🧕 Muslimalar kundaligi
1.6K subscribers
3.68K photos
3.57K videos
4 files
6.89K links
Download Telegram
👑 Diadema taqish usullari

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1
🧕 Muslimalar kundaligi
#Kardiolog Oshxonada hech kim yo'qligi sababli o'zimizni juda ham erkin tutdik. Qovurilgan baliq topa olmaganligimiz chatoq bo'ldi. Ammo boshqa ilojini topdik ya'ni konservalangan baliqni qatiqqa aralashtirib yubordik. - Mmmm hidi buncha mazali- tayyor bo'lgan…
#Kardiolog
Ortimga o'girilib pishshillab uxlayotgan Damirni ko'rdim va sekin yoniga bordim. Shunchalik chiroyli uxlab yotar ediki, uni ko'rib uyg'otgim kelmadi lekin nachora uyg'otishga majburman.
- Damir- yelkasidan turtdim ammo u eshitmadi.
- Damiiiir, tura qoling- qancha silkilamay, hech narsani sezmasdan uxlar edi.- Turiing.
Oxiri bo'lmadi. Baribir uyg'onmasligini bilganim uchun alam qilib yig'lab yubordim. Bilmadim, negadir ana shu besh oy ichida shunchalik ko'nglim noziklashib ketgan ediki, buni tasavvur qilish ham qiyinlashib qolgan edi. Hech narsa yoqmayotgani bois oldimda turgan yostiqni Damir tarafga zarb bilan otdim, bu zarbam unga ta'sir etdi, shekilli, ko'zlarini asta ochdi.
Men esa uning o'ng tarafida hiqqilab yig'lab o'tirar edim.
- Nima bo'ldi?- ko'zlarini katta ochib, qo'rqib ketganidan so'radi- Nega yig'layapsan? Qayering og'riyapti? Sadia, ayt! Qayering og'riyapti?
- Baaaliq!- maqsadimni ingragancha aytdim.
- Baliq?!
- Ha, me... ni ba.liq yegim kelayapti. Siz esa uxlayapsiz. Hech narsa bo'lmagandek.
- Bo'ldi. Yig'lama- ko'zimdan oqayotgan ko'z yoshlarimni artib qo'ydi- Shunga shunchami? Men nimadir bo'libdimi debman.
- Meni baliq yegim kelib, uxlolmasam-u siz "shunga shunchami?" deysizmi?! - endi uvvos tortib yig'lab yubordim- Sizga qiziq emasmanmi?
- Bo'ldi, yig'lama. Qiziqsan! Shuning uchun oldingdaman.- meni bag'riga bosib ovutdi- Yig'lamagin, gulim, o'g'limga yomon ta'sir qiladi-ya.
Undan xafa ekanligimni bildirib, itarsammi dedim-u ammo hozir unga ayniqsa uning bu iforiga judayam muhtojman. Negadir homiladorligim boshlagandan beri uning iforini hidlasam, o'zimni erkin tutadigan bo'lib qolganman. Hozir ham meni o'z ifori bilan "aldab", yegim kelayotgan baliq ham esimdan chiqqancha uxlab qolibman.
Tong otganida ko'zimni ochar ekanman yonimda uxlayotgan Damirni yuzini sinchiklab tekshira boshladim. Yuzi oppoq bo'lib, shunga yarasha silliq ham edi. O'ziga yarashgan qoshi va menga yoqadigan uzun kipriklari meni ichimdagi jinlarni uyg'otib yubordi. Qo'limni ko'tarib, astagina kipriklaridan tortib ko‘rdim. U esa sezdi ,shekilli, ko'zini pirpiratdi. Ammo men bu bilan tinchimadim, yana kipriklaridan tortdim lekin bu safar juda ham qattiq tortganimdan qo'limga uch tola kiprigi ilashdi va bu og‘riqdan Damir uyg‘onib ketdi.
- Pssp.- ko'zini ishqalab menga qaraganda men mazza qilib uning ustidan qiqirlab kulardim- Nega bunaqa qilding, Sadia? Jonimni sug'urib olding naq. O‘zi yuragimni olganing yetmasmidi?
- Ajab qilsin- tilimni chiqargancha mazahladim- haqiqiymi, soxtami tekshirib ko‘rdim.
- Xo‘sh- qoshini chimirdi.
- Haqiqiy ekan- qo‘limdagi kipriklarni ko'rsatib kuldim- qarang, sochga o‘x...
Ichimdagi kichkinani bergan zarbasi tufayli gapim og‘zimda qoldi.
- Tepdi- xursand holatda Damirga qarab, qornimni ushladim va uning navbatsiz berayotgan zarbalarini sezdim- Voy, yana tepdi.
- Qani- Damir endi qornimga qo'lini qo‘yib qulog‘ini ham qo‘ygancha kichkintoyni eshitishga harakat qildi.- Rostan tepayapti-ku arslonim! Bo‘shashma, dadang sen bilan! Hali tug‘ilsang oyingni hamma qilayotgan injiqliklariga akang uchalamiz ortiqchasi bilan javob beramiz- g'oyibona o‘g‘limiz bilan gaplashar edi.
Ichimdagi kichkinam esa charchadi, shekilli, jimib qoldi.
- Menimcha ertalabki mashqlarini bajarib bo‘ldi polvonim- hali hamon qulog‘ini qornimdan olmagan Damir pichirladi- Bilasanmi o‘g‘limiz tug'ilsa ismini nima qo‘yamiz?
Endi meni yonimga o‘tirib olib qo‘limni ushladi.
- Nima ekan?- qiziqdim.
- Samir.
- Nega endi Samir?
- U bizning sevgimiz ramzi bo‘ladi- tushuntirish berdi- Ya'ni Sadia dan "Sa" Damir dan "mir" ni olsak, "Samir" kelib chiqadi.
- Ajoyib!- yana qornimga qarab termuldim- qara, o‘g‘lim, dadang senga qanaqa chiroyli ism topdi.
Bolaginamning jinsini hech qanaqa maxsus shifokorsiz bilganimizda yanada quvondim. Sababi mening shaxsiy shifokorim ya'ni Damir shu darajada professional ediki, mening har bir harakatim uchun izoh va davo topib berar edi.
👍13❤3
Afsuski, bu shaxsiy shifokorni hozir ishga ketishini bahona qilgani uchun qo'yib yuborishga majbur bo'ldim. Ishga hozirlanar ekan doimgidek qo'liga ovqatlar ro'yxatini tutqazdim.
- Sadia, shularni xizmatchilarga aytsang ham olib kelishadi-ku.
- Yo'q! Siz olib kelsangiz qiziq bo'ladi- yoqasini to'g'irlash barobarida gapirdim- xullas, dadajonimiz ro'yxatdagi narsalarsiz kelsangiz uyga kirmaysiz hisob!
- Shunaqami- ikki qo'lini belimdan o'tkazib, o'ziga qattiq tortdi ammo qornim tufayli uning yonginasida paydo bo‘lib qolmadim- Unaqa emas-da, o‘g‘lim! Tobora oyingni quchish qiyinlashib ketayapti. Meni qiynamagin.
- Ajab bo'libdi! Endi esa ishga marsh- sochini qo‘lim orqali tarab qo‘yib tahdid qildim- yana ishda qizlarga ko‘z suzib, meni qarg‘ishimga qolib yurmang.
- Xop, atirgulim, xop- ma‘qulladi- o‘g‘lim, akang bilan oyingni zeriktirma.- ichimdagi mittivoyga qarab so‘yladi.

