62-ҚИСМ
Ўзим билан ўзим овора бўлиб, уйдагиларга қарашмадим ҳам. Хаёл суриб, сўридан жилмадим. Нонушта учун дастурхон ҳозирлаётган синглим бақириб қолди:
— Опа, кармисиз? Опа?
— Бақирма, — дедим гина билан.
— Камрон боядан буён чақиряпти. Телефонингизга қаранг!
Югуриб бориб жиянчамнинг қўлидан телефонни олишим билан овози тинди. Экранга қараб эса қотиб қолдим. Юрагим тез ура бошлади...
Телефонимнинг экранида “Азиз ака” деган ёзув турарди. Кўзларимга ишонмадим. У киши сира мени телефон орқали йўқламаган. Юзма-юзма ҳам гаплашишни истамайдиган одамнинг қўнғироғи сониялар ичида мени турли хаёлларга олиб борди:
“Нега қилди экан? Тўғри, ўша ернинг ўзидан кетарканми? Кетиш олдидан хайрлашмоқчидир? Хафалигини ўзимга айта олмагач, телефон орқали айтишга жазм қилдимикан? Балки, бирор гапи бордир?”
Қўлларимга титроқ кириб, рақамга қўнғироқ қилдим.
— Ало, Моҳгул, нега кўтармайсан? Менинг телефонимнинг қуввати тугади. Шунга Азизникини олдим, — гапираётган отам эди.
— Ассалому алайкум! Телефоним уйда эди, мен супада ўтиргандим, — ичимдан оғир хўрсиниқ келди. Чуқур нафас олиб, дедим: — Тинчликми, дада?
— Ойингга бер! Бозордан нималар олиш кераклигини айтсин! Бугун кечга ишчилар келади. Азиз кетишидан олдин бир ўтирайлик. Шуни айтиб, Азизни бугун зўрға олиб қолдим. Эртага кетади. Бўлмаса, эрталаб кийимлари билан чиқиб, бирдан кетмоқчи эди.
Телефонимни онамга бердим-у, яна Азиз ака ҳақида ўйлай бошладим.
“Ахир нима учун ўзини ғалати тутади? Отам қайтармаса, индамай кетарди ҳам. Бир оғиз гапирмасдан кетарди. Нима ҳам десин, менга? Яқини бўлмасам, севган қизи бўлмасам. Нимани умид қиламан, у кишидан? Лекин орамизда жиддий муносабат йўқлиги учун ҳам бошдагидек гапириб турса бўларди-ку! Ўшанда мен бу қадар ўйга ботмасдим. Уйимизга келган пайтларида бемалол гаплашарди, ҳатто, ҳазил қиларди. “Исмалоқ”, “Отқулоқ” дерди. Балки шунинг учун ҳам ҳозирги муомаласи менинг тинчимни олгандир? Аммо у вақтлар иши бугунгидек кўп эмасди, ҳам...”
Икки соатдан сўнг отам, акам ва Азиз ака дамасда кириб келишди. Бозорлик қилишган, кайфиятлари чоғ.
— Кечга ишимиз кўп бўлади. Тушликда ўтирадиган бўлдик. Дарров палов дамлаб, дастурхонни тузатиб қўйинглар. Биз бир соатларда ишчилар билан келамиз, — деди отам яна цехга отланаркан.
Биз Азиз аканинг хайрлашиш базмига тайёргарликни бошлаб юбордик. Меҳмонхонага ҳамма сиғадиган қилиб, катта дастурхон ёздик. Зеро, бу фақат эркаклар ўтирадиган меҳмондорчилик эмас, Азиз ака билан хайрлашув эди.
— Биз ҳам бирга ўтираверамиз. Азизнинг суҳбатини олиб қолайлик, соғинамиз, — дея бувим билдирганди бу таклифни. У кишининг бу гапи негадир юрагимни ўртади.
Бир пасда улар келиб ҳам қолишди. Ҳамма жамул-жам. Аммо хурсанд эмаслигимиз сезилиб турарди. Гарчи мен ўтирмаган бўлсам-да, ул-бул олиб кириб бўлаётган гаплардан бохабар эдим.
— Сени қўйиб юборгимиз келмаяпти, — охири барчамизнинг кўнглимиздаги гапни айтди Азим магазинчи. — Қишлоққа катта ёрдаминг тегди. Кўп яхшилик қилдинг. Ўзимизники бўлиб қолгандинг.
Ўзим билан ўзим овора бўлиб, уйдагиларга қарашмадим ҳам. Хаёл суриб, сўридан жилмадим. Нонушта учун дастурхон ҳозирлаётган синглим бақириб қолди:
— Опа, кармисиз? Опа?
— Бақирма, — дедим гина билан.
— Камрон боядан буён чақиряпти. Телефонингизга қаранг!
Югуриб бориб жиянчамнинг қўлидан телефонни олишим билан овози тинди. Экранга қараб эса қотиб қолдим. Юрагим тез ура бошлади...
Телефонимнинг экранида “Азиз ака” деган ёзув турарди. Кўзларимга ишонмадим. У киши сира мени телефон орқали йўқламаган. Юзма-юзма ҳам гаплашишни истамайдиган одамнинг қўнғироғи сониялар ичида мени турли хаёлларга олиб борди:
“Нега қилди экан? Тўғри, ўша ернинг ўзидан кетарканми? Кетиш олдидан хайрлашмоқчидир? Хафалигини ўзимга айта олмагач, телефон орқали айтишга жазм қилдимикан? Балки, бирор гапи бордир?”
Қўлларимга титроқ кириб, рақамга қўнғироқ қилдим.
— Ало, Моҳгул, нега кўтармайсан? Менинг телефонимнинг қуввати тугади. Шунга Азизникини олдим, — гапираётган отам эди.
— Ассалому алайкум! Телефоним уйда эди, мен супада ўтиргандим, — ичимдан оғир хўрсиниқ келди. Чуқур нафас олиб, дедим: — Тинчликми, дада?
— Ойингга бер! Бозордан нималар олиш кераклигини айтсин! Бугун кечга ишчилар келади. Азиз кетишидан олдин бир ўтирайлик. Шуни айтиб, Азизни бугун зўрға олиб қолдим. Эртага кетади. Бўлмаса, эрталаб кийимлари билан чиқиб, бирдан кетмоқчи эди.
Телефонимни онамга бердим-у, яна Азиз ака ҳақида ўйлай бошладим.
