☘🌹Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
☘ХАЙРЛИ ТОНГ ҚАДРДОНЛАРИМ☘
🌸Бир донишманд кишидан:
«Дунёда мўъжизалар борми?» деб сўралганда, у шундай жавоб берди:
💐«Ҳар тонг қуёш чиқиб, тун киришининг ўзи асл мўъжизадир».
🌹Янги тонгга саломатликда етказган Аллоҳга беҳисоб шукрлар бўлсин.
🌿🌺Илоҳим, танимиз соғ, жисмимиз бут бўлсин, дастурҳонимизда барокат, томирларимизда ҳаракат тўҳтамасин...
🌼Юрагимиз зикрни ўқисин, тилимиз шукрни айтсин, фарзандларимиз кўз олдимизда улғайиб, роҳатини роҳатларда кўрсатсин!
🌷Аллоҳ таоло ушбу кунда барчамизни ҳайрли ишларга камарбаста этсин!🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
☘ХАЙРЛИ ТОНГ ҚАДРДОНЛАРИМ☘
🌸Бир донишманд кишидан:
«Дунёда мўъжизалар борми?» деб сўралганда, у шундай жавоб берди:
💐«Ҳар тонг қуёш чиқиб, тун киришининг ўзи асл мўъжизадир».
🌹Янги тонгга саломатликда етказган Аллоҳга беҳисоб шукрлар бўлсин.
🌿🌺Илоҳим, танимиз соғ, жисмимиз бут бўлсин, дастурҳонимизда барокат, томирларимизда ҳаракат тўҳтамасин...
🌼Юрагимиз зикрни ўқисин, тилимиз шукрни айтсин, фарзандларимиз кўз олдимизда улғайиб, роҳатини роҳатларда кўрсатсин!
🌷Аллоҳ таоло ушбу кунда барчамизни ҳайрли ишларга камарбаста этсин!🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
Бир рассом гўзал расм чизди. Ва уни кўпчилик йиғиладиган жойга қўйиб, синаб кўрмоқчи бўлди. Расмни қўйиб, тепасига ёзиб қўйди: "Кимда-ким бу расмда озгина бўлсада камчилик кўрса, устига қизил қалам билан белги қўйсин".
Кечқурун келиб қараса, расм қизил бўёққа тўлиб кетибди. У устози олдига бориб расмдан воз кечмоқчилигини айтади.
— Йўқ, — деди устози унга. — Сен яхшиси иборани ўзгартир: ким расмда камчилик кўрса, уни тузатсин, деб ёзиб қўй.
Рассом устозининг айтганини бажарди. Буни қарангки, орадан бир неча кун ўтса ҳам, расмга ҳеч ким яқинлашмади.
— Кўрдингми, — деб кулди рассомнинг устози. — Бу ҳаётда ҳамма нарсадан хато топадиганлар кўп, бироқ шу хатони тузатадиган — ислоҳ этадиганлар жуда кам.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Кечқурун келиб қараса, расм қизил бўёққа тўлиб кетибди. У устози олдига бориб расмдан воз кечмоқчилигини айтади.
— Йўқ, — деди устози унга. — Сен яхшиси иборани ўзгартир: ким расмда камчилик кўрса, уни тузатсин, деб ёзиб қўй.
Рассом устозининг айтганини бажарди. Буни қарангки, орадан бир неча кун ўтса ҳам, расмга ҳеч ким яқинлашмади.
— Кўрдингми, — деб кулди рассомнинг устози. — Бу ҳаётда ҳамма нарсадан хато топадиганлар кўп, бироқ шу хатони тузатадиган — ислоҳ этадиганлар жуда кам.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12🥰2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#хайрли_тонг
Расулимиз Муҳаммад с.а.в: «Қайси бирингиз тонгда уйқудан уйғонганда оиласи тинч, тани coғ ва уйида бир кунлик егулиги бўлса, билсинки, унда дунёдаги барча неъматлар мужассам экан», дедилар.
✔️ Унутманг қадрлигим! Сиз дунёнинг барча неъматларига эга бўлган, энг бадавлат инсонсиз. Неъматлар борлигида қадрига етинг. Аллоҳ гоҳида биз қадрига етмаган неъматларни биздан қайтариб олар экан.
Соғ–саломат уйғотган ва яна бизга имкон берган Роббимизга хамдлар бўлсин!
Кунингиз бахт ва барокатга тўла бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Расулимиз Муҳаммад с.а.в: «Қайси бирингиз тонгда уйқудан уйғонганда оиласи тинч, тани coғ ва уйида бир кунлик егулиги бўлса, билсинки, унда дунёдаги барча неъматлар мужассам экан», дедилар.
✔️ Унутманг қадрлигим! Сиз дунёнинг барча неъматларига эга бўлган, энг бадавлат инсонсиз. Неъматлар борлигида қадрига етинг. Аллоҳ гоҳида биз қадрига етмаган неъматларни биздан қайтариб олар экан.
Соғ–саломат уйғотган ва яна бизга имкон берган Роббимизга хамдлар бўлсин!
Кунингиз бахт ва барокатга тўла бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12
Чучвара тугиб, момоларга берса, тугунлари ечиладими?
Яқин кунларда фарзандим дунёга келади, она бўламан. Яқинларим: "Чучвара қилиб, момоларга бергин, тугунлари осон ечилади", дейишмоқда. Ахир, ҳар қандай тугунни Аллоҳ Ўзи ечади-ку! Ёки яқинларимнинг гапи ҳам тўғрими? Менга маслаҳат беринг.
ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Аллоҳ таоло қизингизга чақалоғини эсон-омон бағрига босишини насиб этсин. Барчангизнинг кўзингизни қувончга тўлдирсин.
Улар айтаётган нарсалар тўғри эмас. У бидъат-хурофотдан бошқа нарса эмас. Уларга қулоқ солманг. Ҳар қандай муаммони ечадиган Зот Аллоҳ таолонинг Ўзидир. Кўпроқ ибодат қилиб, дуода Унинг Ўзидангина сўранглар. Кейин вақтида тиббий кўрикдан ўтиб туришсин. Валлоҳу аълам.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Фатво маркази
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Яқин кунларда фарзандим дунёга келади, она бўламан. Яқинларим: "Чучвара қилиб, момоларга бергин, тугунлари осон ечилади", дейишмоқда. Ахир, ҳар қандай тугунни Аллоҳ Ўзи ечади-ку! Ёки яқинларимнинг гапи ҳам тўғрими? Менга маслаҳат беринг.
ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим. Аллоҳ таоло қизингизга чақалоғини эсон-омон бағрига босишини насиб этсин. Барчангизнинг кўзингизни қувончга тўлдирсин.
Улар айтаётган нарсалар тўғри эмас. У бидъат-хурофотдан бошқа нарса эмас. Уларга қулоқ солманг. Ҳар қандай муаммони ечадиган Зот Аллоҳ таолонинг Ўзидир. Кўпроқ ибодат қилиб, дуода Унинг Ўзидангина сўранглар. Кейин вақтида тиббий кўрикдан ўтиб туришсин. Валлоҳу аълам.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Фатво маркази
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
Оқила АЁЛ...
Бир эркак уйига чарчаб хафа
ҳолда кириб келди... Аёли
салом бериб табассум билан
кутиб олиб :
Ҳа бегим, нега МАҲЗУНсиз
нима бўлди.?
