This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Onam meni yaxshi ko'radi ❤
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤2
1989 йил 8,2 балл куч билан юз берган зилзила Арманистонни кунпаякун қилиб юборай деди. У атиги 4 дақиқа ичида 30 000 дан зиёд одамнинг ҳаётига зомин бўлди.
Ана шу даҳшатли дақиқаларда ҳаёти хавфсизлигига ишониб степанакертлик бир киши хотинини уйда қолдирди. Ўғлидан хабар олиш учун мактабга югурди. Аммо мактаб ўрнида ҳосил бўлган вайрона тепаликка дуч келдию даҳшатдан қотиб қолди. Шунда тўсатдан хаёлига қачонлардир ўғлига берган ваъдаси тушди:
– Қандай ходиса юз бермасин, мен албатта, сенга ёрдамга етиб келаман!
Отанинг кўзи ёшга тўлди. У вайронага тикиларкан, бирор чора, нажотни кўрмади, лекин хаёлида ўғлига берган ваъдаси чарх ураверди.
У ўғлини ҳар куни мактабнинг қаэрига етаклаб борганини эслашга уриниб, бинонинг ўнг томонидаги бурчакда жойлашган синфни чамалаб топди. Ва харобани ковлашга тушди.
Бу орада бошқа ўқувчиларнинг ҳам қайғуга ботган ота-оналари етиб келишди. Улар алам билан:
– Ўғлим! Қизим! – деб фарёд уришди. Баъзи ота-оналар:
– Энди кеч!
– Аллақачон ҳалок бўлишган!
– Биз энди уларга ёрдам беролмаймиз!
– Уйга кетдик! – деб қайғуга ботишди. Боланинг отасига ҳам:
– Ақл билан иш тутинг, уриниш бефойда, – деб маслаҳат беришди.
Шундай тасалли билан унга яқинлашган ҳар бир кишидан боланинг отаси бир нарсани сўрарди:
– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз! – у шундай дердию, қўли ишдан тўхтамасди. Ишонч билан тошларни кўчириб, вайронани очиб борар, бу ҳаракати билан ўзини тобора ўғлига яқинлашаётгандай ҳис қиларди.
Шу чоқ ўт ўчирувчилар командири келиб ҳаммани ҳайдай бошлади:
– Ҳозир ҳаммаёқни олов қоплайди, портлаш юз бериши ҳам мумкин. Сиз ўзингизни хавфга қўйманг. Уйга кетинглар. Бу ерни тозалашни ўзимиз уддалаймиз.
Боласини қутқаришга уринаётган ота пинагини ҳам бузмай ишини давом эттираркан саволини такрорлади: – Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз?
Атрофни қўриқлаётган милиционер ҳам танбеҳ беришни унутмади:
– Бу телбалик, бунақада бошқаларнинг ҳаётини ҳам хавфга қўяпсиз, уйингизга боринг бу ишни бизга қўйиб беринг.
Ота мелиционерга юзланди:
– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз? Йўқ бўлса, ишимга аралашманг! – Милиционер, бунга гапириш бефойда деган фикрда ундан йироқлашди.
Ота эса бутун иродасини, кучини ишга солиб, харобани ковлашда давом этди. У ўғлининг тирик ёки ўликлигини ўз кўзи билан кўришни истарди.
Орадан 8 соат, 12 соат, 24 соат … 36 соат ўтди. Ниҳоят 38 соат деганда у улкан бетон бўлагини сураётиб ўғлининг овозини эшитди.
– Арманд! – ўғлини чақирди ота.
– Дада! Бу сизми, дада! Қўрқманг, мен тирикман. Келишингизни билардим. Мен бошқа болаларга ҳам, ҳавотирга тушманглар, дадам бизни қутқаради, дедим. Ахир сиз менга «Нимаики юз бермасин мен албатта ёрдамга етиб келаман», деб сўз бергансизку, дада.
– У ерда нима бўляпти? Аҳволингиз қалай? – сўради ота ўзини йиғидан аранг босиб.
– Ўттиз учта боладан 14 тамиз қолдик. Биз ҳаммамиз очмиз, иссиқлаб кетяпмиз, ҳаво етишмаяпти, қўрқяпмиз, дада! Ҳаммамиз сизни кутдик. Бино қулаганда биз девор четига туриб олдик, у бизни қутқариб қолди.
– Бўлақол ўғлим, чиқ тезроқ, кутяпман, – деди ота сўнгги бетон қолдиғини сураркан.
– Йўқ дада, аввал бошқа болалар чиқсин. Мени қутқаришингизга ишонаман. Нима юз бермасин, сиз бари бир ёрдамга келасиз, – ўғлининг овозида ишонч ва фаҳр оҳанглари жаранглади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ана шу даҳшатли дақиқаларда ҳаёти хавфсизлигига ишониб степанакертлик бир киши хотинини уйда қолдирди. Ўғлидан хабар олиш учун мактабга югурди. Аммо мактаб ўрнида ҳосил бўлган вайрона тепаликка дуч келдию даҳшатдан қотиб қолди. Шунда тўсатдан хаёлига қачонлардир ўғлига берган ваъдаси тушди:
– Қандай ходиса юз бермасин, мен албатта, сенга ёрдамга етиб келаман!
Отанинг кўзи ёшга тўлди. У вайронага тикиларкан, бирор чора, нажотни кўрмади, лекин хаёлида ўғлига берган ваъдаси чарх ураверди.
У ўғлини ҳар куни мактабнинг қаэрига етаклаб борганини эслашга уриниб, бинонинг ўнг томонидаги бурчакда жойлашган синфни чамалаб топди. Ва харобани ковлашга тушди.
Бу орада бошқа ўқувчиларнинг ҳам қайғуга ботган ота-оналари етиб келишди. Улар алам билан:
– Ўғлим! Қизим! – деб фарёд уришди. Баъзи ота-оналар:
– Энди кеч!
– Аллақачон ҳалок бўлишган!
– Биз энди уларга ёрдам беролмаймиз!
– Уйга кетдик! – деб қайғуга ботишди. Боланинг отасига ҳам:
– Ақл билан иш тутинг, уриниш бефойда, – деб маслаҳат беришди.
Шундай тасалли билан унга яқинлашган ҳар бир кишидан боланинг отаси бир нарсани сўрарди:
– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз! – у шундай дердию, қўли ишдан тўхтамасди. Ишонч билан тошларни кўчириб, вайронани очиб борар, бу ҳаракати билан ўзини тобора ўғлига яқинлашаётгандай ҳис қиларди.
Шу чоқ ўт ўчирувчилар командири келиб ҳаммани ҳайдай бошлади:
– Ҳозир ҳаммаёқни олов қоплайди, портлаш юз бериши ҳам мумкин. Сиз ўзингизни хавфга қўйманг. Уйга кетинглар. Бу ерни тозалашни ўзимиз уддалаймиз.
Боласини қутқаришга уринаётган ота пинагини ҳам бузмай ишини давом эттираркан саволини такрорлади: – Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз?
Атрофни қўриқлаётган милиционер ҳам танбеҳ беришни унутмади:
– Бу телбалик, бунақада бошқаларнинг ҳаётини ҳам хавфга қўяпсиз, уйингизга боринг бу ишни бизга қўйиб беринг.
Ота мелиционерга юзланди:
– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз? Йўқ бўлса, ишимга аралашманг! – Милиционер, бунга гапириш бефойда деган фикрда ундан йироқлашди.
Ота эса бутун иродасини, кучини ишга солиб, харобани ковлашда давом этди. У ўғлининг тирик ёки ўликлигини ўз кўзи билан кўришни истарди.
Орадан 8 соат, 12 соат, 24 соат … 36 соат ўтди. Ниҳоят 38 соат деганда у улкан бетон бўлагини сураётиб ўғлининг овозини эшитди.
– Арманд! – ўғлини чақирди ота.
– Дада! Бу сизми, дада! Қўрқманг, мен тирикман. Келишингизни билардим. Мен бошқа болаларга ҳам, ҳавотирга тушманглар, дадам бизни қутқаради, дедим. Ахир сиз менга «Нимаики юз бермасин мен албатта ёрдамга етиб келаман», деб сўз бергансизку, дада.
– У ерда нима бўляпти? Аҳволингиз қалай? – сўради ота ўзини йиғидан аранг босиб.
– Ўттиз учта боладан 14 тамиз қолдик. Биз ҳаммамиз очмиз, иссиқлаб кетяпмиз, ҳаво етишмаяпти, қўрқяпмиз, дада! Ҳаммамиз сизни кутдик. Бино қулаганда биз девор четига туриб олдик, у бизни қутқариб қолди.
– Бўлақол ўғлим, чиқ тезроқ, кутяпман, – деди ота сўнгги бетон қолдиғини сураркан.
– Йўқ дада, аввал бошқа болалар чиқсин. Мени қутқаришингизга ишонаман. Нима юз бермасин, сиз бари бир ёрдамга келасиз, – ўғлининг овозида ишонч ва фаҳр оҳанглари жаранглади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍46👏7😭6❤3🥰1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Bu duoni albatta yodlab oling 🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤3🥰1
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР:
♥️♥️♥️
Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм. Ёзилаётган ҳикояни Аллоҳ барчамизга манфаатли қилсин.
Одамзот қизиқ, бировни ҳаёти билан ўйин ўйнашни қойиллатади. Ўзига эса биров шундай қилса дунёларга жар солади: «Мен бунга лойиқ эмасдим» дея. Аммо ўйламайдики мен ўзим ҳам шулар тоифасидан эмасманми деб. Мен вақтимни кўпинча бувимни олдида ўтказардим. Чунки мени ҳозирда таскин бера оладиган ягона инсоним бувим эдилар. У кишининг тиззаларига бош қўйганча мехрларини ҳис қилиб ётардим. Мен эндигина ўн етти ёшга қадам қўйдим. Орзулари улкан қизалоқ эдим... Мени қанотимни қирқиб ташлашди. Мен ҳаққини талаб қилолмайдиган, ким нима деса хўп дейдиган, жуда бўш қиз бўлганман. Ҳалигача шундай. Жуда тортинчоқман. Ўз фикримни айтишга қўрқаман.
-Бувижониси, Ойхоним қаердасан?
Доимгидек бобом қўлларида нимадир бекитганча бувимни излаб юрибдилар. Мен аста қўзғалдим.
