👍2🥰1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Mmmm….🤤🤤
Kerakli masalliqlar:
• 150 gr sut
• 1 osh qoshiq shakar
• 1 osh qoshiq droja
• 1 ta tuhum
• 160 gr un
• ta’bga ko’ra tuz
• 10 dona o’rtacha uzunlikdagi sosiska
• 200 gr atrofida sir (alsafi)
• 100 gr kfc uchun mo’ljallangan non talqoni
• o’simlik yog’i
Tayyorlanishi.
Iligan sutimizaga droja va shakarni solib apara qilib, oshirib olamiz.
Tuhum, tuz va un solib suyuqroq hamir tayyorlab olamiz.
Hamirimizni ustini yopib oshirib olamiz.
Hamir oshguniga qadar sosiska va sirni videoda ko’rsatilgandek shpashkaga tiqib olamiz.
So’ngra hamirimizga botirib olamiz.
Ustidan esa kfc uchun mo’ljallangan non talqoniga botirib olamiz.
Qizib turgan o’simlik yog’ida qizartirib pishirib olamiz.
Issiqligida tanovul qilamiz☺️
Tayyor bo’ldi.
Yoqimli ishtaha☺️
Kerakli masalliqlar:
• 150 gr sut
• 1 osh qoshiq shakar
• 1 osh qoshiq droja
• 1 ta tuhum
• 160 gr un
• ta’bga ko’ra tuz
• 10 dona o’rtacha uzunlikdagi sosiska
• 200 gr atrofida sir (alsafi)
• 100 gr kfc uchun mo’ljallangan non talqoni
• o’simlik yog’i
Tayyorlanishi.
Iligan sutimizaga droja va shakarni solib apara qilib, oshirib olamiz.
Tuhum, tuz va un solib suyuqroq hamir tayyorlab olamiz.
Hamirimizni ustini yopib oshirib olamiz.
Hamir oshguniga qadar sosiska va sirni videoda ko’rsatilgandek shpashkaga tiqib olamiz.
So’ngra hamirimizga botirib olamiz.
Ustidan esa kfc uchun mo’ljallangan non talqoniga botirib olamiz.
Qizib turgan o’simlik yog’ida qizartirib pishirib olamiz.
Issiqligida tanovul qilamiz☺️
Tayyor bo’ldi.
Yoqimli ishtaha☺️
👍9
ГЎШАНГАДАН ЭШИТИЛГАН
ДОД ФАРЁД.....
Тонг саҳарда аёл кишининг фарёди бутун маҳалланинг тинчини бузиб юборди. Энг ёмони, бу овоз куни кеча тўй бўлиб ўтган хонадан томонидан келаётган эди. Ана шу нарса кўпчиликни саросимага солиб қўйди. Ҳарқалай, қандайдир фожиа юз бергани аниқ эди.
...Зариф аканинг эндигина 17 ёшга кирган кўҳликкина қизига оғиз солганлар кўп бўлди. Хотинининг вафотидан сўнг етти боланинг ташвиши отанинг елкасига тушди. У баҳоли-қудрат барча фарзандларини уйли-жойли қилди. Фақат кенжа қизини сал йиғиниб, сўнг насиб қилса куёвга узатарман, деган ўйда эди. Бироқ совчилар эшикнинг зулфини бузиб юборгудек бўлишди...
Отанинг бошида минг бир хаёл айланарди: қизим бахтли бўлармикан?! Тенгини топармикан?! Ўшанда кимсан, Шарифбойнинг ўғлидан бир эмас уч марта совчи келганлиги дўстларини қувонтириб, душманларининг ҳасадини қўзғади.
Шарифбой билан қуда бўлишни унча-мунча одам орзу ҳам қилолмасди. Чунки бой-бадавлат, таги-тахтли бу хонадоннинг довруғи узоқ-узоқларга кетганди. Шу сабабдан бўлса керак, бўлғуси қуда бир томонда қолиб, Зариф аканинг ака-укалари-ю, қариндош-уруғлари унинг уйига серқатнов бўлиб қолишди.
-Шарифбой аканинг совчилари уч марта қулчиликка келишибди,- қайта-қайта такрорларди улар, - бошингга бахт қуши қўнгани шу эмасми?! Ўзинг бир бева-бечора бўлсанг, нимангга кериласан?! Худо бериб, қудалашиб қолсанг борми, еганинг олдингда, емаганинг ортингда бўлади. Шу баҳона бизнинг кукрагимизга ҳам шамол тегарди. Шуни тушунасанми, ўзи?!
Бироқ ота оёқ тираб туриб олди. Шундан сўнг ўртага казо-казо одамлар тушди, қўлини кўксига қўйиб, -Ака, энди шундай одамнинг сазасини ўлдирманг,- дея ялинишди. Маҳалла оқсоқоли ҳам унинг уйида кунда-шунда бўлиб қолди. Бироқ, ҳадеганда Зариф аканинг фикри ўзгармади.
Шундан сўнг унинг отаси Сафар бува орага тушди.
-Қани ўғлим менга айтчи, совчиларни нега қайтаряпсан? –деди у соқол-мўйловини силаб. – Биласан, қиз боланинг иши қийин, бир ўтирса-ўтириб қолади. Бошингга ёстиқ бўлармиди, ҳарна қутилганинг қолади. Ёки Шарифбойдай одамни назаринг илмаяптими?
Отасининг юзига ҳеч қачон тик қарамаган Зариф аканинг бу гал зардаси қайнагандан-қайнади-ю, бироқ ўзини босиб, гапира бошлади.
-Кўрпангга қараб оёқ узат деган гап бор ота,-деди у ерга тикилиб. –Шарифбой ака тадбиркорлик қилиб, ҳалоллик билан бойиган одам, уни ёмон деёлмайман. Лекин биз учун унинг охури баландлик қилади. Қизим хўрланмасин дейман-да, ота.
-Гапни чўзма, чайналмасдан гапир, бирор бошқа сабаби борми? Бу гаплариниг рад қилишга сариқ чақачалик ҳам важ-карсон бўлолмайди, - кескин гапирди отаси.
-Майли, сизга юрагимни ёраман, бўлмаса,-деди Зариф ака эшик томонга хавотирланиб қараб қўяркан.- Суриштирдим, ўғли гиёҳвандликка чалинган экан...
-Э, ҳали душманларнинг гапига лақиллаб юрибман, дегин,-тутоқиб кетди Сафар бува. – Кўролмайдиган одамлар кам дейсанми? Биров эшитмасин бу гапни, шундай одамнинг яккаю-ягона ўғли ёмон бўлармиди, қўйсангчи?
-Йўқ, ота мен ҳам бекор юрганим йўқ, ҳаммасини сўраб суриштирдим, - деди Зариф ака кескин оҳангда. – Бизга куёв бўладиган йигит бир ошнамнинг ўғли билан институтда бирга ўқиган экан. Ўша вақтдаёқ у шу "дард”га мубтало бўлган экан.
-Ҳей, латтачайнар,- дея отаси шаҳд билан ўрнидан турди. – Ёшликда нималар бўлмайди-а? Ўзимиз ҳам ёшликда фаришта эмасдик. Ичардик, чекардик, ҳа энди... кейинчалик, мана қолиб кетди-ку?! Обрўсини билмаган аҳмоқ. Ўзи сенинг миянг айниб қолибди. Хотининг ўлгандан кейин уйланмаганингни касри мана шу-да...
- Мени кечирасиз-у, ота, - Зариф аканинг энди чинакамига жаҳли чиқиб,- мени эмас, сизларнинг мияларининг айнаб қолганга ўхшайди. Шарифбойнинг пули кўп деб, қизимни ўтга ташлашим керакми?! Сиз билан биз бой бўлмасак ҳам худога шукур, кунимиз ўтяпти. Ҳали қизим ўтириб қолгани йўқ-ку, ота.
-Энди гап бундай,- кетишга тараддудланиб, эшик олдига бориб қолган Сафар бува, -агар сен айтгандай куёв гиёҳванд бўлса, Шарфбой Тошкентга бориб, уч кунда даволатиб, бинойидек одам қилиб олади. Эшитганман, шунақа зўр дўхтирлар бор экан. Ота рози – худо рози. Мени десанг, қизингни ўша
ДОД ФАРЁД.....
Тонг саҳарда аёл кишининг фарёди бутун маҳалланинг тинчини бузиб юборди. Энг ёмони, бу овоз куни кеча тўй бўлиб ўтган хонадан томонидан келаётган эди. Ана шу нарса кўпчиликни саросимага солиб қўйди. Ҳарқалай, қандайдир фожиа юз бергани аниқ эди.
...Зариф аканинг эндигина 17 ёшга кирган кўҳликкина қизига оғиз солганлар кўп бўлди. Хотинининг вафотидан сўнг етти боланинг ташвиши отанинг елкасига тушди. У баҳоли-қудрат барча фарзандларини уйли-жойли қилди. Фақат кенжа қизини сал йиғиниб, сўнг насиб қилса куёвга узатарман, деган ўйда эди. Бироқ совчилар эшикнинг зулфини бузиб юборгудек бўлишди...
Отанинг бошида минг бир хаёл айланарди: қизим бахтли бўлармикан?! Тенгини топармикан?! Ўшанда кимсан, Шарифбойнинг ўғлидан бир эмас уч марта совчи келганлиги дўстларини қувонтириб, душманларининг ҳасадини қўзғади.
Шарифбой билан қуда бўлишни унча-мунча одам орзу ҳам қилолмасди. Чунки бой-бадавлат, таги-тахтли бу хонадоннинг довруғи узоқ-узоқларга кетганди. Шу сабабдан бўлса керак, бўлғуси қуда бир томонда қолиб, Зариф аканинг ака-укалари-ю, қариндош-уруғлари унинг уйига серқатнов бўлиб қолишди.
-Шарифбой аканинг совчилари уч марта қулчиликка келишибди,- қайта-қайта такрорларди улар, - бошингга бахт қуши қўнгани шу эмасми?! Ўзинг бир бева-бечора бўлсанг, нимангга кериласан?! Худо бериб, қудалашиб қолсанг борми, еганинг олдингда, емаганинг ортингда бўлади. Шу баҳона бизнинг кукрагимизга ҳам шамол тегарди. Шуни тушунасанми, ўзи?!
Бироқ ота оёқ тираб туриб олди. Шундан сўнг ўртага казо-казо одамлар тушди, қўлини кўксига қўйиб, -Ака, энди шундай одамнинг сазасини ўлдирманг,- дея ялинишди. Маҳалла оқсоқоли ҳам унинг уйида кунда-шунда бўлиб қолди. Бироқ, ҳадеганда Зариф аканинг фикри ўзгармади.
Шундан сўнг унинг отаси Сафар бува орага тушди.
