58-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Зўр чиқибди! Умид, сенга гап йўқ!
- Умид, машҳур бўлиб кетасан!
- Сени катта-катта клубларга чақиришади, кўришса... - орзуларга берила бошлашди йигитчалар.
- Агар томошабинларни кўпайтирсак, чет элда ҳам кўришади. Умид, халқаро клубларга чақириб қолишса-я! Ўшанда бизни унутиб юборма, ўртоқ!
- Бунинг ваъдасини олиб қолишимиз керак! Яна бизни танимай қолмасин!
- Танийди, менсимай кетмаса бўлгани...
- Бўлди! Ишлаш керак. Энди менинг телефонимга ташланглар, зўр қилиб монтаж қиламан, - деди Суннат уларни орзуларидан чалғитиб. - Сизлар эса каналимизга ном изланглар!
Ҳар бир йигит завқу шавқ ва катта қизиқиш ичида уй-уйига кетди. Айниқса Умиднинг қалбида ҳаяжон ва орзулар ҳам бор эди. У ўртоқларининг гапи таъсирида машҳурлик қандай бўлишини тасаввур қилиб кўраётганди. Шунданми, у йўлнинг нариги томонида, рўпарасида девонавор ҳолда машиналар қаршисига чиқиб келаётган онасини кўрмади...
Зум ўтмай машинанинг қаттиқ тормоз натижасида чийиллагани ва зарб кучидан эшитилган «гуп» деган товуш бутун оламни тутгандек бўлди. Барча қатори Умиднинг хаёллари ҳам чўчиган қушлар каби тарқаб кетди. У таққа тўхтаган машинанинг олд томонида ерда ётган аёлни одамларнинг аста-секин тўпланаётганини кўрди.
- Ўлди! Биттаси одам уриб, ўлдириб қўйди, - шивирлади Умид ўзига ўзи.
Сфетафорнинг яшил чироғи ёниб, Умид йўлни кесиб ўтгунича автоҳалокат бўлган ерда одамлар тўпланиб бўлган, шовқин-сурон атрофга ваҳимали таралаётган эди. Умид тўғри уйлари томон юрди. Автоҳалокат бўлган жойга негадир оёғи тортмади. Унгача етиб келаётган овозлар ҳам юрагига совуқлик солди.
- Шу атрофда яшашса керак, уй кийимида чиққан-ку!
- Ўзини машина тагига отди, мен кўрдим, ҳайдовчининг айби йўқ.
- «Тез ёрдам» чақирдингларми? Ё ҳайдовчи оборармикан?
- Тирикми, ўзи?
- Кимдир танирмикан?
«Шу атрофда яшашса керак, уй кийимида чиққан-ку!», «Кимдир танирмикан?»... айнан мана шу гаплар сабаб Умид тўхтади.
- Шу атрофда яшаса, эҳтимол мен танирман? Ёрдамим тегар... - деди у ва яна ортига қайтиб кўча ўртаси томон юра бошлади.
Умид автоҳалокат бўлган жойга яқинлашганида одамлар жабрланган аёлни кўтариб ҳайдовчининг машинасига ётқизаётганди. Умид буни кўриб яна ортига қайтмоқчи бўлди.
- Бу ҳайдовчиникига бекор жойлаяпмиз, - деди шу пайт бир киши. - Ўзи қўрқув ва ҳаяжонда турибди. Машинасини четга олсин. Мен обориб қўяман, касалхонага. Бирга борса, бўлди...
Кейин жабрланувчини қайтариб, бошқа машинага ўтказишмоқчи бўлди. Шу пайт Умиднинг кўзига одамлар қўлидаги аёлнинг кийими таниш кўринди. Беихтиёр бор овозида бақириб юборди:
- Ойижо-о-о-он!
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Зўр чиқибди! Умид, сенга гап йўқ!
- Умид, машҳур бўлиб кетасан!
- Сени катта-катта клубларга чақиришади, кўришса... - орзуларга берила бошлашди йигитчалар.
- Агар томошабинларни кўпайтирсак, чет элда ҳам кўришади. Умид, халқаро клубларга чақириб қолишса-я! Ўшанда бизни унутиб юборма, ўртоқ!
- Бунинг ваъдасини олиб қолишимиз керак! Яна бизни танимай қолмасин!
- Танийди, менсимай кетмаса бўлгани...
- Бўлди! Ишлаш керак. Энди менинг телефонимга ташланглар, зўр қилиб монтаж қиламан, - деди Суннат уларни орзуларидан чалғитиб. - Сизлар эса каналимизга ном изланглар!
Ҳар бир йигит завқу шавқ ва катта қизиқиш ичида уй-уйига кетди. Айниқса Умиднинг қалбида ҳаяжон ва орзулар ҳам бор эди. У ўртоқларининг гапи таъсирида машҳурлик қандай бўлишини тасаввур қилиб кўраётганди. Шунданми, у йўлнинг нариги томонида, рўпарасида девонавор ҳолда машиналар қаршисига чиқиб келаётган онасини кўрмади...