-Ўтиравер.
Бувимни ноқулай бўлаётганимга сўз қотдилар.
-Уяламан буви
-Эеэ бу қариб қуйилмаган чол шоколад кўтариб келганда. Сенгаям бераман.
Бувим кўзларини қисганча кулиб қўйдилар. Биз бувим билан овқатланадиган хонада ўтирардик. Эшикни очиб сочлари оппоқ бўлиб, тўрттагина қолган бобомни бошлари кўринди, ва жилмайиб бувимни олдиларига келдилар.
-Ойхоним бу ерда эканингда, мен сени излаб юрибман.
-Ҳа тинчлими бобоси?
-Бу сенга.
Бобом кўкрак чўнтакларидан шоколад олиб бувимга узатдилар. Бувим эса қизариб кетдилар.
-Чол шу одатиз қолмади, қолмадида. Набираларга олинг ундан кўра.
-Эеэ уларингни отаси бор олиб берадиган. Ол еб ол.
Бувим шоколадни очиб менгаям узатдилар.
-Ол болам, буванг олиб келган таббарук.
Ийманибгина шоколадни қўлимга олдим.
-Мен кетдим, бироз ухлаб турмасам кечаси сериални кўролмиман.
-Бўпти бораверинг.
Бувим виқор билан ўтирардилар. Ойхон хожи момо. Маҳаллада обрў-эътиборга эга, канвойи аёллардан ҳисобланадилар. Ёшлари 75 дан ошган.
Уларнинг севгисига ҳавас қиламан. Бувим берган шоколадни оғзимга солиб, менга аталган хона томон юрдим. Йўлакда ўгай онамга дуч келдим. Уни юзида менга нисбатан ҳеч қандай ифода йўқ. Борлигим ҳам, йўқлигим ҳам унга аҳамиятсиз. Умуман мен ҳақимда фикр билдирмайди ҳам. Синглим билан укам эса мени келганимдан хурсанд. Уларни дарсини қилдираман. Ҳаттоки уларни шароитига ҳавасим келади. Менда эса... На орзу бор, на мақсад. Бу ерга келганимга икки ҳафтача бўлиб қолди. Лекин шу вақтгача мен бир аёл кўриши бўлган барча азобларни кўрдим деб ўйлайман. Кўзгуга боқсам сочларим орасида бир икки оқ бўй кўрсатибди. Ахир ҳали неча ёшга кирдим?
Бир машхур қўшиқ шу онда эсимга тушди. Ҳудди мен учун айтилгандек. «Инсон гўзал бўлиб эмас, бахтли бўлиб туғилсин экан».
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
♥️♥️♥️
Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм. Ёзилаётган ҳикояни Аллоҳ барчамизга манфаатли қилсин.
Одамзот қизиқ, бировни ҳаёти билан ўйин ўйнашни қойиллатади. Ўзига эса биров шундай қилса дунёларга жар солади: «Мен бунга лойиқ эмасдим» дея. Аммо ўйламайдики мен ўзим ҳам шулар тоифасидан эмасманми деб. Мен вақтимни кўпинча бувимни олдида ўтказардим. Чунки мени ҳозирда таскин бера оладиган ягона инсоним бувим эдилар. У кишининг тиззаларига бош қўйганча мехрларини ҳис қилиб ётардим. Мен эндигина ўн етти ёшга қадам қўйдим. Орзулари улкан қизалоқ эдим... Мени қанотимни қирқиб ташлашди. Мен ҳаққини талаб қилолмайдиган, ким нима деса хўп дейдиган, жуда бўш қиз бўлганман. Ҳалигача шундай. Жуда тортинчоқман. Ўз фикримни айтишга қўрқаман.
-Бувижониси, Ойхоним қаердасан?
Доимгидек бобом қўлларида нимадир бекитганча бувимни излаб юрибдилар. Мен аста қўзғалдим.
-Ўтиравер.
Бувимни ноқулай бўлаётганимга сўз қотдилар.
-Уяламан буви
-Эеэ бу қариб қуйилмаган чол шоколад кўтариб келганда. Сенгаям бераман.
Бувим кўзларини қисганча кулиб қўйдилар. Биз бувим билан овқатланадиган хонада ўтирардик. Эшикни очиб сочлари оппоқ бўлиб, тўрттагина қолган бобомни бошлари кўринди, ва жилмайиб бувимни олдиларига келдилар.
-Ойхоним бу ерда эканингда, мен сени излаб юрибман.
-Ҳа тинчлими бобоси?
-Бу сенга.
Бобом кўкрак чўнтакларидан шоколад олиб бувимга узатдилар. Бувим эса қизариб кетдилар.
-Чол шу одатиз қолмади, қолмадида. Набираларга олинг ундан кўра.
-Эеэ уларингни отаси бор олиб берадиган. Ол еб ол.
Бувим шоколадни очиб менгаям узатдилар.
-Ол болам, буванг олиб келган таббарук.
Ийманибгина шоколадни қўлимга олдим.
-Мен кетдим, бироз ухлаб турмасам кечаси сериални кўролмиман.
-Бўпти бораверинг.
Бувим виқор билан ўтирардилар. Ойхон хожи момо. Маҳаллада обрў-эътиборга эга, канвойи аёллардан ҳисобланадилар. Ёшлари 75 дан ошган.
Уларнинг севгисига ҳавас қиламан. Бувим берган шоколадни оғзимга солиб, менга аталган хона томон юрдим. Йўлакда ўгай онамга дуч келдим. Уни юзида менга нисбатан ҳеч қандай ифода йўқ. Борлигим ҳам, йўқлигим ҳам унга аҳамиятсиз. Умуман мен ҳақимда фикр билдирмайди ҳам. Синглим билан укам эса мени келганимдан хурсанд. Уларни дарсини қилдираман. Ҳаттоки уларни шароитига ҳавасим келади. Менда эса... На орзу бор, на мақсад. Бу ерга келганимга икки ҳафтача бўлиб қолди. Лекин шу вақтгача мен бир аёл кўриши бўлган барча азобларни кўрдим деб ўйлайман. Кўзгуга боқсам сочларим орасида бир икки оқ бўй кўрсатибди. Ахир ҳали неча ёшга кирдим?
Бир машхур қўшиқ шу онда эсимга тушди. Ҳудди мен учун айтилгандек. «Инсон гўзал бўлиб эмас, бахтли бўлиб туғилсин экан».
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍44😢5❤1
🧕 Muslimalar kundaligi
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР: ♥️♥️♥️ Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм. Ёзилаётган ҳикояни Аллоҳ барчамизга манфаатли қилсин. Одамзот қизиқ, бировни ҳаёти билан ўйин ўйнашни қойиллатади. Ўзига эса биров шундай қилса дунёларга жар солади: «Мен бунга лойиқ эмасдим»…
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР:
2️⃣➖Қисм
МУАЛЛИФ: Shamsinur
Ёстиққа бошимни қўйиб яна мени қийнайдиган хотиралар домига ғарқ бўлдим. Атиги икки ҳафта олдин мен дўзахда эдим десам адашмаган бўламан. Ўгай онам Роҳила жуда яхши аёл. Бу деганим болаларига мехрибон. Улар учун жонини ҳам беради. Бунга кўп бора гувоҳ бўлганман. Лекин мени онам... Ҳатокки онамни яхши кўраманми билмайман. Эсимни таниганимдан бери : «Афтинг қурсин малла мушук», «Сарғаймай ўл» «Отангга ўхшамай кет» «Кўк кўзларингга ўт тушсин» ... Бу рўйхат узоқ давом этади.
Бу онамни «эркалаш» лари эди. Кўникиб ҳам кетгандим. Биз чекка қишлоқда яшар, онам ва мен, онамни укаси болалари билан яшашарди. Улар билан рўзғор бир эмасди. Онам рўзғорни кашта, қуроқ тикиб тебратарди. Ҳар ойда эса дадамдан моддий ёрдам, озиқ-овқат келиб турарди.
-Қуриб кетгир бу отанг бор йўғи шуларни жўнатибди. Мен уни садақасига зормидим?
Онам норози бўлганча озиқ овқатларни уйга таширди. Нега онам ва дадам бирга яшамасликларини билмайман. Онам отамни ёмон кўради. Ҳатто мени кўргани келса ҳам унга гапирмай терс бурилиб ўтираверади.
-Ўлибгина кетсин бу отанг. Машинаси автоҳалокатга учраб балога йўлиқсин. Қандай уни ер кўтариб юрибди ҳайронман.
Эсимни танибманки шу аҳвол. Дадамни келиши онамга ёқмайди. Аммо мен учун байрам. Дадам мени жуда яхши кўради. Малларанг сочларимдан силаб, мен ёқтирган ширинликлардан олиб келади.
-Сумбул қизим мени. Онанг сени урмаяптими?
Мен ерга қарайман. Қандай қилиб онам уради дея олардим.
-Дада мени ҳам олиб кетинг.
Кўзларимни ёши билан дадамга қарадим
-Олиб кетаман.
Дадам мени рад этмайди. Дарҳол онам билан уришиб бўлса ҳам олиб кетади. Оёқларим ювиқсиз, устим кир-чир. Сочларим тўзиб кетган, ҳудди лўлига ўхшайман. Бу бувимни мен тўғримда айтган таърифи.
-Болани аҳволини қара.
-Ойи нима қилай, қонун у томонда. Менга бермади болани.
-Гўдаккинани хароб қилади бу тошбағир.
-Кўряпман ойи. Бироз катта бўлсин барибир уйга олиб келаман.
Бувим доим бу уйга қадам қўйдимки мени ҳаммомга олиб кириб ювинтириб, сочларимни чиройли ўриб қўяди. Охорли либослар кийдириб тоза-озода қилади, қўяди
-Ўзимни оппоқ қизим. Ҳудди қўғирчоққа ўхшайсан.
Пешонамдан ўпиб бағрига босади.
Дадам олиб кетган кунлар мен ҳудди маликалардек яшайман. Онамни олдига қайтгач эса яна қарғиш, калтак, жеркиш бошланади. Шаҳардан қайтган куним онам мени обдон калтаклайди. Сен кетаман деб осилгансан ўша турқи совуқ отангга дейди. Энг ёмони мени онамни қўлидан ҳеч ким ажратиб олмайди. Охири вазият шу даражага етдики дадам келганидан кейин онам менга жуда кўп ситам етказишини билиб қолди. Яширинча келадиган бўлди.
