eshitildi.
Uning bu ohangida asabiylik borligi sababli qo'rqdim va indamay stol atrofiga o‘tirib, yangi oilamning suhbatiga qo‘shildim.
- Xush kelibsiz, qizim- Damirning otasi mehribonlarcha qarshi oldi- bu bizning oilamiz va muhitini o'zingizni o‘z uyingizdagidek his qiling.
- Shahramim kelmadi-da- Oybahor xonim kimnidir eslab, nafasini ichga tortdi- qanday xursand bo‘lar edi-ya sizlarni ko‘rib.
- Ona, u keladi... Albatta, keladi. Xavotir olmang- Damir onasi yupatdi
Barchamiz ovqatlanib bo'lgach va Alimovlar oilasi haqida aniq ma'lumot olib bo‘lingach Damir ketishimizni ma'lum qildi. Yangi kelin ekanligim keta olmasligimni tushuntirsam ham Damir men bilan ishxonada muhim ishlari borligini ma'lum qilib, qo'yarda qo‘ymay olib keta boshladi.
- Xijolat bo'lmang, qizim- uyalganimni sezgan Oybahor xonim meni yupatdi- turmush o'rtog'ingizni aytganini qiling. Rostdan ham zarur ishi bordir.
Noiloj u bilan qora chet el mashinasida ketar ekanman, o‘g‘rincha nazar tashladim. U nimadirdan xavotirda.... Aniq xavotirda...
To'satdan yo‘limizdan boshqa mashina chiqib, bizning yo'limizni to‘sdi. Qizil "Lamborghini" mashinasidan yoshi taxminan yigirma beshlarga borib qolgan yigit tushib, Damirni imladi.
-Damir, qayerga?- tushayotganidan xavotirlanib so'radim
- Shunchaki gaplashib olaman u bilan. Xavotirlanma. Faqat qo'limni qo‘yvorsang yanada yaxshi bo‘lar edi- qo'rqqanimdan bilagini mahkam siqib olganimga ishora qildi.
Mashinadan tushgancha Damir notanish yigit bilan bir nimalarni gaplasha boshlashdi bora- bora yigit qizishib ketdi, shekilli, men o'tirgan mashina tarafga yugurib kelib, eshikni ochdi
- Tush bu yoqqa...- qo‘limdan siltab tortdi.
Ammo oradan soniyalar ham o‘tmasdan avvaliga o‘q ovozi eshitildi, so'ngra, meni tortqilayotgan yigit peshonasidan asta qon sizgancha yerga yiqildi......
#whiterose
👍5
#Kardiolog
Nima bo'lishini miyam anglab ulgurmasidan Damir o'ta darajadagi jahl bilan shaxdam qadamlar bosib kelib, yigitni tepib yo'l chetidagi ariqqa itarib yubordi. To'pponchasini o'qlagandagi "shiq-shiq" ovozidan so'ng bor o'qlarini uzmasdan yigitning jonsiz tanasiga sanchdi. Uning xatti-harakatlaridan qo‘rqsan goh, nega bunaqa qilayotganidan hayratda qolardim.
Barcha alamini marhum yigitdan olgach, men tarafga kelib, so‘z qotdi
- Senga hech narsa qilmadimi?
"Yo‘q" ishorasini berish uchun boshimni silkitdim.
- Izzat Bo‘riyevichga aytib qo‘y!- telefonda kimdir bilan asabiy gaplasha boshladi- meni oldimga laychasini jo'natib, uni olib ketishga urinmasin! Gap bitta! Kelishuv va topshiriq tugatilgan- tishlari yanada g‘ichirlab ketdi- Agar.. Yana bir marotaba...Uni yonida odamlaringdan birini ko‘rsam...Aytib qo‘yay, o'lim sizlar uchun eng yengil jazo bo‘ladi!
Uning nimani ta‘kidlayotganini tushunmasamda, bu yomon hodisa alomati ekanligini butun tanam bilan his qildim. Hozir savollar mavridi emasligi tufayli indamasdan mashinani o'rindig'iga joylashdim.
Damir esa qo'ng'iroqni tugallashdan oldin
- Iflos laychangni ham olib ket yo'qsa qabri sifatida seni ham unga qo'shib ko'maman. Yana bir gap! Men bilan o'ynashmalaring... Damir Alimovning g'azabiga uchrash yomon oqibatlarga olib keladi!!!- dedi.
Qo'ng'iroq yakunlangandan so'ng, u ham mashinaga o'tirib, mashinani boshqardi. Qattiq asabiylashganidan rulni shu qadar qattiq siqib olgan ediki, rul mashinadan uzilib ketishga bir bahya qolgandi go'yo.
Holdingda to'xtagach, doimgidek liftdan o'z xonalarimizga ko'tarilar ekanmiz, uning chimrilgan qora qoshlarini ko'rib, rostdan uning g'azabini keltirish yomon oqibatlarga kelishiga amin bo'ldim.
Liftdan tushganimizdan so'ng ham hech bir so'z demay menga tushunarsiz qarab, xonasi tomon odimladi. Men ham u kabi o'z ishlarimga ko'milish uchun ketar ekanman, o'n besh daqiqa oldin sodir bo'lgan voqealar ko'z o'ngimda gavdalanib, yonimdan o'tib ketayotgan yigitni ko'rmaslikka olib keldi.
- Voy, uzr- urilganim bois yerga tushgan qog'ozlarni to'plab berdim- bilmasdan- yelka qildim.
Yigit esa lom-mim demasdan menga qaragancha qog'ozlarni ushlamasdan turar edi.
- Uzr men ketishim kerak- shoshib qog'ozlarni tutqazdim va xonamning eshigini yopdim.
Xayollarim chalkashligidan nima qilarimni bilmasdan hisobotlar ichra o'tirar ekanman. Eshigim taqilladi.
- Sadia Alimova, sizga kelibdi- kotiba qiz qo'lida qip-qizil atirgullarni ko'tarib turardi- shu yerga qo'yaman.- atirgullar stolim ustidan joy oldi.
Gullarning go'zalligiga mahliyo bo'lib o'tirar ekanman, gul barglari orasiga qistirilgan qog'oz parchasiga ko'zim tushdi.
" Soat o'n ikkida holding restoranda ko'rishguncha, jigarrang ko'zli xonim. Sizni intizorlik bilan..."
Xatning davomini o'qiy olmadim, sababi xatga cho'zilgan begona qo'llar meni dovdiratib qo'ydi va xatni o'qib qo'llar egasini shu qadar jahli chiqdiki, xatni yozgan odamning qabri haqida o'ylay boshladim.
- Soat o'n bir-u ellik besh- tishlari g'ichirladi- Men bilan borasan!- qo'limdan tortqilab, tashqariga chiqarib oldi.
- Damir, nima qilganingiz bu? - telba doktordan so'radim- sizni nima ishingiz bor?
U esa gaplarimni go'yo eshitmagandek holding restorantiga meni yetaklab tushdi va u yerda o'tirgan atirgullar tutib turgan yigitga o'xshatib, musht tushirdi.
- Hali meni xotinim bilan...uchrashmoqchi bo'ldingmi?!- endi yigitni bo'g'ib oldi
- Damiiir- qo'liga yopishdim- Bas qiling, iltimos!
- Yo‘q bunchalik tez qutulmaysan!- yigitni qo'yib yuborib, tepkiladi va meni yana sudradi- Endi sen bilan gaplashib olaman, Atirgul xonim! Bu yigit kim?!
Asabiylashganidan baqira boshladi.
- NIMA ISHINGIZ BOR!!!!????- Men ham qichqirdim- SOXTA-KU!!! BARI SOXTA!!! MENI SEVMAYSIZ! NIMA KERAK BU TOMOSHA?
- Hali shunaqami?! Ko'ramiz. Bari soxta-ya?!
Endi meni ko'tarib oldi
Nima bo'lishini miyam anglab ulgurmasidan Damir o'ta darajadagi jahl bilan shaxdam qadamlar bosib kelib, yigitni tepib yo'l chetidagi ariqqa itarib yubordi. To'pponchasini o'qlagandagi "shiq-shiq" ovozidan so'ng bor o'qlarini uzmasdan yigitning jonsiz tanasiga sanchdi. Uning xatti-harakatlaridan qo‘rqsan goh, nega bunaqa qilayotganidan hayratda qolardim.
Barcha alamini marhum yigitdan olgach, men tarafga kelib, so‘z qotdi
- Senga hech narsa qilmadimi?
"Yo‘q" ishorasini berish uchun boshimni silkitdim.
- Izzat Bo‘riyevichga aytib qo‘y!- telefonda kimdir bilan asabiy gaplasha boshladi- meni oldimga laychasini jo'natib, uni olib ketishga urinmasin! Gap bitta! Kelishuv va topshiriq tugatilgan- tishlari yanada g‘ichirlab ketdi- Agar.. Yana bir marotaba...Uni yonida odamlaringdan birini ko‘rsam...Aytib qo‘yay, o'lim sizlar uchun eng yengil jazo bo‘ladi!
Uning nimani ta‘kidlayotganini tushunmasamda, bu yomon hodisa alomati ekanligini butun tanam bilan his qildim. Hozir savollar mavridi emasligi tufayli indamasdan mashinani o'rindig'iga joylashdim.
Damir esa qo'ng'iroqni tugallashdan oldin
- Iflos laychangni ham olib ket yo'qsa qabri sifatida seni ham unga qo'shib ko'maman. Yana bir gap! Men bilan o'ynashmalaring... Damir Alimovning g'azabiga uchrash yomon oqibatlarga olib keladi!!!- dedi.
Qo'ng'iroq yakunlangandan so'ng, u ham mashinaga o'tirib, mashinani boshqardi. Qattiq asabiylashganidan rulni shu qadar qattiq siqib olgan ediki, rul mashinadan uzilib ketishga bir bahya qolgandi go'yo.
Holdingda to'xtagach, doimgidek liftdan o'z xonalarimizga ko'tarilar ekanmiz, uning chimrilgan qora qoshlarini ko'rib, rostdan uning g'azabini keltirish yomon oqibatlarga kelishiga amin bo'ldim.
Liftdan tushganimizdan so'ng ham hech bir so'z demay menga tushunarsiz qarab, xonasi tomon odimladi. Men ham u kabi o'z ishlarimga ko'milish uchun ketar ekanman, o'n besh daqiqa oldin sodir bo'lgan voqealar ko'z o'ngimda gavdalanib, yonimdan o'tib ketayotgan yigitni ko'rmaslikka olib keldi.
- Voy, uzr- urilganim bois yerga tushgan qog'ozlarni to'plab berdim- bilmasdan- yelka qildim.
Yigit esa lom-mim demasdan menga qaragancha qog'ozlarni ushlamasdan turar edi.
- Uzr men ketishim kerak- shoshib qog'ozlarni tutqazdim va xonamning eshigini yopdim.
Xayollarim chalkashligidan nima qilarimni bilmasdan hisobotlar ichra o'tirar ekanman. Eshigim taqilladi.
- Sadia Alimova, sizga kelibdi- kotiba qiz qo'lida qip-qizil atirgullarni ko'tarib turardi- shu yerga qo'yaman.- atirgullar stolim ustidan joy oldi.
Gullarning go'zalligiga mahliyo bo'lib o'tirar ekanman, gul barglari orasiga qistirilgan qog'oz parchasiga ko'zim tushdi.
" Soat o'n ikkida holding restoranda ko'rishguncha, jigarrang ko'zli xonim. Sizni intizorlik bilan..."
Xatning davomini o'qiy olmadim, sababi xatga cho'zilgan begona qo'llar meni dovdiratib qo'ydi va xatni o'qib qo'llar egasini shu qadar jahli chiqdiki, xatni yozgan odamning qabri haqida o'ylay boshladim.
- Soat o'n bir-u ellik besh- tishlari g'ichirladi- Men bilan borasan!- qo'limdan tortqilab, tashqariga chiqarib oldi.
- Damir, nima qilganingiz bu? - telba doktordan so'radim- sizni nima ishingiz bor?
U esa gaplarimni go'yo eshitmagandek holding restorantiga meni yetaklab tushdi va u yerda o'tirgan atirgullar tutib turgan yigitga o'xshatib, musht tushirdi.
- Hali meni xotinim bilan...uchrashmoqchi bo'ldingmi?!- endi yigitni bo'g'ib oldi
- Damiiir- qo'liga yopishdim- Bas qiling, iltimos!