Зум ўтмай машинанинг қаттиқ тормоз натижасида чийиллагани ва зарб кучидан эшитилган «гуп» деган товуш бутун оламни тутгандек бўлди. Барча қатори Умиднинг хаёллари ҳам чўчиган қушлар каби тарқаб кетди. У таққа тўхтаган машинанинг олд томонида ерда ётган аёлни одамларнинг аста-секин тўпланаётганини кўрди.
- Ўлди! Биттаси одам уриб, ўлдириб қўйди, - шивирлади Умид ўзига ўзи.
Сфетафорнинг яшил чироғи ёниб, Умид йўлни кесиб ўтгунича автоҳалокат бўлган ерда одамлар тўпланиб бўлган, шовқин-сурон атрофга ваҳимали таралаётган эди. Умид тўғри уйлари томон юрди. Автоҳалокат бўлган жойга негадир оёғи тортмади. Унгача етиб келаётган овозлар ҳам юрагига совуқлик солди.
- Шу атрофда яшашса керак, уй кийимида чиққан-ку!
- Ўзини машина тагига отди, мен кўрдим, ҳайдовчининг айби йўқ.
- «Тез ёрдам» чақирдингларми? Ё ҳайдовчи оборармикан?
- Тирикми, ўзи?
- Кимдир танирмикан?
«Шу атрофда яшашса керак, уй кийимида чиққан-ку!», «Кимдир танирмикан?»... айнан мана шу гаплар сабаб Умид тўхтади.
- Шу атрофда яшаса, эҳтимол мен танирман? Ёрдамим тегар... - деди у ва яна ортига қайтиб кўча ўртаси томон юра бошлади.
Умид автоҳалокат бўлган жойга яқинлашганида одамлар жабрланган аёлни кўтариб ҳайдовчининг машинасига ётқизаётганди. Умид буни кўриб яна ортига қайтмоқчи бўлди.
- Бу ҳайдовчиникига бекор жойлаяпмиз, - деди шу пайт бир киши. - Ўзи қўрқув ва ҳаяжонда турибди. Машинасини четга олсин. Мен обориб қўяман, касалхонага. Бирга борса, бўлди...
Кейин жабрланувчини қайтариб, бошқа машинага ўтказишмоқчи бўлди. Шу пайт Умиднинг кўзига одамлар қўлидаги аёлнинг кийими таниш кўринди. Беихтиёр бор овозида бақириб юборди:
- Ойижо-о-о-он!
👍14
59-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У жон ҳолатда ўша томон югурди. Хаёлида эса «Ишқилиб адашган бўлай», деган фикр чарх урарди. У учиб борди, одамлар олдига. Гўё вақт тўхтагани каби ҳамма қотиб қолган, тўсатдан пайдо бўлган йигитчадан нигоҳ олмай туришарди. Умид қўрқа-писа улар қўлидаги аёлга қаради:
- Ойи... Ойижо-о-он!
Умиднинг кўзлари катта-катта бўлган буткул ўзини йўқотиб қўйганди.
- Ўлиб қолдими, ойим? Ким қилди?! Ким ўлдирди, ойимни?!
- Тирик! Ойинг тирик, ўғлим! Фақат тезроқ шифохонага етказишимиз керак... - деди кимдир шоша-пиша. - Ўтир, сенам...
Машина Матлубанинг чап ёнидан урилгани боис, у ўнг ёнга учиб кетган ва ўнг юзи, чаккаси шилинган, кўзларининг олди кўкарган, ўзи эса бехуш ётарди.
- Ойи кўзингизни очинг, очинг... - Умид онасининг бошини тиззасига қўйиб олган, тинмай юзига шапатиларди.
- Тинч қўй! - деди машина ҳайдовчиси. - Балки бошини қимирлатиш мумкинмасдир, зиён етказиб қўйишинг мумкин...
- Ўлиб қолса-чи, ойим? - Умид ҳайдовчига умид билан қаради.
- Ўлмайди. Қаттиқ жароҳат олмаган. Шундай бўлса-да, отангга қўнғироқ қил! Отанг борми, ўзи?
Умид унинг саволига жавоб бермай дарҳол телефонини қўлига олди:
- Ало... Ало, дада?
- Ҳа, Умид? - Аббоснинг овози келди нариги томондан.
- Ойимни машина уриб кетди, - Умид йиғлагудек бўлгани учун овози титраб чиқди. - Шифохонага олиб кетяпмиз, келинг...
- Нима? Нима деяпсан?
- Ойинг ўзи машинани йўлига чиққан, - деди ҳалиги ҳайдовчи Умидга қараб. Матлубани уриб юборган ҳайдовчи эса унинг ёнида ҳадик ва ҳаяжон ичида ўтирарди.
- Қандай йўлимга чиққанини билмай ҳам қолдим. Бир қараганимда йўл четида машиналар ўтишини кутиб турганди. Бирдан...