Uni ishga jo'natib, bo'lgach kecha qolgan uyqularimni o'rnini to'ldirish uchun yotoqqa o‘zimni otdim. Uch soatlik uyqudan meni asabiy tarzda chalingan telefon qo‘ng‘irog‘i uyg‘otdi.
- Alo- go‘shakni ko‘tarishim bilan bir qizning ovozi eshitildi- Siz Sadia Alimovamisiz?
- Ha menman.- yuragim negadir bezovtalana boshladi- Tinchlikmi?
- Turmush o‘rtog‘ingiz Damir Alimov avto halokatga uchrab, og‘ir holatda viloyat shifoxonasiga olib kelindi. Tezda yetib kelishingizni so‘raymiz.
- Nima?!- qizning so'nggi gapi tufayli telefonim qo‘limdan sirg‘aldi...
❤6🔥2
#Kardiolog

Ko'chada Damirdan xavotir olgancha ketar ekanman uni yo'qotib qo'yishdan juda ham qo'rqdim. Axir undan bo‘lak kimim bor bu dunyoda?! Menga g'amxo'rlik qiladigan, avaylaydigan , baxtli qilishiga ko‘zim yetadigan insondan boshqa kim bor?!
Mashinada ko‘z yoshlarim yuzimni yuvgancha ketar ekanman bolajonim tufayli mashina boshqarish tobora qiyinlashib ketayotganini angladim.
- Qo‘rqma, o‘g‘lim, dadang tirik! Sen uni albatta ko‘rasan.- o‘g‘limga emas go'yoki o‘zimga o‘zim tasalli berdim.
Mashina katta yo'lga chiqishidan avval yo‘limni qora Jeep to‘sdi. Hayron holatda bu mashinaga qarab turar ekanman, mashina ichidan bir erkak tushib, shaxdam qadamlar bilan yurdi va mashina ichidan meni majburlab olib tushdi.
- Qo‘yvor!- qo‘limni tortishga urindim ammo qo‘limni siqqancha qo‘yvorishni xayolining bir uchiga ham keltirdi- Qo‘yvor! Meni qayerga sudrayapsan?!
- Jahannamning tubiga!- qo‘limni yanada qattiqroq siqib, ajin bosgan ko‘zlari bilan sovuq tikildi- Chakki emassan! Damir Alimovning didiga besh ketdim. Eshitganimda ishonmagan edim Alimov bir qiz uchun mafiya to‘dasidan chiqqanligini ammo hozir ko‘rib turibmanki, mafiya tugul butun dunyodan kechib yuborishga arzigulik qiz ekansan!- menga hirs bilan tikilganidan jirkanib ketdim.
- Nima kerak?!- meni stulga sim orqali bog'lab qo'yganidan so‘ng so‘radim- Senga meni aldab, chaqirib tutqunlikda saqlashdan nima foyda?
- Pul! Boylik! Alimovlar merosi!- donalab gapirdi.
- Darding pulmi? Ayt qancha kerak?
- Sen o‘ylagandan ko'proq, Alimova- sovuq gaplarini davom ettirdi- Anchagina ko‘p! Men Alimovlar boyligini aytayapman. Hammasini.- qarama-qarshi tarafimga stul tortib, joylashdi - Hozir Damirga qanchalik muhim ekanligingni ko‘rib olamiz.
To‘g‘rimga kamera joylashtirdi.
- Xo'sh ko'ramiz..- atrofimda aylanib bo'lgach qornimga ishora qildi- Damir Alimovga ko'proq sen muhimmisan yoki tug'ilmagan bolasimi?
- Yo'q unaqa qilmang, iltimos- qo'lidagi to'pponchani qornimga qaratganidan qo'rqdim ammo stulga qattiq bog'lab tashlashgani uchun qimirlay ham olmadim.
- Bu seni muammoying, Damir Alimov!- Damirga g'oyibona tahdid qildi.
Keyingi bergan zarbasi tufayli qornimda qattiq og'riq turdi va ko'z oldim qorong'ulashdi....