- Yo‘q bunchalik tez qutulmaysan!- yigitni qo'yib yuborib, tepkiladi va meni yana sudradi- Endi sen bilan gaplashib olaman, Atirgul xonim! Bu yigit kim?!
Asabiylashganidan baqira boshladi.
- NIMA ISHINGIZ BOR!!!!????- Men ham qichqirdim- SOXTA-KU!!! BARI SOXTA!!! MENI SEVMAYSIZ! NIMA KERAK BU TOMOSHA?
- Hali shunaqami?! Ko'ramiz. Bari soxta-ya?!
Endi meni ko'tarib oldi
👍14
- Damir, tushuring- baqirdim yuziga qarab.
U esa hech narsa bo'lmagandek meni ko'tarib zinalar orqali tushdi va mashinasini old o‘rindig‘inga qo'yib, mashinaga o‘zi ham joylashdi.
- Hali shunaqami?!- o'ziga o‘zi asabiy pichirladi- senga sevishga qanaqa bo'lishini ko'rsataman, atirgul! Soxtalik qanaqaligini bilib olasan!
- HA SOXTA. BARI SOXTA
Mashinani bor tezlikda hayday boshladi. Butun e'tibori yo'lda emas u tarafga hayrat va g'azab bilan qarab turgan menda edi.
- Seningcha bu sevgi emas-a?! Bu soxtalik-a?! Sen jodugarsan! Meni o'ziga sehrlab olgan va rashkimni maksimal darajaga olib chiqayotgan JODUGAR!!!
Gaplaridan karaxtlandim. Birdan mashina rulini qo‘yvordi....
- Seni sevaman, Atirgulim....
#whiterose
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
U esa hech narsa bo'lmagandek meni ko'tarib zinalar orqali tushdi va mashinasini old o‘rindig‘inga qo'yib, mashinaga o‘zi ham joylashdi.
- Hali shunaqami?!- o'ziga o‘zi asabiy pichirladi- senga sevishga qanaqa bo'lishini ko'rsataman, atirgul! Soxtalik qanaqaligini bilib olasan!
- HA SOXTA. BARI SOXTA
Mashinani bor tezlikda hayday boshladi. Butun e'tibori yo'lda emas u tarafga hayrat va g'azab bilan qarab turgan menda edi.
- Seningcha bu sevgi emas-a?! Bu soxtalik-a?! Sen jodugarsan! Meni o'ziga sehrlab olgan va rashkimni maksimal darajaga olib chiqayotgan JODUGAR!!!
Gaplaridan karaxtlandim. Birdan mashina rulini qo‘yvordi....
- Seni sevaman, Atirgulim....
#whiterose
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍19
Бахт
—Болам, оёғим оғрияпди. Кеча холанг бир гап айтиб қолди. Оёғимга қуруқ иссиқлик керак экан. Иссиқ қумми, танчами?
Қадимгиларнинг билгани билган экан ўзи, ёзда тупроқ кечиб ялангоёқ юришган, қишда танчага оёғини солиб ўтиришган.
—Танча қанақа бўлади, онам?
—Болалигимда бувимникида бўларди. Уйнинг ўртасидаги ер ўйилиб, устига курси ўрнатилади. Битта каттароқ челак сиғадиган чуқурча ичига ўрикнинг обдон ёқилган ғўлаларининг чўғи солинади, устидан кўрпа ташланади, унинг устидан катта дастурхон тўшалади...
—Ҳа, иссиқ бўлар эканда.
—Сафаринг қариб қолдими? Ўзинг қачон қайтасан Тошкентга?
—Бир ҳафтада бораман, ойи...
Насиба ўғлини узоқ дуо қилди, кейин телефонини ўчирди. "Эсон-омон келсин бола-чақасини бағрига". Кейин учта боласи билан ўтирган келинидан хабар олиш учун қўнғироқ қилди. Ўғлини яқинда қайтиб қолишини айтиб, уни ҳам дуо қилди.
Кичик ўғли шифохонага олиб бормоқчи эди, машинасини ювдиргани кетганди, ҳадемай келиб қолса керак. Аёл учинчи қаватдан пастга қаради, ана ўғлининг қора машинаси кўринди.
—Шодияхон, кийимларимни тайёрланг, Азамат келяпди. Дўхтирга бораман.
Шифокор ёзиб берган тавсиялар билан оёқ оғриқлари қолган Насиба энди қон босими баландлигидан шикоят қила бошлади ." Магнит бўрониданми, ҳаводанми, ҳа, майли, Аллоҳнинг берган дардида. Бедаво дардлардан асрасин"
Пешин намозини ўқиб бўлгач, жойнамоз устида узоқ дуо қилди.
Невараси телефонини кўтариб келгачгина юзига фотиҳа тортди. Катта ўғли!
—Худога шукур, соғ-саломат етиб келибсан, дуойи жонингни қилиб ўтиргандим, болам, —деди у салом-аликдан сўнг.
—Бораман, бораман, болам, соғиндим.
Невара қизи чопқиллаб келиб қучоқлаб олди, эгилиб ўпаркан, Насиба боши айланганини ҳис қилди. "Давлениям баланд, шекилли", —у ўзига қараб кулиб қучоқ очиб келаётган ўғлининг юзларидан ўпди, келинини маҳкам бағрига босди.
—Сизга сюрпризим бор! —деди ўғли йўл бошларкан
—Вой болам-ей, ўзинг сюрпризсану манга.
Ўғли онасини каттакон меҳмонхонасига бошлади.
—Марҳамат, онажоним. Сизга танча қурдим. Ўхшабдими?
—Вой! Ўғли тушмагур туппа-тузук уйининг ўртасидаги полини тешиб, камига ичини суваб, ҳақиқий танча ясаганди.
Насиба каловланиб қолди.
—Қани, ўтиринг, ойи, қаранг, ичини ўрик ғўласининг чўғи билан тўлдирдим. Иссиққина.
Насиба" Қон босимим кўтарилиб кетмасмикан", —деган ўйда иккиланиб танча устидаги кўрпани кўтариб оёғини узатди. Танча бозиллаб турарди.
Келини бирпасда танча устидаги патнисни тўлдириб ташлади.
Аслида, олган муолажаси сабабми, оёқ оғриқлари қолганди. Ўғли ва келини атайлаб ясаган танчада сабр қилиб икки соат ўтиришга қарор қилди. Ҳар сафар
—Вой, жоним кирди-я, барака топинглар,—деб қўяр, лекин ўзи қон босими ошиб кетишидан ҳавотир олаётган эди.
Ўғли жуда хушчақчақ, келини ҳам қолишмайди. Икки соатча танчада ўтирган бўлсалар ҳам Насиба боши оғримаётганини, кўнгли айнимаётганини, аксинча кайфияти жуда ҳам яхшилигини ҳис қилди.
—Онам, яхшимисиз?
—Худога шукур, яхшиман, болам. Ҳамма дарднинг давоси эътибор ва меҳр! Шундай ўғилларим бор экан, касал бўлишга ҳақим йўқ! Албатта, яхши бўламан!
Танча устидаги кўрпа қатини силаб жавоб берди Она!
Феруза Салходжаева
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
—Болам, оёғим оғрияпди. Кеча холанг бир гап айтиб қолди. Оёғимга қуруқ иссиқлик керак экан. Иссиқ қумми, танчами?
Қадимгиларнинг билгани билган экан ўзи, ёзда тупроқ кечиб ялангоёқ юришган, қишда танчага оёғини солиб ўтиришган.
—Танча қанақа бўлади, онам?
—Болалигимда бувимникида бўларди. Уйнинг ўртасидаги ер ўйилиб, устига курси ўрнатилади. Битта каттароқ челак сиғадиган чуқурча ичига ўрикнинг обдон ёқилган ғўлаларининг чўғи солинади, устидан кўрпа ташланади, унинг устидан катта дастурхон тўшалади...
—Ҳа, иссиқ бўлар эканда.
—Сафаринг қариб қолдими? Ўзинг қачон қайтасан Тошкентга?
—Бир ҳафтада бораман, ойи...
Насиба ўғлини узоқ дуо қилди, кейин телефонини ўчирди. "Эсон-омон келсин бола-чақасини бағрига". Кейин учта боласи билан ўтирган келинидан хабар олиш учун қўнғироқ қилди. Ўғлини яқинда қайтиб қолишини айтиб, уни ҳам дуо қилди.
Кичик ўғли шифохонага олиб бормоқчи эди, машинасини ювдиргани кетганди, ҳадемай келиб қолса керак. Аёл учинчи қаватдан пастга қаради, ана ўғлининг қора машинаси кўринди.
—Шодияхон, кийимларимни тайёрланг, Азамат келяпди. Дўхтирга бораман.
Шифокор ёзиб берган тавсиялар билан оёқ оғриқлари қолган Насиба энди қон босими баландлигидан шикоят қила бошлади ." Магнит бўрониданми, ҳаводанми, ҳа, майли, Аллоҳнинг берган дардида. Бедаво дардлардан асрасин"
Пешин намозини ўқиб бўлгач, жойнамоз устида узоқ дуо қилди.
Невараси телефонини кўтариб келгачгина юзига фотиҳа тортди. Катта ўғли!
—Худога шукур, соғ-саломат етиб келибсан, дуойи жонингни қилиб ўтиргандим, болам, —деди у салом-аликдан сўнг.
—Бораман, бораман, болам, соғиндим.
Невара қизи чопқиллаб келиб қучоқлаб олди, эгилиб ўпаркан, Насиба боши айланганини ҳис қилди. "Давлениям баланд, шекилли", —у ўзига қараб кулиб қучоқ очиб келаётган ўғлининг юзларидан ўпди, келинини маҳкам бағрига босди.
—Сизга сюрпризим бор! —деди ўғли йўл бошларкан
—Вой болам-ей, ўзинг сюрпризсану манга.
Ўғли онасини каттакон меҳмонхонасига бошлади.
—Марҳамат, онажоним. Сизга танча қурдим. Ўхшабдими?
—Вой! Ўғли тушмагур туппа-тузук уйининг ўртасидаги полини тешиб, камига ичини суваб, ҳақиқий танча ясаганди.
Насиба каловланиб қолди.
—Қани, ўтиринг, ойи, қаранг, ичини ўрик ғўласининг чўғи билан тўлдирдим. Иссиққина.
Насиба" Қон босимим кўтарилиб кетмасмикан", —деган ўйда иккиланиб танча устидаги кўрпани кўтариб оёғини узатди. Танча бозиллаб турарди.
Келини бирпасда танча устидаги патнисни тўлдириб ташлади.
Аслида, олган муолажаси сабабми, оёқ оғриқлари қолганди. Ўғли ва келини атайлаб ясаган танчада сабр қилиб икки соат ўтиришга қарор қилди. Ҳар сафар
—Вой, жоним кирди-я, барака топинглар,—деб қўяр, лекин ўзи қон босими ошиб кетишидан ҳавотир олаётган эди.
Ўғли жуда хушчақчақ, келини ҳам қолишмайди. Икки соатча танчада ўтирган бўлсалар ҳам Насиба боши оғримаётганини, кўнгли айнимаётганини, аксинча кайфияти жуда ҳам яхшилигини ҳис қилди.
—Онам, яхшимисиз?
—Худога шукур, яхшиман, болам. Ҳамма дарднинг давоси эътибор ва меҳр! Шундай ўғилларим бор экан, касал бўлишга ҳақим йўқ! Албатта, яхши бўламан!
Танча устидаги кўрпа қатини силаб жавоб берди Она!
Феруза Салходжаева
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍14❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟤Napaleon torti🍰
📎Masalliqlar:
💙saryogʼ - 500gr
💙suv - 1 stakan
💙tuxum - 1 ta
💙soda (uksusga oʼldirib) - 1 choy qoshiq
💙Kremiga:
💙saryogʼ - 200gr
💙quyultirilgan sut - 1litr
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
📎Masalliqlar:
💙saryogʼ - 500gr
💙suv - 1 stakan
💙tuxum - 1 ta
💙soda (uksusga oʼldirib) - 1 choy qoshiq
💙Kremiga:
💙saryogʼ - 200gr
💙quyultirilgan sut - 1litr
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
#Saodat
#No_127
#By_Nafisa_Malikova
Санобарникига кетаётсам йўлимдан Шухрат ака чиқди...
-ҳорма Саодат!-деди тунд қиёфада...салом берсам шартта мақсадга кўчдилар
-нега Фахриддин Санобарни севишини айтмадинг?