Йўлда келаётган эдим
қўшнимизни кўриб қолдим...
машинада болаларини олиб,
дам олишга салқин тоғ ён
бағриларига кетишаётган
экан... Менга хам ~ "юринг бир
чўмилиб салқинланиб
келамиз" деди...
Шунга ҳафаман.. шунча йил
бирга яшадик бирор марта
сизларни ДАМ олишга салқин
жойларга олиб бора олмадим...
Умримиз меҳнат килиб бола-
чақа деб ўтиб кетаяпти...
Аёл кулиб шундай деди :
Бегим ҳафа бўлманг БИЗ
иншаа АЛЛОҲ биргаликда бир
умрга дам олишга САЛҚИН
жойга яъни << ЖАННАТ >> га
борамиз..
Эркакни кўзларидан ёш оқа
бошлади...
Бу қувонч ёшлари эди...
Шундай Оқила Аёлни тақдир
қилиб берган Аллоҳга хамд
айтиб йиғларди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бир эркак уйига чарчаб хафа
ҳолда кириб келди... Аёли
салом бериб табассум билан
кутиб олиб :
Ҳа бегим, нега МАҲЗУНсиз
нима бўлди.?
Йўлда келаётган эдим
қўшнимизни кўриб қолдим...
машинада болаларини олиб,
дам олишга салқин тоғ ён
бағриларига кетишаётган
экан... Менга хам ~ "юринг бир
чўмилиб салқинланиб
келамиз" деди...
Шунга ҳафаман.. шунча йил
бирга яшадик бирор марта
сизларни ДАМ олишга салқин
жойларга олиб бора олмадим...
Умримиз меҳнат килиб бола-
чақа деб ўтиб кетаяпти...
Аёл кулиб шундай деди :
Бегим ҳафа бўлманг БИЗ
иншаа АЛЛОҲ биргаликда бир
умрга дам олишга САЛҚИН
жойга яъни << ЖАННАТ >> га
борамиз..
Эркакни кўзларидан ёш оқа
бошлади...
Бу қувонч ёшлари эди...
Шундай Оқила Аёлни тақдир
қилиб берган Аллоҳга хамд
айтиб йиғларди...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍18
🧕 Muslimalar kundaligi
44-ҚИСМ Халқни байрам билан андармон пайтида ғафлатда қолдирмоқчи бўлишган. Аммо биз бунга йўл қўймаймиз. Бизни чўчитаётган биргина нарса — бегуноҳ чўпонлар. Ақидапарастлар ҳамон йўлда учраган чўпонни асир олмоқда. Нимани режа қилганини ҳозирча билмаймиз.…
45-ҚИСМ
— Ишчи керакми? Биз қолиб кетмайлик!
Уларнинг ҳаммасига бувим жавоб берди. Аввалига роса мақтанди. Дастурхонда қолган нондан ушатиб едиртирди:
— Мана, еб кўр. Кўрдинг! Улар шунақа нон пиширишяпти. Ишчи масаласида кечга томон келинглар. Абдулланинг ўзи ҳал қилади. Янаям аниғини Азиз билади.
“Азиз...”
Тағин Азиз акани ўйлай бошладим.
“Жуда ғалати одам. Аммо ҳали бирор ёмон томонини кўрмадик. Аниқ билганим, у ноҳақликка сира чидаб туролмайди. Кеча ҳам қони қайнаб Эркин аканинг ёнига отилиб тушди. Бунақа пайтда қўшнимиз одатда ҳеч кимни танимасди. Негадир Азиз акага индамади. Балки, Азиз аканинг жонни ачитувчи гаплари сал бўлса-да, таъсир қилгандир? Янаям Худо билади. Қизиқ, Азиз аканинг ўзи хотинига қандай муносабатда экан? Болаларига-чи?”
“Бўрини йўқласанг қулоғи кўринади”, дейишади. Ҳақ гап. Ўйларим ниҳояланмай дарвозадан Эркин ака кўринди:
— Азиз! Ҳо, Азиз!
— Кел, Эркин болам, — бувим ҳеч нарса бўлмагандек қаршилади.
Ҳовлига гердайиб назар солаётган қўшнимиз бувимга парво қилмади. На салом, на алик бор.
— Азиз туман марказига нон тарқатгани кетган, болам...
Бу гапдан кейин Эркин ака гап-сўзсиз изига қайтди.
— Шу бир нимани бошламасайди, — ҳовли этагидан ташвишланиб чиқиб келди онам. — Кеча жим кетгани ёқмаганди менга. Худонинг ўзи инсоф берсин. Азизни майиб қилмаса эди...
— Майиб қилгунча қараб турамизми? — жаҳли чиқди бувимнинг.
Бувимга ҳам Эркин аканинг ташрифи ёқмаганди.
— Моҳ опа! — дарвоза томондан яна овоз келди.
— Бугун жуда йўқловчи кўп бўлдими? — онам бўйнини чўзди.
— Ўзим қарайман. Мени чақиришяпти-ку! — дарвоза олдида абитуриентларимни кўриб шошиб қолдим. — Ие, қачон келдиларинг?
Кеча кечки пайт қайтган бўлажак талабаларим бугун дарс олгани мени йўқлашибди. Уларни уйга киритдим. Икки соатча дарс билан банд бўлдик. Сабоқ тугаб, бўшаганимда отам уйда эди. Кайфиятсиз чеҳрасидан хавотирга тушдим:
— Дада, тинчликми? Кайфиятингиз йўқ.
— Азиз билан Суннат ҳали қайтмади. Боя қўнғироқ қилсам, “бор-йўғи элликта нонни тарқатдик. Дўконлар олишни истамаяпти”, дейди.
Юрагим ортга тортди: “Энди нима бўлади? Қолган олтмишдан ортиқ нонни нима қилишади? Ё Худо, наҳот, дадамнинг бошлаган иши ўхшамаса? Азиз ака қай ҳолга тушди экан?”
— Опа, телефонингиз, — ичкаридан синглим овоз берди.
Дадамга тасалли берадиган бирор гап айта олмай уйга кирдим.
— Ким экан?
Моҳрўй индамай қўлимга телефонни тутқазди.
— Бунинг нима гапи бор экан, шу пайт? — ростдан ҳам гаплашишни истамадим. Аммо Зариф қайта-қайта қўнғироқ қилаверди. Жавоб беришдан бошқа чора йўқ.
— Моҳгул, ҳалиги... — деди Зариф саломлашгач. У жуда ҳаяжонда эди. — Буни сизга қандай айтсам экан? Аввало, сизга катта раҳмат. Туйғуларимни жавобсиз қолдирмаганингиз, севгимизни деб курашганингиз учун раҳмат!
Мен ҳеч нарсага тушунмадим.
“Нималар деяпти, бу йигит? Тушида севги изҳор қилиб чиқмадиммикан?”
Давоми пастда
— Ишчи керакми? Биз қолиб кетмайлик!
Уларнинг ҳаммасига бувим жавоб берди. Аввалига роса мақтанди. Дастурхонда қолган нондан ушатиб едиртирди:
— Мана, еб кўр. Кўрдинг! Улар шунақа нон пиширишяпти. Ишчи масаласида кечга томон келинглар. Абдулланинг ўзи ҳал қилади. Янаям аниғини Азиз билади.
