#Saodat
#No_161
#By_Nafisa_Malikova
Кечки овқат вақтида Алишер кўпроқ менинг болалигимга қизиқди...тўлиб тошиб қишлоқнинг завққа тўла онлари...юзи иссиқ одамлари ҳақида гапирдим..у мени диққат билан тингларди...худди ҳар бир сўзимни хотирасига сақлашга урунаётгандек эди..
🌺🌺🌺🌺🌺
-шу йигитни акаси ё укаси йўқмикин?-деди Маърифат ётоқхонага қайтсам кулиб...
-афсус биттагинада!-дедим жилмайиб...у қўлимдаги бир боғ атиргулни олиб тўйиб ҳидлади...
-Тенгиз жинни ўқишдан ҳайдалибди! Бу ҳам кам унга...-деди ётоққа ўтириб..-бирдан сени суйиб қолганига ўлайми?
Яна хотираларим олис ўтмишларда сузиб юрарди...
🌺🌺🌺🌺🌺
-бу ўликда ўқ қандай жойлашганини кўрдингизми?-деди амалиёт устозимиз Женис Кардашев...
-ўзи бу нимага отган ўзини?-деди Маърифат ўликни ўқ теккан миясига обдон қараб..
Домлани қоши чимирилди....
-ўзини отган десангиз бу семестер баҳойингиз икки!
-ияаа домлажоннн...-деди Маърифат дарров эшилиб...мен ўликка синчиклаб қарадим...беихтиёр Фахриддин акамни кўргандаги ҳолат ёдимга тушди...
-домла бу одам аниқ ўзини отмагана?
-оббо сенлар нимани ўқидинг?-деди домла кўзойнагини тўғирлаб..-қаранглар бундай ҳолатда одам ўзини ўзи ота олмайди!-деди мияни ўқ еган қисмини кўрсатиб..-қўл билан отиш учун бу ер қулай эди...у эса отилган!
Титраб кетдим...
#No_161
#By_Nafisa_Malikova
Кечки овқат вақтида Алишер кўпроқ менинг болалигимга қизиқди...тўлиб тошиб қишлоқнинг завққа тўла онлари...юзи иссиқ одамлари ҳақида гапирдим..у мени диққат билан тингларди...худди ҳар бир сўзимни хотирасига сақлашга урунаётгандек эди..
🌺🌺🌺🌺🌺
-шу йигитни акаси ё укаси йўқмикин?-деди Маърифат ётоқхонага қайтсам кулиб...
-афсус биттагинада!-дедим жилмайиб...у қўлимдаги бир боғ атиргулни олиб тўйиб ҳидлади...
-Тенгиз жинни ўқишдан ҳайдалибди! Бу ҳам кам унга...-деди ётоққа ўтириб..-бирдан сени суйиб қолганига ўлайми?
Яна хотираларим олис ўтмишларда сузиб юрарди...
🌺🌺🌺🌺🌺
-бу ўликда ўқ қандай жойлашганини кўрдингизми?-деди амалиёт устозимиз Женис Кардашев...
-ўзи бу нимага отган ўзини?-деди Маърифат ўликни ўқ теккан миясига обдон қараб..
Домлани қоши чимирилди....
-ўзини отган десангиз бу семестер баҳойингиз икки!
-ияаа домлажоннн...-деди Маърифат дарров эшилиб...мен ўликка синчиклаб қарадим...беихтиёр Фахриддин акамни кўргандаги ҳолат ёдимга тушди...
-домла бу одам аниқ ўзини отмагана?
-оббо сенлар нимани ўқидинг?-деди домла кўзойнагини тўғирлаб..-қаранглар бундай ҳолатда одам ўзини ўзи ота олмайди!-деди мияни ўқ еган қисмини кўрсатиб..-қўл билан отиш учун бу ер қулай эди...у эса отилган!
Титраб кетдим...
👍14❤2
#Saodat
#No_162
#By_Nafisa_Malikova
Домламдан алоҳида қолиб ипидан игнасигача сўрадим...тахминларим рост эди...акам менинг жоним акам ўз жонига қасд қилмаган...у кимнингдир қурбони бўлган аммо кимни?
Бириктирилган касалхонамиздан чиқарканман нима қилишни билмай бошим қотди...бугун Алишернинг муҳим учрашувлари бор кечга келаман деганди...маҳкамага бориб секин суриштирсаммикин?
Бу фикрим ўзимга жўяли туюлди..Алишерга аниқ эмас тахминимни айта олмасдим...шундоқ ҳам ташвиши етарли...
Излаб излаб яқинроқ жойдаги идорага бордим...ичкарида ходимлар уёқдан буёққа ўтиб юрарди...
-кечирасиз!-дедим бир ёшроқ ходимга...-менга биронта бўш ходимингизни айта оласизми?
У шошиб турганига бир хонани кўрсатиб сўнг кетиб қолди..эшикни чертиб охиста қадам босдим...ўзим билан шамол ҳам кирди шекилли стол устидаги қоғозлар шитирлади...бир йигит охиста эгилиб қоғозларни ола бошлади...шериги менга қараб жилмайди...
-хуш келибсиз!
Бояги эгилган йигит менга боққач кўзларимга ишонмай қотиб қолдим...неча йил мен интизор бўлган кутган инсоним менинг қаршимда анча улғайиб ҳарбий кийимда худди мендек қараб турарди....
-Жасурр...-дедим тилга кириб...у ўрнидан туриб мен томон секин қадам босди...
-Саодат?
Бояги шериги ҳалақит қилмай дедими қоғозларини кўтариб чиқиб кетди...
-яхшимисан?-деди овози титраб...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#No_162
#By_Nafisa_Malikova
Домламдан алоҳида қолиб ипидан игнасигача сўрадим...тахминларим рост эди...акам менинг жоним акам ўз жонига қасд қилмаган...у кимнингдир қурбони бўлган аммо кимни?
Бириктирилган касалхонамиздан чиқарканман нима қилишни билмай бошим қотди...бугун Алишернинг муҳим учрашувлари бор кечга келаман деганди...маҳкамага бориб секин суриштирсаммикин?
Бу фикрим ўзимга жўяли туюлди..Алишерга аниқ эмас тахминимни айта олмасдим...шундоқ ҳам ташвиши етарли...
Излаб излаб яқинроқ жойдаги идорага бордим...ичкарида ходимлар уёқдан буёққа ўтиб юрарди...
-кечирасиз!-дедим бир ёшроқ ходимга...-менга биронта бўш ходимингизни айта оласизми?
У шошиб турганига бир хонани кўрсатиб сўнг кетиб қолди..эшикни чертиб охиста қадам босдим...ўзим билан шамол ҳам кирди шекилли стол устидаги қоғозлар шитирлади...бир йигит охиста эгилиб қоғозларни ола бошлади...шериги менга қараб жилмайди...
-хуш келибсиз!
