🧕 Muslimalar kundaligi
75-ҚИСМ Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА Ғалати ҳислар ичида қолдим. Бу не ҳол? “Тавба, бир пайтлар шу хат эгасини кўриш учун ҳамма нарсага тайёр эдим. Энди-чи? Уни кўриш, гаплашиш имкони бўлганида... Нега бу қадар номаларга бефарқ бўлиб қолдим. Аслида уларни…
Уялганимдан бошимни хам қилдим. Ер ёрилса эди, киришга тайёр эдим.
— Нималар қилиб қўйдим? Нега индамадинг? Нима учун севганим бошқа демадинг? — Азиз ака чин дилдан куйиниб гапирарди.
Аммо бу куюнчаклиги менинг қалбимни вайрон қилди: “Демак, менга шунчалар бефарқ! Нималар деяпман? Ахир унинг ўз оиласи бор. Шундай бўлгач...”
— Бир оғиз айтсанг бўларди-ку! Нега бўлмаса ўшанда Зарифга “мени эрга беришяпти”, деб йиғладинг? Эшитган ҳар қандай одам, севган йигитига дарди ҳол қиляпти, деб ўйларди.
— Мен бошқа нарсага йиғлаётгандим. Зариф телефон қилиб, “уйдагиларимиз боришмоқчи”, деди. Шу гапига жавоб бердим. Ота-онасининг келиб, овора бўлишини истамадим.
— Мен аҳмоқ бошқача тушунибман.
Ҳамон Азиз аканинг юзига қарай олмасдим. Йиғлагим келарди. Ўзимни зўрға босиб турардим.
— Моҳ, айбимни қандай бўлмасин, юваман. Зариф билан гаплашаман, ўша йигитни ҳам топиб бераман. Фақат... хафа бўлма! — у бу сўзларни шу қадар юмшоқлик билан айтдики, баттар кўнглим бузилди.
— Моҳ, — рўпарамга чўкаллаб олди Азиз ака. — Йиғлама, мен чидай олмайман. Ҳаммасини тўғирлайман! Ўзингни тутиб, менга ўша йигитнинг исм-шарифини, туғилган йилини айт. Мана бу қоғозга ёзамиз-у, ҳозироқ бошлиқ билан гаплашамиз. Ярим соатга бормай, топиб беришади. Қийин эмас. Ҳозир ҳамма маълумотлар компьютерда сақланади.
— Билмайман, исмини ҳам билмайман! — кўз ёшларимни тия олмай Азиз акага қарадим.
— Нима? — унинг кўзлари катта-катта бўлди. — Ҳазиллашяпсанми?
Мен ҳаммасини Азиз акага айтиб бермасам бўлмасди. Барибир у энди бу ишнинг тагига етмай қўймайди.
— Нималар қилиб қўйдим? Нега индамадинг? Нима учун севганим бошқа демадинг? — Азиз ака чин дилдан куйиниб гапирарди.
Аммо бу куюнчаклиги менинг қалбимни вайрон қилди: “Демак, менга шунчалар бефарқ! Нималар деяпман? Ахир унинг ўз оиласи бор. Шундай бўлгач...”
— Бир оғиз айтсанг бўларди-ку! Нега бўлмаса ўшанда Зарифга “мени эрга беришяпти”, деб йиғладинг? Эшитган ҳар қандай одам, севган йигитига дарди ҳол қиляпти, деб ўйларди.
— Мен бошқа нарсага йиғлаётгандим. Зариф телефон қилиб, “уйдагиларимиз боришмоқчи”, деди. Шу гапига жавоб бердим. Ота-онасининг келиб, овора бўлишини истамадим.
— Мен аҳмоқ бошқача тушунибман.
Ҳамон Азиз аканинг юзига қарай олмасдим. Йиғлагим келарди. Ўзимни зўрға босиб турардим.
— Моҳ, айбимни қандай бўлмасин, юваман. Зариф билан гаплашаман, ўша йигитни ҳам топиб бераман. Фақат... хафа бўлма! — у бу сўзларни шу қадар юмшоқлик билан айтдики, баттар кўнглим бузилди.
— Моҳ, — рўпарамга чўкаллаб олди Азиз ака. — Йиғлама, мен чидай олмайман. Ҳаммасини тўғирлайман! Ўзингни тутиб, менга ўша йигитнинг исм-шарифини, туғилган йилини айт. Мана бу қоғозга ёзамиз-у, ҳозироқ бошлиқ билан гаплашамиз. Ярим соатга бормай, топиб беришади. Қийин эмас. Ҳозир ҳамма маълумотлар компьютерда сақланади.
— Билмайман, исмини ҳам билмайман! — кўз ёшларимни тия олмай Азиз акага қарадим.
— Нима? — унинг кўзлари катта-катта бўлди. — Ҳазиллашяпсанми?
Мен ҳаммасини Азиз акага айтиб бермасам бўлмасди. Барибир у энди бу ишнинг тагига етмай қўймайди.
👍24❤1
78-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
— Ҳаммаси ижара уйда яшаётганимда бошланди. Бир йигитдан менга хат келарди. Бир йил тинимсиз мактуб олдим. Унинг кечинмаларини ўқий-ўқий боғланиб қолдим. На исмини биламан, на манзилини...
— Бирорта танишинг юборгандир?
— Йўқ, менинг унақа танишим йўқ.
— “Менга ёзарди”, деяпсан-ку! Таниганки, ёзган.
— Исмим бор эди, хатда. Аммо йигитни билмайман. Хатларидан кейин ўзи ҳам келар, дея уни кутдим.
— У номард келмади, де. Қизиқсан-а? Қаердаги хатни деб кўз ёш тўкиб юрибсан. Кимдир ҳазил қилганми, устингдан кулганми, бу ҳақда ўйлаб ҳам кўрмайсан.
— Улар қаердаги хатлар эмас! Кулмаган ҳам.
— Кулган! Мазах қилган. Ҳозир ҳам четдан томоша қилаётгандир?
Бу гаплардан негадир хўрлигим келди. Ростдан ҳам кимдир мени масхара қилган бўлса-я! Йўқ, бўлиши мумкин эмас. Ахир хатларининг ҳаммаси табиий ва самимий. Сохталикдан асар ҳам йўқ. Шундай дея, улардан бирини кўз олдимга келтирдим, мисраларини ичимда такрорладим.
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Юрагимда ҳам қувонч, ҳам қайғу ҳукмрон, ойи. Юракдан севинганимда, йўқотганларимиз эсимга тушади. Ғамга ботганимда, ғалабамиздан теримга сиғмай кетаман. Биз ғалаба қилдик. Ғанимни бўйсундирдик. Албатта, бу осон бўлгани йўқ. Ҳаммаси кутилмаганда бўлди. Бизнинг гуруҳ ҳали тайёргарлик жараёнида эди. Режамиз бўйича, ҳарбий қисмдагилар ғорга олд томондан ҳужум қилиб, жангариларни чиқишга мажбур қилиши, чиққанида, биз орқасидан зарба беришимиз лозим эди. Аммо ҳаммаси ўзгача тус олди. Ҳали бизникилар ҳужумга ўтмасдан туриб, улар тўсатдан ғордан чиқишибди. Ўз ихтиёрлари билан. Биз эса бундан бехабар эдик. Уларнинг маккорлигини кўрингки, қўлларидаги тутқунларни жонли девор қилиб, уларнинг панасида, орқасидан юриб борибди. Менимча, асирлардан гаров ўрнида фойдаланиб, шарт қўйишмоқчи бўлишган. Қисмдагилар ҳам албатта дарров зарур чораларни кўришган. Бироқ, асирга тушган, айни дамда душман учун ҳимоя воситаси бўлган чўпонлар, аскарлар ва оддий одамларга қарата бирор чора қўллаб бўлмасди. Бизнинг гуруҳ эса жим қараб турмади. Ўша ондаёқ иккига бўлиндик. Ярмимиз ғорга, қолганлар ҳарбий қисмга қараб кетаётган душманнинг ортидан тушдик. Мен ғорга ҳужум қиладиганлар қаторида эдим. Пусиб бориб, ғорга кирдик. Кутилмаган ташрифимиз уларни доғда қолдирди. Анчага чўзилган отишмадан сўнг, уч аёл, икки эркакни қўлга олдик. Шукрки, бизлардан қурбонлар бўлмади. Ғанимнинг эса анча-мунчаси ер тишлади.