“Азиз...”
Тағин Азиз акани ўйлай бошладим.
“Жуда ғалати одам. Аммо ҳали бирор ёмон томонини кўрмадик. Аниқ билганим, у ноҳақликка сира чидаб туролмайди. Кеча ҳам қони қайнаб Эркин аканинг ёнига отилиб тушди. Бунақа пайтда қўшнимиз одатда ҳеч кимни танимасди. Негадир Азиз акага индамади. Балки, Азиз аканинг жонни ачитувчи гаплари сал бўлса-да, таъсир қилгандир? Янаям Худо билади. Қизиқ, Азиз аканинг ўзи хотинига қандай муносабатда экан? Болаларига-чи?”
“Бўрини йўқласанг қулоғи кўринади”, дейишади. Ҳақ гап. Ўйларим ниҳояланмай дарвозадан Эркин ака кўринди:
— Азиз! Ҳо, Азиз!
— Кел, Эркин болам, — бувим ҳеч нарса бўлмагандек қаршилади.
Ҳовлига гердайиб назар солаётган қўшнимиз бувимга парво қилмади. На салом, на алик бор.
— Азиз туман марказига нон тарқатгани кетган, болам...
Бу гапдан кейин Эркин ака гап-сўзсиз изига қайтди.
— Шу бир нимани бошламасайди, — ҳовли этагидан ташвишланиб чиқиб келди онам. — Кеча жим кетгани ёқмаганди менга. Худонинг ўзи инсоф берсин. Азизни майиб қилмаса эди...
— Майиб қилгунча қараб турамизми? — жаҳли чиқди бувимнинг.
Бувимга ҳам Эркин аканинг ташрифи ёқмаганди.
— Моҳ опа! — дарвоза томондан яна овоз келди.
— Бугун жуда йўқловчи кўп бўлдими? — онам бўйнини чўзди.
— Ўзим қарайман. Мени чақиришяпти-ку! — дарвоза олдида абитуриентларимни кўриб шошиб қолдим. — Ие, қачон келдиларинг?
Кеча кечки пайт қайтган бўлажак талабаларим бугун дарс олгани мени йўқлашибди. Уларни уйга киритдим. Икки соатча дарс билан банд бўлдик. Сабоқ тугаб, бўшаганимда отам уйда эди. Кайфиятсиз чеҳрасидан хавотирга тушдим:
— Дада, тинчликми? Кайфиятингиз йўқ.
— Азиз билан Суннат ҳали қайтмади. Боя қўнғироқ қилсам, “бор-йўғи элликта нонни тарқатдик. Дўконлар олишни истамаяпти”, дейди.
Юрагим ортга тортди: “Энди нима бўлади? Қолган олтмишдан ортиқ нонни нима қилишади? Ё Худо, наҳот, дадамнинг бошлаган иши ўхшамаса? Азиз ака қай ҳолга тушди экан?”
— Опа, телефонингиз, — ичкаридан синглим овоз берди.
Дадамга тасалли берадиган бирор гап айта олмай уйга кирдим.
— Ким экан?
Моҳрўй индамай қўлимга телефонни тутқазди.
— Бунинг нима гапи бор экан, шу пайт? — ростдан ҳам гаплашишни истамадим. Аммо Зариф қайта-қайта қўнғироқ қилаверди. Жавоб беришдан бошқа чора йўқ.
— Моҳгул, ҳалиги... — деди Зариф саломлашгач. У жуда ҳаяжонда эди. — Буни сизга қандай айтсам экан? Аввало, сизга катта раҳмат. Туйғуларимни жавобсиз қолдирмаганингиз, севгимизни деб курашганингиз учун раҳмат!
Мен ҳеч нарсага тушунмадим.
“Нималар деяпти, бу йигит? Тушида севги изҳор қилиб чиқмадиммикан?”
Давоми пастда
👍14🤗3❤1
46-ҚИСМ
— Азиз ака қўнғироқ қилганида тўғриси қўрқдим, — курсдошимнинг бу гапи бирдан мени сергак торттирди.
— Азиз ака сизга қўнғироқ қилдими?
— Ҳа, “учрашайлик, Тошкентга келинг”, деди. Очиғи, ҳам рашким келди, ҳам сиздан айрилишимдан қўрқдим. Чунки севган йигитингиз деб ўйладим-да...
Мен бутунлай ўзимни йўқотиб қўйдим.
“Азиз ака нега Зариф билан учрашди?”
— Учрашганимизда эса, у кишига жуда ҳурматим ошди. Айтишича, мен учун кўз ёш тўкибсиз...
— Нима? — миямга қон тепгандек бўлди.
“Мен Зариф учун йиғлабманми? Йиғлаганим, қайғуларимдан бехабар-ку. Билса, балки излаб келарди. Менинг кўз ёшларимни оққизган инсон шунга арзийди! У ўн йил эмас, юз йил кутишга, туну кун кўз ёш тўкишга лойиқ йигит!”
Мижжаларимда ёш айланди. Рост. Мактублар ҳам унинг шундай қимматли йигитлиги билдирарди...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон, адамдан хат олдим. Мендан хавотирда эканлигини ёзибдилар. Нафақат адам, бугун бутун Ўзбекистон хотижамлигини йўқотди. Не-не ота-оналар тонгни уйқусиз, бизга умр, душманга ўлим тилаб оттираётгандир? Холбуки, биз уларнинг тинч ухлашлари учун курашяпмиз. Уруш биз аскарларни уч кун ичида оға-инидан-да яқин қилди. Аввалги келишмовчиликлар қайда? “Дембл”лар энди “дух”ларга гапини ўтказишни эмас, далда бўлиш, ҳимоя қилиш учун қайғуряпти. Ҳамма бир-бирига тасалли ва куч беришга интилади. Бир тан, бир жон бўлиб курашяпмиз. Афсуски, гуруч курмаксиз бўлмас экан. Аллоҳ кимнидир жасур, кимнидир акси қилиб яратган. Кеча ҳужум чоғида бир офицер йиғлади. “Ўлишни истамайман. Болаларим бор, уларнинг отасиз қолишини истамайман! Ортиқ жанг қилмайман. Шу ердан чиқмайман!” дейди титраб-қақшаб. Аввалига нафратим қўзиди. Кейин ўйлаб қолдим. Ахир, ким ҳам жажжи дилбандининг жонсиз танаси устида “отажон” деб йиғлашини хоҳлайди. Дарров ёнига бордим: “Ўртоқ лейтенант! Ҳеч ким ўлмайди! Биз ўлмаймиз! Биз ўлсак ортимизда турган болалар, оналар, боболар, бувиларни ким ҳимоя қилади? Бизни Худонинг ўзи асрайди!”
Шундан сўнг у ўзига келгандек бўлди. Биз тоғни айланиб ўтиб, душманга орқа томондан зарба бермоқчимиз. Бунинг учун гуруҳ тузилди. Ушбу гуруҳда мен ҳам борман. Дўстим Ўроз ҳам бор. Насиб қилса, албатта ақидапарстларни қўлга оламиз! Дуо қилинг, ойи...
МАН. 08.09.2000”
* * *
— Моҳгул, йиғлаяпсизми? — бурнимни тортганим Зарифни хушёр қилди. — Хавотирга тушманг. Ўша деканнинг жиянига сизни бериб қўймайман!