“Ахир нима учун ўзини ғалати тутади? Отам қайтармаса, индамай кетарди ҳам. Бир оғиз гапирмасдан кетарди. Нима ҳам десин, менга? Яқини бўлмасам, севган қизи бўлмасам. Нимани умид қиламан, у кишидан? Лекин орамизда жиддий муносабат йўқлиги учун ҳам бошдагидек гапириб турса бўларди-ку! Ўшанда мен бу қадар ўйга ботмасдим. Уйимизга келган пайтларида бемалол гаплашарди, ҳатто, ҳазил қиларди. “Исмалоқ”, “Отқулоқ” дерди. Балки шунинг учун ҳам ҳозирги муомаласи менинг тинчимни олгандир? Аммо у вақтлар иши бугунгидек кўп эмасди, ҳам...”
Икки соатдан сўнг отам, акам ва Азиз ака дамасда кириб келишди. Бозорлик қилишган, кайфиятлари чоғ.
— Кечга ишимиз кўп бўлади. Тушликда ўтирадиган бўлдик. Дарров палов дамлаб, дастурхонни тузатиб қўйинглар. Биз бир соатларда ишчилар билан келамиз, — деди отам яна цехга отланаркан.
Биз Азиз аканинг хайрлашиш базмига тайёргарликни бошлаб юбордик. Меҳмонхонага ҳамма сиғадиган қилиб, катта дастурхон ёздик. Зеро, бу фақат эркаклар ўтирадиган меҳмондорчилик эмас, Азиз ака билан хайрлашув эди.
— Биз ҳам бирга ўтираверамиз. Азизнинг суҳбатини олиб қолайлик, соғинамиз, — дея бувим билдирганди бу таклифни. У кишининг бу гапи негадир юрагимни ўртади.
Бир пасда улар келиб ҳам қолишди. Ҳамма жамул-жам. Аммо хурсанд эмаслигимиз сезилиб турарди. Гарчи мен ўтирмаган бўлсам-да, ул-бул олиб кириб бўлаётган гаплардан бохабар эдим.
— Сени қўйиб юборгимиз келмаяпти, — охири барчамизнинг кўнглимиздаги гапни айтди Азим магазинчи. — Қишлоққа катта ёрдаминг тегди. Кўп яхшилик қилдинг. Ўзимизники бўлиб қолгандинг.
👍28
63-ҚИСМ
— Ҳамма нарсанинг ниҳояси бор. Мана, ишлар юришди. Юзимиз ёруғ бўлди. Энди хотиржам кетаверсам ҳам бўлади, — енгил тортиб деди Азиз ака. — Ҳамма ўз ишини билади. Ўйланмайман.
— Нега уйланмайсан? — кутилмаганда бўйнини чўзиб суҳбатга аралашди Ҳикмат бобо. — Ўттизга кириб қолган кўринасан. Бир каттанинг, бир кичикнинг гапини ол. Менинг маслаҳатим, бора солиб уйлан!
— “Ўйланмайман” деяпти, — бақирди Ҳикмат бобога Азим магазинчи.
— Айтаверади-да, бу! Ўттизга кирмадингми, ё? Уйланиш керак. Ё ўзимиз уйлантириб қўяйликми? — ён бергиси келмасди бобонинг.
— Оббо... — кулиб қўл силтади Азим магазинчи.
— Бобо, Азиз ака “уйланмайман” эмас, “ўйланмайман”, деяпти. “Ишни ўзларингиз бажара оласизлар, ўйланмай Тошкентга кетаман”, деяпти, — бошқатдан изоҳ берди акам.
— Ҳа-а, — бобонинг энди қулоғи эшитди. — Ўйланма, ўғлим. Ўзим буларни бошқариб тураман. Кечаю-кундуз кўз-қулоқ бўламан. Тошкентда нима иш қилмоқчисан, ўзи?
— У ерда ҳам цехим бор. Аммо боргач, ишламасам керак. Ишимни ўзгартирмоқчиман, — астойдил баланд овозда тушунтира кетди Азиз ака. — Бошқа ишга ҳужжат топширганман. Тўғри бўлса, кетаман!
— Нима иш, у?
— Ҳарбий бўлмоқчиман! — Азиз аканинг бу гапи дастурхон атрофидаги барчани сергак торттирди.
— Ҳарбий? Шундай даромадли ишни ташлабми? — биринчи бўлиб саволга тутди акам.
— Нарзулла рухсат бердими? Ишонгани сен-ку! — сўради отам.
— Нега айнан ҳарбий? — ажабланиб қаради Жаҳонгир. — Бошқа соҳада ўқигансиз-ку! Мен ўзингизнинг соҳангизда ишласангиз керак, деб ўйлабман.
— Соҳангиз нима эди? — Мусулмон ҳам жим туролмади.
— Ҳарбий хизматда вақтида чегарада бўлганман. Ўшандан буён қандай иш қилмай, жуда жўн ва кераксиздек туюлади, — ҳаммага бир-бир қараб, саволларига жавоб бера бошлади Азиз ака. — Бўлмаса, ўқиган соҳам ҳам зўр. Техника Университетининг Нефт ва газ факультети битирганман. Нон цехи ҳам ёмон эмас. Ўнтача ишчим бор. Цехнинг орқасидан рўзғорини тебратади. Пиширган нонимиз элга манзур. Лекин бу ҳарбий хизмат олдида жуда жўн ва жудаям оддий ишдек. Худдики, шу гавдам, шу кучим билан арзимас иш қилаётгандекман. Фақат чегарага борсам, сарҳадларимизни ҳимоя қилсамгина халққа нафим тегадигандек...
— Ҳазиллашяпсанми? Ҳозир ҳамма даромадли ишни излайди, — ҳайрат билан деди Азим магазинчи.
— Тўғри, — хўрсиниб деди Азиз ака. — Буни кимдир ҳазил, кимдир ўзини ўта Ватанпарвар қилиб кўрсатиш дейиши тайин. Лекин мен ўн йилдирки, кўнглимдаги ишни қила олмаяпман. Қилаётган ишимдан таскин топмаяпман, мазза қилмаяпман. Ҳали ўттизга кирганим йўқ. Имкониятим бор. Шундан фойдаланиб, ҳарбий бўлиш учун ҳужжат топширдим-у, булоқни топган чанқоқ одамдек юрагимда кучли талпиниш сездим. Мен истаган иш фақат ҳарбийлик деб ўйладим.
Давоми эртага
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
— Ҳамма нарсанинг ниҳояси бор. Мана, ишлар юришди. Юзимиз ёруғ бўлди. Энди хотиржам кетаверсам ҳам бўлади, — енгил тортиб деди Азиз ака. — Ҳамма ўз ишини билади. Ўйланмайман.
