💥 Бугун, 5-март “Барча кўнгилсизларни унутиш ва хатоларни кечириш куни“.
Мағрур бўлишдан кўра бахтли бўлиш яхшироқдир. Эски хатоларни кечиринг, яқинингизга қўнғироқ қилинг, смс ёзинг ва шунчаки яхши кўришингизни айтинг. Бу ярашув ва тушуниш сари биринчи қадам бўлади.
Ҳеч ким мукаммал эмаслигини унутманг. Агар сиз атрофингиздаги ҳаммани кечирсангиз, ўзингиз ҳам кечириласиз!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Мағрур бўлишдан кўра бахтли бўлиш яхшироқдир. Эски хатоларни кечиринг, яқинингизга қўнғироқ қилинг, смс ёзинг ва шунчаки яхши кўришингизни айтинг. Бу ярашув ва тушуниш сари биринчи қадам бўлади.
Ҳеч ким мукаммал эмаслигини унутманг. Агар сиз атрофингиздаги ҳаммани кечирсангиз, ўзингиз ҳам кечириласиз!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9🔥1👏1
#Саодат
#Но_253
Келиним билан ўғлим ишга кетишган ҳовлида ўзим эдим...қўшиқ хиргойи қилганча гулларни тагини чопардим...анча вақт ўтиб телефоним жиринглади...эринибгина оларканман гўшакдан келган хабардан телефон қўлимдан тушиб кетди...
🌺🌺🌺🌺
-сақлаб қолиш имконияти йўқ! Тинмай сизни сўради!
Докторнинг гапларидан кўзимдан ёш қуйилди...
у қаерда?
Кирган хонамда Жасур ака кислород уланган аппаратда базўр нафас олар кўзлари эшикда эди...мени кўриб кўзлари порлаганини сездим...ҳамшира афсус билан чиқиб кетди...
-Жасур ака сиззззз...-дедим йиғлаб...унинг ёнига бориб қон қоплаган титроқ қўлларини тутдим..у ишоралар билан оғзини ёпиб турган мосламани олишимни сўради...йиғлаганча йўқ дедим...у эса иккинчи қўлини ҳаракатлантираман деб уддалай олмай менга илтижоли боқди...бармоқларимни соғинч билан қисаётганига ўзимни қўлга олиб оҳиста мосламани олдим...
-мен ҳам сиз билан боришим керак эди...-дедим оқ оралаган қуюқ сочларга бармоқларимни оралатиб...у оғир иҳради...
-биласанми..-деди ҳансираб базўр нафас оларкан...-нега болалигимда қўлингда жон беришни истаганман билмайман...-деди оғир ютуниб ўпкасини тўлдириб нафас олишга уринаркан...-қанийди вақт ортга қайса бутун умр ёнингда бўлишни сўраганимда...-деди кўзидан ёш оқиб...
-мен билан видолашманг...мен сизсиз яшай олмайман чин сўзим!-дедим қўлларидан ўпиб...у маҳзун жилмайди...
-ундай дема жоним мени...мени ўтда ёқма...-дея оғир йўталди..унга гаплашиш нақадар қийин бўлаётганини сездим...-сен мен учун ҳам фарзандларимиз учун ҳам яшашинг керак...
Ўпкам тўлиб йиғларканман уни қучгудек турардим...
-сизсиз мен қандай яшайман айтинг...сиз соғайиб кетасиз...биз ҳали юбилейимизни нишонламадикку!-дедим қалбим йиғласада жилмайишга уруниб...
Жасур акам оғриқлардан юзи оғриқли тус олганини сездим...
-мендан кейин сени ким асрайди Саодат қушим менинг!
Бу нигоҳларда менга нисбаттан чексиз муҳаббат ва меҳр садоқат мужассам эди...
-сизни севаман Жасур ака...-дедим йиғлаб...-мени ташлаб кетманг ҳаққингиз йўқ!
У мени овута олмаётганига йиғларди...
-Аллоҳга исён этма гулим...сени жуда ҳам севдим...
У гапиришга тобора қийналарди...
-илоҳим жаннатларда ҳам бирга бўлайлик....
Қалбим ўртаниб кетди...
у ерда ҳурлар борку....
Рашкимдан юзи шикаста жилмайди...
-ҳеч кимнинг сочлари сеникидек эмас...боқий дунёда ҳам сочларингни силаш насиб этсин!
У бироз жимиб қолди...
-романтика учун қулай жой эмас экан!-деди овози ҳириллаб...
Шу ҳолида ҳам мени кулдиришга уринарди...йўқ у яшайди...мени ташлаб кета олмайди...оҳиста унинг лабларига яқинлашдим...
Унинг ҳотиржам тортганини сездим...
-мендан розимисан Саодатим?
Гапиришгада тилим ожиз...унсиз кўз ёш тўкардим...биламан у ҳозир юзларимни жуда силагиси келяпти...
-розимисан жоним..
-розиман...мингдан минг розиман....сизни шу қадар севдим...
Иссиқ кўз ёшлар юзларни юварди...уни лаблари оҳирги марта калима қайтарди...сездим қўлимдаги иссиқ тафт барқ ураётган қўллар ҳаракатсиз қотди...энди у йўқ эди...дунёни унутдим...
#Но_253
Келиним билан ўғлим ишга кетишган ҳовлида ўзим эдим...қўшиқ хиргойи қилганча гулларни тагини чопардим...анча вақт ўтиб телефоним жиринглади...эринибгина оларканман гўшакдан келган хабардан телефон қўлимдан тушиб кетди...
🌺🌺🌺🌺
-сақлаб қолиш имконияти йўқ! Тинмай сизни сўради!
Докторнинг гапларидан кўзимдан ёш қуйилди...
у қаерда?
Кирган хонамда Жасур ака кислород уланган аппаратда базўр нафас олар кўзлари эшикда эди...мени кўриб кўзлари порлаганини сездим...ҳамшира афсус билан чиқиб кетди...
-Жасур ака сиззззз...-дедим йиғлаб...унинг ёнига бориб қон қоплаган титроқ қўлларини тутдим..у ишоралар билан оғзини ёпиб турган мосламани олишимни сўради...йиғлаганча йўқ дедим...у эса иккинчи қўлини ҳаракатлантираман деб уддалай олмай менга илтижоли боқди...бармоқларимни соғинч билан қисаётганига ўзимни қўлга олиб оҳиста мосламани олдим...
-мен ҳам сиз билан боришим керак эди...-дедим оқ оралаган қуюқ сочларга бармоқларимни оралатиб...у оғир иҳради...
-биласанми..-деди ҳансираб базўр нафас оларкан...-нега болалигимда қўлингда жон беришни истаганман билмайман...-деди оғир ютуниб ўпкасини тўлдириб нафас олишга уринаркан...-қанийди вақт ортга қайса бутун умр ёнингда бўлишни сўраганимда...-деди кўзидан ёш оқиб...
-мен билан видолашманг...мен сизсиз яшай олмайман чин сўзим!-дедим қўлларидан ўпиб...у маҳзун жилмайди...
-ундай дема жоним мени...мени ўтда ёқма...-дея оғир йўталди..унга гаплашиш нақадар қийин бўлаётганини сездим...-сен мен учун ҳам фарзандларимиз учун ҳам яшашинг керак...
Ўпкам тўлиб йиғларканман уни қучгудек турардим...
-сизсиз мен қандай яшайман айтинг...сиз соғайиб кетасиз...биз ҳали юбилейимизни нишонламадикку!-дедим қалбим йиғласада жилмайишга уруниб...
Жасур акам оғриқлардан юзи оғриқли тус олганини сездим...
-мендан кейин сени ким асрайди Саодат қушим менинг!
Бу нигоҳларда менга нисбаттан чексиз муҳаббат ва меҳр садоқат мужассам эди...
-сизни севаман Жасур ака...-дедим йиғлаб...-мени ташлаб кетманг ҳаққингиз йўқ!
У мени овута олмаётганига йиғларди...
-Аллоҳга исён этма гулим...сени жуда ҳам севдим...
У гапиришга тобора қийналарди...
-илоҳим жаннатларда ҳам бирга бўлайлик....
Қалбим ўртаниб кетди...
у ерда ҳурлар борку....
Рашкимдан юзи шикаста жилмайди...
-ҳеч кимнинг сочлари сеникидек эмас...боқий дунёда ҳам сочларингни силаш насиб этсин!
У бироз жимиб қолди...
-романтика учун қулай жой эмас экан!-деди овози ҳириллаб...
Шу ҳолида ҳам мени кулдиришга уринарди...йўқ у яшайди...мени ташлаб кета олмайди...оҳиста унинг лабларига яқинлашдим...
Унинг ҳотиржам тортганини сездим...
-мендан розимисан Саодатим?
Гапиришгада тилим ожиз...унсиз кўз ёш тўкардим...биламан у ҳозир юзларимни жуда силагиси келяпти...
-розимисан жоним..
-розиман...мингдан минг розиман....сизни шу қадар севдим...
Иссиқ кўз ёшлар юзларни юварди...уни лаблари оҳирги марта калима қайтарди...сездим қўлимдаги иссиқ тафт барқ ураётган қўллар ҳаракатсиз қотди...энди у йўқ эди...дунёни унутдим...
👍24🔥7😢3
#Саодат
#Но_254
Автоҳалокатни содир қилган йигит ёш экан...нега ҳозирги ёшлар бунчалик ўпкасини қўлтиқлаб ҳайдаркин? Икки нафар ёш фарзанди бор йигитга қаҳр қила олмадим...қарғай олмадим..хаёлимдан лип ўтиб Жасур акамнинг нурли юзи келар «Барчаси Аллоҳдан Саодатим..»деган сўзлари бот бот миямда айланарди...қайнона қайнотам куйиб куйиб адо бўлдилар....
Фарзандларим худди мени ҳам йўқотиб қўядигандек атрофимда айланиб дам бадам ҳабар олишарди...
Жаноза куни имом сўраганда бутун қишлоқ ахли
-марҳум яхши инсон эди!-дея жавоб берди...
Марҳумнинг бўйнидаги қарзлари бўлса ким бўйнига олади деса шу қадар кўп одам мен дедики кўз ёшларимни тия олмадим..Жасур акам қишлоқда ҳеч бир одамни ноумид қайтармагандилар...
Синфдош йигитлар қизлар ҳам келган айниқса Давлат кўз ёшларини тия олмасди...
Санобар дугонам мени маҳкам қучди..
-сенга қанчалик оғир бўлаётганини биламан Саодат!-деди хаста овозда...-начора инсон ҳар нега кўникаркан...Аллоҳ ожизаларга энг улкан сабрни берган билсанг!
Кўзларим ёшдан қизариб кетган..худди туби қуриган қудуқдек бир нуқтага тикилиб ўтирар эдим...ҳеч ким увиллаб аюханнос солмас ҳаммани қўли дуода...
🌺🌺🌺🌺
Жасур акам билан ширин хотираларимиз ўтган хонамизга кириб доим кийиб юрадиган спортивкасини қучиб йиғладим...унда севгилимнинг ҳаётим маъносининг иси бор эди..
Доим кўчага чиққанда атай икки қават кийиниб оладиган эрига қараб куларди...
-биттаси мен учунми?
Шу онда Жасур акам кулардилар...
-албатта доим устингга киймай чиқасан ҳавони қара салқинку...
Нега ўша кун сиз билан кетмадим..менга қандай сизсизликни раво кўрдингиз? Кийимни қучиб қанча ўтирдим билмайман бир пайт эшик тақиллади...афтидан ўғлим мендан хавотир олган...ўзимни қўлга олишим керак аммо бу юрак яшашни истамаяпти...овқат едим нима емадим нима? Менга сизсиз тириклик не керак Жасур ака?
#Но_254
Автоҳалокатни содир қилган йигит ёш экан...нега ҳозирги ёшлар бунчалик ўпкасини қўлтиқлаб ҳайдаркин? Икки нафар ёш фарзанди бор йигитга қаҳр қила олмадим...қарғай олмадим..хаёлимдан лип ўтиб Жасур акамнинг нурли юзи келар «Барчаси Аллоҳдан Саодатим..»деган сўзлари бот бот миямда айланарди...қайнона қайнотам куйиб куйиб адо бўлдилар....
Фарзандларим худди мени ҳам йўқотиб қўядигандек атрофимда айланиб дам бадам ҳабар олишарди...
Жаноза куни имом сўраганда бутун қишлоқ ахли
-марҳум яхши инсон эди!-дея жавоб берди...
Марҳумнинг бўйнидаги қарзлари бўлса ким бўйнига олади деса шу қадар кўп одам мен дедики кўз ёшларимни тия олмадим..Жасур акам қишлоқда ҳеч бир одамни ноумид қайтармагандилар...