Бояги эгилган йигит менга боққач кўзларимга ишонмай қотиб қолдим...неча йил мен интизор бўлган кутган инсоним менинг қаршимда анча улғайиб ҳарбий кийимда худди мендек қараб турарди....
-Жасурр...-дедим тилга кириб...у ўрнидан туриб мен томон секин қадам босди...
-Саодат?
Бояги шериги ҳалақит қилмай дедими қоғозларини кўтариб чиқиб кетди...
-яхшимисан?-деди овози титраб...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍40❤6🔥2
🧕 Muslimalar kundaligi
Talablarga binoan ❤️ Reaksiya bosib chiroyli qip qoʻyarsila 😍❤️🥰
Koʻngil mana shunaqa reaksiya xohlaydur😄❤️
❤58🥰5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Ehsonning mukofoti faqat ehsondir!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
🧕 Muslimalar kundaligi
#Kardiolog - Mayli, - Xadicha ijobiy javob berganidan so'ng, Leyla uning uyi tomonga kirdi va uy egasining taklifi tufayli yumshoq kursilardan biriga o'tirdi. - Birinchi savol,- tergovchi xonim ruchkaga o'xshash diktofonning qizil mittigina tugmasini bosgancha…
- Operatsiya stolini tayyorlang, tez!- o'zi esa Sadianing og'ziga kislorod uzatuvchi moslama o'rnatdi.- Chida, gulim, chida ,sen ,yashaysan!
Kelinining ahvolidan xabar topgan oila a'zolari ham zudlik bilan yetib kelgach operatsiya xonasiga kirib kelishdi.
- Qizim!- eshikka suyanib yig'layotgan Oybahor xonim yonida turgan Damirning dadasi shaxdam qadam tashlab kelib, Damirning qo'lidagi shifokorlar pichog'ini yulib oldi.
- Jinnimisan?!- asabiy holatda o'g'liga baqirdi.- Shu holatda uni operatsiya qilmoqchisanmi?!
- Dada! Nima qilay?! Uni boshqa shifokorga ishona olmayman.- qalbidagi alam tufayli ko'zidan bir tomchi yosh oqdi.- Usiz yashay olmayman! Dada, pichoqni bering! Vaqt yo'qotayapman.
Damirning qaltirayotgan qo'liga bir pas qarab turgan otasi ulardan keyin kelgan shifokorlarga qarab qo'ydi.
- Boshlayvering!- boshini qimirlatgach shifokorlar Sadiani tekshirish uchun qo'l cho'zishdi va Damirning g'azabi va rashkiga ro'paro bo'lishdi.
- Tegmang unga! Hammangizni miyangizdan darcha ochib qo'yaman, aks holda,- shifokorlarga telbalardek qaragan Damir tahdid qildi- endi esa ,dada, pichoqni bering! Yo'qsa Sadiani boshqa kasakxonaga olib keta..
To'satdan tushgan tarsaki tufayli gapini tugata olmagan Damir otasining ta'nali gaplarini eshitishga majbur etildi.
- Sen o'zingda emassan, Damir! Hozir Sadiani ahvolini battar yomon qila boshlaysan!- Damirning tanasining ikki tarafidan ushlab siltaladi- Sen Kardiologsan! Kardiolog! Bu ahvolda o'zingga tegishli sohada ham operatsiya qila olmaysan.
- Ammo, Dada...
- O'g'lim, chiqaylik, shifokorlarga xalaqit berayapsan va Sadiani yanada qiynayapsan.
- Agar unga biror kor-xol bo'lsa, barchangizni tiriklayin yoqaman!- avvaliga kislorod ulanib, xuddiki uxlayotgandek ko'rinish kasb etgan Sadiaga yoshli ko'zlari bilan qaragach shifokorlarga tahdid qildi.- Unga bir narsa bo'lsa, bu dunyoyingizni boshingizga qulataman!
Ushbu tahdidlar o'z nihoyasiga yetgach Damir tashqarida o'z oilasi bilan operatsiya tugashini va Sadianing sog'ayishini iltijo qilib, xudodan so'ray boshladi.
- Afsyski,- operatsiya xonasidan chiqqan doktorning ovozi barchaning diqqat e'tiborini tortdi.- ikkisini ham saqlash imkonsiz.
-Ya'ni!- aniqroq gapirishini talab qilgancha Damir ovozini balandlatdi.
- Ya'ni... yo onasini yo bolasini tanlashga majburmiz!
Jarrohning bu gapidan so'ng o'rtaga besh soniyalik jimlik cho'kdi va Damir tilga kirdi.
- Ketma, gulim, ko'zlaringsiz qoldirma meni- o'zga nuqtaga qaragancha telbadek pichirladi.
So'ng ko'zidagi yoshni sidirib tashladi va ichida takrorladi: " Kechir, bolam"...
- Onasini asrang...- so'ngi aytgan gapidan so'ng qalbida bir narsa chirs etib, uzilgandek his qildi o'zini..
Kelinining ahvolidan xabar topgan oila a'zolari ham zudlik bilan yetib kelgach operatsiya xonasiga kirib kelishdi.
- Qizim!- eshikka suyanib yig'layotgan Oybahor xonim yonida turgan Damirning dadasi shaxdam qadam tashlab kelib, Damirning qo'lidagi shifokorlar pichog'ini yulib oldi.
- Jinnimisan?!- asabiy holatda o'g'liga baqirdi.- Shu holatda uni operatsiya qilmoqchisanmi?!
- Dada! Nima qilay?! Uni boshqa shifokorga ishona olmayman.- qalbidagi alam tufayli ko'zidan bir tomchi yosh oqdi.- Usiz yashay olmayman! Dada, pichoqni bering! Vaqt yo'qotayapman.
Damirning qaltirayotgan qo'liga bir pas qarab turgan otasi ulardan keyin kelgan shifokorlarga qarab qo'ydi.
- Boshlayvering!- boshini qimirlatgach shifokorlar Sadiani tekshirish uchun qo'l cho'zishdi va Damirning g'azabi va rashkiga ro'paro bo'lishdi.
- Tegmang unga! Hammangizni miyangizdan darcha ochib qo'yaman, aks holda,- shifokorlarga telbalardek qaragan Damir tahdid qildi- endi esa ,dada, pichoqni bering! Yo'qsa Sadiani boshqa kasakxonaga olib keta..
To'satdan tushgan tarsaki tufayli gapini tugata olmagan Damir otasining ta'nali gaplarini eshitishga majbur etildi.
- Sen o'zingda emassan, Damir! Hozir Sadiani ahvolini battar yomon qila boshlaysan!- Damirning tanasining ikki tarafidan ushlab siltaladi- Sen Kardiologsan! Kardiolog! Bu ahvolda o'zingga tegishli sohada ham operatsiya qila olmaysan.
- Ammo, Dada...
- O'g'lim, chiqaylik, shifokorlarga xalaqit berayapsan va Sadiani yanada qiynayapsan.