Ғордаги қурол-аслаҳа, замонавий асбоб-ускуналарни кўриб оғзимиз очилиб қолди. Қайси пайтда, қандай қилиб уларни бу ерга олиб келиб жойлаштиришди экан? Наҳот, буни ҳеч ким пайқамаган? Албатта, бунда аёлларнинг қўли борлиги, ҳийла ишлатишгани аниқ.
Ҳамма нарсани йиғиштираётган вақтимизда хушхабар эшитдик. Биздан айрилиб кетган иккинчи гуруҳимиз террорчиларга орқадан зарба берибди. Асирларнинг барчаси қутқарилибди. Қурбонлар йўқ, яраланганларга эса зудлик билан ёрдам кўрсатилаётган эмиш. Хурсандчиликдан сакраб юбордик. Ўрозни кўргим келяпти, ойи. У ғорда йўқ эди. Демак, уни ҳам қалқон қилиб олиб кетишган. Энди эса, у озод, ўзимизникилар билан бирга. Унинг ҳам мени кўргиси келаётгандир?
Давоми пастда
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
— Ҳаммаси ижара уйда яшаётганимда бошланди. Бир йигитдан менга хат келарди. Бир йил тинимсиз мактуб олдим. Унинг кечинмаларини ўқий-ўқий боғланиб қолдим. На исмини биламан, на манзилини...
— Бирорта танишинг юборгандир?
— Йўқ, менинг унақа танишим йўқ.
— “Менга ёзарди”, деяпсан-ку! Таниганки, ёзган.
— Исмим бор эди, хатда. Аммо йигитни билмайман. Хатларидан кейин ўзи ҳам келар, дея уни кутдим.
— У номард келмади, де. Қизиқсан-а? Қаердаги хатни деб кўз ёш тўкиб юрибсан. Кимдир ҳазил қилганми, устингдан кулганми, бу ҳақда ўйлаб ҳам кўрмайсан.
— Улар қаердаги хатлар эмас! Кулмаган ҳам.
— Кулган! Мазах қилган. Ҳозир ҳам четдан томоша қилаётгандир?
Бу гаплардан негадир хўрлигим келди. Ростдан ҳам кимдир мени масхара қилган бўлса-я! Йўқ, бўлиши мумкин эмас. Ахир хатларининг ҳаммаси табиий ва самимий. Сохталикдан асар ҳам йўқ. Шундай дея, улардан бирини кўз олдимга келтирдим, мисраларини ичимда такрорладим.
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Юрагимда ҳам қувонч, ҳам қайғу ҳукмрон, ойи. Юракдан севинганимда, йўқотганларимиз эсимга тушади. Ғамга ботганимда, ғалабамиздан теримга сиғмай кетаман. Биз ғалаба қилдик. Ғанимни бўйсундирдик. Албатта, бу осон бўлгани йўқ. Ҳаммаси кутилмаганда бўлди. Бизнинг гуруҳ ҳали тайёргарлик жараёнида эди. Режамиз бўйича, ҳарбий қисмдагилар ғорга олд томондан ҳужум қилиб, жангариларни чиқишга мажбур қилиши, чиққанида, биз орқасидан зарба беришимиз лозим эди. Аммо ҳаммаси ўзгача тус олди. Ҳали бизникилар ҳужумга ўтмасдан туриб, улар тўсатдан ғордан чиқишибди. Ўз ихтиёрлари билан. Биз эса бундан бехабар эдик. Уларнинг маккорлигини кўрингки, қўлларидаги тутқунларни жонли девор қилиб, уларнинг панасида, орқасидан юриб борибди. Менимча, асирлардан гаров ўрнида фойдаланиб, шарт қўйишмоқчи бўлишган. Қисмдагилар ҳам албатта дарров зарур чораларни кўришган. Бироқ, асирга тушган, айни дамда душман учун ҳимоя воситаси бўлган чўпонлар, аскарлар ва оддий одамларга қарата бирор чора қўллаб бўлмасди. Бизнинг гуруҳ эса жим қараб турмади. Ўша ондаёқ иккига бўлиндик. Ярмимиз ғорга, қолганлар ҳарбий қисмга қараб кетаётган душманнинг ортидан тушдик. Мен ғорга ҳужум қиладиганлар қаторида эдим. Пусиб бориб, ғорга кирдик. Кутилмаган ташрифимиз уларни доғда қолдирди. Анчага чўзилган отишмадан сўнг, уч аёл, икки эркакни қўлга олдик. Шукрки, бизлардан қурбонлар бўлмади. Ғанимнинг эса анча-мунчаси ер тишлади.
Ғордаги қурол-аслаҳа, замонавий асбоб-ускуналарни кўриб оғзимиз очилиб қолди. Қайси пайтда, қандай қилиб уларни бу ерга олиб келиб жойлаштиришди экан? Наҳот, буни ҳеч ким пайқамаган? Албатта, бунда аёлларнинг қўли борлиги, ҳийла ишлатишгани аниқ.
Ҳамма нарсани йиғиштираётган вақтимизда хушхабар эшитдик. Биздан айрилиб кетган иккинчи гуруҳимиз террорчиларга орқадан зарба берибди. Асирларнинг барчаси қутқарилибди. Қурбонлар йўқ, яраланганларга эса зудлик билан ёрдам кўрсатилаётган эмиш. Хурсандчиликдан сакраб юбордик. Ўрозни кўргим келяпти, ойи. У ғорда йўқ эди. Демак, уни ҳам қалқон қилиб олиб кетишган. Энди эса, у озод, ўзимизникилар билан бирга. Унинг ҳам мени кўргиси келаётгандир?
Давоми пастда
👍29❤1
79-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Юрагим қинидан чиққудек. Ахир анчадан буён кулмай, қувонмай қўйгандик. Шу қадар бахтиёрмизки...
МАН. ... 2000 йил.”
* * *
Энди айтинг-чи, шу хатни сохта, ёлғон деб бўладими? Унга ишонмасликнинг иложи борми? Ахир ким мен билан шунақа ҳазил қилиши мумкин? Улар қўлимга келиб туша бошлаганида эндигина ўн беш ёшдан ошган, лицей ўқувчиси эдим. Шу ёшимда ким мен билан бунақа ҳазиллашади? Мен бу мактубларга ўша пайтда ҳам жиддий қараганман ва ҳамон шундай. Балки, жуда ёш бўлганим учун ҳам улар мени мафтун қилган, хаёлимни ўғирлагандир? Нима бўлганда ҳам уларда бир йигит тақдири, муҳаббати, армони, дардлари мужассам. Мендан бошқа қиз бўлганида ҳам унга бефарқ бўла олмасди.
