Bu rasmlar dunyoga qarashingizni o‘zgartiradi✨🫶
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🔥4👍2👏1
УКАЖОНИМ
Ойни қучгим келса, нарвоним бўлган,
Оғир юкларимга карвоним бўлган,
Бошимни йўқотсам сарбоним бўлган,
Қадри осмонларга тенг бўлган укам.
Ўзига дард келса кўниб кетади,
Менинг дардим учун синиб кетади,
Қучсам дадам иси келиб кетади,
Дадам каби кўнгли кенг бўлган укам.
Томири туташган томирларимга,
Ҳамрохим болалик даврларимга
Ягона мухлисим илк шеьрларимга
Юзлар ичра ўзи минг бўлган укам
Борсам қучоғини очиб туради,
Мехрин йўлларимга сочиб туради,
Қувониб, осмонга учиб туради,
Ўн беш қоронғуда кун бўлган укам.
Юраги осмондек, меҳричи - денгиз,
Жигарлар бирлашган жойи бир илдиз,
Ҳар недан қадрлим, ҳар недан азиз,
Қадри осмонларга тенг бўлган укам.
Дадам каби кўнгли кенг бўлган укам
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ойни қучгим келса, нарвоним бўлган,
Оғир юкларимга карвоним бўлган,
Бошимни йўқотсам сарбоним бўлган,
Қадри осмонларга тенг бўлган укам.
Ўзига дард келса кўниб кетади,
Менинг дардим учун синиб кетади,
Қучсам дадам иси келиб кетади,
Дадам каби кўнгли кенг бўлган укам.
Томири туташган томирларимга,
Ҳамрохим болалик даврларимга
Ягона мухлисим илк шеьрларимга
Юзлар ичра ўзи минг бўлган укам
Борсам қучоғини очиб туради,
Мехрин йўлларимга сочиб туради,
Қувониб, осмонга учиб туради,
Ўн беш қоронғуда кун бўлган укам.
Юраги осмондек, меҳричи - денгиз,
Жигарлар бирлашган жойи бир илдиз,
Ҳар недан қадрлим, ҳар недан азиз,
Қадри осмонларга тенг бўлган укам.
Дадам каби кўнгли кенг бўлган укам
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
📚Ҳаётимсан!
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
3-қисм
- Адаси, эртага бир Музроб бобони йўқлаб келмоқчиман. Анча бўлиб кетди бориб йўқлолмадим ҳам,-деди Хаётхон опа бошини газетадан кўтармай ўтирган эрига.
- Майли бориб кел, мен ҳам ўтардим, лекин иложим йўқ ишлар жуда кўп. Анча бўлди ростдан ҳам бориб келмадик. У кишини ҳам ёлғонимизга аралаштирганмиз, зўрға кўнгандилар ўзиям. Шунгаям бир йил бўлибди. Шу вақт ичида ҳеч боролмадик. Эртага ўтиб келақол, Ҳаёт.
- Хўп, яхши бўларди. Дилшод ака, нима деб ўйлайсиз Беҳруз уйланганмикин?
- Албатта уйланиб кетган бўлса керак, ахир ёши ҳам 30 ларга бориб қолган эди шекилли, ота-онасиям қўймайди менимча. Ўтирмайди-ку қизингга бир йил аза тутиб.
- Яхши йигит эдида. Куёвинг борми деса, бор дегулик!
- Нима ҳам қила оласан энди, қизимизни пешонаси шунақа экан.
- Ўшанда хизмат сафаридан қайтганида, эшитган заҳоти уйимизга етиб келганди. Ўша кунги ҳолати ҳали кўз олдимдан кетмайди. Кўзларидан дувиллаб ёш оқиб турарди, менга қайта-қайта ёлғон денг, қизим ўлмаган, қизим тирик денг деб ёлворганди. Шуларни эсласам бағри дилим ўртаниб кетади,-ёшларини артди Ҳаётхон опа. –Мана шу уни қабри деб кўрсатган жойимда эса қабрнинг ёнига тиз чўкиб, унсиз йиғлашлари мени ҳозиргача қийнаб келади. Ўша пайтда уни бир кўрсангиз эди.
- Бўлди энди эслайвериб ҳадеб одамни эзмагин, Ҳаёт. Ундан кўра Худодан сўра йигит уйланган бўлсин, қизингни унутган бўлсин. Агар акси бўлиб чиқса, бир умр виждон азобида қоласан билиб қўй.
- Нега ундай дейсиз, адаси? Ахир биз ҳам атай шундай қилмадик-ку? Буни ҳеч ким билмаса ҳам сиз биласиз-ку?
- Барибир унга ҳақиқатни айтиш керак эди. Гапирсам, ўшанда иккаланг бир бўлиб мени йиғи-сиғиларинг билан қўрқитиб кўндирдиларинг.
- Хўш қандай айтардик унга ўзингиз бир ўйланг? Агар у билганида қизингиздан ҳеч қачон воз кечмасди, ана ўшанда ҳақиқатдан ҳам йигит увол бўларди. Қолаверса, мени қизингиз кўндирди, йиғлайвериб, бошқа иложимиз қолмаганди. Бу қизингизни хоҳиши эди. Ишқилиб Беҳруз уйланиб кетган бўлсин.
- Эҳҳ… билмадим, Ҳаёт, билмадим… нима иш бўлган бўлса бўлиб ўтди ҳаммаси. Энди гапирганданам, надоматданам фойда йўқ.
- Қизинг қачон қайтаркан?
- Яқин кунларда қайтаман деяпти.
- Бир йил кўрмадик ўзиям, жуда соғинди одам.
- Мен ҳам роса соғинганман болажонимни, илоҳим соғ-омон келиб олсин.
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
3-қисм
- Адаси, эртага бир Музроб бобони йўқлаб келмоқчиман. Анча бўлиб кетди бориб йўқлолмадим ҳам,-деди Хаётхон опа бошини газетадан кўтармай ўтирган эрига.
- Майли бориб кел, мен ҳам ўтардим, лекин иложим йўқ ишлар жуда кўп. Анча бўлди ростдан ҳам бориб келмадик. У кишини ҳам ёлғонимизга аралаштирганмиз, зўрға кўнгандилар ўзиям. Шунгаям бир йил бўлибди. Шу вақт ичида ҳеч боролмадик. Эртага ўтиб келақол, Ҳаёт.
- Хўп, яхши бўларди. Дилшод ака, нима деб ўйлайсиз Беҳруз уйланганмикин?
- Албатта уйланиб кетган бўлса керак, ахир ёши ҳам 30 ларга бориб қолган эди шекилли, ота-онасиям қўймайди менимча. Ўтирмайди-ку қизингга бир йил аза тутиб.
- Яхши йигит эдида. Куёвинг борми деса, бор дегулик!
- Нима ҳам қила оласан энди, қизимизни пешонаси шунақа экан.
- Ўшанда хизмат сафаридан қайтганида, эшитган заҳоти уйимизга етиб келганди. Ўша кунги ҳолати ҳали кўз олдимдан кетмайди. Кўзларидан дувиллаб ёш оқиб турарди, менга қайта-қайта ёлғон денг, қизим ўлмаган, қизим тирик денг деб ёлворганди. Шуларни эсласам бағри дилим ўртаниб кетади,-ёшларини артди Ҳаётхон опа. –Мана шу уни қабри деб кўрсатган жойимда эса қабрнинг ёнига тиз чўкиб, унсиз йиғлашлари мени ҳозиргача қийнаб келади. Ўша пайтда уни бир кўрсангиз эди.