- Agar unga biror kor-xol bo'lsa, barchangizni tiriklayin yoqaman!- avvaliga kislorod ulanib, xuddiki uxlayotgandek ko'rinish kasb etgan Sadiaga yoshli ko'zlari bilan qaragach shifokorlarga tahdid qildi.- Unga bir narsa bo'lsa, bu dunyoyingizni boshingizga qulataman!
Ushbu tahdidlar o'z nihoyasiga yetgach Damir tashqarida o'z oilasi bilan operatsiya tugashini va Sadianing sog'ayishini iltijo qilib, xudodan so'ray boshladi.
- Afsyski,- operatsiya xonasidan chiqqan doktorning ovozi barchaning diqqat e'tiborini tortdi.- ikkisini ham saqlash imkonsiz.
-Ya'ni!- aniqroq gapirishini talab qilgancha Damir ovozini balandlatdi.
- Ya'ni... yo onasini yo bolasini tanlashga majburmiz!
Jarrohning bu gapidan so'ng o'rtaga besh soniyalik jimlik cho'kdi va Damir tilga kirdi.
- Ketma, gulim, ko'zlaringsiz qoldirma meni- o'zga nuqtaga qaragancha telbadek pichirladi.
So'ng ko'zidagi yoshni sidirib tashladi va ichida takrorladi: " Kechir, bolam"...
- Onasini asrang...- so'ngi aytgan gapidan so'ng qalbida bir narsa chirs etib, uzilgandek his qildi o'zini..
😢12👍4
#Kardiolog
FINAL
Hayoti bir maromda ketayotgan edi. Eng go'zal damlarni boshidan kechirishi kerak edi, aslida. Ammo... ammo.. hayot farzandini ko'p ko'rayapti unga.. taqdir hali tug'ilmagan, jajjigina bo'lgan bolakayni ko'p ko'rayapti!
Nega?! Nega hayot bunchalar shafqatsiz?! Axir, Sadianing aybi nima edi? Nega uning taqdiri bunchalar yomon? Bittagina javob bor, xolos! Alloh yaxshi ko'rgan bandasiga sinovlar beradi va sinaydi. Balki, Sadia Allohimning suygan bandasidir....
Damir shularni o'ylar ekan o'ziga o'zi yana pichirladi.
- Ketma, gulim, ketma,- bir nuqtaga tikilib turar ekan Sadia bilan o'tgan barcha voqealarni, uchrashgan ilk kunini esladi.
" Hayda! Yo'qsa otib tashlayman."
" Qanaqa sevgi? Qanaqa to'y? Telbamisiz?!"
" To'yib ketdim. Hammasidan... Yashagim kelmayapti!"
" Damir qorga tushaylik!"
" Sizni sevaman!"
" Men ona bo'lamanmi?!"
Xayolining har burchida Sadia bilan o'tgan voqealarni eslab, usiz yashash qiyin ekanligini, hattoki, hozir nafas olishga ham qiynalib, tobora bo'g'ilib borayotganini his qilgani uchun ko'ylagining eng oldindagi ikki tugmasini bo'shatdi.
Damir uchun juda ham qiyin kechayotgan bu holat uni tobora soniyalar davomida ezdi. Axir, ichkarida eng aziz insoni jon talashayapti. Qalbining bir parchasi dadasining qarori tufayli vaxshiylarcha o'ldirilmoqda.
Ammo nima qilsin Damir?To'qqiz oy davomida xuddiki uni bag'riga bosib ko'rgandek, uni his qilgandek hissiyot uyg'otgan o'zining bir parchasi u tufayli o'ldirilmoqda! Bundan ortiq bedodlik bormi dunyoda?
Oradan o'tayotgan taxminan besh soat ham qanaqadir o'lik sukunatda barchani qalbini tilkalagancha o'tar edi. Oradagi sukunatni yana bosh doktorning qadami va eshikning g'iyqillashi buzdi. Oybahor xonim va boshqa oila a'zolarning so'rovlariga e'tibor ham bermagan doktor devorga tik turgancha suyanib turgan Damirning oldiga keldi va uning hech narsani sezmasdan turgan ko'zlariga qarab, qo'lini ushladi va kafti orasiga bir narsa qo'ydi.
- Bandalik ekan, o'g'lim- Damir doktorning gapini eshitib ko'zidan bir tomchi yosh oqgach, kaftidagi Sadianing to'g'nog'ichini ko'rib, devordan sirg'alib polga cho'kkaladi..
- Tashlab ketmayman degan eding-ku!- o'ziga o'zi pichirlab, to'g'nog'ichni ko'ziga surtdi...
Qorong'ilashib qolgan qabristonda azon ovozi eshitilar ekan qabristonda faqatgina o'liklarni emas tiriklarni ham uchratish mumkinligi esiga tushadi odamning. Mana shunday baxti qaro tiriklardan biri esa hozir shu qabristonda o'zini tirik murda hisoblab, do'ppaygan qabr ustidagi qorlarni qo'li orqali sidirar ekan kimdirga gapirdi. Balki, bu murojaat o'zi uchundir.
- Qorni yaxshi ko'rarding, gulim, lekin sovuq qotishing mumkin. Qo'lining sovuqdan qizarib, ishlamay qolishiga ham e'tibor qaratmasdan barcha qorni sidirib chiqdi- Ana bo'ldi. Endi sovuq qotmaysan..
Bir oy davomida telbaga aylanishga ulgurgan Damir hozir ham g'oyibona qabr ostida yotgan rafiqasi bilan so'zlashdi.
- Sensiz qolish kisrodsiz qolish degan edim-a, atirgulim? Yo'q- o'z gapini o'zi inkor etdi.- Sensiz qolish ma'nosiz qolish ekan! Kislorod bor. Ma'no yo'q! Sen yo'qsan!
Damir qo'liga qabrdagi tuproqdan bir siqim olib, to'yib hidladi.
- Sening iforing bor go'yo.- ammo u gapirayotgan tarafdan biror sado kelmagach qo'lidagi tuproqdan cho'ntagiga soldi.
- Yuragim davosi eding! Lekin ketding!- Endi qabrni ustiga bor bag'rini Bergan Damir yana pichirladi ammo qabriston yonidagi mashinasidan chaqaloq ovozi eshitilgach sergaklandi va mashina tarafga ketdi.
- Mana bizning o'g'limiz- mashinadan qo'lida jajjigina chaqaloq yo'rgakini quchoqlab qaytgan Damir chaqaloqni go'yoki sovuq qabr ostida yotgan Sadiaga tanishtirdi.- Seni asrash imkoniyati yo'qligi baxti bo'lib, dunyoga kelgan o'g'lim.
Ota farzandining yuzidagi mato parchasini ochdi va chaqaloqning iforidan hidladi.
- Ammo... sensiz qiyin bo'layapti.. Samir yig'layapti... Shaxram oyimni topib ber deb xarxasha qilayapti... Sadia, sensiz qiynalayapman...