— Нега уйланмайсан? — кутилмаганда бўйнини чўзиб суҳбатга аралашди Ҳикмат бобо. — Ўттизга кириб қолган кўринасан. Бир каттанинг, бир кичикнинг гапини ол. Менинг маслаҳатим, бора солиб уйлан!
— “Ўйланмайман” деяпти, — бақирди Ҳикмат бобога Азим магазинчи.
— Айтаверади-да, бу! Ўттизга кирмадингми, ё? Уйланиш керак. Ё ўзимиз уйлантириб қўяйликми? — ён бергиси келмасди бобонинг.
— Оббо... — кулиб қўл силтади Азим магазинчи.
— Бобо, Азиз ака “уйланмайман” эмас, “ўйланмайман”, деяпти. “Ишни ўзларингиз бажара оласизлар, ўйланмай Тошкентга кетаман”, деяпти, — бошқатдан изоҳ берди акам.
— Ҳа-а, — бобонинг энди қулоғи эшитди. — Ўйланма, ўғлим. Ўзим буларни бошқариб тураман. Кечаю-кундуз кўз-қулоқ бўламан. Тошкентда нима иш қилмоқчисан, ўзи?
— У ерда ҳам цехим бор. Аммо боргач, ишламасам керак. Ишимни ўзгартирмоқчиман, — астойдил баланд овозда тушунтира кетди Азиз ака. — Бошқа ишга ҳужжат топширганман. Тўғри бўлса, кетаман!
— Нима иш, у?
— Ҳарбий бўлмоқчиман! — Азиз аканинг бу гапи дастурхон атрофидаги барчани сергак торттирди.
— Ҳарбий? Шундай даромадли ишни ташлабми? — биринчи бўлиб саволга тутди акам.
— Нарзулла рухсат бердими? Ишонгани сен-ку! — сўради отам.
— Нега айнан ҳарбий? — ажабланиб қаради Жаҳонгир. — Бошқа соҳада ўқигансиз-ку! Мен ўзингизнинг соҳангизда ишласангиз керак, деб ўйлабман.
— Соҳангиз нима эди? — Мусулмон ҳам жим туролмади.
— Ҳарбий хизматда вақтида чегарада бўлганман. Ўшандан буён қандай иш қилмай, жуда жўн ва кераксиздек туюлади, — ҳаммага бир-бир қараб, саволларига жавоб бера бошлади Азиз ака. — Бўлмаса, ўқиган соҳам ҳам зўр. Техника Университетининг Нефт ва газ факультети битирганман. Нон цехи ҳам ёмон эмас. Ўнтача ишчим бор. Цехнинг орқасидан рўзғорини тебратади. Пиширган нонимиз элга манзур. Лекин бу ҳарбий хизмат олдида жуда жўн ва жудаям оддий ишдек. Худдики, шу гавдам, шу кучим билан арзимас иш қилаётгандекман. Фақат чегарага борсам, сарҳадларимизни ҳимоя қилсамгина халққа нафим тегадигандек...
— Ҳазиллашяпсанми? Ҳозир ҳамма даромадли ишни излайди, — ҳайрат билан деди Азим магазинчи.
— Тўғри, — хўрсиниб деди Азиз ака. — Буни кимдир ҳазил, кимдир ўзини ўта Ватанпарвар қилиб кўрсатиш дейиши тайин. Лекин мен ўн йилдирки, кўнглимдаги ишни қила олмаяпман. Қилаётган ишимдан таскин топмаяпман, мазза қилмаяпман. Ҳали ўттизга кирганим йўқ. Имкониятим бор. Шундан фойдаланиб, ҳарбий бўлиш учун ҳужжат топширдим-у, булоқни топган чанқоқ одамдек юрагимда кучли талпиниш сездим. Мен истаган иш фақат ҳарбийлик деб ўйладим.
Давоми эртага
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍34
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Туннинг қоронғу зулматига енгилмаганлар учун мукофоти ўлароқ янги кун, янги имкон ва янги умидлар берилади.
Тонгда дийдор кўришгунча
Тун сохибига омонатсиз!
Яхши дам олинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Тонгда дийдор кўришгунча
Тун сохибига омонатсиз!
Яхши дам олинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!шанба кун муборак
Булсин, яхшилар,🩵
🌱 АЛЛОҲ 🎋 🕊
☘️ БУГУНГИ 🎋 🕊
🌷 КУНИНГИЗНИ 🎋💜
🌸 БАРОКАТЛИ, 🎋 🕊
🌼 ФАЙЗЛИ 🎋 🕊
🌿 ҚИЛСИН! 🎋 🕊
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Қайси бирингиз оиласи тинч, тани соғ ва бир кунлик ризқи бор ҳолда тонг оттирса, гўёки бутун дунёни қўлга киритибди», дедилар.
ХАЙРЛИ КУН АЗИЗЛАР,
🥀🥀🥀🌺🌺🌺🥀🥀🥀
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸 🍃Бошланган янги кун беморлар дардига шифо, кексаларга роҳат, оилангизга бахт, хонадонингизга файз, танингизга саломатлик,
дилингизга қувончу шодлик олиб келсин, Азизларим.
Шанба кунингиз Хайрли ва барокатли бўлсин 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
дилингизга қувончу шодлик олиб келсин, Азизларим.
Шанба кунингиз Хайрли ва барокатли бўлсин 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4❤1
📝 Бир подшохни тўрт нафар аёли булган экан.
У ТЎРТИНЧИ аёлини жуда яхши кўрар ва уни хурсанд қилиш учун қўлидан келган барча яхшиликларни қиларди..
УЧИНЧИСИни ҳам яхши кўрарди. лекин бир кун келиб уни ташлаб бошқа эркакга кетиб қолишини сезарди.
ИККИНЧИси бўлса унга фақат қийналиб қолганда қарар эди. У ҳам подшоҳни дардига қулоқ солиб тингларди.
Аммо БИРИНЧИ аёлига булса, унга кўнгил хам бурмас эди, ҳолидан ҳабар ҳам олмас эди ва хаққини адо этмасди. Лекин аёл булса подшохни яхши кўрар ва мамлакатини сақлашга тиришарди.
Бир куни подшох бетоб булди ва улимини яқинлашганини сезгач уз~узига...
Мени туртта аёлим була туриб қабрга ёлгиз узим бораманми ~ деди.
Кейин туртинчи аёлга:
ㅡ Мен сени бошқа аёлларимдан ортиқ яхши кўрдим ва ҳамма сўраган нарсаларингни бажо қилдим, энди мен билан бирга қабрга боришга розимисан~деди.