- Бўлди энди эслайвериб ҳадеб одамни эзмагин, Ҳаёт. Ундан кўра Худодан сўра йигит уйланган бўлсин, қизингни унутган бўлсин. Агар акси бўлиб чиқса, бир умр виждон азобида қоласан билиб қўй.
- Нега ундай дейсиз, адаси? Ахир биз ҳам атай шундай қилмадик-ку? Буни ҳеч ким билмаса ҳам сиз биласиз-ку?
- Барибир унга ҳақиқатни айтиш керак эди. Гапирсам, ўшанда иккаланг бир бўлиб мени йиғи-сиғиларинг билан қўрқитиб кўндирдиларинг.
- Хўш қандай айтардик унга ўзингиз бир ўйланг? Агар у билганида қизингиздан ҳеч қачон воз кечмасди, ана ўшанда ҳақиқатдан ҳам йигит увол бўларди. Қолаверса, мени қизингиз кўндирди, йиғлайвериб, бошқа иложимиз қолмаганди. Бу қизингизни хоҳиши эди. Ишқилиб Беҳруз уйланиб кетган бўлсин.
- Эҳҳ… билмадим, Ҳаёт, билмадим… нима иш бўлган бўлса бўлиб ўтди ҳаммаси. Энди гапирганданам, надоматданам фойда йўқ.
- Қизинг қачон қайтаркан?
- Яқин кунларда қайтаман деяпти.
- Бир йил кўрмадик ўзиям, жуда соғинди одам.
- Мен ҳам роса соғинганман болажонимни, илоҳим соғ-омон келиб олсин.
👍11
Беҳруз уйга боргач, овқатланиб хонасига чиқди. Уни хаёлидан Музроб бобонинг айтганлари ҳеч кетмасди. Сизга қарасам виждоним қийналади, куйиб кетаман, дедиларми? Лекин нимага айнан менга қарата бу сўзларни айтдилар. Раҳмим келяпти деганида-ку, тушунса бўларди, лекин нима учун виждон ҳақида гапирдилар экан. Бу билан нима демоқчи бўлдилар, нимани назарда тутгандилар бу гапларни гапираётганда хайронман. Сабабини сўрасам гапни бошқа томонга буриб юбордилар. Демак, мен билмайдиган нимадир бор. Лекин нима бўлиши мумкин? Беҳруз узоқ шу хаёллар билан ўйчан ўтирди. Кейин ўйлайвериб боши ғувиллаб кетди. Энди буни нима аҳамияти бор... барибир У энди йўқ-ку... нима яширишган бўлса ҳам энди Гулноз ҳеч қачон қайтмайди... Беҳруз шу ўйлар билан ухлаб қолди.
Беҳруз эртаси куни ишларини тугатиб, энди кетмоқчи бўлиб турганда, уни бошлиқлар хонасига чақиришди.
- Ассаломалекум, Ботир Раҳимович, мумкинми? -деди Беҳруз хонага киргач.
- Албатта, кираверинг, Беҳруз, марҳамат ўтиринг.
- Раҳмат-деб кўрсатилган жойига ўтирди.
- Ишлар яхшими? Ҳаммаси жойидами?
- Ҳа, яхши. Ҳаммаси жойида. Чақиртирган экансиз?
- Бир масалада сиз билан гаплашиб олмоқчийдим.
- Эшитаман?
- Беҳруз, сизни анчадан бери биламан, жуда бошқарувчан, ақлли, масъулиятли ходимсиз. Шунинг учун бу вазифани сиздан бошқасига ишонолмайман.
- Тинчликми ўзи, Ботир Раҳимович?
- Тинчлик, тинчлик. Хабарингиз бор, яқинда бир йирик хусусий компания билан узоқ муддатли шартномани имзоладик.
- Ҳа, албатта хабарим бор.
- Хуллас, улар биздан бир йилга маркетинг-менежмент бошқарувини профессионал даражада тушуниб, иш олиб борадиган ходимни сўрашяпти. Мен уларга сизни тавсия қилдим. Бу ерда ишларимиз яхши, қолаверса, қўл остингиздаги ходимларингиз бу ерни эплаб туришади. Сиз ҳозир уларга кўпроқ кераксиз. Биз ишончли ҳамкор
бўлганимиз учун биздан илтимос қилишяпти. Бир йил ўша ерда маркетинг-менежмент бўлимини бошқарасиз, ишларни йўлга қўясиз, ҳам иш ўргатасиз. Нима дейсиз, Беҳруз, бу менимча ёмон имконият эмас. Маошни эса икки барабор кўп оласиз.
- Очиғи сал кутилмаган таклиф бўлди.
- Менимча, бу яхши имконият, ҳам яна тажриба орттирасиз. Қолаверса улар хориж давлатлари билан ҳам иш олиб боришади, сиз эса тилни биласиз, айнан уларга зарур ходимсиз. Мен ҳам бошида сиздек ишчан ва лаёқатли ходимимни бир йилга беришни истамадим, лекин ўйлаб кўрсам бу ҳаммага ҳар томонлама яхши бўлади. Бу компаниямиз келажаги учун ҳам жуда керак. Ҳамкорларимизни бизга ишонч билдиришаётгани эса бу яхши. Қолаверса бу ерга ҳафтада бир марта келиб, ишларни бошқариб турасиз, бу ер ҳам назоратингиз остида бўлади. У ерда сиз хоҳлагандек шароитни яратиб беришади. Ўз хонангиз, ёрдамчингиз бўлади албатта. Яхшилаб ўйлаб кўринг, бироқ бизни кўп куттирманг.
- Хўп бўлади, мен яхшилаб ўйлаб кўрай.
- Яхши, унда сизга руҳсат, борақолинг.
- Ишончингиз учун катта раҳмат! Яхши қолинг,-дея хонадан чиқди Беҳруз.
Кейин ҳар доимгидек гул олиб, қабристон томон йўл олди. Йўлда кетиб борар экан, раҳбарининг гапларини ўйлади. Ёмон таклиф эмасди, ҳар томонлама келажаги, юксалиши, карьераси учун ажойиб таклиф, ажойиб имконият эди. Лекин Беҳруз табиатан янгиликларни қабул қилиши қийин эди. Ҳар қандай янгиликни жуда секинлик ва қийинчилик билан қабул қилар, кўникиши қийин бўларди.
Ўзгаришларни эса деярли ёқтирмасди. Энди яхшилаб ўйлаб кўриши керак. У машинасини четга олиб, қабристонга кирди.
- Яхшимисан, гулим? Яхши ётибсанми? Узр, бугун сал куттириб қўйдим сени? Бошлиғимни ёнида сал ушланиб қолдим. Биласанми, менга бир йилга бошқа бир хусусий компаниянинг маркетинг-менежмент бўлимини бошқариб, ишни йўлга қўйиб беришимни сўрашяпти. Катта бир лойиҳа устида иш бошлаганмиз, шунинг учун ҳамкорларга мени номзодимни тавсия қилишибди. Хорижий давлатлар билан ҳам иш олиб борилади, умуман олганда бу жуда зўр имконият. Лекин мени биласан-ку, бунақа нарсаларни тез қабул қилиб кетолмайман. Яхшилаб ўйлаб кўришим керак. Агар ҳозир сен ёнимда бўлганингда, мени бунга албатта кўндирган бўлардинг. Бироз ўйлаб олай, кейин бир гап бўлар. Ҳая, ишдан гапириб сениям бошингни қотириб юбордим, кечир.