Синфдош йигитлар қизлар ҳам келган айниқса Давлат кўз ёшларини тия олмасди...
Санобар дугонам мени маҳкам қучди..
-сенга қанчалик оғир бўлаётганини биламан Саодат!-деди хаста овозда...-начора инсон ҳар нега кўникаркан...Аллоҳ ожизаларга энг улкан сабрни берган билсанг!
Кўзларим ёшдан қизариб кетган..худди туби қуриган қудуқдек бир нуқтага тикилиб ўтирар эдим...ҳеч ким увиллаб аюханнос солмас ҳаммани қўли дуода...
🌺🌺🌺🌺
Жасур акам билан ширин хотираларимиз ўтган хонамизга кириб доим кийиб юрадиган спортивкасини қучиб йиғладим...унда севгилимнинг ҳаётим маъносининг иси бор эди..
Доим кўчага чиққанда атай икки қават кийиниб оладиган эрига қараб куларди...
-биттаси мен учунми?
Шу онда Жасур акам кулардилар...
-албатта доим устингга киймай чиқасан ҳавони қара салқинку...
Нега ўша кун сиз билан кетмадим..менга қандай сизсизликни раво кўрдингиз? Кийимни қучиб қанча ўтирдим билмайман бир пайт эшик тақиллади...афтидан ўғлим мендан хавотир олган...ўзимни қўлга олишим керак аммо бу юрак яшашни истамаяпти...овқат едим нима емадим нима? Менга сизсиз тириклик не керак Жасур ака?
👍19❤1
-ойи бундай муҳаббат бўлиши мумкинми?
Қизим йиғлаганча альбомдан дадасини расмига қаради...йиғлаганча кўз ёшларимни артдим...
-бизни китоб қилсанг Алишер аканиям ёмонотлиқ қилма...мен уларни қалбан кечирганман...акамнинг ҳам дадамнинг ҳам тақдир ёзиғи шундай бўлгач уларни айблаб яшашдан не наф?
Қизим хазин жилмайди...
-нега уларнинг иккиси ҳам сизни бу қадар севганини англагандекман ойи...
Қизим мени маҳкам қучди...Жасур акасиз бир йилни қандай ўтқиздим билмайман...аммо билганим мен тирик ўлик эдим..нафас оладигану аммо қалбан ҳеч нимани ҳис қилмайдиган...неваралару фарзандлар ҳам ўз йўлига аммо мен жуда ҳам у кишини қўмсардим...Жасур акам билан ҳеч бўлмаса тушда кўришмоқ учун ҳар намозимда дуо қилардим...
Бугун роппа роса вафот этган кунларига бир йил тўлган..айнан шу кун автоҳалокат сабаб менинг энг азиз инсоним оламни тарк этганди...
Ўзимизнинг ўша ширин хотиралар ўтган уйимизда кечаси билан ўтириб намоз ўқирканман қаттиқ чарчоқданми кўзларим илинибди...
Худди ўша ёшлигим..ёнимда ўша кўркам ва келишган Жасур акам....бир пайт менга қўлини тутдилар
-бу сафар мен билан кетишга йўқ демайсанми?
Уни кўриб турганимга шу қадар хурсанд эдимки сўзсиз қўлларини тутдим...
-қаёққа борамиз?
Жасур акам ҳар доимгидек елкамдан қўлларини ўтқизиб жилмайди...
-мен билан абадий бирга бўлишга розимисан?
Менга қадалган муҳаббат тўла нигоҳлар янада ёрқинлашган ундан шу қадар муаттар бўй таралардики...
-сиз билан абадий бирга бўлишни истайман азизим...
У кишининг янада оппоқ бўлган юзларида ним табассум акс этиб қўлимни дадил тутдилар...
-кетдик....
🌺🌺🌺🌺
-ойи...ойи...
Саодатнинг ўғли жойнамоз устида ухлаб қолгандек кўринган онасини чақириб бироздан сўнг аламли ўкирди...
-йўқққ....
Икки ёнма ён қабр устида баҳор чоғи алвон лолалар очилган майин шабода ишқ куйини чалаётгандек атрофга гулларнинг бўйи тараларди...
Қабр ёнида бир киши...қўлида бир қучоқ атиргул...унсиз кўз ёш тўкарди...
-наҳот у дунёда ҳам унга насиб этдинг!
Нафиса онасининг қабри устида кўз ёш тўкаётган инсонни таниди...
-сиз ўшами?
🌺🌺🌺🌺
-тугатдингми?
Кечаси билан чиқ чиқ қилиб ҳарф терадиган аёлига қараб ўртаёш эркак жилмайди...
-тугади...аммо қалбим шу китобда қолди!-деди аёл ўйчан...
-бу китоб кўпчиликнинг дуосини олса ота онангга савоби тегади...
Аёл қўлини дуога очиб узоқ дуо қиларкан бу китобни дунёдаги пок ишқ соҳибларига бағишлади....
ТАМОМ...
Қизим йиғлаганча альбомдан дадасини расмига қаради...йиғлаганча кўз ёшларимни артдим...
-бизни китоб қилсанг Алишер аканиям ёмонотлиқ қилма...мен уларни қалбан кечирганман...акамнинг ҳам дадамнинг ҳам тақдир ёзиғи шундай бўлгач уларни айблаб яшашдан не наф?
Қизим хазин жилмайди...
-нега уларнинг иккиси ҳам сизни бу қадар севганини англагандекман ойи...
Қизим мени маҳкам қучди...Жасур акасиз бир йилни қандай ўтқиздим билмайман...аммо билганим мен тирик ўлик эдим..нафас оладигану аммо қалбан ҳеч нимани ҳис қилмайдиган...неваралару фарзандлар ҳам ўз йўлига аммо мен жуда ҳам у кишини қўмсардим...Жасур акам билан ҳеч бўлмаса тушда кўришмоқ учун ҳар намозимда дуо қилардим...
Бугун роппа роса вафот этган кунларига бир йил тўлган..айнан шу кун автоҳалокат сабаб менинг энг азиз инсоним оламни тарк этганди...
Ўзимизнинг ўша ширин хотиралар ўтган уйимизда кечаси билан ўтириб намоз ўқирканман қаттиқ чарчоқданми кўзларим илинибди...
Худди ўша ёшлигим..ёнимда ўша кўркам ва келишган Жасур акам....бир пайт менга қўлини тутдилар
-бу сафар мен билан кетишга йўқ демайсанми?
Уни кўриб турганимга шу қадар хурсанд эдимки сўзсиз қўлларини тутдим...
-қаёққа борамиз?
Жасур акам ҳар доимгидек елкамдан қўлларини ўтқизиб жилмайди...
-мен билан абадий бирга бўлишга розимисан?
Менга қадалган муҳаббат тўла нигоҳлар янада ёрқинлашган ундан шу қадар муаттар бўй таралардики...
-сиз билан абадий бирга бўлишни истайман азизим...
У кишининг янада оппоқ бўлган юзларида ним табассум акс этиб қўлимни дадил тутдилар...
-кетдик....
🌺🌺🌺🌺
-ойи...ойи...
Саодатнинг ўғли жойнамоз устида ухлаб қолгандек кўринган онасини чақириб бироздан сўнг аламли ўкирди...
-йўқққ....
Икки ёнма ён қабр устида баҳор чоғи алвон лолалар очилган майин шабода ишқ куйини чалаётгандек атрофга гулларнинг бўйи тараларди...
Қабр ёнида бир киши...қўлида бир қучоқ атиргул...унсиз кўз ёш тўкарди...
-наҳот у дунёда ҳам унга насиб этдинг!
Нафиса онасининг қабри устида кўз ёш тўкаётган инсонни таниди...
-сиз ўшами?
🌺🌺🌺🌺
-тугатдингми?
Кечаси билан чиқ чиқ қилиб ҳарф терадиган аёлига қараб ўртаёш эркак жилмайди...
-тугади...аммо қалбим шу китобда қолди!-деди аёл ўйчан...
-бу китоб кўпчиликнинг дуосини олса ота онангга савоби тегади...
Аёл қўлини дуога очиб узоқ дуо қиларкан бу китобни дунёдаги пок ишқ соҳибларига бағишлади....
ТАМОМ...
👍67😢33❤13🎉5
Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
Хайрли тонг, Азизлар!
Барчангизга муродбаҳш чоршанба тонги муборак бўлсин!
Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин. Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
Кўнгил поклиги, қалб ва руҳ хотиржамлиги, ақл соғломлиги, тану-жон омонлиги доимий ҳамроҳимиз бўлсин!!
Ҳамиша, ҳар ерда ва ҳар ишда омад ёр, Яратган эгам ўзи мададкор бўлсин, Иншааллаҳ!
Қалбимиз ва дуоларимиздаги азиз инсонларимизни Аллоҳим паноҳида асрасин!!
Аллоҳ ҳар биримизнинг хонадонимизга файзу-барокат, кетмас давлат, шукронаи неъмат ва тинчлик-тотувлик ато этсин!
Янги кунга "Бисмиллаҳ!"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Хайрли тонг, Азизлар!
Барчангизга муродбаҳш чоршанба тонги муборак бўлсин!
Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин. Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
Кўнгил поклиги, қалб ва руҳ хотиржамлиги, ақл соғломлиги, тану-жон омонлиги доимий ҳамроҳимиз бўлсин!!
Ҳамиша, ҳар ерда ва ҳар ишда омад ёр, Яратган эгам ўзи мададкор бўлсин, Иншааллаҳ!
Қалбимиз ва дуоларимиздаги азиз инсонларимизни Аллоҳим паноҳида асрасин!!
Аллоҳ ҳар биримизнинг хонадонимизга файзу-барокат, кетмас давлат, шукронаи неъмат ва тинчлик-тотувлик ато этсин!
Янги кунга "Бисмиллаҳ!"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤1👍1
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатлари!
• Ҳар ишни бошласангиз “Бисмиллаҳ” денг.
• Ният қилсангиз “Иншааллоҳ” денг.
• Ҳайратлансангиз “Субҳаналлоҳ” денг.
• Мақтасангиз “Машааллоҳ” денг.
• Раҳмат айтсангиз “Жазакаллоҳ” денг.
• Афсуслансангиз “Астағфируллоҳ” денг.
• Кузатсангиз “Фий амааниллаҳ” денг.
• Берсангиз “Фий сабийлиллаҳ” денг.
• Ўлимни эшитсангиз “Иннаа лиллаҳ” денг.
• Акса урсангиз “Алҳамдулиллаҳ” денг.
• Қийинчилик етса “Ё Аллоҳ” денг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
• Ҳар ишни бошласангиз “Бисмиллаҳ” денг.
• Ният қилсангиз “Иншааллоҳ” денг.
• Ҳайратлансангиз “Субҳаналлоҳ” денг.
• Мақтасангиз “Машааллоҳ” денг.
• Раҳмат айтсангиз “Жазакаллоҳ” денг.
• Афсуслансангиз “Астағфируллоҳ” денг.
• Кузатсангиз “Фий амааниллаҳ” денг.
• Берсангиз “Фий сабийлиллаҳ” денг.
• Ўлимни эшитсангиз “Иннаа лиллаҳ” денг.
• Акса урсангиз “Алҳамдулиллаҳ” денг.
• Қийинчилик етса “Ё Аллоҳ” денг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9
🧕 Muslimalar kundaligi
Video
Assalomu alaykum pazandalarim🌷
Bugun sizlar bilan "Dangasa Kiyevcha kotletlarini " tayyorlaymiz!
🍰Kerakli masaliqlar:
Kotlet uchun
🔸 2 dona piyoz
🔸 1 kg tovuq qiymasi
🔸 2 zubchik sarimsoq piyoz
🔸 tuz,murch,paprika,ziravorlar
Guruch uchun
🔸 1.5 piyola lazer guruch
🔸 Risoni pasta
🔸 50 gr saryog'
Kotletlar orasidagi saryog' uchun
🔸 100 gr saryog'
🔸 yarim bog' ukrop
🔸 2 dona sarimsoq piyoz
🔸 panirovka
🔸 1 litr yog'
🍰Tayyorlanishi👩🏻🍳
1.Qizil piyoz chesnokni chopperda maydalab +to'vuq qiymasi tuz+ziravor+paprika solib aralshtiramiz.
2.Xona xaroratidagi saryog'ga ukrob+sarimsoq piyoz solib aralashtirib strich selofanga o'rab muzlatib,kesib olamiz.
3.Qiymadan bir qism olib o'rtasiga muzlagan saryog'ni joylashtirib, kotlet shaklini beramiz. 10-daqiqaga muzlatgichga joylashtiramiz.