Жимиб қолганимни Азиз ака тан олиш деб ўйлади шекилли, ўрнидан қўзғалди:
— Сени ўйинчоқ қилган одам, бунақа азоб чекишингга, излашингга арзимайди. Ундан минг марта Зариф яхши! Тур, уйга кетамиз.
Мен унга қовоқ осиб, ёмон қарадим.
— Ҳмм, — жилмайди Азиз ака. Кейин пичинг қилишга ўтди: — Гапим ёқмади, шекилли. Тавба, қизларга ҳайрон қоламан. Орқасидан йиллар давомида соядек эргашган йигитга парво қилмайди-ю, қаердаги, умрида кўрмаган, исмини ҳам билмайдиган битта густохни деб куйиб юради!
Мен баттар қовоқ осдим.
— Кетдик, Чақиртикан! — кулди у. — “Исмингни ҳам билмайман-у, севаман!” деганида шоир нақадар ҳақ эканлигини билганмикан?
— Бас! — дедим жаҳл билан. — Устимдан кулаётган — сиз, у йигит эмас!
— Ў-ҳў, ёнларини оляпсизми? — дея бирдан жиддийлашди: — Ҳазил, Моҳ. Кўнглингни кўтаргим келяпти. Кетдик, уйга. Агар изланг, десанг, топиб беришга ҳаракат қиламан. Бирорта конвертини олиб келмадингми? Устига ёзилган манзилдан билса бўлар?
— Олиб юриш ноқулай бўлгани учун конвертларни ташлаб юборганман.
— Чаққоной! Ҳайронман, қандай қидириш мумкин? Хатлардан бирортаси ёнингдами?
— Йўқ, — дедим атай. Шундоқ ҳам Азиз ака керагидан ортиқ сирларимни билиб олди.
— Ие, жуда қизиқ экансан-ку! Сен ростдан уни қидиришга келдингми, ўзи?
— Сизни кўргани келдим! — кесатдим мен ҳам. Аммо сўзларим чин эди.
— Раҳмат! Мени ҳам кўргиси келадиганлар борлигидан бошим кўкка етди, — қуруқ қўймади у киши ҳам.
Мен эса жим эргашдим.
— Бугун чарчадинг. Йўл юришнинг ўзи бўладими? Эртага қидирамиз. Айтайми, қандай қилиб? Ўша сен ижарада турган уйга борамиз. Аввал ким яшаганини суриштирамиз.
— Суриштирганман, уни. Уйни сотиб олган аёл, “маклер” орқали олганман. Уйнинг эгасини бир марта кўрганман. Ёши катта эркак, армияга борадиган ўғли борга ўхшамайди”, деганди.
— Унинг сен билан архивма-архив юргиси келмаган. Ўзим топиб бераман, сенга.
Гоҳ тортишиб, гоҳ дардлашиб Азиз акаларнинг уйига келганимизни ҳам сезмай қолдим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Юрагим қинидан чиққудек. Ахир анчадан буён кулмай, қувонмай қўйгандик. Шу қадар бахтиёрмизки...
МАН. ... 2000 йил.”
* * *
Энди айтинг-чи, шу хатни сохта, ёлғон деб бўладими? Унга ишонмасликнинг иложи борми? Ахир ким мен билан шунақа ҳазил қилиши мумкин? Улар қўлимга келиб туша бошлаганида эндигина ўн беш ёшдан ошган, лицей ўқувчиси эдим. Шу ёшимда ким мен билан бунақа ҳазиллашади? Мен бу мактубларга ўша пайтда ҳам жиддий қараганман ва ҳамон шундай. Балки, жуда ёш бўлганим учун ҳам улар мени мафтун қилган, хаёлимни ўғирлагандир? Нима бўлганда ҳам уларда бир йигит тақдири, муҳаббати, армони, дардлари мужассам. Мендан бошқа қиз бўлганида ҳам унга бефарқ бўла олмасди.
Жимиб қолганимни Азиз ака тан олиш деб ўйлади шекилли, ўрнидан қўзғалди:
— Сени ўйинчоқ қилган одам, бунақа азоб чекишингга, излашингга арзимайди. Ундан минг марта Зариф яхши! Тур, уйга кетамиз.
Мен унга қовоқ осиб, ёмон қарадим.
— Ҳмм, — жилмайди Азиз ака. Кейин пичинг қилишга ўтди: — Гапим ёқмади, шекилли. Тавба, қизларга ҳайрон қоламан. Орқасидан йиллар давомида соядек эргашган йигитга парво қилмайди-ю, қаердаги, умрида кўрмаган, исмини ҳам билмайдиган битта густохни деб куйиб юради!
Мен баттар қовоқ осдим.
— Кетдик, Чақиртикан! — кулди у. — “Исмингни ҳам билмайман-у, севаман!” деганида шоир нақадар ҳақ эканлигини билганмикан?
— Бас! — дедим жаҳл билан. — Устимдан кулаётган — сиз, у йигит эмас!
— Ў-ҳў, ёнларини оляпсизми? — дея бирдан жиддийлашди: — Ҳазил, Моҳ. Кўнглингни кўтаргим келяпти. Кетдик, уйга. Агар изланг, десанг, топиб беришга ҳаракат қиламан. Бирорта конвертини олиб келмадингми? Устига ёзилган манзилдан билса бўлар?
— Олиб юриш ноқулай бўлгани учун конвертларни ташлаб юборганман.
— Чаққоной! Ҳайронман, қандай қидириш мумкин? Хатлардан бирортаси ёнингдами?
— Йўқ, — дедим атай. Шундоқ ҳам Азиз ака керагидан ортиқ сирларимни билиб олди.
— Ие, жуда қизиқ экансан-ку! Сен ростдан уни қидиришга келдингми, ўзи?
— Сизни кўргани келдим! — кесатдим мен ҳам. Аммо сўзларим чин эди.
— Раҳмат! Мени ҳам кўргиси келадиганлар борлигидан бошим кўкка етди, — қуруқ қўймади у киши ҳам.
Мен эса жим эргашдим.
— Бугун чарчадинг. Йўл юришнинг ўзи бўладими? Эртага қидирамиз. Айтайми, қандай қилиб? Ўша сен ижарада турган уйга борамиз. Аввал ким яшаганини суриштирамиз.
— Суриштирганман, уни. Уйни сотиб олган аёл, “маклер” орқали олганман. Уйнинг эгасини бир марта кўрганман. Ёши катта эркак, армияга борадиган ўғли борга ўхшамайди”, деганди.
— Унинг сен билан архивма-архив юргиси келмаган. Ўзим топиб бераман, сенга.
Гоҳ тортишиб, гоҳ дардлашиб Азиз акаларнинг уйига келганимизни ҳам сезмай қолдим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍40💔2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Оғриқларим сезмайди ҳеч ким,
Йиқилганман — тиззаларим қон.
Лек кичкина бир хато қилсам,
Ҳамма билиб қолар ўшал он 💔
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Йиқилганман — тиззаларим қон.
Лек кичкина бир хато қилсам,
Ҳамма билиб қолар ўшал он 💔
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3😢2💔1
Хайрли тун қадрдоним...🌙
Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз...
Эзгуликни қалбингизга жо қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз бесамар бўлмасин...
Сизларни Аллоҳ учун яхши кўрамиз!
Тунингиз осуда бўлсин...
🌜🌜🌜🌜🌜🌜
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз...
Эзгуликни қалбингизга жо қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз бесамар бўлмасин...
Сизларни Аллоҳ учун яхши кўрамиз!
Тунингиз осуда бўлсин...
🌜🌜🌜🌜🌜🌜
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ🌺
ВА РАҲМАТУЛЛОҲИ
🌼ВА БАРАКАТУҲУ🌼
Бугун 16- Октябрь.