Беҳруз эртаси куни ишларини тугатиб, энди кетмоқчи бўлиб турганда, уни бошлиқлар хонасига чақиришди.
- Ассаломалекум, Ботир Раҳимович, мумкинми? -деди Беҳруз хонага киргач.
- Албатта, кираверинг, Беҳруз, марҳамат ўтиринг.
- Раҳмат-деб кўрсатилган жойига ўтирди.
- Ишлар яхшими? Ҳаммаси жойидами?
- Ҳа, яхши. Ҳаммаси жойида. Чақиртирган экансиз?
- Бир масалада сиз билан гаплашиб олмоқчийдим.
- Эшитаман?
- Беҳруз, сизни анчадан бери биламан, жуда бошқарувчан, ақлли, масъулиятли ходимсиз. Шунинг учун бу вазифани сиздан бошқасига ишонолмайман.
- Тинчликми ўзи, Ботир Раҳимович?
- Тинчлик, тинчлик. Хабарингиз бор, яқинда бир йирик хусусий компания билан узоқ муддатли шартномани имзоладик.
- Ҳа, албатта хабарим бор.
- Хуллас, улар биздан бир йилга маркетинг-менежмент бошқарувини профессионал даражада тушуниб, иш олиб борадиган ходимни сўрашяпти. Мен уларга сизни тавсия қилдим. Бу ерда ишларимиз яхши, қолаверса, қўл остингиздаги ходимларингиз бу ерни эплаб туришади. Сиз ҳозир уларга кўпроқ кераксиз. Биз ишончли ҳамкор
бўлганимиз учун биздан илтимос қилишяпти. Бир йил ўша ерда маркетинг-менежмент бўлимини бошқарасиз, ишларни йўлга қўясиз, ҳам иш ўргатасиз. Нима дейсиз, Беҳруз, бу менимча ёмон имконият эмас. Маошни эса икки барабор кўп оласиз.
- Очиғи сал кутилмаган таклиф бўлди.
- Менимча, бу яхши имконият, ҳам яна тажриба орттирасиз. Қолаверса улар хориж давлатлари билан ҳам иш олиб боришади, сиз эса тилни биласиз, айнан уларга зарур ходимсиз. Мен ҳам бошида сиздек ишчан ва лаёқатли ходимимни бир йилга беришни истамадим, лекин ўйлаб кўрсам бу ҳаммага ҳар томонлама яхши бўлади. Бу компаниямиз келажаги учун ҳам жуда керак. Ҳамкорларимизни бизга ишонч билдиришаётгани эса бу яхши. Қолаверса бу ерга ҳафтада бир марта келиб, ишларни бошқариб турасиз, бу ер ҳам назоратингиз остида бўлади. У ерда сиз хоҳлагандек шароитни яратиб беришади. Ўз хонангиз, ёрдамчингиз бўлади албатта. Яхшилаб ўйлаб кўринг, бироқ бизни кўп куттирманг.
- Хўп бўлади, мен яхшилаб ўйлаб кўрай.
- Яхши, унда сизга руҳсат, борақолинг.
- Ишончингиз учун катта раҳмат! Яхши қолинг,-дея хонадан чиқди Беҳруз.
Кейин ҳар доимгидек гул олиб, қабристон томон йўл олди. Йўлда кетиб борар экан, раҳбарининг гапларини ўйлади. Ёмон таклиф эмасди, ҳар томонлама келажаги, юксалиши, карьераси учун ажойиб таклиф, ажойиб имконият эди. Лекин Беҳруз табиатан янгиликларни қабул қилиши қийин эди. Ҳар қандай янгиликни жуда секинлик ва қийинчилик билан қабул қилар, кўникиши қийин бўларди.
Ўзгаришларни эса деярли ёқтирмасди. Энди яхшилаб ўйлаб кўриши керак. У машинасини четга олиб, қабристонга кирди.
- Яхшимисан, гулим? Яхши ётибсанми? Узр, бугун сал куттириб қўйдим сени? Бошлиғимни ёнида сал ушланиб қолдим. Биласанми, менга бир йилга бошқа бир хусусий компаниянинг маркетинг-менежмент бўлимини бошқариб, ишни йўлга қўйиб беришимни сўрашяпти. Катта бир лойиҳа устида иш бошлаганмиз, шунинг учун ҳамкорларга мени номзодимни тавсия қилишибди. Хорижий давлатлар билан ҳам иш олиб борилади, умуман олганда бу жуда зўр имконият. Лекин мени биласан-ку, бунақа нарсаларни тез қабул қилиб кетолмайман. Яхшилаб ўйлаб кўришим керак. Агар ҳозир сен ёнимда бўлганингда, мени бунга албатта кўндирган бўлардинг. Бироз ўйлаб олай, кейин бир гап бўлар. Ҳая, ишдан гапириб сениям бошингни қотириб юбордим, кечир.
👍24
Гулим, сен у ерда ҳурлар билан бўлсанг керак-а? Шу ҳақида бир ўқигандим. Бу дунёдан бокира бўлиб кетган қизлар у дунёда ҳурга айланишаркан. Унда сен янаям очилиб кетган бўлсанг керага? Сени жудаям кўргим келяпти, соғиндим.... йиғламайман дейман-у, кўзларимга ёш келаверса нима қилай айт? Худди мазмунини йўқотиб қўйган бир нотавонга ўхшайман. Ҳеч нарсада бир мазмун йўқдек, ишонасанми? Майли, сениям юрагингни эзмай. Айт-чи, сизлардаям ёмғир, қор борми? Ҳозир ҳаво бироз салқин. Ҳадемай қиш келади. Сизлардаям совуқ бўладими, гулим? Хавотир оляпман... совуққина ерда ётибсан... мен эса... Гулим, айт-чи у ерда ҳур йигитлар ҳам борми? Уйланмасдан жони узилган йигитлар ҳам ҳур ҳисобланишадими? Нега сўраяпсиз дейсанми? Биласан-ку рашким ёмон, улар сенга гап отишмаяптими ишқилиб? Кулма, мен сендан жиддий сўраяпман.
- Болам,-деди унга яқин келиб Музроб бобо.
-Ассалому-алайкум, бобо, яхшимисиз?-ўрнидан туриб сўрашди Беҳруз.
- Воалайкум-ассалом, ўзингиз яхшимисиз?
- Раҳмат, чарчаб қолмадингизми?
- Бугун кайфиятингиз яхши, куляпсиз.
- Ҳалиги унга бугунги кунимни қандай ўтганини айтиб бераётгандим.
- Болам, биламан бу менинг ишим эмас, лекин яна қанча шундай юрмоқчисиз? Ахир бир йилдан ошди, ҳалиям аҳволингиз шу. Ҳар куни келасиз, худди девоналардек қабр билан гаплашиб ўтирасиз. Сизни кўриб жоним ачийди, юрагим куяди...
- Жиннига ўхшаб демоқчимисиз, бобо,-деди Беҳруз жудаям синиқ оҳангда ердан нигоҳларини узмай.
- Йўқ, ундай деганим йўқ. Лекин сиз шундай давом этсангиз, бир кун эсдан оғишингиз ҳам ҳеч гап эмас, Беҳруз. Нега қабул қилолмаяпсиз буни, нега кўниколмаяпсиз? Ахир у энди сизнинг ҳаётингизда йўқ, сиз давом этишингиз керак, оила қуриб, фарзандли бўлишингиз керак. Бу таҳлит яшолмайсиз ахир.
- Бобо...