-Sadia! Sadia! - uzoqdan tumanlar orasidan Damirning ovozi eshitildi.
- Damir- holsiz pichirladim- Qo‘rqayapman.
- Qo‘rqma! Men yoningdaman.- sochimdan silayotganini endigina payqadim- bu tush xolos. Qo‘rqishga asos yo‘q.
Atrofimga qarab, hech qanaqa tashlandiq joyda, stulda bog'lanmagan ekanligimni ko‘rdim. To‘satdan yana qornimda sanchiq turdi.
- Ahh!- bukchaygancha og‘riq berayotgan joyni ushladim.
- Siqilma! Bu tush. Faqatgina tush!- Damir qo‘lim ustiga qo‘lini bosib tinchlantirdi- Siqilsang u ham bezovtalana boshlaydi. Bo‘ldi unut hammasini.
Peshonamga labini bosgandan so‘ng biroz tinchlandim. Oradan taxminan chorak soatlik jimlik cho‘kkandan so‘ng unga savol berdim.
- Qachon kelgandingiz?
- Tush vaqtida.- savolimga xotirjamlik bilan javob qaytardi- senga necha martalab qo‘ng‘iroq qildim lekin javob bermading. O‘z ishlari bilan yurgandir deb xotirjam bo'lishga harakat qildim ammo yuragim g‘ashlanaverdi. Xizmatchilarga qo‘ng‘iroq qilib so'raganimda ertalabdan beri tushmaganingni aytgach eshikni ochib qarashni buyurdim ularga. Afsuski... eshik qulf ekanligini qancha taqilatsa ham ochmayotgan ekanligingni aytishgach uyga yugurib kelib, eshikni buzib kirdim- eshikning buzilgan qulfiga ishora qildi- Kirganimda esa nimadirdan qo'rqib, " Qo‘yib yubor" deb alahsirayotgan ekansan.Uyg‘otishga rosa harakat qildim. Shukur, uyg‘onding.
Uning gaplarini obdon eshitib ko'rgach bu tush ekanligiga shukronalar keltirdim. O‘ylay, o‘ylay oxiri men uchun nihoyatda qiziq bo‘lgan boshqa bir savolni ham berdim.
- Mensiz qolsangiz nima qilasiz?- hali hamon qornim ustidagi qo'limga qo‘lini qo‘ygancha turgan Damirga savol berdim.
👍8❤7
-Sensiz qolish kislorodsiz qolishdek gap
-......
-Iltimos meni nafassiz qoldirma. Hayronman. Rostan kislorodsan-a u kabi pok , shaffof jamiki poklikni jam etgansan.
-Qo'rqayapman. Juda ham sizni mensiz qoldirishdan qo'rqayapman.... Hayotim boshingizga balo bo'lishidan qo'rqayapman.
Ko'zlariga tikildim. Ohista "menga ishon" degandek avaylab bag'riga bosdi....

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17❤2
#Saodat



#No_151
#By_Nafisa_Malikova


Хаётимизда фаришталарни албатта учратамиз, улар Оналар бўлишади! Улар сўраганини Аллоҳ қайтармайди, албатта беради...
Баъзи оналар эса...


Умму Зайнаб Умму



Ўша кун хонамга кириб яна эски хотиралар жонланди...опам билан ўтган кунлар...болалик...
"Ҳеч қачон бу қишлоққа келин бўлмайман"...қанчалар совуқ ният? Аллоҳим ўзинг кечиргувчисан минг пушаймонман...мўжазгина болалик ўтган хонам мени бағрига босгандек туюлди...


🌺🌺🌺🌺🌺


-ойи эртага ўқишга кетаман..сумкамни тўлдириб ташламанг..ўзингизга ҳам қолсин!-дедим менга деб нарса ғамлаётган мунисамга қараб...
-ким ерди буни тишим ўтмаса!-деди онам ўз билганидан қолмай...


Шу пайт дарвоза тақиллади...икки ҳарбий кийимдаги йигитлар бизни исм фамилямизни сўради...сўнг тўғри келибмиз дея узун ёғоч замбилда усти ёпилган жасад олиб келишди...
-ўғлим адашдингиз шекилли!-деди онам юраги шувиллаб...
-Марҳум Фахриддин Тошбоевни уйими?

Онам иккимиз ҳам дахшатла қотиб қолдик...
-ўликни кўриб тасдиқлашингиз керак?-деди юлдузчалари кўп ҳарбий онамга ишора қилиб...
Онам мени қўлимни тутиб зўрға турарди...нариги ҳарбий мурдани устини очди...биринчи марта ўлик кўришим эди...чинқириб юбордим...акамни пешонасини чеккасида қон қотиб қолган...кўзлари бу дунёга тўймай кетганди...
-бу мени ўғлиммас...ўғлиммас...-деди онам ерга ўтириб қолганча оғзини ёпиб йиғларкан....ҳарбий амаки бундай ҳолатга кўникиб кетган шекилли ҳотиржам қиёфада қоғоз тутди...
-имзоланг!
Онам худди ўликдек қотиб қолганди..ҳарбий менга имзолатди...
-қабул қилиб олдингиз! Ўлим сабабини ҳарбий қисмга бориб билишингиз мумкин...ўзингизга келиб олсангиз гаплашамиз!-дея Фахриддин акамни устини ёпиб чиқиб кетишди...
Онамни маҳкам қучдим....
-у акангмаса...тўғрими..мени Фахриддиним ҳали куёв бўлмадику...мени жоним болам тирик...қаро кўзим тирикку айт қизим?-деди онам титраб...бошларидан рўмоли тушиб оқ сочлари кўриниб қолди...
Гапиришга забоним йўқ...онамни қўйиб акамнинг совуб қолган қўлини тутдим..

-ака мени ташлаб кетишга қандай кўзингиз қийди айтинг?
Назаримда акамни қўли мен тутганимга исиб қолгандек эди..охиста акамни қўлига бош қўйдим...

-болааамммммм....
Онамни чинқириғи бутун қишлоқни тутиб кетди....
👍17😢8❤1
#Saodat


#No_152
#By_Nafisa_Malikova



Эркаклар орасида Алишер ҳам ўтирарди..бошида дўппи..

Онамга тинчлантирувчи қилишди...уйқуга кетган онамни сочларини силадим...бутун уй хотин халажга тўлган..ҳамма уввос тортиб йиғларди...


🌺🌺🌺🌺🌺🌺



-ойи...бас қабристонни ёнида кўп ўтираверманг!-деди Холбота акам онамни койиб...онам мунғайиб қолганди...
-қанийди ўшанда бечора укамга Санобарни олиб берганимизда...-деди Дилбар опам куюниб...-ўзини ўзи отиб қўймасди...
-опа акам ундай одам эмас..мен бунга ишонмайман!-дедим қатъий...
-Саодат тўғри айтаябди...уни руҳини чирқиратма...-деди онам кўзи ёшланиб..-у асло бундай қилмасди...
-нима бўлганда ҳам улар бундай ишларни ўзига тўнкашади...-деди Холбўта акам қўли муштланиб...
-қўйинг дадаси...булардан не наф?-деди янгам ҳам кўзи ёшланиб...


Мени кўз олдимдан эса акамни сўнгги бор кўргандаги қиёфаси кетмасди....акам пок инсон эди асло ўз жонига қасд қилмасди!