Улардан акамни иқрорини эшитиб сукутга чўмдим...
-Шухрат ака...мен акамни ҳам дугонамни ҳам бехад севаман...онамни биласиз..била туриб қандай дугонамни ўтга ташлайман?!
Ўшанда болаларча фикрлаганимни кеч тушуниб етгандим...
Шухрат ака оғир ҳўрсиниб қўйиб уйимизга кириб кетди...уйга қайтганимда онам уни қарғаб ўтирганига қараганда аччиқ гапларини аямаган кўринадилар...болаликдан қарғиш остида ўсганимиз учун бу қарғишларга нозик дугонамни раво кўра олмасдим...
-тўй куни ёнимда бўласан!-деди Санобар ҳиқиллаб...
-ахир..
-сен бўлмасанг ўлиб қоламан Саодат...у ушлаган қўлимдан ҳам ҳазар қиляпман хатто!-деди оппоқ билагига боқиб..унда узук худди уни занжирлагандек қучоқлаб турарди...
Ҳамма синфдошлар тўйга йиғилган...акам қаердан куч топган билмайман менга эсдалик дея бир қутича бериб юбордилар...
-нечи кун аъза тутасан Батин? Далага ҳам бормай қўйдинг?
Онамни одатий қарғишларига эътибор бермай акам қўлимни маҳкам қисдилар
-албатта бергин!
Соқоли ўсиб анча озиб қолган акамни титроқ қўлини маҳкам тутдим...ҳеч қайсимиз уни тушунмаган эдик...баъзи инсонларни қадрига етишинг учун уни йўқотишинг керак! Бу аччиқ ҳақиқат...
Заргар қилган занжирни узиб бўлмас ёр-ёр,
Худо қилган тақдирни бузиб бўлмас ёр-ёр,
Хай-хай ўлан, жон ўлан, мис панжара ёр-ёр,
Ҳар жафога кўнади- қиз бечора ёр-ёр...
Чимматимга тикканим-чин каштадир ёр-ёр,
Келин ёшин сўрасанг- ўн олтида ёр-ёр...
Ўн олтидаги бу гулни-гулга қўшинг ёр-ёр...
Саксовулга ўтдек тушса, увол билинг ёр-ёр...
Ёр ёр садолари остида Санобар қўлимни маҳкам тутди....
#No_127
#By_Nafisa_Malikova
Санобарникига кетаётсам йўлимдан Шухрат ака чиқди...
-ҳорма Саодат!-деди тунд қиёфада...салом берсам шартта мақсадга кўчдилар
-нега Фахриддин Санобарни севишини айтмадинг?
Улардан акамни иқрорини эшитиб сукутга чўмдим...
-Шухрат ака...мен акамни ҳам дугонамни ҳам бехад севаман...онамни биласиз..била туриб қандай дугонамни ўтга ташлайман?!
Ўшанда болаларча фикрлаганимни кеч тушуниб етгандим...
Шухрат ака оғир ҳўрсиниб қўйиб уйимизга кириб кетди...уйга қайтганимда онам уни қарғаб ўтирганига қараганда аччиқ гапларини аямаган кўринадилар...болаликдан қарғиш остида ўсганимиз учун бу қарғишларга нозик дугонамни раво кўра олмасдим...
-тўй куни ёнимда бўласан!-деди Санобар ҳиқиллаб...
-ахир..
-сен бўлмасанг ўлиб қоламан Саодат...у ушлаган қўлимдан ҳам ҳазар қиляпман хатто!-деди оппоқ билагига боқиб..унда узук худди уни занжирлагандек қучоқлаб турарди...
Ҳамма синфдошлар тўйга йиғилган...акам қаердан куч топган билмайман менга эсдалик дея бир қутича бериб юбордилар...
-нечи кун аъза тутасан Батин? Далага ҳам бормай қўйдинг?
Онамни одатий қарғишларига эътибор бермай акам қўлимни маҳкам қисдилар
-албатта бергин!
Соқоли ўсиб анча озиб қолган акамни титроқ қўлини маҳкам тутдим...ҳеч қайсимиз уни тушунмаган эдик...баъзи инсонларни қадрига етишинг учун уни йўқотишинг керак! Бу аччиқ ҳақиқат...
Заргар қилган занжирни узиб бўлмас ёр-ёр,
Худо қилган тақдирни бузиб бўлмас ёр-ёр,
Хай-хай ўлан, жон ўлан, мис панжара ёр-ёр,
Ҳар жафога кўнади- қиз бечора ёр-ёр...
Чимматимга тикканим-чин каштадир ёр-ёр,
Келин ёшин сўрасанг- ўн олтида ёр-ёр...
Ўн олтидаги бу гулни-гулга қўшинг ёр-ёр...
Саксовулга ўтдек тушса, увол билинг ёр-ёр...
Ёр ёр садолари остида Санобар қўлимни маҳкам тутди....
👍14❤1
#Saodat
#No_128
#By_Nafisa_Malikova
Фахриддин девор ёнидан сўнгги бор Санобарга боқди...юзига оқ рўмол ёпилган...шунчалар нафис ва беғубор..илк кўргандаёқ юрагини асир этган муҳаббати...йўқ асло ҳасад қилмади бу йигитга...онасини дуоси билан Санобарини олиб кетмоқда...
Ажал келса жоним силаб эркалаб
Сўнги нафасгача севарман сени
Кетсамда дунёнинг юкун орқалаб
Аллохга топшириб кетарман сени
Сенсан гўзалларнинг шохи эй офат
Не кўйга солса хам майли муҳаббат
Танамни бағрига қучганда лахат
Аллохга топшириб кетарман сени
Фахриддин бўғзига тиқилган аччиқ аламни ичига ютди...
-бахтли бўл бир бор сочинг силамаганим эркам....
🌺🌺🌺🌺🌺
Санобар оёқда зўрға тургандек туюлди...нозиккина вужуди титраб йиғларди...
Отаси юзини очиб пешонасидан ўпди...
-бахтли бўл қизим!
Йўл бўйида ўтирган барча ёшу қари дуо қилди...
Машинага ўтиргач юзини очиб менга юзланди...
-уни эҳтиёт қил хўпми?-деди кўзи ёшланиб...йиғлаб юбормаслик учун уни қучдим...
-сен ҳам ўзингни эҳтиёт қил Санобар!
Болаликдан бери ажралмаганим энг яқиним опам ўрнида опам синглим ўрнида синглим бўлиб келган дугонамни бошқа йўлга кузатаётиб юрагим алланечук бўлиб кетди...энди у бу ерларга бегона эди...ортидан онаси йиғлаб дуо қилаётганини кўрдим....
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#No_128
#By_Nafisa_Malikova
Фахриддин девор ёнидан сўнгги бор Санобарга боқди...юзига оқ рўмол ёпилган...шунчалар нафис ва беғубор..илк кўргандаёқ юрагини асир этган муҳаббати...йўқ асло ҳасад қилмади бу йигитга...онасини дуоси билан Санобарини олиб кетмоқда...
Ажал келса жоним силаб эркалаб
Сўнги нафасгача севарман сени
Кетсамда дунёнинг юкун орқалаб
Аллохга топшириб кетарман сени
Сенсан гўзалларнинг шохи эй офат
Не кўйга солса хам майли муҳаббат
Танамни бағрига қучганда лахат
Аллохга топшириб кетарман сени
Фахриддин бўғзига тиқилган аччиқ аламни ичига ютди...
-бахтли бўл бир бор сочинг силамаганим эркам....
🌺🌺🌺🌺🌺
Санобар оёқда зўрға тургандек туюлди...нозиккина вужуди титраб йиғларди...
Отаси юзини очиб пешонасидан ўпди...
-бахтли бўл қизим!
Йўл бўйида ўтирган барча ёшу қари дуо қилди...
Машинага ўтиргач юзини очиб менга юзланди...
-уни эҳтиёт қил хўпми?-деди кўзи ёшланиб...йиғлаб юбормаслик учун уни қучдим...
-сен ҳам ўзингни эҳтиёт қил Санобар!
Болаликдан бери ажралмаганим энг яқиним опам ўрнида опам синглим ўрнида синглим бўлиб келган дугонамни бошқа йўлга кузатаётиб юрагим алланечук бўлиб кетди...энди у бу ерларга бегона эди...ортидан онаси йиғлаб дуо қилаётганини кўрдим....
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍30❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💥Бугун 10 - Феврал « «СИНФДОШЛАР КУНИ» экан.
Барча синфдошларни байрам билан табриклайман.
Синфдошларим бормисиз?
Кўчада учратсам кўзларим ёниб,
Иссиқ юзингизга боқаман қониб,
Хали ҳам ўшасиз эх бебошларим,
Сизларни соғиндим синфдошларим!
Синфдошларга юбориб қўямиз.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Барча синфдошларни байрам билан табриклайман.
Синфдошларим бормисиз?
Кўчада учратсам кўзларим ёниб,
Иссиқ юзингизга боқаман қониб,
Хали ҳам ўшасиз эх бебошларим,
Сизларни соғиндим синфдошларим!
Синфдошларга юбориб қўямиз.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
🧕 Muslimalar kundaligi
- Damir, tushuring- baqirdim yuziga qarab. U esa hech narsa bo'lmagandek meni ko'tarib zinalar orqali tushdi va mashinasini old o‘rindig‘inga qo'yib, mashinaga o‘zi ham joylashdi. - Hali shunaqami?!- o'ziga o‘zi asabiy pichirladi- senga sevishga qanaqa bo'lishini…
#Kardiolog
Dam unga dam mashinani qo'yib yuborgan qo'liga qarab turar edim.
- Damiiir, rulni ushlang- haydovchi o'rindig'iga yaqinlashib, rulni ushladim. Ammo men tarafga uzoq ekanligi uchun boshqarish qiyinlashdi- Damiiiir, hozir ikkimiz ham avto halolatga uchraymiz!
- Meni sevasanmi?!- hali ham mashinani boshqarmay menga savollar yomg'irini yog'dirdi
- Damir,....Siz TELBASIZ
- HA! TELBAMAN! SEN TELBA QILDING- baqira boshladi- meni sevmas ekansan, menga bu hayot kerak emas!!!
Shu onda yonimizdan yuk mashinasi o'tdi va avto halokatga uchrashimizga bir bahya qoldi.
- MAYLI, SEVAMAN... SEVAMAN SIZNI
U endi o'zi xohlagan narsaga erishgandek yovvoyi kulgisini ko'rsatib, mashina rulini ushladi va sekinlatdi.
Mashina to'xtaganidan foydalanib, otilib tushdim va dala tarafga kelib qolganimiz tufayli, o'tlar ustiga tizzalab o'tirib yig'lay boshladim. Holdingdan chiqqan paytimiz osmonda quyosh sekin o'z o'rnini bulutlarga bo'shatib berayotgan edi, shu tufayli, yuzimga saxiy osmonning zarrin tomchilari tushdi.
- Me...n..m..e..n- nafasim qisa boshladi- char.cha....dim
Yerga tizzalab olib yig'layotganim bois yer hali nam va sovuq ekanligi tanamni junjiktirardi. Ammo hozir bari ahamiyatsiz...
Orqa tarafimdan Damirni tushib,men tarafga o'tlarni bosib kelgani eshitildi.
- Kechir...- u ham yonimga cho'kkaladi.
- Ni..ma? Meni.. hissiyotlarim sizga muhim emas.. siz faqat o'zingiz xohlaganingizga erishasizmi?!- zahrimni sochib, yoqasidan mahkam ushlab, siltadim- A! Men odam emasman-a?! Meni.. me..n..i
Nafasim qisilishidan yana ko‘z oldim qorong'ulashib, ko‘ksim ko'tarilib tusha boshladi.
- Sadia, chuqur nafas ol- xavotirlanib gapirdi- unaqa qilma, atirgulim, chuqurroq nafas ol. O'zingni bos, meni qo‘rqitma.
Miyamga yurak kasalim urdi va faqatgina hayajonlansam va jahlim chiqsa bu kasallik xuruj qilishi esimga tushdi. Ahvolim og‘irlasha boshladi....
- Da...m..ir- yoqasidagi qo‘llarim bo‘shashib pastga sirg‘aldi.
Shu onda u meni qattiq quchib, sochlarimni silay boshladi.
- Bo‘ldi.. tinchlan. Hammasi o'tib ketdi.. tinchlan....