- Шошманг, эшитинг. Йигит кишисиз, оғирроқ бўлинг, ўзингизни қўлга олинг, етар энди. Бу ҳолатингизни суйган инсонингиз ҳам қабул қилмаган бўларди. У сизни бу аҳволда кўришни истамаган бўларди. Эртага у дунёда унинг кўзларига қандай қарайсиз? Уйланинг, фарзандли бўлинг. Инсон ўзидан фарзанд қолдириши керак, ёлғизлик фақат Аллоҳга ярашади, ўғлим. Эртага ортингиздан сизнинг хаққингизга дуо қиладиган солиҳ фарзандларни тарбиялаб, камолга етқазсангиз, суйганингиз ҳам сиздан рози бўлади. Бир ривоятни эшитганмисиз? Бир куни ҳазрат Навоийдан сўрашибди: “Тақсир сиз уйланмадингиз, бутун умр ўзингизни илмга бағишладингиз, ибодатга бағишладингиз. Бизнингча, сиз жаннатнинг энг тўрида бўлсангиз керак?” Шунда ҳазрат Навоий: “Йўқ, мен жаннатнинг энг сўнгги пойларида бўламан. Чунки менинг ортимда хаққимга дуо қилгувчи фарзандларим йўқ” деб жавоб берган эканлар.
- Менинг гулим жаннатга ҳур бўлиб кетди, майли мен эртага жаннатнинг энг сўнгги пойгакларида бўлсам ҳам розиман. Фақат гулим жаннат тўрларида бўлса бўлди мен учун.
- Нега тушунгингиз келмайди ахир, у йўқ, йўқ! Тақдир сизларни боғламаган экан. Тақдирга тан беринг, буни қабул қилинг, ҳар куни бу ерга келиб, қабр билан девоналардек гаплашиб ўтиришни бас қилинг энди! -деб Музроб бобонинг кўзларидан ёш думалади, овози ҳам титраб чиқди.
- Бобо, сизга нима бўлди? Яхшимисиз?
Уни ҳеч бу аҳволда кўрмаган Беҳруз гангиб қолди.
- Эҳ, болам...кошкийди яхши бўлолсам... кошкийди... Сизга қараб кундан-кунга эзилиб кетяпман. Эй, Аллоҳ ўзинг кечир, мендек иложсиз қолган бандангни кечир. Сиз ҳам кечиринг, болам, кечиринг,-деб секин кета бошлади бобо.
- Бобо, шошманг,-деб унга етиб олди Беҳруз. –Нега кечирим сўраяпсиз? Нега охирги пайтларда бунақа гапларни гапирадиган бўлиб қолдингиз? Мен билмайдиган бирор гап борми?
- Агар шу аҳволда юришингизни билганимда эди... икки дунё бир бўлса ҳам асло бунга рози бўлмасдим, асло!
- Болам,-деди унга яқин келиб Музроб бобо.
-Ассалому-алайкум, бобо, яхшимисиз?-ўрнидан туриб сўрашди Беҳруз.
- Воалайкум-ассалом, ўзингиз яхшимисиз?
- Раҳмат, чарчаб қолмадингизми?
- Бугун кайфиятингиз яхши, куляпсиз.
- Ҳалиги унга бугунги кунимни қандай ўтганини айтиб бераётгандим.
- Болам, биламан бу менинг ишим эмас, лекин яна қанча шундай юрмоқчисиз? Ахир бир йилдан ошди, ҳалиям аҳволингиз шу. Ҳар куни келасиз, худди девоналардек қабр билан гаплашиб ўтирасиз. Сизни кўриб жоним ачийди, юрагим куяди...
- Жиннига ўхшаб демоқчимисиз, бобо,-деди Беҳруз жудаям синиқ оҳангда ердан нигоҳларини узмай.
- Йўқ, ундай деганим йўқ. Лекин сиз шундай давом этсангиз, бир кун эсдан оғишингиз ҳам ҳеч гап эмас, Беҳруз. Нега қабул қилолмаяпсиз буни, нега кўниколмаяпсиз? Ахир у энди сизнинг ҳаётингизда йўқ, сиз давом этишингиз керак, оила қуриб, фарзандли бўлишингиз керак. Бу таҳлит яшолмайсиз ахир.
- Бобо...
- Шошманг, эшитинг. Йигит кишисиз, оғирроқ бўлинг, ўзингизни қўлга олинг, етар энди. Бу ҳолатингизни суйган инсонингиз ҳам қабул қилмаган бўларди. У сизни бу аҳволда кўришни истамаган бўларди. Эртага у дунёда унинг кўзларига қандай қарайсиз? Уйланинг, фарзандли бўлинг. Инсон ўзидан фарзанд қолдириши керак, ёлғизлик фақат Аллоҳга ярашади, ўғлим. Эртага ортингиздан сизнинг хаққингизга дуо қиладиган солиҳ фарзандларни тарбиялаб, камолга етқазсангиз, суйганингиз ҳам сиздан рози бўлади. Бир ривоятни эшитганмисиз? Бир куни ҳазрат Навоийдан сўрашибди: “Тақсир сиз уйланмадингиз, бутун умр ўзингизни илмга бағишладингиз, ибодатга бағишладингиз. Бизнингча, сиз жаннатнинг энг тўрида бўлсангиз керак?” Шунда ҳазрат Навоий: “Йўқ, мен жаннатнинг энг сўнгги пойларида бўламан. Чунки менинг ортимда хаққимга дуо қилгувчи фарзандларим йўқ” деб жавоб берган эканлар.
- Менинг гулим жаннатга ҳур бўлиб кетди, майли мен эртага жаннатнинг энг сўнгги пойгакларида бўлсам ҳам розиман. Фақат гулим жаннат тўрларида бўлса бўлди мен учун.
- Нега тушунгингиз келмайди ахир, у йўқ, йўқ! Тақдир сизларни боғламаган экан. Тақдирга тан беринг, буни қабул қилинг, ҳар куни бу ерга келиб, қабр билан девоналардек гаплашиб ўтиришни бас қилинг энди! -деб Музроб бобонинг кўзларидан ёш думалади, овози ҳам титраб чиқди.
- Бобо, сизга нима бўлди? Яхшимисиз?
Уни ҳеч бу аҳволда кўрмаган Беҳруз гангиб қолди.
- Эҳ, болам...кошкийди яхши бўлолсам... кошкийди... Сизга қараб кундан-кунга эзилиб кетяпман. Эй, Аллоҳ ўзинг кечир, мендек иложсиз қолган бандангни кечир. Сиз ҳам кечиринг, болам, кечиринг,-деб секин кета бошлади бобо.
- Бобо, шошманг,-деб унга етиб олди Беҳруз. –Нега кечирим сўраяпсиз? Нега охирги пайтларда бунақа гапларни гапирадиган бўлиб қолдингиз? Мен билмайдиган бирор гап борми?
- Агар шу аҳволда юришингизни билганимда эди... икки дунё бир бўлса ҳам асло бунга рози бўлмасдим, асло!
👍15👏1
- Сўзларингизни тушунмаяпман?
- Айтолмайман, болам, айтолмайман! Ёнингизда гуноҳкорман, кечиринг.
- Бобо, тинчланинг, сизга нималар бўляпти?-уни ўриндиққа ўтқазди Беҳруз.
- Кечиринг, мени кечиринг....
- Нима учун кечирим сўраяпсиз ахир?-тоқатсизланди Беҳруз.
- Аллоҳ гувоҳлигида сўз берганман, болам, айтолмайман. Илтимос мени қийнаманг.
- Мендан нимани бунчалик яширяпсиз? Ёлвораман айтинг?