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


-Саодаттт...
Дарвозадан Санобар кириб келди...шахарлик қизларга ўхшаб кетган...бошидаги рўмоли ҳам ўзига ярашган дугонамни маҳкам қучдим...
-Саодат...у тирига..нега одамлар ундай дейишаябди?-деди дугонам овози титраб...
-мени кечир Санобар...уларни асрай олмадим!-дедим йиғлаб...у мендан ўзини тортди...
-алдаябсан...қани Фахриддин ака...-деди атрофга қараб...


🌺🌺🌺🌺🌺


Санобар яқиндагина қазиб кўмилган қабрга узун бармоқларини қўйди...
-бу дунёдан осонгина воз кечиб қутулдингиза Фахриддин ака?-деди йиғлаб..-мени ўйламадингизми? Сизни шу ҳаводан нафас олиб юрганингизни билган ҳолда шодон яшаётган Санобарни ўйламадингиза?
Шу пайт қабрга сап сариқ хазонлар қўнди...Санобар хомуш жилмайди...
-сизни севаман Фахриддин ака...эшитяпсизми? Худди сизга ўхшайдиган ўғил кўрдим...насиб қилса катта йигит бўлса уни кўнглини ҳеч ҳам ўкситмайман!
Санобар қабрни қучганча кўзларини юмди...бир оз ўтиб кўзи қўлидаги никоҳ узукка тушиб яна йиғлаб юборди...


🌺🌺🌺🌺🌺🌺

-Санобар келдими?-деди онам қўлимдаги Санобарни ўғлини кўриб..болакай қуйиб қўйгандек Фахриддин акамга ўхшарди...худди Санобарнинг гўзал ва қалбга кўмилган ишқининг мукофотидек акамдек жилмайди...онам болакайни йиғлаганча қучди...
-кечир мени Аллоҳим...


🌺🌺🌺🌺🌺

Анча вақт ўтиб дарвозадан Олим ака кириб келди...ўғлини кўриб маҳкам қучди..
-Санобар қани?
Нима дейишни билмай қолдим...Олим ака хомуш тортди...
-қанийди ўшанда бор ҳақиқатни айтганингизда!
❤20👍14😢3👎1
#туннома.

Хато қилишингиз муқаррар бўлган лаҳзада сукутга суянганингиз маъқулроқдир, зеро синдирилган қалбни мингта пушмон даволашга ожиз!

Бир оғиз ширин сўз-керакли пайтда айтилса яхши. Кутилганда гапирилгани афзал! Зеро кейин мавриди келса-да, маъқули келмайди. Сўз ҳам кечикади, худди одамлар каби!

Қалбингиз озорланган жойлар, маконлар-уруш кечган жойлардек кўзингизга совуқ кўринади. Иззат кўрмаган остонангизни босиб бормайсиз...

Шунинг учун ҳамиша яхши хотираларда яшашга интилинг!

Бир донишмандга шундай савол беришибди:

Инсон-қаерда бўлгани афзал?!
Тоғнинг учидами ёки боғнинг ичида?

Донишманд жавоб берибди:
Инсон дуонинг ичида бўлгани яхши!

Биз ҳам сизни дуоларимизга топширдик. Аллоҳнинг паноҳида бўлинг, ҳурмат билан

©️Азизахон Исмоилова.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9❤2
💐АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!💐

🍃🌸Аллоҳ хонадонларингизга фақат қувонч ва шодлик, меҳр-оқибат, рўзғорингизга барака, халол ризқ, барчангизга мустаҳкам соғлик ва иймон зиёдалигини насиб қилиб, ҳамиша яхшиликлари устида қилсин!

🍃🌸Бахт қидирганларга бахт, фарзандсизларга фарзанд, ёлғизларга ҳамрох, дардманлар дардига даво, беморларга шифо берсин!

🍃🌸Ишингизда ривож, ўзингизга омад ёр бўлсин, фарзандлар камолини кўринг. Аллоҳ доим ҳамрох ўзи паноҳига олсин.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1👏1
#Tavsiya

- Qayğuga botmang
- Ğamgin bõlmang
- Qazoyi qadarga rozi bõling
- Õzingizga berilgan rizqga qanoat qiling
- Odamlar qõlidagi narsalarga kõz tikmang
- Tirikchiligingiz uchun hamisha shaxsiy pulingiz bõlsin
- Hech kimdan hech qachon qarzdor bõlib qolmang.

#Eslatma

- Yolğon gapirishdan juda ehtiyot bõling. Chunki yolğon diningizni buzadi va odamlar oldida obrõsizlantiradi. Natijada e'tibor va darajangizni yõqotasiz.
- Dunyoga kõngil boğlamang! Unga ishonib qolmang. Zero, siz buning uchun yaratilmagansiz.
- Alloh taologa itoat qiling. Avvalo õzingizga nasihat qiling. Õzgalarga tavsiya qiladiganlaringizga avval ôzingiz amal qiling.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4❤1
Бир одамни қалбига 4 аёл жойлашади:

1. Онаси
2. Аёли
3. Опаси ёки синглиси
4. Қизи

1-ни рози қилиш Аллоҳни розилигига олиб боради...

2-си билан яхши яшаш расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам васиятлари.

3-сига яхшилик қилиш баракани калити ҳисобланади.

4-сини тарбия қилиш жаннатни эшигини очади.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
MashaAllah ❤️