-Қани ўғлим менга айтчи, совчиларни нега қайтаряпсан? –деди у соқол-мўйловини силаб. – Биласан, қиз боланинг иши қийин, бир ўтирса-ўтириб қолади. Бошингга ёстиқ бўлармиди, ҳарна қутилганинг қолади. Ёки Шарифбойдай одамни назаринг илмаяптими?
Отасининг юзига ҳеч қачон тик қарамаган Зариф аканинг бу гал зардаси қайнагандан-қайнади-ю, бироқ ўзини босиб, гапира бошлади.
-Кўрпангга қараб оёқ узат деган гап бор ота,-деди у ерга тикилиб. –Шарифбой ака тадбиркорлик қилиб, ҳалоллик билан бойиган одам, уни ёмон деёлмайман. Лекин биз учун унинг охури баландлик қилади. Қизим хўрланмасин дейман-да, ота.
-Гапни чўзма, чайналмасдан гапир, бирор бошқа сабаби борми? Бу гаплариниг рад қилишга сариқ чақачалик ҳам важ-карсон бўлолмайди, - кескин гапирди отаси.
-Майли, сизга юрагимни ёраман, бўлмаса,-деди Зариф ака эшик томонга хавотирланиб қараб қўяркан.- Суриштирдим, ўғли гиёҳвандликка чалинган экан...
-Э, ҳали душманларнинг гапига лақиллаб юрибман, дегин,-тутоқиб кетди Сафар бува. – Кўролмайдиган одамлар кам дейсанми? Биров эшитмасин бу гапни, шундай одамнинг яккаю-ягона ўғли ёмон бўлармиди, қўйсангчи?
-Йўқ, ота мен ҳам бекор юрганим йўқ, ҳаммасини сўраб суриштирдим, - деди Зариф ака кескин оҳангда. – Бизга куёв бўладиган йигит бир ошнамнинг ўғли билан институтда бирга ўқиган экан. Ўша вақтдаёқ у шу "дард”га мубтало бўлган экан.
-Ҳей, латтачайнар,- дея отаси шаҳд билан ўрнидан турди. – Ёшликда нималар бўлмайди-а? Ўзимиз ҳам ёшликда фаришта эмасдик. Ичардик, чекардик, ҳа энди... кейинчалик, мана қолиб кетди-ку?! Обрўсини билмаган аҳмоқ. Ўзи сенинг миянг айниб қолибди. Хотининг ўлгандан кейин уйланмаганингни касри мана шу-да...
- Мени кечирасиз-у, ота, - Зариф аканинг энди чинакамига жаҳли чиқиб,- мени эмас, сизларнинг мияларининг айнаб қолганга ўхшайди. Шарифбойнинг пули кўп деб, қизимни ўтга ташлашим керакми?! Сиз билан биз бой бўлмасак ҳам худога шукур, кунимиз ўтяпти. Ҳали қизим ўтириб қолгани йўқ-ку, ота.
-Энди гап бундай,- кетишга тараддудланиб, эшик олдига бориб қолган Сафар бува, -агар сен айтгандай куёв гиёҳванд бўлса, Шарфбой Тошкентга бориб, уч кунда даволатиб, бинойидек одам қилиб олади. Эшитганман, шунақа зўр дўхтирлар бор экан. Ота рози – худо рози. Мени десанг, қизингни ўша
👍14👎1
хонадонга берасан, гап тамом – вассалом!
Давраларнинг тўрини бермай кариллаб юрган Шарифбой ака ҳам бирэмас, уч марта қўйган совчилари "қуруқ” қайтгач, ўйланиб қолди: "Ўзи нималар бўляпти, жон-жон деб қуда бўлади десам, Зариф ака нега унамаяпти. Бу ерда бир гап борга ўхшаяпти...” Охири у ўзини баъзан хавотирга соладиган айрим нарсаларни текшириб кўрмоқчи бўлди. Ўғлининг машинасига яшириб қўйилган шприцлар-у, аллақандай дориларни топиб олгач, у адои-тамом бўлди. Боёқиш қон босими ошиб кетиб, икки-уч кун ётиб ҳам олди. Дардини ҳатто хотинидан ҳам яширди. Бирор чора кўриш учун кеч бўлган, тўй куни аллақачон белгилаб қўйилганди. Тўй ўтгунча, ёпиғлиқ қозон ёпиқ қоладиган бўлди. "Ундан кейин бир чораси топилар” деган қарорга келди у.
Никоҳ тўйи кутилганидек, дабдаба билан ўтди. Куёв чимилдиққа киргач, янгаларнинг норозилигига қарамай, уларга жавоб бериб юборди. Келинчак унинг афт-ангори ўзгариб кетганлигини кўриб, зўрға таниди. Негадир йигитнинг кўзлари қизариб, юзи кўкариб кетган, бутун аъзои-бадани дағ-дағ қалтираётгандай эди.
-Ҳа, охири етишдим-а сизга, - деди куёвбола беўхшов тиржайиб, - тилло узук муборак бўлсин, жоним. Аммо дунёдаги энг бахтли келинчак бўласиз, бунга гарантия. Сизга ҳозир бир сирни очаман. Билганингиз маъқул, ахир энди менинг хотинимсиз. Лекин сиз қўрқманг...хўпми?..
Шундан сўнг у чўнтагидан шприц ва аллақандай дориларни чиқарди. Буни кўрган келинчак қўрққанидан юзини беркитиб олди.
-Энди қарайверсангиз ҳам бўлади,- деди куёвбола тирсагигача яланғоч қўлини букиб ушлаганча.
Орадан бироз вақт ўтгач, куёв аллақандай оқ кукунни зўр бериб ҳидлашга тушди.
-Энди бироз дам оламан, кейин эса мурод-мақсадимизга етамиз,- дея у тиржайиб, ўзини ўриндиққа ташлади. Нималар бўлаётганига ҳеч тушунолмаётган келинчак анча вақт унга тикилиб турди. Шу орада Зебузарнинг кўзи илингандай бўлди. Бироқ тезда чўчиб уйғонди. Нимагадир куёвнинг хуррак отиши тинган, келиннинг назарида у нафас ҳам олмаётганга ўхшарди. Шундан у хавотирга тушиб, минг бир истиҳола билан юзи докадек оқариб кетган куёв болани уйғотмоқчи бўлди. Лекин у "миқ” этган товуш чиқармасди. Ноилож, кулин унинг юзига қўлини қўйди-ю, музни ушлагандай сапчиб тушди. Келиннинг тамоғига тиқилган нарса фарёд бўлиб отилиб чиқди...
Бу воқеадан хабар топган Зариф ака зудлик билан қудасиникига етиб келганда қизи ҳовли ўртасида туриб, дод соларди. У отасининг бўйнига осилиб олди.
- Мени кечир қизим,- деди Зариф ака буғиқ овозда, - Отанг ўлсин болам, сени шу куйга солган отанг ўлсин ... Мени кечир, она-қизим...
Ердан тобут кўтарилганда, кенг ҳовлининг нариги четида гиламдаги чала ўчирилган "Тўйимизга марҳамат” деган ҳашамдор ёзув бир неча соатлар илгариги маъносини мутлақо йўқотган, у айни чоғда аянчли истеҳзога ўхшарди ...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Давраларнинг тўрини бермай кариллаб юрган Шарифбой ака ҳам бирэмас, уч марта қўйган совчилари "қуруқ” қайтгач, ўйланиб қолди: "Ўзи нималар бўляпти, жон-жон деб қуда бўлади десам, Зариф ака нега унамаяпти. Бу ерда бир гап борга ўхшаяпти...” Охири у ўзини баъзан хавотирга соладиган айрим нарсаларни текшириб кўрмоқчи бўлди. Ўғлининг машинасига яшириб қўйилган шприцлар-у, аллақандай дориларни топиб олгач, у адои-тамом бўлди. Боёқиш қон босими ошиб кетиб, икки-уч кун ётиб ҳам олди. Дардини ҳатто хотинидан ҳам яширди. Бирор чора кўриш учун кеч бўлган, тўй куни аллақачон белгилаб қўйилганди. Тўй ўтгунча, ёпиғлиқ қозон ёпиқ қоладиган бўлди. "Ундан кейин бир чораси топилар” деган қарорга келди у.
Никоҳ тўйи кутилганидек, дабдаба билан ўтди. Куёв чимилдиққа киргач, янгаларнинг норозилигига қарамай, уларга жавоб бериб юборди. Келинчак унинг афт-ангори ўзгариб кетганлигини кўриб, зўрға таниди. Негадир йигитнинг кўзлари қизариб, юзи кўкариб кетган, бутун аъзои-бадани дағ-дағ қалтираётгандай эди.
-Ҳа, охири етишдим-а сизга, - деди куёвбола беўхшов тиржайиб, - тилло узук муборак бўлсин, жоним. Аммо дунёдаги энг бахтли келинчак бўласиз, бунга гарантия. Сизга ҳозир бир сирни очаман. Билганингиз маъқул, ахир энди менинг хотинимсиз. Лекин сиз қўрқманг...хўпми?..
Шундан сўнг у чўнтагидан шприц ва аллақандай дориларни чиқарди. Буни кўрган келинчак қўрққанидан юзини беркитиб олди.
-Энди қарайверсангиз ҳам бўлади,- деди куёвбола тирсагигача яланғоч қўлини букиб ушлаганча.
Орадан бироз вақт ўтгач, куёв аллақандай оқ кукунни зўр бериб ҳидлашга тушди.
-Энди бироз дам оламан, кейин эса мурод-мақсадимизга етамиз,- дея у тиржайиб, ўзини ўриндиққа ташлади. Нималар бўлаётганига ҳеч тушунолмаётган келинчак анча вақт унга тикилиб турди. Шу орада Зебузарнинг кўзи илингандай бўлди. Бироқ тезда чўчиб уйғонди. Нимагадир куёвнинг хуррак отиши тинган, келиннинг назарида у нафас ҳам олмаётганга ўхшарди. Шундан у хавотирга тушиб, минг бир истиҳола билан юзи докадек оқариб кетган куёв болани уйғотмоқчи бўлди. Лекин у "миқ” этган товуш чиқармасди. Ноилож, кулин унинг юзига қўлини қўйди-ю, музни ушлагандай сапчиб тушди. Келиннинг тамоғига тиқилган нарса фарёд бўлиб отилиб чиқди...
Бу воқеадан хабар топган Зариф ака зудлик билан қудасиникига етиб келганда қизи ҳовли ўртасида туриб, дод соларди. У отасининг бўйнига осилиб олди.
- Мени кечир қизим,- деди Зариф ака буғиқ овозда, - Отанг ўлсин болам, сени шу куйга солган отанг ўлсин ... Мени кечир, она-қизим...