Чоршанба, 🌸💐
Инсоннинг ҳар қаерда ризқи бор.
Ризқ Ўзидан.
Бугун ҳам аслида ризқ.
Бугун билан қўшиб бериладиган ҳар ким ва ҳар нарса ҳам ризқ...
🇺🇿
Ризқимиз яхшиликларга, яхши инсонлар даврасига, яхши ниятлар билан ёзилган дастурхонларга қўшилиб юраверсин!
🌷
Хайрли тонг, азизлар!
Муродбаҳш Чоршанба кунингизни файзли, барокатли, хурсандчиликка тўла бўлсин
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ВА РАҲМАТУЛЛОҲИ
🌼ВА БАРАКАТУҲУ🌼
Бугун 16- Октябрь.
Чоршанба, 🌸💐
Инсоннинг ҳар қаерда ризқи бор.
Ризқ Ўзидан.
Бугун ҳам аслида ризқ.
Бугун билан қўшиб бериладиган ҳар ким ва ҳар нарса ҳам ризқ...
🇺🇿
Ризқимиз яхшиликларга, яхши инсонлар даврасига, яхши ниятлар билан ёзилган дастурхонларга қўшилиб юраверсин!
🌷
Хайрли тонг, азизлар!
Муродбаҳш Чоршанба кунингизни файзли, барокатли, хурсандчиликка тўла бўлсин
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Zuho namozi haqida nimalarni bilasiz?
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5🔥2🥰2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Mukammal ona yo’q.
Men ham mukammal ona emasman.
Qancha mukammal bo’lishga harakat qilsam, yanada ko’proq xatolarga yo’l qo’yaman.
Qizlarning taqdiri onalarinikiga o’xshab ketarkan.
Balki, shu sababli onalar qizlariga koʼp nasihat qiladilar..
Fidokor bo’l!
Lekin o’zinga xiyonat qilma.
Boshqalarni baxtli qil!
Ammo o’zingni unutma, qizim...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#instagram#instagramreels#motherhood#relationships#motivation#daughter#family#familyfirst#happiness#purelove
Men ham mukammal ona emasman.
Qancha mukammal bo’lishga harakat qilsam, yanada ko’proq xatolarga yo’l qo’yaman.
Qizlarning taqdiri onalarinikiga o’xshab ketarkan.
Balki, shu sababli onalar qizlariga koʼp nasihat qiladilar..
Fidokor bo’l!
Lekin o’zinga xiyonat qilma.
Boshqalarni baxtli qil!
Ammo o’zingni unutma, qizim...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#instagram#instagramreels#motherhood#relationships#motivation#daughter#family#familyfirst#happiness#purelove
👍8😢3
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Эҳ аёллар, нечун бундайсиз,
Ярақлаган офтоб, кундайсиз,
Хафа бўлса... қора тундайсиз,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Жонларингиз бунчалар арзон,
Ростдан балки 40 тамикан жон,
Жонингизга бу жоним қурбон,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Фарзандим деб куйиб яшайсиз,
Бунча ғамхўр офтобдайинсиз,
Бегингизга Моҳитобдайинсиз
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Гўзалликни ой сиздан олмиш,
Малоҳатли, кирсада олтмиш,
Сизни кўриб ой, қуёш ботмиш,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Гул берсалар, гулларга қиёс,
Гўзалликка гўзал юзлар мос,
Ўзи гулсиз, мақтовларга ҳос,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Бу дунёга ҳали кераксиз,
Фарзандларга тоғсиз,тиргаксиз.
Касал бўлманг, бўлманг кераксиз,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Эҳ аёллар, гўзалим,гулим,,
Кўнглингиз ҳеч бўлмасин ярим,
40 жон бор деб алдасалар ким,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️❤️❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤️
Эҳ аёллар, нечун бундайсиз,
Ярақлаган офтоб, кундайсиз,
Хафа бўлса... қора тундайсиз,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Жонларингиз бунчалар арзон,
Ростдан балки 40 тамикан жон,
Жонингизга бу жоним қурбон,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Фарзандим деб куйиб яшайсиз,
Бунча ғамхўр офтобдайинсиз,
Бегингизга Моҳитобдайинсиз
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Гўзалликни ой сиздан олмиш,
Малоҳатли, кирсада олтмиш,
Сизни кўриб ой, қуёш ботмиш,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Гул берсалар, гулларга қиёс,
Гўзалликка гўзал юзлар мос,
Ўзи гулсиз, мақтовларга ҳос,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Бу дунёга ҳали кераксиз,
Фарзандларга тоғсиз,тиргаксиз.
Касал бўлманг, бўлманг кераксиз,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️
Эҳ аёллар, гўзалим,гулим,,
Кўнглингиз ҳеч бўлмасин ярим,
40 жон бор деб алдасалар ким,
Ўзингизни эҳтиёт қилинг!
❤️❤️❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍13❤2👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Shu bolajonlar oldida man ham oʻzimni aybdordek sezaman...💔
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢9👍3🥰2🔥1
80-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Кўп қаватли уйнинг биринчи қаватида тураркан. Эшикни ўн икки ёшлардаги ширингина қизалоқ очди.
— Менинг асалим, қалай? — унинг пешанасидан ўпиб қўйди Азиз ака.
“Қизи бўлса, керак”, деб ўйладим.
— Мунча қолиб кетдинг? Отанг сени сўрай-сўрай ўзи бозорга кетди, — деди мен билан кўришиб бўлгач, қирқ беш ёшлар атрофидаги аёл. Тўладан келган, икки юзи қип-қизил бу хотинда Азиз акага ўхшаш бирор жиҳатни кўрмадим.
— Ҳозир телефонлашиб бориб келаман, — деди Азиз ака.
— Бормасанг ҳам бўлар. Келиб қолади, ўзи. Овқат еб, ишингга боравер, — деди аёл мени дастурхонга таклиф қиларкан. Сўнг изоҳ берди: — Азиз кенжамиз. Бу ширин қиз эса неварамиз — Шодиёна.
“Демак, Азиз ака отасига тортган”, дедим аёлга яна бир бор разм солар эканман.
— Мен эртага соат тўққизларда келиб, сени олиб кетаман, хўп, — деди шошиб чиқиб кетаётган Азиз ака менга. — Яхши дам олингизлар.
— Овқат пишди, Азиз. Еб кет!
— Шошиб турибман...
Шу билан ростдан ҳам Азиз акани бошқа кўрмадим. Сал ўтмай кириб келган, сочлари оппоқ, ёши анча улуғ кўринадиган эркакни бир қарашдаёқ Азиз акага ўхшатдим.
“Онасига умуман ўхшамабди! Отаси анча кекса кўринаркан. Аёл киши пардоз-андоз билан ҳам ёш кўринади-да!” Ўзимча таҳмин қилдим.
Кечаси Шодиёна билан бир хонада ётдик. У менга синфдошлари, мактаби, дугоналари ҳақида гапириб берди. Яна у Азиз аканинг опасининг қизи эканлигини ҳам айтди.
Яна ўйга толдим: “Азиз ака мени ота-онасининг уйига олиб келди. Ўз уйига олиб боришни истамади. Лекин уларникига борсам, ўзим ҳам ноқулай бўлардим. У кишига ҳам хотинининг ёнига бир қизни етаклаб бориш эриш туюлгандир? Лекин нима қилса ҳам тўғри қилди. Жуда мулоҳазали ва фаросатли йигит. Бироқ нега ота-онасини ташлаб қўйган? Кенжа фарзанд экан, шу ерда яшаса ҳам бўларди. Балки хотини чиқиша олмагандир, онаси билан...”