4.Tovaga saryog',pasta Risoni solib,qizarguncha qo'vuramiz va ivitilgan guruchni qo'shib 5 daqiqa qo'vurib,yuz va suv solib 15- 20 daqiqaga dimlab qo'yamiz.
5.Kotletlarni unga so'ngra tuxumga,oxirida panirovka talqonga botirib yana tuxum va yana talqonga belab tovaga ko'p yog'da qo'vuramiz va duxovkaga 15 daqiqaga qo'yamiz.
Kotletlarimiz tayyor yoqimli ishtaxa🤗
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Bugun sizlar bilan "Dangasa Kiyevcha kotletlarini " tayyorlaymiz!
🍰Kerakli masaliqlar:
Kotlet uchun
🔸 2 dona piyoz
🔸 1 kg tovuq qiymasi
🔸 2 zubchik sarimsoq piyoz
🔸 tuz,murch,paprika,ziravorlar
Guruch uchun
🔸 1.5 piyola lazer guruch
🔸 Risoni pasta
🔸 50 gr saryog'
Kotletlar orasidagi saryog' uchun
🔸 100 gr saryog'
🔸 yarim bog' ukrop
🔸 2 dona sarimsoq piyoz
🔸 panirovka
🔸 1 litr yog'
🍰Tayyorlanishi👩🏻🍳
1.Qizil piyoz chesnokni chopperda maydalab +to'vuq qiymasi tuz+ziravor+paprika solib aralshtiramiz.
2.Xona xaroratidagi saryog'ga ukrob+sarimsoq piyoz solib aralashtirib strich selofanga o'rab muzlatib,kesib olamiz.
3.Qiymadan bir qism olib o'rtasiga muzlagan saryog'ni joylashtirib, kotlet shaklini beramiz. 10-daqiqaga muzlatgichga joylashtiramiz.
4.Tovaga saryog',pasta Risoni solib,qizarguncha qo'vuramiz va ivitilgan guruchni qo'shib 5 daqiqa qo'vurib,yuz va suv solib 15- 20 daqiqaga dimlab qo'yamiz.
5.Kotletlarni unga so'ngra tuxumga,oxirida panirovka talqonga botirib yana tuxum va yana talqonga belab tovaga ko'p yog'da qo'vuramiz va duxovkaga 15 daqiqaga qo'yamiz.
Kotletlarimiz tayyor yoqimli ishtaxa🤗
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1
📝Ибратли хикоя. «ШАЙТОН БОЛАСИ...»
Акрамжон бўлажак келинни гўзал руҳсорини кўз олдига келтириб, ширин энтикди. Шундай латофатли малакни оллоҳ унга рўбаро қилганидан қувонди. Тўйга ҳам оз фурсат қолди. Шу боис эртаю-кеч уйларни татибга келтириш билан банд. Кўча деворларини оқлаб тугатгач, озгина ҳордиқ чиқариш учун ҳовлидаги суппада дам олиш учун ўтирган ҳам эди, ўртоқлари кириб келишди.
-Эй куёв бола, ҳашарга чақирмайсанми?
-Уйни ҳам қиз қилиб юборибсан-ку.
-Ойбек бу гулзорни қара... Гап йўқ сенга, Акрам. Тўйдан кейин мазза қилиб сайр қилиб юраверасан, келин билан.
-Энг муҳими, кўчадан гул тошиб юрмайди.
Йигитлар ҳазил-ҳузул билан уни “ўртоқлар оши”га таклиф қилишди. Акрамжон ўйлаб қараса, меҳнат таьтили даврида ҳеч қаерга чиқмабди. Эрта-индин яна ишга қайтади. Тўйдан кейин онаси “ Чиллали куёв кўча санғимайди” деб, оқшомдан кейин чиқармаслигини яхши билади. Шу боис ҳам ота-онасидан руҳсат олиб, йигитларга қўшилди.
Акрамжон ўша куни беш ўртоқ чойхонада ош ейишганию, оз-оздан ароқ ичишганини элас-элас эслайди. У эртасига эрта тонгда кўзини очиб, ўзини бегона жойда, ўзидан ўн беш ёшлар чамаси катта аёл тўшагида шармандали ҳолда кўрди. У бегона аёлнинг ётоғига қандай кириб қолганини ҳам, ичкилик таъсирида гуноҳга қўл урганини ҳам тушуна олмай юраги сиқилди. Оғир гуноҳ қилганини тушуниб етган сари ўз-ўзини кўксига муштлаб, аччиқ аччиқ койирди.
Уйга келганида остонада турган онаси билан дадасининг ҳавотирли нигоҳларига кўзи тушди.
-Вой, болажоним. Тани-жонинг соғми?
- Қаерларда санғиб юрибсан? Уялмайсанми? Кечаси билан кўз юммадик.
- Ойи, дада... Мени кечиринглар... Ҳалиги... Ҳалиги... Чойхонада чарчаб ухлаб қолибман...
Дадаси қаттиқроқ сўз айтиб юборишдан ўзини тийди, шекилли, қўл силтаб нари кетди. Ойиси эса уни маҳкам бағрига босиб, “ Омонлигинга шукур” деганида пушаймонликдан “ дод” деб юборай, деди. Ўзи наҳсга ботиб келгани етмагандек, фаришта онаси нопок юзидан ўпгани унга алам қилди.
Тўй ҳам бўлди.Тўй куни йигит зоти борки, бўйдоқлик оламини тарк этаётганидан қувонади. Аммо, Акрамжонга эса Наргизанинг сирли қарашлари, қўнғироқ овозлари, беғубор кулгулари юрагига наштардек санчиларди. Гўё “Сиз хиёнаткорсиз. Кампиршонинг ошиғи” деяётгандек ёқимсиз садо бўлиб юрагини кемирарди. Акрамжон ҳар тонг уйқудан уйғонганда нохуш воқеалар ёдига тушиб, узоқ бир нуқтага тикилганча телбалардай бошини ушлаб, узоқ ўтириб қоларди.
Йил ўтиб, кутилган фарзанднинг дунёга келиш онлари ҳам етиб келди. Наргизани ёнида унинг тортган тўлғоч азобларини кўриб, Акрамжон онасининг пойларини ўпгиси келди. Аёл кишига бунча қийин-а...
- А А А...
Наргиза тўлғоқ азобида оғриқдан бақириб юбормаслик учун лабларини қимтийвериб, қараса қонталаш ҳам бўлиб кетибди.Туғаётган аёл қил кўприк устида бўлади, деб тўғри айтишар экан. Одамдан одам бино бўлаётганида ер ҳам бир қалқиб олади, дерди отаси. Битта болани дунёга келтириш шунча қийинми? Акрамжон ўзининг зуриёдини дунёга келтирган аёлига чексиз эҳтиром билан туғруқхонада кечаси билан қолиб кетди. Саҳарга яқин хотинининг қаттиқ чинқириғини эшитди. Ҳамширалардан хотини эсон-омон қутиб олганини билдиришди. Ҳабарни эшитдию, юраги ваҳима ичида қолди. Докторларга суюнчи бераман, деб чўнтагини қаппайтириб келганди. Нега ҳеч ким уни чақирмади? Нега уни янги чақалоқ билан қутламади? Нега ҳеч ким чиқмаяпти? Фарзанди ўғилми- қизми? Чиндан ҳам хотини эсон-омон қутилиб олдими? Боласини аҳволи қандай? У туғруқхонага кириш эшигини бесабрлик билан тақиллатди. Ичкаридан чиққан аёл уни койиб берди.
- Бунча бетоқатсиз. Ҳамма ҳозир ухлапти. Аёлларни безовта қиляпсиз...
- Мени кечиринг, опа. Мен хотиним ҳақида сўрамоқчийдим. Болам ўғилми- қизми?
Аёл унга бир муддат сўзсиз тикилиб қолди.
- Наргизахонни... эримисиз?
- Ҳа, -Акрамжон шошилиб чўнтагидан пул олиб, аёлни чўнтагига солиб қўймоқчи бўлди.
- Раҳмат, ука. Суюнчига ўзлари чиқишади.
Акрамжон бўлажак келинни гўзал руҳсорини кўз олдига келтириб, ширин энтикди. Шундай латофатли малакни оллоҳ унга рўбаро қилганидан қувонди. Тўйга ҳам оз фурсат қолди. Шу боис эртаю-кеч уйларни татибга келтириш билан банд. Кўча деворларини оқлаб тугатгач, озгина ҳордиқ чиқариш учун ҳовлидаги суппада дам олиш учун ўтирган ҳам эди, ўртоқлари кириб келишди.
-Эй куёв бола, ҳашарга чақирмайсанми?
-Уйни ҳам қиз қилиб юборибсан-ку.
-Ойбек бу гулзорни қара... Гап йўқ сенга, Акрам. Тўйдан кейин мазза қилиб сайр қилиб юраверасан, келин билан.
-Энг муҳими, кўчадан гул тошиб юрмайди.
Йигитлар ҳазил-ҳузул билан уни “ўртоқлар оши”га таклиф қилишди. Акрамжон ўйлаб қараса, меҳнат таьтили даврида ҳеч қаерга чиқмабди. Эрта-индин яна ишга қайтади. Тўйдан кейин онаси “ Чиллали куёв кўча санғимайди” деб, оқшомдан кейин чиқармаслигини яхши билади. Шу боис ҳам ота-онасидан руҳсат олиб, йигитларга қўшилди.
Акрамжон ўша куни беш ўртоқ чойхонада ош ейишганию, оз-оздан ароқ ичишганини элас-элас эслайди. У эртасига эрта тонгда кўзини очиб, ўзини бегона жойда, ўзидан ўн беш ёшлар чамаси катта аёл тўшагида шармандали ҳолда кўрди. У бегона аёлнинг ётоғига қандай кириб қолганини ҳам, ичкилик таъсирида гуноҳга қўл урганини ҳам тушуна олмай юраги сиқилди. Оғир гуноҳ қилганини тушуниб етган сари ўз-ўзини кўксига муштлаб, аччиқ аччиқ койирди.
Уйга келганида остонада турган онаси билан дадасининг ҳавотирли нигоҳларига кўзи тушди.
-Вой, болажоним. Тани-жонинг соғми?
- Қаерларда санғиб юрибсан? Уялмайсанми? Кечаси билан кўз юммадик.
- Ойи, дада... Мени кечиринглар... Ҳалиги... Ҳалиги... Чойхонада чарчаб ухлаб қолибман...
Дадаси қаттиқроқ сўз айтиб юборишдан ўзини тийди, шекилли, қўл силтаб нари кетди. Ойиси эса уни маҳкам бағрига босиб, “ Омонлигинга шукур” деганида пушаймонликдан “ дод” деб юборай, деди. Ўзи наҳсга ботиб келгани етмагандек, фаришта онаси нопок юзидан ўпгани унга алам қилди.
Тўй ҳам бўлди.Тўй куни йигит зоти борки, бўйдоқлик оламини тарк этаётганидан қувонади. Аммо, Акрамжонга эса Наргизанинг сирли қарашлари, қўнғироқ овозлари, беғубор кулгулари юрагига наштардек санчиларди. Гўё “Сиз хиёнаткорсиз. Кампиршонинг ошиғи” деяётгандек ёқимсиз садо бўлиб юрагини кемирарди. Акрамжон ҳар тонг уйқудан уйғонганда нохуш воқеалар ёдига тушиб, узоқ бир нуқтага тикилганча телбалардай бошини ушлаб, узоқ ўтириб қоларди.
Йил ўтиб, кутилган фарзанднинг дунёга келиш онлари ҳам етиб келди. Наргизани ёнида унинг тортган тўлғоч азобларини кўриб, Акрамжон онасининг пойларини ўпгиси келди. Аёл кишига бунча қийин-а...
- А А А...
Наргиза тўлғоқ азобида оғриқдан бақириб юбормаслик учун лабларини қимтийвериб, қараса қонталаш ҳам бўлиб кетибди.Туғаётган аёл қил кўприк устида бўлади, деб тўғри айтишар экан. Одамдан одам бино бўлаётганида ер ҳам бир қалқиб олади, дерди отаси. Битта болани дунёга келтириш шунча қийинми? Акрамжон ўзининг зуриёдини дунёга келтирган аёлига чексиз эҳтиром билан туғруқхонада кечаси билан қолиб кетди. Саҳарга яқин хотинининг қаттиқ чинқириғини эшитди. Ҳамширалардан хотини эсон-омон қутиб олганини билдиришди. Ҳабарни эшитдию, юраги ваҳима ичида қолди. Докторларга суюнчи бераман, деб чўнтагини қаппайтириб келганди. Нега ҳеч ким уни чақирмади? Нега уни янги чақалоқ билан қутламади? Нега ҳеч ким чиқмаяпти? Фарзанди ўғилми- қизми? Чиндан ҳам хотини эсон-омон қутилиб олдими? Боласини аҳволи қандай? У туғруқхонага кириш эшигини бесабрлик билан тақиллатди. Ичкаридан чиққан аёл уни койиб берди.