“Бунча жасоратни қаердан олди, бу йигит? “Деканнинг жияни” дедими? Бу гапларни қаердан билади? Наҳот, ҳамма гапни Азиз ака айтиб берди? Ё Худо, Азиз ака шу учун Тошкентга кетганмиди?”
— Зариф, бу гапларни қаердан эшитдингиз?
— Азиз ака айтди. “Тезроқ ҳаракатингни қилмасанг Моҳгулдан айриласан, уни деканларинг келин қиляпти”, деди. Дардингизни ҳеч кимга айтолмай жуда кўп йиғлабсиз. Бошқа сизни йиғлатиб қўймайман!
“Шу ўзимизнинг Зариф курсдошми? Бунақа гапларни айтишга журъатни қаердан олди экан?”
— Азиз ака қўнғироқ қилганида тўғриси қўрқдим, — курсдошимнинг бу гапи бирдан мени сергак торттирди.
— Азиз ака сизга қўнғироқ қилдими?
— Ҳа, “учрашайлик, Тошкентга келинг”, деди. Очиғи, ҳам рашким келди, ҳам сиздан айрилишимдан қўрқдим. Чунки севган йигитингиз деб ўйладим-да...
Мен бутунлай ўзимни йўқотиб қўйдим.
“Азиз ака нега Зариф билан учрашди?”
— Учрашганимизда эса, у кишига жуда ҳурматим ошди. Айтишича, мен учун кўз ёш тўкибсиз...
— Нима? — миямга қон тепгандек бўлди.
“Мен Зариф учун йиғлабманми? Йиғлаганим, қайғуларимдан бехабар-ку. Билса, балки излаб келарди. Менинг кўз ёшларимни оққизган инсон шунга арзийди! У ўн йил эмас, юз йил кутишга, туну кун кўз ёш тўкишга лойиқ йигит!”
Мижжаларимда ёш айланди. Рост. Мактублар ҳам унинг шундай қимматли йигитлиги билдирарди...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон, адамдан хат олдим. Мендан хавотирда эканлигини ёзибдилар. Нафақат адам, бугун бутун Ўзбекистон хотижамлигини йўқотди. Не-не ота-оналар тонгни уйқусиз, бизга умр, душманга ўлим тилаб оттираётгандир? Холбуки, биз уларнинг тинч ухлашлари учун курашяпмиз. Уруш биз аскарларни уч кун ичида оға-инидан-да яқин қилди. Аввалги келишмовчиликлар қайда? “Дембл”лар энди “дух”ларга гапини ўтказишни эмас, далда бўлиш, ҳимоя қилиш учун қайғуряпти. Ҳамма бир-бирига тасалли ва куч беришга интилади. Бир тан, бир жон бўлиб курашяпмиз. Афсуски, гуруч курмаксиз бўлмас экан. Аллоҳ кимнидир жасур, кимнидир акси қилиб яратган. Кеча ҳужум чоғида бир офицер йиғлади. “Ўлишни истамайман. Болаларим бор, уларнинг отасиз қолишини истамайман! Ортиқ жанг қилмайман. Шу ердан чиқмайман!” дейди титраб-қақшаб. Аввалига нафратим қўзиди. Кейин ўйлаб қолдим. Ахир, ким ҳам жажжи дилбандининг жонсиз танаси устида “отажон” деб йиғлашини хоҳлайди. Дарров ёнига бордим: “Ўртоқ лейтенант! Ҳеч ким ўлмайди! Биз ўлмаймиз! Биз ўлсак ортимизда турган болалар, оналар, боболар, бувиларни ким ҳимоя қилади? Бизни Худонинг ўзи асрайди!”
Шундан сўнг у ўзига келгандек бўлди. Биз тоғни айланиб ўтиб, душманга орқа томондан зарба бермоқчимиз. Бунинг учун гуруҳ тузилди. Ушбу гуруҳда мен ҳам борман. Дўстим Ўроз ҳам бор. Насиб қилса, албатта ақидапарстларни қўлга оламиз! Дуо қилинг, ойи...
МАН. 08.09.2000”
* * *
— Моҳгул, йиғлаяпсизми? — бурнимни тортганим Зарифни хушёр қилди. — Хавотирга тушманг. Ўша деканнинг жиянига сизни бериб қўймайман!
“Бунча жасоратни қаердан олди, бу йигит? “Деканнинг жияни” дедими? Бу гапларни қаердан билади? Наҳот, ҳамма гапни Азиз ака айтиб берди? Ё Худо, Азиз ака шу учун Тошкентга кетганмиди?”
— Зариф, бу гапларни қаердан эшитдингиз?
— Азиз ака айтди. “Тезроқ ҳаракатингни қилмасанг Моҳгулдан айриласан, уни деканларинг келин қиляпти”, деди. Дардингизни ҳеч кимга айтолмай жуда кўп йиғлабсиз. Бошқа сизни йиғлатиб қўймайман!
“Шу ўзимизнинг Зариф курсдошми? Бунақа гапларни айтишга журъатни қаердан олди экан?”
👍19
47-ҚИСМ
У худди фикримни ўқигандек гапида давом этди:
— Муҳаббат одамга куч бераркан. Мен сизга бўлган ҳисларимни жавобсиз деб ўйлаганим сари ожиз қолардим. Энди унақа эмасман. Ишонасизми, деканнинг ёнига бордим. Гаплашдим.
— Нима? — қичқириб юбордим. Зарифнинг бу гапи мени ақлдан оздираёзганди.
— У кишига муҳаббатимиз ҳақида айтдим. Яхшиям, Азиз ака бор экан. Бўлмаса, мен сизнинг туйғуларингиздан бехабар ўтиб кетарканман. Ўзимда ҳам айб бор, — тинмай гапирарди Зариф. Гўё ҳаммасини ёзиб, ёдлаб олгандек тутилмай, адашмай сўзларди. — Кўзларингиздан, сўзларингиздан англашим керак эди. Биласиз, бироз уятчанман. Шунинг учун эътиборсизлик қилганман. Кечиринг, мени Моҳгул! Мен жуда ҳам бахтлиман. Сиз ҳам сиқилманг. Декан билан муаммони ҳал қиламиз. Борамиз уйингизга.
Бу гаплардан соқовга айландим. Ҳаётимда шиддат билан юз бераётган ўзгаришлардан ўзимни йўқотиб қўяётгандим. Ҳаммасига қўл силтаб қишлоққа қайтишим, деканнинг совчи бўлиши, Азиз аканинг ўзбошимчаликлари барча-барчаси шунчалар тез юз беряптики...
— Майли, Моҳгул. Вақтингизни олмай. Сизга раҳмат, ҳаммаси учун. Мен сизни жуда яхши кўраман, — шу гапни айтиши билан Зариф алоқани узди.