Бирдан миямга эртага бўладиган қидирувимиз келди. Юрагимни ноаниқ ҳис чулғади. Наҳот, эртага у йигитни кўраман? Қанақа экан-а? У тирик! Чунки охирги мактуби шундан дарак берарди. Ўша номани эсладим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ассалому алайкум, ойижон! Сизга хат ёзмаганимга ҳам анча вақт бўлди. Чунки ўзимдан ортмай қолдим. Энди мен ҳам “дембл”ман. Аммо, илгаригидек ўзимдан кейин келганларга азоб бераётганим йўқ. У бўлмағур “анъана”лар уруш билан қоришиб, йўқолиб кетди. Биз ака-укалар каби қадрдонмиз. Хушёрликни унутмай, фақат хизматни ўйлаймиз.
Айтганча, Ўроз билан биргаман. У соғ-омон. Тўғри, асирликда ўнг қўлининг кўрсатгич бармоғидан айиришган. Сўроқларига жавоб бермагани учун шундай жазолашибди. Лекин у бундан хафа эмас. Қайтанга жуда хурсанд. Ҳар гапининг бирида “Асир тушганимдан ҳам, бармоғимдан айрилганимга ҳам хафа эмасман. Шу баҳона ўзимни, иродамни синаб олдим ва синовдан аъло даражада ўтдим”, дейди керилиб.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Кўп қаватли уйнинг биринчи қаватида тураркан. Эшикни ўн икки ёшлардаги ширингина қизалоқ очди.
— Менинг асалим, қалай? — унинг пешанасидан ўпиб қўйди Азиз ака.
“Қизи бўлса, керак”, деб ўйладим.
— Мунча қолиб кетдинг? Отанг сени сўрай-сўрай ўзи бозорга кетди, — деди мен билан кўришиб бўлгач, қирқ беш ёшлар атрофидаги аёл. Тўладан келган, икки юзи қип-қизил бу хотинда Азиз акага ўхшаш бирор жиҳатни кўрмадим.
— Ҳозир телефонлашиб бориб келаман, — деди Азиз ака.
— Бормасанг ҳам бўлар. Келиб қолади, ўзи. Овқат еб, ишингга боравер, — деди аёл мени дастурхонга таклиф қиларкан. Сўнг изоҳ берди: — Азиз кенжамиз. Бу ширин қиз эса неварамиз — Шодиёна.
“Демак, Азиз ака отасига тортган”, дедим аёлга яна бир бор разм солар эканман.
— Мен эртага соат тўққизларда келиб, сени олиб кетаман, хўп, — деди шошиб чиқиб кетаётган Азиз ака менга. — Яхши дам олингизлар.
— Овқат пишди, Азиз. Еб кет!
— Шошиб турибман...
Шу билан ростдан ҳам Азиз акани бошқа кўрмадим. Сал ўтмай кириб келган, сочлари оппоқ, ёши анча улуғ кўринадиган эркакни бир қарашдаёқ Азиз акага ўхшатдим.
“Онасига умуман ўхшамабди! Отаси анча кекса кўринаркан. Аёл киши пардоз-андоз билан ҳам ёш кўринади-да!” Ўзимча таҳмин қилдим.
Кечаси Шодиёна билан бир хонада ётдик. У менга синфдошлари, мактаби, дугоналари ҳақида гапириб берди. Яна у Азиз аканинг опасининг қизи эканлигини ҳам айтди.
Яна ўйга толдим: “Азиз ака мени ота-онасининг уйига олиб келди. Ўз уйига олиб боришни истамади. Лекин уларникига борсам, ўзим ҳам ноқулай бўлардим. У кишига ҳам хотинининг ёнига бир қизни етаклаб бориш эриш туюлгандир? Лекин нима қилса ҳам тўғри қилди. Жуда мулоҳазали ва фаросатли йигит. Бироқ нега ота-онасини ташлаб қўйган? Кенжа фарзанд экан, шу ерда яшаса ҳам бўларди. Балки хотини чиқиша олмагандир, онаси билан...”
Бирдан миямга эртага бўладиган қидирувимиз келди. Юрагимни ноаниқ ҳис чулғади. Наҳот, эртага у йигитни кўраман? Қанақа экан-а? У тирик! Чунки охирги мактуби шундан дарак берарди. Ўша номани эсладим...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ассалому алайкум, ойижон! Сизга хат ёзмаганимга ҳам анча вақт бўлди. Чунки ўзимдан ортмай қолдим. Энди мен ҳам “дембл”ман. Аммо, илгаригидек ўзимдан кейин келганларга азоб бераётганим йўқ. У бўлмағур “анъана”лар уруш билан қоришиб, йўқолиб кетди. Биз ака-укалар каби қадрдонмиз. Хушёрликни унутмай, фақат хизматни ўйлаймиз.
Айтганча, Ўроз билан биргаман. У соғ-омон. Тўғри, асирликда ўнг қўлининг кўрсатгич бармоғидан айиришган. Сўроқларига жавоб бермагани учун шундай жазолашибди. Лекин у бундан хафа эмас. Қайтанга жуда хурсанд. Ҳар гапининг бирида “Асир тушганимдан ҳам, бармоғимдан айрилганимга ҳам хафа эмасман. Шу баҳона ўзимни, иродамни синаб олдим ва синовдан аъло даражада ўтдим”, дейди керилиб.
👍20😭7
81-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Шундай дамларда унга ҳавасим келади. Ростдан ҳам у манонатли ва жасур йигит. Шунга яраша мукофотланди ҳам. Аммо биз ҳам халқимизнинг, юртбошимизнинг эътиборидан четда қолмадик. Қилган хизматларимизга яраша бизни ҳам мукофотлашди. Биз учун эса энг олий мукофот бу — тинчлик ва омонлик. Мана шу икки неъматни сақлаш учун қайта-қайта ўлимга боришга тайёрмиз! Зеро, Ватанни мардлар қўриқлайди! Мен шу тупроқни ҳимоя қилаётганимдан фахрланаман, ойи!
МАН. 2 декабр. 2000 йил
* * *
Қачон уйқуга кетганимни билмайман. Уйғонганимда ҳали тонг ёришмаганди. Эрта турганим учунми, соатнинг тўққиз бўлиши жуда қийин кечди. Азиз ака эса соат тўққиз бўлганида ҳам келмади. Кутиб, зерикдим.
— Шодиёна, расмларингни олиб кел! — дедим охири.
Кўзлари маюс боқадиган, озғин, аммо жуда ёқимтой бу қизалоқ билан апоқ-чапоқ бўлиб қолдик.
— Мана буни боғчада тушганман. Бунисини, иккинчи синфлигимда. Мана бу қиз-чи, жуда ёмон. Ҳамма билан уришиб чиққан, — қизалоқ суратларга изоҳ беришга киришиб кетди.
Бир зумда унинг расмларини томоша қилиб тугатдик.
— Тоғамнинг суратларини кўрасизми? — деди у кўзлари чақнаб.
Мен бош ирғадим. У югуриб бошқа хонадан катта альбом кўтариб келди. Суратларга бир қарашдаёқ Азиз акага тегишли эканлигини билдим. Қизча бўлса ўзи билганча уларни таърифлай бошлади:
— Мана бу тоғамнинг яқин ўртоғи бўлган. Бу қиз-чи, нариги подъездда яшарди. Келин бўлиб кетган ҳозир. Бу расмни армияда тушган тоғам.
— Ие, бу қизнинг нега юзи қорага бўялган? — ҳайрон бўлдим Азиз аканинг мактаб чоғида тушган суратига боқиб.