Аёл уйланиб ўтирмасдан:
ㅡ бу амримаҳол ~ деб бурилиб кетди..
Учинчи аёлини чақиртириб:
ㅡ Мен умрим буйи сени яхши курдим,энди мен билан қабрда шерик буласанми?~деди.
Аёл:
ㅡ Йуқ.
Хаёт чиройлидир...сен ўлгандан кейин бошқага турмушга чиқаман ~ деди.
Иккинчи аёлни чақириб:
ㅡ Сен қийналган вақтларимда бошпанам эдинг, энди қабрда хам рафиқам буласанми? ~ деди.
Аёл:
ㅡ Мени қулимдан келадигани сизни қабргача элтиб қуйиш халос ~ деди.
Подшох аёлларидан эшитган жавобдан қаттиқ қайғурди.
У шундай бир ахволда турганида узоқдан.
ㅡ Мен сиз билан бирга қабрда шерик булай ва қаерда булсангиз сиз билан биргаман деган овоз келди.
Подшох бурилиб қараса қаровсиз ташлаб қуйган биринчи аёли озиб~тузган касал аҳволда кўз ўнгида турибди. Подшох даври~султон вақтида аёлни қаровсиз ташлаб қўйганига пушаймон булди, агар шу замонлар қайтиб келса энг куп кунгилни сенга берган булардим деб надомат чекди.
ХАҚИҚАТНИ ОЛИБ ҚАРАГАНДА БАРЧАМИЗ ШУ 4 ХОТИНЛИ КИМСАМИЗ:
Тўртинчиси ўз жасадимиздир.
Қанчалик жасадимизга эътибор бериб, шаҳватимизни қондирмайлик ўлган захоти жасад бизни тарк этур.
Учинчиси молу~дунё.
У ҳам ўлган вақтимизда бизни тарк этиб бошқага кетур.
Иккинчиси аҳл ва дустлар.
Аҳлимиз ва дўстларимиз биз учун қанчалик фидокор булмасин улар фақат бизни қабргача элитур.
Биринчиси эса солиҳ амалларимиздир.
ҳа дўстларим, бу ўша бажарган яҳши амалларимиз..
Шахватимиз, мол~дунё ва дустларимиз билан оввора булиб солих амални тарк қилдик.... вахоланки у биз билан қабрда бирга бўлур.
Ўйлаб курингчи, агар амалингиз ҳозир инсон шаклида олдингизда гавдаланса қандай шаклда булади?
Озғин~қилтириқ ва заъиф~холсизми ёки кучли~бақуватми?
Ҳаттоки энг улкан эшикларни ҳам ~ кичкина калитлар очади. Ноумид бўлманг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
У ТЎРТИНЧИ аёлини жуда яхши кўрар ва уни хурсанд қилиш учун қўлидан келган барча яхшиликларни қиларди..
УЧИНЧИСИни ҳам яхши кўрарди. лекин бир кун келиб уни ташлаб бошқа эркакга кетиб қолишини сезарди.
ИККИНЧИси бўлса унга фақат қийналиб қолганда қарар эди. У ҳам подшоҳни дардига қулоқ солиб тингларди.
Аммо БИРИНЧИ аёлига булса, унга кўнгил хам бурмас эди, ҳолидан ҳабар ҳам олмас эди ва хаққини адо этмасди. Лекин аёл булса подшохни яхши кўрар ва мамлакатини сақлашга тиришарди.
Бир куни подшох бетоб булди ва улимини яқинлашганини сезгач уз~узига...
Мени туртта аёлим була туриб қабрга ёлгиз узим бораманми ~ деди.
Кейин туртинчи аёлга:
ㅡ Мен сени бошқа аёлларимдан ортиқ яхши кўрдим ва ҳамма сўраган нарсаларингни бажо қилдим, энди мен билан бирга қабрга боришга розимисан~деди.
Аёл уйланиб ўтирмасдан:
ㅡ бу амримаҳол ~ деб бурилиб кетди..
Учинчи аёлини чақиртириб:
ㅡ Мен умрим буйи сени яхши курдим,энди мен билан қабрда шерик буласанми?~деди.
Аёл:
ㅡ Йуқ.
Хаёт чиройлидир...сен ўлгандан кейин бошқага турмушга чиқаман ~ деди.
Иккинчи аёлни чақириб:
ㅡ Сен қийналган вақтларимда бошпанам эдинг, энди қабрда хам рафиқам буласанми? ~ деди.
Аёл:
ㅡ Мени қулимдан келадигани сизни қабргача элтиб қуйиш халос ~ деди.
Подшох аёлларидан эшитган жавобдан қаттиқ қайғурди.
У шундай бир ахволда турганида узоқдан.
ㅡ Мен сиз билан бирга қабрда шерик булай ва қаерда булсангиз сиз билан биргаман деган овоз келди.
Подшох бурилиб қараса қаровсиз ташлаб қуйган биринчи аёли озиб~тузган касал аҳволда кўз ўнгида турибди. Подшох даври~султон вақтида аёлни қаровсиз ташлаб қўйганига пушаймон булди, агар шу замонлар қайтиб келса энг куп кунгилни сенга берган булардим деб надомат чекди.
ХАҚИҚАТНИ ОЛИБ ҚАРАГАНДА БАРЧАМИЗ ШУ 4 ХОТИНЛИ КИМСАМИЗ:
Тўртинчиси ўз жасадимиздир.
Қанчалик жасадимизга эътибор бериб, шаҳватимизни қондирмайлик ўлган захоти жасад бизни тарк этур.
Учинчиси молу~дунё.
У ҳам ўлган вақтимизда бизни тарк этиб бошқага кетур.
Иккинчиси аҳл ва дустлар.
Аҳлимиз ва дўстларимиз биз учун қанчалик фидокор булмасин улар фақат бизни қабргача элитур.
Биринчиси эса солиҳ амалларимиздир.
ҳа дўстларим, бу ўша бажарган яҳши амалларимиз..
Шахватимиз, мол~дунё ва дустларимиз билан оввора булиб солих амални тарк қилдик.... вахоланки у биз билан қабрда бирга бўлур.
Ўйлаб курингчи, агар амалингиз ҳозир инсон шаклида олдингизда гавдаланса қандай шаклда булади?
Озғин~қилтириқ ва заъиф~холсизми ёки кучли~бақуватми?