Oxiri bo'lmadi tiyib turilgan ko'z yoshlar dard va alam tufayli bir tomchi bo'lib Damirning yuzidan oqib jajji chaqaloqning yuziga tushdi.
- Qayt! Sensiz qiyin bo'layapti...
FINAL
Hayoti bir maromda ketayotgan edi. Eng go'zal damlarni boshidan kechirishi kerak edi, aslida. Ammo... ammo.. hayot farzandini ko'p ko'rayapti unga.. taqdir hali tug'ilmagan, jajjigina bo'lgan bolakayni ko'p ko'rayapti!
Nega?! Nega hayot bunchalar shafqatsiz?! Axir, Sadianing aybi nima edi? Nega uning taqdiri bunchalar yomon? Bittagina javob bor, xolos! Alloh yaxshi ko'rgan bandasiga sinovlar beradi va sinaydi. Balki, Sadia Allohimning suygan bandasidir....
Damir shularni o'ylar ekan o'ziga o'zi yana pichirladi.
- Ketma, gulim, ketma,- bir nuqtaga tikilib turar ekan Sadia bilan o'tgan barcha voqealarni, uchrashgan ilk kunini esladi.
" Hayda! Yo'qsa otib tashlayman."
" Qanaqa sevgi? Qanaqa to'y? Telbamisiz?!"
" To'yib ketdim. Hammasidan... Yashagim kelmayapti!"
" Damir qorga tushaylik!"
" Sizni sevaman!"
" Men ona bo'lamanmi?!"
Xayolining har burchida Sadia bilan o'tgan voqealarni eslab, usiz yashash qiyin ekanligini, hattoki, hozir nafas olishga ham qiynalib, tobora bo'g'ilib borayotganini his qilgani uchun ko'ylagining eng oldindagi ikki tugmasini bo'shatdi.
Damir uchun juda ham qiyin kechayotgan bu holat uni tobora soniyalar davomida ezdi. Axir, ichkarida eng aziz insoni jon talashayapti. Qalbining bir parchasi dadasining qarori tufayli vaxshiylarcha o'ldirilmoqda.
Ammo nima qilsin Damir?To'qqiz oy davomida xuddiki uni bag'riga bosib ko'rgandek, uni his qilgandek hissiyot uyg'otgan o'zining bir parchasi u tufayli o'ldirilmoqda! Bundan ortiq bedodlik bormi dunyoda?
Oradan o'tayotgan taxminan besh soat ham qanaqadir o'lik sukunatda barchani qalbini tilkalagancha o'tar edi. Oradagi sukunatni yana bosh doktorning qadami va eshikning g'iyqillashi buzdi. Oybahor xonim va boshqa oila a'zolarning so'rovlariga e'tibor ham bermagan doktor devorga tik turgancha suyanib turgan Damirning oldiga keldi va uning hech narsani sezmasdan turgan ko'zlariga qarab, qo'lini ushladi va kafti orasiga bir narsa qo'ydi.
- Bandalik ekan, o'g'lim- Damir doktorning gapini eshitib ko'zidan bir tomchi yosh oqgach, kaftidagi Sadianing to'g'nog'ichini ko'rib, devordan sirg'alib polga cho'kkaladi..
- Tashlab ketmayman degan eding-ku!- o'ziga o'zi pichirlab, to'g'nog'ichni ko'ziga surtdi...
Qorong'ilashib qolgan qabristonda azon ovozi eshitilar ekan qabristonda faqatgina o'liklarni emas tiriklarni ham uchratish mumkinligi esiga tushadi odamning. Mana shunday baxti qaro tiriklardan biri esa hozir shu qabristonda o'zini tirik murda hisoblab, do'ppaygan qabr ustidagi qorlarni qo'li orqali sidirar ekan kimdirga gapirdi. Balki, bu murojaat o'zi uchundir.
- Qorni yaxshi ko'rarding, gulim, lekin sovuq qotishing mumkin. Qo'lining sovuqdan qizarib, ishlamay qolishiga ham e'tibor qaratmasdan barcha qorni sidirib chiqdi- Ana bo'ldi. Endi sovuq qotmaysan..
Bir oy davomida telbaga aylanishga ulgurgan Damir hozir ham g'oyibona qabr ostida yotgan rafiqasi bilan so'zlashdi.
- Sensiz qolish kisrodsiz qolish degan edim-a, atirgulim? Yo'q- o'z gapini o'zi inkor etdi.- Sensiz qolish ma'nosiz qolish ekan! Kislorod bor. Ma'no yo'q! Sen yo'qsan!
Damir qo'liga qabrdagi tuproqdan bir siqim olib, to'yib hidladi.
- Sening iforing bor go'yo.- ammo u gapirayotgan tarafdan biror sado kelmagach qo'lidagi tuproqdan cho'ntagiga soldi.
- Yuragim davosi eding! Lekin ketding!- Endi qabrni ustiga bor bag'rini Bergan Damir yana pichirladi ammo qabriston yonidagi mashinasidan chaqaloq ovozi eshitilgach sergaklandi va mashina tarafga ketdi.
- Mana bizning o'g'limiz- mashinadan qo'lida jajjigina chaqaloq yo'rgakini quchoqlab qaytgan Damir chaqaloqni go'yoki sovuq qabr ostida yotgan Sadiaga tanishtirdi.- Seni asrash imkoniyati yo'qligi baxti bo'lib, dunyoga kelgan o'g'lim.
Ota farzandining yuzidagi mato parchasini ochdi va chaqaloqning iforidan hidladi.
- Ammo... sensiz qiyin bo'layapti.. Samir yig'layapti... Shaxram oyimni topib ber deb xarxasha qilayapti... Sadia, sensiz qiynalayapman...
Oxiri bo'lmadi tiyib turilgan ko'z yoshlar dard va alam tufayli bir tomchi bo'lib Damirning yuzidan oqib jajji chaqaloqning yuziga tushdi.
- Qayt! Sensiz qiyin bo'layapti...
😢21😭15👍11❤1
🧕 Muslimalar kundaligi
#Kardiolog FINAL Hayoti bir maromda ketayotgan edi. Eng go'zal damlarni boshidan kechirishi kerak edi, aslida. Ammo... ammo.. hayot farzandini ko'p ko'rayapti unga.. taqdir hali tug'ilmagan, jajjigina bo'lgan bolakayni ko'p ko'rayapti! Nega?! Nega hayot…
Hikoya tugadi...
Eʼtiboringiz uchun rahmat❤️
Eʼtiboringiz uchun rahmat❤️
👍9❤7😭7
👍2
#Saodat
#No_163
#By_Nafisa_Malikova
Мазлум бўлсанг бўлгин, золим бўлмагин
Узилсанг узилгин, узган бўлмагин
Маҳшарда ҳисоби жуда ҳам оғир
Эзилсанг эзилгин, эзган бўлмагин."