Шодиёна эса оғзини бекитиб, сирли тарзда шивирлади:
— Бу-чи, тоғамнинг севган қизи. У бошқага тегиб кетган. Исми Моҳира!
— Ким юзига чизиб ташлади? Азиз аканинг хотиними? — беихтиёр кулдим.
— Э-э, тоғамнинг хотини йўқ. Ҳали уйланмаган.
— Нима? — қулоқларимга ишонмадим. — Унда Азиз ака кеча қаерга кетди? Уйига кетмадими?
— Цехга кетди. Кўпинча цехда ишлаб, қолиб кетади.
Юрагим қинидан чиққудек ура бошлади. Етти ухлаб тушимга кирмаган гапни эшитганим учун ҳаяжонга тушдим. Лекин ишонмаётгандим. Аниқлаштириш учун Шодиёнани яна саволга тутдим:
— Бизникида телефонда “Нур, болаларга қара”, деди-ку! У хотини эмасми?
Шодиёна гапимдан қиқирлаб кула бошлади. Сўнг ўзини зўрға тутиб деди:
— У — Нуриддин ака. Тоғамнинг ёрдамчиси. Цехда ишлайдиган болаларга бошлиқ.
Ҳамон ўзимга кела олмаётгандим.
“Азиз ака уйланмаган! Тавба, нега уни уйланган, деб ўйладим-а? Ўзи ҳам уйланмаганман, демади-да! Қизиқ, нега шу пайтгача уйланмади, экан? Севган қизи эрга тегиб кетгач, кўнглига ёқадигани чиқмадимикан?”
— Шодиёна, дўконга чиқиб кел, қизим, — ошхона томондан деди Азиз аканинг онаси.
— Хўп, буви, — дея Шодиёна ёнимдан қўзғалди. Мен эса суратларга еб қўйгудек тикила бошладим. Худди улар ниманидир сўзлайдигандек, юрагим жуда тез урарди.
Давоми пастда
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Шундай дамларда унга ҳавасим келади. Ростдан ҳам у манонатли ва жасур йигит. Шунга яраша мукофотланди ҳам. Аммо биз ҳам халқимизнинг, юртбошимизнинг эътиборидан четда қолмадик. Қилган хизматларимизга яраша бизни ҳам мукофотлашди. Биз учун эса энг олий мукофот бу — тинчлик ва омонлик. Мана шу икки неъматни сақлаш учун қайта-қайта ўлимга боришга тайёрмиз! Зеро, Ватанни мардлар қўриқлайди! Мен шу тупроқни ҳимоя қилаётганимдан фахрланаман, ойи!
МАН. 2 декабр. 2000 йил
* * *
Қачон уйқуга кетганимни билмайман. Уйғонганимда ҳали тонг ёришмаганди. Эрта турганим учунми, соатнинг тўққиз бўлиши жуда қийин кечди. Азиз ака эса соат тўққиз бўлганида ҳам келмади. Кутиб, зерикдим.
— Шодиёна, расмларингни олиб кел! — дедим охири.
Кўзлари маюс боқадиган, озғин, аммо жуда ёқимтой бу қизалоқ билан апоқ-чапоқ бўлиб қолдик.
— Мана буни боғчада тушганман. Бунисини, иккинчи синфлигимда. Мана бу қиз-чи, жуда ёмон. Ҳамма билан уришиб чиққан, — қизалоқ суратларга изоҳ беришга киришиб кетди.
Бир зумда унинг расмларини томоша қилиб тугатдик.
— Тоғамнинг суратларини кўрасизми? — деди у кўзлари чақнаб.
Мен бош ирғадим. У югуриб бошқа хонадан катта альбом кўтариб келди. Суратларга бир қарашдаёқ Азиз акага тегишли эканлигини билдим. Қизча бўлса ўзи билганча уларни таърифлай бошлади:
— Мана бу тоғамнинг яқин ўртоғи бўлган. Бу қиз-чи, нариги подъездда яшарди. Келин бўлиб кетган ҳозир. Бу расмни армияда тушган тоғам.
— Ие, бу қизнинг нега юзи қорага бўялган? — ҳайрон бўлдим Азиз аканинг мактаб чоғида тушган суратига боқиб.
Шодиёна эса оғзини бекитиб, сирли тарзда шивирлади:
— Бу-чи, тоғамнинг севган қизи. У бошқага тегиб кетган. Исми Моҳира!
— Ким юзига чизиб ташлади? Азиз аканинг хотиними? — беихтиёр кулдим.
— Э-э, тоғамнинг хотини йўқ. Ҳали уйланмаган.
— Нима? — қулоқларимга ишонмадим. — Унда Азиз ака кеча қаерга кетди? Уйига кетмадими?
— Цехга кетди. Кўпинча цехда ишлаб, қолиб кетади.
Юрагим қинидан чиққудек ура бошлади. Етти ухлаб тушимга кирмаган гапни эшитганим учун ҳаяжонга тушдим. Лекин ишонмаётгандим. Аниқлаштириш учун Шодиёнани яна саволга тутдим:
— Бизникида телефонда “Нур, болаларга қара”, деди-ку! У хотини эмасми?
Шодиёна гапимдан қиқирлаб кула бошлади. Сўнг ўзини зўрға тутиб деди:
— У — Нуриддин ака. Тоғамнинг ёрдамчиси. Цехда ишлайдиган болаларга бошлиқ.
Ҳамон ўзимга кела олмаётгандим.
“Азиз ака уйланмаган! Тавба, нега уни уйланган, деб ўйладим-а? Ўзи ҳам уйланмаганман, демади-да! Қизиқ, нега шу пайтгача уйланмади, экан? Севган қизи эрга тегиб кетгач, кўнглига ёқадигани чиқмадимикан?”
— Шодиёна, дўконга чиқиб кел, қизим, — ошхона томондан деди Азиз аканинг онаси.
— Хўп, буви, — дея Шодиёна ёнимдан қўзғалди. Мен эса суратларга еб қўйгудек тикила бошладим. Худди улар ниманидир сўзлайдигандек, юрагим жуда тез урарди.
Давоми пастда
👍25😭1
82-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Мактаб давридаги суратлар тугаб, Азиз аканинг аскарлиги акс этган расмларни томоша қилишга ўтдим. Сурат кўплигидан, айримлари альбомга ёпиштирилмаганди. Қўлида автомат тутиб турган, ҳарбий кийимдаги Азиз акага маҳлиё бўлиб тикиларканман, беихтиёр суратнинг орқасини ўгирдим ва...
Бутун вужудимни титроқ босди. Дир-дир титраётган қўлимдан сурат тушиб кетай, деди. Кўзларимни катта-катта очиб, ёзувни қайта-қайта ўқидим: “МАН. 25 июл. 2000 йил”.
Бирдан мактубларнинг шу ердалиги эсимга тушиб, сумкамни ёнимга келтирдим. Хатни очиб, ундаги ва суратдаги ёзувни солиштирдим.
— Ё, Худо! Худойим... — овозим ҳам титраб чиқди. Шу қадар ҳаяжонланганимдан ёнимга келган кишини ҳам пайқамабман. Қарасам, тепамга карахт ҳолда Азиз ака мактубга тикилиб турарди.
— Суратга бу ёзувни ким ёзган? — дедим шоша-пиша.
— Хатни қаердан олдинг? — савол билан жавоб берди у киши.
— Сиз ёзганмисиз? — рўй берган воқеа қаршисида буткул лол эдим.
— Сен бизнинг эски уйимизда ижарада турганмисан? — Азиз ака ҳам ўзига келолмаётгани юзидан аён эди.