“Балки ҳозир айтган гапидан ўзи қизариб ўтиргандир? Ахир бу унинг менга қилган илк севги изҳори. Тавба, бу гаплар мени ҳаяжонга солмади. Нега бу қадар бефарқман ўз тақдиримга? Уйланган йигит оғиз солди, рад этмадим. Энди курсдошим мени ўзига нисбатан бефарқ эмас, деб ўйлаяпти. Бу ҳам ташвишга солаётгани йўқ. Наҳот, қисматимни шу қадар қоғозларга боғлаб ташладим. Азиз ака-чи? У мендан сўроқсиз нималар қиляпти? Шунча ишни қилиб яна нега мендан хафа? Балки, ўз ишидан хижолатдадир? Деканимиз нима деган хаёлга борди, экан? Ҳойнаҳой, “писмиқ қиз” дегандир? Илгари ўзимга нисбатан айтилган ҳар қандай гапдан қочишга, ҳимояланишга ҳаракат қилардим. Энди бу қалбимга ғулғула ҳам солмаяпти. Менга нималар бўляпти?”
— Азиз, — Эркин аканинг чақириғи хаёлимни тўзитиб юборди. — Азиз борми?
— Ҳали келмади, — деди отам.
“Бу одам нега Азиз акани сўраб қолди? Жанжал бошламаса эди. Шундоқ ҳам ўзи жиғибийрон бўлиб юргандир?”
Сотилмаган нонлар менинг дардимдан муҳимроқдек эди, наздимда. Чунки бу иш юришмаса, отамнинг қай аҳволга тушишини тасаввуримга ҳам сиғдира олмасдим. Касод бўлишдан ҳам кўра отам қишлоқда бош кўтариб юролмаслигини, битта ишни эплай олмади, деган гапга чидай олмаслигини жуда яхши билардим. Азиз акани эса гапирмаса ҳам бўлади. Бировнинг масъулиятини зиммасига олиб, оқлай олмаслик...
“Балки шунинг учун Азиз аканинг қилган ўзбилармонлигига бефарқдирман! Эҳтимол, жонкуярлиги ҳамма айбини ювиб кетаётгандир? Чунки мени ўйлаб шу ишни қилган-ку!”
— Ичкарига тезроқ кир, бола! Жиддий гап бор! — ҳозиргина чиқиб кетган Эркин ака дарвозадан қайтиб кириб ўйларимни тўзғитиб юборди. У Азиз аканинг билагидан тутиб олганди.
— Эркин, сен менинг ёнимга кел, болам, — уларни кўриб бувимнинг капалаги учиб кетгани аниқ эди. — Азиз уйга кирақол, чарчагансан.
— Мом-а-а, — деди ёшига ярашмаган эркалик билан Эркин ака. — Азизни мендан олиб қочманг. У билан гаплашиб олмасам бўлмайди.
Азиз аканинг кўзлари ичига тортиб қизарган, кайфиятсиз ва ҳорғин эди. Қўшнимизни хушламаётгани, гаплашгиси йўқлиги аён. У бувимнинг гапига буйсунгандек индамай уй томон юрди.
— Шошма, Азиз! Ҳаммасини ўзинг бошладинг. Энди эшитасан! Менга қара! — деди Эркин ака ғалати аҳволда.
Азиз ака тўхтаб, қовоқ осганча унга жим тикилди.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
У худди фикримни ўқигандек гапида давом этди:
— Муҳаббат одамга куч бераркан. Мен сизга бўлган ҳисларимни жавобсиз деб ўйлаганим сари ожиз қолардим. Энди унақа эмасман. Ишонасизми, деканнинг ёнига бордим. Гаплашдим.
— Нима? — қичқириб юбордим. Зарифнинг бу гапи мени ақлдан оздираёзганди.
— У кишига муҳаббатимиз ҳақида айтдим. Яхшиям, Азиз ака бор экан. Бўлмаса, мен сизнинг туйғуларингиздан бехабар ўтиб кетарканман. Ўзимда ҳам айб бор, — тинмай гапирарди Зариф. Гўё ҳаммасини ёзиб, ёдлаб олгандек тутилмай, адашмай сўзларди. — Кўзларингиздан, сўзларингиздан англашим керак эди. Биласиз, бироз уятчанман. Шунинг учун эътиборсизлик қилганман. Кечиринг, мени Моҳгул! Мен жуда ҳам бахтлиман. Сиз ҳам сиқилманг. Декан билан муаммони ҳал қиламиз. Борамиз уйингизга.
Бу гаплардан соқовга айландим. Ҳаётимда шиддат билан юз бераётган ўзгаришлардан ўзимни йўқотиб қўяётгандим. Ҳаммасига қўл силтаб қишлоққа қайтишим, деканнинг совчи бўлиши, Азиз аканинг ўзбошимчаликлари барча-барчаси шунчалар тез юз беряптики...
— Майли, Моҳгул. Вақтингизни олмай. Сизга раҳмат, ҳаммаси учун. Мен сизни жуда яхши кўраман, — шу гапни айтиши билан Зариф алоқани узди.
“Балки ҳозир айтган гапидан ўзи қизариб ўтиргандир? Ахир бу унинг менга қилган илк севги изҳори. Тавба, бу гаплар мени ҳаяжонга солмади. Нега бу қадар бефарқман ўз тақдиримга? Уйланган йигит оғиз солди, рад этмадим. Энди курсдошим мени ўзига нисбатан бефарқ эмас, деб ўйлаяпти. Бу ҳам ташвишга солаётгани йўқ. Наҳот, қисматимни шу қадар қоғозларга боғлаб ташладим. Азиз ака-чи? У мендан сўроқсиз нималар қиляпти? Шунча ишни қилиб яна нега мендан хафа? Балки, ўз ишидан хижолатдадир? Деканимиз нима деган хаёлга борди, экан? Ҳойнаҳой, “писмиқ қиз” дегандир? Илгари ўзимга нисбатан айтилган ҳар қандай гапдан қочишга, ҳимояланишга ҳаракат қилардим. Энди бу қалбимга ғулғула ҳам солмаяпти. Менга нималар бўляпти?”
— Азиз, — Эркин аканинг чақириғи хаёлимни тўзитиб юборди. — Азиз борми?
— Ҳали келмади, — деди отам.
“Бу одам нега Азиз акани сўраб қолди? Жанжал бошламаса эди. Шундоқ ҳам ўзи жиғибийрон бўлиб юргандир?”
Сотилмаган нонлар менинг дардимдан муҳимроқдек эди, наздимда. Чунки бу иш юришмаса, отамнинг қай аҳволга тушишини тасаввуримга ҳам сиғдира олмасдим. Касод бўлишдан ҳам кўра отам қишлоқда бош кўтариб юролмаслигини, битта ишни эплай олмади, деган гапга чидай олмаслигини жуда яхши билардим. Азиз акани эса гапирмаса ҳам бўлади. Бировнинг масъулиятини зиммасига олиб, оқлай олмаслик...
“Балки шунинг учун Азиз аканинг қилган ўзбилармонлигига бефарқдирман! Эҳтимол, жонкуярлиги ҳамма айбини ювиб кетаётгандир? Чунки мени ўйлаб шу ишни қилган-ку!”
— Ичкарига тезроқ кир, бола! Жиддий гап бор! — ҳозиргина чиқиб кетган Эркин ака дарвозадан қайтиб кириб ўйларимни тўзғитиб юборди. У Азиз аканинг билагидан тутиб олганди.
— Эркин, сен менинг ёнимга кел, болам, — уларни кўриб бувимнинг капалаги учиб кетгани аниқ эди. — Азиз уйга кирақол, чарчагансан.
— Мом-а-а, — деди ёшига ярашмаган эркалик билан Эркин ака. — Азизни мендан олиб қочманг. У билан гаплашиб олмасам бўлмайди.