- Олдинига бу ҳол ўтиб кетар дедим, кўниколмаяпти дедим. Бир-икки ойда ўзига келиб, оила қуриб кетарсиз деб умид қилдим. Лекин сиз бир йил бўлса ҳамки, ҳамон ундан кўнгил узолмаяпсиз. Сизни бундай кўриб эса менинг юрагим куйиб кул бўлади, болам,-дея кўзларидан ёш оқди бобонинг.
- Яхши бобо, яхши. Фақат тинчланинг, ўзингизни босинг. Майли сўрамайман, фақат илтимос, тинчланинг. Нима бўлган бўлса ҳам энди У қайтмайди, шунинг учун аҳамияти йўқ буларнинг. Сиз куйинманг, сув олиб келайми, ичасизми?
- Илтимос хонамдан бир пиёла сув келтирсангиз.
- Албатта, ҳозир олиб келаман, мен ҳозир,-дея бобонинг хонаси томон юриб кетди Беҳруз.
У чолга нималар бўлаётганини тушунолмасди. Ахир уни ҳеч бу аҳволда кўрмаганди Беҳруз. Олдин ҳам кўп бора уйланинг, оила қуринг, фарзандли бўлинг дерди, лекин охирги 2-3 сафардан бери мутлақо ўзгариб қолган. Нима гап ўтганки, уни виждон азоби бунчалар қийнаяпти, бот-бот кечирим сўраяпти. Беҳруз ҳар қанча ўйласа ҳам ўйига етолмасди.
Шу пайт қабристонга кириб келган Ҳаётхон опа Музроб бобони ўриндиқда ўтирганини кўриб унинг ёнига келиб салом берди.
- Ассалому-алайкум, ота, яхшимисиз?
- Сиз?! Воалайкум-ассалом, яхшимисиз? Келинг ўтиринг дея ёнидан жой кўрсатди бобо.
- Ота яхшимисиз? Тузукмисиз, кўринишингиз бир аҳвол?-деди унинг ёнига ўтириб.
- Эҳ..... қизим, мана бир йилдирки, мени виждон азоби куйдиряпти. Сизни топай десам манзилингизни ҳам, телефонингизни ҳам билмайман. Ўзингиз ҳам ўшандан бери бошқа келмадингиз.
- Кечиринг, ота, биз ҳам яқинда қайтдик Тошкентга. Ўзимиз билан бўлиб сиздан ҳам хабар ололмадик. Илтимос бизни кечиринг.
- Хато қилдик, жоним қизим, хато қилдик.
- Ота, тинчликми ўзи? Нега ундай деяпсиз, нега кўринишингиз бу аҳвол, нима бўлди ўзи?
- Билмайсиз, болам, билмайсиз. Мен агар олдин шундай бўлишини билганимда ҳеч қачон ёлғонингизга аралашмаган бўлардим, ҳеч қачон. Беҳруз...
- Беҳруз?-деди ажабланган ҳолда бобонинг гапини бўлди Ҳаётхон опа. –Унга нима бўлди?
- Сиз ўшанда Беҳрузни бу ерга олиб келиб, бегона қабрни қизимнинг қабри деб кўрсатган кунингиздан бошлаб Беҳруз ҳар куни шу қабрга келади, қўлида албатта бир дона қизил атиргул бўлади. Бир кун ҳам буни канда қилмайди. Ҳар куни шу ерга келади, қабр билан худди қизингизни ўзи билан гаплашиб ўтиргандай гаплашади. Йиғлайди, кулади, эзилади. Буни кузатиш, уни қанчалар азобанаётганини кўриш буни қандай қийин эканлигини биласизми, тасаввур ҳам қилолмайсиз. Ўтиб кетар деб ишонган ёлғонимга бугун ўзим ишонмаяпман.
- Ота, нималар деяпсиз?-кўзларига ёш қуйилди Ҳаётхон опанинг. –Нима у ҳалиям уйланмадими?!
- У ҳалиям қизингиздан кўнгил узмаган, уйланмади. Ҳар куни шу ерга келади, гулни қабрга қўйиб, у билан соатлаб гаплашиб қолиб кетади бу ерда. Кетинг, деганимдан сўнггина зўрға кетади гоҳида. Ёмғирда ҳам, қорда ҳам қабридан кетмайди. Уни бу ишлари девоналикдан бошқа нарса эмас. Унга қараб мени виждоним қийналади.
- Э Худойим, ҳали бу кунлар ҳам бормиди... Қизим бечора уни бахтли бўлишини истаб шундай қилганди, бир марта куяди лекин бора-бора бунга кўникади, ҳар ҳолда бутун умр куйиб яшамайди деб шундай қилишга мажбур бўлгандик. У барибир Беҳрузга турмушга чиқмасди, чиқолмасди. Ахир вазиятдан хабарингиз бор, Беҳрузга буни айтганимизда у ҳеч қачон қизимни ташлаб бошқаси билан ҳаёт боғламасди, чунки мард йигит. Қизим эса уни тўлиқ бахтли яшашини истаб, шундай қилишга мажбур қилди бизни. Кечиринг, ота, сизни ҳам кўп азобга қўйдик, илтимос кечиринг. Қизимни пешонаси шундай экан, нима қилолардик...
- Барибир эртами-кечми у буни билади, унга ҳақиқатни айтиш керак. Мен ортиқ уни бу аҳволига индамай қараб туролмайман, қизим.
- Қандай ҳақиқат, бобо?-деди Беҳруз чолнинг охирги гапини эшитиб қолиб.
- Айтолмайман, болам, айтолмайман! Ёнингизда гуноҳкорман, кечиринг.
- Бобо, тинчланинг, сизга нималар бўляпти?-уни ўриндиққа ўтқазди Беҳруз.
- Кечиринг, мени кечиринг....
- Нима учун кечирим сўраяпсиз ахир?-тоқатсизланди Беҳруз.
- Аллоҳ гувоҳлигида сўз берганман, болам, айтолмайман. Илтимос мени қийнаманг.
- Мендан нимани бунчалик яширяпсиз? Ёлвораман айтинг?
- Олдинига бу ҳол ўтиб кетар дедим, кўниколмаяпти дедим. Бир-икки ойда ўзига келиб, оила қуриб кетарсиз деб умид қилдим. Лекин сиз бир йил бўлса ҳамки, ҳамон ундан кўнгил узолмаяпсиз. Сизни бундай кўриб эса менинг юрагим куйиб кул бўлади, болам,-дея кўзларидан ёш оқди бобонинг.
- Яхши бобо, яхши. Фақат тинчланинг, ўзингизни босинг. Майли сўрамайман, фақат илтимос, тинчланинг. Нима бўлган бўлса ҳам энди У қайтмайди, шунинг учун аҳамияти йўқ буларнинг. Сиз куйинманг, сув олиб келайми, ичасизми?
- Илтимос хонамдан бир пиёла сув келтирсангиз.
- Албатта, ҳозир олиб келаман, мен ҳозир,-дея бобонинг хонаси томон юриб кетди Беҳруз.
У чолга нималар бўлаётганини тушунолмасди. Ахир уни ҳеч бу аҳволда кўрмаганди Беҳруз. Олдин ҳам кўп бора уйланинг, оила қуринг, фарзандли бўлинг дерди, лекин охирги 2-3 сафардан бери мутлақо ўзгариб қолган. Нима гап ўтганки, уни виждон азоби бунчалар қийнаяпти, бот-бот кечирим сўраяпти. Беҳруз ҳар қанча ўйласа ҳам ўйига етолмасди.