Дадам менга олиб берган катта чиройли қўғирчоқларни, тоғамни болаларига онам бериб юборарди. Мен эса ҳавас қилганча, аламимни ютиб термулиб қолаверардим. Бермайман десам борми... Калтакни тагида қолиб кетардим.
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
2️⃣➖Қисм
МУАЛЛИФ: Shamsinur
Ёстиққа бошимни қўйиб яна мени қийнайдиган хотиралар домига ғарқ бўлдим. Атиги икки ҳафта олдин мен дўзахда эдим десам адашмаган бўламан. Ўгай онам Роҳила жуда яхши аёл. Бу деганим болаларига мехрибон. Улар учун жонини ҳам беради. Бунга кўп бора гувоҳ бўлганман. Лекин мени онам... Ҳатокки онамни яхши кўраманми билмайман. Эсимни таниганимдан бери : «Афтинг қурсин малла мушук», «Сарғаймай ўл» «Отангга ўхшамай кет» «Кўк кўзларингга ўт тушсин» ... Бу рўйхат узоқ давом этади.
Бу онамни «эркалаш» лари эди. Кўникиб ҳам кетгандим. Биз чекка қишлоқда яшар, онам ва мен, онамни укаси болалари билан яшашарди. Улар билан рўзғор бир эмасди. Онам рўзғорни кашта, қуроқ тикиб тебратарди. Ҳар ойда эса дадамдан моддий ёрдам, озиқ-овқат келиб турарди.
-Қуриб кетгир бу отанг бор йўғи шуларни жўнатибди. Мен уни садақасига зормидим?
Онам норози бўлганча озиқ овқатларни уйга таширди. Нега онам ва дадам бирга яшамасликларини билмайман. Онам отамни ёмон кўради. Ҳатто мени кўргани келса ҳам унга гапирмай терс бурилиб ўтираверади.
-Ўлибгина кетсин бу отанг. Машинаси автоҳалокатга учраб балога йўлиқсин. Қандай уни ер кўтариб юрибди ҳайронман.
Эсимни танибманки шу аҳвол. Дадамни келиши онамга ёқмайди. Аммо мен учун байрам. Дадам мени жуда яхши кўради. Малларанг сочларимдан силаб, мен ёқтирган ширинликлардан олиб келади.
-Сумбул қизим мени. Онанг сени урмаяптими?
Мен ерга қарайман. Қандай қилиб онам уради дея олардим.
-Дада мени ҳам олиб кетинг.
Кўзларимни ёши билан дадамга қарадим
-Олиб кетаман.
Дадам мени рад этмайди. Дарҳол онам билан уришиб бўлса ҳам олиб кетади. Оёқларим ювиқсиз, устим кир-чир. Сочларим тўзиб кетган, ҳудди лўлига ўхшайман. Бу бувимни мен тўғримда айтган таърифи.
-Болани аҳволини қара.
-Ойи нима қилай, қонун у томонда. Менга бермади болани.
-Гўдаккинани хароб қилади бу тошбағир.
-Кўряпман ойи. Бироз катта бўлсин барибир уйга олиб келаман.
Бувим доим бу уйга қадам қўйдимки мени ҳаммомга олиб кириб ювинтириб, сочларимни чиройли ўриб қўяди. Охорли либослар кийдириб тоза-озода қилади, қўяди
-Ўзимни оппоқ қизим. Ҳудди қўғирчоққа ўхшайсан.
Пешонамдан ўпиб бағрига босади.
Дадам олиб кетган кунлар мен ҳудди маликалардек яшайман. Онамни олдига қайтгач эса яна қарғиш, калтак, жеркиш бошланади. Шаҳардан қайтган куним онам мени обдон калтаклайди. Сен кетаман деб осилгансан ўша турқи совуқ отангга дейди. Энг ёмони мени онамни қўлидан ҳеч ким ажратиб олмайди. Охири вазият шу даражага етдики дадам келганидан кейин онам менга жуда кўп ситам етказишини билиб қолди. Яширинча келадиган бўлди.
Дадам менга олиб берган катта чиройли қўғирчоқларни, тоғамни болаларига онам бериб юборарди. Мен эса ҳавас қилганча, аламимни ютиб термулиб қолаверардим. Бермайман десам борми... Калтакни тагида қолиб кетардим.
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍55❤2😢2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Э Р Т А Г А
Ж У М А!
Азизларим мехрибонларим
Эртага ЖУМА
Биз севган ва кутган кун
Аллохим барчамиздан
рози бўлсин!!!
ЖУМА куни ойилангизда
Байрам уюштишни унитманг!!
Хайрли тун Жаннат юзли Азизларим💙💙
Тунингиз осуда бўлсин, пок орзу-ниятларингиз албатта ушалсин!
Хайрли тун қадрдоним.
Яқинларингизга ҳам улашинг 🌹
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ж У М А!
Азизларим мехрибонларим
Эртага ЖУМА
Биз севган ва кутган кун
Аллохим барчамиздан
рози бўлсин!!!
ЖУМА куни ойилангизда
Байрам уюштишни унитманг!!
Хайрли тун Жаннат юзли Азизларим💙💙
Тунингиз осуда бўлсин, пок орзу-ниятларингиз албатта ушалсин!
Хайрли тун қадрдоним.
Яқинларингизга ҳам улашинг 🌹
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃🌹🍃 ЖУМА АЙЁМИНГИЗ
МУБОРАК БЎЛСИН!🍃🌹🍃
Қалбимиз тўрида иймон порласин
Мусулмон халқини Аллоҳ асрасин
Бу ғариб қалбимиз нурларга тўлсин
Жума аёмингиз муборак бўлсин!
Яратган Роббимга ҳамду санолар,
Унинг Расулига бўлсин дуолар.
Исму амалингиз Жаннатда турсин,
Жума айёмингиз муборак бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
МУБОРАК БЎЛСИН!🍃🌹🍃
Қалбимиз тўрида иймон порласин
Мусулмон халқини Аллоҳ асрасин
Бу ғариб қалбимиз нурларга тўлсин
Жума аёмингиз муборак бўлсин!
Яратган Роббимга ҳамду санолар,
Унинг Расулига бўлсин дуолар.
Исму амалингиз Жаннатда турсин,
Жума айёмингиз муборак бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ИМТИХОН...
Собир, мен билан бир жойга бориб кела олмайсанми?
- Қаерга? Умуман, ўзимдан кўра машинам керакка ўхшайди…
- Очиғи, иккиси ҳам. Машинангда истироҳат боғига борсак. Автобусда кетаверардим-у, учрашувга кечикаман. Таксини эса нима қиламан, сендай дўстим турганда.
- Учрашувга? Э, писмиқ-е, қаёқдан илинтира қолдинг?
- Бунинг нима аҳамияти бор? Сени у билан таништираман.
Дўстимсан-ку, сенинг у қиз ҳақидаги фикринг, хулосанг мен учун муҳим. Юрақол энди!..
- Кетдик!
Истироҳат боғи дўстлар ишлайдиган идорадан анча олисда эди. Етиб боришгунча ярим соат вақт ўтди. Йўл-йўлакай Отабек «севги тарихи»ни сўзлаб берди: қиз дадаси даволанган шифохонада ҳамшира экан, дадасига, аммаларига ёқиб қолибди. Суриштириб, ҳар томондан маъқул топишгач, совчиликни бошламоқчи бўлишган экан, Отабек қаршилик қилибди. «Аввал кўрай, танишай» дебди. Лекин дадаси: «Шундай деб қанча яхши қизларни қўлдан чиқардинг, бу сафар ҳам учрашувдан буришиб қайтсанг, кўнглингга қараб ўтирмайман. Ўладиган дунёда келин кўриб, невараларимни суйиб қолай» дебди.
- Ҳа, энди уйланмасам бўлмайди, шекилли.
Дадамнинг гапларида ҳам жон бор… — деди Отабек хўрсиниб.
- Тўғри, ёшимиз ҳам ўттизга қараб кетаяпти.
Турмуш савдоси қийин экан, бўлмаса мен ҳам аллақачон олахуржунни орқалаб юрардим, — Собир гап қистирди. Истироҳат боғи дарвозаси олдида турган иккита қизни кўриб, Отабек ўртоғини туртди: - Қара, ўша. Расмини кўргандим, танидим. Ёнидаги дугонаси бўлса, балки сенга тўғрилаб юборармиз… «Ўша» қизни кўриб Собирнинг юраги гупиллаб кетди. Бунча хушрўй бўлмаса! «Бу гўзаллик Отабекдай сўтакка рўпара бўлиб турганини!»
- Салом, Хуршидахон, куттириб қўйганимиз учун узр, — Собир қизнинг исмини ўртоғидан билиб олган эди, дарҳол ташаббусни қўлига олди.
- Ҳечқиси йўқ, биз ҳам ҳозиргина келдик, — Хуршиданинг дугонаси кулимсиради.
- Танишинглар, куёвликка номзод — Отабек! Мен эса, Худо хоҳласа, бўлажак куёвнавкар Собирман. Отабек қизариб дўстини киши билмас туртиб қўйди. Хуршида ер чизди.
Дугонаси дадил экан, жавобсиз қолдирмади: - Бу киши — Хуршида, мен дугонасиман, исмим Ҳосила. - Танишганимиздан хурсандмиз. Қани, энди, кечки овқат маҳали яқинлашаяпти, биз ишдан эмас, очарчиликдан чиққандаймиз… Шунга, кафега кирсак? Қаршилик йўқми? Унда, кетдик! Собирнинг қизлар билан муомалада суяги йўқ, унда-бунда учрашувларга ҳам чиққан.