— Нега эски уйингизга хат ёздингиз?
— Хатларимни сен олганмидинг? — менда қанчалик савол туғилаётган бўлса, Азиз аканики унданда зиёда эди.
— Нима учун кейин хатларингиз учун бормадингиз?
— Шунча йил мени кутдингми?
Кўзларимга ёш қуйилди. Тақдир иши олдида шу қадар ожиз ва ҳайратда эдимки...
— Нега у уйга жўнатдингиз, хатларни?
— Уйнинг сотилганини билмасдим. Мен хизматга кетгач, отам уйни сотган. Хизмат тугагач, хатларимни ўзим оламан, деб ўйладим. Чунки у ерда ҳеч ким яшамасди. Аммо сотилганини билгач, бориб ҳам ўтирмадим.
— Нега “МАН” деб имзо чекардингиз?
— Мираҳмедов Азиз Нурмуҳаммедовичнинг бош ҳарфлари.
— Тавба, — дедим ўзимни тутолмай. Шу қадар ҳайрон эдимки, миямга ҳеч нарса келмаётганди.
— Мана, излаганингни топдинг! Хўш, у ўн йил кутганингга арзир эканми? — биринчи бўлиб ўзига келган Азиз ака меҳр билан боқди менга.
Миямда чақмоқ чаққандек, бир зумда ўзимга келганимни сезмай қолдим. Уятдан бошим эгилди. Сўнг вазиятдан чиқиш учун ролга кириб, унга ўзи айтган гапларни такрорладим:
— Булар — сохта хатлар. Кимдир менинг устимдан кулиб ёзган. Энди четдан туриб, мени томоша қиляпти.
— У ростдан ҳам четдан туриб роса сени кузатган. Кимнидир севишинг аён бўлгач, эътибор бермасликка, парво қилмасликка уринди. Лекин эплолмади. Юрагига гапи ўтмади. Агар ўзинг келмасанг, тақдирга тан бериб қолаверарди у, — кўзларини бир нуқтага тикиб деди Азиз ака. Кейин шивирлади: — Сени қачон севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Сени жонимдан ортиқ севаман, Моҳгул!
ТАМОМ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Мактаб давридаги суратлар тугаб, Азиз аканинг аскарлиги акс этган расмларни томоша қилишга ўтдим. Сурат кўплигидан, айримлари альбомга ёпиштирилмаганди. Қўлида автомат тутиб турган, ҳарбий кийимдаги Азиз акага маҳлиё бўлиб тикиларканман, беихтиёр суратнинг орқасини ўгирдим ва...
Бутун вужудимни титроқ босди. Дир-дир титраётган қўлимдан сурат тушиб кетай, деди. Кўзларимни катта-катта очиб, ёзувни қайта-қайта ўқидим: “МАН. 25 июл. 2000 йил”.
Бирдан мактубларнинг шу ердалиги эсимга тушиб, сумкамни ёнимга келтирдим. Хатни очиб, ундаги ва суратдаги ёзувни солиштирдим.
— Ё, Худо! Худойим... — овозим ҳам титраб чиқди. Шу қадар ҳаяжонланганимдан ёнимга келган кишини ҳам пайқамабман. Қарасам, тепамга карахт ҳолда Азиз ака мактубга тикилиб турарди.
— Суратга бу ёзувни ким ёзган? — дедим шоша-пиша.
— Хатни қаердан олдинг? — савол билан жавоб берди у киши.
— Сиз ёзганмисиз? — рўй берган воқеа қаршисида буткул лол эдим.
— Сен бизнинг эски уйимизда ижарада турганмисан? — Азиз ака ҳам ўзига келолмаётгани юзидан аён эди.
— Нега эски уйингизга хат ёздингиз?
— Хатларимни сен олганмидинг? — менда қанчалик савол туғилаётган бўлса, Азиз аканики унданда зиёда эди.
— Нима учун кейин хатларингиз учун бормадингиз?
— Шунча йил мени кутдингми?
Кўзларимга ёш қуйилди. Тақдир иши олдида шу қадар ожиз ва ҳайратда эдимки...
— Нега у уйга жўнатдингиз, хатларни?
— Уйнинг сотилганини билмасдим. Мен хизматга кетгач, отам уйни сотган. Хизмат тугагач, хатларимни ўзим оламан, деб ўйладим. Чунки у ерда ҳеч ким яшамасди. Аммо сотилганини билгач, бориб ҳам ўтирмадим.
— Нега “МАН” деб имзо чекардингиз?
— Мираҳмедов Азиз Нурмуҳаммедовичнинг бош ҳарфлари.
— Тавба, — дедим ўзимни тутолмай. Шу қадар ҳайрон эдимки, миямга ҳеч нарса келмаётганди.
— Мана, излаганингни топдинг! Хўш, у ўн йил кутганингга арзир эканми? — биринчи бўлиб ўзига келган Азиз ака меҳр билан боқди менга.
Миямда чақмоқ чаққандек, бир зумда ўзимга келганимни сезмай қолдим. Уятдан бошим эгилди. Сўнг вазиятдан чиқиш учун ролга кириб, унга ўзи айтган гапларни такрорладим:
— Булар — сохта хатлар. Кимдир менинг устимдан кулиб ёзган. Энди четдан туриб, мени томоша қиляпти.
— У ростдан ҳам четдан туриб роса сени кузатган. Кимнидир севишинг аён бўлгач, эътибор бермасликка, парво қилмасликка уринди. Лекин эплолмади. Юрагига гапи ўтмади. Агар ўзинг келмасанг, тақдирга тан бериб қолаверарди у, — кўзларини бир нуқтага тикиб деди Азиз ака. Кейин шивирлади: — Сени қачон севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Сени жонимдан ортиқ севаман, Моҳгул!
ТАМОМ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍53❤15🥰5🔥3👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🍁ХАЙРЛИ ТУН
ҚАДРДОНЛАРИМ
Бугунги кунимиз ҳам тарихга ёзилмоқда!
🍂✨Эрта тонгда яна бир бор дийдор кўришиш бахти барчамизга насиб қилсин.
💫Аллоҳга омонатсиз азиз инсоним!
🌛Энг ширин тушлар уйқунгизни безаги бўлсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ҚАДРДОНЛАРИМ
Бугунги кунимиз ҳам тарихга ёзилмоқда!
🍂✨Эрта тонгда яна бир бор дийдор кўришиш бахти барчамизга насиб қилсин.
💫Аллоҳга омонатсиз азиз инсоним!
🌛Энг ширин тушлар уйқунгизни безаги бўлсин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
Янги кун муборак!!!
Аллоҳ ҳар лаҳзангизга баракот берсин!
Ундан унумли фойдаланишгизни насиб этсин!
Доим солиҳлар, бахтиёрлар, омадлилар қаторида қилсин!
Кунингиз сермазмун файзли ва хайрли бўлсин! Амийн
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Янги кун муборак!!!
Аллоҳ ҳар лаҳзангизга баракот берсин!
Ундан унумли фойдаланишгизни насиб этсин!
Доим солиҳлар, бахтиёрлар, омадлилар қаторида қилсин!
Кунингиз сермазмун файзли ва хайрли бўлсин! Амийн
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум...🌸
🌤 Хайрли тонг! Пайшанба тонгги муборак бўлсин...🌞
🌼 Аллоҳимга шукр яна бир гўзал тонгни соғ омонликда ғойибона бўлсада дийдор кўришиб қарши олишлик бахтини насиб этди!
🌺 Аллоҳдан қалбингиз сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий бўлишини,
🌹 Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўраб қоламан!