Ердан тобут кўтарилганда, кенг ҳовлининг нариги четида гиламдаги чала ўчирилган "Тўйимизга марҳамат” деган ҳашамдор ёзув бир неча соатлар илгариги маъносини мутлақо йўқотган, у айни чоғда аянчли истеҳзога ўхшарди ...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍18❤3🔥1
Qadrli va mehribon HAMSHIRALAR!
🌷 Shunday sharafli va ayni paytda mashaqqatli mehnatlaringizda ulkan zafarlar, oʻzlaringizga ham mustahkam sogʻliq, oilalaringizdan halovat arimasligini tilayman.
🌹 Hamisha xalqimiz ardogʻida boʻling, aziz hamshiralar! Yana bir bor kasb bayramingiz muborak boʻlsin.
🔥 12- MAY HALQARO HAMSHIRALAR KUNI BILAN!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌷 Shunday sharafli va ayni paytda mashaqqatli mehnatlaringizda ulkan zafarlar, oʻzlaringizga ham mustahkam sogʻliq, oilalaringizdan halovat arimasligini tilayman.
🌹 Hamisha xalqimiz ardogʻida boʻling, aziz hamshiralar! Yana bir bor kasb bayramingiz muborak boʻlsin.
🔥 12- MAY HALQARO HAMSHIRALAR KUNI BILAN!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1
🧕 Muslimalar kundaligi
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА Сурайё опа ўғлининг ҳалокатини кўриб турар эмиш-ку, аммо томоша қилишдан бошқа ҳеч бир ишга ярамас эмиш... У Умиднинг билқ-билқ қилиб ботқоқлик қаърига чўкиб кетаётганига ортиқ чидай олмай ўзини ботқоқ қаърига отибди. Бироқ кўринмас…
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
- Ўғлининг бемаҳал ўлими тоғдек эркакни ер билан битта қилганди.
Умиднинг ўлими ҳақидаги хабарни Сурайё опа хушига келгандан сўнг, шунда ҳам бир хафтадан ўтиб эшитганди. Унгача юраги билан барига иқрор бўлиб улгурган эди у.
Ўша тунда Россия Фавқулодда вазиятлар вазирлиги ходимлари томонидан Адҳам акага қўнғироқ қилиниб Москва вилоятининг - рақамли трассасининг -километридаги кўприк устида катта масштабли йўл-транпорт ҳодисаси юз берганини, натижада ўн тўққиз нафар турли катта-кичик автомашиналардаги жами қирқ етти нафар инсон турли тан жароҳат олиб касалхонага ётқизилганлиги, йигирма олти нафар йўловчи эса воқеа жойида ҳалок бўлганлигини, улардан тўққиз нафарини кучли мажақланиш оқибатида мурдасини ҳам таниб бўлмайдиган ҳолатга келиб қолганлигини айтиб, фалокат жойидан Николай Естегнеев ва Умид Ибрагимовларнинг паспортлари топилганлиги ҳақида маълумот берилган эди.
"Шу паспорт маълумотлари орқали манзилингизни топиб сизга боғландик"- дейишди соҳа вакиллари. Улар орадан уч соат ўтиб Адҳам акага қайта қўнғироқ қилиб Николайнинг оила аъзолари ўғилларининг кийими ва шаҳсий буюмларидан ўз фарзандларини танишганлигини, Умид ва яна икки дўсти у билан бирга бўлганликларини тасдиқлашгани ҳақидаги маълумотни етказишди. "Сизга қўнғироқ қилишимизнинг асосий сабаби бошқа,- дейишди улар,-айнан Умид ва унинг дўстларининг мурдалари бўлакланиб кетган. Уларни ҳатто бир-биридан ажратишнинг иложи бўлмади. Руҳсатингиз билан биз уларни дафн қилмоқчимиз. Бу ерга келиб ўғлингизнинг майитини олиб кетаман дейишда ҳеч қандай мантиқ йўқ"
Адҳам ака ўша куни ўзини у ёққа урди, бу ёққа урди, ахири илмли ёши улуғлардан кимдир уни юпатадиган сўзни топиб айтди:
- Ўғлинг шаҳид мақомида кетибди, шаҳидларга қаерда, ким билан ёнма-ён дафн этилишининг аҳамияти йўқ. Улар шундоқ ҳам жаннатийдирлар, ин шаа Аллоҳ.
Шундан сўнг ота шўрлик йўқ ўликка таъзия очди. Қабри ва жисми чет юртда қолишга ҳукм қилинган Умиднинг таъзиясидан бир хафта ўтиб Мафтуна, Муниса ва Карималарнинг бу хонадондаги "сафари қариди". Келинининг кўч-кўлонларини ортиб кетаётган машина ортидан Адҳам ака бир оғиз сўз демай маҳзунгина кузатиб қўйди. Ўз ватанидан бир дона қабр буюрмаган ўғли ғамида куйган ота учун бу инсон ва буюмларнинг тариқчалик аҳамияти қолмаган эди...
Шу куни кечга яқин у ҳусусий клиникада ишлайдиган Чарос исмли чаққонгина ҳамширани аёлига қараб туриши учун гаплашиб олиб келди. Чарос лобаргина жувон бўлиб кун бўйи беморига астойдил қарар, Сурайё опанинг уйидан унча узоқда яшамагани учун кечқурун болаларини бирини ҳамроҳ қилиб хабар олиб кетишни ҳам уддалар эди... Бугун Адҳам ака сафарга кетганлиги сабаб Сурайё опанинг ёнига синглиси Сайёра опа келиб ётишини билиб унинг ёнига кирди:
- Онажон, бугун синглингиз ёнингизга келиб ётарканлар. Мен соат нечада келай?
Сурайё опа бошини чайқаб "Келманг" дея ишора қилди.
- Бугун келмайми, онажон? - ундан сўзини тасдиқлатиб олиш учун сўради Чарос.
Сурайё опа бу сафар:
- Ҳҳммм, - деди ва Чарос хайрлашиб чиқиб кетгач ўнг қўлини узатиб тумба устида турган плейр тугмасини босди.
Сурайё опа бу плейрга ўзи севиб тинглайдиган қўшиқни Чаросга ёздириб олган эди. У ёлғиз қолган кезлари шу қўшиқни эшитиб марҳум ўғли Умид ва собиқ келини Осиёни ҳотирлар эди. Сурайё опа учун қўшиқни ҳудди-ки Умид ва Осиё куйлаётгандек бўлар эди...
-Мен ҳали баҳорни кўрмаган чечак,
Тилсимлаб қўйилган дард тўла эртак,
Икки дунё аро бўлганим эрмак,
Сенга ҳам айтмасам, кимга айтаман? - дея бир томонда фарёд чекар эди Осиё...
- Асли кўрмаганим қадрим соғиндим,
Бетоқат жон билан сабрим соғиндим,
Тўғриси, қаро ер - қабрим соғиндим,
Сенга ҳам айтмасам, кимга айтаман,-дея бўзлаётганга ўхшар эди Умид...
(Шеър муаллифи: Рислиғой Ҳотамова)
Сурайё опанинг мижжалари жиққа ёшга тўлди. У ўз хаёлларига шу даражада асир тушган эди-ки, эшик очилиб ичкарига қадам босиб кириб келган инсонни сезмади.
/91
- Ўғлининг бемаҳал ўлими тоғдек эркакни ер билан битта қилганди.
Умиднинг ўлими ҳақидаги хабарни Сурайё опа хушига келгандан сўнг, шунда ҳам бир хафтадан ўтиб эшитганди. Унгача юраги билан барига иқрор бўлиб улгурган эди у.
Ўша тунда Россия Фавқулодда вазиятлар вазирлиги ходимлари томонидан Адҳам акага қўнғироқ қилиниб Москва вилоятининг - рақамли трассасининг -километридаги кўприк устида катта масштабли йўл-транпорт ҳодисаси юз берганини, натижада ўн тўққиз нафар турли катта-кичик автомашиналардаги жами қирқ етти нафар инсон турли тан жароҳат олиб касалхонага ётқизилганлиги, йигирма олти нафар йўловчи эса воқеа жойида ҳалок бўлганлигини, улардан тўққиз нафарини кучли мажақланиш оқибатида мурдасини ҳам таниб бўлмайдиган ҳолатга келиб қолганлигини айтиб, фалокат жойидан Николай Естегнеев ва Умид Ибрагимовларнинг паспортлари топилганлиги ҳақида маълумот берилган эди.
"Шу паспорт маълумотлари орқали манзилингизни топиб сизга боғландик"- дейишди соҳа вакиллари. Улар орадан уч соат ўтиб Адҳам акага қайта қўнғироқ қилиб Николайнинг оила аъзолари ўғилларининг кийими ва шаҳсий буюмларидан ўз фарзандларини танишганлигини, Умид ва яна икки дўсти у билан бирга бўлганликларини тасдиқлашгани ҳақидаги маълумотни етказишди. "Сизга қўнғироқ қилишимизнинг асосий сабаби бошқа,- дейишди улар,-айнан Умид ва унинг дўстларининг мурдалари бўлакланиб кетган. Уларни ҳатто бир-биридан ажратишнинг иложи бўлмади. Руҳсатингиз билан биз уларни дафн қилмоқчимиз. Бу ерга келиб ўғлингизнинг майитини олиб кетаман дейишда ҳеч қандай мантиқ йўқ"
Адҳам ака ўша куни ўзини у ёққа урди, бу ёққа урди, ахири илмли ёши улуғлардан кимдир уни юпатадиган сўзни топиб айтди:
- Ўғлинг шаҳид мақомида кетибди, шаҳидларга қаерда, ким билан ёнма-ён дафн этилишининг аҳамияти йўқ. Улар шундоқ ҳам жаннатийдирлар, ин шаа Аллоҳ.
Шундан сўнг ота шўрлик йўқ ўликка таъзия очди. Қабри ва жисми чет юртда қолишга ҳукм қилинган Умиднинг таъзиясидан бир хафта ўтиб Мафтуна, Муниса ва Карималарнинг бу хонадондаги "сафари қариди". Келинининг кўч-кўлонларини ортиб кетаётган машина ортидан Адҳам ака бир оғиз сўз демай маҳзунгина кузатиб қўйди. Ўз ватанидан бир дона қабр буюрмаган ўғли ғамида куйган ота учун бу инсон ва буюмларнинг тариқчалик аҳамияти қолмаган эди...
Шу куни кечга яқин у ҳусусий клиникада ишлайдиган Чарос исмли чаққонгина ҳамширани аёлига қараб туриши учун гаплашиб олиб келди. Чарос лобаргина жувон бўлиб кун бўйи беморига астойдил қарар, Сурайё опанинг уйидан унча узоқда яшамагани учун кечқурун болаларини бирини ҳамроҳ қилиб хабар олиб кетишни ҳам уддалар эди... Бугун Адҳам ака сафарга кетганлиги сабаб Сурайё опанинг ёнига синглиси Сайёра опа келиб ётишини билиб унинг ёнига кирди:
- Онажон, бугун синглингиз ёнингизга келиб ётарканлар. Мен соат нечада келай?