Шу пайт қабристонга кириб келган Ҳаётхон опа Музроб бобони ўриндиқда ўтирганини кўриб унинг ёнига келиб салом берди.
- Ассалому-алайкум, ота, яхшимисиз?
- Сиз?! Воалайкум-ассалом, яхшимисиз? Келинг ўтиринг дея ёнидан жой кўрсатди бобо.
- Ота яхшимисиз? Тузукмисиз, кўринишингиз бир аҳвол?-деди унинг ёнига ўтириб.
- Эҳ..... қизим, мана бир йилдирки, мени виждон азоби куйдиряпти. Сизни топай десам манзилингизни ҳам, телефонингизни ҳам билмайман. Ўзингиз ҳам ўшандан бери бошқа келмадингиз.
- Кечиринг, ота, биз ҳам яқинда қайтдик Тошкентга. Ўзимиз билан бўлиб сиздан ҳам хабар ололмадик. Илтимос бизни кечиринг.
- Хато қилдик, жоним қизим, хато қилдик.
- Ота, тинчликми ўзи? Нега ундай деяпсиз, нега кўринишингиз бу аҳвол, нима бўлди ўзи?
- Билмайсиз, болам, билмайсиз. Мен агар олдин шундай бўлишини билганимда ҳеч қачон ёлғонингизга аралашмаган бўлардим, ҳеч қачон. Беҳруз...
- Беҳруз?-деди ажабланган ҳолда бобонинг гапини бўлди Ҳаётхон опа. –Унга нима бўлди?
- Сиз ўшанда Беҳрузни бу ерга олиб келиб, бегона қабрни қизимнинг қабри деб кўрсатган кунингиздан бошлаб Беҳруз ҳар куни шу қабрга келади, қўлида албатта бир дона қизил атиргул бўлади. Бир кун ҳам буни канда қилмайди. Ҳар куни шу ерга келади, қабр билан худди қизингизни ўзи билан гаплашиб ўтиргандай гаплашади. Йиғлайди, кулади, эзилади. Буни кузатиш, уни қанчалар азобанаётганини кўриш буни қандай қийин эканлигини биласизми, тасаввур ҳам қилолмайсиз. Ўтиб кетар деб ишонган ёлғонимга бугун ўзим ишонмаяпман.
- Ота, нималар деяпсиз?-кўзларига ёш қуйилди Ҳаётхон опанинг. –Нима у ҳалиям уйланмадими?!
- У ҳалиям қизингиздан кўнгил узмаган, уйланмади. Ҳар куни шу ерга келади, гулни қабрга қўйиб, у билан соатлаб гаплашиб қолиб кетади бу ерда. Кетинг, деганимдан сўнггина зўрға кетади гоҳида. Ёмғирда ҳам, қорда ҳам қабридан кетмайди. Уни бу ишлари девоналикдан бошқа нарса эмас. Унга қараб мени виждоним қийналади.
- Э Худойим, ҳали бу кунлар ҳам бормиди... Қизим бечора уни бахтли бўлишини истаб шундай қилганди, бир марта куяди лекин бора-бора бунга кўникади, ҳар ҳолда бутун умр куйиб яшамайди деб шундай қилишга мажбур бўлгандик. У барибир Беҳрузга турмушга чиқмасди, чиқолмасди. Ахир вазиятдан хабарингиз бор, Беҳрузга буни айтганимизда у ҳеч қачон қизимни ташлаб бошқаси билан ҳаёт боғламасди, чунки мард йигит. Қизим эса уни тўлиқ бахтли яшашини истаб, шундай қилишга мажбур қилди бизни. Кечиринг, ота, сизни ҳам кўп азобга қўйдик, илтимос кечиринг. Қизимни пешонаси шундай экан, нима қилолардик...
- Барибир эртами-кечми у буни билади, унга ҳақиқатни айтиш керак. Мен ортиқ уни бу аҳволига индамай қараб туролмайман, қизим.
- Қандай ҳақиқат, бобо?-деди Беҳруз чолнинг охирги гапини эшитиб қолиб.
👍22❤1
- Беҳруз, ўғлим яхшимисиз?-деди Ҳаётхон опа уни кўриб алланечук бўлиб кетди.
- Ассалому-алайкум, онажон яхшимисиз? Кўришмаганимизга анча бўлди.
- Қачондан бери бу ердасиз?
- Бобога сув олиб келаётгандим, беиҳтиёр қандайдир ҳақиқат ҳақидаги гапингиз қулоғимга чалинди. –Бобо, мана ичиб олинг,-дея қўлидаги сувни Музроб бобога тутди Беҳруз.
- Раҳмат, болам.
- Онажон, яхшимисиз, яхши ўтирибсизларми?
- Ўзингиз яхшимисиз? Рости сизни бу ерда кўраман деб ўйламагандим,-деди Ҳаётхон опа ранглари оқариб.
- Мен ҳар куни келаман бу ерга...
- Уйланмадингизми?
- Йўқ ҳали.
- Лекин....
- Биламан, бу ишим яхши эмас, униям қийнаб юбордим. Кечиринг онажон. Қўлимдан келмаяпти. Дарвоқе, қачон қайтдингиз Тошкентга? 3-4 марта уйга ўтгандим, эшик қулф экан, қўшниларингиз сизларни Америкага кетишди дейишганди. Қайтибсизларда?
- Уйга ўтганмидингиз?
- Ҳа, бир хабар олай, ҳол сўрай дегандим. Онажон, рангингиз синиққан, тинчликми? Сизларга нима бўляпти ўзи? Боя қандай ҳақиқат ҳақида гаплашётган эдингиз?
- Бобо, нимани мендан яширишга уриняпсизлар ўзи? Мен билмаган нима бор?
- Болам, мени кечиринг, олдингизда гуноҳкорман. Қўлингиздан келса кечирарсиз. Лекин мен буни сизга айтолмайман, чунки бу менинг сирим эмас, бунга хаққим йўқ.
- Онажон, унда сиз айтинг илтимос. У қандай сирки, мени билишимни бунчалик истамаяпсизлар?
- Беҳруз, ўғлим, илтимос бизни қийнаманг. Нима бўлган бўлса бўлиб ўтди ҳаммаси, энди бу гаплардан фойда йўқ. Илтимос сиздан бу ерга бошқа келманг, ўзингизни ҳам, қизимни ҳам қийнаманг.
- Лекин, онажон....
- Шунча қийналганингиз етар. Ҳозир эса бобо билан мени ёлғиз қолдирсангиз илтимос.
- Хўп, яхши. Яхши қолинглар,-дея бир аҳволда у ердан узоқлашди Беҳруз.
- Нега ундай қилдингиз, қизим-деди Музроб бобо Беҳруз кетгач. –Ахир уни яна қанча қийнамоқчисизлар?
- Ота, сиз ҳам тушунинг, агар у ҳозир қизимни тириклигини билса, қай аҳволга тушишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто. Унга ёмон таъсир қилса-чи?
- Айнан шундан қўрқаманда, жоним қизим. Буни эшитиб эсдан оғиб қолмасмикин, жаҳл устида бир балони бошламасмикин деб қаттиқ хавотирдаман.
- Узр, ота, бизни кечиринг, сизни ҳам шу ёлғонга аралаштириб қўйдик. Оғримаган бошингизни оғритдик. Кечиринг, ота, кечиринг. Ҳеч кимнинг бошига иложсизлик, чорасизлик кунини солмасин экан, бизга қолса шундай қилармидик, ота?