Ҳаттоки энг улкан эшикларни ҳам ~ кичкина калитлар очади. Ноумид бўлманг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12❤3
🧕 Muslimalar kundaligi
Photo
Ibuprofen (ogʻriq qoldiruvchi) o’rnini bosuvchi o’simliklardan qanday foydalanish mumkinligi haqida quyida ma’lumot beraman:
Zanjabil (Ginger)
• Choy: 1-2 ta zanjabil bo‘lagini (yoki maydalangan zanjabil) qaynoq suvga soling va 10-15 daqiqa damlang. Choyga asal yoki limon qo‘shishingiz mumkin.
• Ovqatga qo’shish: Zanjabilni turli taomlarga, sho’rvalarga yoki salatlarga ziravor sifatida qo’shish mumkin.
• Zanjabil kapsulalari: Dorixonada zanjabil ekstrakti yoki kapsulalarini xarid qilish mumkin.
Zarchava (Turmeric)
• Zarchava choyi: 1 choy qoshiq zarcho’vani qaynoq suvda 10 daqiqa damlang. Agar xohlasangiz, asal yoki limon qo’shishingiz mumkin.
• Zarchava va sut: Iliq sutga zarcho’va va asal qo’shish, tinchlantiruvchi ichimlik tayyorlaydi.
• Kapsulalar: Zarchava ekstrakti kapsulalarini dorixonadan sotib olish mumkin.
Romashka (Chamomile)
• Romashka choyi: 1-2 choy qoshiq romashka gullarini qaynoq suvga soling va 5-10 daqiqa damlang. Choyga asal qo’shishingiz mumkin.
• Romashka yuvish: Romashka choyini iliq suvda yuvish, og’riqli joylarga ta’sir qilishda yordam berishi mumkin.
Kurkuma (Devil’s Claw)
• Kurkuma choyi: 1 choy qoshiq kurkuma changini qaynoq suvga soling va 10 daqiqa damlang. Choyga asal yoki limon qo’shish mumkin.
• Kapsulalar: Kurkuma ekstrakti kapsulalari dorixonada mavjud.
❗️Eslatma:
• Ushbu o’simliklar, odatda, osonlik bilan iste’mol qilinadi, lekin har doim dozalashda ehtiyot bo’lishingiz kerak.
• Har qanday yangi o’simlik yoki qo’shimchani iste’mol qilishdan oldin shifokor bilan maslahatlashish tavsiya etiladi, ayniqsa, agar sizda boshqa sog’liq muammolari bo’lsa yoki dori-darmonlar qabul qilsangiz.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Zanjabil (Ginger)
• Choy: 1-2 ta zanjabil bo‘lagini (yoki maydalangan zanjabil) qaynoq suvga soling va 10-15 daqiqa damlang. Choyga asal yoki limon qo‘shishingiz mumkin.
• Ovqatga qo’shish: Zanjabilni turli taomlarga, sho’rvalarga yoki salatlarga ziravor sifatida qo’shish mumkin.
• Zanjabil kapsulalari: Dorixonada zanjabil ekstrakti yoki kapsulalarini xarid qilish mumkin.
Zarchava (Turmeric)
• Zarchava choyi: 1 choy qoshiq zarcho’vani qaynoq suvda 10 daqiqa damlang. Agar xohlasangiz, asal yoki limon qo’shishingiz mumkin.
• Zarchava va sut: Iliq sutga zarcho’va va asal qo’shish, tinchlantiruvchi ichimlik tayyorlaydi.
• Kapsulalar: Zarchava ekstrakti kapsulalarini dorixonadan sotib olish mumkin.
Romashka (Chamomile)
• Romashka choyi: 1-2 choy qoshiq romashka gullarini qaynoq suvga soling va 5-10 daqiqa damlang. Choyga asal qo’shishingiz mumkin.
• Romashka yuvish: Romashka choyini iliq suvda yuvish, og’riqli joylarga ta’sir qilishda yordam berishi mumkin.
Kurkuma (Devil’s Claw)
• Kurkuma choyi: 1 choy qoshiq kurkuma changini qaynoq suvga soling va 10 daqiqa damlang. Choyga asal yoki limon qo’shish mumkin.
• Kapsulalar: Kurkuma ekstrakti kapsulalari dorixonada mavjud.
❗️Eslatma:
• Ushbu o’simliklar, odatda, osonlik bilan iste’mol qilinadi, lekin har doim dozalashda ehtiyot bo’lishingiz kerak.
• Har qanday yangi o’simlik yoki qo’shimchani iste’mol qilishdan oldin shifokor bilan maslahatlashish tavsiya etiladi, ayniqsa, agar sizda boshqa sog’liq muammolari bo’lsa yoki dori-darmonlar qabul qilsangiz.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤1
Ривоят қилинишича, бир подшоҳ улкан, ажойиб қаср қурдирди. Қурилиш битгач, ўзида йўқ хурсанд бўлиб, хизматкорига:
— Бу қасрни одамларга кўрсат, ким унинг айбини, камчилигини айтса, унга икки дирҳам бер ва уни тузат, — деди.
Бир дарвеш буни эшитиб, хизматкорнинг олдига келди-да:
— Бу қасрнинг иккита тузатиб бўлмас катта айби бор, — деди. Хизматкор:
— Қандай айблар экан? — деб сўраган эди, дарвеш:
— Биринчиси — бу қасрни қурган подшоҳ ўлиб кетади. Иккинчиси — бу қаср ҳам абадий қолмайди, — деди.
Хизматкор бу гапни подшоҳга айтган эди, у ўзини маломат қилиб, дунёга берилиб ўтказган умрига ачинди. Кейин ўткинчи зеб-зийнат ва дабдабалардан воз кечиб, боқий қоладиган ишлар билан, ибодат билан машғул бўлди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
— Бу қасрни одамларга кўрсат, ким унинг айбини, камчилигини айтса, унга икки дирҳам бер ва уни тузат, — деди.
Бир дарвеш буни эшитиб, хизматкорнинг олдига келди-да:
— Бу қасрнинг иккита тузатиб бўлмас катта айби бор, — деди. Хизматкор:
— Қандай айблар экан? — деб сўраган эди, дарвеш:
— Биринчиси — бу қасрни қурган подшоҳ ўлиб кетади. Иккинчиси — бу қаср ҳам абадий қолмайди, — деди.