Отабек унинг шу одатини хушламасди, ҳозир «шунисигаям шукур» деб қўйди ичида. Собирнинг эпчиллиги бўлмаганда, Отабек шу уқувсизлиги билан нима қила оларди? Кафеда кабоб еб, шарбат ичишди. Асосан Собир билан Ҳосила гаплашишар, Отабек билан Хуршида эса унда- бунда, шунда ҳам мажбур бўлганда гапириб қўйишарди. Дастлаб бепарво, ёқинқирамай ўтирган Отабек аста-секин Хуршидага эътибор бера бошлади. Қизнинг узун сочлари, ортиқча пардоздан холи чеҳраси, ибо ловуллатган ёноқлари, қуйи боққан кўзларини яна-да яшираётган киприклари… Дискотека майдончасида бир тўда йигит-қизлар хорижлик хонанда қўшиғига монанд қийшанглаб-суйкалиб ўйнай бошлашганида Хуршиданинг ижирғангандай юзини ўгирганига ҳам аҳамият берди. «Наҳотки, шу қизга юрагим илий бошлаган бўлса? Қанийди, юрагим истаган қиз шу бўлиб чиқса! Йўқ, биринчи таассурот етарли эмас, уни ҳали кўп кузатишим, синашим керак!» Собирнинг ҳам ўз хаёли бор эди: «Ҳосила ҳам чаккимас, лекин барибир Хуршида бошқача! Мендан нима кетди, бир уриниб кўрай… Кимни танласа, шунга тегади- да!» Бир неча кун ўтиб, Собир Хуршидани излаб шифохонага борди.
Уни кўриб Хуршида ҳайратланди: - Ассалому алайкум, келинг… Тинчликми? Бирор яқинингиз…
- Худога шукур, яқинларим соғ-саломат. Лекин ростдан ҳам тинчим йўқ.
- Ие, нега? Тушунмадим?
- Хуршидахон, ростини айтсам…Сизни кўргандан бери тинчим йўқ!
Хуршида унга чандон ҳайрат билан боқди.
Зеро, бу йигитнинг Ҳосила билан ўралашиб, ўлдим- куйдим қилиб юрганини дугонасининг ўз оғзидан эшитганди. Собир унга ёқмагани учун Ҳосилани огоҳлантирганди ҳам. Йигитнинг дали-ғулилиги, киришимлилиги, эпчиллиги, сўзамоллиги бир қарашда яхши, аммо бу фазилатлар ортида кибр, мақтанчоқлик, худбинлик ётганини сезганди...
Собир, мен билан бир жойга бориб кела олмайсанми?
- Қаерга? Умуман, ўзимдан кўра машинам керакка ўхшайди…
- Очиғи, иккиси ҳам. Машинангда истироҳат боғига борсак. Автобусда кетаверардим-у, учрашувга кечикаман. Таксини эса нима қиламан, сендай дўстим турганда.
- Учрашувга? Э, писмиқ-е, қаёқдан илинтира қолдинг?
- Бунинг нима аҳамияти бор? Сени у билан таништираман.
Дўстимсан-ку, сенинг у қиз ҳақидаги фикринг, хулосанг мен учун муҳим. Юрақол энди!..
- Кетдик!
Истироҳат боғи дўстлар ишлайдиган идорадан анча олисда эди. Етиб боришгунча ярим соат вақт ўтди. Йўл-йўлакай Отабек «севги тарихи»ни сўзлаб берди: қиз дадаси даволанган шифохонада ҳамшира экан, дадасига, аммаларига ёқиб қолибди. Суриштириб, ҳар томондан маъқул топишгач, совчиликни бошламоқчи бўлишган экан, Отабек қаршилик қилибди. «Аввал кўрай, танишай» дебди. Лекин дадаси: «Шундай деб қанча яхши қизларни қўлдан чиқардинг, бу сафар ҳам учрашувдан буришиб қайтсанг, кўнглингга қараб ўтирмайман. Ўладиган дунёда келин кўриб, невараларимни суйиб қолай» дебди.
- Ҳа, энди уйланмасам бўлмайди, шекилли.
Дадамнинг гапларида ҳам жон бор… — деди Отабек хўрсиниб.
- Тўғри, ёшимиз ҳам ўттизга қараб кетаяпти.
Турмуш савдоси қийин экан, бўлмаса мен ҳам аллақачон олахуржунни орқалаб юрардим, — Собир гап қистирди. Истироҳат боғи дарвозаси олдида турган иккита қизни кўриб, Отабек ўртоғини туртди: - Қара, ўша. Расмини кўргандим, танидим. Ёнидаги дугонаси бўлса, балки сенга тўғрилаб юборармиз… «Ўша» қизни кўриб Собирнинг юраги гупиллаб кетди. Бунча хушрўй бўлмаса! «Бу гўзаллик Отабекдай сўтакка рўпара бўлиб турганини!»
- Салом, Хуршидахон, куттириб қўйганимиз учун узр, — Собир қизнинг исмини ўртоғидан билиб олган эди, дарҳол ташаббусни қўлига олди.
- Ҳечқиси йўқ, биз ҳам ҳозиргина келдик, — Хуршиданинг дугонаси кулимсиради.
- Танишинглар, куёвликка номзод — Отабек! Мен эса, Худо хоҳласа, бўлажак куёвнавкар Собирман. Отабек қизариб дўстини киши билмас туртиб қўйди. Хуршида ер чизди.
Дугонаси дадил экан, жавобсиз қолдирмади: - Бу киши — Хуршида, мен дугонасиман, исмим Ҳосила. - Танишганимиздан хурсандмиз. Қани, энди, кечки овқат маҳали яқинлашаяпти, биз ишдан эмас, очарчиликдан чиққандаймиз… Шунга, кафега кирсак? Қаршилик йўқми? Унда, кетдик! Собирнинг қизлар билан муомалада суяги йўқ, унда-бунда учрашувларга ҳам чиққан.
Отабек унинг шу одатини хушламасди, ҳозир «шунисигаям шукур» деб қўйди ичида. Собирнинг эпчиллиги бўлмаганда, Отабек шу уқувсизлиги билан нима қила оларди? Кафеда кабоб еб, шарбат ичишди. Асосан Собир билан Ҳосила гаплашишар, Отабек билан Хуршида эса унда- бунда, шунда ҳам мажбур бўлганда гапириб қўйишарди. Дастлаб бепарво, ёқинқирамай ўтирган Отабек аста-секин Хуршидага эътибор бера бошлади. Қизнинг узун сочлари, ортиқча пардоздан холи чеҳраси, ибо ловуллатган ёноқлари, қуйи боққан кўзларини яна-да яшираётган киприклари… Дискотека майдончасида бир тўда йигит-қизлар хорижлик хонанда қўшиғига монанд қийшанглаб-суйкалиб ўйнай бошлашганида Хуршиданинг ижирғангандай юзини ўгирганига ҳам аҳамият берди. «Наҳотки, шу қизга юрагим илий бошлаган бўлса? Қанийди, юрагим истаган қиз шу бўлиб чиқса! Йўқ, биринчи таассурот етарли эмас, уни ҳали кўп кузатишим, синашим керак!» Собирнинг ҳам ўз хаёли бор эди: «Ҳосила ҳам чаккимас, лекин барибир Хуршида бошқача! Мендан нима кетди, бир уриниб кўрай… Кимни танласа, шунга тегади- да!» Бир неча кун ўтиб, Собир Хуршидани излаб шифохонага борди.
Уни кўриб Хуршида ҳайратланди: - Ассалому алайкум, келинг… Тинчликми? Бирор яқинингиз…
- Худога шукур, яқинларим соғ-саломат. Лекин ростдан ҳам тинчим йўқ.
- Ие, нега? Тушунмадим?
- Хуршидахон, ростини айтсам…Сизни кўргандан бери тинчим йўқ!
Хуршида унга чандон ҳайрат билан боқди.
Зеро, бу йигитнинг Ҳосила билан ўралашиб, ўлдим- куйдим қилиб юрганини дугонасининг ўз оғзидан эшитганди. Собир унга ёқмагани учун Ҳосилани огоҳлантирганди ҳам. Йигитнинг дали-ғулилиги, киришимлилиги, эпчиллиги, сўзамоллиги бир қарашда яхши, аммо бу фазилатлар ортида кибр, мақтанчоқлик, худбинлик ётганини сезганди...
👍24
Камгап, вазмин, нигоҳлари маъноли Отабек дўстичалик кўркам бўлмаса-да, ёқимтойлиги билан, бу ёқимтойлик ботинидаги самимийлиги, соддалиги, софдиллиги билан кишини ўзига тортарди. Хуршида аллақачон Отабекка кўнгил боғлаб улгурганди.
- Кечирасиз-у… дўстингизнинг қайлиғига шу гапларни айтишга уялмайсизми?!
Собир Хуршиданинг босиқ қаҳрини ноз-фироққа йўйди: - Қанақа қайлиқ? Сизга кўнгли бўлса, чўзиб юрмай, тўйни ўтказиб, бағрига олганча қўйиб юбормасди!
- Хўп, Ҳосила-чи?
- Ҳосила… сизнинг олдингиздан ўтаверсин!
- Инсон кўнгли ўйинчоқми сизга?
- Қўйинг шу гапларни.
Фақат бир гап айтаман, сиз менинг кўнглимни ёмон ўйнатаяпсиз, кўнглим буткул измингизда…
- Кетинг!!!
Шу кундан бошлаб Собир Хуршидани ҳоли-жонига қўймасликка қасд қилди, гўё. Ҳар келганида қимматбаҳо туҳфалар келтира бошлади — катта юмшоқ ўйинчоқ, қимматбаҳо гулдаста, хорижий косметика комплекти, икки қаватли торт…
Қиз безиллаб қолди.
Ишхонасидагилар олдида бир изза бўлса, Отабек эшитиб қолишидан бир чўчирди. Ахир, эшитса нима деб ўйлайди? Минг қилса ҳам дўсти қолиб, ҳали танишганига уч ой бўлмаган қизга ишонадими?!
- Мени ўз ҳолимга қўйинг! — деди Собир яна келганида ва ичкарига кириб кетмоқчи бўлди. Лекин йигит йўлини тўсиб, билагидан тортқилаганча ҳовлига, дарахтлар панасидаги ўриндиққа томон ундади. Ўтган- кетгандан андиша қилган Хуршида ноилож унга бўйсунди.
- Мени тинч қўйинг, сизга зиғирча кўнглим йўқ! — деди ўтиришган ҳамон Хуршида.
- Нега энди? Кўнглингиз Отабекдами? Нимасига учдингиз унинг?
Оғзига ошни чайнаб солмасангиз ютолмайдиган, онаси енгилтак — жазмани билан қочиб кетган, қари отасининг нафақасига-ю, ўзининг ҳисобчилик маошига аранг кун кўрадиган шу тентакнинг нимаси ёқди сизга?