Katta va baquvvat tanasi bilan mening nozik tanamni butunlay o'rab olib, issiq bag‘rida mahkam ushlab turarkan, yuragim urishi biroz sokinlashgandek bo‘ldi. Kaftini sochim uzra sekin harakatlantirar ekan negadir tanam bo‘shashib, o‘zimni erib ketayotgandek his qildim...
To'satdan yomg‘ir kuchaydi. Charchaganimdan hattoki qilt etishga holim ham yo'qligi sababli Damir meni ohistalik bilan bag'ridan bo‘shatmay ko‘tardi va mashina tarafga odimladi. Yomg‘ir yuzimga tegmasligi uchun boshini yuzim tarafga egganligi uchun sochidagi bir tomchi yosh yuzimga tushdi...
Mashinaga joylashganimizdan so‘ng, u ham men ham indamasdan keta boshladik. Undan xafa ekanligimni va gaplashmasligimni isbotlagan holatda boshimni derazaga tirab, ko‘zlarimni yumib oldim.
Hashamatli besh qavatli Alimovlar koshonasiga kelganda ham holim yo‘qligi sabab qimirlamadim va Damir meni boz ko'tarib, xonamizga olib kirdi. Issiq xonada meni yotoq ustiga qo'ygach ham unga qaramaslik maqsadida yuzimni burib, ko‘zlarimni yumib, uyquga tushdim....
- AH!- yuragimdagi sanchiq va qo‘rqinchli tush tufayli qichqirib, yuragimni ushlab bukchaydim.
Damir esa yonimga yugurib kelgancha pulsimni o'lchadi va yotoqqa avaylab yotqizdi.
- Hech qisi yo‘q.. bu tush.. tush xolos- meni tinchlantirish barobarida boz meni quchib, keng yotoqqa yotib oldi- tinchlan. Hammasi joyida. Men yoningdaman.. Seni asrayman..
Qarshilik qilishimga hech qanaqa kuchim qolmagach uning ajoyib atiriga mast bo‘lib yana ko'ksiga bosh qo'ydim va uyquga ketdim...
#whiterose
Dam unga dam mashinani qo'yib yuborgan qo'liga qarab turar edim.
- Damiiir, rulni ushlang- haydovchi o'rindig'iga yaqinlashib, rulni ushladim. Ammo men tarafga uzoq ekanligi uchun boshqarish qiyinlashdi- Damiiiir, hozir ikkimiz ham avto halolatga uchraymiz!
- Meni sevasanmi?!- hali ham mashinani boshqarmay menga savollar yomg'irini yog'dirdi
- Damir,....Siz TELBASIZ
- HA! TELBAMAN! SEN TELBA QILDING- baqira boshladi- meni sevmas ekansan, menga bu hayot kerak emas!!!
Shu onda yonimizdan yuk mashinasi o'tdi va avto halokatga uchrashimizga bir bahya qoldi.
- MAYLI, SEVAMAN... SEVAMAN SIZNI
U endi o'zi xohlagan narsaga erishgandek yovvoyi kulgisini ko'rsatib, mashina rulini ushladi va sekinlatdi.
Mashina to'xtaganidan foydalanib, otilib tushdim va dala tarafga kelib qolganimiz tufayli, o'tlar ustiga tizzalab o'tirib yig'lay boshladim. Holdingdan chiqqan paytimiz osmonda quyosh sekin o'z o'rnini bulutlarga bo'shatib berayotgan edi, shu tufayli, yuzimga saxiy osmonning zarrin tomchilari tushdi.
- Me...n..m..e..n- nafasim qisa boshladi- char.cha....dim
Yerga tizzalab olib yig'layotganim bois yer hali nam va sovuq ekanligi tanamni junjiktirardi. Ammo hozir bari ahamiyatsiz...
Orqa tarafimdan Damirni tushib,men tarafga o'tlarni bosib kelgani eshitildi.
- Kechir...- u ham yonimga cho'kkaladi.
- Ni..ma? Meni.. hissiyotlarim sizga muhim emas.. siz faqat o'zingiz xohlaganingizga erishasizmi?!- zahrimni sochib, yoqasidan mahkam ushlab, siltadim- A! Men odam emasman-a?! Meni.. me..n..i
Nafasim qisilishidan yana ko‘z oldim qorong'ulashib, ko‘ksim ko'tarilib tusha boshladi.
- Sadia, chuqur nafas ol- xavotirlanib gapirdi- unaqa qilma, atirgulim, chuqurroq nafas ol. O'zingni bos, meni qo‘rqitma.
Miyamga yurak kasalim urdi va faqatgina hayajonlansam va jahlim chiqsa bu kasallik xuruj qilishi esimga tushdi. Ahvolim og‘irlasha boshladi....
- Da...m..ir- yoqasidagi qo‘llarim bo‘shashib pastga sirg‘aldi.
Shu onda u meni qattiq quchib, sochlarimni silay boshladi.
- Bo‘ldi.. tinchlan. Hammasi o'tib ketdi.. tinchlan....
Katta va baquvvat tanasi bilan mening nozik tanamni butunlay o'rab olib, issiq bag‘rida mahkam ushlab turarkan, yuragim urishi biroz sokinlashgandek bo‘ldi. Kaftini sochim uzra sekin harakatlantirar ekan negadir tanam bo‘shashib, o‘zimni erib ketayotgandek his qildim...
To'satdan yomg‘ir kuchaydi. Charchaganimdan hattoki qilt etishga holim ham yo'qligi sababli Damir meni ohistalik bilan bag'ridan bo‘shatmay ko‘tardi va mashina tarafga odimladi. Yomg‘ir yuzimga tegmasligi uchun boshini yuzim tarafga egganligi uchun sochidagi bir tomchi yosh yuzimga tushdi...
Mashinaga joylashganimizdan so‘ng, u ham men ham indamasdan keta boshladik. Undan xafa ekanligimni va gaplashmasligimni isbotlagan holatda boshimni derazaga tirab, ko‘zlarimni yumib oldim.
Hashamatli besh qavatli Alimovlar koshonasiga kelganda ham holim yo‘qligi sabab qimirlamadim va Damir meni boz ko'tarib, xonamizga olib kirdi. Issiq xonada meni yotoq ustiga qo'ygach ham unga qaramaslik maqsadida yuzimni burib, ko‘zlarimni yumib, uyquga tushdim....
- AH!- yuragimdagi sanchiq va qo‘rqinchli tush tufayli qichqirib, yuragimni ushlab bukchaydim.
Damir esa yonimga yugurib kelgancha pulsimni o'lchadi va yotoqqa avaylab yotqizdi.
- Hech qisi yo‘q.. bu tush.. tush xolos- meni tinchlantirish barobarida boz meni quchib, keng yotoqqa yotib oldi- tinchlan. Hammasi joyida. Men yoningdaman.. Seni asrayman..
Qarshilik qilishimga hech qanaqa kuchim qolmagach uning ajoyib atiriga mast bo‘lib yana ko'ksiga bosh qo'ydim va uyquga ketdim...
#whiterose
👍14
#Kardiolog
Kunlarimiz doimgidek o‘ta boshladi va har kungidek ishga birga boramiz, ish bilan shug'ullanamiz va ba'zi paytda Damir muhim operatsiyasi borligi uchun klinikaga borib, u yerda biroz ushlanib qaytadi. U men bilan qancha gaplashishni istasa-da, bunga qarshilik ko'rsatdim ammo nega xafa ekanligimni anglay olmadim. Balkim, meni hissiyotlarim bilan o‘ynashgandek, jahl ustida izhor qilganidir... yoki.....
To‘g‘risi bu xafagarchilikka tuzukroq sabab topa olmadim. Balkim, shunchaki unga erkalik qilayotgandirman. O‘ylab qarasam undan bo‘lak hayotimda men haqimda qayg‘uradigan inson qolmabdi. Na kunduzi va na kechasi meni tinch qo'ymaydigan, xafa bo‘lsam tinchlantiradigan, yuragim xuruj qilsa qaynoq bag'riga olib, ovutadigan inson faqat u... faqatgina u! Doim menga qora ko‘zlarini tikib qaragandagi "tok urishi" hech qachon meni bezor qilgan emas. Bezor qilmaydi ham....
Shu gaplarni ovqat mahali barcha oila a'zolarini yonida yuziga qarab, xayol surgancha turar ekanman to'satdan Oybahor xonim yana men tanimaydigan noma'lum inson haqida gap ochdi.
- Shahramni sog'indim, bolam- kuyunib gapirdi- qachon aytgan eding-a, olib kelaman deb? Lekin qani? Qani u? Iltimos, olib kelgin. U bu narsalarga muxtoj emas ,bolam, uni olib kel, iltimos!- endi yig'lamsirab boshlagan ayolni Damir va dadajon ko‘ndirishga tushdi.
- U keladi, oyi ,albatta keladi, xavotir olmang
- Lekin, bolam, u.. u ..qiynalib ketdi..- yanada tashvishlanib gapirdi.
- Tsssh- Damir onasini yoniga o‘tib, uni ko‘z yoshlarini artib, qo‘lidan o‘pdi- men va'da beraman, u keladi, faqat siz yig‘lamang-a. Doim kulib turing, mana Sadiaga o‘xshab o'ttiz ikkita tishingizni ko'rsatib turing- menga sha‘ma qilib, hammani kuldirdi. Uning gapidan hattoki o'zimni ham kulgim kelib, jilmaydim- necha kundan beri kuladi, shunaqangi menga yopishib olganki, ishxonada ham choy tashib tinch qo'ymaydi.
Uning gaplaridan ko'zlarim piyoladek ochildi chunki u shy kunlardagi harakatlarimni g'irt teskarisini aytayotgan edi. Hattoki, holdingda ham unga qiyo boqmayotgan edim. Lekin bu telba doktorning gapidan ham jahlim chiqdi ham asabiylashim.
- Hechamda- gapiga aralashdim- onajonim bilan dadajonimga unaqa yolg'on gapirib, meni uyaltirmang. Qachon sizga choy tashidim?!
- Jim, Sadia. Hammani oldida shunaqa narsalarni aytishim shartmi? Meni majburlama-ya.. Alloh, Alloh.. onajon peshonam sho'r bo'lmasa, shunaqa egovga ham uylanamanmi-a?
- Onajon, o'g'lingizni qarang meni egov demasin- miyig'ida kulib turgan Oybahor xonimga erkalanib arz qildim- men undan xafaman- lab burdim.
- Bo'ldi, bolalarim, bo'ldi- boyadan beri jim kuzatib turgan dadajon sharaqlab kulib, bizni to'xtatdi- Damir egov dema meni qizimni. Naq qulog'ingdan cho'zib olaman!- meni yonimni olgani moydek yoqib tushdi- Lekin, Damir, ko'r ko'rni qorong'uda topadi desa ishonmasdim. Xotining xuddi o'zing, faqat sal uyatchangligini aytmasang.
Dadajonni bu gapidan qizarib ketdim. Ammo keyingi Oybahor xonimning gapi meni qizarish tugul stolni ostiga kirib ketishga majburlaydigan gap bo'ldi.
- O'g'lim, shu ikovingni bir-biringga sirli qarashlaringdan yangilik bormi deyman.
Men eshitmagandek stol chetini ko'rsatkich barmog'im bilan siypalay boshladim.
- Ha bilmadim Sadia biladi. O'sha kuni yangilik bo'ladi deyayotgan edi.
- A!- Qanaqa qilib baqirib yuborganimni bilmay qoldim.
- Nima bo'ldi, kelin- onajon xavotirlanib, so'radi.
- Ha yo'q hech narsa, shunchaki tomir tortishish- yolg'ondakam oyog'imni uqaladim. Damirga qarasam men tarafga qarab, ovozini chiqarmasdan kulayapti. Ha, kuling, Damir, kuling. Hozir xonaga chiqaylik ta'ziringizni beraman.
Onajon va dadajondan ruxsat so'rab tepadan yotoqxonaga chiqdim va zinalar orqali Damirni ko'tarilayotganini his qildim. Yostiq bilan qurollangancha eshik yonida uning kelishini poyladim va ichkariga kirishi bilan urishga harakat qildim.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Kunlarimiz doimgidek o‘ta boshladi va har kungidek ishga birga boramiz, ish bilan shug'ullanamiz va ba'zi paytda Damir muhim operatsiyasi borligi uchun klinikaga borib, u yerda biroz ushlanib qaytadi. U men bilan qancha gaplashishni istasa-da, bunga qarshilik ko'rsatdim ammo nega xafa ekanligimni anglay olmadim. Balkim, meni hissiyotlarim bilan o‘ynashgandek, jahl ustida izhor qilganidir... yoki.....