- Бунча бетоқатсиз. Ҳамма ҳозир ухлапти. Аёлларни безовта қиляпсиз...
- Мени кечиринг, опа. Мен хотиним ҳақида сўрамоқчийдим. Болам ўғилми- қизми?
Аёл унга бир муддат сўзсиз тикилиб қолди.
- Наргизахонни... эримисиз?
- Ҳа, -Акрамжон шошилиб чўнтагидан пул олиб, аёлни чўнтагига солиб қўймоқчи бўлди.
- Раҳмат, ука. Суюнчига ўзлари чиқишади.
👍24❤1
Аёл нима учундир маҳзунроқ эди. Буни уйқусизлик, деб тушунган Акрамжон унга у қадар ортиқча эьтибор бермади.
-Болангиз... Аёл шундай деди-ю, тўхталиб қолди.- Ўғил...
Акрамжон суюнганидан бақириб юборай деди.
-Ўғил... Энди мен ота бўлдим. Мени ўғлим бор... Ўғлим...
Акрамжонни севинчи ичига сиғмасди. Ҳалиги аёл ичкарига кириб кетиб, яна қайтиб чиқди:
- Ука, илтимос энди эртага эрталаб келсангиз. Ўғлингизни тонгда кўрсатаман. Узр, ҳозир ҳамма чарчади...
Акрамжон уйга тун ярмидан оғган пайтда кириб келди. Кўзларига уйқу илинмади. Ширин ҳаёлларга ҳамдам бўлди. “Ўғлимга данғиллама тўй қиламан. Шунда дадамни номини айтиб ошга чақиришади.“Аброржон аканикига ошго о о ...”
Акрамни тонгга яқин кўзи илиниб, туш кўрибди. Туши жуда қўрқинчли эди.
Эмишки, у қўрқинчи киноларда тасвирланганидек жуда ҳам бадбашара шайтонлар орасига тушиб қолибди. Акрамжонни қўл оёғи боғланган эмиш. Шайтонлар катта-катта дошқозонларда гўшт пишириб, одамни юрагини ёрадиган даражада қичқиришиб, базму-жамшид қилаётган эмишлар.Шу пайт шоҳ саройларидаги бўлгани каби давранинг қоқ ўртасига ўрнатилган таҳти равондан кўзлари ташқарига чиққан, тишлари ҳудди паншаҳа тишларига ўхшаш, сочлари ажиналарникидек бўлган қўрқинчли маҳлуқ тушиб келиб уни ҳаммага таништирибди:
-Бу мени куёвим. Бугун қизим малика Шайтонга уйланади,-дея эьлон қилибди. Шайтонлар уларни олқишлаб яна бақир-чақир қила бошлабдилар.
Бир чеккада нафас олишга ҳам қўрқиб турган Акрамжонни ёнига оғзидан сўлаклаклари оққан, бадбашара бир шайтон келдида, уни бир қарич –бир қарич келадиган тирноқли қўллари билан қўлларидан тутиб, бағрига тортди....
-Йўқ... Йўқ... Ҳоҳламайман...
Акрамжон чўчиб уйғондида, бўлиб ўтган воқеа туши эканлигини англаб, бироздан сўнг ўзига келди. У юз -қўлларини совуқ сувда чайиб, сув ичгач, хаёли тиниқлашди.
-Эй, худо туш ҳам шу қадар беъмани бўладими?- у туш таъсиридан анчайин ҳолсизланиб қолганди. Кеча ўғил фарзанд кўрганидан қувонсада, негадир кўнглини бир чети ғашлигидан ҳайрон эди.
Акрамжон туғруқхонага борганида хотини уни кулиб дераза ортидан қаршиламади. Унга ҳатто юзини ҳам кўрсатмади. Доя ё ҳамшира боласини кўтариб чиқиб, унга суюнчиламади ҳам. У келтирган бир дунё нарсани ичкарига олиб кириб кетган тиббиёт ходими ҳам қайтиб чиқмади. Юраги сабрсизликдан портлай, деб турганида уни шифохона бош ҳакими чақираётганини билдиришди. Акрамжоннинг юраги “шув” этиб кетди. Оёқлари ўзига буйсунмай базўр юриб, ҳаким хонасига кириб борди:
- Ассалому алайкум.
- Ваалайкум ассалом, келинг ўғлим,- шундай дея шифокор
уни ўтиришга таклиф қилди.
-Доктор кеча хотиним кўзи ёриди. Ўғил экан. Аммо, ҳалигача болани кўрсатишмаяпти. Айтинг, бир бор кўрсам...
- Яхши... Шифокор Наби Қобулович мазмундор унга тикилдию, алоқа тугмасини босиб, ҳамшираларга уни фарзандини хонага олиб киришларини буюрди. Ўзи аста Акрамжон томонга ўтиб, елкасига оҳиста уриб қўйди.
- Ҳа, ука. Баъзан худо ҳам одам боласини синагиси келиб қолади. Ҳар нарсага бардошли бўлиш керак...
Акрамжонни жони ҳалқумига келди:
-Болам ўлдими?
-Йўқ. Болангиз тирик... Аммо...
- Унга нима бўлди?
Шу пайт ҳамшира аёл хонага чақалоқни кўтиб кириб келди. Шифокорни қўллари титрарди. Аста ҳамширани қўлидан чақалоқни олиб, уни йўргакдан бўшатиб, уни боласига яқинроқ келишга имлади.
Акрамжон болага кўзи тушиши билан даҳшатдан қотиб қолди. Бу бола эмас, гўё бир маҳлуққа ўхшарди. Боши жуда катта, қўл-оёқлари, ҳатто вужуди ҳам бошидан кичик эди.
-Йўқ... Бу мени болам эмас... Мени боламмас.. Жон доктор илтимос, бу сени боланг, деманг!
Акрамжон узоқ йиғлади. Наби Қобуловчи турли ҳолатларга дуч келавериб, кўникиб кетгани учун шўрлик отани тинчлангунича сабр қилиб жимгина ўтираверди.
-Нега доктор? Нега мени болам бундай туғилади? Нега???
- Мен шуни Сиздан сўрамоқчиман. Нега шундай?
Акрамжон Наби Қобуловичнинг кетма-кет саволларига жавоб берар экан, вужуди тўҳтовсиз титрай бошлади. Кўзлари ёшланди.
-Болангиз... Аёл шундай деди-ю, тўхталиб қолди.- Ўғил...
Акрамжон суюнганидан бақириб юборай деди.
-Ўғил... Энди мен ота бўлдим. Мени ўғлим бор... Ўғлим...
Акрамжонни севинчи ичига сиғмасди. Ҳалиги аёл ичкарига кириб кетиб, яна қайтиб чиқди:
- Ука, илтимос энди эртага эрталаб келсангиз. Ўғлингизни тонгда кўрсатаман. Узр, ҳозир ҳамма чарчади...
Акрамжон уйга тун ярмидан оғган пайтда кириб келди. Кўзларига уйқу илинмади. Ширин ҳаёлларга ҳамдам бўлди. “Ўғлимга данғиллама тўй қиламан. Шунда дадамни номини айтиб ошга чақиришади.“Аброржон аканикига ошго о о ...”
Акрамни тонгга яқин кўзи илиниб, туш кўрибди. Туши жуда қўрқинчли эди.
Эмишки, у қўрқинчи киноларда тасвирланганидек жуда ҳам бадбашара шайтонлар орасига тушиб қолибди. Акрамжонни қўл оёғи боғланган эмиш. Шайтонлар катта-катта дошқозонларда гўшт пишириб, одамни юрагини ёрадиган даражада қичқиришиб, базму-жамшид қилаётган эмишлар.Шу пайт шоҳ саройларидаги бўлгани каби давранинг қоқ ўртасига ўрнатилган таҳти равондан кўзлари ташқарига чиққан, тишлари ҳудди паншаҳа тишларига ўхшаш, сочлари ажиналарникидек бўлган қўрқинчли маҳлуқ тушиб келиб уни ҳаммага таништирибди:
-Бу мени куёвим. Бугун қизим малика Шайтонга уйланади,-дея эьлон қилибди. Шайтонлар уларни олқишлаб яна бақир-чақир қила бошлабдилар.
Бир чеккада нафас олишга ҳам қўрқиб турган Акрамжонни ёнига оғзидан сўлаклаклари оққан, бадбашара бир шайтон келдида, уни бир қарич –бир қарич келадиган тирноқли қўллари билан қўлларидан тутиб, бағрига тортди....
-Йўқ... Йўқ... Ҳоҳламайман...
Акрамжон чўчиб уйғондида, бўлиб ўтган воқеа туши эканлигини англаб, бироздан сўнг ўзига келди. У юз -қўлларини совуқ сувда чайиб, сув ичгач, хаёли тиниқлашди.
-Эй, худо туш ҳам шу қадар беъмани бўладими?- у туш таъсиридан анчайин ҳолсизланиб қолганди. Кеча ўғил фарзанд кўрганидан қувонсада, негадир кўнглини бир чети ғашлигидан ҳайрон эди.
Акрамжон туғруқхонага борганида хотини уни кулиб дераза ортидан қаршиламади. Унга ҳатто юзини ҳам кўрсатмади. Доя ё ҳамшира боласини кўтариб чиқиб, унга суюнчиламади ҳам. У келтирган бир дунё нарсани ичкарига олиб кириб кетган тиббиёт ходими ҳам қайтиб чиқмади. Юраги сабрсизликдан портлай, деб турганида уни шифохона бош ҳакими чақираётганини билдиришди. Акрамжоннинг юраги “шув” этиб кетди. Оёқлари ўзига буйсунмай базўр юриб, ҳаким хонасига кириб борди:
- Ассалому алайкум.
- Ваалайкум ассалом, келинг ўғлим,- шундай дея шифокор
уни ўтиришга таклиф қилди.
-Доктор кеча хотиним кўзи ёриди. Ўғил экан. Аммо, ҳалигача болани кўрсатишмаяпти. Айтинг, бир бор кўрсам...
- Яхши... Шифокор Наби Қобулович мазмундор унга тикилдию, алоқа тугмасини босиб, ҳамшираларга уни фарзандини хонага олиб киришларини буюрди. Ўзи аста Акрамжон томонга ўтиб, елкасига оҳиста уриб қўйди.
- Ҳа, ука. Баъзан худо ҳам одам боласини синагиси келиб қолади. Ҳар нарсага бардошли бўлиш керак...
Акрамжонни жони ҳалқумига келди:
-Болам ўлдими?
-Йўқ. Болангиз тирик... Аммо...
- Унга нима бўлди?
Шу пайт ҳамшира аёл хонага чақалоқни кўтиб кириб келди. Шифокорни қўллари титрарди. Аста ҳамширани қўлидан чақалоқни олиб, уни йўргакдан бўшатиб, уни боласига яқинроқ келишга имлади.
Акрамжон болага кўзи тушиши билан даҳшатдан қотиб қолди. Бу бола эмас, гўё бир маҳлуққа ўхшарди. Боши жуда катта, қўл-оёқлари, ҳатто вужуди ҳам бошидан кичик эди.
-Йўқ... Бу мени болам эмас... Мени боламмас.. Жон доктор илтимос, бу сени боланг, деманг!
Акрамжон узоқ йиғлади. Наби Қобуловчи турли ҳолатларга дуч келавериб, кўникиб кетгани учун шўрлик отани тинчлангунича сабр қилиб жимгина ўтираверди.
-Нега доктор? Нега мени болам бундай туғилади? Нега???
- Мен шуни Сиздан сўрамоқчиман. Нега шундай?
Акрамжон Наби Қобуловичнинг кетма-кет саволларига жавоб берар экан, вужуди тўҳтовсиз титрай бошлади. Кўзлари ёшланди.
👍14🔥2❤1
- Демак, бола мудҳиш тундаги зино учун оллоҳнинг менга берган жазоси экан-да...
- Ҳа...