- Сизни тушунаман, қизим, лекин сиз қанча яширсангиз ҳам Беҳруз барибир бир куни бундан хабар топади. Қизингиз бир умр Амери када яшамайди-ку?
- Қизим эртага Тошкентга қайтяпти. Менинг энди буёғига бошим қотиб қолди. Вазиятни бундай тус олишини умуман кутмагандик. Беҳрузни аллақачон уйланиб кетган деб юрардик, балки ҳадемай болали бўлар деб ўйлардик. Лекин ҳозир вазиятни кўриб нима қилишга гангиб қолдим. Энди буёғи нима бўлади, ахир унга қандай қилиб айтамиз?
- Қизим, барибир айтиш керак. У ҳам бировнинг боласи, унинг ота-онаси ҳам куйинишяпти. Уларга ҳам осон тутманг.
- Лекин вазиятни биласиз, барибир улар ҳеч қачон бирга бўлишолмайди. Қизим бунга кўнмайди икки дунёда ҳам. Беҳруз Гулнозани тириклигини билса, кейин ундан умуман кечмайди.
Шу пайт бу гапларни тасодифан эшитиб қолган Беҳрузнинг қўлидаги овқат ерга тушиб идиш чил-чил синди.
- Беҳруз?! Кетмаганмидингиз?!-деди Ҳаётхон опа ўрнидан туриб.
- Болам қачондан бери бу ердасиз?-деди Музроб бобо ҳам.
- Кетаётгандим... лекин эшик яқинида холам овқатни бобонгизга олиб боринг, мен шошиб тургандим деб бериб юборгандилар,-деди жонсиз аҳволда.
- Гапларимизни эшитдингизми?-базўр сўради Ҳаётхон опа.
- Мен янглиш эшитдима? Гулноз ўлган... тирик бўлиши мумкин эмас а? Тўғрими? Мен нотўғри эшитдим шундайми?
- Беҳруз, ўглим, биз ҳалиги...-дея нима дейишни билолмай қолди Ҳаётхон опа.
- У ўлган а? Айтинг, бобо, қабрни ўз қўлларингиз билан қазигансиз-ку, у ерда Гулноз, гулим ётибди а?-кўзларидан ёш оқиб тушди Беҳрузнинг.
- Болам, кечиринг... кечиролсангиз кечиринг мени.
- Йўқ! Ишонмайман!-деди
Беҳруз баландроқ овозда титраб.
–Ёлғон гапиряпсизлар, мен ақлдан озяпман шекилли. Ҳа, ҳа мен эсдан оғяпман-деб ерга ўтириб қолди Беҳруз.
@muslima_ayollar_blogi
- Ассалому-алайкум, онажон яхшимисиз? Кўришмаганимизга анча бўлди.
- Қачондан бери бу ердасиз?
- Бобога сув олиб келаётгандим, беиҳтиёр қандайдир ҳақиқат ҳақидаги гапингиз қулоғимга чалинди. –Бобо, мана ичиб олинг,-дея қўлидаги сувни Музроб бобога тутди Беҳруз.
- Раҳмат, болам.
- Онажон, яхшимисиз, яхши ўтирибсизларми?
- Ўзингиз яхшимисиз? Рости сизни бу ерда кўраман деб ўйламагандим,-деди Ҳаётхон опа ранглари оқариб.
- Мен ҳар куни келаман бу ерга...
- Уйланмадингизми?
- Йўқ ҳали.
- Лекин....
- Биламан, бу ишим яхши эмас, униям қийнаб юбордим. Кечиринг онажон. Қўлимдан келмаяпти. Дарвоқе, қачон қайтдингиз Тошкентга? 3-4 марта уйга ўтгандим, эшик қулф экан, қўшниларингиз сизларни Америкага кетишди дейишганди. Қайтибсизларда?
- Уйга ўтганмидингиз?
- Ҳа, бир хабар олай, ҳол сўрай дегандим. Онажон, рангингиз синиққан, тинчликми? Сизларга нима бўляпти ўзи? Боя қандай ҳақиқат ҳақида гаплашётган эдингиз?
- Бобо, нимани мендан яширишга уриняпсизлар ўзи? Мен билмаган нима бор?
- Болам, мени кечиринг, олдингизда гуноҳкорман. Қўлингиздан келса кечирарсиз. Лекин мен буни сизга айтолмайман, чунки бу менинг сирим эмас, бунга хаққим йўқ.
- Онажон, унда сиз айтинг илтимос. У қандай сирки, мени билишимни бунчалик истамаяпсизлар?
- Беҳруз, ўғлим, илтимос бизни қийнаманг. Нима бўлган бўлса бўлиб ўтди ҳаммаси, энди бу гаплардан фойда йўқ. Илтимос сиздан бу ерга бошқа келманг, ўзингизни ҳам, қизимни ҳам қийнаманг.
- Лекин, онажон....
- Шунча қийналганингиз етар. Ҳозир эса бобо билан мени ёлғиз қолдирсангиз илтимос.
- Хўп, яхши. Яхши қолинглар,-дея бир аҳволда у ердан узоқлашди Беҳруз.
- Нега ундай қилдингиз, қизим-деди Музроб бобо Беҳруз кетгач. –Ахир уни яна қанча қийнамоқчисизлар?
- Ота, сиз ҳам тушунинг, агар у ҳозир қизимни тириклигини билса, қай аҳволга тушишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто. Унга ёмон таъсир қилса-чи?
- Айнан шундан қўрқаманда, жоним қизим. Буни эшитиб эсдан оғиб қолмасмикин, жаҳл устида бир балони бошламасмикин деб қаттиқ хавотирдаман.
- Узр, ота, бизни кечиринг, сизни ҳам шу ёлғонга аралаштириб қўйдик. Оғримаган бошингизни оғритдик. Кечиринг, ота, кечиринг. Ҳеч кимнинг бошига иложсизлик, чорасизлик кунини солмасин экан, бизга қолса шундай қилармидик, ота?
- Сизни тушунаман, қизим, лекин сиз қанча яширсангиз ҳам Беҳруз барибир бир куни бундан хабар топади. Қизингиз бир умр Амери када яшамайди-ку?
- Қизим эртага Тошкентга қайтяпти. Менинг энди буёғига бошим қотиб қолди. Вазиятни бундай тус олишини умуман кутмагандик. Беҳрузни аллақачон уйланиб кетган деб юрардик, балки ҳадемай болали бўлар деб ўйлардик. Лекин ҳозир вазиятни кўриб нима қилишга гангиб қолдим. Энди буёғи нима бўлади, ахир унга қандай қилиб айтамиз?
- Қизим, барибир айтиш керак. У ҳам бировнинг боласи, унинг ота-онаси ҳам куйинишяпти. Уларга ҳам осон тутманг.
- Лекин вазиятни биласиз, барибир улар ҳеч қачон бирга бўлишолмайди. Қизим бунга кўнмайди икки дунёда ҳам. Беҳруз Гулнозани тириклигини билса, кейин ундан умуман кечмайди.
Шу пайт бу гапларни тасодифан эшитиб қолган Беҳрузнинг қўлидаги овқат ерга тушиб идиш чил-чил синди.
- Беҳруз?! Кетмаганмидингиз?!-деди Ҳаётхон опа ўрнидан туриб.
- Болам қачондан бери бу ердасиз?-деди Музроб бобо ҳам.
- Кетаётгандим... лекин эшик яқинида холам овқатни бобонгизга олиб боринг, мен шошиб тургандим деб бериб юборгандилар,-деди жонсиз аҳволда.