Хизматкор бу гапни подшоҳга айтган эди, у ўзини маломат қилиб, дунёга берилиб ўтказган умрига ачинди. Кейин ўткинчи зеб-зийнат ва дабдабалардан воз кечиб, боқий қоладиган ишлар билан, ибодат билан машғул бўлди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9👏3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💰RIZQ YOG’DIRUVCHI ASMO💰
📿 «AL-MUQIYT» asmosi har kuni 550 marta zikrda davom etilsa:
* rizqni kengaytiruvchi, ehtiyoji bôlgan hamma narsaga erishtiruvchi
«AL-MUQIYT» bilan «AR-RAZZOQ» asmolarini birgalikda zikr qilinsa barokat keltiradi va ishingiz baroridan keladi📖📿
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
📿 «AL-MUQIYT» asmosi har kuni 550 marta zikrda davom etilsa:
* rizqni kengaytiruvchi, ehtiyoji bôlgan hamma narsaga erishtiruvchi
«AL-MUQIYT» bilan «AR-RAZZOQ» asmolarini birgalikda zikr qilinsa barokat keltiradi va ishingiz baroridan keladi📖📿
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7😭2
👍4❤2🥰1
🧕 Muslimalar kundaligi
63-ҚИСМ — Ҳамма нарсанинг ниҳояси бор. Мана, ишлар юришди. Юзимиз ёруғ бўлди. Энди хотиржам кетаверсам ҳам бўлади, — енгил тортиб деди Азиз ака. — Ҳамма ўз ишини билади. Ўйланмайман. — Нега уйланмайсан? — кутилмаганда бўйнини чўзиб суҳбатга аралашди Ҳикмат…
64-ҚИСМ
МУАЛЛИФ: НАРГИЗА УСАНБОЕВА
— Тўғри, ҳарбий бўлиш энг фахрли иш. Лекин ҳозирги ишинг ҳам ёмон эмас-да! Топишинг ҳам зўр. Агар ростдан чегарачи бўламан десанг, сени қайси бир чекка вилоятга жўнатиб юборишади. Яхши шароитда яшаган аёлинг у ёқларнинг суви, қозон-ўчоғига кўнармикан? — деди отам.
— Мени деса, севса дунёнинг нариги четига ҳам боради-да! — қизариб қаҳ-қаҳ отди Азиз ака.
— Бу гапинг ҳам тўғри, — жўр бўлди отам.
— Кўнглинг чопган ишни қил, — ҳавас билан қараб, қўшилиб қўйди бувим.
— Ҳозир ҳарбий хизмат зўр! Сизнинг даврингиздагидек эмас. Ҳарбийлар учун ҳам, аскарлар учун ҳам ҳамма шароитлар бор. Менам яна қайта боришга рози бўлардим, — завқ билан деди укам Жаҳонгир.
— Мен шароитига учиб эмас, ростмана хизмат қилиш учун бормоқчиман, — деди Азиз ака унга жавобан.
Азиз аканинг бу гаплари унга бўлган ҳурматимни яна бир карра оширди. У ростдан ҳам самимий ва чин дилдан гапираётгани сезилиб турарди. Дилининг туб-тубидаги истагини ўртоқлашаётганди у.
“Нега Азиз ака бошқача? Нима учун барча йигитлардан ажралиб туради? Баъзан уни жуда яхши биладигандекман. Айрим пайтлар эса, жуда сирли туюлади. Нимасидир ўзига тортади, мени...”
Яна у ҳақда ўйлай бошладим. Не ажабки, унинг хаёли менга жондан азиз мактубларимни унут қилаётганди. Ўзимни хиёнаткордек ҳис қилдим. Меҳмонхонадан чиқдим-у, кийимларим турадиган уй томон йўл олдим. Худди ҳозир хатлардан бирини ўқисам, Азиз акага муносабатим ўзгариб қоладигандек эди. Номалар энди мени илгариги каби ўзига тортмаса-да, бирига кўз югуртирдим. Бироқ, бу хат…
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Бугун сизга юзта мактуб ёзсам ҳам юрагимдаги дардим аримайди. Чунки бу дард эски. Юрагимда иллат боғлаб ётган мана шу ғамим кеча қайта тирналди, очилди. Ундан чиқаётган изтироб бутун вужудимни исканжага оляпти. Бардошим етмаяпти, уни енгишга. Чидай олмаяпман, ойи…
Кеча бизга озиқ-овқат ташлаб кетиш учун йўлга чиққан вертолёт ҳеч бир тўсиқ ва хатарсиз етиб келди. Бизга аталган қутиларни ташлаб, ортга қайтди ҳам. Ўшандаги қувончимизни кўрсангиз эди.
“Уч, тезроқ уч! Тезроқ бу ердан узоқлаш, кет!” ирғишлагудек бўлиб, ўзимизча вертолётга гапирардик.
“Беадад шукр, эсон-омон келиб-кетди”, хурсандчилигини яшира олмади командиримиз ҳам.
Бу сўзлар ўша пайтда ҳар биримизнинг кўнглимиздан ўтгани аниқ. Афсус, минг афсус жуда эрта севинган эканмиз. Гранатомётнинг “гум” этган овозидан барчамизнинг нафасимиз ичимизга тушди. Ҳаммаси кўз очиб юмгунча содир бўлди. Гумбурлаган товуш ва вертолётнинг ҳаводаги портлашидан дод солдим. Ҳамма нарса, тоғ, тошлар, дарахтлар, олов, сув, ёнимдаги аскарлар ҳамма-ҳаммаси қоришиб кетгандек эди. Бўлаётган воқеаларни идрок этиб улгурмасимдан ёнгинамга “тап” этиб қоп-қора нарса тушди. Карахт аҳволда унга қарадим: куйиб, эти ҳилвираб қолган қўлнинг тирсакдан пастки қисми…
“Вертолётдагилардан бирининг қўли... Таниш манзара... Қаерда кўрганман уни яна?..”
Мен ўтмиш ва бугуннинг орасида эси оғган телба сингари югуриб юрганга ўхшардим. Миямда уруш даҳшати, ўликлар, куйган қўл бўлаги, оловда ёнган опам воқеаси аралашиб, кўнглим бузилди.
МУАЛЛИФ: НАРГИЗА УСАНБОЕВА
— Тўғри, ҳарбий бўлиш энг фахрли иш. Лекин ҳозирги ишинг ҳам ёмон эмас-да! Топишинг ҳам зўр. Агар ростдан чегарачи бўламан десанг, сени қайси бир чекка вилоятга жўнатиб юборишади. Яхши шароитда яшаган аёлинг у ёқларнинг суви, қозон-ўчоғига кўнармикан? — деди отам.
— Мени деса, севса дунёнинг нариги четига ҳам боради-да! — қизариб қаҳ-қаҳ отди Азиз ака.
— Бу гапинг ҳам тўғри, — жўр бўлди отам.