- Дўтсмисиз унга? Уни ёмонламанг!
- Мен эмас, у менга дўст. Бойлигим учун, обрўйим учун!
Кўрдингиз-ку, учрашувгаям менинг машинамда бориб, менинг ҳисобимдан меҳмондорчилик қилдик… Хуршида, менга хўп десангиз, остонангизгача тилла бўлади. Битта ўғилман, эрка келин бўласиз. Бу эса хамир учидан патир… Собирнинг қўлидаги қутича очилган заҳоти тилла тақинчоқлар комплекти шомги чироқлар ёғдусида ярқираб кетди.
- Қаранг, асл тилла! Кўзлари бриллиант! Атай сиз учун олдим! Булар ҳам сизнинг гўзаллигингиз олдида хира темирга ўхшайди… Хуршидам менинг… Қучоқлашга уринган йигитнинг юзи тарсаки зарбидан бир лаҳзада бўртиб чиқди.
- Аблаҳ! Сенинг виждонинг йўқ, ўрнига пул-мол солиб олгансан!
Сен… сен бу гапларингни бориб ўзингга ўхшаганларга айт!
- Ҳали шундайми? Бир кун ялиниб келарсан…
-Собир қизнинг ортидан сўкинди.
Эшикка етиб олган Хуршида тўхтади.
Бурилиб қараб, титроқ жилмайиш қилди: - Бу дунёда адолат бўлса, сенга ялинадиган куним қолмайди! Айтмоқчи, Ҳосилани тинч қўй! Акс ҳолда, асл қиёфангни очиб беришимга тўғри келади… …
Эртасига ишга тушдан кейин келган Собирнинг сўлғин авзойига қараб, Отабек ташвишланди: - Тинчликми? Кайфиятинг йўқ?
- Ҳа, кўп ичворибман…
Ўзингнинг кайфинг михдайга ўхшайди?
- Ҳа…Тўйни белгиладик. Келаси шанбага.
- Хуршидагами?..
- Хуршидага. Нимайди?
- Ҳеч нарса. Бахтли бўлинглар.
Хуршида яхши қиз, сени бахтли қилишига ишонаман…
— Собирнинг овози титради.
- Биламан, — Отабек кулимсиради-ю, жиддийлашди.
- Нимани биласан? - Бахтли бўлишимни. Билмайман-у, ишонаяпман.
Бунда сенинг ҳам ҳиссанг бор.
- Тушунмадим?! Ўрамай гапирсанг-чи!
Отабек тараддудланди.
Бироз маҳтал қилгач, сўз бошлади: - Бир бошдан… Биласан, онам бизни ташлаб кетгач… аёл зотидан кўнглим қолди. Шу ёшга кириб ҳам уйланмай юрганимнинг асосий сабаби уларга бўлган наф ратим эди. Аммо дадам кексайиб, бот-бот хас талана бошлагач, бу қарорим заифлаша бошлади. Менга умрини бағишлаган дадамнинг армонда кетишини истамасдим. Шунинг учун уйланишга розилик бердим. Эҳ-ҳе, кўп қизлар билан учрашдим, сал айб топсамоқ эриётган кўнглим музлаб қолаверди. Тушунмасдим, нега кўнглим тўлмаяпти? Бир куни тушундимки, бўлажак рафиқамнинг садоқатини ҳозирдан синаб, ишонмагунимча уйланолмайман… Хуршидани кўрган пайтим уни синаш хаёлимда йўқ, аниқроғи, қандай синашни билмасдим. Шунда сен ўзинг билмаган ҳолда менга ёрдам бериб юбординг. Сенинг қилмишингни билардим.
- Кечирасиз-у… дўстингизнинг қайлиғига шу гапларни айтишга уялмайсизми?!
Собир Хуршиданинг босиқ қаҳрини ноз-фироққа йўйди: - Қанақа қайлиқ? Сизга кўнгли бўлса, чўзиб юрмай, тўйни ўтказиб, бағрига олганча қўйиб юбормасди!
- Хўп, Ҳосила-чи?
- Ҳосила… сизнинг олдингиздан ўтаверсин!
- Инсон кўнгли ўйинчоқми сизга?
- Қўйинг шу гапларни.
Фақат бир гап айтаман, сиз менинг кўнглимни ёмон ўйнатаяпсиз, кўнглим буткул измингизда…
- Кетинг!!!
Шу кундан бошлаб Собир Хуршидани ҳоли-жонига қўймасликка қасд қилди, гўё. Ҳар келганида қимматбаҳо туҳфалар келтира бошлади — катта юмшоқ ўйинчоқ, қимматбаҳо гулдаста, хорижий косметика комплекти, икки қаватли торт…
Қиз безиллаб қолди.
Ишхонасидагилар олдида бир изза бўлса, Отабек эшитиб қолишидан бир чўчирди. Ахир, эшитса нима деб ўйлайди? Минг қилса ҳам дўсти қолиб, ҳали танишганига уч ой бўлмаган қизга ишонадими?!
- Мени ўз ҳолимга қўйинг! — деди Собир яна келганида ва ичкарига кириб кетмоқчи бўлди. Лекин йигит йўлини тўсиб, билагидан тортқилаганча ҳовлига, дарахтлар панасидаги ўриндиққа томон ундади. Ўтган- кетгандан андиша қилган Хуршида ноилож унга бўйсунди.
- Мени тинч қўйинг, сизга зиғирча кўнглим йўқ! — деди ўтиришган ҳамон Хуршида.
- Нега энди? Кўнглингиз Отабекдами? Нимасига учдингиз унинг?
Оғзига ошни чайнаб солмасангиз ютолмайдиган, онаси енгилтак — жазмани билан қочиб кетган, қари отасининг нафақасига-ю, ўзининг ҳисобчилик маошига аранг кун кўрадиган шу тентакнинг нимаси ёқди сизга?
- Дўтсмисиз унга? Уни ёмонламанг!
- Мен эмас, у менга дўст. Бойлигим учун, обрўйим учун!
Кўрдингиз-ку, учрашувгаям менинг машинамда бориб, менинг ҳисобимдан меҳмондорчилик қилдик… Хуршида, менга хўп десангиз, остонангизгача тилла бўлади. Битта ўғилман, эрка келин бўласиз. Бу эса хамир учидан патир… Собирнинг қўлидаги қутича очилган заҳоти тилла тақинчоқлар комплекти шомги чироқлар ёғдусида ярқираб кетди.
- Қаранг, асл тилла! Кўзлари бриллиант! Атай сиз учун олдим! Булар ҳам сизнинг гўзаллигингиз олдида хира темирга ўхшайди… Хуршидам менинг… Қучоқлашга уринган йигитнинг юзи тарсаки зарбидан бир лаҳзада бўртиб чиқди.
- Аблаҳ! Сенинг виждонинг йўқ, ўрнига пул-мол солиб олгансан!
Сен… сен бу гапларингни бориб ўзингга ўхшаганларга айт!
- Ҳали шундайми? Бир кун ялиниб келарсан…
-Собир қизнинг ортидан сўкинди.
Эшикка етиб олган Хуршида тўхтади.
Бурилиб қараб, титроқ жилмайиш қилди: - Бу дунёда адолат бўлса, сенга ялинадиган куним қолмайди! Айтмоқчи, Ҳосилани тинч қўй! Акс ҳолда, асл қиёфангни очиб беришимга тўғри келади… …
Эртасига ишга тушдан кейин келган Собирнинг сўлғин авзойига қараб, Отабек ташвишланди: - Тинчликми? Кайфиятинг йўқ?
- Ҳа, кўп ичворибман…
Ўзингнинг кайфинг михдайга ўхшайди?
- Ҳа…Тўйни белгиладик. Келаси шанбага.
- Хуршидагами?..
- Хуршидага. Нимайди?
- Ҳеч нарса. Бахтли бўлинглар.
Хуршида яхши қиз, сени бахтли қилишига ишонаман…
— Собирнинг овози титради.
- Биламан, — Отабек кулимсиради-ю, жиддийлашди.
- Нимани биласан? - Бахтли бўлишимни. Билмайман-у, ишонаяпман.
Бунда сенинг ҳам ҳиссанг бор.
- Тушунмадим?! Ўрамай гапирсанг-чи!
Отабек тараддудланди.
Бироз маҳтал қилгач, сўз бошлади: - Бир бошдан… Биласан, онам бизни ташлаб кетгач… аёл зотидан кўнглим қолди. Шу ёшга кириб ҳам уйланмай юрганимнинг асосий сабаби уларга бўлган наф ратим эди. Аммо дадам кексайиб, бот-бот хас талана бошлагач, бу қарорим заифлаша бошлади. Менга умрини бағишлаган дадамнинг армонда кетишини истамасдим. Шунинг учун уйланишга розилик бердим. Эҳ-ҳе, кўп қизлар билан учрашдим, сал айб топсамоқ эриётган кўнглим музлаб қолаверди. Тушунмасдим, нега кўнглим тўлмаяпти? Бир куни тушундимки, бўлажак рафиқамнинг садоқатини ҳозирдан синаб, ишонмагунимча уйланолмайман… Хуршидани кўрган пайтим уни синаш хаёлимда йўқ, аниқроғи, қандай синашни билмасдим. Шунда сен ўзинг билмаган ҳолда менга ёрдам бериб юбординг. Сенинг қилмишингни билардим.
👍26❤2😭2
Хуршида билан ҳар учрашганимизда унинг сен туфайли чекаётган изтироблари, ҳадикларини ҳам сезиб турардим, аммо билдирмасдим. Охири нима билан тугашини кутардим. Тан оламан, уни яхши кўра бошлагандим… Лекин рафиқамга айланиши учун муҳаббатнинг ўзи етарли эмас, мен учун муҳими ишонч эди! Ишонасанми, сен ҳақингда оғиз очмади, шу дўстингиз менга ёқмайди, демади ҳам. Айлантириб сўраганимда бир мартагина «биров ҳақида қатъий фикр билдиришдан йироқман» деди. Кеча… кеча ҳам сизларни кузатиб тургандим… дарахт панасида… Бу ёғини ўзинг биласан…
Собир нимадир демоқчи бўлди, аммо овози томоғида қолгандай эди.