Азиз аканинг кўзлари ичига тортиб қизарган, кайфиятсиз ва ҳорғин эди. Қўшнимизни хушламаётгани, гаплашгиси йўқлиги аён. У бувимнинг гапига буйсунгандек индамай уй томон юрди.
— Шошма, Азиз! Ҳаммасини ўзинг бошладинг. Энди эшитасан! Менга қара! — деди Эркин ака ғалати аҳволда.
Азиз ака тўхтаб, қовоқ осганча унга жим тикилди.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍31
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸Хайрли тун..🌙
🌙Тангри ёмонликка дучор этмасин,✨
Номардлар кулида ночор этмасин.✨
Хеч инсон дилига бермангиз озор,✨
Сизга хам хеч зотдан озор етмасин.✨
Аллохга омонатсиз узокдаги якиним.✨
Тунингиз осуда утсин...🌝
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌙Тангри ёмонликка дучор этмасин,✨
Номардлар кулида ночор этмасин.✨
Хеч инсон дилига бермангиз озор,✨
Сизга хам хеч зотдан озор етмасин.✨
Аллохга омонатсиз узокдаги якиним.✨
Тунингиз осуда утсин...🌝
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃АССАЛОМУ АЛАЙКУМ...🍃
🍀🌿Барчамизга яна бир тонг нашидасидан бахраманд бўлиш насиб этибди Алҳамдулиллаҳ!
🌱☘️Ҳаёт такрорланмас.. умр қисқа.. ҳар бир онимиз эса ғанимат..
☘️🍃Зеро шундай экан, доимо бир-биримизга меҳрли, эътиборли бўлайлик..
🌱☘️Ғанимат бу дунёда бир-биримизни қадрлашга, азиз деб билишга уринайлик..
🍃🌱Ҳар бир отаётган тонгларимизни, ўтказаётган кунларимизни шукроналик хисси ила табассум билан қарши олайлик.
☘️🍃Аллоҳ ушбу тонгда барчамизни муродимизни хосил, мушкулларимизни осон қилсин, қилган яхши ниятларимизни ижобат айлаб, ҳайру-барокатлатрини зиёдаси билан тухфа этсин..
🍃🌿Иймонимизни бут, сабримизни кенг, виждонимизни пок қилсин..
🍀🌱Фарзандларимиз, оиламиз ва яқинларимизни Ўз паноҳида асрасин..!
☘️Кунингиз файзли, қувончли ва омадли бўлсин!🍀
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🍀🌿Барчамизга яна бир тонг нашидасидан бахраманд бўлиш насиб этибди Алҳамдулиллаҳ!
🌱☘️Ҳаёт такрорланмас.. умр қисқа.. ҳар бир онимиз эса ғанимат..
☘️🍃Зеро шундай экан, доимо бир-биримизга меҳрли, эътиборли бўлайлик..
🌱☘️Ғанимат бу дунёда бир-биримизни қадрлашга, азиз деб билишга уринайлик..
🍃🌱Ҳар бир отаётган тонгларимизни, ўтказаётган кунларимизни шукроналик хисси ила табассум билан қарши олайлик.
☘️🍃Аллоҳ ушбу тонгда барчамизни муродимизни хосил, мушкулларимизни осон қилсин, қилган яхши ниятларимизни ижобат айлаб, ҳайру-барокатлатрини зиёдаси билан тухфа этсин..
🍃🌿Иймонимизни бут, сабримизни кенг, виждонимизни пок қилсин..
🍀🌱Фарзандларимиз, оиламиз ва яқинларимизни Ўз паноҳида асрасин..!
☘️Кунингиз файзли, қувончли ва омадли бўлсин!🍀
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
АЛЛОҲНИНГ ҚУДРАТИ...
Яқинда пойтахтга иш билан бориб, бир аёл билан суҳбатлашиб қолдим. Ижодимни кузатиб юрар экан. Исмимини эшитиб мени ғойибона танишлигини, мумкин бўлса икки оғиз гапи борлигини айтиб қолди. Бироз вақтим борлиги сабаб уни эшитишга розилигимни билдирдим. Хиёбонга бориб, ўриндиққа ўтирдик. У гап бошлади.
--Исмим Дилдора. Аслида мен Тошкентлик эмасман. Вилоятданман. (Қайси вилоятдан эканини ёзмай қўя қолдим --муаллиф)
Бундан ўн икки йил муқаддам бўлган воқеани охири қандай тугагани ҳақида сизга сўзлаб берсам. Шуни ёзсангиз. Каналингизга қўйсангиз. Зора кўпчилик ўқиб, хулоса чиқарса.
У пайтлар мен 19 ёшда, ҳали турмушга чиқмаган қиз эдим. Қўшнимиз бўларди. Назира келинойи деб чақирардик. Учта боласи бор, камқўриқ оила эди. Эри Рустам ака Россияда ишлаб келарди. Ҳаётда моддий томондан анча қийинчилик кўришганди. Буям етмагандай Назира келинойи тўртинчисига ҳомиладор эди. Кутилмаганда уларни бошига фалокат тушди. Рустам ака ишлаётган жойида 5-қаватдан тушиб кетиб, ногирон бўлиб қолди, чалажон аҳволда самолётда олиб келишди. Маъракалар ўтгач, Назира келинойи бизникига чиқди. Онам билан суҳбатини дафъатан эшитиб қолдим.
--Жамила опа. Менга бир ярим миллион зарур бўпқолди. Бериб турсангиз. Ишлаб ойлик олсам қайтараман,--деди келинойи йиғлаб.
--Йиғламанг Назирахон. Пул сиздан айлансин. Бераман. Аммо шунча пулни нима қиласиз?-- деб сўради онам.
--Биласиз, учта болам бор. Бу жўжаларни боқиш осонмас. Бунинг устига қорнимдаги ҳомилам эгизак экан. Ҳомиламни аборт қилдираман. Ахир шунчасини қандай боқаман. Ҳозир уйда егани ҳеч вақоимиз йўқ,--дея йиғлади келинойи.
Бу гапларни эшитиб мени ток ургандек бўлди. Титраб кетдим. Ҳали турмушга чиқмаган эрсам-да, фарзанд доғида куйиб юрганларни кўпини кўрганман. Келинойи эса Аллоҳ берган неъматни олдириб ташламоқчи.
--Йўқ!!! Бундай қилманг жон келинойи. Рўзғорингиз учун майли пул берамиз. Аммо болани олдирманг,--деб ялиндим мен. Онам ҳам мен тараф бўлди. Машаққат билан амаллаб келинойини аборт қилмасликка кўндирдик. Вақти-соати етиб, Назира келинойи эгиз фарзанд кўрди. Бир ўғил ва бир қиз. Бу орада мен турмушга чиқдим. Хўжайинимни оиласи ўртахол оила эди. Турмушимизда камчилик бўлмаса-да, рўзғоримиз камчил эди. Турмушга чиққанимдан икки ойдан кейин эрим билан ишлагани Россияга кетдик. Назира опага онам баҳолиқудрат ёрдам бериб турди.