Сурайё опа бошини чайқаб "Келманг" дея ишора қилди.
- Бугун келмайми, онажон? - ундан сўзини тасдиқлатиб олиш учун сўради Чарос.
Сурайё опа бу сафар:
- Ҳҳммм, - деди ва Чарос хайрлашиб чиқиб кетгач ўнг қўлини узатиб тумба устида турган плейр тугмасини босди.
Сурайё опа бу плейрга ўзи севиб тинглайдиган қўшиқни Чаросга ёздириб олган эди. У ёлғиз қолган кезлари шу қўшиқни эшитиб марҳум ўғли Умид ва собиқ келини Осиёни ҳотирлар эди. Сурайё опа учун қўшиқни ҳудди-ки Умид ва Осиё куйлаётгандек бўлар эди...
-Мен ҳали баҳорни кўрмаган чечак,
Тилсимлаб қўйилган дард тўла эртак,
Икки дунё аро бўлганим эрмак,
Сенга ҳам айтмасам, кимга айтаман? - дея бир томонда фарёд чекар эди Осиё...
- Асли кўрмаганим қадрим соғиндим,
Бетоқат жон билан сабрим соғиндим,
Тўғриси, қаро ер - қабрим соғиндим,
Сенга ҳам айтмасам, кимга айтаман,-дея бўзлаётганга ўхшар эди Умид...
(Шеър муаллифи: Рислиғой Ҳотамова)
Сурайё опанинг мижжалари жиққа ёшга тўлди. У ўз хаёлларига шу даражада асир тушган эди-ки, эшик очилиб ичкарига қадам босиб кириб келган инсонни сезмади.
/91
👍27
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
39-қисм
- Опа, йиғлаяпсизми? -деди синглиси Сайёра уни чўчитиб юбормаслик учун оҳиста шивирлаб, - ассалому алайкум.
Сурайё опа боши билан алик олган каби ишора қилди.
- Опажоним-ей, ётавериб белларингиз ҳам қотиб кетгандир,-деди Сайёра опасининг юз-қўлларини нам сочиқда артиб олар экан,-бугун ўзим сизни бел, оёқ, қўлларингизни яхшилаб уқалаб қўяман. Аввал қорнингизни тўйдирайлик, кейин...
Сайёра ўзи билан олиб келган тугунни авайлаб оча бошлади:
- Сизга ўзингиз яхши кўрган салат ва буғлаб димланган ош олиб келдим. Айни парҳезбоп, аммо мазасига гап йўқ. Ҳа айтганча, Назира флешкага сиз яхши кўрган кино ва спектаклларни ёзиб берди. Хуллас, бугун икки опа-сингил бир яйраймиз. Комедиялардан кўрамиз-а? Нима дедингиз?
Сурайё опа синглисига "яхши" дегандек илиқ нигоҳ ташлади. Синглисининг ёқимли кайфияти унга ҳам таъсир қилган, кўзлари ҳамон маҳзун бўлса-да руҳи тетиклаша бошлаган эди Сурайё опанинг...
🔳 🔳 🔳
Бу йил баҳор серёғин келди. Апрел оҳирлаб қолган бўлишига қарамай табиат янги тушган келиндек эркалигини ҳеч қўйгиси келмас эди. Эрталаб жилмайиб чиққан қуёш пешинда ўз ўрнини қоп-қора булутларга бўшатиб бериб ўзи кишилар нигоҳидан панада ёнбошлаб олар, амал курсиси қўлига теккан ёмғир булутлари эса ўз лашкарларини ер юзига кетма-кет юбориб борлиқни покламоқдан ҳузур туйганлари туйган эди.
Вақти келиб бобо қуёш яна ўз тахтини эгаллагач теварак-атроф "Мана бизни кўринг, нечоғлик ювиниб-таралдик, энди покиза жисмимиз билан яна қаршингиздамиз" деган каби унинг пойида эркаланиб ястанар, бунга сари кўк олтин баркашининг тантилиги тутиб ўз нурлари билан ер юзини янада сийлар эди.
Пешиндан сал ўтиб йўлга чиққан Адҳам ака Жиззахга кириб келганида куннинг дами ҳали қайтмаган эди. У вилоятга кириб келгач машинасини йўлнинг бир четида тўхтатиб ўзини кутиб олишга келишган шогирдларига қўнғироқ қилишга тутинди.
-Домлажон, етиб келдингизми?-деди жиззаҳлик Илҳомжон дилкашлик билан,- мана биз ҳам ҳузурингизга бораяпмиз. Ўн-ўн беш дақиқада ёнингизда бўламиз. Сиз ўша айтган жойингизда бўлиб туринг, ҳадемай етиб қоламиз.
Адҳам ака Илҳомжонга "Ҳўп" деб жавоб қайтарганча тармоқдан узилди ва оёқларини чигалини ёзиш учун машинадан тушди. У чўнтагидан дастрўмолини чиқариб пешона ва юзларини артар экан, ёнидан:
- Ашшалому алайтом, бобожон,-деган сўзларни эшитиб овоз чиққан тарафга қаради.
Қаршисида олти-етти ёшлар чамасидаги оқ-сариқдан келган, мовий кўзли болакай кулимсираб унга бир коса сув тутиб турар эди.
- Ваалейкум ассалом, - Адҳам аканинг юраги алланечук ҳапқириб боланинг ёнига чўккалади,- бу сув менгами?
- Ҳаа сижга,- жажжи қўллари билан авайлаб косани Адҳам акага узатди болакай, - манг олинг, ичиволинг
Адҳам ака беихтиёр косани унинг қўлидан олиб болакайга тикилди.
- Ичаверинг, сувимиз топ-тоза,- қистади уни болакай.
- Хўп болам, хўп,- Адҳам ака сувни оҳиригача ичди ва косани унга қайтарар экан чин дилдан дуо қилди,- раҳмат болажоним. Сувдек сероб бўлгин. Кооотто йигит бўлгин.
- Сижгаям яҳмат, бобожон,- у шундай деб танглайини тақиллатди,- ана энди ойижонимга бугун бешта савоб иш қилдим дейман...
- Ҳо шунақа дегин? - завқланди Адҳам ака,- исминг нима, болажоним?
- Устоз, биз келдик,- йўлнинг у бошидан кесиб кела бошлади Илҳомжон,- ассалому алайкум, яхши етиб келдингизми?
Илҳомжон Адҳам ака билан қуюқ сўрашар экан, болакайга жилмайди:
- Ҳа полвон, савобларинг кўпайиб қолдими? Бугун нечта одамга сув тарқатдинг?
- Ашшалому алайтом, - кулимсиради болакай ва Илҳомжонга беш панжасини ёйиб кўрсатди,- бешта!
- Маладес, ўғил бола! Додангга салом дегин, хўп?! - Илҳомжон Адҳам акани машинаси томон бошлади,- юринг домлажон, сизни машинангизда йўл бошлаб кетаман. Укам Миркомил изимиздан боради.
Илҳомжон Адҳам аканинг машинасига ўтирар экан, ҳамон бўш косани ушлаб турган болакайга сўз қотди:
- Жалолиддин, уйингга кирақол энди...
#давоми_бор
/92
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
39-қисм
- Опа, йиғлаяпсизми? -деди синглиси Сайёра уни чўчитиб юбормаслик учун оҳиста шивирлаб, - ассалому алайкум.
Сурайё опа боши билан алик олган каби ишора қилди.
- Опажоним-ей, ётавериб белларингиз ҳам қотиб кетгандир,-деди Сайёра опасининг юз-қўлларини нам сочиқда артиб олар экан,-бугун ўзим сизни бел, оёқ, қўлларингизни яхшилаб уқалаб қўяман. Аввал қорнингизни тўйдирайлик, кейин...
Сайёра ўзи билан олиб келган тугунни авайлаб оча бошлади:
- Сизга ўзингиз яхши кўрган салат ва буғлаб димланган ош олиб келдим. Айни парҳезбоп, аммо мазасига гап йўқ. Ҳа айтганча, Назира флешкага сиз яхши кўрган кино ва спектаклларни ёзиб берди. Хуллас, бугун икки опа-сингил бир яйраймиз. Комедиялардан кўрамиз-а? Нима дедингиз?
Сурайё опа синглисига "яхши" дегандек илиқ нигоҳ ташлади. Синглисининг ёқимли кайфияти унга ҳам таъсир қилган, кўзлари ҳамон маҳзун бўлса-да руҳи тетиклаша бошлаган эди Сурайё опанинг...
🔳 🔳 🔳
Бу йил баҳор серёғин келди. Апрел оҳирлаб қолган бўлишига қарамай табиат янги тушган келиндек эркалигини ҳеч қўйгиси келмас эди. Эрталаб жилмайиб чиққан қуёш пешинда ўз ўрнини қоп-қора булутларга бўшатиб бериб ўзи кишилар нигоҳидан панада ёнбошлаб олар, амал курсиси қўлига теккан ёмғир булутлари эса ўз лашкарларини ер юзига кетма-кет юбориб борлиқни покламоқдан ҳузур туйганлари туйган эди.
Вақти келиб бобо қуёш яна ўз тахтини эгаллагач теварак-атроф "Мана бизни кўринг, нечоғлик ювиниб-таралдик, энди покиза жисмимиз билан яна қаршингиздамиз" деган каби унинг пойида эркаланиб ястанар, бунга сари кўк олтин баркашининг тантилиги тутиб ўз нурлари билан ер юзини янада сийлар эди.
Пешиндан сал ўтиб йўлга чиққан Адҳам ака Жиззахга кириб келганида куннинг дами ҳали қайтмаган эди. У вилоятга кириб келгач машинасини йўлнинг бир четида тўхтатиб ўзини кутиб олишга келишган шогирдларига қўнғироқ қилишга тутинди.
-Домлажон, етиб келдингизми?-деди жиззаҳлик Илҳомжон дилкашлик билан,- мана биз ҳам ҳузурингизга бораяпмиз. Ўн-ўн беш дақиқада ёнингизда бўламиз. Сиз ўша айтган жойингизда бўлиб туринг, ҳадемай етиб қоламиз.
Адҳам ака Илҳомжонга "Ҳўп" деб жавоб қайтарганча тармоқдан узилди ва оёқларини чигалини ёзиш учун машинадан тушди. У чўнтагидан дастрўмолини чиқариб пешона ва юзларини артар экан, ёнидан:
- Ашшалому алайтом, бобожон,-деган сўзларни эшитиб овоз чиққан тарафга қаради.