- Севгимни топдим, аммо дўст деб юрган кишимни йўқотдим. Собир, сенга раҳмат айтаман, фақат… энди хайрлашсак. Ахир, унга мен ҳақимда айтган гапларинг қулоғимдан, унга кўрсатган қилиқларинг кўз ўнгимдан кетмайди энди. Бу, — Отабек бир варақ қоғозни силкитди, — бу ишдан бўшашим учун ариза. Раҳбарнинг олдига кираман-у, кетаман. Хайр.
Отабек секин ёпган эшикка тикилиб ҳануз қотиб турган Собирнинг
кўзларини ёш пардаси қоплади…
Хикоя тугади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Собир нимадир демоқчи бўлди, аммо овози томоғида қолгандай эди.
- Севгимни топдим, аммо дўст деб юрган кишимни йўқотдим. Собир, сенга раҳмат айтаман, фақат… энди хайрлашсак. Ахир, унга мен ҳақимда айтган гапларинг қулоғимдан, унга кўрсатган қилиқларинг кўз ўнгимдан кетмайди энди. Бу, — Отабек бир варақ қоғозни силкитди, — бу ишдан бўшашим учун ариза. Раҳбарнинг олдига кираман-у, кетаман. Хайр.
Отабек секин ёпган эшикка тикилиб ҳануз қотиб турган Собирнинг
кўзларини ёш пардаси қоплади…
Хикоя тугади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍25❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Maher Zain - Ya Nabi Salam Alayka
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤6👍2👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 "Hisob" filmi haqiqiy voqeaga asoslangan ( с русскими субтитрами )
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ҳаммани ҳам қариганда суянчиғи бўлсин экан...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🥰6
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР
✅✅
3-қисм
МУАЛЛИФ ШАМСИНУР
Кечки пайт дадам ишдан қайтди. У келибоқ мени излайди
-Сумбула қизим аҳволинг яхшими?
Қўлимни цингани ҳали унча тузалмаган. Юришдаям оқсоқланиб юряпман.
-Яхши дадажон.
-Мен анави ит эмганни қамоқда чиритаман. Сенга қўл кўтарганларига минг пушаймон қилмасамми.
Мен индамай кўзимдан ёш сизиб чиққанча ерга қараб турибман. Ичимда ҳадик. Дадамга ҳам керак бўлмай қолсамчи?
-Она қизим, сен ҳеч нарсани ўйлама. Энди сени ўша нокасларни қўлига топширмайман. Мени кечир бу гапни айтишга жуда кечикдим.
-Дада ундай деманг. Сиз қўлиздан келганини қилгиндиз.
-Мен сафарга кетмаслигим керак эди. Ўша бир ой онангга қўл келган. Ҳамон ўзимни босолмаяпман.
Дадам асабийлашганча чиқиб кетди. Мен эса қайта краватга чўзилдим. Болалар йиқилса, ёки қўрқса онасини бағрига ўзини отади. Менчи? Онамдан қочардим. Онам бегона эмас, ўз онам. Мени дунёга келтирган онам. Лекин ҳаётимни барбод қилган ҳам айнан ўша инсон.
-Опа овқатга чиқинг.
Сабрина мени овқатга чақиргани келибди.
-Ҳозир .
Секин туриб овқатламиш учун чиқдим. Ҳамма жамул жам эди. Бобом бувимни олдиларида савлат тўкиб ўтирибдилар.
-Кел қизим. Қани жойингга ўтириб ол.
Бу уйда ҳеч ким менга ёмон муносабатда бўлмайди. Кўнглимга қарашга ҳаракат қилишади.
-Эртага аянг билан докторга бор. Машина юбораман.
Дадам овқатдан сўнг шундай деб қолди.
-Хўп
-Яхшилаб текширсин. Ички аъзолар билан ҳазиллашиб бўлмайди.
-Дадаси ҳавотир олманг. Энг яхши шифокорларга олиб бораман.
Роҳила опа идишларни чаққонгина йиғиштирганча чиқиб кетди.
-Фарҳод балки имкон бериш керакдир.
-Ойи бу ҳақида гаплашдик.
-Ўртада никоҳ бор.
-У ҳароми қизимни тенгги эмас. Бир марта хотин қўйган. Ёшиям сал кам мен тенгги. Қизимни хўрлашига қўйиб бермайман
-Мен ҳам сабр қилиб мана шу ергача келдим ўғлим.
-Ойи дадам сизни қадрлайди. Аммо у ифлосни ўзгаришига кўзим етмайди. Гапим гап. Сумбулани жавобини беради, қизим кўз олдимда бўлади. Сурайё ҳам қайта қизимни юзини кўрмайди.
-Шу қарорга келибсан ўзинг биласан.
-Кейинги гал ўлдириб қўйишини кутмаслик учун бугун шу қарорни қабул қилдим. Сумбула мен сен биланман болам. Отанг тирик сени хорлатиб қўймайди.
Яна ўпкам тўлиб кетди.
Давоми бор
✅✅
3-қисм
МУАЛЛИФ ШАМСИНУР
Кечки пайт дадам ишдан қайтди. У келибоқ мени излайди
-Сумбула қизим аҳволинг яхшими?
Қўлимни цингани ҳали унча тузалмаган. Юришдаям оқсоқланиб юряпман.
-Яхши дадажон.
-Мен анави ит эмганни қамоқда чиритаман. Сенга қўл кўтарганларига минг пушаймон қилмасамми.
Мен индамай кўзимдан ёш сизиб чиққанча ерга қараб турибман. Ичимда ҳадик. Дадамга ҳам керак бўлмай қолсамчи?
-Она қизим, сен ҳеч нарсани ўйлама. Энди сени ўша нокасларни қўлига топширмайман. Мени кечир бу гапни айтишга жуда кечикдим.
-Дада ундай деманг. Сиз қўлиздан келганини қилгиндиз.
-Мен сафарга кетмаслигим керак эди. Ўша бир ой онангга қўл келган. Ҳамон ўзимни босолмаяпман.
Дадам асабийлашганча чиқиб кетди. Мен эса қайта краватга чўзилдим. Болалар йиқилса, ёки қўрқса онасини бағрига ўзини отади. Менчи? Онамдан қочардим. Онам бегона эмас, ўз онам. Мени дунёга келтирган онам. Лекин ҳаётимни барбод қилган ҳам айнан ўша инсон.
-Опа овқатга чиқинг.
Сабрина мени овқатга чақиргани келибди.
-Ҳозир .
Секин туриб овқатламиш учун чиқдим. Ҳамма жамул жам эди. Бобом бувимни олдиларида савлат тўкиб ўтирибдилар.
-Кел қизим. Қани жойингга ўтириб ол.
Бу уйда ҳеч ким менга ёмон муносабатда бўлмайди. Кўнглимга қарашга ҳаракат қилишади.
-Эртага аянг билан докторга бор. Машина юбораман.
Дадам овқатдан сўнг шундай деб қолди.
-Хўп
-Яхшилаб текширсин. Ички аъзолар билан ҳазиллашиб бўлмайди.
-Дадаси ҳавотир олманг. Энг яхши шифокорларга олиб бораман.
Роҳила опа идишларни чаққонгина йиғиштирганча чиқиб кетди.
-Фарҳод балки имкон бериш керакдир.
-Ойи бу ҳақида гаплашдик.
-Ўртада никоҳ бор.
-У ҳароми қизимни тенгги эмас. Бир марта хотин қўйган. Ёшиям сал кам мен тенгги. Қизимни хўрлашига қўйиб бермайман
-Мен ҳам сабр қилиб мана шу ергача келдим ўғлим.
-Ойи дадам сизни қадрлайди. Аммо у ифлосни ўзгаришига кўзим етмайди. Гапим гап. Сумбулани жавобини беради, қизим кўз олдимда бўлади. Сурайё ҳам қайта қизимни юзини кўрмайди.
-Шу қарорга келибсан ўзинг биласан.
-Кейинги гал ўлдириб қўйишини кутмаслик учун бугун шу қарорни қабул қилдим. Сумбула мен сен биланман болам. Отанг тирик сени хорлатиб қўймайди.
Яна ўпкам тўлиб кетди.
Давоми бор
👍27🔥2
#БИЗ_КУТГАН_КУНЛАР:
Мен мехрга зор ўсган эмасманми, озгина мехр ҳам мени кўнглимни бўшатиб юборади.
-Опа йиғламанг.
Синглим қучиб олди.
Хонамга кирдим. Юмшоқ ётоққа ётиб онамни ўйладим. Ҳозир нима қилаётган бўлса? Мени қарғаб ўтиргандир.
Мен қўрқадиган яна бир одам бор, Ғиёс. Аблах, номард инсон. Ким деб ўйлаётгандирсиз? У менинг турмуш ўртоғим. Мендан нақд ўн саккиз ёш катта. Оналар боласига ғамхорлик қилиб қучишини, эркалашини кўз олдимизга келтирамиз «она» деган сўзни эшитганда. Мен эса доимий равишда қарғаган, мени урган, фақат қовоғи солиқ аёлни кўз олдимга келтираман.
Ёшлик хотираларини эслашни истамайман. Афсус хотираларни ўчиришни иложи йўқ.
Боғчага бормаганман. Уйда онамни этагидан ушлаб юрардим. Бошқа болалар сингари онамни қучиб ухлаш мен учун армон бўлди. Онаси бор, лекин етимдек эдим. Мени доим отангга ўхшаганинг учун кўзимга балодек кўриняпсан дерди. Бирор бир овқатни емайман десам неча бора мажбурлаб едирган.
Онамни муносабати бир томон эдию, мактабдагиларни муносабати бир томон бўлди. Синфда ҳамма мени ёмон кўрарди. Ҳамма эмаас қизлар. Негадир мени қўшишмасди. Йигитлар билан яхши чиқишардим. Мени дўстларим улар эди. Юқори синфларга қадам қўявергач нега мени ёқтирмасликларини англаб етдим. Мен чиройли эдим. Чиройлиликда ҳам беқиёс эдим. Устимдаги жулдир кийимлар мени ҳуснимга раҳна сололмасди. Кўчадан ўтсам ортига бир бор назар солмаган инсон бўлмасди. Мовий кўзларим ўзимга ярашган. Сарғишга мойил сочларим билан ҳаммадан ажралиб турардим. Лекин шундай бўлса ҳам қизлардан узоқроқ юришга ҳаракат қилардим. Улар мени масхаралашар, олдимдан ўтишса туртиб ўтишар, сира чиқиштирмасдилар.