Жуда хунук иш бўлди. Дунё бунча бераҳим бўлмаса. Акрамжон ўғил кўриб, ўртоқларига суюнчилай олмади. Онаси бешик тўйи қилиб, болани бошидан ширинликлар соча олмади. Уни тўй қилиш орзуси пучга чиқди. Ўлмаган одамга аза тутган каби оила аҳли мотам руҳига тушди. Минг тўлғоқ билан бола дунёга келтирган Наргиза эса:
-Эй худо, қайси гуноҳим учун мени жазоладинг? –деб тинимсиз кўз ёш тўкарди.
Дардни берган худойим, шифосини ҳам беради, дейишади. Наргиза кўп ўтмай вужудида яна бир гўдак қимирлаётганини ҳис этди. Тез орада ойга тенглашгувчи ойдек қиз кўрдилар. Оилага бироз ҳушнудлик кирди. Яна бирин- кетин бир нечта ўғил-қизлик бўлишди. Ҳатолиғ боласи Адҳамжон туғилганида қандай бўлса, йиллар ўтиб шакли-шамойили каттароқ бўлганини ҳисобга олмаса, бир жойда ўз-ўзидан жуда ҳунук овоз билан кулиб ётаверарди.
-Ҳо-ҳо ...
Акрамжон уни кўрганида ҳар гал юраги музлайди. Ҳар сафар дарди янгиланади. Биргина ҳато, зинога яқин боргани бутун умрига оғу сочганидан эзилади. У катта қизини чиқариб, ўғил уйлаш тараддудига тушди. Эртага тўй. Уйга келин келади. Саҳар Адҳамжонни ҳабар олиб, уйни тартибга келтириб қўйиш учун ота унинг хонасига кирди. Адҳамжон отасини бармоғи билан кимгадир кўрсатгандай бўлиб, гоҳ у томонга, гоҳ бу томонга қараб кула бошлади:
-Ҳў-ҳў...
Акрамжон ўғлининг краватига бошини қўйиб узоқ йиғлади.
“ Мени хатогинам. Мени болагинам.... Биргина зино одамни шунча азобласа-я. Ҳали оҳиратда нима деб жавоб қиламан. Наҳотки, ҳато қилмоқ осону, унинг учун жавоб қилмоқ шунча азоб бўлса?
Акрамжон қўлларини мушт қилиб йиғлаган сари, Адҳамжон унга қараб тўхтовсиз куларди. Ота хаёлидан кечган фикрлардан қўрқиб кетди. Адҳамжон шайтонга ўхшарди. Шайтон васвасасидан бино бўлган бола уники эмас, назарида шайтонни боласи эди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Ҳа...
Жуда хунук иш бўлди. Дунё бунча бераҳим бўлмаса. Акрамжон ўғил кўриб, ўртоқларига суюнчилай олмади. Онаси бешик тўйи қилиб, болани бошидан ширинликлар соча олмади. Уни тўй қилиш орзуси пучга чиқди. Ўлмаган одамга аза тутган каби оила аҳли мотам руҳига тушди. Минг тўлғоқ билан бола дунёга келтирган Наргиза эса:
-Эй худо, қайси гуноҳим учун мени жазоладинг? –деб тинимсиз кўз ёш тўкарди.
Дардни берган худойим, шифосини ҳам беради, дейишади. Наргиза кўп ўтмай вужудида яна бир гўдак қимирлаётганини ҳис этди. Тез орада ойга тенглашгувчи ойдек қиз кўрдилар. Оилага бироз ҳушнудлик кирди. Яна бирин- кетин бир нечта ўғил-қизлик бўлишди. Ҳатолиғ боласи Адҳамжон туғилганида қандай бўлса, йиллар ўтиб шакли-шамойили каттароқ бўлганини ҳисобга олмаса, бир жойда ўз-ўзидан жуда ҳунук овоз билан кулиб ётаверарди.
-Ҳо-ҳо ...
Акрамжон уни кўрганида ҳар гал юраги музлайди. Ҳар сафар дарди янгиланади. Биргина ҳато, зинога яқин боргани бутун умрига оғу сочганидан эзилади. У катта қизини чиқариб, ўғил уйлаш тараддудига тушди. Эртага тўй. Уйга келин келади. Саҳар Адҳамжонни ҳабар олиб, уйни тартибга келтириб қўйиш учун ота унинг хонасига кирди. Адҳамжон отасини бармоғи билан кимгадир кўрсатгандай бўлиб, гоҳ у томонга, гоҳ бу томонга қараб кула бошлади:
-Ҳў-ҳў...
Акрамжон ўғлининг краватига бошини қўйиб узоқ йиғлади.
“ Мени хатогинам. Мени болагинам.... Биргина зино одамни шунча азобласа-я. Ҳали оҳиратда нима деб жавоб қиламан. Наҳотки, ҳато қилмоқ осону, унинг учун жавоб қилмоқ шунча азоб бўлса?
Акрамжон қўлларини мушт қилиб йиғлаган сари, Адҳамжон унга қараб тўхтовсиз куларди. Ота хаёлидан кечган фикрлардан қўрқиб кетди. Адҳамжон шайтонга ўхшарди. Шайтон васвасасидан бино бўлган бола уники эмас, назарида шайтонни боласи эди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢12👍10🙊3❤1👎1💔1
КОШКИ БОШИМГА БУ ИШ ТУШМАСА...
“Дард сўйлатади” дейди катталар. Изтироб чекаётган одам тилига келганини қайтармайди. Ҳамма нарсага, ҳаммага исён қилгиси келади. Оғриқ зўридан инграган одамнинг нолаларидек, изтироб чекаётган одамнинг нима деётганини билиб бўлмайди. “Нега фақат мен?!” деб сўрайди ўзидан ўзди. “Шунча одам бор, шунча ёмонлик қиладиган бор-да, нега улар эмас, мен?!” Ўзини изтироб чекишга лойиқ деб билмайди инсон.
Баъзан “Кошки” дея бошланадиган пушаймонликлар инсоннинг ич-этини ейди. Гоҳида “Яна менми?!” дея бошланадиган ҳаётдан олинган аччиқ сабоқлар тилга олинади.
Баъзида эса, “Кошки бошимга бу иш тушмаса эди. Бошқа ташвишим, ғаму қайғум бўлса-да, бу мусибатни кўрмасам эди” деб исён қилади инсон.
“Кошки бошимга бу иш тушмаса эди!” деганлар имтиҳонни тушунмабди демак...
Кошки...
Бир шогирдимнинг чақалоғи фалажлик билан туғилибди. Она сифатида фарзандини қаттиқ яхши кўришини, аммо фарзанди билан синалаётгани оғирлик қилаётганини айтганди. “Ҳар бир машаққатнинг изтироби бор. Лекин фарзанди билан синалиш менга жуда оғирлик қиляпти” дея дард дафтарини очган онаизорга таскин беришнинг имкони йўқ эди. Аммо шогирдим дардини шундай изоҳладики, мен унга тасалли бермаган бўлсамда, айтганларидан чиройли хулосага келдим.
Онаси доимо қизига қайнонасидан чеккан азобларини гапириб берган. Онасидан эшитганлари сабабли бувисини ёмон кўриб улғаяди. Опаси турмушга чиққанида ҳам уйда шу муаммолар муҳокама қилинган. Опаси ҳам уйга келса қайнонасини ёмонлашдан тинмасмиш.
Шогирдим қайнона диққат марказда бўлган оилавий муаммолардан шунчалик безиб кетганки, “Ё Роббим, менга қайнонадан қайғу берма, бошқа нима билан синасанг синайвер” дея такрорлайдиган бўлибди. Онасига ва дугоналари даврасида асло қайнона билан яшамаслигини, мумкин бўлса онаси вафот этган бирор одам билан турмуш қуришини айтиб юрган.
Аллоҳ истаганини берибди. Совчиликка келган йигитнинг онаси вафот этганини эшитиб ич-ичидан суюнибди. Чиройли тўй бўлиб турмуш қуришибди. Беш йил орасида иккита соғлом фарзандли бўлишибди. Қайнона қайғуси (!) онаси ва опасидан эшитган эртак бўлиб қолибди. Учинчи фарзанди ногирон туғилганида хонадонига ғам кўланкаси соя солибди. Бир неча ой ногирон болани қабул қилолмабди. Бир умр ногирон бола парвариш қилишга мажбурликдан эзилаётган экан. Фарзанди чекаётган дард учун унинг юраги ўртанаётганди. Вақт ўтиб кўникибди ва тақдирига бўйин эгибди.
Буларни гапираётиб шогирдим кўзларидан оққан ёш билан “Кошки менда қайнона муаммоси бўлса-ю, фарзандим соғ бўлса эди” деди...
Самимият билан дард тўла кўнглини менга очган шогирдидан ҳаёт сабоғини олган ўқитувчи бўлдим мен. “Кошки бу дард билан имтиҳон қилинмасам эди” деганларга бу ҳаёт сабоғини мен ҳам айтиб бермоқдаман.
"Иймон ва ҳузун" китобидан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
“Дард сўйлатади” дейди катталар. Изтироб чекаётган одам тилига келганини қайтармайди. Ҳамма нарсага, ҳаммага исён қилгиси келади. Оғриқ зўридан инграган одамнинг нолаларидек, изтироб чекаётган одамнинг нима деётганини билиб бўлмайди. “Нега фақат мен?!” деб сўрайди ўзидан ўзди. “Шунча одам бор, шунча ёмонлик қиладиган бор-да, нега улар эмас, мен?!” Ўзини изтироб чекишга лойиқ деб билмайди инсон.
Баъзан “Кошки” дея бошланадиган пушаймонликлар инсоннинг ич-этини ейди. Гоҳида “Яна менми?!” дея бошланадиган ҳаётдан олинган аччиқ сабоқлар тилга олинади.
Баъзида эса, “Кошки бошимга бу иш тушмаса эди. Бошқа ташвишим, ғаму қайғум бўлса-да, бу мусибатни кўрмасам эди” деб исён қилади инсон.
“Кошки бошимга бу иш тушмаса эди!” деганлар имтиҳонни тушунмабди демак...
Кошки...
Бир шогирдимнинг чақалоғи фалажлик билан туғилибди. Она сифатида фарзандини қаттиқ яхши кўришини, аммо фарзанди билан синалаётгани оғирлик қилаётганини айтганди. “Ҳар бир машаққатнинг изтироби бор. Лекин фарзанди билан синалиш менга жуда оғирлик қиляпти” дея дард дафтарини очган онаизорга таскин беришнинг имкони йўқ эди. Аммо шогирдим дардини шундай изоҳладики, мен унга тасалли бермаган бўлсамда, айтганларидан чиройли хулосага келдим.
Онаси доимо қизига қайнонасидан чеккан азобларини гапириб берган. Онасидан эшитганлари сабабли бувисини ёмон кўриб улғаяди. Опаси турмушга чиққанида ҳам уйда шу муаммолар муҳокама қилинган. Опаси ҳам уйга келса қайнонасини ёмонлашдан тинмасмиш.
Шогирдим қайнона диққат марказда бўлган оилавий муаммолардан шунчалик безиб кетганки, “Ё Роббим, менга қайнонадан қайғу берма, бошқа нима билан синасанг синайвер” дея такрорлайдиган бўлибди. Онасига ва дугоналари даврасида асло қайнона билан яшамаслигини, мумкин бўлса онаси вафот этган бирор одам билан турмуш қуришини айтиб юрган.
Аллоҳ истаганини берибди. Совчиликка келган йигитнинг онаси вафот этганини эшитиб ич-ичидан суюнибди. Чиройли тўй бўлиб турмуш қуришибди. Беш йил орасида иккита соғлом фарзандли бўлишибди. Қайнона қайғуси (!) онаси ва опасидан эшитган эртак бўлиб қолибди. Учинчи фарзанди ногирон туғилганида хонадонига ғам кўланкаси соя солибди. Бир неча ой ногирон болани қабул қилолмабди. Бир умр ногирон бола парвариш қилишга мажбурликдан эзилаётган экан. Фарзанди чекаётган дард учун унинг юраги ўртанаётганди. Вақт ўтиб кўникибди ва тақдирига бўйин эгибди.
Буларни гапираётиб шогирдим кўзларидан оққан ёш билан “Кошки менда қайнона муаммоси бўлса-ю, фарзандим соғ бўлса эди” деди...
Самимият билан дард тўла кўнглини менга очган шогирдидан ҳаёт сабоғини олган ўқитувчи бўлдим мен. “Кошки бу дард билан имтиҳон қилинмасам эди” деганларга бу ҳаёт сабоғини мен ҳам айтиб бермоқдаман.
"Иймон ва ҳузун" китобидан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
😴Хайрли тун азизлар!
Ёстиққа бош қўйганда инсон,
Рохат олар унда жисму-жон.
Оромингиз рохатли ўтсин,
Хайрли тун азиз қадрдон!