To‘g‘risi bu xafagarchilikka tuzukroq sabab topa olmadim. Balkim, shunchaki unga erkalik qilayotgandirman. O‘ylab qarasam undan bo‘lak hayotimda men haqimda qayg‘uradigan inson qolmabdi. Na kunduzi va na kechasi meni tinch qo'ymaydigan, xafa bo‘lsam tinchlantiradigan, yuragim xuruj qilsa qaynoq bag'riga olib, ovutadigan inson faqat u... faqatgina u! Doim menga qora ko‘zlarini tikib qaragandagi "tok urishi" hech qachon meni bezor qilgan emas. Bezor qilmaydi ham....
Shu gaplarni ovqat mahali barcha oila a'zolarini yonida yuziga qarab, xayol surgancha turar ekanman to'satdan Oybahor xonim yana men tanimaydigan noma'lum inson haqida gap ochdi.
- Shahramni sog'indim, bolam- kuyunib gapirdi- qachon aytgan eding-a, olib kelaman deb? Lekin qani? Qani u? Iltimos, olib kelgin. U bu narsalarga muxtoj emas ,bolam, uni olib kel, iltimos!- endi yig'lamsirab boshlagan ayolni Damir va dadajon ko‘ndirishga tushdi.
- U keladi, oyi ,albatta keladi, xavotir olmang
- Lekin, bolam, u.. u ..qiynalib ketdi..- yanada tashvishlanib gapirdi.
- Tsssh- Damir onasini yoniga o‘tib, uni ko‘z yoshlarini artib, qo‘lidan o‘pdi- men va'da beraman, u keladi, faqat siz yig‘lamang-a. Doim kulib turing, mana Sadiaga o‘xshab o'ttiz ikkita tishingizni ko'rsatib turing- menga sha‘ma qilib, hammani kuldirdi. Uning gapidan hattoki o'zimni ham kulgim kelib, jilmaydim- necha kundan beri kuladi, shunaqangi menga yopishib olganki, ishxonada ham choy tashib tinch qo'ymaydi.
Uning gaplaridan ko'zlarim piyoladek ochildi chunki u shy kunlardagi harakatlarimni g'irt teskarisini aytayotgan edi. Hattoki, holdingda ham unga qiyo boqmayotgan edim. Lekin bu telba doktorning gapidan ham jahlim chiqdi ham asabiylashim.
- Hechamda- gapiga aralashdim- onajonim bilan dadajonimga unaqa yolg'on gapirib, meni uyaltirmang. Qachon sizga choy tashidim?!
- Jim, Sadia. Hammani oldida shunaqa narsalarni aytishim shartmi? Meni majburlama-ya.. Alloh, Alloh.. onajon peshonam sho'r bo'lmasa, shunaqa egovga ham uylanamanmi-a?
- Onajon, o'g'lingizni qarang meni egov demasin- miyig'ida kulib turgan Oybahor xonimga erkalanib arz qildim- men undan xafaman- lab burdim.
- Bo'ldi, bolalarim, bo'ldi- boyadan beri jim kuzatib turgan dadajon sharaqlab kulib, bizni to'xtatdi- Damir egov dema meni qizimni. Naq qulog'ingdan cho'zib olaman!- meni yonimni olgani moydek yoqib tushdi- Lekin, Damir, ko'r ko'rni qorong'uda topadi desa ishonmasdim. Xotining xuddi o'zing, faqat sal uyatchangligini aytmasang.
Dadajonni bu gapidan qizarib ketdim. Ammo keyingi Oybahor xonimning gapi meni qizarish tugul stolni ostiga kirib ketishga majburlaydigan gap bo'ldi.
- O'g'lim, shu ikovingni bir-biringga sirli qarashlaringdan yangilik bormi deyman.
Men eshitmagandek stol chetini ko'rsatkich barmog'im bilan siypalay boshladim.
- Ha bilmadim Sadia biladi. O'sha kuni yangilik bo'ladi deyayotgan edi.
- A!- Qanaqa qilib baqirib yuborganimni bilmay qoldim.
- Nima bo'ldi, kelin- onajon xavotirlanib, so'radi.
- Ha yo'q hech narsa, shunchaki tomir tortishish- yolg'ondakam oyog'imni uqaladim. Damirga qarasam men tarafga qarab, ovozini chiqarmasdan kulayapti. Ha, kuling, Damir, kuling. Hozir xonaga chiqaylik ta'ziringizni beraman.
Onajon va dadajondan ruxsat so'rab tepadan yotoqxonaga chiqdim va zinalar orqali Damirni ko'tarilayotganini his qildim. Yostiq bilan qurollangancha eshik yonida uning kelishini poyladim va ichkariga kirishi bilan urishga harakat qildim.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙🌟ХАЙРЛИ ТУН🌟🌙
❤️🥰 Сени узоқда бўлса ҳам ўйлайдиган жигарларинг бор. Уларнинг борлиги сенинг бахтинг.
❤️😊Юлдузларга боқ, қандай порлоқ ва жозибали, уларга термулиб узоқдаги қадрдонинг ҳам қараб турганини ҳис эт!
❤️😍Эртанги кун умиди билан тонгга қадар омон бўлинг...
Доимо Сизларни Аллоҳим ўз паноҳида асрасин!
❤️🧚♀Яхши тушлар ҳамроҳингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤️🥰 Сени узоқда бўлса ҳам ўйлайдиган жигарларинг бор. Уларнинг борлиги сенинг бахтинг.
❤️😊Юлдузларга боқ, қандай порлоқ ва жозибали, уларга термулиб узоқдаги қадрдонинг ҳам қараб турганини ҳис эт!
❤️😍Эртанги кун умиди билан тонгга қадар омон бўлинг...
Доимо Сизларни Аллоҳим ўз паноҳида асрасин!
❤️🧚♀Яхши тушлар ҳамроҳингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1
Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!!!
Шаъбон ойининг илк тонги барчамизга муборак бўлсин!
Доим «Алҳамдулиллаҳ» дейдиган руҳни табассум тарк этмайди.
Ҳар лаҳза «Астағфируллоҳ» дейдиган тил дунё ва ундаги бор нарсаларнинг қулфини очади.
Аллоҳим! Биз Сендан
-доимий имонни,
-қўрқувчи қалбни,
-содиқ ишончни,
-тўғри динни,
-барча балолардан офиятни
-офиятга шукр этишни ва
-инсонлардан беҳожат бўлишни сўраймиз.
Кунингиз хайрли, барокатли, савобли амалларга бой бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Шаъбон ойининг илк тонги барчамизга муборак бўлсин!
Доим «Алҳамдулиллаҳ» дейдиган руҳни табассум тарк этмайди.
Ҳар лаҳза «Астағфируллоҳ» дейдиган тил дунё ва ундаги бор нарсаларнинг қулфини очади.
Аллоҳим! Биз Сендан
-доимий имонни,
-қўрқувчи қалбни,
-содиқ ишончни,
-тўғри динни,
-барча балолардан офиятни
-офиятга шукр этишни ва
-инсонлардан беҳожат бўлишни сўраймиз.
Кунингиз хайрли, барокатли, савобли амалларга бой бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃Aссалому алайкум. Якшанба тонги муборак бўлсин.
🤲Соғ–саломат уйғотган Роббимизга хамдлар бўлсин!
☘Аллоҳим тонгингизни нурафшон,
🍀Кўнглингизни хотиржам,
☘Чеҳрангизни нурли қилсин.
🍀Танангизни саломатлик,
☘Юзингизни эсa табассум безаб турсин!!
🍀Бахт,омад, муваффақият, меҳр-муҳаббат ҳамиша ҳамрохингиз бўлсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🤲Соғ–саломат уйғотган Роббимизга хамдлар бўлсин!
☘Аллоҳим тонгингизни нурафшон,
🍀Кўнглингизни хотиржам,
☘Чеҳрангизни нурли қилсин.
🍀Танангизни саломатлик,
☘Юзингизни эсa табассум безаб турсин!!
🍀Бахт,омад, муваффақият, меҳр-муҳаббат ҳамиша ҳамрохингиз бўлсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
НОМАЪЛУМ СИНГЛИМГА МАКТУБ
Дарвозада бир қиз кириш учун изн сўраётганини айтишибди. Домла рухсат бергач, минг бир истеҳола билан қимтинибгина остонада меҳмон қиз пайдо бўлибди.
– Ҳазрат, мен сиздан бир саволнинг жавобни билгани келдим, – дебди ожиза. – Кўп китобларни кўрдим, аммо жавоб тополмадим.
– Қандай савол экан?
– Қуръонни ота-онамдан яшириб ёдласам бўладими?
– Нима, ота-онангиз Қуръон ёдлашингизга қаршилик қиляптими? – дебди домла ҳайратланиб.
– Йўқ.
– Унда нега буни яширмоқчисиз?
– Қиёматда ота-онамга Каромат тожини совға қилмоқчиман. “Совға”ни ўша пайтда кўрсатсам дегандим, – дебди қиз.
Домланинг кўзларида ёш айланади.
– Айни ўйин-кулгига мойил ёшда, шундай улуғ ишга эҳтиёж туйганига қаранг, – дейди мутаассир бўлиб.
Ич-ичимдан тулқинланиб кетаман. Негадир бу ҳол менинг замонам учун ноёб ҳодисадек туюлади. Ён-атрофдан сени – “ноёб ҳодиса”ни, покиза ниятли хилқатни ахтараман. Нозиккина вужудинг ва баҳор япроқларидай титраб турган қалбингга шундай улкан мақсадни жойлаганинг нақадар саодатдир, сингилжон! Сен олдингда ястаниб ётган бешафқат ҳаёт сарҳадларидан излаганингни қанчалик топасан, буни билмадим, аммо сенинг шу қарорга келишингнинг ўзи буюк инқилобдир! Сенинг мана шу мақсадингнинг ўзи буюк ажрдир!
“Каромат тожи”ни ахтариб юрган синглим, онажоним, сен қанчалар яхшисан! Яхшилигинг шундаки, сендан ва сенга ўхшаганлардангина покиза авлод ўсиб чиқажак. Покиза авлоддан буюк миллат пайдо бўлади. Имом Бухорий ҳазратнинг оналари айтади-ку: “Ўғлим Исмоилни бирор марта таҳоратсиз эмизганимни эслай олмайман”.
Ўтган кунларнинг бирида ишхонамизга бир қизалоқ кириб келди. Бутун вужудини ёпиб турган мато нари борса бир метр бўлса керак. Эгнига илиб олган куйлаги тиззадан нақ бир қарич тепада тўхтаб қолган. Ишончим комилки, уни то шу хонагача ўнлаб, юзлаб кўзлар кузатиб келган ва яна шунча кўзлар кузатиб қўяжак! Мен бу маҳлиё кўзлар таъқибида тилка-пора бўлиб кетган куйлак соҳибасига минг бир истеҳола билан танбеҳ берган киши бўламан. У эса мени замон кўзгусига рубарў қилади. У шу кўзгуга қараб ўзига оро беради ва шу кўзгу қошида бахтли бўлмоқ истайди. Мен унга бахтни яланғоч бўлиб излаш шарт эмас, дегим келади. Лекин бу гапни айтолмайман. Чунки унинг тийнатида ҳам ҳали куйлаги йўқлигини билиб қоламан.
Охират совғасини излаб юрган синглим, сенинг ютуғинг шундаки, сен бахтни ахтармайсан, у сени излаб топади. Балки бахт сенинг ўзингдадир! Қалбингдаги буюк мақсад, ичингдаги иффат ва ҳаё, тилингдаги ҳамду сано – бахтнинг бошқа исмини билмайман, ахир!
Биласанми, бир пайтлар Тошкентнинг қоқ киндиги ҳисобланмиш Самарқанд дарвозаси мавзеида бир қори-домла ўтганлар. Бу кишининг номи қори-домла бўлсалар-да, ўзлари ҳеч қачон масжид ё мадрасада хизмат қилган эмас. Бир умр автопаркда, оддий ишчи бўлиб ўтган. У кишининг Қуръони каримни тўлиқ ҳифз қилган қори эканини саноқли кишиларгина билишган. Ўзини ошкор қилишдан қўрққанлар. Бор-йўғи илмини хаспушлаш учун автопаркда ишчи бўлиб юраверган. Қори-домла кечалари эл уйқуга кетганида кундуз кунги қазо намозларини ўқиб, йиғлар эканлар: “Парвардигаро, Сен менга илм бердинг, лекин мен буни яхшиликка, оддий фарзандларим таълим-тарбияси учун ҳам тадбиқ этолмадим”.