— Кўнглинг чопган ишни қил, — ҳавас билан қараб, қўшилиб қўйди бувим.
— Ҳозир ҳарбий хизмат зўр! Сизнинг даврингиздагидек эмас. Ҳарбийлар учун ҳам, аскарлар учун ҳам ҳамма шароитлар бор. Менам яна қайта боришга рози бўлардим, — завқ билан деди укам Жаҳонгир.
— Мен шароитига учиб эмас, ростмана хизмат қилиш учун бормоқчиман, — деди Азиз ака унга жавобан.
Азиз аканинг бу гаплари унга бўлган ҳурматимни яна бир карра оширди. У ростдан ҳам самимий ва чин дилдан гапираётгани сезилиб турарди. Дилининг туб-тубидаги истагини ўртоқлашаётганди у.
“Нега Азиз ака бошқача? Нима учун барча йигитлардан ажралиб туради? Баъзан уни жуда яхши биладигандекман. Айрим пайтлар эса, жуда сирли туюлади. Нимасидир ўзига тортади, мени...”
Яна у ҳақда ўйлай бошладим. Не ажабки, унинг хаёли менга жондан азиз мактубларимни унут қилаётганди. Ўзимни хиёнаткордек ҳис қилдим. Меҳмонхонадан чиқдим-у, кийимларим турадиган уй томон йўл олдим. Худди ҳозир хатлардан бирини ўқисам, Азиз акага муносабатим ўзгариб қоладигандек эди. Номалар энди мени илгариги каби ўзига тортмаса-да, бирига кўз югуртирдим. Бироқ, бу хат…
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон! Бугун сизга юзта мактуб ёзсам ҳам юрагимдаги дардим аримайди. Чунки бу дард эски. Юрагимда иллат боғлаб ётган мана шу ғамим кеча қайта тирналди, очилди. Ундан чиқаётган изтироб бутун вужудимни исканжага оляпти. Бардошим етмаяпти, уни енгишга. Чидай олмаяпман, ойи…
Кеча бизга озиқ-овқат ташлаб кетиш учун йўлга чиққан вертолёт ҳеч бир тўсиқ ва хатарсиз етиб келди. Бизга аталган қутиларни ташлаб, ортга қайтди ҳам. Ўшандаги қувончимизни кўрсангиз эди.
“Уч, тезроқ уч! Тезроқ бу ердан узоқлаш, кет!” ирғишлагудек бўлиб, ўзимизча вертолётга гапирардик.
“Беадад шукр, эсон-омон келиб-кетди”, хурсандчилигини яшира олмади командиримиз ҳам.
Бу сўзлар ўша пайтда ҳар биримизнинг кўнглимиздан ўтгани аниқ. Афсус, минг афсус жуда эрта севинган эканмиз. Гранатомётнинг “гум” этган овозидан барчамизнинг нафасимиз ичимизга тушди. Ҳаммаси кўз очиб юмгунча содир бўлди. Гумбурлаган товуш ва вертолётнинг ҳаводаги портлашидан дод солдим. Ҳамма нарса, тоғ, тошлар, дарахтлар, олов, сув, ёнимдаги аскарлар ҳамма-ҳаммаси қоришиб кетгандек эди. Бўлаётган воқеаларни идрок этиб улгурмасимдан ёнгинамга “тап” этиб қоп-қора нарса тушди. Карахт аҳволда унга қарадим: куйиб, эти ҳилвираб қолган қўлнинг тирсакдан пастки қисми…
“Вертолётдагилардан бирининг қўли... Таниш манзара... Қаерда кўрганман уни яна?..”
Мен ўтмиш ва бугуннинг орасида эси оғган телба сингари югуриб юрганга ўхшардим. Миямда уруш даҳшати, ўликлар, куйган қўл бўлаги, оловда ёнган опам воқеаси аралашиб, кўнглим бузилди.
👍26😢6❤2
65-ҚИСМ
МУАЛЛИФ: НАРГИЗА УСАНБОЕВА
Опам...
Унинг дардли ва ожиз овози қулоқларим остида жаранглади: “Куйиб қолдим, мен. Куйдим. Янги қурган уйимизга кел, тезроқ кел!”
Сўнг эски касали хуруж қилган хаста каби қалтироқ тутди мени. Яна хаёлан опамнинг ёнига югурдим. Ўшанда ўн олти ёшда эдим. Опам, оиламиздаги ягона қиз, икки акаси ва бир укаси бўлган мушфиқ опам эса йигирмага кирган, эндигина иккига қараб кетаётган қизалоқнинг онаси, катта оиланинг тўнғич келини эди. Бахтли эди, у.
Бу воқеани сира сизга айтмаганман ойи. Ҳеч кимга айтмаганман. У кутилмаганда қўнғироқ қилди: “Куйиб қолдим, мен. Куйдим. Янги қурган уйимизга кел, тезроқ кел!”
Уйдан қандай унинг иморатига етиб борганимни билмайман. Шўрлик опам илк бор ўзлари учун қурилган уйда, янги ҳаммомда чўмилмоқчи бўлган. Ҳали тўлиқ битмаган ҳаммомнинг газ қувурига уланган бурагичнинг носозлигини билмаган. Қувурнинг тепадаги катта, умумий очгичини очган-у, “аввал сув тўлдирай, кейин ёқаман”, деб чиққан. Билмаганки, пастдаги печга уланган бурагич яхши ишламаслигини… Опам идишларга сув тўлдиргунча ҳаммом газга тўлган ва опам гугурт чаққанда…
Мен борганимда ҳовли кимсасиз эди. Ким ҳам бўлсин, ахир. Чунки у ерларда энди уйлар қурилаётган бўлса. Опам эса устига чойшаб ёпганча қалт-қалт титраб, портлаган ҳаммомдан сал нарида ўтирарди.
“Қўрқма, мен куйганман, қўрқиб кетма!” деди у юзини беркитиб. Жон ҳолатда ёнига югуриб бордим. Қўрқмасликнинг иложи йўқ эди, ойи. Эслашнинг ўзи даҳшатли. Ўшанда қандай тоқат қилган эканман-а?!
Опамнинг бутун вужуди қоп-қора бўлиб куйган, эти ҳилвираб қолган, сочи, қошу киприкларидан асар ҳам қолмаган… Уни даст кўтардим. Қўлларимга чойшаб тагидаги терининг шилиниб, жойидан силжигани яққол сезилди ва опам аянчли ингради. Чойшабнинг очилиб қолган жойидан опамнинг сунъий матодан тикилган куйлаги куйиб, эриб, кўксига ёпишиб қолганини кўрдим. Юрагим зирқиради, жоним зирқиради, бутун танам зирқиради.