Эртанги кунга куч-қувват йигиб, савобли амаллар қилишга қодир тарзда, соғ-омонликда, бағри бутунликда дийдор кўришмоқдикни Аллохим насиб этсин!
🥱Ширин тушлар хамрохингиз булсин.!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ёстиққа бош қўйганда инсон,
Рохат олар унда жисму-жон.
Оромингиз рохатли ўтсин,
Хайрли тун азиз қадрдон!
Эртанги кунга куч-қувват йигиб, савобли амаллар қилишга қодир тарзда, соғ-омонликда, бағри бутунликда дийдор кўришмоқдикни Аллохим насиб этсин!
🥱Ширин тушлар хамрохингиз булсин.!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
✅ Ertaga soat 10:00da yangi hikoyaning 1-qismi kanalga joylanadi, inshaallah.
Tayyor turing 😉❤️
Tayyor turing 😉❤️
👏20👍3🥰3🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Бuсмuллаҳ
Ассалому алайкум
Азизларим!!!
Аллоҳ йўлида топган Яхшиларим!!!
Бугун 7➖ МАРТ ГЎЗАЛ
БАҲОР ойининг Пайшанба куни .
🌸🌼🌺
Бугунги кунингиз Хайрли
Умр Сахифангиз
Эзгу амалларга
бой бўлсин!!!
Хонадонизга тинчлик хотиржамлик файз барокатлар тилимиз Топганингизга Аллоҳ барокат бериб фақат яхшиликга сарфланг.
Жисмингизга соғлиқ
Қалбингизга хотиржамлик Тилаб қоламиз!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ассалому алайкум
Азизларим!!!
Аллоҳ йўлида топган Яхшиларим!!!
Бугун 7➖ МАРТ ГЎЗАЛ
БАҲОР ойининг Пайшанба куни .
🌸🌼🌺
Бугунги кунингиз Хайрли
Умр Сахифангиз
Эзгу амалларга
бой бўлсин!!!
Хонадонизга тинчлик хотиржамлик файз барокатлар тилимиз Топганингизга Аллоҳ барокат бериб фақат яхшиликга сарфланг.
Жисмингизга соғлиқ
Қалбингизга хотиржамлик Тилаб қоламиз!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4❤2
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!
Янги бир кун эзгу ният, яхши тилаклар билан бошланиши лозим. Чунки тилаклар дуоларга айланади. Ихлосла қилинган дуолар эса ижобат бўлади, иншааллоҳ!..
Аллоҳим хайрли дуоларингизни мустажоб қилсин, кунингиз файзу баракотли ўтсин!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Янги бир кун эзгу ният, яхши тилаклар билан бошланиши лозим. Чунки тилаклар дуоларга айланади. Ихлосла қилинган дуолар эса ижобат бўлади, иншааллоҳ!..
Аллоҳим хайрли дуоларингизни мустажоб қилсин, кунингиз файзу баракотли ўтсин!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Байрам муносабати билан болакайдан табрикни зўри 😃👍
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2🥰1
📚Ҳаётимсан
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
1-қисм
...Кўзларимни очсам-сенинг хаёлинг,
Кўзларимни юмсам-сенинг хаёлинг.
Бир лаҳзага сени унутолмасман,
Куним ҳам, туним ҳам сенинг хаёлинг.
- Гулим, қара сен учун бугун саҳарда шеър ёздим. Кўзларимни очишим билан кўз олдимда суратинг гавдаланадиган пайтда ёздим. Сенга ёқдими? Агар ёқмаган бўлса кечирасан, чунки мен шоир эмасманки, сенинг васлингни нақшинкор сўзлар билан безасам. Буни мен шунчаки тўлиб кетганимдан, сени жуда соғинганимдан ёздим. Бу ҳаммаси эмас, қара сенга нима олиб келдим, сен яхши кўрадиган қизил атиргул ғунчаси. Эсингдами, ҳар кўришганимизда сенга бир дона қизил атиргул совға қилардим. Мана, одатимга содиқ қолган ҳолда сенга яна қизил атиргул олиб келдим. Бир сир айтайми, нимага доим ҳар кўришганимизда қизил атиргул совға қилишимни билармидинг? Чунки унга қараганингда доим кўзларинг қувончдан порлаб кетарди. Биласанми… ҳозир ўша қувончдан порлаб турган кўзларни яна бир бор, бир лаҳзагина бўлса ҳам кўриш учун дунёдаги ҳамма қизил атиргулларни пойингга тўшаган бўлардим… йўқ, йиғлаётганим йўқ, шунчаки ёмғир ёғяпти. Сен ёмғирни ёқтирмасдинг, шунинг учун сени соябоним билан ёмғирдан пана қилиб турибман. Мени ёмғирдан тўсиб ўзингиз ҳўл бўлиб кетибсиз-ку деб устимдан кулмагин яна, мен сени ёмғирдан асраяпман холос. Ҳеч бўлмаса ҳозир сени ундан асрай оламан…
- Ўғлим, ёмғирда кўп туриб қолдингиз, қаранг бутунлай увиб кетибсиз-ку? Бунақада шамоллаб қоласиз, бугунга етар. Уйга боринг.
- Яна бироз қолай, бобо, илтимос. Ахир ҳозиргина келдим-ку, дарров кетгин дейсизми?
- Ярим соатдан бери шу ердасиз, ундай қилманг. Бу билан унга ҳам азоб берасиз. Уйга борақолинг. Уст-бошингизни ўзгартиринг, шамоллаб қоласиз,-дея Музроб бобо ундан узоқлашди.
- Гулим, энди менга руҳсат бер, мен борай. Эртага яна келаман.
Кейин Беҳруз машинасига ўтириб, уйга кетди. Уйга кириб борганида соат кечки туртлардан ўтганди.
- Ассалому-алайкум, ойи, яхши ўтирибсизми?-деди уйга киргач.
- Вой, болам, ёмғирда қолиб кетибсан-ку, тезда кийимларингни ўзгартир. Ҳозир иссиқ чой дамлаб бераман-деб онаси ошхонага ўтди.
Беҳруз кийимларини ўзгартириб, сочларини қуритди, сўнг пастга тушуб ошхонага ўтди.
- Кел ўтир, ма чой ичиб ол,-деб онаси унга чой узатди.
- Раҳмат.
- Ишларинг яхшими, чарчамадингми?
- Яхши. Ўзингиз яхши ўтирибсизми? Адам кўринмайдилар?
- Зерикканларидан чойхонага чиқиб кетувдилар.
- Шунақа денг.
- Аксига олиб ёмғир ҳам қуйиб юборди. Дарвоқеа, сен машинада бўлсанг, қаерда бунча ҳўл бўлишга улгурдинг?
-…
- Яна ўша ерга бордингми? Ҳа, яна қаерданам шунақа бўлиб қайтардинг!
- Ойи…
- Нима ойи, нима ойи?! Ахир яна қанча давом этади бу ҳол?! Қачон буни бас қиласан айт?! Ахир қийналиб кетдинг-ку, болааам!
- Ойижон, илтимос яна бошламанг, жуда чарчаганман бугун, дам олмоқчиман.
- Доим шунақа дейсан, у ҳақида гап бошласам оғиз очиргани қўймайсан. Аҳволингга бир қарагин, бу кетишда охири нима бўлади айт?! Шундай қилганинг билан нимадир ўзгариб қоладими, қайтанга ўзингни хароб қилганинг қолади холос. Бунақада ўзингни еб қўясан-ку, болам?!
- Ойи, ваҳима қилманг, мен яхшиман.
- Ҳааа, кўриниб турибди яхшилигинг! Бу кетишда ўзингниям, мениям ақлдан оздирасан!
- Нима мени ақлдан озган ё озяпти деб ўйлаяпсизми?
- А ҳар куни девонага ўхшаб уни қабрига қатнашинг, қабр билан гаплашиб ўтиришинг қайси ақлга тўғри келади айт бўлмаса?!
- Буни нимаси ёмон, ойи? Ахир ҳеч кимга зиёним тегаётгани йўқ-ку?
- Шунақа гапларинг билан мана бир йилниям ўтказдинг. Айт-чи, буни охири қаерда, охири борми ўзи буни?! Сен ҳар куни бориб нола қилганинг билан энди у ҳеч қачон қайтиб келмайди! Нега тушунишни истамайсана?! Ахир ўқимишли, ақлли йигитсан, буни яхши эмаслигини ўзингам яхши биласан. Ёшингам 28 га етди, болам, ундан кўра уйлан, болали бўлсанг ҳаммаси унут бўлиб кетади, оиланг билан чалғийсан, Беҳруз.
- Яна ўша гапми, ойи? Ана Фарруҳни хотини сизга бинойидек келинлик қиляпти, набираларингиз ҳам бир-биридан ширин. Фақат иши юзасидан бир йилга малака оширишга хорижга кетгани учун энди мени уйлантираманга тушиб олдингизми?-деб Беҳруз ҳазилга буришга ҳаракат қилди гапни.
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
1-қисм
...Кўзларимни очсам-сенинг хаёлинг,
Кўзларимни юмсам-сенинг хаёлинг.
Бир лаҳзага сени унутолмасман,
Куним ҳам, туним ҳам сенинг хаёлинг.
- Гулим, қара сен учун бугун саҳарда шеър ёздим. Кўзларимни очишим билан кўз олдимда суратинг гавдаланадиган пайтда ёздим. Сенга ёқдими? Агар ёқмаган бўлса кечирасан, чунки мен шоир эмасманки, сенинг васлингни нақшинкор сўзлар билан безасам. Буни мен шунчаки тўлиб кетганимдан, сени жуда соғинганимдан ёздим. Бу ҳаммаси эмас, қара сенга нима олиб келдим, сен яхши кўрадиган қизил атиргул ғунчаси. Эсингдами, ҳар кўришганимизда сенга бир дона қизил атиргул совға қилардим. Мана, одатимга содиқ қолган ҳолда сенга яна қизил атиргул олиб келдим. Бир сир айтайми, нимага доим ҳар кўришганимизда қизил атиргул совға қилишимни билармидинг? Чунки унга қараганингда доим кўзларинг қувончдан порлаб кетарди. Биласанми… ҳозир ўша қувончдан порлаб турган кўзларни яна бир бор, бир лаҳзагина бўлса ҳам кўриш учун дунёдаги ҳамма қизил атиргулларни пойингга тўшаган бўлардим… йўқ, йиғлаётганим йўқ, шунчаки ёмғир ёғяпти. Сен ёмғирни ёқтирмасдинг, шунинг учун сени соябоним билан ёмғирдан пана қилиб турибман. Мени ёмғирдан тўсиб ўзингиз ҳўл бўлиб кетибсиз-ку деб устимдан кулмагин яна, мен сени ёмғирдан асраяпман холос. Ҳеч бўлмаса ҳозир сени ундан асрай оламан…
- Ўғлим, ёмғирда кўп туриб қолдингиз, қаранг бутунлай увиб кетибсиз-ку? Бунақада шамоллаб қоласиз, бугунга етар. Уйга боринг.
- Яна бироз қолай, бобо, илтимос. Ахир ҳозиргина келдим-ку, дарров кетгин дейсизми?
- Ярим соатдан бери шу ердасиз, ундай қилманг. Бу билан унга ҳам азоб берасиз. Уйга борақолинг. Уст-бошингизни ўзгартиринг, шамоллаб қоласиз,-дея Музроб бобо ундан узоқлашди.
- Гулим, энди менга руҳсат бер, мен борай. Эртага яна келаман.
Кейин Беҳруз машинасига ўтириб, уйга кетди. Уйга кириб борганида соат кечки туртлардан ўтганди.
- Ассалому-алайкум, ойи, яхши ўтирибсизми?-деди уйга киргач.
- Вой, болам, ёмғирда қолиб кетибсан-ку, тезда кийимларингни ўзгартир. Ҳозир иссиқ чой дамлаб бераман-деб онаси ошхонага ўтди.
Беҳруз кийимларини ўзгартириб, сочларини қуритди, сўнг пастга тушуб ошхонага ўтди.
- Кел ўтир, ма чой ичиб ол,-деб онаси унга чой узатди.
- Раҳмат.
- Ишларинг яхшими, чарчамадингми?
- Яхши. Ўзингиз яхши ўтирибсизми? Адам кўринмайдилар?
- Зерикканларидан чойхонага чиқиб кетувдилар.
- Шунақа денг.
- Аксига олиб ёмғир ҳам қуйиб юборди. Дарвоқеа, сен машинада бўлсанг, қаерда бунча ҳўл бўлишга улгурдинг?