- Гапларимизни эшитдингизми?-базўр сўради Ҳаётхон опа.
- Мен янглиш эшитдима? Гулноз ўлган... тирик бўлиши мумкин эмас а? Тўғрими? Мен нотўғри эшитдим шундайми?
- Беҳруз, ўглим, биз ҳалиги...-дея нима дейишни билолмай қолди Ҳаётхон опа.
- У ўлган а? Айтинг, бобо, қабрни ўз қўлларингиз билан қазигансиз-ку, у ерда Гулноз, гулим ётибди а?-кўзларидан ёш оқиб тушди Беҳрузнинг.
- Болам, кечиринг... кечиролсангиз кечиринг мени.
- Йўқ! Ишонмайман!-деди
Беҳруз баландроқ овозда титраб.
–Ёлғон гапиряпсизлар, мен ақлдан озяпман шекилли. Ҳа, ҳа мен эсдан оғяпман-деб ерга ўтириб қолди Беҳруз.
@muslima_ayollar_blogi
👍33😢8
Унинг шу туришининг ўзи БУЮКЛИК эмасми???
Аёл сизга ЁҚМАГАН алфозда ҳам қозонингизни жазиллатиб, чироғингизни ёқиб юраверади. Xомиладор ҳолатида ҳам ўшандай тиними йўқ. Ичидаги боласи унинг ўпка ва ЖИГАРИГА ЧИРМОВИҚДАЙ ЁПИШИБ, бағридаги бор мағзини шимиб турса ҳам (бекорга “ОҒИР ОЁҚ” демайдилар), оёқлари шишиб, уйкусизликка дучор бўлиб, бели узилай деса ҳам ётиб олмайди, рўзғорнинг, оиласиниг хизматини қилаверади! Сизнингча, ХУРМАТ унга бўлмай, кимга бўлсин?! “КЎЗИ ЁРИЙДИ” дейдилар ва бекорга бундай демайдилар. Фарзанд кўриш жараёнида аёл “ҚОРОНҒУ ГЎР”ни кўриб қайтар экан, "ё ҳаёт, ё мамот" дея қутқу солиб турган кўприкдан ўтар экан. Кўзи ёрир экан, аёл суякларининг ҚИРСИЛЛАБ сурилаётганини эшитиб, этларининг узилаётганини билиб туради. Бу дард фақат АЛЛОҲГА АЁН! Жони кўз косасидан чиқай деб турсада, "ЖООН ДОКТОР, нима қилсангиз ҳам боламни тирик олинг” дея ФАРЁД уради! Ўзим нима бўламан дейиш йўқ!
Айтинг-чи, ҲУРМАТ фақат унга бўлмай кимга бўлсин?!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Аёл сизга ЁҚМАГАН алфозда ҳам қозонингизни жазиллатиб, чироғингизни ёқиб юраверади. Xомиладор ҳолатида ҳам ўшандай тиними йўқ. Ичидаги боласи унинг ўпка ва ЖИГАРИГА ЧИРМОВИҚДАЙ ЁПИШИБ, бағридаги бор мағзини шимиб турса ҳам (бекорга “ОҒИР ОЁҚ” демайдилар), оёқлари шишиб, уйкусизликка дучор бўлиб, бели узилай деса ҳам ётиб олмайди, рўзғорнинг, оиласиниг хизматини қилаверади! Сизнингча, ХУРМАТ унга бўлмай, кимга бўлсин?! “КЎЗИ ЁРИЙДИ” дейдилар ва бекорга бундай демайдилар. Фарзанд кўриш жараёнида аёл “ҚОРОНҒУ ГЎР”ни кўриб қайтар экан, "ё ҳаёт, ё мамот" дея қутқу солиб турган кўприкдан ўтар экан. Кўзи ёрир экан, аёл суякларининг ҚИРСИЛЛАБ сурилаётганини эшитиб, этларининг узилаётганини билиб туради. Бу дард фақат АЛЛОҲГА АЁН! Жони кўз косасидан чиқай деб турсада, "ЖООН ДОКТОР, нима қилсангиз ҳам боламни тирик олинг” дея ФАРЁД уради! Ўзим нима бўламан дейиш йўқ!
Айтинг-чи, ҲУРМАТ фақат унга бўлмай кимга бўлсин?!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍10👏2❤1
Аёл киши шу тўрт нарса туфайли оиласини хонавайрон қилади:
1. Қайсарлик;
2. Жаҳл, асаббузарлик;
3. Шубҳа-гумон;
4. Овозни баландлатиш.
Эркак киши шу тўрт нарса туфайли оиласини хонавайрон қилади:
1. Узоқлашиш;
2. Эътиборсиз бўлиш;
3. Қаттиққўл бўлиш;
4. Бахиллик қилиш.
📨 Яқин инсонларингизга юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
1. Қайсарлик;
2. Жаҳл, асаббузарлик;
3. Шубҳа-гумон;
4. Овозни баландлатиш.
Эркак киши шу тўрт нарса туфайли оиласини хонавайрон қилади:
1. Узоқлашиш;
2. Эътиборсиз бўлиш;
3. Қаттиққўл бўлиш;
4. Бахиллик қилиш.
📨 Яқин инсонларингизга юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙 «Хайрлиси» деб номланувчи бир йўл бор. Аввали қайғули каби кўринса-да, охири ҳамиша ҳузурли бўлади...
Аллоҳим Сизга ҳар йўлнинг хайрлисини насиб этсин!
Ҳайрли тун, қадрдоним! Тунингиз осуда ўтсин!
💌 Энг яқин инсонларингизга юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Аллоҳим Сизга ҳар йўлнинг хайрлисини насиб этсин!
Ҳайрли тун, қадрдоним! Тунингиз осуда ўтсин!
💌 Энг яқин инсонларингизга юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
Ассалому алайкум
Яна бир тонг муборак бўлсин,
Диллар ажиб ҳисларга
тўлсин,
Қуёш замин узра нур➖ сочиб,
Кўзларингиз қувончдан кулсин.
БИСМИЛЛАҲ деб
бошлангиз кунни,
Тан сиҳатлик берсин Худойим,
Ризқу➖рўзга тўлсин уйингиз,
Омад ҳамроҳ бўлсин илойим.
Янги кунни бермиш Яратган,
Бошим қибла томон қаратган.
Шукр айланг ўтган дамларга
Сабр айланг бирор камларга.💐
Chat guruhimizga marhamat👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
@SUPERKELINCHAK
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
Яна бир тонг муборак бўлсин,
Диллар ажиб ҳисларга
тўлсин,
Қуёш замин узра нур➖ сочиб,
Кўзларингиз қувончдан кулсин.
БИСМИЛЛАҲ деб
бошлангиз кунни,
Тан сиҳатлик берсин Худойим,
Ризқу➖рўзга тўлсин уйингиз,
Омад ҳамроҳ бўлсин илойим.
Янги кунни бермиш Яратган,
Бошим қибла томон қаратган.
Шукр айланг ўтган дамларга
Сабр айланг бирор камларга.💐
Chat guruhimizga marhamat👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
@SUPERKELINCHAK
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
👍4🥰1
Musulmonlar idorasi 2024-yil uchun rasmiy Ramazon taqvimini e’lon qildi
Taqvimda saharlik va iftorlikning Toshkent shahri bo‘yicha vaqtlari keltirilgan.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Taqvimda saharlik va iftorlikning Toshkent shahri bo‘yicha vaqtlari keltirilgan.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍18❤2👏1
😍 Ha yoki yoʻq? Baho bering ❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍16👏2