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
🧕 Muslimalar kundaligi
-Sensiz qolish kislorodsiz qolishdek gap -...... -Iltimos meni nafassiz qoldirma. Hayronman. Rostan kislorodsan-a u kabi pok , shaffof jamiki poklikni jam etgansan. -Qo'rqayapman. Juda ham sizni mensiz qoldirishdan qo'rqayapman.... Hayotim boshingizga balo…
#Kardiolog
"Menimcha homiladorlik davrimda men o'ta darajada uyqichi bo'lib ketdim chunki bugun ham ertalabdan to kechgacha uxlabman. Menga qo'shilib Damir ham dong qotgan shekilli kech tushganida ham qimirlamasdan uni ko'ksiga boshimni qo'yib uxlaganimda u ham qimirlamay turardi.
Xayriyatki, uyda dadajon va onajon yo'q. Ular yozda qarilik gashtini surish uchun Kanadaga dam olishga jo'nab ketishgan edi. Aks holda kelin bo'la turib homilador bo'lsam ham tush vaqti uxlamas edim. Shuning uchun hozir mazza qilib uxlab men ham Damir ham "zaryadlanib" oldik.
Aslida men uyqudan o'zim uyquga to'yganim uchun uyg'onmadim, menga qo'ysa hozir uch kunlab uxlardim. Meni Shahramim bog'chadan kela solib to'polonlarini boshlagani sabab ko'zlarimni ochdim. Kelganiga ikki soat bo'lgan bo'lsa, bu ikki soatda Shahram xonamizga kelib hamma joyni ostun ustun qilmagani yaxshi natija aslida. Uning sho'xligi butun bir uyimizni to'ldirib turgani ham baxt hisoblanadi. Bir o'zi naq besh qavatli uyni aylanib chopadi. Yana charchash neligini bilmasdan ukasi bilan har kech g'oyibona gaplashadi ham.
Hozir ham eshigimiz tagiga kelib, bor ovozda baqirdi.
- Oyii, Dadaa- mitti qo'lchalari bilan eshikni urdi- Teldim. Ukam daplashishga teldim.
- Hozir, o'g'lim - Damir meni yotoqning narigi tarafiga surib, turgancha eshikni ochdi.
- Shalom, dada- kattalardek dadasiga qo‘l cho‘zdi- oyim qani?
- Ana- egilib u bilan ko‘rishgach meni ko‘rsatdi- Oyingda gaping bormi?
- Yo‘q, ukamda gapim boy- yugurib men tarafga keldi ammo yotoqning balandligi uchun chiqolmaganini sezgan Damir uni ko'tarib, yotoq ustiga qo‘ydi.
- Oyii- erkalanib murojaat qildi.
- Ha, arslonim- silliq yuzini silagancha savol berdim- bog‘chada yaxshi o'ynab keldingmi?
- Ha, haligii- nimadirni juda ham aytishni istayotgani bois gapini cho‘za boshladi- haligi, ukam qachon teladi?
- 3 oydan keyin, o‘g‘lim- meni o‘rnimga Damir javob berdi- olti oy o'tdi ya'ni bir, ikki, uch, to'rt, besh....- Shahramning barmoqlarini ehtiyotkorona bukib, sanashni o‘rgatdi.- yana 3 oy, bir, ikki, uch... o‘tsa keladi ukang.
- Tezloq telsaydi. U bilan o‘ynaydim- qornimga ikkita qo‘lini qo‘yib olgandan so‘ng boshini ham qo‘yib oldi- tezloq tel. O‘ynagim telyapti.6 Zelikdim uyda.
Ana shu paytda xuddi akasini eshitgandek Shahramga o'xshagan kichkintoyim doimgidek tepa boshladi.
- Voy!- birdan boshini ko‘targan Shahram qora ko‘zlarini katta-katta ochdi.- U nimadiyni tepyapti- qiqirlab kuldi- Tezloq kel men bilan o‘ynaysan. Zo‘y o‘yinlay boy menda.
Shahram haligacha g'oyibona ukasi bilan gaplashar ekan men Damirga Damir esa menga tikildi. Doimo nima deb jilvalanayotganini tushunib bo'lmaydigan bu ko‘zlar negadir bugun juda ham tushunarli edi.
Ha! Uning ko‘zlari baxt sabab jilvalanmoqda!"

Nim qorong‘u xonada oq muqovaga ega bo‘lgan katta kundalikni yopgan qiz bir nimadan charchadi, shekilli, nozik va oppoq qo‘llari bilan peshonasini ushladi. Uning yonida turgan kundalik esa hamon xuddi yangidek bo‘lib, ustiga nihoyatda chiroyli husnixat bilan " Sadia Alimova-Nazarova" deb yozilgan edi.
- Bunchalar chigal bo'lmasa- kipriklari nihoyatda uzunligidan qoshiga yetadigan qiz yonidagi kundalikni surib, pichirladi- Nima sabab bo‘ldi ekan bunga? Nega bunaqa bo‘ldi? U kim?
Savollarga ko'milgan qiz miyasida tahlil qila boshladi.
- Savollar! Savollar! Savollar!- qora sochlarini qulog‘i ortiga o‘tkazdi- bu savollarga va keyingi uch oyda nima bo‘lgan ekanligiga bir odam javob bera olishi mumkin!
Tizzadan keluvchi qora yubka, shunga mos kofta kiyib, uzun oq etiklari bilan oq paltosini moslashtirgan bu qiz endi ikki va uch qavatli hovlilarga ega bo‘lgan nihoyatda fayzli ko‘chada ketar ekan, chetda turgan qor uyumi qorong‘ulikni yoritar edi.
Uch qavatli bir uy yoniga kelgach qiz to'xtadi va avaylabgina hashamdor eshikni uch marotaba taqillatdi.
- Assalomu Alaykum.- eshikni ochgan qizga salom berdi- Menga Xadicha Xalilova kerak edi.
👍16🔥1
- Menman- eshik ortidagi qiz javob berdi- Xadicha Xalilova men bo'laman. Xizmat?
- Viloyat jinoyat qidiruv bo'limidan tergovchi Leyla Ayubova- qo'lidagi guvohnomani Xadichaga ko‘rsatgach maqsadga o‘tdi- Menga Sadia Alimovaga uyushtirilgan suiqasd haqida ma'lumot bersangiz...

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🔥1😢1
#Saodat


#No_153
#By_Nafisa_Malikova


Сен, бу кунлар ўтмайди, дема,
Умр — мангу: кетмайди, дема,
Паризодим, бу дунё — сайёд.
Қисмат бизга етмайди, дема,
Ҳижрон вайрон этмайди, дема —
Сен кетган кун тугайди ҳаёт.
Лабларингда сассиз айтар дод
Эс-ҳушидан айри табассум…
Қара, қандай чиройли бу кун —
Туманлару булутдан озод!
Худди сўнгги нафасдай айтгум:
— Кетма! Кетсанг, тугайди ҳаёт!