Қаршисида олти-етти ёшлар чамасидаги оқ-сариқдан келган, мовий кўзли болакай кулимсираб унга бир коса сув тутиб турар эди.
- Ваалейкум ассалом, - Адҳам аканинг юраги алланечук ҳапқириб боланинг ёнига чўккалади,- бу сув менгами?
- Ҳаа сижга,- жажжи қўллари билан авайлаб косани Адҳам акага узатди болакай, - манг олинг, ичиволинг
Адҳам ака беихтиёр косани унинг қўлидан олиб болакайга тикилди.
- Ичаверинг, сувимиз топ-тоза,- қистади уни болакай.
- Хўп болам, хўп,- Адҳам ака сувни оҳиригача ичди ва косани унга қайтарар экан чин дилдан дуо қилди,- раҳмат болажоним. Сувдек сероб бўлгин. Кооотто йигит бўлгин.
- Сижгаям яҳмат, бобожон,- у шундай деб танглайини тақиллатди,- ана энди ойижонимга бугун бешта савоб иш қилдим дейман...
- Ҳо шунақа дегин? - завқланди Адҳам ака,- исминг нима, болажоним?
- Устоз, биз келдик,- йўлнинг у бошидан кесиб кела бошлади Илҳомжон,- ассалому алайкум, яхши етиб келдингизми?
Илҳомжон Адҳам ака билан қуюқ сўрашар экан, болакайга жилмайди:
- Ҳа полвон, савобларинг кўпайиб қолдими? Бугун нечта одамга сув тарқатдинг?
- Ашшалому алайтом, - кулимсиради болакай ва Илҳомжонга беш панжасини ёйиб кўрсатди,- бешта!
- Маладес, ўғил бола! Додангга салом дегин, хўп?! - Илҳомжон Адҳам акани машинаси томон бошлади,- юринг домлажон, сизни машинангизда йўл бошлаб кетаман. Укам Миркомил изимиздан боради.
Илҳомжон Адҳам аканинг машинасига ўтирар экан, ҳамон бўш косани ушлаб турган болакайга сўз қотди:
- Жалолиддин, уйингга кирақол энди...
#давоми_бор
/92
👍61💔9
#ибрат
Шунчаки ёдингизда сақланг!
Ҳеч нарсага кафолат йўқ...
• Севганинг бир кун — бегонага айланиши мумкин.
• Дўстинг — душманга айланиши мумкин.
• Душманинг — дўстга айланиши мумкин.
• Ёмон кўрган кишинг — яхши кўрганингга айланиши мумкин.
• Яхши гапирган — ёмон гапириши мумкин.
• Мақтаган — ёмонлаши мумкин.
Хуллас хамма нарса бўлиши мумкин....
Фақат ота-онангиз ва туғишган жигарларингни муносабати ҳеч қачон ўзгармайди...
Ҳар қандай ҳолатда ҳам улар барибир сизни чин юракларидан яхши кўришади.
Яқинларингизни қадрланг ва улардан меҳрингизни дариғ тутманг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Шунчаки ёдингизда сақланг!
Ҳеч нарсага кафолат йўқ...
• Севганинг бир кун — бегонага айланиши мумкин.
• Дўстинг — душманга айланиши мумкин.
• Душманинг — дўстга айланиши мумкин.
• Ёмон кўрган кишинг — яхши кўрганингга айланиши мумкин.
• Яхши гапирган — ёмон гапириши мумкин.
• Мақтаган — ёмонлаши мумкин.
Хуллас хамма нарса бўлиши мумкин....
Фақат ота-онангиз ва туғишган жигарларингни муносабати ҳеч қачон ўзгармайди...
Ҳар қандай ҳолатда ҳам улар барибир сизни чин юракларидан яхши кўришади.
Яқинларингизни қадрланг ва улардан меҳрингизни дариғ тутманг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
Сўрамасак ҳам Ҳудонинг ўзи аҳволимизни кўриб турибди-ку. Кўриб тургани бошқа, сўраган бошқа, бола йиғламаса, она сут берармиди.
© Эркин Малик “Сўз ва Амал” китобидан.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
© Эркин Малик “Сўз ва Амал” китобидан.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
🧕 Muslimalar kundaligi
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги) 39-қисм - Опа, йиғлаяпсизми? -деди синглиси Сайёра уни чўчитиб юбормаслик учун оҳиста шивирлаб, - ассалому алайкум. Сурайё опа боши билан алик олган каби ишора қилди. - Опажоним…
#БАҲОР_ҚАЙТГУНЧА
- Жалолиддин,- ялт этиб Илҳомжонга қаради Адҳам ака, - исми Жалолиддин денг бу болакайни?
- Ҳаа! - Адҳам акадаги ҳаяжонни ҳис қилмай йўлга қараганча жавоб қайтарди Илҳомжон,- исми Жалолиддин, фамилияси Ааатттамуупп...- шарақлаб кулди у,- Жалолиддин фамилиясини шунақа ширин қилиб айтади-да ўзи...- асли Адҳамов унинг фамилияси. Сиз билан адаш фамилиядош бу болакай
- Сиз бу оилани яхши танийсиз шекилли,- Адҳам аканинг рул бошқараётган қўлларига титроқ турган эди...
- Ҳаа, яхши танийман. Жалолиддиннинг бобоси Икромжон ака бош бўлиб қурган намунали уйлардан бирини олганмиз биз. Иморатга бошдан тўлов қилиб битгунича ишнинг боришидан хабардор бўлиб тургандик. Икромжон ака билан ўшанда яқиндан танишиб чиқишиб кетгандик. Тилло инсон у киши.
- Жалолиддиннинг бобосининг исми Икромжон ака бўлса, унда нега фамилияси Адҳамов? -ўсмоқчилаб сўради Адҳам ака
- Аниқ сабабини билмайман-у, аммо Жалолиддин ота томонидан фамилия олган бўлиши керак. Икромжон ака унга она томондан бобо-ку, яъни Осиё муаллиманинг дадаси...
-Илҳомжон,- бирдан тормозни қаттиқ босди Адҳам ака, - минг бор узр. Мен ҳозир сиз билан кета олмайман.Сабаби...Сабаби бир неча йиллардан буён ахтариб юрган инсонларимни топгандекман. Ҳозир ортга қайтмасам бўлмайди.
- Устоз, бугун сизни ўз уйимда меҳмон қилиш ниятим бор эди. Шунга яраша тайёргарликни ҳам бошлаб юборгандик...
- Кейин...Кейин Илҳомжон... -Адҳам ака машинасини ортга бура бошлади,- зиёфат қочиб кетмас. Мен ҳозир баъзи саволларга жавоб олишим керак. Агар таҳминларим тўғри чиқса, унда оламда мендан бахтли инсон бўлмайди. Сизга эса барчасини эртага симпозиум ўтгандан сўнг батафсил тушунтириб бераман.
Илҳомжонни кўча юзида қолдирган Адҳам ака машинасини келган йўлига елдек учириб кетди.
- Тинчликми, ака?!- деди изма-из келаётган Миркомил,- домлага нима бўлди? Нега ортга қайтиб кетдилар!?
- Аниғини билмадим,- Адҳам аканинг изидан ўйчан тикилиб қолган Илҳомжон,- аммо нималарнидир фаҳмлагандек бўлдим...
🔳 🔳 🔳
Адҳам ака сал аввал Жалолиддинни қолдириб кетган дарвоза олдида машинасини тўҳтатди. Унинг юраги тинимсиз ҳапқирар, кўзлари ёшга тўлиб кетганидан атрофни кўришга ҳалақит бера бошлаган эди.
Адҳам ака дастрўмолини олишга ҳам тоқати етмай, кўз ёшларини ўнг қўлининг терс тарафи билан артиб қия очиқ қолган дарвозадан ичкарига мўралади. Анвойи гуллар барқ уриб очилиб ётган ҳовлининг бир чеккасида Жалолиддин қўлидаги алланимани тимискилаб ўтирар эди...
- Жалолиддин...-йиғи аралаш овози бўғилиб чиқди Адҳам аканинг
Жалолиддин унинг овозини эшитиб жилмайди ва чопқиллаганча Адҳам аканинг ёнига келди
Адҳам ака Жалолиддиннинг қаршисида тиз чўкди.
- Бобожон, яна сув ичасизми? - Адҳам акага беғубор нигоҳларини қадади Жалолиддин
- Ҳаа... -деди Жалолиддин қиёфасида ўғли Умиднинг ёшлигини кўрган Адҳам ака- фақат аввал сени бир бағримга боссам майлими?
Адҳам ака қучоғини кенг очди. Жалолиддин бироз ўйланган бўлди-ю унинг қучоғига кирди.
Адҳам ака Жалолиддинни авайлаб қучганча сочларини тўйиб-тўйиб ҳидлади , ўзидан бироз итариб оппоқ беғубор юзларига тикилди ва яна бағрига- бу сафар маҳкамроқ босди.
- Бу нима? - деди Адҳам ака кўксига алланима ботганини ҳис қилиб Жалолиддинга ҳайрон тикилди.
- Бу жажарамиз туймойи,- деди Жалолиддин "шажара" дейишга тили келишмай, яктакчасининг ичидан чарм тумор чиқариб, - унинг ичида Ибойим додам, Аттам бобом, Умммд адамлар ва...
- Ва Жалолиддиннинг исми ёзилган... Ҳудди сиз орзу қилганингиздек, адажон...
Адҳам аканинг кўз ўнги қоронғилашиб кетди. У ўрнидан гандираклаб турди-ю, қаршисида кўз ёшлари шашқатор Осиёни кўрди...
-Қизим... Ахир... Ахир бу қанақасига? Нега? Нима учун?
- Нега набирали бўлганингизни айтмаганимга ҳайрон бўляпсизми, адажон? Барини бир бошдан сўзлаб бераман,- ҳўрсинди Осиё,- фақат аввал айвонга ўтиб бир пиёла чой ичинг. Суҳбатимиз ҳали узоқ давом этади...
Муаллиф: Хазонрезги
93
- Жалолиддин,- ялт этиб Илҳомжонга қаради Адҳам ака, - исми Жалолиддин денг бу болакайни?
- Ҳаа! - Адҳам акадаги ҳаяжонни ҳис қилмай йўлга қараганча жавоб қайтарди Илҳомжон,- исми Жалолиддин, фамилияси Ааатттамуупп...- шарақлаб кулди у,- Жалолиддин фамилиясини шунақа ширин қилиб айтади-да ўзи...- асли Адҳамов унинг фамилияси. Сиз билан адаш фамилиядош бу болакай
- Сиз бу оилани яхши танийсиз шекилли,- Адҳам аканинг рул бошқараётган қўлларига титроқ турган эди...