Жалолиддин Румий
-ваниҳоят орзуйингга етишибсанда!-дедим кўзимни ёшини тўхтатишга ҳаракат қилиб унинг ўзи учун тикилгандек турган либосига қараб...у ғамгин жилмайди...
-мени орзуйим бу эмасди...-дея сўнг мени ҳафа қилгиси келмадими гапни бошқа ёққа бурди...-ўзингчи? Орзуйингга етишдингми?
Уни ҳам қорачиқларида ёш мавжланганди...тубсиз кўзларида қанча адоқсиз саволлар бор ўзига аён...
-менинг ҳам орзуйим бошқа эди...-дедим юзимга тушиб озодликка эришган ёшимни секин артиб...
-хатто ўтир ҳам демабман қара...-дея стулни сурди...-кел ўтир..Саодаттт...-деди минг ҳаяжон билан...исмимни тушларимда неча бора айтганди...аммо ҳозир ўзидан эшитиб тўкилай деб турар эдим...
-сени безовта қилмайманми?-дедим охиста қадам босиб...уни ҳам мендек қўллари титраётган эди...
-бу ерга амалиёт учун келгандим!-деди кўзимга боқишга журъат топиб..-тасодифни қара!-дея жилмайишга уринди...аммо юзидаги соғинч бунга тўсқинлик қилди...
Тасодифлар тасодифан бўлмайди...бу не синов эканки уни яна қаршимда кўрдим? Ахир яшашдан бирдан бир умидинг уни яна бир бор кўриш эдику...мана у қаршингда...аммо тўйиб тўйиб бағринга боса олмайсан..
Сен учун қадрли юрагини устига қўлингни қўйиб мени ҳали ҳам севасанми дея олмайсан?
Жасур зўрға ўзини босиб турарди...қани эди қўл етгулик масофада турган шунча йилдан бери фақат уни ёди билан тирик юрган инсонини қўлини тутса..."қара мен келдим деса"...унинг ойдек тўлган юзига боқиб тўймаса...шалоладек сочларига кўксингга тегиб бурнингни қитиқласа...афсус у қани эди деган саволларга маҳкум!
-демак амалиётни буёқда ўтайсанми?-дедим ичимдаги саволлар қолиб умуман бошқа саволни берарканман...у охиста бош чайқади...
#No_163
#By_Nafisa_Malikova
Мазлум бўлсанг бўлгин, золим бўлмагин
Узилсанг узилгин, узган бўлмагин
Маҳшарда ҳисоби жуда ҳам оғир
Эзилсанг эзилгин, эзган бўлмагин."
Жалолиддин Румий
-ваниҳоят орзуйингга етишибсанда!-дедим кўзимни ёшини тўхтатишга ҳаракат қилиб унинг ўзи учун тикилгандек турган либосига қараб...у ғамгин жилмайди...
-мени орзуйим бу эмасди...-дея сўнг мени ҳафа қилгиси келмадими гапни бошқа ёққа бурди...-ўзингчи? Орзуйингга етишдингми?
Уни ҳам қорачиқларида ёш мавжланганди...тубсиз кўзларида қанча адоқсиз саволлар бор ўзига аён...
-менинг ҳам орзуйим бошқа эди...-дедим юзимга тушиб озодликка эришган ёшимни секин артиб...
-хатто ўтир ҳам демабман қара...-дея стулни сурди...-кел ўтир..Саодаттт...-деди минг ҳаяжон билан...исмимни тушларимда неча бора айтганди...аммо ҳозир ўзидан эшитиб тўкилай деб турар эдим...
-сени безовта қилмайманми?-дедим охиста қадам босиб...уни ҳам мендек қўллари титраётган эди...
-бу ерга амалиёт учун келгандим!-деди кўзимга боқишга журъат топиб..-тасодифни қара!-дея жилмайишга уринди...аммо юзидаги соғинч бунга тўсқинлик қилди...
Тасодифлар тасодифан бўлмайди...бу не синов эканки уни яна қаршимда кўрдим? Ахир яшашдан бирдан бир умидинг уни яна бир бор кўриш эдику...мана у қаршингда...аммо тўйиб тўйиб бағринга боса олмайсан..
Сен учун қадрли юрагини устига қўлингни қўйиб мени ҳали ҳам севасанми дея олмайсан?
Жасур зўрға ўзини босиб турарди...қани эди қўл етгулик масофада турган шунча йилдан бери фақат уни ёди билан тирик юрган инсонини қўлини тутса..."қара мен келдим деса"...унинг ойдек тўлган юзига боқиб тўймаса...шалоладек сочларига кўксингга тегиб бурнингни қитиқласа...афсус у қани эди деган саволларга маҳкум!
-демак амалиётни буёқда ўтайсанми?-дедим ичимдаги саволлар қолиб умуман бошқа саволни берарканман...у охиста бош чайқади...
👍20🔥2
#Saodat
#No_164
#By_Nafisa_Malikova
-бу ерга нега келган эдинг?
Жасур аслида келганинг учун ҳам раҳмат демоқчи эди...аммо...
"Ўтмиш.
-яна қочасанми?
Гуруҳ командири ғазаб билан бақирди...
-командир...илтимос атиги 1 кун! 1кунга рухсат беринг!
Жасур кўксини куйдураётган ишқдан шу қадар бехол эдики ичида портлаб келаётган суронни боса олмасди..
-200 та анжумания!-деди камандир бақириб...-сизлар назорат қиласиз! Қочса тийиқсиз зобитлар қамаладиган колоннага қамалади!
Русча интизом жуда қаттиқ эди...Жасур ҳар анжуманияда "Саодат...ундай қилолмайсан...мени севардингку ахир!"дея пичирларди...
-яна тутиб келдик!
Бу сафар Жасурни катта гуруҳ лейтенанти тутиб келди...Фёдр Повлов ғазаб билан Жасурга мушт тушурди...
-отанг бизга қанча пул тўлаганини биласанми? Тантиқ қилиб ўстирган экан...-дея бўралатиб сўкди...
-илтимос камандир 1кун...-деди Жасур титраб ҳар доимгидек...
-тез колоннага қўш бир нонсиз қолсин..қочишни унутади!-деди командир қалин сигаретасини тутатиб...
Жасур шундоқ ҳам яшашни унутганди..бу дунёда борлиги билинмаган одамга нон сув нега керак...куйиб куйиб адо бўлаётганди
-ўғлим бунча озиб кетдинг!-деди Хурматой опа кўзлари киртайиб қолган оғлига тикилиб..
-ойи у бахтлими?-деди Жасур ёрилиб кетган лаблари билан пичирлаб...
Хурматой опа нима дейишни билмади...у қиз қишлоқда гап сўз бўлаётганини билса ўғли яна қайтадими..барча ожиз оналардек шу дам у ҳам ўз обрўсини ўйлади...
-бахтли ўғлим..сен ҳам унут уни!
Жасурни юраги ўртаниб кетди....неча кунлик очлик ўз кучини кўрсатиб хушдан кетди..".