-Раъно Содиқ сариқ машакни севиб қолганмиш.
Мен индамай дарсимни қилиб ўтирар эканман, ортимдаги сўзларни бемалол эшитиб ўтирардим.
-Бу нима деганинг, ахир у мени...
Раъно гапиролмай қолди.
-Йигитлар гаплашишаётганда эшитдим. Сумбулага уйланаман, ақлли қиз деди.
-Мени ўйинчоқ қилибдими ҳали?
-Билмадим ўртоқ, аммо бу сатангдан эҳтиёт бўл. Писмайиб иш бажаради.
-Ўзи нимаси чиройли буни, йигитлар шуни талашиб юрибди.
Қизлар гапиряптию, мени ичимга титроқ киряпти. Бирор йигит менга гапирмасин, мен бундан жуда чўчирдим. Онам билса теримга сомон тиқади. Мактабдан қайтишда Содиқ менга эргашди.
-Сумбул тўхта
-Нима дейсиз?
Бошимни кўтармай савол бердим.
-Гаплашиб олайлик.
-Мен... Мени вақтим йўқ.
Кутилмаганда чопиб кетдим. Ортимга умуман қарамадим. Юқори синф ўқувчисини югуриб юриши бошқаларга ғалати туйилгандир.
-Ҳа нима, ит қувдими?
Онам кашта тикиб ўтирарди.
-Йўқ ўзим.
Онамга айтолмасдим.
-Кийиниб чиқ, бугун буюртма тушган.
Тинчлик кунларим аста барҳам топиб борарди. Йигитлар хат ёзиши, ортимдан кузатиши онамни қулоғига етиб борди. Ўша куни уйга киритиб чунонам урдики, ўқлов теккан жойлари кўкариб чиқди.
-Мен сени бузуқи бўлсин деб туққаним йўқ. Итдан бўлган қурбонликка ярамас. Мен нима кўрдим отангга тегиб? Яшашимни қара, аҳволимни қара. Сенам шу ҳаётни хоҳлайсанми? Бекор айтибсан, мен қизи қайтиб келибди деган гапни кўтармайман.
-Она мен ҳеч нима қилмадим.
-Сен кўз сузмасанг ортингдан келмайди.
Деразадан эса тоғамни қизи ва хотини мамнун жилмайиб томоша қиларди. Орадан бироз вақт ўтди. Мен тўққизинчи синфни битирай деб қолдим. Ана шундай кунларда дадам келиб қолдилар.
-Қизим биз бувинг билан ҳаж сафарига кетяпмиз. Сенга нима олиб келай?
-Мени дуо қилинг дада, энг бахтли қиз бўлай.
Дадам мени бағрига босди. Дадам кетгач, онам мени уришди
-Эрга лойиқ қиз бўлиб нега отангни пинжига кирасан?
-Дадам ҳаж сафарига кетди.
-Ҳе ўргилдим, ўзи киму, амали нима бўларди.
Дадам кетганидан ҳеч қанча ўтмай Содиқ уйимизга кузатиб келди. Уни қанча кет демай, кеткиза олмадим. Онам бизни кўчада кўрган. Уйга киргач яна калтакларга рўбарў бўлдим. Тўйиб кетгандим. Тунда қочиб ўзимни каналга отдим.
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Мен мехрга зор ўсган эмасманми, озгина мехр ҳам мени кўнглимни бўшатиб юборади.
-Опа йиғламанг.
Синглим қучиб олди.
Хонамга кирдим. Юмшоқ ётоққа ётиб онамни ўйладим. Ҳозир нима қилаётган бўлса? Мени қарғаб ўтиргандир.
Мен қўрқадиган яна бир одам бор, Ғиёс. Аблах, номард инсон. Ким деб ўйлаётгандирсиз? У менинг турмуш ўртоғим. Мендан нақд ўн саккиз ёш катта. Оналар боласига ғамхорлик қилиб қучишини, эркалашини кўз олдимизга келтирамиз «она» деган сўзни эшитганда. Мен эса доимий равишда қарғаган, мени урган, фақат қовоғи солиқ аёлни кўз олдимга келтираман.
Ёшлик хотираларини эслашни истамайман. Афсус хотираларни ўчиришни иложи йўқ.
Боғчага бормаганман. Уйда онамни этагидан ушлаб юрардим. Бошқа болалар сингари онамни қучиб ухлаш мен учун армон бўлди. Онаси бор, лекин етимдек эдим. Мени доим отангга ўхшаганинг учун кўзимга балодек кўриняпсан дерди. Бирор бир овқатни емайман десам неча бора мажбурлаб едирган.
Онамни муносабати бир томон эдию, мактабдагиларни муносабати бир томон бўлди. Синфда ҳамма мени ёмон кўрарди. Ҳамма эмаас қизлар. Негадир мени қўшишмасди. Йигитлар билан яхши чиқишардим. Мени дўстларим улар эди. Юқори синфларга қадам қўявергач нега мени ёқтирмасликларини англаб етдим. Мен чиройли эдим. Чиройлиликда ҳам беқиёс эдим. Устимдаги жулдир кийимлар мени ҳуснимга раҳна сололмасди. Кўчадан ўтсам ортига бир бор назар солмаган инсон бўлмасди. Мовий кўзларим ўзимга ярашган. Сарғишга мойил сочларим билан ҳаммадан ажралиб турардим. Лекин шундай бўлса ҳам қизлардан узоқроқ юришга ҳаракат қилардим. Улар мени масхаралашар, олдимдан ўтишса туртиб ўтишар, сира чиқиштирмасдилар.
-Раъно Содиқ сариқ машакни севиб қолганмиш.
Мен индамай дарсимни қилиб ўтирар эканман, ортимдаги сўзларни бемалол эшитиб ўтирардим.
-Бу нима деганинг, ахир у мени...
Раъно гапиролмай қолди.
-Йигитлар гаплашишаётганда эшитдим. Сумбулага уйланаман, ақлли қиз деди.
-Мени ўйинчоқ қилибдими ҳали?
-Билмадим ўртоқ, аммо бу сатангдан эҳтиёт бўл. Писмайиб иш бажаради.
-Ўзи нимаси чиройли буни, йигитлар шуни талашиб юрибди.
Қизлар гапиряптию, мени ичимга титроқ киряпти. Бирор йигит менга гапирмасин, мен бундан жуда чўчирдим. Онам билса теримга сомон тиқади. Мактабдан қайтишда Содиқ менга эргашди.
-Сумбул тўхта
-Нима дейсиз?
Бошимни кўтармай савол бердим.
-Гаплашиб олайлик.
-Мен... Мени вақтим йўқ.
Кутилмаганда чопиб кетдим. Ортимга умуман қарамадим. Юқори синф ўқувчисини югуриб юриши бошқаларга ғалати туйилгандир.
-Ҳа нима, ит қувдими?
Онам кашта тикиб ўтирарди.
-Йўқ ўзим.
Онамга айтолмасдим.
-Кийиниб чиқ, бугун буюртма тушган.
Тинчлик кунларим аста барҳам топиб борарди. Йигитлар хат ёзиши, ортимдан кузатиши онамни қулоғига етиб борди. Ўша куни уйга киритиб чунонам урдики, ўқлов теккан жойлари кўкариб чиқди.
-Мен сени бузуқи бўлсин деб туққаним йўқ. Итдан бўлган қурбонликка ярамас. Мен нима кўрдим отангга тегиб? Яшашимни қара, аҳволимни қара. Сенам шу ҳаётни хоҳлайсанми? Бекор айтибсан, мен қизи қайтиб келибди деган гапни кўтармайман.
-Она мен ҳеч нима қилмадим.
-Сен кўз сузмасанг ортингдан келмайди.
Деразадан эса тоғамни қизи ва хотини мамнун жилмайиб томоша қиларди. Орадан бироз вақт ўтди. Мен тўққизинчи синфни битирай деб қолдим. Ана шундай кунларда дадам келиб қолдилар.
-Қизим биз бувинг билан ҳаж сафарига кетяпмиз. Сенга нима олиб келай?
-Мени дуо қилинг дада, энг бахтли қиз бўлай.
Дадам мени бағрига босди. Дадам кетгач, онам мени уришди
-Эрга лойиқ қиз бўлиб нега отангни пинжига кирасан?
-Дадам ҳаж сафарига кетди.
-Ҳе ўргилдим, ўзи киму, амали нима бўларди.
Дадам кетганидан ҳеч қанча ўтмай Содиқ уйимизга кузатиб келди. Уни қанча кет демай, кеткиза олмадим. Онам бизни кўчада кўрган. Уйга киргач яна калтакларга рўбарў бўлдим. Тўйиб кетгандим. Тунда қочиб ўзимни каналга отдим.
Давоми бор...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍54❤2🔥2😭1🤗1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙ХАЙРЛИ ТУН🌙
🌙✨Шундай вақтлар бўладики, мол-дунёнинг қиймати қолмайди, муваффақиятнинг қиймати қолмайди, мансабларнинг қиймати қолмайди.
❤️Аммо мехр муҳаббатнинг қиймати ҳеч замон йўқолмайди.
✨Сизни ким деб ҳисоблашлари муҳим эмас.
Сиз ўзингизнинг кимлигингизни билсангиз бас,,
🌙Хайрли тун ширин тушлар кўринг 😘
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌙✨Шундай вақтлар бўладики, мол-дунёнинг қиймати қолмайди, муваффақиятнинг қиймати қолмайди, мансабларнинг қиймати қолмайди.
❤️Аммо мехр муҳаббатнинг қиймати ҳеч замон йўқолмайди.
✨Сизни ким деб ҳисоблашлари муҳим эмас.
Сиз ўзингизнинг кимлигингизни билсангиз бас,,
🌙Хайрли тун ширин тушлар кўринг 😘
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌹АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!🌹
🤲 Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин! Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🤲 Аллоҳдан Ўзингиз ва Ота - Онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўрайман!
🤲 Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
💐🌸🌞ХАЙРЛИ ТОНГ !😊🌸💐
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🤲 Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин! Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🤲 Аллоҳдан Ўзингиз ва Ота - Онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўрайман!
🤲 Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
💐🌸🌞ХАЙРЛИ ТОНГ !😊🌸💐
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!