Россияда иш бошлаганимга бир ойча бўлганда онам билан телефонда гаплашдим. Гап орасида Назира келинойи ҳақида сўрадим. Онам йиғлаб деди:
--Қизим! Ёмон иш бўлди. Назира эгизакларини пойтахтлик фарзанди йўқ оилага сотиб юборди. Шунча ялиндим, кўнмади. Йўқчилик қурсин,--деди увиллаб. Ичимда нимадир узилгандек бўлди. Онамга майли, бўлар иш бўпти, дедим-у, аммо бир ойгача унутолмадим. Орадан йиллар ўтди. Бу орада мен ҳам икки нафар фарзандли бўлдим. Турмуш ўртоғим дардга чалиниб, даволаш учун пойтахтга олиб келдик. Тошкентда икки ой қолишимиз маълум бўлгач, табиийки, мен бирон иш ахтариш пайига тушдим. Чекка вилоятдан қатнаш осонмас. Шу сабабли ўзим учун ҳеч бўлмаса ҳаракат қилишим керак. Суриштириб, ахтариб бир хонадондан иш топдим. У хонадон ўзига тўқ бўлиб, мен у ерда оқсоч сифатида ишладим. Дастлабки кунларданоқ оила аъзолари менда ўзгача таассурот қолдиришди. Кўпчилик бой хонадонларда оқсочларни кўпам назарга илишмайди. Мен иш бошлаган хонадонда эса умуман аксинча. Мени худди оила аъзосидек ҳурмат қилишарди. Бундан мамнун эдим. Икки ҳафтача ишлаган пайтим эди. Бир пайт уй эгасининг таътилга кетган эгизаклари қайтишди. Улар мен бу уйга ишга кирмасимдан олдинроқ қишлоққа, қариндошлариникига кетишган экан. Эгизакларни кўрдим-у, негадир Назира опани эгизаклари эсимга тушди. Оила бекаси Комила опа билан шу ҳақда суҳбатлашдим. Болаларни ёши ҳам тахминан тўғри келарди. Қизиқишим ортиб, бир куни Комила опадан сўрадим:
--Мени маъзур тутинг опажон. Эгизакларингиз неча ёшда?.......
Яқинда пойтахтга иш билан бориб, бир аёл билан суҳбатлашиб қолдим. Ижодимни кузатиб юрар экан. Исмимини эшитиб мени ғойибона танишлигини, мумкин бўлса икки оғиз гапи борлигини айтиб қолди. Бироз вақтим борлиги сабаб уни эшитишга розилигимни билдирдим. Хиёбонга бориб, ўриндиққа ўтирдик. У гап бошлади.
--Исмим Дилдора. Аслида мен Тошкентлик эмасман. Вилоятданман. (Қайси вилоятдан эканини ёзмай қўя қолдим --муаллиф)
Бундан ўн икки йил муқаддам бўлган воқеани охири қандай тугагани ҳақида сизга сўзлаб берсам. Шуни ёзсангиз. Каналингизга қўйсангиз. Зора кўпчилик ўқиб, хулоса чиқарса.
У пайтлар мен 19 ёшда, ҳали турмушга чиқмаган қиз эдим. Қўшнимиз бўларди. Назира келинойи деб чақирардик. Учта боласи бор, камқўриқ оила эди. Эри Рустам ака Россияда ишлаб келарди. Ҳаётда моддий томондан анча қийинчилик кўришганди. Буям етмагандай Назира келинойи тўртинчисига ҳомиладор эди. Кутилмаганда уларни бошига фалокат тушди. Рустам ака ишлаётган жойида 5-қаватдан тушиб кетиб, ногирон бўлиб қолди, чалажон аҳволда самолётда олиб келишди. Маъракалар ўтгач, Назира келинойи бизникига чиқди. Онам билан суҳбатини дафъатан эшитиб қолдим.
--Жамила опа. Менга бир ярим миллион зарур бўпқолди. Бериб турсангиз. Ишлаб ойлик олсам қайтараман,--деди келинойи йиғлаб.
--Йиғламанг Назирахон. Пул сиздан айлансин. Бераман. Аммо шунча пулни нима қиласиз?-- деб сўради онам.
--Биласиз, учта болам бор. Бу жўжаларни боқиш осонмас. Бунинг устига қорнимдаги ҳомилам эгизак экан. Ҳомиламни аборт қилдираман. Ахир шунчасини қандай боқаман. Ҳозир уйда егани ҳеч вақоимиз йўқ,--дея йиғлади келинойи.
Бу гапларни эшитиб мени ток ургандек бўлди. Титраб кетдим. Ҳали турмушга чиқмаган эрсам-да, фарзанд доғида куйиб юрганларни кўпини кўрганман. Келинойи эса Аллоҳ берган неъматни олдириб ташламоқчи.
--Йўқ!!! Бундай қилманг жон келинойи. Рўзғорингиз учун майли пул берамиз. Аммо болани олдирманг,--деб ялиндим мен. Онам ҳам мен тараф бўлди. Машаққат билан амаллаб келинойини аборт қилмасликка кўндирдик. Вақти-соати етиб, Назира келинойи эгиз фарзанд кўрди. Бир ўғил ва бир қиз. Бу орада мен турмушга чиқдим. Хўжайинимни оиласи ўртахол оила эди. Турмушимизда камчилик бўлмаса-да, рўзғоримиз камчил эди. Турмушга чиққанимдан икки ойдан кейин эрим билан ишлагани Россияга кетдик. Назира опага онам баҳолиқудрат ёрдам бериб турди.
Россияда иш бошлаганимга бир ойча бўлганда онам билан телефонда гаплашдим. Гап орасида Назира келинойи ҳақида сўрадим. Онам йиғлаб деди:
--Қизим! Ёмон иш бўлди. Назира эгизакларини пойтахтлик фарзанди йўқ оилага сотиб юборди. Шунча ялиндим, кўнмади. Йўқчилик қурсин,--деди увиллаб. Ичимда нимадир узилгандек бўлди. Онамга майли, бўлар иш бўпти, дедим-у, аммо бир ойгача унутолмадим. Орадан йиллар ўтди. Бу орада мен ҳам икки нафар фарзандли бўлдим. Турмуш ўртоғим дардга чалиниб, даволаш учун пойтахтга олиб келдик. Тошкентда икки ой қолишимиз маълум бўлгач, табиийки, мен бирон иш ахтариш пайига тушдим. Чекка вилоятдан қатнаш осонмас. Шу сабабли ўзим учун ҳеч бўлмаса ҳаракат қилишим керак. Суриштириб, ахтариб бир хонадондан иш топдим. У хонадон ўзига тўқ бўлиб, мен у ерда оқсоч сифатида ишладим. Дастлабки кунларданоқ оила аъзолари менда ўзгача таассурот қолдиришди. Кўпчилик бой хонадонларда оқсочларни кўпам назарга илишмайди. Мен иш бошлаган хонадонда эса умуман аксинча. Мени худди оила аъзосидек ҳурмат қилишарди. Бундан мамнун эдим. Икки ҳафтача ишлаган пайтим эди. Бир пайт уй эгасининг таътилга кетган эгизаклари қайтишди. Улар мен бу уйга ишга кирмасимдан олдинроқ қишлоққа, қариндошлариникига кетишган экан. Эгизакларни кўрдим-у, негадир Назира опани эгизаклари эсимга тушди. Оила бекаси Комила опа билан шу ҳақда суҳбатлашдим. Болаларни ёши ҳам тахминан тўғри келарди. Қизиқишим ортиб, бир куни Комила опадан сўрадим:
--Мени маъзур тутинг опажон. Эгизакларингиз неча ёшда?.......