- Ҳаа, яхши танийман. Жалолиддиннинг бобоси Икромжон ака бош бўлиб қурган намунали уйлардан бирини олганмиз биз. Иморатга бошдан тўлов қилиб битгунича ишнинг боришидан хабардор бўлиб тургандик. Икромжон ака билан ўшанда яқиндан танишиб чиқишиб кетгандик. Тилло инсон у киши.
- Жалолиддиннинг бобосининг исми Икромжон ака бўлса, унда нега фамилияси Адҳамов? -ўсмоқчилаб сўради Адҳам ака
- Аниқ сабабини билмайман-у, аммо Жалолиддин ота томонидан фамилия олган бўлиши керак. Икромжон ака унга она томондан бобо-ку, яъни Осиё муаллиманинг дадаси...
-Илҳомжон,- бирдан тормозни қаттиқ босди Адҳам ака, - минг бор узр. Мен ҳозир сиз билан кета олмайман.Сабаби...Сабаби бир неча йиллардан буён ахтариб юрган инсонларимни топгандекман. Ҳозир ортга қайтмасам бўлмайди.
- Устоз, бугун сизни ўз уйимда меҳмон қилиш ниятим бор эди. Шунга яраша тайёргарликни ҳам бошлаб юборгандик...
- Кейин...Кейин Илҳомжон... -Адҳам ака машинасини ортга бура бошлади,- зиёфат қочиб кетмас. Мен ҳозир баъзи саволларга жавоб олишим керак. Агар таҳминларим тўғри чиқса, унда оламда мендан бахтли инсон бўлмайди. Сизга эса барчасини эртага симпозиум ўтгандан сўнг батафсил тушунтириб бераман.
Илҳомжонни кўча юзида қолдирган Адҳам ака машинасини келган йўлига елдек учириб кетди.
- Тинчликми, ака?!- деди изма-из келаётган Миркомил,- домлага нима бўлди? Нега ортга қайтиб кетдилар!?
- Аниғини билмадим,- Адҳам аканинг изидан ўйчан тикилиб қолган Илҳомжон,- аммо нималарнидир фаҳмлагандек бўлдим...
🔳 🔳 🔳
Адҳам ака сал аввал Жалолиддинни қолдириб кетган дарвоза олдида машинасини тўҳтатди. Унинг юраги тинимсиз ҳапқирар, кўзлари ёшга тўлиб кетганидан атрофни кўришга ҳалақит бера бошлаган эди.
Адҳам ака дастрўмолини олишга ҳам тоқати етмай, кўз ёшларини ўнг қўлининг терс тарафи билан артиб қия очиқ қолган дарвозадан ичкарига мўралади. Анвойи гуллар барқ уриб очилиб ётган ҳовлининг бир чеккасида Жалолиддин қўлидаги алланимани тимискилаб ўтирар эди...
- Жалолиддин...-йиғи аралаш овози бўғилиб чиқди Адҳам аканинг
Жалолиддин унинг овозини эшитиб жилмайди ва чопқиллаганча Адҳам аканинг ёнига келди
Адҳам ака Жалолиддиннинг қаршисида тиз чўкди.
- Бобожон, яна сув ичасизми? - Адҳам акага беғубор нигоҳларини қадади Жалолиддин
- Ҳаа... -деди Жалолиддин қиёфасида ўғли Умиднинг ёшлигини кўрган Адҳам ака- фақат аввал сени бир бағримга боссам майлими?
Адҳам ака қучоғини кенг очди. Жалолиддин бироз ўйланган бўлди-ю унинг қучоғига кирди.
Адҳам ака Жалолиддинни авайлаб қучганча сочларини тўйиб-тўйиб ҳидлади , ўзидан бироз итариб оппоқ беғубор юзларига тикилди ва яна бағрига- бу сафар маҳкамроқ босди.
- Бу нима? - деди Адҳам ака кўксига алланима ботганини ҳис қилиб Жалолиддинга ҳайрон тикилди.
- Бу жажарамиз туймойи,- деди Жалолиддин "шажара" дейишга тили келишмай, яктакчасининг ичидан чарм тумор чиқариб, - унинг ичида Ибойим додам, Аттам бобом, Умммд адамлар ва...
- Ва Жалолиддиннинг исми ёзилган... Ҳудди сиз орзу қилганингиздек, адажон...
Адҳам аканинг кўз ўнги қоронғилашиб кетди. У ўрнидан гандираклаб турди-ю, қаршисида кўз ёшлари шашқатор Осиёни кўрди...
-Қизим... Ахир... Ахир бу қанақасига? Нега? Нима учун?
- Нега набирали бўлганингизни айтмаганимга ҳайрон бўляпсизми, адажон? Барини бир бошдан сўзлаб бераман,- ҳўрсинди Осиё,- фақат аввал айвонга ўтиб бир пиёла чой ичинг. Суҳбатимиз ҳали узоқ давом этади...
Муаллиф: Хазонрезги
93
👍84😢14🔥4💔3
🌙ХАЙРЛИ ТУН🌙
🌙✨Шундай вақтлар бўладики, мол-дунёнинг қиймати қолмайди, муваффақиятнинг қиймати қолмайди, мансабларнинг қиймати қолмайди.
❤️Аммо мехр муҳаббатнинг қиймати ҳеч замон йўқолмайди.
✨Сизни ким деб ҳисоблашлари муҳим эмас.
Сиз ўзингизнинг кимлигингизни билсангиз бас,,
🌙Хайрли тун ширин тушлар кўринг 😘
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌙✨Шундай вақтлар бўладики, мол-дунёнинг қиймати қолмайди, муваффақиятнинг қиймати қолмайди, мансабларнинг қиймати қолмайди.
❤️Аммо мехр муҳаббатнинг қиймати ҳеч замон йўқолмайди.
✨Сизни ким деб ҳисоблашлари муҳим эмас.
Сиз ўзингизнинг кимлигингизни билсангиз бас,,
🌙Хайрли тун ширин тушлар кўринг 😘
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🕊🌸 Ассалому алайкум
🕊🌸 Хайрли тонг
🕊🌸 Азизларим!
🕊🌸 13 - Май.. 🌷🌷
🕊🌸 Душанба
🕊🌸 тонги муборак
🕊🌸 булсин!
☕️ Тун бағрини ёриб чиқди нур!
🍊 Ибодатга шайланди тиллар!
☕️ Дуолар - ла бўлинг сиз омон!
🍊 Хайрли тонг, дилга яқинлар!
🥰Бахтиёр бўлиш учун:
🌸қўлни - меҳнат;
🌸қалбни – меҳру муҳаббат;
🌸ақлни – мақсад;
🌸хотирани – фойдали илм;
🔤келажакни – умид билан тўлдириш лозим.
🌞 Ҳайрли тонг янги кун, янги имкониятлар муборак Азизлар!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🕊🌸 Хайрли тонг
🕊🌸 Азизларим!
🕊🌸 13 - Май.. 🌷🌷
🕊🌸 Душанба
🕊🌸 тонги муборак
🕊🌸 булсин!
☕️ Тун бағрини ёриб чиқди нур!
🍊 Ибодатга шайланди тиллар!
☕️ Дуолар - ла бўлинг сиз омон!
🍊 Хайрли тонг, дилга яқинлар!
🥰Бахтиёр бўлиш учун:
🌸қўлни - меҳнат;
🌸қалбни – меҳру муҳаббат;
🌸ақлни – мақсад;
🌸хотирани – фойдали илм;
🔤келажакни – умид билан тўлдириш лозим.
🌞 Ҳайрли тонг янги кун, янги имкониятлар муборак Азизлар!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
Бир одамнинг аёли ҳар бир ишини бошлашдан аввал "Бисмиллаҳ" дер экан. Хотининг бу ишидан ғаши келган эр бир куни унга бир тилла узук берибди ва бир четга олиб қўйишини айтибди. Сўнгра қайга қўйишини пойлаб, кўриб олибди. Хотини хонадан чиқиши билан кетидан кириб, узукни олиб дарёга олиб бориб ташлаб юборибди.
Бир қанча вақт ўтганидан кейин эр хотинидан бир пайтлари берган тилло узугини сўрабди. Хоитини эса уйга кириб, тилло узукни олиб чиқибди. Эр ҳайратга тушиб, узукни қаердан топганини сўрабди. Шунда хотини жавоб қилибди:
— Кеча сиз олиб келган балиқни тозалаётган эдим, ичидан тасодифан чиқиб қолди...
Шундан кейин эр ҳам ҳар бир ишини "Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм" деб бошлайдиган бўлибди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бир қанча вақт ўтганидан кейин эр хотинидан бир пайтлари берган тилло узугини сўрабди. Хоитини эса уйга кириб, тилло узукни олиб чиқибди. Эр ҳайратга тушиб, узукни қаердан топганини сўрабди. Шунда хотини жавоб қилибди:
— Кеча сиз олиб келган балиқни тозалаётган эдим, ичидан тасодифан чиқиб қолди...
Шундан кейин эр ҳам ҳар бир ишини "Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм" деб бошлайдиган бўлибди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8💔2
КУЛЧА (ҳикоя)
Ҳовли. Ошхона. Тандир…
Қуёш ҳовлига кираверишдаги йўлакчанинг ўнг ва сўл томонларига бир чизиқ қилиб экилган райҳонларни, томорқада кўкараётган сабзи, бодринг ва бошқа қатор экинларни, охурида суви тугаб қолганидан ба-балаб ишора бераётган қўй-қўзилар қамалган оғилхонадан тортиб, жамики атроф-оламни аямай қиздирарди.
Она шу атрофда куймаланиб юрарди. Унинг бақувват билакли кўллари меҳнатда қаварган, яноқлари ёз офтобида тобланиб куйган, тупроқ, чанг ва ариқ сувидан бошқасини кўрмайдиган товонларида тилим-тилим ёриқлар бор эди. Унинг юзи хорғин ва ташвишли кўринарди.
Кўча эшиги очилиб, читдан одмигина тикилган жажжи кўйлак-лозимни эгнига илиб олган Зумрад охшона томон югурди. Ҳойнаҳой, онаси шу ерда бўлиши тайинлиги унга яхши аён.
— Ойи, акам билан опам ҳалиям мактабдан қайтмадими? – сўради қизча бетоқатлик билан. Унинг ҳар нафасида томоғидан ғиқ-ғиқ этган товуш эшитиларди.
— Вой, болам-ей, ҳиққилашинг ўтиб кетмаяпти-ку! Энди нима қилсам экан?! – деди она ёнига келиб чўккалаган қизининг пешонасидан ўпиб. Аёлнинг юзидаги хавотир яна бир ҳиссага ошгандек эди.