Орадан йиллар ўтибди. Оилада уч нафар ўғил бирин-кетин вояга етибди. Бир куни қори-домлани ярим кечаси аёли туртиб уйғотибди:
– Отаси, уйга киринг, сизга учта совғам бор, – дебди.
Бемаҳалда берилажак “совға”ни эшитган қори-домла минг бир хавотир билан уйига кирибди. Қараса, меҳмонхонада учта жойнамоз устида уч ўғил ўтирган эмиш. Умрида “Бисмилло”ни ўргатмаган ота ўғилларини жойнамозда ўтирганини кўриб, аёлига қараб ҳайратланибди.
– Отаси, ўғилларингизни Қуръондан имтиҳон қилиб кўринг-чи, саводи қай даражада экан, – дебди аёли.
– Ахир булар Қуръонни қаердан билишади!
– Сиз аввал сўраб кўринг-чи!
Қори-домла бирин-кетин ўғилларига юзланибди. Ўғиллар Қуръоннинг истаган жойидан қироат билан, фасоҳат ва балоғат билан ёддан ўқий бошлабдилар. Кўзларидан тирқираб оқаётган севинч ёшларини яширолмаган ота аёлига юзланибди:
– Бу қандай мўъжиза........
Дарвозада бир қиз кириш учун изн сўраётганини айтишибди. Домла рухсат бергач, минг бир истеҳола билан қимтинибгина остонада меҳмон қиз пайдо бўлибди.
– Ҳазрат, мен сиздан бир саволнинг жавобни билгани келдим, – дебди ожиза. – Кўп китобларни кўрдим, аммо жавоб тополмадим.
– Қандай савол экан?
– Қуръонни ота-онамдан яшириб ёдласам бўладими?
– Нима, ота-онангиз Қуръон ёдлашингизга қаршилик қиляптими? – дебди домла ҳайратланиб.
– Йўқ.
– Унда нега буни яширмоқчисиз?
– Қиёматда ота-онамга Каромат тожини совға қилмоқчиман. “Совға”ни ўша пайтда кўрсатсам дегандим, – дебди қиз.
Домланинг кўзларида ёш айланади.
– Айни ўйин-кулгига мойил ёшда, шундай улуғ ишга эҳтиёж туйганига қаранг, – дейди мутаассир бўлиб.
Ич-ичимдан тулқинланиб кетаман. Негадир бу ҳол менинг замонам учун ноёб ҳодисадек туюлади. Ён-атрофдан сени – “ноёб ҳодиса”ни, покиза ниятли хилқатни ахтараман. Нозиккина вужудинг ва баҳор япроқларидай титраб турган қалбингга шундай улкан мақсадни жойлаганинг нақадар саодатдир, сингилжон! Сен олдингда ястаниб ётган бешафқат ҳаёт сарҳадларидан излаганингни қанчалик топасан, буни билмадим, аммо сенинг шу қарорга келишингнинг ўзи буюк инқилобдир! Сенинг мана шу мақсадингнинг ўзи буюк ажрдир!
“Каромат тожи”ни ахтариб юрган синглим, онажоним, сен қанчалар яхшисан! Яхшилигинг шундаки, сендан ва сенга ўхшаганлардангина покиза авлод ўсиб чиқажак. Покиза авлоддан буюк миллат пайдо бўлади. Имом Бухорий ҳазратнинг оналари айтади-ку: “Ўғлим Исмоилни бирор марта таҳоратсиз эмизганимни эслай олмайман”.
Ўтган кунларнинг бирида ишхонамизга бир қизалоқ кириб келди. Бутун вужудини ёпиб турган мато нари борса бир метр бўлса керак. Эгнига илиб олган куйлаги тиззадан нақ бир қарич тепада тўхтаб қолган. Ишончим комилки, уни то шу хонагача ўнлаб, юзлаб кўзлар кузатиб келган ва яна шунча кўзлар кузатиб қўяжак! Мен бу маҳлиё кўзлар таъқибида тилка-пора бўлиб кетган куйлак соҳибасига минг бир истеҳола билан танбеҳ берган киши бўламан. У эса мени замон кўзгусига рубарў қилади. У шу кўзгуга қараб ўзига оро беради ва шу кўзгу қошида бахтли бўлмоқ истайди. Мен унга бахтни яланғоч бўлиб излаш шарт эмас, дегим келади. Лекин бу гапни айтолмайман. Чунки унинг тийнатида ҳам ҳали куйлаги йўқлигини билиб қоламан.
Охират совғасини излаб юрган синглим, сенинг ютуғинг шундаки, сен бахтни ахтармайсан, у сени излаб топади. Балки бахт сенинг ўзингдадир! Қалбингдаги буюк мақсад, ичингдаги иффат ва ҳаё, тилингдаги ҳамду сано – бахтнинг бошқа исмини билмайман, ахир!
Биласанми, бир пайтлар Тошкентнинг қоқ киндиги ҳисобланмиш Самарқанд дарвозаси мавзеида бир қори-домла ўтганлар. Бу кишининг номи қори-домла бўлсалар-да, ўзлари ҳеч қачон масжид ё мадрасада хизмат қилган эмас. Бир умр автопаркда, оддий ишчи бўлиб ўтган. У кишининг Қуръони каримни тўлиқ ҳифз қилган қори эканини саноқли кишиларгина билишган. Ўзини ошкор қилишдан қўрққанлар. Бор-йўғи илмини хаспушлаш учун автопаркда ишчи бўлиб юраверган. Қори-домла кечалари эл уйқуга кетганида кундуз кунги қазо намозларини ўқиб, йиғлар эканлар: “Парвардигаро, Сен менга илм бердинг, лекин мен буни яхшиликка, оддий фарзандларим таълим-тарбияси учун ҳам тадбиқ этолмадим”.
Орадан йиллар ўтибди. Оилада уч нафар ўғил бирин-кетин вояга етибди. Бир куни қори-домлани ярим кечаси аёли туртиб уйғотибди:
– Отаси, уйга киринг, сизга учта совғам бор, – дебди.
Бемаҳалда берилажак “совға”ни эшитган қори-домла минг бир хавотир билан уйига кирибди. Қараса, меҳмонхонада учта жойнамоз устида уч ўғил ўтирган эмиш. Умрида “Бисмилло”ни ўргатмаган ота ўғилларини жойнамозда ўтирганини кўриб, аёлига қараб ҳайратланибди.
– Отаси, ўғилларингизни Қуръондан имтиҳон қилиб кўринг-чи, саводи қай даражада экан, – дебди аёли.
– Ахир булар Қуръонни қаердан билишади!
– Сиз аввал сўраб кўринг-чи!
Қори-домла бирин-кетин ўғилларига юзланибди. Ўғиллар Қуръоннинг истаган жойидан қироат билан, фасоҳат ва балоғат билан ёддан ўқий бошлабдилар. Кўзларидан тирқираб оқаётган севинч ёшларини яширолмаган ота аёлига юзланибди:
– Бу қандай мўъжиза........
👍7😢2
– Бу ҳеч қандай мўъжиза эмас, отаси. Бугун ҳуфтонда кенжатойингиз ҳам акалари сингари Қуръони каримни тўлиқ ҳифз қилиб бўлди. Қўлимдан келгани шу: мана сизга учта забардаст қори!
Қори-домла аёлининг қўлларини кўзларига суртиб ҳунграб йиғлаб юборибди.
Менинг саодатли синглим, сен ўша онанинг невараси эмасмисан? Танидим, сен ўша аёлнинг қавмидансан! Мен буни сенинг ниятингдан, журъатингдан танидим. Энди сенга бир савол: атрофингга қара-чи, опа-синглинг кўпми? Чунки СЕНИНГ кўплигинг, яхшиликнинг, илмнинг, ҳикматнинг кўплигидир.
Имом Шофеъий ҳазрат ҳақида эшитгансан, тўғрими? Бир куни ўша зот, устозининг зиёратига бормоқчи бўлибди. Имом Шофеъийнинг келаётганини эшитган устоз, қизига айтибдиларки: “Уйимизга бир нозик дидли меҳмон келаётган экан. Ҳаммаёқни покиза қил, озгина таом тайёрла, чунки у киши жуда кам овқат ейди. Кечқурун 2-3 та обдастада таҳорат суви тайёрлаб қўй, чунки меҳмон кечаси билан намоз ўқийди”, дебди.
Имом Шофеъийдек зотга устозлик қилган одамнинг тарбиясини олган қизнинг ақлу фаросати ҳам шунга яраша бўлади-да. Қиз отаси айтган ишларнинг ҳаммасини рисоладагидек адо этибди. Бироқ қизни бир нарса ҳайратлантирибди: кечқурун шунчаки мулозамат юзасидан меҳмоннинг олдига қўйилган бир лаган таомдан бир қошиқ ҳам қолмабди. Эрталаб қараса, меҳмонхона эшиги тагига тайёрлаб қўйилган 2-3 та обдастадаги сув камаймасдан турган эмиш. Отаси мақтаган меҳмон ҳатто бомдод намозига ҳам турмабди.
Қиз бу ҳайратларини отасига айтибди. Бундан устоз ҳам таажжубланиб, меҳмонхонага борибдилар. Қараса, Имом Шофеъий ҳазрат ҳамон жойнамозда ўтирган экан.
– Ҳазрат, – дебди Имом Шофеъийнинг юзларидан нур жилваланиб, – кечаги овқатни ким пиширган бўлса ҳам Аллоҳнинг шундай бир муқарраб қули эканки, бу таом олов билан эмас, тасбеҳ ва таҳлил билан пишган экан. Умримда бундай хуштаъм ва тасбеҳ садолари келиб турган овқатни емаган эдим. Бу таом мени туни билан ухлашга қўймади. Хуфтон намозининг таҳорати билан бомдод намозини ҳам адо этдим.
“Каромат тожи”ни излаб йўлга чиққан синглим, балки сен ўша устознинг қизидирсан? Ҳа, танидим, сен ўша қизсан. Чунки сенинг эзгу ниятингдан ҳам тасбеҳ садолари эшитилиб турибди. Сен то Унинг ҳузурига боргунча ўша садоларнинг соҳибаси бўл! Шунда “Каромат тожи”ни топасан! Сафаринг бехатар бўлсин..
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Қори-домла аёлининг қўлларини кўзларига суртиб ҳунграб йиғлаб юборибди.
Менинг саодатли синглим, сен ўша онанинг невараси эмасмисан? Танидим, сен ўша аёлнинг қавмидансан! Мен буни сенинг ниятингдан, журъатингдан танидим. Энди сенга бир савол: атрофингга қара-чи, опа-синглинг кўпми? Чунки СЕНИНГ кўплигинг, яхшиликнинг, илмнинг, ҳикматнинг кўплигидир.
Имом Шофеъий ҳазрат ҳақида эшитгансан, тўғрими? Бир куни ўша зот, устозининг зиёратига бормоқчи бўлибди. Имом Шофеъийнинг келаётганини эшитган устоз, қизига айтибдиларки: “Уйимизга бир нозик дидли меҳмон келаётган экан. Ҳаммаёқни покиза қил, озгина таом тайёрла, чунки у киши жуда кам овқат ейди. Кечқурун 2-3 та обдастада таҳорат суви тайёрлаб қўй, чунки меҳмон кечаси билан намоз ўқийди”, дебди.
Имом Шофеъийдек зотга устозлик қилган одамнинг тарбиясини олган қизнинг ақлу фаросати ҳам шунга яраша бўлади-да. Қиз отаси айтган ишларнинг ҳаммасини рисоладагидек адо этибди. Бироқ қизни бир нарса ҳайратлантирибди: кечқурун шунчаки мулозамат юзасидан меҳмоннинг олдига қўйилган бир лаган таомдан бир қошиқ ҳам қолмабди. Эрталаб қараса, меҳмонхона эшиги тагига тайёрлаб қўйилган 2-3 та обдастадаги сув камаймасдан турган эмиш. Отаси мақтаган меҳмон ҳатто бомдод намозига ҳам турмабди.