☘️ Хайрли тонг! ☘️
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Кимки бирор нарса кўриб ажабланса:
مَا شَاءَ اللهُ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ
«Маа шаа Аллоҳу лаа қуввата иллаа биллаҳи», деса унга зарар етмайди», дедилар.
Маъноси: «Аллоҳ хоҳлагани бўлади. Аллоҳдан бошқа қувват йўқ».
Ибн Сунний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
☘️ Хайрли тонг! ☘️
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Кимки бирор нарса кўриб ажабланса:
مَا شَاءَ اللهُ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ
«Маа шаа Аллоҳу лаа қуввата иллаа биллаҳи», деса унга зарар етмайди», дедилар.
Маъноси: «Аллоҳ хоҳлагани бўлади. Аллоҳдан бошқа қувват йўқ».
Ибн Сунний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
Мурувват
Ота онамдан 5 қиз етим қолдик.
Каттамиз 15 ёш энг кичигимиз 2 ёш. Бешта қиз бир кунда ҳам отадан ҳам онадан айрилиб чирқиллаб, катта ҳовлида ҳувуллаб қолдик. Қариндошларимиз вилоятда яшашарди, пойтахтда ўзимиз эдик, катта опам 4 та сингилни бағриларига босиб ҳеч кимга бермай, етимлар учун бериладиган нафақани авайлаб ишлатиб бизни катта қила бошладилар.
Сингилларнингни етимҳонага бер, катта қиберишади деганларам бўлди, иккита кичкина сингилларимизни фарзандликка сўраганлар ҳам бўлди. Опам кунмадилар. "Ота онамдан ёдгорларим, айрилмаймиз" деб биз учун тикувчилик қилиб, аста секин рўзғор тебрата бошладилар. Онанинг меҳрига зор бўлиб йиғласак, опам овутардилар, кечаси ҳаммамизни бағриларига босиб ухлатардилар.
Опам 17 га кирганда совчилар кела бошлади, опам уйга ҳам киргизмасдилар. Эрга тегмайман, сингилларимни катта қилишим керак, ўқитишим керак" деб жавоб берардилар. Бир куни ҳолам билан бир йигит уйимизга меҳмон бўлиб келишди, анча ўтириб гаплашишди опам билан, опам роса йиғлади. Биз хайронмиз.
Улар кетгандан кейин опам ҳолам совчи бўлиб келганларини айтдилар, йигит ҳам етим бўлиб, опамни дараклашган экан, ҳолам ҳам у йигит яхшилигини билганлари учун совчи булиб келишга рози бўлган эканлар. Хуллас, кичкина тўй бўлди. Поччам биз билан яшай бошладилар.
Ҳовлимизга файз кирди, деворлар хоналар оқланди, дарвозалар бўялди, ҳовлимизга дарахтлар экилиб ҳаммаёк ортиқча нарсадан тозаланди. Поччамдан аввалига хадиксирардик, тортинардик. Лекин Аллоҳим чевар экан, отамиз ўрнига ота бўлиб келди ҳаётимизга шу инсон.
Меҳрибонлиги, очиқкўнгиллиги билан ҳаммамизни меҳримизни қозондилар. Ишдан келсалар 4 та қиз дув этиб югурамиз, қўлларида биз учун доим қурт, сақич, конфет бўлади. Кичкина синглим 4 ёш, йиғласак овутиб, кўнглимизни кўтариб, хазиллашиб кўп кулдирар, ташвишимиз ҳам етимлигимиз хам эсимиздан чиқиб кетарди. Опам ишламас, 6 жонни еб ичиши шу 24 ёшли поччамнинг бўйнида эди, лекин бир марта миннат қилганларини, оберган нарсаларини гапирганларини эшитмаганман.
Бирин кетин опам фарзандли бўлдилар, иккита ўғил жиянларим туғилди. Лекин поччамнинг меҳри бизга бўлинмади, аввалгидек меҳрибон ғамхўр эдилар. Кийим кечагимиз, касал бўлсак дори дармонимиз, мактаб харажатлари ҳаммаси шу Фозил поччамизнинг буйниларида эди. Бешта етимнинг кўнглига қарадилар, опамни бирор марта хафа қилмадилар, бизни ўқитиб, хунарли қилиб, ота бўлиб ўзлари яхши жойларга узаттилар.
Тўртта қизни сепи ва тўйи бировлардан кам бўлмади. Ота бўлиб дуо қилиб, пешонамиздан ўпиб куёв қўлига топширдилар ҳаммамизни. Қизлик уйимизга меҳмон бўлиб келсак, ўчоқларда ош қилиб кутиб олардилар, ховлимизда пишган узум, анжир, гилосларни шу қизларни ҳаққи деб челак челак илиниб олиб келардилар.
Бирор марта бизни чертмадилар, кўнгилмизни оғритмадилар. Ҳозир ҳаммамиз оилали, ишли, уй жойликмиз. Ўзимиздан тиндик. Бошимизни силаган, етимлигимизни билдирмаган поччам 63 ёшида, хожи ота мақомида дунёдан ўтдилар. Бешта қиз дод солиб йиғладик, дуо қилдик, ҳақларига ҳар куни тиловатдамиз.
Ўзларидан кейин 4 фарзанд, 12 та невара, катта жаннатдек ҳовли қолди.... Ҳозир пули кўпайса маишат қилиб, хотин устига хотин олиб, ўз фарзандларига зулм қилаётганларни кўрсам, кўз олдимга меҳрибон поччам келадилар. Бешта етим қизни бошини силаган, ўқитиб, хунарли қилиб узатган поччамни эслайман.
Шундай инсонлар кўпайсин.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ота онамдан 5 қиз етим қолдик.
Каттамиз 15 ёш энг кичигимиз 2 ёш. Бешта қиз бир кунда ҳам отадан ҳам онадан айрилиб чирқиллаб, катта ҳовлида ҳувуллаб қолдик. Қариндошларимиз вилоятда яшашарди, пойтахтда ўзимиз эдик, катта опам 4 та сингилни бағриларига босиб ҳеч кимга бермай, етимлар учун бериладиган нафақани авайлаб ишлатиб бизни катта қила бошладилар.
Сингилларнингни етимҳонага бер, катта қиберишади деганларам бўлди, иккита кичкина сингилларимизни фарзандликка сўраганлар ҳам бўлди. Опам кунмадилар. "Ота онамдан ёдгорларим, айрилмаймиз" деб биз учун тикувчилик қилиб, аста секин рўзғор тебрата бошладилар. Онанинг меҳрига зор бўлиб йиғласак, опам овутардилар, кечаси ҳаммамизни бағриларига босиб ухлатардилар.
Опам 17 га кирганда совчилар кела бошлади, опам уйга ҳам киргизмасдилар. Эрга тегмайман, сингилларимни катта қилишим керак, ўқитишим керак" деб жавоб берардилар. Бир куни ҳолам билан бир йигит уйимизга меҳмон бўлиб келишди, анча ўтириб гаплашишди опам билан, опам роса йиғлади. Биз хайронмиз.
Улар кетгандан кейин опам ҳолам совчи бўлиб келганларини айтдилар, йигит ҳам етим бўлиб, опамни дараклашган экан, ҳолам ҳам у йигит яхшилигини билганлари учун совчи булиб келишга рози бўлган эканлар. Хуллас, кичкина тўй бўлди. Поччам биз билан яшай бошладилар.
Ҳовлимизга файз кирди, деворлар хоналар оқланди, дарвозалар бўялди, ҳовлимизга дарахтлар экилиб ҳаммаёк ортиқча нарсадан тозаланди. Поччамдан аввалига хадиксирардик, тортинардик. Лекин Аллоҳим чевар экан, отамиз ўрнига ота бўлиб келди ҳаётимизга шу инсон.
Меҳрибонлиги, очиқкўнгиллиги билан ҳаммамизни меҳримизни қозондилар. Ишдан келсалар 4 та қиз дув этиб югурамиз, қўлларида биз учун доим қурт, сақич, конфет бўлади. Кичкина синглим 4 ёш, йиғласак овутиб, кўнглимизни кўтариб, хазиллашиб кўп кулдирар, ташвишимиз ҳам етимлигимиз хам эсимиздан чиқиб кетарди. Опам ишламас, 6 жонни еб ичиши шу 24 ёшли поччамнинг бўйнида эди, лекин бир марта миннат қилганларини, оберган нарсаларини гапирганларини эшитмаганман.
Бирин кетин опам фарзандли бўлдилар, иккита ўғил жиянларим туғилди. Лекин поччамнинг меҳри бизга бўлинмади, аввалгидек меҳрибон ғамхўр эдилар. Кийим кечагимиз, касал бўлсак дори дармонимиз, мактаб харажатлари ҳаммаси шу Фозил поччамизнинг буйниларида эди. Бешта етимнинг кўнглига қарадилар, опамни бирор марта хафа қилмадилар, бизни ўқитиб, хунарли қилиб, ота бўлиб ўзлари яхши жойларга узаттилар.
Тўртта қизни сепи ва тўйи бировлардан кам бўлмади. Ота бўлиб дуо қилиб, пешонамиздан ўпиб куёв қўлига топширдилар ҳаммамизни. Қизлик уйимизга меҳмон бўлиб келсак, ўчоқларда ош қилиб кутиб олардилар, ховлимизда пишган узум, анжир, гилосларни шу қизларни ҳаққи деб челак челак илиниб олиб келардилар.
Бирор марта бизни чертмадилар, кўнгилмизни оғритмадилар. Ҳозир ҳаммамиз оилали, ишли, уй жойликмиз. Ўзимиздан тиндик. Бошимизни силаган, етимлигимизни билдирмаган поччам 63 ёшида, хожи ота мақомида дунёдан ўтдилар. Бешта қиз дод солиб йиғладик, дуо қилдик, ҳақларига ҳар куни тиловатдамиз.
Ўзларидан кейин 4 фарзанд, 12 та невара, катта жаннатдек ҳовли қолди.... Ҳозир пули кўпайса маишат қилиб, хотин устига хотин олиб, ўз фарзандларига зулм қилаётганларни кўрсам, кўз олдимга меҳрибон поччам келадилар. Бешта етим қизни бошини силаган, ўқитиб, хунарли қилиб узатган поччамни эслайман.
Шундай инсонлар кўпайсин.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍40❤5👏4😭2