Йиллар йилларни қувлаб учинчи курсни ҳам бошлаш арафасида эдим...
Алишердан энди ёцирамасдим...акам ўрнида акамдек бўлиб кетганди...доим оиламизга ёрдам берар баъзан онамни ҳам кўргани бориб турарди...Дилбар опамни пичинг қилиб у сени севади дейишини айтмаса ҳаммаси бир маромида кетар эди...ёки мен шундай ўйлардим...
-Алишер ака..-дедим бир кун машинасида мени кузатиб қўяётганида...-сизда иш йўқми?
Алишер ҳайрон бўлиб қаради..
-қанақа иш?
Ўзимга деб айта олмасдим..шундай десам пул бериши мумкин...мен эса буни истамасдим...
-дугонамга...жудда чаққон...нима иш бўлса ҳам қилади!
Алишер бироз ўйланиб сўнг менга йўқ дея олмадими
-уйга бир ёрдамчи керак эди..ўзимни хизматкорим 1 ҳафталик таътил олган..ойлигини яхши бераман!-деди жилмайиб...
-ўзингиз уйда пайти бориши керакми?-дедим ҳафсалам пир бўлиб..
-йўқ..мен деярли уйда бўлмайман! Ҳоҳласангиз калитни сиздан бериб юбораман..фақат мени шахсий хонамга кирмайди!-деди қатъий...сўрашга сўраб қўйиб энди нимани баҳона қилсам экан...
-дугонам жуда уятчанг...-дедим минғирлаб...
-сизни тушундим...мен ҳар куни бир хил вақтда уйда бўламан...кечки соат 8да!-деди мен тарафга бир қараб қўйиб...доим фикримни ўқийди...ёки ёши анча катта бўлганигами...
-хўп мен унга айтиб кўраман...-дедим ўйланиб..-раҳмат сизга...
Алишер машинани тўхтатгач охиста калитни узатди..
-бугундан иш бошлаши мумкин истаса...
Раҳмат дея калитни олдим...у бир зум менга қараб сўнг мен тушгач машинани ҳайдаб кетди...
Ўқишга деярли янги кийим киймасдим..фақат очлик баъзан безовта қиларди...Алишер акадан ёрдам сўрашга ҳам ийманардим...акам ҳам иккита болали бўлгач оила ташвиши кўпайганди...онам эса сени тўйингни кўрсам эди деган умид билан яшар эдилар...аҳён аҳёнда Алишер акани куёв ўрнида кўришни ҳоҳлашини секингина қистириб ўтарди...
Ҳеч ким мени ҳар ёмғирда Жасурни эслашимни...Санобарни тақдири менда такрорланишини истамаслигимни билмасди...қўлимда қолган ягона сурати ҳам жуда ачинарли аҳволга келиб қолганди...


Хонамга кириб курсдош дугонамга маслаҳат солдим...
-мен ҳам борайми?-деди Маърифат кўзи катта катта бўлиб...
-уни алдадим...билиб қолмасмикин?
-менга ёрдамга келди дейман...ўзи ўша уйни эгаси сен бўласан барибир...-деди шарақлаб кулганча...
-сенга айтган мен ахмоқ...-дедим ўрнимдан туриб..
-ростда бутун академиянинг Чолиқушисан...
Бу гапдан титраб кетдим...сен менинг Саодат қушимсан..."Жасур мени қўйиб юборрр....сенсиз фақат азобларга тўла ҳаётга мени маҳкум этма..."
👍20
#Saodat


#No_154
#By_Nafisa_Malikova



Манзил бўйича бориб уйни топдим...калитни бураб уйга кирсам ёқимли атиргуллар ҳиди уфурарди...чироқлар ёниқ...

Уй бўйлаб сокин куй янграрди...
Сиз менинг бахтимсиз тангрим берган..
Яшайман Аллоҳга шукрона айтиб...


Наҳот уйда Алишер бор бўлса...мени кўриб қолмасин деб секин кетмоқчи эдим кўзим ичкаридан нариги тарафга ўтадиган мўжазгина хонага тушди...куй шуёқдан келяптимикин...секин қарасам ҳеч ким йўқ...аммо атиргуллар...ахир бу?
Нотаниш ошиқ берадиган атиргулларнинг айнан ўзи...охиста ҳидладим...ифори ҳам ўша ўша...бунча гул нимага керак?

-ваниҳоят сизни атиргулларим орасида кўрдим...
Ортимдан келган овоздан чўчибгина қарадим...қаршимда мен бир вақтлар янги йилда рақсга тушган ниқобли йигит турарди...
-менимча етарлича улғайдингиз...ортиқ кута олмайман!-деди секин ниқобини ечиб....
-сизззз....-охиста ортга тисарилдим...
Алишер мени чўчитиб юборгандан ҳижолат бўлиб нигоҳимни гулларга қаратмоқчи бўлди...
-узилганини ёмон кўраман деганингизга ортиқ узмай қўйдим!
-қандай қилиб?-дедим ҳайрат билан...ўтмиш ва хотираларни бир бирига мослолмай миям карахт эди...
-биринчи бора...-деди Алишер мен томон секин қадам босиб...-тўйда кўргандим...
Мен ортга қадам босдим...
-ишонмайман...ахир сиз акамдек...
У гапимни бўлди...
-шунчалик беғубор эдингизки...худди ушласа синиб қоладигандек нозик!-деди юзимга қараб..
-атиргуллар эгаси сизмисиз?-дедим бу сафар дадил боқиб..
-ҳа...кўп бора унутишга ҳаракат қилдим...аммо сизни сувда кўриб..-деди юзи оғриқли тус олиб..-менга қанчалик керак эканлигингизни ўша кун ҳис қилдим...
Хаёлим тўзиб кетди...
-ўша кун хонамда...
-ҳа мен эдим..-деди янада яқин келиб...-фариштадек ухлар эдингиз!
-бўлиши мумкин эмас!
👍39😇2
АЙТИШГА УЯЛАМАН.

Бомдодни ўқиганимиздан кейин имомимиз:
-- Собир ака битта оилани яраштиришга борайлик -- деди.
-- Хўп -- дедим.
Йўлда гаплашиб кетдик.
Мулло Умар:
-- Ака шу бугун куёвни уйига обориб қўйсак учинчи марта яраштирган бўламиз. Биз яраштирамиз, икки ҳафтадан кейин хотини келади, яраштиринглар, кетиб қолди дейди...
-- Э тўхтанг домложон, адаштирвордиз, келин кетиб қолаётган бўлса керак, куёв яраштиринглар дегандир?
-- Э адашмадим, келаверинг ўзиз кўрасиз.
-- Нега кетаркан куёв тўра?
-- Юз марта сўрадим, сабабини, айтишга уяламан дейди, бошқа гап йўқ...