Оғир хаёлларни Саодатни қўнғироқдек овози бузиб юборди...
-иш билан!
#No_164
#By_Nafisa_Malikova
-бу ерга нега келган эдинг?
Жасур аслида келганинг учун ҳам раҳмат демоқчи эди...аммо...
"Ўтмиш.
-яна қочасанми?
Гуруҳ командири ғазаб билан бақирди...
-командир...илтимос атиги 1 кун! 1кунга рухсат беринг!
Жасур кўксини куйдураётган ишқдан шу қадар бехол эдики ичида портлаб келаётган суронни боса олмасди..
-200 та анжумания!-деди камандир бақириб...-сизлар назорат қиласиз! Қочса тийиқсиз зобитлар қамаладиган колоннага қамалади!
Русча интизом жуда қаттиқ эди...Жасур ҳар анжуманияда "Саодат...ундай қилолмайсан...мени севардингку ахир!"дея пичирларди...
-яна тутиб келдик!
Бу сафар Жасурни катта гуруҳ лейтенанти тутиб келди...Фёдр Повлов ғазаб билан Жасурга мушт тушурди...
-отанг бизга қанча пул тўлаганини биласанми? Тантиқ қилиб ўстирган экан...-дея бўралатиб сўкди...
-илтимос камандир 1кун...-деди Жасур титраб ҳар доимгидек...
-тез колоннага қўш бир нонсиз қолсин..қочишни унутади!-деди командир қалин сигаретасини тутатиб...
Жасур шундоқ ҳам яшашни унутганди..бу дунёда борлиги билинмаган одамга нон сув нега керак...куйиб куйиб адо бўлаётганди
-ўғлим бунча озиб кетдинг!-деди Хурматой опа кўзлари киртайиб қолган оғлига тикилиб..
-ойи у бахтлими?-деди Жасур ёрилиб кетган лаблари билан пичирлаб...
Хурматой опа нима дейишни билмади...у қиз қишлоқда гап сўз бўлаётганини билса ўғли яна қайтадими..барча ожиз оналардек шу дам у ҳам ўз обрўсини ўйлади...
-бахтли ўғлим..сен ҳам унут уни!
Жасурни юраги ўртаниб кетди....неча кунлик очлик ўз кучини кўрсатиб хушдан кетди..".
Оғир хаёлларни Саодатни қўнғироқдек овози бузиб юборди...
-иш билан!
❤13👍4🔥3
#Saodat
#No_165
#By_Nafisa_Malikova
-ростдан Фахриддин акани кимдир ўлдирган деб ўйлайсанми?-деди Жасур мени тинглагач...
-ҳа акам муҳаббат учун ўзини отиб ташлайдиган даражада гумроҳ эмасдилар!-дедим кўзим ёшланиб...Жасур менга термулиб қолди...балки гапим унга бошқача таъсир қилгандир...
-аканг учун афсусдаман...қайғурма сен ариза ёзсанг ўзим суруштирувни бошлайман!-деди ўйланиб бўлгач...
-раҳмат...-дедим яна бир бор унга қараб...йиллар уни анчайин улғайтирибди...аёвсиз тақдир зарбалари иккимизни ҳар ёққа учириб ўртада тубсиз жарлик ҳосил қилгандек эди гўё...
-қишлоққа бордингми?-деди Жасур бироз тортиниб қўлидаги ручкасини секин айлантираркан..
-йўқ ўқишимдан ортиб бора олмадим ҳали!
-Давлат таклифнома бериб кетганди...тўйга кел дея..
У шу гапни айтаётиб оғир ютуниб қўйди...
-борасанми?-дедим овозим титраб...у хазин жилмайди...
-рости қишлоғимизни қанчалик соғинганимни билсайдинг?
Бир биримизга сассиз термулиб қолдик...баъзан инсон бир қадам масофада ҳам Аллоҳ истамаса дийдор кўришмас экан...аммо дунёнинг икки четидан келиб бизнинг дийдор кўрушувимиз унинг қудратидан далолатмикин?
-Саломат мени унутиб юборган бўлса ҳам керак..-дедим ҳўрсиниб...-қишлоқда синфдошлар йиғинида қатнашмай қўйдим...
Жасур қизни тинглаётиб юзига соя солаётган узун киприкларига...дам бадам ёшланиб қўяётган ғамгин кўзларига меҳр билан тикилди...ё Аллоҳ бу муҳаббат нечун сўнмагай...қизнинг қимтилиб қўяётган ним пушти лаблари узун ўрилган сочлари бу ўша Саодати...Жасурни ўтда ёқиб кетган...
🌺🌺🌺🌺🌺
-куйганингча бор экан!-деди Дмитрий қиз кетгач Жасурга кулиб...
-балки энди мени севмас...-деди Жасур оғир ютуниб...
-унга нега келганингни айтдингми?
-қандай айтаман? Ўзим ҳам бу хат кимдан келганини билмасам!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#No_165
#By_Nafisa_Malikova
-ростдан Фахриддин акани кимдир ўлдирган деб ўйлайсанми?-деди Жасур мени тинглагач...
-ҳа акам муҳаббат учун ўзини отиб ташлайдиган даражада гумроҳ эмасдилар!-дедим кўзим ёшланиб...Жасур менга термулиб қолди...балки гапим унга бошқача таъсир қилгандир...
-аканг учун афсусдаман...қайғурма сен ариза ёзсанг ўзим суруштирувни бошлайман!-деди ўйланиб бўлгач...
-раҳмат...-дедим яна бир бор унга қараб...йиллар уни анчайин улғайтирибди...аёвсиз тақдир зарбалари иккимизни ҳар ёққа учириб ўртада тубсиз жарлик ҳосил қилгандек эди гўё...
-қишлоққа бордингми?-деди Жасур бироз тортиниб қўлидаги ручкасини секин айлантираркан..
-йўқ ўқишимдан ортиб бора олмадим ҳали!
-Давлат таклифнома бериб кетганди...тўйга кел дея..
У шу гапни айтаётиб оғир ютуниб қўйди...
-борасанми?-дедим овозим титраб...у хазин жилмайди...
-рости қишлоғимизни қанчалик соғинганимни билсайдинг?
Бир биримизга сассиз термулиб қолдик...баъзан инсон бир қадам масофада ҳам Аллоҳ истамаса дийдор кўришмас экан...аммо дунёнинг икки четидан келиб бизнинг дийдор кўрушувимиз унинг қудратидан далолатмикин?
-Саломат мени унутиб юборган бўлса ҳам керак..-дедим ҳўрсиниб...-қишлоқда синфдошлар йиғинида қатнашмай қўйдим...
Жасур қизни тинглаётиб юзига соя солаётган узун киприкларига...дам бадам ёшланиб қўяётган ғамгин кўзларига меҳр билан тикилди...ё Аллоҳ бу муҳаббат нечун сўнмагай...қизнинг қимтилиб қўяётган ним пушти лаблари узун ўрилган сочлари бу ўша Саодати...Жасурни ўтда ёқиб кетган...