Қиз бу ҳайратларини отасига айтибди. Бундан устоз ҳам таажжубланиб, меҳмонхонага борибдилар. Қараса, Имом Шофеъий ҳазрат ҳамон жойнамозда ўтирган экан.
– Ҳазрат, – дебди Имом Шофеъийнинг юзларидан нур жилваланиб, – кечаги овқатни ким пиширган бўлса ҳам Аллоҳнинг шундай бир муқарраб қули эканки, бу таом олов билан эмас, тасбеҳ ва таҳлил билан пишган экан. Умримда бундай хуштаъм ва тасбеҳ садолари келиб турган овқатни емаган эдим. Бу таом мени туни билан ухлашга қўймади. Хуфтон намозининг таҳорати билан бомдод намозини ҳам адо этдим.
“Каромат тожи”ни излаб йўлга чиққан синглим, балки сен ўша устознинг қизидирсан? Ҳа, танидим, сен ўша қизсан. Чунки сенинг эзгу ниятингдан ҳам тасбеҳ садолари эшитилиб турибди. Сен то Унинг ҳузурига боргунча ўша садоларнинг соҳибаси бўл! Шунда “Каромат тожи”ни топасан! Сафаринг бехатар бўлсин..
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5😢2
Immunitetni oshirish uchun 5 ta maslahatlar:
✓ 1. Sog'lom ovqatlanishni yo'lga qo'ying. Buning uchun ko'proq sabzavotlar, proteinlar, bug'doyli mahsulotlar va yog'siz taomlarni iste'mol qiling.
✓ 2. Uyqu rejimiga amal qiling: Sog'liqni saqlash uchun, yetarlicha uxlash juda muhimdir. Har kuni 7-8 soatdan uxlashga harakat qiling.
✓ 3. Stressdan uzoqlashing. Ko'p vaqt stresda bo'lishingiz, immunitetingiz pasayishi uchun eng katta xavf hisoblanadi.
✓ 4. Doimiy jismoniy mashg'ulotlarni yo'lga qo'ying. Kuniga kamida 30 daqiqa jismoniy mashg'ulot bilan shug'ullanishni odat qiling. Masalan, yugurish, velosiped haydash va suzish mashg'ulotlari bu borada eng foydalisi hisoblanadi.
✓ 5. Ko'proq suv iste'mol qiling. Yetarli miqdorda suv ichish tanadan toksinlarni olib tashlashga yordam beradi va immunitet tizimini qo'llab-quvvatlaydi. Kuniga kamida 8-10 stakan suv ichishga odatlaning.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✓ 1. Sog'lom ovqatlanishni yo'lga qo'ying. Buning uchun ko'proq sabzavotlar, proteinlar, bug'doyli mahsulotlar va yog'siz taomlarni iste'mol qiling.
✓ 2. Uyqu rejimiga amal qiling: Sog'liqni saqlash uchun, yetarlicha uxlash juda muhimdir. Har kuni 7-8 soatdan uxlashga harakat qiling.
✓ 3. Stressdan uzoqlashing. Ko'p vaqt stresda bo'lishingiz, immunitetingiz pasayishi uchun eng katta xavf hisoblanadi.
✓ 4. Doimiy jismoniy mashg'ulotlarni yo'lga qo'ying. Kuniga kamida 30 daqiqa jismoniy mashg'ulot bilan shug'ullanishni odat qiling. Masalan, yugurish, velosiped haydash va suzish mashg'ulotlari bu borada eng foydalisi hisoblanadi.
✓ 5. Ko'proq suv iste'mol qiling. Yetarli miqdorda suv ichish tanadan toksinlarni olib tashlashga yordam beradi va immunitet tizimini qo'llab-quvvatlaydi. Kuniga kamida 8-10 stakan suv ichishga odatlaning.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
Турмушингиз хотиржам бўлиши учун...
🪄 Ҳисларни изҳор қилиш учун қайсидир кунни кутиш шарт эмас, чунки ўлим қош ва қабоқ орасида пайт пойлаб туради-да, тўсатдан келади. Ҳаётнинг ҳар бир лаҳзасидан унумли фойдаланиш керак. Бахт тўкисликда эмас, балки икки яримнинг бир-бирини тўлдиришида.
🫧 Инсоннинг кўнгли ҳеч қачон тўлмайди. Ҳамманинг ўзига яраша камчилиги, билиб-билмай йўл қўядиган хатоси бўлади. Шундай экан, бу каби қийматсиз нарсалар бахтли яшашга тўсиқ бўлмаслиги керак.
💧 Жуфтлар хатоларини кўрмасликка олиб, камчиликларини беркитиб, тузатувчи бўлишлари керак. Баъзи хатоларга кўз юмиш, баъзан эшитмаслик, гоҳида кечириш, тушуниш турмушнинг хотиржам давом этишининг омилидир.
📚 “Али ва Фотима розияллоҳу анҳумо мисолида саодатли оила баёни” китобидан
©Muslimaatuz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🪄 Ҳисларни изҳор қилиш учун қайсидир кунни кутиш шарт эмас, чунки ўлим қош ва қабоқ орасида пайт пойлаб туради-да, тўсатдан келади. Ҳаётнинг ҳар бир лаҳзасидан унумли фойдаланиш керак. Бахт тўкисликда эмас, балки икки яримнинг бир-бирини тўлдиришида.
🫧 Инсоннинг кўнгли ҳеч қачон тўлмайди. Ҳамманинг ўзига яраша камчилиги, билиб-билмай йўл қўядиган хатоси бўлади. Шундай экан, бу каби қийматсиз нарсалар бахтли яшашга тўсиқ бўлмаслиги керак.
💧 Жуфтлар хатоларини кўрмасликка олиб, камчиликларини беркитиб, тузатувчи бўлишлари керак. Баъзи хатоларга кўз юмиш, баъзан эшитмаслик, гоҳида кечириш, тушуниш турмушнинг хотиржам давом этишининг омилидир.
📚 “Али ва Фотима розияллоҳу анҳумо мисолида саодатли оила баёни” китобидан
©Muslimaatuz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
🧕 Muslimalar kundaligi
#Kardiolog Kunlarimiz doimgidek o‘ta boshladi va har kungidek ishga birga boramiz, ish bilan shug'ullanamiz va ba'zi paytda Damir muhim operatsiyasi borligi uchun klinikaga borib, u yerda biroz ushlanib qaytadi. U men bilan qancha gaplashishni istasa-da,…
Ammo kuchi ko'p bo'lgan bu kardiolog yostiqni bir deganda olib qo'ydi va bilagimdan ushlab o'ziga siltab, tortdi. Bir harakat bilan burnining tagiga kelib qoldim.
- Endi mendan qutilib bo'libsan, atirgulim.
- Qo'yvoring- bilagimni qimirlatdim.
- Yo'q!- yuzimni obdon tekshirib, nigohi lablarimda qotgani tufayli, lablarimni qimtib oldim- bu boldan totmasam o'zimni kechira olmayman.
Yurak urishim shu darajada tezlasha boshladiki, menimcha, uni Damir ham bemalol eshitdi.
Qarshilik qilish maqsadida yuzimni bo'sh qo'lim bilan yopdim u esa bunga e'tibor ham bermasdan, qo'limni olib tashlab ikkinchi qo'li bilan "kishanladi".
His qilgan so'ngi narsam esa labimga tekkan issiq "taft" bo'ldi....
Oradan bir hafta o'tsa-da mening unga qilgan muomalam o'zgarmadi. Doimgi araz rejimini "yoqib " yuraverdim. U esa endi meni oldida majburan olib yuradigan bo'ldi, ishxonada ham deyarli xonasida olib qoladi va maza matrasiz tarjimalarni qildirish chog'ida menga tikilib o'tiradi.
- Nega tikilayapsiz?
- Xotinimsan. Nima qarash uchun ham notariusdan ruxsatnoma kerakmi?
- Men sizdan xafaman.
- Bilaman. Bu xafalikni bartaraf etamiz, atirgulim, albatta. Lekin hozir o'sha kungi boldan totgim kelayapti, qornim och qoldi.
- Endi bunaqa vaziyat aslo bo'lmaydi. Urinmay qo'ya qoling. Sadia Nazarova sifatida...
- Nazarova emassan, gulim, sen endi Alimovasan- gapimni bo'ldi- Damir Alimovning rafiqasi Sadia Alimova!
Unga biror narsa deyishni afzal bilmadim chunki rostdan ham nikoh paytida Alimova familyasiga rozi bo'lgan edim.
U bilan ortiqcha tortishmaslik uchun shaxsiy kabinetimga yo'l oldim va hech kim bezovta qilmasligi uchun eshikni ichkaridan qulflab, yumshoq kresloga cho'kdim.
Xonamga yana ko'z yugirtirib, hay tek uslubida ishlanib, tokchalariga ajoyib gullar qo'yilgan xonamni ko'rib quvondim. Ammo stolim ustidagi menga noma'lum qalin va kitobdek kattalikdagi konvertni ko'rib, hayratlandim.
Konvert hoshiyasiga " Sadia Alimovaga" deb yozib qo'yilgan edi. Yuragim taka- puka bo'lgancha konvertni ochmoqchi bo'ldim lekin ehtiyotsizligim sabab konvert ichidagi narsalar polga yoyildi.
Polga cho'kkalab, konvert ichida turli xil rasmlar borligini ko'rdim. Bitta rasmni olib, ko'zdan kechirdim, Damir qora qoshlarini bir joyga yig'gancha qo'lida to'pponcha bilan kimnidir otishga shaylanayapti.
Keyingi rasmda u va Jahongir qo'l siqishib, nimadirni kelishishyapti.
Yana boshqasida Damir, Jahongir va Kristina tibbiyot niqobi taqib, tibbiy kiyingancha operatsiya stolini yonida operatsiya qilinadigan odamni kuzatayapti.
Lekin nega Damir Jahongir bilan bir joyda? Ularni nima ishi bor?
Karaxt holatda o'zimga savol yo'llar ekanman. Qo'limga ilashgan keyingi fleshkani kompyuterga ulab , eshitib battar shokga tushdim. Gapirayotgan ovoz shu qadar tanish ediki, eshitishim bilan tanamda titroq turdi.
Jahongir qat‘iyat bilan gapirdi
" Sadia, Damir Alimov aslida qanaqa odam-a? Nega u seni bunchalar tez o‘z safiga qo‘shdi? Bilmaysan. Lekin bilib ol!"
Jahongirning ovozi tugab kompyuter ekraniga video uzatildi...
#whiterose
- Endi mendan qutilib bo'libsan, atirgulim.
- Qo'yvoring- bilagimni qimirlatdim.
- Yo'q!- yuzimni obdon tekshirib, nigohi lablarimda qotgani tufayli, lablarimni qimtib oldim- bu boldan totmasam o'zimni kechira olmayman.
Yurak urishim shu darajada tezlasha boshladiki, menimcha, uni Damir ham bemalol eshitdi.
Qarshilik qilish maqsadida yuzimni bo'sh qo'lim bilan yopdim u esa bunga e'tibor ham bermasdan, qo'limni olib tashlab ikkinchi qo'li bilan "kishanladi".
His qilgan so'ngi narsam esa labimga tekkan issiq "taft" bo'ldi....
Oradan bir hafta o'tsa-da mening unga qilgan muomalam o'zgarmadi. Doimgi araz rejimini "yoqib " yuraverdim. U esa endi meni oldida majburan olib yuradigan bo'ldi, ishxonada ham deyarli xonasida olib qoladi va maza matrasiz tarjimalarni qildirish chog'ida menga tikilib o'tiradi.
- Nega tikilayapsiz?
- Xotinimsan. Nima qarash uchun ham notariusdan ruxsatnoma kerakmi?
- Men sizdan xafaman.
- Bilaman. Bu xafalikni bartaraf etamiz, atirgulim, albatta. Lekin hozir o'sha kungi boldan totgim kelayapti, qornim och qoldi.
- Endi bunaqa vaziyat aslo bo'lmaydi. Urinmay qo'ya qoling. Sadia Nazarova sifatida...
- Nazarova emassan, gulim, sen endi Alimovasan- gapimni bo'ldi- Damir Alimovning rafiqasi Sadia Alimova!
Unga biror narsa deyishni afzal bilmadim chunki rostdan ham nikoh paytida Alimova familyasiga rozi bo'lgan edim.
U bilan ortiqcha tortishmaslik uchun shaxsiy kabinetimga yo'l oldim va hech kim bezovta qilmasligi uchun eshikni ichkaridan qulflab, yumshoq kresloga cho'kdim.