Қизалоқ ўрнидан туриб, қизил гулли рўмол остидан чиқиб турган онасининг ўрама сочларини қўли билан таради. Гоҳ у ёнга, гоҳ бу ёнга ташлаб кўрди.
Аёл эса катта ёзилган сурпа устида нон ясарди. Болалари мактабдан, хўжайини ишдан тушликка келишгунига қадар иссиқ нон тайёрлаш ҳаракатида эди. Ҳали беш ёшга тўлмаган кенжатойи эса кун-у тун онасининг изидан қолмасди.
— Бир, икки, уч, беш… – қизча нонларни санашга уринаркан сўради: — Ойййи, кулча ҳам ясайсизми?
Болакай гапириши билан яна томоғида бир нарса ғилт-ғилт ўйнар, бунга сайин бўйин томирлари бўртиб-бўртиб чиқарди.
— Вой, Худойим-ей! – она қаттиқ ташвишланганидан кўзида йилт-йилт ёш кўринар, овози, қўллари қалтирарди. — Ахир табиб тезда ўтиб кетади, деганди… Ишонган дўхтиримиз ҳам ёрдам беролмади… Энди кимга югурсам экан!… Шўрим қурсин-а! – пичирлади у синиқ, қалтироқ овозда.
Унинг хамирга юмалоқ шакл бераётган қавариқ кўллари дир-дир титрарди. Рўмол соясидан бўлак дунёни кўрмаган пешонасида реза-реза терлар ялтирарди. Ахир уч кундан бери ҳаловати йўқ. Уч кундирки, қизининг бошида кечаларни бедор ўтказади. Уч кун… Аммо бу синов унинг назарида, уч ҳафта, уч ой, балки уч йил, балки уч асрдек туюлаётганди. Вақт ўта секин, жуда оҳиста одимларди.
Бу йил ҳовлидаги олма дарахти шоҳларига маржондек тизиб мева солди. Энди ранг ола бошлаган мевалар ҳали пишиб-етилмасдан кўни-қўшниларнинг болаларига ем бўлди. Олма ҳали хом, ҳам қаттиқ. Уй бекаси ҳарчанд болаларнинг соғлигидан хавотирланса-да, кўшниларнинг “қизғанибди” деган нотўғри ўйларидан истиҳола қилиб, уларга индамасди. Бир неча кун аввал ака-опалари билан хом олма еб, сакраб ўйнаётган Зумраднинг томоғида мева бўлаги туриб қолди. Ўтиб кетсин деб, сув ичиришди, нон едиришди. Фойдаси бўлмади. Ҳар нафас олганида қилт-қилт этган товуш эшитилади. Эртаси кун қишлоқ шифокорига, индинига табибга югуришди. Ҳеч қандай ёрдам бера олишмади.
Эҳ, онани яратмасин экан! Шу қисқа муддат ичида аёлнинг юзидаги ажинлар сони ортгандек, улар янада чуқурлашгандек кўзга ташланиб қолди. Ҳар бир фарзанднинг ўз ўрни, ўз қадри бор. Агар боласига бирор шикаст етгудек бўлса, она ҳаммадан кўп озор чекади. Минг бир тикан баданига қадалгандек, ҳам тани, ҳам руҳи зир титрайди. Онага осон тутманг… У ҳар бир дилбандини вояга етқизгунча оз-мунча синовларга дош бермайди, дейсиз! Афсуски, шундай фарзандлар борки, балоғатга етгач, ҳудди ўз-ўзидан униб-ўсгандек, онасига “мен учун нима қилиб қўйибсиз?!” дея даъво қилишади. Эҳ-ҳе… Волида-и муҳтараманинг жигарбанди учун кўрган-кечирганларини санаб-саноғига етиш мумкинми, ахир?!
Аёл нонни ясаб, устига енгил дастурхонни ташлади. Сурпани ичидаги унни қоқиб-қоқиб ўртага йиғиб, тахлаб тортмага жойлади. Қизи эса аллақачон кўзи илиниб, кўрпача устида уйқуга кетганди. “Ҳайрият, болам бечора ҳеч бўлмаса, уйқусида енгил нафас ютаяпти. Оллоҳим, ўзинг мушкулимни осон қил!” – дея ёлворди она кўзларини чирт юмиб, нималарнидир ичида такор-такрор қайтариб........
Ҳовли. Ошхона. Тандир…
Қуёш ҳовлига кираверишдаги йўлакчанинг ўнг ва сўл томонларига бир чизиқ қилиб экилган райҳонларни, томорқада кўкараётган сабзи, бодринг ва бошқа қатор экинларни, охурида суви тугаб қолганидан ба-балаб ишора бераётган қўй-қўзилар қамалган оғилхонадан тортиб, жамики атроф-оламни аямай қиздирарди.
Она шу атрофда куймаланиб юрарди. Унинг бақувват билакли кўллари меҳнатда қаварган, яноқлари ёз офтобида тобланиб куйган, тупроқ, чанг ва ариқ сувидан бошқасини кўрмайдиган товонларида тилим-тилим ёриқлар бор эди. Унинг юзи хорғин ва ташвишли кўринарди.
Кўча эшиги очилиб, читдан одмигина тикилган жажжи кўйлак-лозимни эгнига илиб олган Зумрад охшона томон югурди. Ҳойнаҳой, онаси шу ерда бўлиши тайинлиги унга яхши аён.
— Ойи, акам билан опам ҳалиям мактабдан қайтмадими? – сўради қизча бетоқатлик билан. Унинг ҳар нафасида томоғидан ғиқ-ғиқ этган товуш эшитиларди.
— Вой, болам-ей, ҳиққилашинг ўтиб кетмаяпти-ку! Энди нима қилсам экан?! – деди она ёнига келиб чўккалаган қизининг пешонасидан ўпиб. Аёлнинг юзидаги хавотир яна бир ҳиссага ошгандек эди.
Қизалоқ ўрнидан туриб, қизил гулли рўмол остидан чиқиб турган онасининг ўрама сочларини қўли билан таради. Гоҳ у ёнга, гоҳ бу ёнга ташлаб кўрди.
Аёл эса катта ёзилган сурпа устида нон ясарди. Болалари мактабдан, хўжайини ишдан тушликка келишгунига қадар иссиқ нон тайёрлаш ҳаракатида эди. Ҳали беш ёшга тўлмаган кенжатойи эса кун-у тун онасининг изидан қолмасди.
— Бир, икки, уч, беш… – қизча нонларни санашга уринаркан сўради: — Ойййи, кулча ҳам ясайсизми?
Болакай гапириши билан яна томоғида бир нарса ғилт-ғилт ўйнар, бунга сайин бўйин томирлари бўртиб-бўртиб чиқарди.
— Вой, Худойим-ей! – она қаттиқ ташвишланганидан кўзида йилт-йилт ёш кўринар, овози, қўллари қалтирарди. — Ахир табиб тезда ўтиб кетади, деганди… Ишонган дўхтиримиз ҳам ёрдам беролмади… Энди кимга югурсам экан!… Шўрим қурсин-а! – пичирлади у синиқ, қалтироқ овозда.
Унинг хамирга юмалоқ шакл бераётган қавариқ кўллари дир-дир титрарди. Рўмол соясидан бўлак дунёни кўрмаган пешонасида реза-реза терлар ялтирарди. Ахир уч кундан бери ҳаловати йўқ. Уч кундирки, қизининг бошида кечаларни бедор ўтказади. Уч кун… Аммо бу синов унинг назарида, уч ҳафта, уч ой, балки уч йил, балки уч асрдек туюлаётганди. Вақт ўта секин, жуда оҳиста одимларди.
Бу йил ҳовлидаги олма дарахти шоҳларига маржондек тизиб мева солди. Энди ранг ола бошлаган мевалар ҳали пишиб-етилмасдан кўни-қўшниларнинг болаларига ем бўлди. Олма ҳали хом, ҳам қаттиқ. Уй бекаси ҳарчанд болаларнинг соғлигидан хавотирланса-да, кўшниларнинг “қизғанибди” деган нотўғри ўйларидан истиҳола қилиб, уларга индамасди. Бир неча кун аввал ака-опалари билан хом олма еб, сакраб ўйнаётган Зумраднинг томоғида мева бўлаги туриб қолди. Ўтиб кетсин деб, сув ичиришди, нон едиришди. Фойдаси бўлмади. Ҳар нафас олганида қилт-қилт этган товуш эшитилади. Эртаси кун қишлоқ шифокорига, индинига табибга югуришди. Ҳеч қандай ёрдам бера олишмади.
Эҳ, онани яратмасин экан! Шу қисқа муддат ичида аёлнинг юзидаги ажинлар сони ортгандек, улар янада чуқурлашгандек кўзга ташланиб қолди. Ҳар бир фарзанднинг ўз ўрни, ўз қадри бор. Агар боласига бирор шикаст етгудек бўлса, она ҳаммадан кўп озор чекади. Минг бир тикан баданига қадалгандек, ҳам тани, ҳам руҳи зир титрайди. Онага осон тутманг… У ҳар бир дилбандини вояга етқизгунча оз-мунча синовларга дош бермайди, дейсиз! Афсуски, шундай фарзандлар борки, балоғатга етгач, ҳудди ўз-ўзидан униб-ўсгандек, онасига “мен учун нима қилиб қўйибсиз?!” дея даъво қилишади. Эҳ-ҳе… Волида-и муҳтараманинг жигарбанди учун кўрган-кечирганларини санаб-саноғига етиш мумкинми, ахир?!
Аёл нонни ясаб, устига енгил дастурхонни ташлади. Сурпани ичидаги унни қоқиб-қоқиб ўртага йиғиб, тахлаб тортмага жойлади. Қизи эса аллақачон кўзи илиниб, кўрпача устида уйқуга кетганди. “Ҳайрият, болам бечора ҳеч бўлмаса, уйқусида енгил нафас ютаяпти. Оллоҳим, ўзинг мушкулимни осон қил!” – дея ёлворди она кўзларини чирт юмиб, нималарнидир ичида такор-такрор қайтариб........
👍21
Жувон ясалган нонлар бироз кўтарилгунига қадар овқатга уннади. Аввалроқ тайёрлаб қўйган масаллиқларни ўчоқ қозонда жиз-биз қилиб, сўнгра сув қуйди. Помидор оралатиб экилган яшил ловиялардан териб келиб, пўстлоғидан ажратди. Иккита челакка сув тўлдириб, қўйхона тарафга отланди. Узоқдан эгасини таниган қўй-қўзилар янада овозини баландлатиб баради.
— Ҳозир, ҳозир жониволар… бораяман, бироз сабр қилинглар! — деди оғир юкни кўтаган аёл инқиллаб.