🌺🌺🌺🌺🌺
-куйганингча бор экан!-деди Дмитрий қиз кетгач Жасурга кулиб...
-балки энди мени севмас...-деди Жасур оғир ютуниб...
-унга нега келганингни айтдингми?
-қандай айтаман? Ўзим ҳам бу хат кимдан келганини билмасам!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍34❤5👎2
#Saodat
#No_166
#By_Nafisa_Malikova
Дуо олган қиз ҳаётда минг чиғириққа тушиб бошида қийналиши мумкин аммо охир оқибат барибир бахтини топиб кетади. "Жуда кўпчиликнинг дуосини олгандима, нега тақдирим бунақа бўлди?" деб ўйланишлар бу ҳикоянинг хотимаси эмас. Хотима жуда гўзал бўлади, ишонаверинг!
Умму Зайнаб Умму
Йўл бўйи унинг чехраси кўз олдимдан кетмади...жилмайиши...соғинчли қарашлари...балки у ўзгасини севиб қолгандир...
Кўзим ётоқхона олдида турган Алишерга тушиб ўзимни худди хўрозқанди тортиб олинган қизчадек ҳис қилдим..бошинг эгали бўлиб ўйлаган ҳушингни қара Саодат...
-қаердан келябсиз?-деди Алишер соғинч ва хавотир билан...
-маҳкамадан...-уни алдашни истамадим..-домламиз бир иш билан жўнатиб эди!
У кўнгли ҳотиржам топиб жилмайди...
-сизни соғиндим!
У менга меҳр бергани сайин мени виждоним қийналмоқда...
-сиздан бир нарса илтимос қилсам майлими?-дедим юрак ютиб..
-сўранг!
-қишлоққа бориб келсам дегандим..анчадан бери бормадим..-дедим бошимни эгиб...у ёш боладек турганимни кўриб кулди...
-доим кўндиришни эплайсиза?
Унинг самимий табассумига кўнглим ҳижиллиги бироз тарқагандек бўлди...
-мени ҳайдовчим олиб боради..
-йўқ Алишер ака...автобусда кетаман...ҳам машинада тантиқ маликадек юргум йўқ!-дедим рад қилиб..
-йўлда яна бирор ким олиб қочиб кетсачи?-деди у мен томон қадам босиб..
-ҳавотир олманг...эрталабки автобусда юраман!
У менга яқинроқ келиб чаккамга атиргул қистирди...
-кўп соғиниб қолмай тез қайтиб келасиз деган умиддаман!-деди кўзларимга меҳр билан боқаркан..
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
Автобусга чиқсам деярли бўш жой йўқ..банд қилинган ўрнимга борсам бир йигит бошини ойна тарафга бурганча ўй суриб кетарди...
-кечирасиз!-дедим паст овозда...-бу мени жойим...
Мен томон ўгирилган йигитни кўриб ҳайрат билан тикилдим...
-Жасур?
-Саодат?-деди у ҳам ҳайрон бўлиб..
-кеча қишлоққа кетиш ҳақида индамагандинг?-дедим ҳайрон бўлиб...кейин тўй ҳақидаги гапи ёдимга тушиб уялдим..
-сен ҳам бораман демагандинг?-деди у ҳам мендек ҳайрат билан боқаркан...ҳарбийликда мушаги чиниқиб мени ёнимда басавлат кўринаётганди...ўзимни уни ёнида жимитдеккина ҳис қилдим..
#No_166
#By_Nafisa_Malikova
Дуо олган қиз ҳаётда минг чиғириққа тушиб бошида қийналиши мумкин аммо охир оқибат барибир бахтини топиб кетади. "Жуда кўпчиликнинг дуосини олгандима, нега тақдирим бунақа бўлди?" деб ўйланишлар бу ҳикоянинг хотимаси эмас. Хотима жуда гўзал бўлади, ишонаверинг!
Умму Зайнаб Умму
Йўл бўйи унинг чехраси кўз олдимдан кетмади...жилмайиши...соғинчли қарашлари...балки у ўзгасини севиб қолгандир...
Кўзим ётоқхона олдида турган Алишерга тушиб ўзимни худди хўрозқанди тортиб олинган қизчадек ҳис қилдим..бошинг эгали бўлиб ўйлаган ҳушингни қара Саодат...
-қаердан келябсиз?-деди Алишер соғинч ва хавотир билан...
-маҳкамадан...-уни алдашни истамадим..-домламиз бир иш билан жўнатиб эди!
У кўнгли ҳотиржам топиб жилмайди...
-сизни соғиндим!
У менга меҳр бергани сайин мени виждоним қийналмоқда...
-сиздан бир нарса илтимос қилсам майлими?-дедим юрак ютиб..
-сўранг!
-қишлоққа бориб келсам дегандим..анчадан бери бормадим..-дедим бошимни эгиб...у ёш боладек турганимни кўриб кулди...
-доим кўндиришни эплайсиза?
Унинг самимий табассумига кўнглим ҳижиллиги бироз тарқагандек бўлди...
-мени ҳайдовчим олиб боради..
-йўқ Алишер ака...автобусда кетаман...ҳам машинада тантиқ маликадек юргум йўқ!-дедим рад қилиб..
-йўлда яна бирор ким олиб қочиб кетсачи?-деди у мен томон қадам босиб..
-ҳавотир олманг...эрталабки автобусда юраман!
У менга яқинроқ келиб чаккамга атиргул қистирди...
-кўп соғиниб қолмай тез қайтиб келасиз деган умиддаман!-деди кўзларимга меҳр билан боқаркан..
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
Автобусга чиқсам деярли бўш жой йўқ..банд қилинган ўрнимга борсам бир йигит бошини ойна тарафга бурганча ўй суриб кетарди...
-кечирасиз!-дедим паст овозда...-бу мени жойим...
Мен томон ўгирилган йигитни кўриб ҳайрат билан тикилдим...
-Жасур?
-Саодат?-деди у ҳам ҳайрон бўлиб..
-кеча қишлоққа кетиш ҳақида индамагандинг?-дедим ҳайрон бўлиб...кейин тўй ҳақидаги гапи ёдимга тушиб уялдим..
-сен ҳам бораман демагандинг?-деди у ҳам мендек ҳайрат билан боқаркан...ҳарбийликда мушаги чиниқиб мени ёнимда басавлат кўринаётганди...ўзимни уни ёнида жимитдеккина ҳис қилдим..
👍18❤3🥰2
#Saodat
#No_167
#By_Nafisa_Malikova
Жойимга ўтиргач жомодонимни қўйиб бир қур атрофга боқдим...қарасам нариги тарафдаги йигит мендан кўз узмай тикилмоқда...
-буёққа ўтиб ўтир!
Буйруқ оҳангида айтилган гапга Жасур томон бурулдим...у аллақачон бегона нигоҳларни фаҳмлаган эди...