-…
- Яна ўша ерга бордингми? Ҳа, яна қаерданам шунақа бўлиб қайтардинг!
- Ойи…
- Нима ойи, нима ойи?! Ахир яна қанча давом этади бу ҳол?! Қачон буни бас қиласан айт?! Ахир қийналиб кетдинг-ку, болааам!
- Ойижон, илтимос яна бошламанг, жуда чарчаганман бугун, дам олмоқчиман.
- Доим шунақа дейсан, у ҳақида гап бошласам оғиз очиргани қўймайсан. Аҳволингга бир қарагин, бу кетишда охири нима бўлади айт?! Шундай қилганинг билан нимадир ўзгариб қоладими, қайтанга ўзингни хароб қилганинг қолади холос. Бунақада ўзингни еб қўясан-ку, болам?!
- Ойи, ваҳима қилманг, мен яхшиман.
- Ҳааа, кўриниб турибди яхшилигинг! Бу кетишда ўзингниям, мениям ақлдан оздирасан!
- Нима мени ақлдан озган ё озяпти деб ўйлаяпсизми?
- А ҳар куни девонага ўхшаб уни қабрига қатнашинг, қабр билан гаплашиб ўтиришинг қайси ақлга тўғри келади айт бўлмаса?!
- Буни нимаси ёмон, ойи? Ахир ҳеч кимга зиёним тегаётгани йўқ-ку?
- Шунақа гапларинг билан мана бир йилниям ўтказдинг. Айт-чи, буни охири қаерда, охири борми ўзи буни?! Сен ҳар куни бориб нола қилганинг билан энди у ҳеч қачон қайтиб келмайди! Нега тушунишни истамайсана?! Ахир ўқимишли, ақлли йигитсан, буни яхши эмаслигини ўзингам яхши биласан. Ёшингам 28 га етди, болам, ундан кўра уйлан, болали бўлсанг ҳаммаси унут бўлиб кетади, оиланг билан чалғийсан, Беҳруз.
- Яна ўша гапми, ойи? Ана Фарруҳни хотини сизга бинойидек келинлик қиляпти, набираларингиз ҳам бир-биридан ширин. Фақат иши юзасидан бир йилга малака оширишга хорижга кетгани учун энди мени уйлантираманга тушиб олдингизми?-деб Беҳруз ҳазилга буришга ҳаракат қилди гапни.
👍31❤2
- Уни йўли бошқа, сенинг йўлинг бошқа. У уканг бўлсаям сен пайсалга солаверганинг учун уйланишга мажбур бўлди. Мен сен ҳам оила қургин, болали бўлгин, бахтли бўлгин деб куяман, болам.
- Яхши бўлади ҳаммаси. Бироз вақт беринг, ойи.
- Бир йилдан бери сендан чиқадиган гап фақат шу. Бунақа қайсарлигинг билан сен ўзингни ҳам, унинг руҳини ҳам, қолаверса бизни ҳам қийнаётганингни тушунмаяпсан!
- Нима қил дейсиз, нима қилай?
- Уйланасан, мен кўз остимга олиб қўйган бир қиз бор. Уйлансанг ҳаммаси изига тушиб кетади, Гулнозани ҳам 15 кунда унутасан қўясан.
- Кошкийди, она, ҳаммаси сиз айтгандек осонгина бўлса. Кошкийди…
- Унда нима қиласан, нима умрингни охиригача унинг қабрига қатнамоқчимисан?! Билиб қўй бола, мен сени бу абгор аҳволда юришинг учун ўстирмаганман! Ўзингни хароб қилишингга ҳеч қачон йўл қўймайман! Мени онам десанг, мен айтган қиз билан учрашувга чиқасан, тамом!
- Ҳўп, учрашдим ҳам дейлик, боринг ана уйландим ҳам дейлик, лекин менинг кўнглим унга илимаса бундан кимга нима бахт, нима фойда? Бировни боласини бахтсиз қиламиз-ку?
- Сен буёғидан ташвишланма, уйлансанг қизни ўзи сени ўзига илитиб олади, қандай илиганингни билмай ҳам қоласан ҳали.
- Гапниям жуда қотирасизда, ойи, ҳавойи бўлганимда ҳам эҳтимол сиз айтгандек бўларди. Майли учрашаман, лекин бундан ортиғини сўраманг-деб Беҳруз хонасига чиқиб кетди.
- Майли, ҳеч бўлмаганда учрашувга кўндирдим-ку, бу ҳам ёмон натижа эмас. У ёғи бир гап бўлар, олдин учрашув ўтсин,- ўйларди Дилором опа.
Кейин эшикдан унинг эри Шуҳрат ака кириб келди.
- Ўғлинг келдими?-сўради ўтиргач.
- Келди, ҳамма ёғи шалаббо бўлиб.
- Нега ахир машинада-ку?
- Вой, адаси-ей, ўғлингиз ҳар куни қабристонга боради-ку, ўша ерда ёмғирда қолганда! Мана бир йилдан бери аҳволи шу. Яхшиям гапирдим, қаттиқ ҳам гапирдим, фойдаси йўқ. Бугун онам десанг, учрашувга чиқасан дедим. Ўзингиз ҳам гаплашиб қўйинг, тўйга розилик берсин.
- Сал шошибсанда.
-Вой, ўғлингиз 28 ёшда бу сал кам ўттизда дегани. Ахир 20 ёшар бола эмаски, сал шошибсан десангиз, адаси.
- Мен яна бироз ўзига келсин деб айтгандим, ёш деганим йўқ.
- Мен ҳам тушунаман, унга оғир зарба бўлди. Севган қизидан жудо бўлди, бу қийин, лекин ўлганни кетидан ўлиб бўлмайди, яшашда давом этиш керак. Бу қанчалик қийин бўлмасин, ҳаётда давом этиш керак. Керагидан ортиқ аза тутди ўғлингиз. Етар энди, униям бахтли яшашга хаққи бор. Ахир бир йилдан бери қабрига боради, ҳар куни боради. Баъзан ўша ерда соатлаб қолиб кетади. Бу ҳам маъқул иш эмас, бу Аллоҳга хуш келмайди. Қолаверса, бунақа ҳар куни йўқлашлари билан у бечорани руҳини ҳам қийнаяпти. Ахир онаман, боламга жоним ачийди. Бу кетишда охири нима бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто,-кўзига ёш олди хотини.
- Э ваҳима қилмагин.
- Аҳволини кўрмаяпсизми? Бизни олдимизда кулган, ҳазил қилган бўлади-ю, ичи зимистон. Бутунлай чўкиб қолган. На бирор тўйга боради, на ўртоқларига қўшилади. Фақат уй-иш-қабристон бўлиб қолган буни йўналиши. Бу кетишда бир куни ўзини адо қилмасайди деб қўрқаман.
- Нафасингни иссиқ қилсанг-чи.
- Адаси, балки Беҳрузни дами ўткирроқ домла-помлага ўқиттириб юборармиза? Балки уни руҳи боламизга тинчлик бермаётгандир? Эшитишимча, кимнингдир яқини вафот этса, уни руҳи ўзига яқин одамни чақирармуш. Балки ўғлингиз ўзи яхши тушунмаётгандир нима қилаётганини а?
- Оббо, бирам воҳмасанки, қаердан оласан-а шунақа гапларни? Э қўй шунақа гапларни, ундан кўра овқатингни суз, қорним очди.
- Барибир кўнглим ғашда, ишқилиб илоҳим охири бахайр бўлсин. Йўқ, мен бир нарсага тушунолмайман. Шунақаям яхши кўрадими бировни, бир кун ҳам у билан яшамасдан шунча аза тутса, сиз билан менга ўхшаб 32 йил яшаб кейин айрилганида нима қиларди хайронман! Эрталабдан кечгача қабрини қучоғлаб ётволармиди, худо ўзи асрасин!
Шуҳрат ака бирдан хандон отиб кулиб юборди.
- Ҳа, нега куласиз? Нима мен сизга латифа айтяпманми тавба! Бу кишига дардингни айтсанг, кулиб ўтиришингизни қаранг!
- А шу бир кун ҳам яшамаганда билмайди хотин зотини. Агар сен айтгандек бизга ўхшаб узоқ йиллар бирга яшаб кейин айрилганда куйиб ҳам ўтирмасди,-кулди Шуҳрат ака.
- Яхши бўлади ҳаммаси. Бироз вақт беринг, ойи.
- Бир йилдан бери сендан чиқадиган гап фақат шу. Бунақа қайсарлигинг билан сен ўзингни ҳам, унинг руҳини ҳам, қолаверса бизни ҳам қийнаётганингни тушунмаяпсан!
- Нима қил дейсиз, нима қилай?
- Уйланасан, мен кўз остимга олиб қўйган бир қиз бор. Уйлансанг ҳаммаси изига тушиб кетади, Гулнозани ҳам 15 кунда унутасан қўясан.
- Кошкийди, она, ҳаммаси сиз айтгандек осонгина бўлса. Кошкийди…
- Унда нима қиласан, нима умрингни охиригача унинг қабрига қатнамоқчимисан?! Билиб қўй бола, мен сени бу абгор аҳволда юришинг учун ўстирмаганман! Ўзингни хароб қилишингга ҳеч қачон йўл қўймайман! Мени онам десанг, мен айтган қиз билан учрашувга чиқасан, тамом!
- Ҳўп, учрашдим ҳам дейлик, боринг ана уйландим ҳам дейлик, лекин менинг кўнглим унга илимаса бундан кимга нима бахт, нима фойда? Бировни боласини бахтсиз қиламиз-ку?
- Сен буёғидан ташвишланма, уйлансанг қизни ўзи сени ўзига илитиб олади, қандай илиганингни билмай ҳам қоласан ҳали.
- Гапниям жуда қотирасизда, ойи, ҳавойи бўлганимда ҳам эҳтимол сиз айтгандек бўларди. Майли учрашаман, лекин бундан ортиғини сўраманг-деб Беҳруз хонасига чиқиб кетди.
- Майли, ҳеч бўлмаганда учрашувга кўндирдим-ку, бу ҳам ёмон натижа эмас. У ёғи бир гап бўлар, олдин учрашув ўтсин,- ўйларди Дилором опа.
Кейин эшикдан унинг эри Шуҳрат ака кириб келди.
- Ўғлинг келдими?-сўради ўтиргач.
- Келди, ҳамма ёғи шалаббо бўлиб.
- Нега ахир машинада-ку?
- Вой, адаси-ей, ўғлингиз ҳар куни қабристонга боради-ку, ўша ерда ёмғирда қолганда! Мана бир йилдан бери аҳволи шу. Яхшиям гапирдим, қаттиқ ҳам гапирдим, фойдаси йўқ. Бугун онам десанг, учрашувга чиқасан дедим. Ўзингиз ҳам гаплашиб қўйинг, тўйга розилик берсин.
- Сал шошибсанда.
-Вой, ўғлингиз 28 ёшда бу сал кам ўттизда дегани. Ахир 20 ёшар бола эмаски, сал шошибсан десангиз, адаси.
- Мен яна бироз ўзига келсин деб айтгандим, ёш деганим йўқ.
- Мен ҳам тушунаман, унга оғир зарба бўлди. Севган қизидан жудо бўлди, бу қийин, лекин ўлганни кетидан ўлиб бўлмайди, яшашда давом этиш керак. Бу қанчалик қийин бўлмасин, ҳаётда давом этиш керак. Керагидан ортиқ аза тутди ўғлингиз. Етар энди, униям бахтли яшашга хаққи бор. Ахир бир йилдан бери қабрига боради, ҳар куни боради. Баъзан ўша ерда соатлаб қолиб кетади. Бу ҳам маъқул иш эмас, бу Аллоҳга хуш келмайди. Қолаверса, бунақа ҳар куни йўқлашлари билан у бечорани руҳини ҳам қийнаяпти. Ахир онаман, боламга жоним ачийди. Бу кетишда охири нима бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто,-кўзига ёш олди хотини.
- Э ваҳима қилмагин.
- Аҳволини кўрмаяпсизми? Бизни олдимизда кулган, ҳазил қилган бўлади-ю, ичи зимистон. Бутунлай чўкиб қолган. На бирор тўйга боради, на ўртоқларига қўшилади. Фақат уй-иш-қабристон бўлиб қолган буни йўналиши. Бу кетишда бир куни ўзини адо қилмасайди деб қўрқаман.
- Нафасингни иссиқ қилсанг-чи.
- Адаси, балки Беҳрузни дами ўткирроқ домла-помлага ўқиттириб юборармиза? Балки уни руҳи боламизга тинчлик бермаётгандир? Эшитишимча, кимнингдир яқини вафот этса, уни руҳи ўзига яқин одамни чақирармуш. Балки ўғлингиз ўзи яхши тушунмаётгандир нима қилаётганини а?