Минг машаққат билан куёвтўрани уйидан чиқариб мошинга миндирдик. Келинни уйига (аслида икковлари яшайдиган ҳовлига) олиб келдик.
Ўтирибмиз, ҳамма жим. Сукунатни мулло Умар бузди.
-- Қаҳрамон ака нега кетиб қолдиз яна акажон?
-- Яшамайман...
-- Нега яшамайсиз, сабаб борми?
-- ...
-- Ўтган сафарам шунақа жиммгина ҳеч нарса демай ўтиравердиз, базўр яраштирдик. Сабаб айтинг ака, ёмон кўрасизми хотинизни?
-- Йўқ.
-- Нима йўқ, яхши кўрасизми, ёмон кўрасизми?
-- Яхши кўраман.
Шу жойига келганда келин салгина қаддини ростлаб қўйди. (Юзига қараганим йўқ.)
-- Хай нимага онангизникига кетиб қолаверасиз бўлмаса, иккита гулдай фарзандингиз бор акажон?
-- Яшамайман...
Яна жимлик.
Келин сиз айтинг нега бу кетаверади, сиз яраштиринглар деб келаверасиз, жанжални сабаби борми?
-- Бор -- деди келинча, кейин бурро тил билан гапира кетди -- соат учда тураман, қоронғида қўйлар ўт тугул, дамидан чиқса илонниям еворади, қўрадан олиб чиқаман, закач бўйлааб олтигача ўтлатаман. Қорнини қаппайтириб қамайман. Хамир памиримни қориб бўлгунимча чой вақти бўлади. Чой тахлаб, болаларни ювинтириб, тарантириб чойини ичириб, каттасига кичигини етаклатииб унисини мактабга, бунисини боғчага юбораман. Кейин бу кишим уйғоналла, бу кишиниям чойларини ичириб ишга жўнатаман. Унгача хамирим ошади, нонни ёпиб ёбон (далага демоқчи, фермерни қўлида ишлайди) кетаман.
-- Кейинчи, бу гапларни эшитганмиз -- деди мулло Умар -- у ёғини айтинг.
-- Ҳар куни нон ёпасизми? -- менам гапга аралашдим.
-- Э ким ҳар куни нон ёпади -- келинчани лаби лабига тегмайди -- ҳавлида иш йўқми, бир кун сабзини ўтайман, бошқа кун картишкани тагига тупроқ бераман, бедани ўраман...
-- Э ман саккиз марта келдим шу уйга. муаммони нимада эканлигини билмадим, сиз эриз нега уйдан кетишини сабабини айтинг.
-- Энди учинчи марта келишизку домло, ваҳима қиманг -- келинча жиғибийрон, -- намозшом ҳаммамиз уйда йиғиламиз бу киши қўйлага ўт, ем бералла кейин шу тилвизорни тагига янбошлаб олалла. Ман сигирни соғиб, авқотни сузаман, еймиз, идиш товоқни юваман, ётамиз.
-- Хўш?
-- Нима хўш?
Энди мулло Умарни саси гурлаб чиқа бошлади:
-- О жанжол нимадан чиқади, эриз нимага силани ташлаб ота онасиникига кетадии, сабаб борми?
-- Рўзғор бор жойда жанжол чиқадида. Бу кишим туралла, кеталла. Қайт деган билан қайтибам кемайдила. Боллар икки кунда соғинади дада-дадалаб қолади, яраштиринглар дейманда кейин.
-- Эй манга қаранг -- Мулло умар куёвга юзланди -- ўтган сафар айтган эдим, жанжал бўлса кетманг, одатда келин кетади онасиникига болларини олиб, сиз нега кетаверасиз? Ё ҳовли жой келинникими?
-- Йўқ, маники.
-- Хай сизники бўлса нега ташлаб кетасиз?
-- Яшамайман. Ҳавлиям шунга, жоям шунга...
Қарсам бу айтишмани охири йўқ. Секингина куёвни четга тортиб, бошқа хонага олиб чиқдим.
-- Исмиз Қаҳрамонмиди
-- Ҳа...
-- Хай ука яшамаслигизни сабабини айтинг.
-- Йўқ.
-- Нега айтмайсиз?
-- ...
-- Эй, жим ўтирманг.
-- Ака, сиз тушунмайсиз, -- ниҳоят куёв битта жумла сўзлади, -- ман шуни сабабини айтишга уяламан ака, айтиб бўлмайди...
-- Тушунаман ука, айтинг. Мен журналист одамман, бир гала китобу, газетаю журнал ўқиганман, ҳаётда ҳамма нарса бўлади, биламан, айтаверинг.......
👍16😁3❤1
Яна жимлик. Ўзимча ўсмоқчилаб тахминимни айтвордим:
-- Хотиниз ҳар куни учда туриб кетаркан, ярим кечаси, бир қинғир ишини кўрдизми, шуни айтишга уяляпсизми?
Куёвтўра ярқ этиб, қаҳр билан менга қаради, нигоҳининг тиғидан сесканиб орқароққа тисарилдим.
-- Ака оғғзизга қараб гапиринг. Нима деяпсиз ўзиздан ўзиз!!!
-- Э ўв манга қара Қаҳрамонмисан нимасан, -- энди маникиям тутиб қолди-куу -- одамни нимага овора қиласан, эр-хотин иккаланг. Катта мачитни имомини қиладиган иши йўқми санладан бошқа...
Яна сукут. Илло ярим соатлик шу тахлит сурондан кейин куёвтўра айтишдан бошқа илож йўқлигини билдими, аста эпга кела бошлади. Менам бир гапни тагига етмай қўйворадиган хилидан эмасман-да.
-- Айтасанми йўқми?
-- ... Хай айтаман, лекин ҳеч ким билмасин ака, илтимос.
-- Э айте!
-- Ака биз бир тўрт ой аввалгача тинч тотув яшаганмиз. Уруш жанжол бўларди, яна ярашиб кетардик. Ўша куни нима жин урдию хотинни бир шапалоқ қўйдим-даа...
Яна сукут. Манда сабр тугаёзди.
-- Хўўшш?
-- Нима хўш... уруш бошланди, ура ур қилдик. Мани таррааннг қилиб олиб урди ака. Бу хотин мандан зўр экан. Энди ҳар сафар жанжол қилиб қолсак мани бангиллатиб уряпти...
Тугади.