Жой алмашгач дераза тарафга боқиб кулгум келди...Жасур мени пана қилгандек бор гавдаси билан тўсиб олган..аҳён аҳён ўша йигит тарафга ғазабнок боқиб қўярди...
-Жасур...-дедим юрак ютиб у томон боқарканман....
Яқин масофада бўлганимиз учун унинг нафас олиши тезлашганини сездим...автобус ҳайдовчиси баҳор ҳавоси кирсин деб ойналарни очиб қўйган...ичкари бўйлаб майин шамол димоқни қитиқларди...
Жасур қизнинг ҳушбўй ифорини олиб келаётган шамолни туйди...ёнгинасида дераза тарафга бурилган пайт дийдорига тўймасди...нега келдинг ўзи Жасур? Қиз унаштирилибди...сенга насиб қилмайдиган бахт учун бунча чопасан? Кўксидаги юрак ҳам қафасига сиғмай кетаётганди...шу пайт қиз ўгирилиб исмини айтгач дард билан боқди...
-нима?
Жасурнинг боқишларидаги маъюслик мен билган Жасурнинг боқишларидан анча фарқли эди...у энди хазилкаш ёшгина йигитча эмас эди...
-мендан ҳафа эмасмисан?-дедим унинг тим қора кўзларига боқарканман..
-қанийди ҳафа бўлолганимда...-деди у сокин овозда...-қаршингдаги Жасур ўша ўша...муҳаббати кучайса кучайганки асло сўнмаган...
Нигоҳлар бир биридан айрилгиси келмасди...унинг ярасини яна тирнаганимни сезиб кечирим сўрадим...аммо у суҳбатни давом эттиргиси келмадими жимиб қолди...
Йўлда доим ухлаб қоладиган одатим бор...ҳозир ҳам жуда уйқум келаётгани учун деразага бош қўйдим...
Хаёлларга берилган Жасур ўзининг елкасига урулган бошга қараб жилмайди...доим ухлаб қоласан!
Қиз яхшигина уйқуга кетган эди...Жасур елкасига ботсада қимирламади...Саодатнинг сочлари бурнини қитиқлаб ўзгача завқ берарди...
"Сен менинг бу дунёдаги энг катта имтиҳонимсан Саодат...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#No_167
#By_Nafisa_Malikova
Жойимга ўтиргач жомодонимни қўйиб бир қур атрофга боқдим...қарасам нариги тарафдаги йигит мендан кўз узмай тикилмоқда...
-буёққа ўтиб ўтир!
Буйруқ оҳангида айтилган гапга Жасур томон бурулдим...у аллақачон бегона нигоҳларни фаҳмлаган эди...
Жой алмашгач дераза тарафга боқиб кулгум келди...Жасур мени пана қилгандек бор гавдаси билан тўсиб олган..аҳён аҳён ўша йигит тарафга ғазабнок боқиб қўярди...
-Жасур...-дедим юрак ютиб у томон боқарканман....
Яқин масофада бўлганимиз учун унинг нафас олиши тезлашганини сездим...автобус ҳайдовчиси баҳор ҳавоси кирсин деб ойналарни очиб қўйган...ичкари бўйлаб майин шамол димоқни қитиқларди...
Жасур қизнинг ҳушбўй ифорини олиб келаётган шамолни туйди...ёнгинасида дераза тарафга бурилган пайт дийдорига тўймасди...нега келдинг ўзи Жасур? Қиз унаштирилибди...сенга насиб қилмайдиган бахт учун бунча чопасан? Кўксидаги юрак ҳам қафасига сиғмай кетаётганди...шу пайт қиз ўгирилиб исмини айтгач дард билан боқди...
-нима?
Жасурнинг боқишларидаги маъюслик мен билган Жасурнинг боқишларидан анча фарқли эди...у энди хазилкаш ёшгина йигитча эмас эди...
-мендан ҳафа эмасмисан?-дедим унинг тим қора кўзларига боқарканман..
-қанийди ҳафа бўлолганимда...-деди у сокин овозда...-қаршингдаги Жасур ўша ўша...муҳаббати кучайса кучайганки асло сўнмаган...
Нигоҳлар бир биридан айрилгиси келмасди...унинг ярасини яна тирнаганимни сезиб кечирим сўрадим...аммо у суҳбатни давом эттиргиси келмадими жимиб қолди...
Йўлда доим ухлаб қоладиган одатим бор...ҳозир ҳам жуда уйқум келаётгани учун деразага бош қўйдим...
Хаёлларга берилган Жасур ўзининг елкасига урулган бошга қараб жилмайди...доим ухлаб қоласан!
Қиз яхшигина уйқуга кетган эди...Жасур елкасига ботсада қимирламади...Саодатнинг сочлари бурнини қитиқлаб ўзгача завқ берарди...
"Сен менинг бу дунёдаги энг катта имтиҳонимсан Саодат...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍36❤9
Қадрдоним, калбдошим!✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
Аллоҳни берган куни ҳам ниҳоясига✨ етди.
Яхшилик қилиб, улгурмаган бўлсангиз, эртанги кун зое кетмасин! ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз✨✨..✨.
Эзгуликни қалбингизга жо ✨✨✨✨қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз ✨✨✨бесамар бўлмасин...
✨Барчамизни Аллохим доимо ўз✨ ✨✨✨панохида асрасин! 🤲
✨ХАЙРЛИ ✨ОКШОМ ✨✨✨✨✨✨ОЛИСДАГИ✨ ЯҚИНЛАРИМ!✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Аллоҳни берган куни ҳам ниҳоясига✨ етди.
Яхшилик қилиб, улгурмаган бўлсангиз, эртанги кун зое кетмасин! ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз✨✨..✨.
Эзгуликни қалбингизга жо ✨✨✨✨қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз ✨✨✨бесамар бўлмасин...
✨Барчамизни Аллохим доимо ўз✨ ✨✨✨панохида асрасин! 🤲
✨ХАЙРЛИ ✨ОКШОМ ✨✨✨✨✨✨ОЛИСДАГИ✨ ЯҚИНЛАРИМ!✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🥰3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому Алайкум!
Дилга яқин инсонларим
Умрингизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли булсин!
Омонат дунёда омон бўлинг! Аллоҳим Хар бир қилаётган хайрли ишингиздан, босган хар бир қадамингиздан рози бўлсин.
Жисмингизга соғлиқ, қалб оламингизга хотиржамлик тилайман!
Топганингиз халол бойлик, қилган ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Душанба кунингиз хайрли ва файзли бўлсин!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Дилга яқин инсонларим
Умрингизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли булсин!
Омонат дунёда омон бўлинг! Аллоҳим Хар бир қилаётган хайрли ишингиздан, босган хар бир қадамингиздан рози бўлсин.
Жисмингизга соғлиқ, қалб оламингизга хотиржамлик тилайман!
Топганингиз халол бойлик, қилган ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Душанба кунингиз хайрли ва файзли бўлсин!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2