У оғилхона эшигини очиши биланоқ, бетоқат жониворлар унинг қўлидаги челакка интила бошлади. Бир амаллаб “чув-чувлаб” ўтиб, катта идишга сувни бўшатди. Қўйлар охурга бошини тиқиб, сувни симира кетди.
— Кун иссиқ, ичинглар жониворлар! Мен унгача яна сув келтираман, — дея шу кўйи икки-уч қатнади.
Сўнгра қўйхона эшигини маҳкамлаб ёпиб, челакларни ёнғоқ дарахти шохига илди. Бир боғ катта ўтин ғарамини қўлтиқлаб, ортга қайтди. Шу орада тандирга ўт қўйиб, овқатга ловия ва мошни чайиб солди.
Тандир аввал қоп-қора тусга кирди, кейин оқариб ёнишдан тўхтади. Жувон кесов билан қип-қизил чўғларни ўртага уйиб, нонни вақтидан олдин қизаришдан сақлаш мақсадида устига тунука тўсиқ ташлади.
Саватни олиб ошхонага кирганида, қизи мириқиб, тинч ухларди. “Нафас олиши бир маромда… Ишқилиб, уйғонганида ҳаммаси ўтиб кетган бўлсин-да!” – бека шуларни ҳаёлидан ўтказиш асносида саватга аввал нонларни, устидан кулчани терди. Гўё жажжи фариштадек ширингина ухлаётган қизининг пешонасидан оҳиста ўпиб, тандирхонага шошилди.
Ҳавонинг иссиғидан нафас олишгада мушкул паллада она жизиллаган тандир олдида куймаланарди. Унинг чўғ тафтидан куйган бўйин атрофлари, лўппидай яноқлари қизғиш тус олганди.
Бироз ўтиб, қизиб турган тунукаларни ушлагичлари ёрдамида еҳтиёткорлик билан тандир ичидан олиб ташлади. Она меҳри, муҳаббати қўшиб ёпилган нонлардан ҳовли бўйлаб хушбўй ис таралди. Уларни узиб олишдан аввал, юзларига сув сепалаганди ҳамки, гўё лола чеҳрали дуркун қизлардекнонларнинг ранги очилиб, ялтираб кетди.
Энг охирида кулчалар узилди ва бари саватга жойланди. Жувон уларни ўрик дарахти соясидаги супага келтириб қўйди. Нон ёпиш асносида таомни ҳам тайёрлаб бўлганди. Она ушбу юмушларни бажариш мобайнида тинмай ичида қизалоғига соғлик тилаб, Тангридан илтижо қиларди.Чин қалбидан, юрак-юрагидан ўтиниб сўрарди она…
— Қизим, турақол! Кулчанг аллақачон пишган, — деди у ховли тарафдан туриб. – Қорнинг ҳам очгандир?!
Нон иси димоғини қитиқлаётган Зумрад дарров уйғонди. Қуёшда туриб илиб қолган офтобадаги сувга юз-қўлини чайиб, сўрига чиқди. Унинг ҳиққилоғи ҳануз ўтиб кетмаганидан онанинг юраги эзилди. Қизча эса шошиб –пишиб саватдаги ўзи учун аталган кулчага кўл узатди.
— Эҳтиёт бўл, Зумрад! Ҳали иссиқ. Тағин қўлинг куйиб қолмасин! Сариёғ суриб берайми?
Зумрад ҳиққиллаганча бош ирғади. Қорни очганидан кулчани иккига бўлиб, ютоқиб-ютоқиб ея бошлади. Энди не қилишини билмай, она ўйга чўмганди.
— Ойи, мактабга бориб келай, хўпми? – деди қорни тўйган бола кутилмаганда.
— Нега? – сўради жувон қизининг дабдурустдан қилинган қароридан ҳайратланиб.
— Акамнинг, опамнинг ҳам қорни очиб кетгандир. Уларнинг кулчасини олиб бориб бераман – деди Зумрад қийналиб. У гапирган сайин тобора ҳиқиллоғи зўрайиб борарди.
Бундан онанинг баттар кўнгли бузилди. Бу бало ўлгур қайдан тамоғидан ўтиб кета қолмади! Нима қилса экан энди?! Кимдан нажот сўраб борсин?! Ким унга ёрдам бера оларкин?! Ким ахир?!......
— Ҳозир, ҳозир жониволар… бораяман, бироз сабр қилинглар! — деди оғир юкни кўтаган аёл инқиллаб.
У оғилхона эшигини очиши биланоқ, бетоқат жониворлар унинг қўлидаги челакка интила бошлади. Бир амаллаб “чув-чувлаб” ўтиб, катта идишга сувни бўшатди. Қўйлар охурга бошини тиқиб, сувни симира кетди.
— Кун иссиқ, ичинглар жониворлар! Мен унгача яна сув келтираман, — дея шу кўйи икки-уч қатнади.
Сўнгра қўйхона эшигини маҳкамлаб ёпиб, челакларни ёнғоқ дарахти шохига илди. Бир боғ катта ўтин ғарамини қўлтиқлаб, ортга қайтди. Шу орада тандирга ўт қўйиб, овқатга ловия ва мошни чайиб солди.
Тандир аввал қоп-қора тусга кирди, кейин оқариб ёнишдан тўхтади. Жувон кесов билан қип-қизил чўғларни ўртага уйиб, нонни вақтидан олдин қизаришдан сақлаш мақсадида устига тунука тўсиқ ташлади.
Саватни олиб ошхонага кирганида, қизи мириқиб, тинч ухларди. “Нафас олиши бир маромда… Ишқилиб, уйғонганида ҳаммаси ўтиб кетган бўлсин-да!” – бека шуларни ҳаёлидан ўтказиш асносида саватга аввал нонларни, устидан кулчани терди. Гўё жажжи фариштадек ширингина ухлаётган қизининг пешонасидан оҳиста ўпиб, тандирхонага шошилди.
Ҳавонинг иссиғидан нафас олишгада мушкул паллада она жизиллаган тандир олдида куймаланарди. Унинг чўғ тафтидан куйган бўйин атрофлари, лўппидай яноқлари қизғиш тус олганди.
Бироз ўтиб, қизиб турган тунукаларни ушлагичлари ёрдамида еҳтиёткорлик билан тандир ичидан олиб ташлади. Она меҳри, муҳаббати қўшиб ёпилган нонлардан ҳовли бўйлаб хушбўй ис таралди. Уларни узиб олишдан аввал, юзларига сув сепалаганди ҳамки, гўё лола чеҳрали дуркун қизлардекнонларнинг ранги очилиб, ялтираб кетди.
Энг охирида кулчалар узилди ва бари саватга жойланди. Жувон уларни ўрик дарахти соясидаги супага келтириб қўйди. Нон ёпиш асносида таомни ҳам тайёрлаб бўлганди. Она ушбу юмушларни бажариш мобайнида тинмай ичида қизалоғига соғлик тилаб, Тангридан илтижо қиларди.Чин қалбидан, юрак-юрагидан ўтиниб сўрарди она…
— Қизим, турақол! Кулчанг аллақачон пишган, — деди у ховли тарафдан туриб. – Қорнинг ҳам очгандир?!
Нон иси димоғини қитиқлаётган Зумрад дарров уйғонди. Қуёшда туриб илиб қолган офтобадаги сувга юз-қўлини чайиб, сўрига чиқди. Унинг ҳиққилоғи ҳануз ўтиб кетмаганидан онанинг юраги эзилди. Қизча эса шошиб –пишиб саватдаги ўзи учун аталган кулчага кўл узатди.
— Эҳтиёт бўл, Зумрад! Ҳали иссиқ. Тағин қўлинг куйиб қолмасин! Сариёғ суриб берайми?
Зумрад ҳиққиллаганча бош ирғади. Қорни очганидан кулчани иккига бўлиб, ютоқиб-ютоқиб ея бошлади. Энди не қилишини билмай, она ўйга чўмганди.
— Ойи, мактабга бориб келай, хўпми? – деди қорни тўйган бола кутилмаганда.
— Нега? – сўради жувон қизининг дабдурустдан қилинган қароридан ҳайратланиб.
— Акамнинг, опамнинг ҳам қорни очиб кетгандир. Уларнинг кулчасини олиб бориб бераман – деди Зумрад қийналиб. У гапирган сайин тобора ҳиқиллоғи зўрайиб борарди.
Бундан онанинг баттар кўнгли бузилди. Бу бало ўлгур қайдан тамоғидан ўтиб кета қолмади! Нима қилса экан энди?! Кимдан нажот сўраб борсин?! Ким унга ёрдам бера оларкин?! Ким ахир?!......
👍14
Саволлардан боши тарс ёрилаёзган она жигарларинининг ғамини чекаётган қизалоғига сўз қотди.
— Ўзим ўргилай сендан! Мактабдан қайтадиган вақт бўлиб қолди. Ҳали замон келиб қолишади ўзлари. – деди сўридан пастга тушиб шиппагини оёғига илар экан. Қизи ҳануз ҳиқиллаб, дастурхон учини ўйнаб ўтирарди. – Зумрад, кел бағримга, қўзичоғим ўзимни! – дея она қучоғини кенг очди. Иложсизликдан кўзларидан шашқатор ёшлар юмаларди.
Тўрда ўтирган Зумрад югуриб келиб, ўзини онасининг бағрига отган эди ҳамки, бўғзидаги бало-и азим шилқ этиб оғзидан отилиб чиқди. Боланинг нафас олиши ҳам аввалгидай бир маромга тушди. Нелар бўлганини англаб-англамай қолган она қувончдан унинг юз-кўзларидан ўпганча қаттиқ бағрига босиб, юм-юм йиғларди.
Лаблари эса тинмай шукроналик келтирарди…
ГУЛНОЗ МАМАРАСУЛОВА.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi!
— Ўзим ўргилай сендан! Мактабдан қайтадиган вақт бўлиб қолди. Ҳали замон келиб қолишади ўзлари. – деди сўридан пастга тушиб шиппагини оёғига илар экан. Қизи ҳануз ҳиқиллаб, дастурхон учини ўйнаб ўтирарди. – Зумрад, кел бағримга, қўзичоғим ўзимни! – дея она қучоғини кенг очди. Иложсизликдан кўзларидан шашқатор ёшлар юмаларди.
Тўрда ўтирган Зумрад югуриб келиб, ўзини онасининг бағрига отган эди ҳамки, бўғзидаги бало-и азим шилқ этиб оғзидан отилиб чиқди. Боланинг нафас олиши ҳам аввалгидай бир маромга тушди. Нелар бўлганини англаб-англамай қолган она қувончдан унинг юз-кўзларидан ўпганча қаттиқ бағрига босиб, юм-юм йиғларди.
Лаблари эса тинмай шукроналик келтирарди…
ГУЛНОЗ МАМАРАСУЛОВА.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi!
😢7👍5💔2