Турмуш ўртоғидан кучлироқ бўлган аёлларга насиҳатим -- эрингларни урмангла-е...

(Муҳаммад Собир)

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😁10👍7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ғамимни кўтарадиган камимни тўлдирадиган ..
✨😍✨😍✨😍✨😍✨
Жигарларим бор бўлинглар
✨😍✨😍✨😍✨😍✨
Қариндошлар группасига юборамиз 🤗
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️


✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
🧕 Muslimalar kundaligi
- Menman- eshik ortidagi qiz javob berdi- Xadicha Xalilova men bo'laman. Xizmat? - Viloyat jinoyat qidiruv bo'limidan tergovchi Leyla Ayubova- qo'lidagi guvohnomani Xadichaga ko‘rsatgach maqsadga o‘tdi- Menga Sadia Alimovaga uyushtirilgan suiqasd haqida ma'lumot…
#Kardiolog
- Mayli, - Xadicha ijobiy javob berganidan so'ng, Leyla uning uyi tomonga kirdi va uy egasining taklifi tufayli yumshoq kursilardan biriga o'tirdi.
- Birinchi savol,- tergovchi xonim ruchkaga o'xshash diktofonning qizil mittigina tugmasini bosgancha qora go'zal sochlarini oq paltosining ortiga tashladi,- Sadia Alimovaga uyushtirilgan suiqasd kim tomonidan amalga oshirilgan?
- Rosti dugonamning o'limi kimga kerak ekanligini umuman haligacha tushunmayman. Aqlli, chiroyli qiz edi, bechora dugonam,- piqillab yig'lashni boshlagan Xadichani ko'rib, Leyla uni tinchlantirdi.
- Keyingi savolim esa oddiy savol emas. Iltimos hisoblanadi. Menga suiqasd aslida qanaqa bo'lganini aytib bera olasizmi?
- Albatta,- Xadicha o'z hikoyasini boshlashidan oldin Leyla uzun kipriklarini qilt etmasdan unga diqqat bilan tikilib turardi.
" Noyabr oyida Sadianing ko'zi yorishi kerak edi va shu sababli oila a'zolari unga yanada mehribonroq bo'la boshlashdi. Har kungi mehr, qarashlar soni ortgach Sadiani uydan tashqariga chiqishi amrimahol bo'lgan holat bo'lib qoldi. Ishga avvaliga kam keyin esa umuman bormay qo'ygani uchun Sadia juda ham zerika boshladi.
- Bugun Shahramni o'zim olib kelaman, onajon- egniga noyabr oyining sovuqligi tufayli och moviy palto va uzun etik kiyib, sochlarini bitta qilib o'rgan Sadia- Bog'chasida qanaqadir uchrashuv bo'layapti ekan Shahram aytdi. Onalarni chaqirishibdi.Shuning uchun uni bugun o'zim olib kelmoqchiman.
- Axir, qizim, oy kuningiz yaqin-ku!- Oybahor xonim Sadiadan xavotirlandi.
- Hech narsa bo'lmaydi, onajon, boraman-u kelaman.
- Negadir ko'nglim g'ash ,qizim, bormay qo'ya qoling- Oybahor xonim xavotirini keliniga ma'lum etdi.
- Onajon, hech narsa bo'lmaydi. Tinchgina borib, tinchgina qaytaman.- Sadia qaysarlik ila qaynonasidan ruxsat olib, uydan chiqib ketdi.

Yo'lda ketar ekan bugun ilk bora Shahramning bog'chadagi ustozi bilan ko'rishishini o'ylab entikdi va o'zicha bu tuyg'uni "baxt" deb hisobladi.
Qora inomarka mashinasidan tushgach oq sumkachasini yelkasiga taqib, bog'cha tomon yengil qadamlar ila yo'l oldi. Bog'chadagi barcha bo'lgan gaplardan mamnun holatda chiqqan Sadia Shahramning qo'lini mahkam ushlagancha, Shahramning qiliqlariga baxtiyor tarzda kulib kelardi.
To'satdan uning ko'zi uzoqda ular tomon kelayotgan turmush o'rtog'iga tushdi va kulgancha pichirladi.
- Kelibdi! Ishlari ko'p bo'lsa-da men aytganim uchun kelibdi!- ichida quvongancha Damir tomon ildam qadam tashladi- Damiiir!- qo'l silkib, taxminan o'ttiz metr uzoqlikda turgan Damirni chaqirdi.
Rafiqasini eshitgan Damir esa jilmaygan ko'yi telefonda kimdir bilan so'zlashib, o'rtalaridagi masofani qisqartirgancha bir-biriga qarab, yurib kelishar edi.
Oradagi masofa taxminan o'n metrga yetganida Sadianing orqa tarafidan o'q ovozi eshitilgani tufayli Shahram qo'rquvdan qichqirib yubordi.
- Oyi!!!- yerda qonga botgancha yotgan Sadianing issiq tanasini silkitdi- Oyiiii!!! Tuliing!!!
Birmuncha narida turgan Damirning esa qo'rquv to'lgan ko'zlari qizarib, qo'lidagi telefoni yerga tushib chil-chil sindi.
- Sadia!!!- rafiqasining yoniga cho'kkalab, tanasining yarmini ko'tardi va tizzasi ustiga qo'yib quchoqladi- Tur! Gulim, tur! Meni qo'rqitma, iltimos!
Damirning yonidagi Shahram esa yig'lagancha onasining qo'lidan torta boshladi.
-Oyi-i-i-i, Tuli-i-i-ing!
Ammo na Shaxramning va na Damirning ovozini eshitayotgan ko'zlarini yopib, xuddi uxlayotgandek qiyofa namoyon etgan Sadia qilt etmasdi.
- Tirik! - Damir rafiqasining pulsini o'lchab ko'rgandan so'ng, o'ziga o'zi ta'kidladi,- Sen yashaysan, atirgulim, biroz chida! Yashaysan!

Rafiqasini ko'tarib, mashinaning orqa tarafiga joylashtirganidan so'ng o'g'lini Sadianing yoniga o'tirg'izdi va mashinani bor tezlikda hayday boshladi.
Alimovlar klinikasiga yetib kelgach Sadiani shifoxona xodimlariga ham ishonmasdan o'zi ichkariga olib kirdi va hamshiralarga buyurdi.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17🔥1