👍19❤1😢1
--Ўн икки ёш,--деди Комила опа.--Икковини ҳам арабчага ўқитганмиз. Ҳозир Ҳасанжон ҳам, Зуҳра ҳам Қуръони Каримни тўлиқ ёд олишган. Буларни аслида ўзим туғмаганман. 15 йил давомида фарзандимиз бўлмади. Бола асраб олишни мўлжалладик.
Ўша кунларда қайсидир вилоятдан бир аёл эгиз фарзандини сотмоқчи экани тўғрисида хўжайиним гап топиб келди. Бордик. Гаплашдик. У аёлни исми Назира экан.....
Комила опани қолган гаплари қулоғимга кирмади. Мен ҳаммасини тушуниб етгандим. Демак, Назира опа муҳтожлик туфайли сотган эгизаклар ҳозирги кунда Комила опани фарзандлари. Комила опа уларни ўзи туққандек тарбиялаб, қори ва қория қилиб тарбиялабди.
Бир пайтлари шу гўдакларни вояга келтирган онаси Назира келинойи эгизаклардан воз кечмоқчи бўлгани, аборт қилмоқчи бўлганида мен ва онам уни йўлдан қайтаришимиз, орадан йиллар ўтиб, айнан ўша эгизакларга рўпара келишим. Булар бежиз эмас. Бу бутун оламлар Роббиси бўлган зотнинг тақдири эди. Дарҳақиқат, Аллоҳнинг қудрати буюк. Албатта, У ҳоҳлаган иш бўлади.
Аллоҳ аввал болаларни абортдан сақлади. Кейин улар пойтахтга сотилди. Сўнг эса мени уларга рўбарў қилди. Бу билан Яратган Аллоҳим шундай демоқчи:
Эй бандам, сен минг уринганинг билан мен битган тақдирни ўзгартира олмайсан. Мен шу гўдаклар қори бўлишини истадим ва бу бўлди. Шунда ҳам қудратимга шубҳа қилувчилар бўлса, шунда ҳам синовимга шукр қилмайдиганлар бўлса, улар ўзларига зулм қилувчилардир.
Дилобар Уралова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ўша кунларда қайсидир вилоятдан бир аёл эгиз фарзандини сотмоқчи экани тўғрисида хўжайиним гап топиб келди. Бордик. Гаплашдик. У аёлни исми Назира экан.....
Комила опани қолган гаплари қулоғимга кирмади. Мен ҳаммасини тушуниб етгандим. Демак, Назира опа муҳтожлик туфайли сотган эгизаклар ҳозирги кунда Комила опани фарзандлари. Комила опа уларни ўзи туққандек тарбиялаб, қори ва қория қилиб тарбиялабди.
Бир пайтлари шу гўдакларни вояга келтирган онаси Назира келинойи эгизаклардан воз кечмоқчи бўлгани, аборт қилмоқчи бўлганида мен ва онам уни йўлдан қайтаришимиз, орадан йиллар ўтиб, айнан ўша эгизакларга рўпара келишим. Булар бежиз эмас. Бу бутун оламлар Роббиси бўлган зотнинг тақдири эди. Дарҳақиқат, Аллоҳнинг қудрати буюк. Албатта, У ҳоҳлаган иш бўлади.
Аллоҳ аввал болаларни абортдан сақлади. Кейин улар пойтахтга сотилди. Сўнг эса мени уларга рўбарў қилди. Бу билан Яратган Аллоҳим шундай демоқчи:
Эй бандам, сен минг уринганинг билан мен битган тақдирни ўзгартира олмайсан. Мен шу гўдаклар қори бўлишини истадим ва бу бўлди. Шунда ҳам қудратимга шубҳа қилувчилар бўлса, шунда ҳам синовимга шукр қилмайдиганлар бўлса, улар ўзларига зулм қилувчилардир.
Дилобар Уралова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👏13👍6🥰4😢1
✨ Rasulullohga salavot aytishning foydalari
Insonning ruhiy yuksalishi, gunohlardan poklanishi, Rasulullohga yaqin bo‘lishi va Qiyomat kunida shafoat qilinishi uchun salavot aytishni ko‘paytirish ham kifoya qilishini bilarmidingiz?
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Insonning ruhiy yuksalishi, gunohlardan poklanishi, Rasulullohga yaqin bo‘lishi va Qiyomat kunida shafoat qilinishi uchun salavot aytishni ko‘paytirish ham kifoya qilishini bilarmidingiz?
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍10❤1
📖 Одам учта нарсанинг қадрини доим кечикиб билади.
Ёшлик. Соғлиқ. Тинчлик.
Дўстни хўрлаш – гуноҳ. Умр йўлдошини хўрлаш – юз ҳисса гуноҳ. Ота-онани хўрлаш – минг ҳисса гуноҳ. Гўдакни хўрлаш – чексиз гуноҳ...
Иш кўплиги-ю, вақт йўқлигидан нолиманг. Вақт кўплиги-ю, иш йўқлигидан қўрқинг. Одамни абгор қиладиган нарса – бекорчилик.
Ҳатто булбул ҳам бола очганидан кейин сайрашни бас қилиб, полапонларига емиш ташийди.
Эрталаб турганингда, кундузи юрганингда, кечаси ухлаганингда ҳеч қаеринг оғримаса шунинг ўзи бахт!
Ақл билан мансабга эришиш мумкин. Мансаб билан ақлга эришиб бўлмайди.
Дунёда мукаммал нарса йўқ. Ҳатто Муҳаббат деб аталмиш олий туйғуда ҳам адолатсизлик бор. Ким қаттиқроқ севса, ўша кўпроқ изтироб чекади.
Инсоннинг баҳоси бу дунёда ўзи олгани билан эмас, ўзидан қолгани билан ўлчанади.
📖 Ўткир Ҳошимовнинг
"Дафтар ҳошиясидаги битиклар" асаридан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ёшлик. Соғлиқ. Тинчлик.
Дўстни хўрлаш – гуноҳ. Умр йўлдошини хўрлаш – юз ҳисса гуноҳ. Ота-онани хўрлаш – минг ҳисса гуноҳ. Гўдакни хўрлаш – чексиз гуноҳ...
Иш кўплиги-ю, вақт йўқлигидан нолиманг. Вақт кўплиги-ю, иш йўқлигидан қўрқинг. Одамни абгор қиладиган нарса – бекорчилик.
Ҳатто булбул ҳам бола очганидан кейин сайрашни бас қилиб, полапонларига емиш ташийди.
Эрталаб турганингда, кундузи юрганингда, кечаси ухлаганингда ҳеч қаеринг оғримаса шунинг ўзи бахт!
Ақл билан мансабга эришиш мумкин. Мансаб билан ақлга эришиб бўлмайди.
Дунёда мукаммал нарса йўқ. Ҳатто Муҳаббат деб аталмиш олий туйғуда ҳам адолатсизлик бор. Ким қаттиқроқ севса, ўша кўпроқ изтироб чекади.
Инсоннинг баҳоси бу дунёда ўзи олгани билан эмас, ўзидан қолгани билан ўлчанади.
📖 Ўткир Ҳошимовнинг
"Дафтар ҳошиясидаги битиклар" асаридан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3👏1