Дарвозага етмасимдан акам машинада етиб келди. Яхшиям хабар берган эканман. Шифохонага боргунимизча опам бир гапни тинмай такрорлади: “Совқотяпман, жуда совқотяпман…”
Ваҳоланки, кун иссиқ ва опамнинг бутун вужуди куйганди…
Буни сизга билдирмадик, ойи. Сиз шифохонага кўргани борганингизда опамга яхшилаб чойшаб ёпдик, рўмол ўратдик. Сизни қўрқмасин, куймасин, дедик. Аммо, барибир опам куйдириб кетди. Куну тун йиғлардингиз: “Болам, мендан олдин қора гўрларни, совуқ тупроқларни кўрган болам…”
Дардингизга малҳам бўлолмасдик, овутолмасдик. Ахир, оиламизнинг эрка, ёлғиз қизи бағримизни доғлаб, куйдириб кетганди.
Бу куюк олти ой ўтиб, бизни сиздан ҳам айирди…
Кўксим куйиб кетяпти, ойи. Кеча дардим янгиланди. Ҳамма-ҳаммаси кўз олдимда жонланди. Чидолмаяпман! Назаримда, кечадан буён ҳеч ким гапирмади, туз ҳам тотмади. Катта қурбонлик эвазига келган овқатлар кимнинг ҳам томоғидан ўтарди? Ҳамманинг дили вайрон.
Қачон тугайди, бу уруш, ойи?..
МАН. 23.09.2000”
* * *
Энг узун, энг дардли мактуб эди бу. Уни ҳар доим кўзларимда ёш билан ўқиганман. Мана шу иродаси, тоқати, сабри билан мени мафтун этгандир, бу йигит? Аммо ўн йил ҳамроҳим, дардкашим бўлган номалари энди мендан олислаб бораётгандек.
МУАЛЛИФ: НАРГИЗА УСАНБОЕВА
Опам...
Унинг дардли ва ожиз овози қулоқларим остида жаранглади: “Куйиб қолдим, мен. Куйдим. Янги қурган уйимизга кел, тезроқ кел!”
Сўнг эски касали хуруж қилган хаста каби қалтироқ тутди мени. Яна хаёлан опамнинг ёнига югурдим. Ўшанда ўн олти ёшда эдим. Опам, оиламиздаги ягона қиз, икки акаси ва бир укаси бўлган мушфиқ опам эса йигирмага кирган, эндигина иккига қараб кетаётган қизалоқнинг онаси, катта оиланинг тўнғич келини эди. Бахтли эди, у.
Бу воқеани сира сизга айтмаганман ойи. Ҳеч кимга айтмаганман. У кутилмаганда қўнғироқ қилди: “Куйиб қолдим, мен. Куйдим. Янги қурган уйимизга кел, тезроқ кел!”
Уйдан қандай унинг иморатига етиб борганимни билмайман. Шўрлик опам илк бор ўзлари учун қурилган уйда, янги ҳаммомда чўмилмоқчи бўлган. Ҳали тўлиқ битмаган ҳаммомнинг газ қувурига уланган бурагичнинг носозлигини билмаган. Қувурнинг тепадаги катта, умумий очгичини очган-у, “аввал сув тўлдирай, кейин ёқаман”, деб чиққан. Билмаганки, пастдаги печга уланган бурагич яхши ишламаслигини… Опам идишларга сув тўлдиргунча ҳаммом газга тўлган ва опам гугурт чаққанда…
Мен борганимда ҳовли кимсасиз эди. Ким ҳам бўлсин, ахир. Чунки у ерларда энди уйлар қурилаётган бўлса. Опам эса устига чойшаб ёпганча қалт-қалт титраб, портлаган ҳаммомдан сал нарида ўтирарди.
“Қўрқма, мен куйганман, қўрқиб кетма!” деди у юзини беркитиб. Жон ҳолатда ёнига югуриб бордим. Қўрқмасликнинг иложи йўқ эди, ойи. Эслашнинг ўзи даҳшатли. Ўшанда қандай тоқат қилган эканман-а?!
Опамнинг бутун вужуди қоп-қора бўлиб куйган, эти ҳилвираб қолган, сочи, қошу киприкларидан асар ҳам қолмаган… Уни даст кўтардим. Қўлларимга чойшаб тагидаги терининг шилиниб, жойидан силжигани яққол сезилди ва опам аянчли ингради. Чойшабнинг очилиб қолган жойидан опамнинг сунъий матодан тикилган куйлаги куйиб, эриб, кўксига ёпишиб қолганини кўрдим. Юрагим зирқиради, жоним зирқиради, бутун танам зирқиради.
Дарвозага етмасимдан акам машинада етиб келди. Яхшиям хабар берган эканман. Шифохонага боргунимизча опам бир гапни тинмай такрорлади: “Совқотяпман, жуда совқотяпман…”
Ваҳоланки, кун иссиқ ва опамнинг бутун вужуди куйганди…
Буни сизга билдирмадик, ойи. Сиз шифохонага кўргани борганингизда опамга яхшилаб чойшаб ёпдик, рўмол ўратдик. Сизни қўрқмасин, куймасин, дедик. Аммо, барибир опам куйдириб кетди. Куну тун йиғлардингиз: “Болам, мендан олдин қора гўрларни, совуқ тупроқларни кўрган болам…”
Дардингизга малҳам бўлолмасдик, овутолмасдик. Ахир, оиламизнинг эрка, ёлғиз қизи бағримизни доғлаб, куйдириб кетганди.
Бу куюк олти ой ўтиб, бизни сиздан ҳам айирди…
Кўксим куйиб кетяпти, ойи. Кеча дардим янгиланди. Ҳамма-ҳаммаси кўз олдимда жонланди. Чидолмаяпман! Назаримда, кечадан буён ҳеч ким гапирмади, туз ҳам тотмади. Катта қурбонлик эвазига келган овқатлар кимнинг ҳам томоғидан ўтарди? Ҳамманинг дили вайрон.
Қачон тугайди, бу уруш, ойи?..
МАН. 23.09.2000”
* * *
Энг узун, энг дардли мактуб эди бу. Уни ҳар доим кўзларимда ёш билан ўқиганман. Мана шу иродаси, тоқати, сабри билан мени мафтун этгандир, бу йигит? Аммо ўн йил ҳамроҳим, дардкашим бўлган номалари энди мендан олислаб бораётгандек.
👍27❤1