- Оббо, бирам воҳмасанки, қаердан оласан-а шунақа гапларни? Э қўй шунақа гапларни, ундан кўра овқатингни суз, қорним очди.
- Барибир кўнглим ғашда, ишқилиб илоҳим охири бахайр бўлсин. Йўқ, мен бир нарсага тушунолмайман. Шунақаям яхши кўрадими бировни, бир кун ҳам у билан яшамасдан шунча аза тутса, сиз билан менга ўхшаб 32 йил яшаб кейин айрилганида нима қиларди хайронман! Эрталабдан кечгача қабрини қучоғлаб ётволармиди, худо ўзи асрасин!
Шуҳрат ака бирдан хандон отиб кулиб юборди.
- Ҳа, нега куласиз? Нима мен сизга латифа айтяпманми тавба! Бу кишига дардингни айтсанг, кулиб ўтиришингизни қаранг!
- А шу бир кун ҳам яшамаганда билмайди хотин зотини. Агар сен айтгандек бизга ўхшаб узоқ йиллар бирга яшаб кейин айрилганда куйиб ҳам ўтирмасди,-кулди Шуҳрат ака.
👍27🥰2
- Э ҳазилингизам бор бўлсина, мен йиғлайман десам, бу кишим куламан дейди. Сиз доим устимдан кулинг! Жуда қийналиб қолибдиларда а мен билан шунча йил яшаб?! Агар сизга мен тегмаганимда сизни мана шу ҳар гапга ҳазил қўшиб турадиган феълингиз учун ҳеч ким тегмасди!
- Ҳо, шунақа дегин? Агар билсанг, эътиборинг учун тегаман деганлар сероб эди, сен қолиб кетмагин деб сенга уйланганман-яна кулди Шуҳрат ака.
- Э қўйинге, ундан кўра боламга овқат олиб чиқаман, деб энди ўрнидан тураман деганида эри Дилором опани тўхтатди.
- Бўпти, бўпти, ўтир, дарров аразламагин. Шунчаки сал ёришгин дедимда, онаси.
- Ўғлингиз билан бир гаплашиб кўринг сиз ҳам.
- Хўп, гаплашаман. Ҳадеб сиқилавермагин, соғлиғингниям ўйласангчи а?
Шу билан эрталаб Беҳруз нонуштага тушди.
- Ассалому алайкум, ада, яхшимисиз, яхши дам олдингизми? Ассалому алайкум, ойи, сиз яхшимисиз? Яхши ётиб турдингизми?
- Кел, болам, ўтир, ўзинг яхши дам олдингми?-деди онаси чой узатиб.
- Раҳмат. Ада, тинчликми эрталабдан кайфиятингиз йўқ?
- Ҳа энди сизни шарофатингиз биланда!
- Мен нима қилдим?
- Сен агар ўша қизга уйланмасанг, онанг бизни сихга тортади билиб қўй, бола!
- Вой-вой-вой, бу кишимни гапирётган гапини қаранг! Қачон шунақа дедим сизга?
- Эрталабдан уйланишми ада?
- Ҳа, бугундан бошлаб кун 24 соат мавзуйимиз уйланиш бўлади. Уйланмагунингча онанг сениям, мениям кўзимни очирмайди. Ўзингга раҳминг келмаса ҳам мени ўйлагин, бола.
- Ада ишга кечикяпман, кейин гапашамиз.
- Ишинг кутиб туради,-деди онаси.
Кеча ўзинг учрашувга рози бўлдинг-ку?
- Хўп мен тонаётганим йўқ-ку, учрашаман.
- Бўлди бугун учрашувга чиқасан.
- Нима?! Даррова?
- Нимаси дарров? Кечанинг ўзида қизни онаси билан гаплашдим, бугун соат 4 да қиз билан учрашув.
- Қизам рози бўлиб қўяқолибдида бир пасда!-деди Беҳруз.
- Ҳа рози бўлмай кўрсин-чи!
Шундай қош-кўзли йигитсан, бўйларингни гапирмасам ҳам бўлади. Тегса сендай йигитга тегадида, жон десин!
- Ҳа, нимасини айтасан, онанг энг суйган, ишонган ўғлини қўш қўллаб топшираман деётганида жон деб қолсин!- кулди Шуҳрат ака.
- Адаси, гапларингизни эшитган одам мени ёмон қайнона экан деб ўйлайди, ҳамма гапниям гап деб ҳазил қилаверадими одам?
- Гапирдим-қўйдим-да, нима гапириб ҳам бўлмайдими энди!
- Ойи, кеча эртага учрашувга чиқасан демагандингиз-ку?
- Кеча сен майли деганингдан кейин мен қизни онаси билан гаплашдим телефонда. Қизидан сўраган экан эртага соат 4 да учрашаман дебди.
- Менга кўзи учиб турган эканда!
- Нима?
- Ўзим шундоқ. 4 да вақтим йўқ, 5 га кўчиринг.
- Бугунча ишларингни қўйиб турсанг бўлмайдими а? Мен нима дейман, қандай кўчираман энди?
- Иложим йўқ, ойи. Соат 5 да уйимизга яқин хиёбонга тайин қиларсиз учрашувни.
- Ҳа хўп, хўп, болам. Сен у қизни бир кўргин, албатта ёқиб қолади сенга.
- Ада, фотиҳа қилинг, кетишим керак.
Кейин Беҳруз оёқ кийимини кияётиб, яхши ўтиринглар, деди.
- Қизни исмини ҳам сўрамадинг-ку?-деди онаси уни кузатишга чиқаркан.
- Аҳамияти йўқ-деб чиқиб кетди Беҳруз.
- Тавба, аҳамияти йўқмуш! Олдин қиз сенга тегаман десин. Шундай бир ажойиб, чиройли, ширингина қиз. Ҳам ўқимишли, муомалали.
- Ҳа энди сенам бироз тушунгинда ўғлингни, онаси. Ҳалиям унутмаган севгилисини.
- Унутади, Худо хоҳласа унутади. Шу қиз Беҳрузни кўнглини сал илитолса, уни унутади. Ҳали шошманг бу бекорга 5 га кўчиргани йўқ учрашувни. Олдин қабристонга бориб, кейин учрашувга келади.
- Майли энди қўйгин, у ёш бола эмаски, қўлидан ушлаб борма десанг. Кап-катта йигит, нима қилаётганини яхши билади.
- Бирам кенг феълингиз борки, дунёни сув босса, тўпиғингизга чиқай демайдия, тавба! Мен уни шу дарддан олиб чиқай деб куйинсам, сиз бўлсангиз юраверсин дейсиз!
- Мен ундай деётганим йўқ, агар уйланмайман деб тираб туриб олса қўлимиздан ҳеч нарса келмайди демоқчиман.
- Нега келмас экан?! Ахир биз унга киммиз? Қани бизга қарши бориб кўрсин-чи! Майли унга мен ёмон бўла қолай, лекин барибир уни бу ғурбатдан олиб чиқаман. Қийналиб дунёга келтирмагансизда билмайсиз, осонгина нима қила оламиз деб ўтираверасиз.
- Ҳо, шунақа дегин? Агар билсанг, эътиборинг учун тегаман деганлар сероб эди, сен қолиб кетмагин деб сенга уйланганман-яна кулди Шуҳрат ака.
- Э қўйинге, ундан кўра боламга овқат олиб чиқаман, деб энди ўрнидан тураман деганида эри Дилором опани тўхтатди.
- Бўпти, бўпти, ўтир, дарров аразламагин. Шунчаки сал ёришгин дедимда, онаси.
- Ўғлингиз билан бир гаплашиб кўринг сиз ҳам.
- Хўп, гаплашаман. Ҳадеб сиқилавермагин, соғлиғингниям ўйласангчи а?
Шу билан эрталаб Беҳруз нонуштага тушди.
- Ассалому алайкум, ада, яхшимисиз, яхши дам олдингизми? Ассалому алайкум, ойи, сиз яхшимисиз? Яхши ётиб турдингизми?
- Кел, болам, ўтир, ўзинг яхши дам олдингми?-деди онаси чой узатиб.
- Раҳмат. Ада, тинчликми эрталабдан кайфиятингиз йўқ?
- Ҳа энди сизни шарофатингиз биланда!
- Мен нима қилдим?
- Сен агар ўша қизга уйланмасанг, онанг бизни сихга тортади билиб қўй, бола!
- Вой-вой-вой, бу кишимни гапирётган гапини қаранг! Қачон шунақа дедим сизга?
- Эрталабдан уйланишми ада?
- Ҳа, бугундан бошлаб кун 24 соат мавзуйимиз уйланиш бўлади. Уйланмагунингча онанг сениям, мениям кўзимни очирмайди. Ўзингга раҳминг келмаса ҳам мени ўйлагин, бола.
- Ада ишга кечикяпман, кейин гапашамиз.
- Ишинг кутиб туради,-деди онаси.
Кеча ўзинг учрашувга рози бўлдинг-ку?
- Хўп мен тонаётганим йўқ-ку, учрашаман.
- Бўлди бугун учрашувга чиқасан.
- Нима?! Даррова?
- Нимаси дарров? Кечанинг ўзида қизни онаси билан гаплашдим, бугун соат 4 да қиз билан учрашув.
- Қизам рози бўлиб қўяқолибдида бир пасда!-деди Беҳруз.
- Ҳа рози бўлмай кўрсин-чи!
Шундай қош-кўзли йигитсан, бўйларингни гапирмасам ҳам бўлади. Тегса сендай йигитга тегадида, жон десин!
- Ҳа, нимасини айтасан, онанг энг суйган, ишонган ўғлини қўш қўллаб топшираман деётганида жон деб қолсин!- кулди Шуҳрат ака.
- Адаси, гапларингизни эшитган одам мени ёмон қайнона экан деб ўйлайди, ҳамма гапниям гап деб ҳазил қилаверадими одам?
- Гапирдим-қўйдим-да, нима гапириб ҳам бўлмайдими энди!
- Ойи, кеча эртага учрашувга чиқасан демагандингиз-ку?
- Кеча сен майли деганингдан кейин мен қизни онаси билан гаплашдим телефонда. Қизидан сўраган экан эртага соат 4 да учрашаман дебди.
- Менга кўзи учиб турган эканда!
- Нима?
- Ўзим шундоқ. 4 да вақтим йўқ, 5 га кўчиринг.
- Бугунча ишларингни қўйиб турсанг бўлмайдими а? Мен нима дейман, қандай кўчираман энди?
- Иложим йўқ, ойи. Соат 5 да уйимизга яқин хиёбонга тайин қиларсиз учрашувни.
- Ҳа хўп, хўп, болам. Сен у қизни бир кўргин, албатта ёқиб қолади сенга.
- Ада, фотиҳа қилинг, кетишим керак.
Кейин Беҳруз оёқ кийимини кияётиб, яхши ўтиринглар, деди.
- Қизни исмини ҳам сўрамадинг-ку?-деди онаси уни кузатишга чиқаркан.
- Аҳамияти йўқ-деб чиқиб кетди Беҳруз.
- Тавба, аҳамияти йўқмуш! Олдин қиз сенга тегаман десин. Шундай бир ажойиб, чиройли, ширингина қиз. Ҳам ўқимишли, муомалали.
- Ҳа энди сенам бироз тушунгинда ўғлингни, онаси. Ҳалиям унутмаган севгилисини.
- Унутади, Худо хоҳласа унутади. Шу қиз Беҳрузни кўнглини сал илитолса, уни унутади. Ҳали шошманг бу бекорга 5 га кўчиргани йўқ учрашувни. Олдин қабристонга бориб, кейин учрашувга келади.
- Майли энди қўйгин, у ёш бола эмаски, қўлидан ушлаб борма десанг. Кап-катта йигит, нима қилаётганини яхши билади.
- Бирам кенг феълингиз борки, дунёни сув босса, тўпиғингизга чиқай демайдия, тавба! Мен уни шу дарддан олиб чиқай деб куйинсам, сиз бўлсангиз юраверсин дейсиз!
- Мен ундай деётганим йўқ, агар уйланмайман деб тираб туриб олса қўлимиздан ҳеч нарса келмайди демоқчиман.
- Нега келмас экан?! Ахир биз унга киммиз? Қани бизга қарши бориб кўрсин-чи! Майли унга мен ёмон бўла қолай, лекин барибир уни бу ғурбатдан олиб чиқаман. Қийналиб дунёга келтирмагансизда билмайсиз, осонгина нима қила оламиз деб ўтираверасиз.
👍16🥰1