Xonamga yana ko'z yugirtirib, hay tek uslubida ishlanib, tokchalariga ajoyib gullar qo'yilgan xonamni ko'rib quvondim. Ammo stolim ustidagi menga noma'lum qalin va kitobdek kattalikdagi konvertni ko'rib, hayratlandim.
Konvert hoshiyasiga " Sadia Alimovaga" deb yozib qo'yilgan edi. Yuragim taka- puka bo'lgancha konvertni ochmoqchi bo'ldim lekin ehtiyotsizligim sabab konvert ichidagi narsalar polga yoyildi.
Polga cho'kkalab, konvert ichida turli xil rasmlar borligini ko'rdim. Bitta rasmni olib, ko'zdan kechirdim, Damir qora qoshlarini bir joyga yig'gancha qo'lida to'pponcha bilan kimnidir otishga shaylanayapti.
Keyingi rasmda u va Jahongir qo'l siqishib, nimadirni kelishishyapti.
Yana boshqasida Damir, Jahongir va Kristina tibbiyot niqobi taqib, tibbiy kiyingancha operatsiya stolini yonida operatsiya qilinadigan odamni kuzatayapti.
Lekin nega Damir Jahongir bilan bir joyda? Ularni nima ishi bor?
Karaxt holatda o'zimga savol yo'llar ekanman. Qo'limga ilashgan keyingi fleshkani kompyuterga ulab , eshitib battar shokga tushdim. Gapirayotgan ovoz shu qadar tanish ediki, eshitishim bilan tanamda titroq turdi.
Jahongir qat‘iyat bilan gapirdi
" Sadia, Damir Alimov aslida qanaqa odam-a? Nega u seni bunchalar tez o‘z safiga qo‘shdi? Bilmaysan. Lekin bilib ol!"
Jahongirning ovozi tugab kompyuter ekraniga video uzatildi...
#whiterose
👍11
#Kardiolog
" - Farzin doimo shoxning eng yaqini bo'lgan va vaqti kelganda shoxni himoya qilguvchi hamdir- Damir shaxmat doskasidagi shaxmat donasini asta harakatlantirdi.
Unga qarama-qarshi tarafda turgan Jahongir esa doimgi sovuq ko'zlarini Damirga tikdi va so'zladi.
- Farzin doimo ham eng asosiy rolni o'ynamaydi va shox o'yinning asosi, u yutqazsa o'yin ham tugaydi.
- Farzinning qulashi ko'p holatda yaxshi oqibatlarga olib kelmaydi- Damir Jahongirning gapiga qarshi chiqdi va shishadan yasalgan shaxmat donasini yurgazib, farzin donasini olib qo'ydi va Jahongir o'yinda yutishi uchun hech qanday yo'l qoldirmadi- Shox va mot...
Damir ayyorona jilmayib, qoshini ko'targan bo'lsa Jahongir ko'zini ochib yumib, asabiy ohangda kuldi.
Xonaga e'tibor berib qaralsa, zo'rg'a yoritilgan va zulmatga cho'mgan xona deb ta'riflash mumkin. O'rtada kichik stolcha va atrofida ikkita qora charm kreslodan tashqari hech narsa yo'q.
Egniga qora kostyum shim kiyib, ko'ylak tugmasini biroz bo'shatgan Damir bu uslubida anchagina jiddiy ko'ringan. Uning qarama- qarshisidagi kaftlarini bir-birini ustiga qo'yib, barmoqlarni jipslashtirgan holatda turgan Jahongir endi mushaklarini yetarli darajada bilintiradigan qora jenfer va zamonaviy uslubdagi shim kiygancha Damirga so'z qotdi.
- Shaxmat borasida eng zaif tarafim bu farzin lekin ot va piyoda bilan yaxshi ishlayman
- Hayot ham xuddi shundek, do'stim! Farzining betakror bo'lsa ko'p yil yashaysan- Damir bir ko'zini ayyorona qisdi.
- Aytgancha sen bilan kelishgan qushchamiz qalay? Ancha yaxshi bo'lib qoldimi?
- Jahongir, u qushcha emas naqd burgut ekan. Onasi o'lgan o'sha tunda senga olib borib topshirganimga afsuslandim, rosti- Jahongirdan o'pkalagandek gapirdi- Seni qizlarga suyaging yo'q ekanligini unutgan holatda ikkinchi marotaba ham senga topshirdim uni mashinada urib yuborishimga sal qolgani esingdami?
- Esimda, Damir, esimda. Sen bilan o'tkazgan tortishuvlarim, bolaligim, bergan og'riqlaring...Yana Kristinani ustidan bo'lgan janjallarimiz ham barchasi esimda..
- Jahongir, gapni o'zga joyga burma! Undan ko'ra javob ber nega qizga shilqimlik qilding? Bizni vazifamiz bu emasdi uni davolab, donor sifatida berishimiz kerak edi... lekin sen bunga meni qanchalik vijdonim qiynalgan ekanligini bilasanmi?!
- Vijdon! Nima u?! Bizni shu yo'lga olib kirganlarni vijdoni bor edimi?! Bizga vijdonsizlik qilinganda nega biz qilmasligimiz kerak?
- Jahongir, telbalik qilma! Hozir bo‘lsa-da,bu yo‘limizdan qaytaylik. Axir u qiz.... yolg'iz,bo‘lsa, hayotda ezilgan. Xuddi gul kabi ochilayotgan hayoti so‘lmasin.
- Damir, ish bitgan. Barchasi kelishib, qo'yilgan endi ortga yo‘l yo‘q!"
Video shu joyida tugagan bo‘lib, bu haqiqatlardan deyarli aqlimni unutib qo‘yishimdan oldin boshqa video ko'rsatiladi.
" - Qizni qaytarishing shart!
- Jahongir, bu ishga meni aralashtirma. Qiz haqida esa avval uni davolayman va undan so‘ng xavfsiz joyga berkitaman. Shunda hech kim topa olmaydi.
- Damir, sen sevib qoldingmi?!- Jahongir xavotir va asabiylik aralash so'radi
- Yo‘q. Aslo! Uni sevmayman
- Men esa sevaman!- Jahongir buni shunchalik oddiy gapdek aytdi- ammo men bilan yashab, azob chekkandan ko‘ra uni o‘zim o‘ldirganim yaxshi. Zero, bu keraksiz hayoti kimdirning yashab ketishiga umid bo‘ladi.
Damir Jahongirga telbaga qaragandek qaradi ammo keyingi jumla Damirni quyushqondan chiqarib, Jahongirni yoqasini changallashga undadi.
- O‘g‘ling meni qo‘limda, Turkiyada. Agar Shahramning joni, endigina uchga kirgan murg‘akkina Alimovlar vorisining joni aziz bo‘lsa Sadiani Turkiyaga olib borasan.
- Nima?!
- Yana bir gap agar Sadiani Turkiyaga olib kelmasang yerni tagidan bo‘lsa ham senlarni topaman va Sadiani albatta zo‘rlab....- to‘satdan tushgan musht uni gapini davom ettirishga to'sqinlik qildi- O‘zimniki qilaman va qo'shimchasiga o‘g‘lingdan ham ayrilasan.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
" - Farzin doimo shoxning eng yaqini bo'lgan va vaqti kelganda shoxni himoya qilguvchi hamdir- Damir shaxmat doskasidagi shaxmat donasini asta harakatlantirdi.
Unga qarama-qarshi tarafda turgan Jahongir esa doimgi sovuq ko'zlarini Damirga tikdi va so'zladi.
- Farzin doimo ham eng asosiy rolni o'ynamaydi va shox o'yinning asosi, u yutqazsa o'yin ham tugaydi.
- Farzinning qulashi ko'p holatda yaxshi oqibatlarga olib kelmaydi- Damir Jahongirning gapiga qarshi chiqdi va shishadan yasalgan shaxmat donasini yurgazib, farzin donasini olib qo'ydi va Jahongir o'yinda yutishi uchun hech qanday yo'l qoldirmadi- Shox va mot...
Damir ayyorona jilmayib, qoshini ko'targan bo'lsa Jahongir ko'zini ochib yumib, asabiy ohangda kuldi.
Xonaga e'tibor berib qaralsa, zo'rg'a yoritilgan va zulmatga cho'mgan xona deb ta'riflash mumkin. O'rtada kichik stolcha va atrofida ikkita qora charm kreslodan tashqari hech narsa yo'q.
Egniga qora kostyum shim kiyib, ko'ylak tugmasini biroz bo'shatgan Damir bu uslubida anchagina jiddiy ko'ringan. Uning qarama- qarshisidagi kaftlarini bir-birini ustiga qo'yib, barmoqlarni jipslashtirgan holatda turgan Jahongir endi mushaklarini yetarli darajada bilintiradigan qora jenfer va zamonaviy uslubdagi shim kiygancha Damirga so'z qotdi.
- Shaxmat borasida eng zaif tarafim bu farzin lekin ot va piyoda bilan yaxshi ishlayman
- Hayot ham xuddi shundek, do'stim! Farzining betakror bo'lsa ko'p yil yashaysan- Damir bir ko'zini ayyorona qisdi.
- Aytgancha sen bilan kelishgan qushchamiz qalay? Ancha yaxshi bo'lib qoldimi?
- Jahongir, u qushcha emas naqd burgut ekan. Onasi o'lgan o'sha tunda senga olib borib topshirganimga afsuslandim, rosti- Jahongirdan o'pkalagandek gapirdi- Seni qizlarga suyaging yo'q ekanligini unutgan holatda ikkinchi marotaba ham senga topshirdim uni mashinada urib yuborishimga sal qolgani esingdami?
- Esimda, Damir, esimda. Sen bilan o'tkazgan tortishuvlarim, bolaligim, bergan og'riqlaring...Yana Kristinani ustidan bo'lgan janjallarimiz ham barchasi esimda..
- Jahongir, gapni o'zga joyga burma! Undan ko'ra javob ber nega qizga shilqimlik qilding? Bizni vazifamiz bu emasdi uni davolab, donor sifatida berishimiz kerak edi... lekin sen bunga meni qanchalik vijdonim qiynalgan ekanligini bilasanmi?!
- Vijdon! Nima u?! Bizni shu yo'lga olib kirganlarni vijdoni bor edimi?! Bizga vijdonsizlik qilinganda nega biz qilmasligimiz kerak?
- Jahongir, telbalik qilma! Hozir bo‘lsa-da,bu yo‘limizdan qaytaylik. Axir u qiz.... yolg'iz,bo‘lsa, hayotda ezilgan. Xuddi gul kabi ochilayotgan hayoti so‘lmasin.
- Damir, ish bitgan. Barchasi kelishib, qo'yilgan endi ortga yo‘l yo‘q!"
Video shu joyida tugagan bo‘lib, bu haqiqatlardan deyarli aqlimni unutib qo‘yishimdan oldin boshqa video ko'rsatiladi.
" - Qizni qaytarishing shart!
- Jahongir, bu ishga meni aralashtirma. Qiz haqida esa avval uni davolayman va undan so‘ng xavfsiz joyga berkitaman. Shunda hech kim topa olmaydi.
- Damir, sen sevib qoldingmi?!- Jahongir xavotir va asabiylik aralash so'radi
- Yo‘q. Aslo! Uni sevmayman
- Men esa sevaman!- Jahongir buni shunchalik oddiy gapdek aytdi- ammo men bilan yashab, azob chekkandan ko‘ra uni o‘zim o‘ldirganim yaxshi. Zero, bu keraksiz hayoti kimdirning yashab ketishiga umid bo‘ladi.
Damir Jahongirga telbaga qaragandek qaradi ammo keyingi jumla Damirni quyushqondan chiqarib, Jahongirni yoqasini changallashga undadi.
- O‘g‘ling meni qo‘limda, Turkiyada. Agar Shahramning joni, endigina uchga kirgan murg‘akkina Alimovlar vorisining joni aziz bo‘lsa Sadiani Turkiyaga olib borasan.
- Nima?!
- Yana bir gap agar Sadiani Turkiyaga olib kelmasang yerni tagidan bo‘lsa ham senlarni topaman va Sadiani albatta zo‘rlab....- to‘satdan tushgan musht uni gapini davom ettirishga to'sqinlik qildi- O‘zimniki qilaman va qo'shimchasiga o‘g‘lingdan ham ayrilasan.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍22❤3