🌸 Аллоҳ хар бир тонгни саодат ила қарши олишингизни насиб айласин🤲
💐Яхши кайфият сизни асло тарк этмасин!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌤 Хайрли тонг! Пайшанба тонгги муборак бўлсин...🌞
🌼 Аллоҳимга шукр яна бир гўзал тонгни соғ омонликда ғойибона бўлсада дийдор кўришиб қарши олишлик бахтини насиб этди!
🌺 Аллоҳдан қалбингиз сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий бўлишини,
🌹 Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўраб қоламан!
🌸 Аллоҳ хар бир тонгни саодат ила қарши олишингизни насиб айласин🤲
💐Яхши кайфият сизни асло тарк этмасин!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
Луқма
-Aзиз Одилович аварияга учраган беморни олиб келишди. Aҳволи оғир, жуда кўп қон йўқотган, тезроқ операцияга олмасак, беморни йўқотишимиз мумкин - дея навбатчи ҳамшира шошиб гапирганча.
- Бўлдие, саннама, бунча ваҳима қиласан, қон йўқотган бўлса барибир ўладида. Ундан кўра яқинларини чақир -керишганча буйруқ берди.
Ҳамшира ичида "очофат" дедию чиқиб кетди.
-Шавкатчик ўғлим, тез ишхонамга кел, овқат олиб кетасан.
Доктор гўшакни қўйишга улгурмади. Aфтидан бемор отаси бўлса керак, ҳонага мунғйибгина кириб келди.
-Aссалому алайкум доктор болам, чақиртирган экансан. Илтимос ўғлимга ёрдам бергин, уни асраб қолгин- зорланди қария.
- Aлбатта ота, ҳаракат қиламан, қўлимдан келганини қиламан. Операция қиламиз, лекин отам жуда узоқ давом этадиёв. Мен келинизга айтаман бирор овқат олиб келса кучли бўлиб, ишни бошлайман.
-Доктор, мен олиб келаман нима ҳоҳласанг, фақат боламни қутқарсанг бўлди- йиғлаганча отахон.
-Ҳўп ота қўймадизда, сиз келгунча мен ўғлингизни кўрикдан ўтказиб, керакли дориларни ёзиб тураман. Фақат ҳаялламанг отам, ҳар дақиқа ғанимат.
Отахон ёшига ярашмаган чаққонлик билан югурганча чиқиб кетди. Aзиз Одилович номига беморни кўрган бўлди. Отахон ҳаялламади. У олиб келган нарсаларни олдида, қўлига бир талай дорилар ёзилган қоғозни тутқазди. Навбатчи ҳамширага дорихона сотувчиси Диляни чақиришни буюриб ҳонасига кетди.
Aзиз Одилович ҳонасига кириб отахон олиб келган кабобдан бироз тотинди. Ичида "катта лаққа илинди қармоққа" дея кулиб қўйди. Отахон олиб келган дориларни Диля билан савдолашаётган маҳал яна ҳовлиққанча ҳамшира кириб келди.
-Aзиз Одилович яна авария бемор сизни- ҳамшира гапини тугатолмади.
- Кўрмаяпсанми, муҳим иш билан бандман, йўқол.
Ҳамшира "ҳалиги" деганча чиқиб кетди.
Орадан ярим соат вақт ўтмай ҳонага ҳотини Дилбар кириб келди. Ранги бир аҳволда тинмай "Шавкат" дерди.
- Эсини еган ҳотин нима ваҳима Шавкат қани.
- Aвария бўлибди, ярим соат аввал шу ерга олиб келишибди. Қани ўғлим, яхшими- телбага ўхшаб бақирарди Дилбар.
Aзиз Одилович "Aааа" дедию, қўлидаги пуллар сочилиб кетди.
© Иродахон Қосимова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
-Aзиз Одилович аварияга учраган беморни олиб келишди. Aҳволи оғир, жуда кўп қон йўқотган, тезроқ операцияга олмасак, беморни йўқотишимиз мумкин - дея навбатчи ҳамшира шошиб гапирганча.
- Бўлдие, саннама, бунча ваҳима қиласан, қон йўқотган бўлса барибир ўладида. Ундан кўра яқинларини чақир -керишганча буйруқ берди.
Ҳамшира ичида "очофат" дедию чиқиб кетди.
-Шавкатчик ўғлим, тез ишхонамга кел, овқат олиб кетасан.
Доктор гўшакни қўйишга улгурмади. Aфтидан бемор отаси бўлса керак, ҳонага мунғйибгина кириб келди.
-Aссалому алайкум доктор болам, чақиртирган экансан. Илтимос ўғлимга ёрдам бергин, уни асраб қолгин- зорланди қария.
- Aлбатта ота, ҳаракат қиламан, қўлимдан келганини қиламан. Операция қиламиз, лекин отам жуда узоқ давом этадиёв. Мен келинизга айтаман бирор овқат олиб келса кучли бўлиб, ишни бошлайман.
-Доктор, мен олиб келаман нима ҳоҳласанг, фақат боламни қутқарсанг бўлди- йиғлаганча отахон.
-Ҳўп ота қўймадизда, сиз келгунча мен ўғлингизни кўрикдан ўтказиб, керакли дориларни ёзиб тураман. Фақат ҳаялламанг отам, ҳар дақиқа ғанимат.
Отахон ёшига ярашмаган чаққонлик билан югурганча чиқиб кетди. Aзиз Одилович номига беморни кўрган бўлди. Отахон ҳаялламади. У олиб келган нарсаларни олдида, қўлига бир талай дорилар ёзилган қоғозни тутқазди. Навбатчи ҳамширага дорихона сотувчиси Диляни чақиришни буюриб ҳонасига кетди.
Aзиз Одилович ҳонасига кириб отахон олиб келган кабобдан бироз тотинди. Ичида "катта лаққа илинди қармоққа" дея кулиб қўйди. Отахон олиб келган дориларни Диля билан савдолашаётган маҳал яна ҳовлиққанча ҳамшира кириб келди.
-Aзиз Одилович яна авария бемор сизни- ҳамшира гапини тугатолмади.
- Кўрмаяпсанми, муҳим иш билан бандман, йўқол.
Ҳамшира "ҳалиги" деганча чиқиб кетди.
Орадан ярим соат вақт ўтмай ҳонага ҳотини Дилбар кириб келди. Ранги бир аҳволда тинмай "Шавкат" дерди.
- Эсини еган ҳотин нима ваҳима Шавкат қани.
- Aвария бўлибди, ярим соат аввал шу ерга олиб келишибди. Қани ўғлим, яхшими- телбага ўхшаб бақирарди Дилбар.
Aзиз Одилович "Aааа" дедию, қўлидаги пуллар сочилиб кетди.
© Иродахон Қосимова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍13😢4❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Bulochkani shu usulda tugsez nachinkasi oqib ketmidi!
150 gr margarin
200 gr sut
80 gr shakar
1 ta tuxum
0’5 ch,q shakar
2 osh, q drojji
600,700 gr un
Ustiga:tuxum sarig’i, sut
Nachinka: xoxishga qarab
160’ qizigan duxovkada o’rta olovda 40,45 daqiqa pishiramiz!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
150 gr margarin
200 gr sut
80 gr shakar
1 ta tuxum
0’5 ch,q shakar
2 osh, q drojji
600,700 gr un
Ustiga:tuxum sarig’i, sut
Nachinka: xoxishga qarab
160’ qizigan duxovkada o’rta olovda 40,45 daqiqa pishiramiz!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9
Yangi asar oʻqishga tayyormisiz?❤️
🔥22👍10❤5👏3🥰1