- Ойим ўзини машина тагига ташлабди... Сиз нима дедингиз? - бақириб юборди Умид. - Нимадир дегансиз?
- Ўғлим! Умид! Нималар деяпсан? Қаердасан? - Аббоснинг овози ҳам қўрқувдан ўзгаргани сезилди.
Умид жаҳл билан алоқани узди...
* * *
«Хотиним ўзини машинанинг тагига ташлабди. Агар кимдир нимадир деса, сен мени танимайсан!»
Аббоснинг унга айтган шу гапи Севаранинг нафақат қулоғида, бутун вужудида ўлимга етакловчи хасталик каби айлана бошлади. Тинчлигини олди. Жуда бесаранжом ва олазарак эди, у. Кўзи тинмай ҳалиги видеога олган йигитни қидирарди.
- Қаерга кетди? Бунчалик бўлади, деб ўйламагандим. Жуда ўзига оғир олибди. Видео тарқаб кетди, деб ўйлаб ўзини машинанинг тагига ташлаган. Ана энди тергов бошланади. Нима бўлди, деса... Кундошимнинг ёнига бордим, у «ўғри» деди дейди... Эй Худо... Ўзи тирикмикан?
Севаранинг кўнгли алағда. Икки марта Рита холага қўнғироқ қилди. Кампир ҳам бундай пайтларда ўзига нарх қўяди. Маслаҳатларини пуллаб қолгиси келади. Майли, олсин пулини. Телефонига жавоб берса бўлди-ку! Ухлаяптимикан, ё? Балки телевизор овозини баланд қилиб сериал кўраётгандир? Ҳаммаси аксига оляпти. Севаранинг юраги сиқилади бошлади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У жон ҳолатда ўша томон югурди. Хаёлида эса «Ишқилиб адашган бўлай», деган фикр чарх урарди. У учиб борди, одамлар олдига. Гўё вақт тўхтагани каби ҳамма қотиб қолган, тўсатдан пайдо бўлган йигитчадан нигоҳ олмай туришарди. Умид қўрқа-писа улар қўлидаги аёлга қаради:
- Ойи... Ойижо-о-он!
Умиднинг кўзлари катта-катта бўлган буткул ўзини йўқотиб қўйганди.
- Ўлиб қолдими, ойим? Ким қилди?! Ким ўлдирди, ойимни?!
- Тирик! Ойинг тирик, ўғлим! Фақат тезроқ шифохонага етказишимиз керак... - деди кимдир шоша-пиша. - Ўтир, сенам...
Машина Матлубанинг чап ёнидан урилгани боис, у ўнг ёнга учиб кетган ва ўнг юзи, чаккаси шилинган, кўзларининг олди кўкарган, ўзи эса бехуш ётарди.
- Ойи кўзингизни очинг, очинг... - Умид онасининг бошини тиззасига қўйиб олган, тинмай юзига шапатиларди.
- Тинч қўй! - деди машина ҳайдовчиси. - Балки бошини қимирлатиш мумкинмасдир, зиён етказиб қўйишинг мумкин...
- Ўлиб қолса-чи, ойим? - Умид ҳайдовчига умид билан қаради.
- Ўлмайди. Қаттиқ жароҳат олмаган. Шундай бўлса-да, отангга қўнғироқ қил! Отанг борми, ўзи?
Умид унинг саволига жавоб бермай дарҳол телефонини қўлига олди:
- Ало... Ало, дада?
- Ҳа, Умид? - Аббоснинг овози келди нариги томондан.
- Ойимни машина уриб кетди, - Умид йиғлагудек бўлгани учун овози титраб чиқди. - Шифохонага олиб кетяпмиз, келинг...
- Нима? Нима деяпсан?
- Ойинг ўзи машинани йўлига чиққан, - деди ҳалиги ҳайдовчи Умидга қараб. Матлубани уриб юборган ҳайдовчи эса унинг ёнида ҳадик ва ҳаяжон ичида ўтирарди.
- Қандай йўлимга чиққанини билмай ҳам қолдим. Бир қараганимда йўл четида машиналар ўтишини кутиб турганди. Бирдан...
- Ойим ўзини машина тагига ташлабди... Сиз нима дедингиз? - бақириб юборди Умид. - Нимадир дегансиз?
- Ўғлим! Умид! Нималар деяпсан? Қаердасан? - Аббоснинг овози ҳам қўрқувдан ўзгаргани сезилди.
Умид жаҳл билан алоқани узди...
* * *
«Хотиним ўзини машинанинг тагига ташлабди. Агар кимдир нимадир деса, сен мени танимайсан!»
Аббоснинг унга айтган шу гапи Севаранинг нафақат қулоғида, бутун вужудида ўлимга етакловчи хасталик каби айлана бошлади. Тинчлигини олди. Жуда бесаранжом ва олазарак эди, у. Кўзи тинмай ҳалиги видеога олган йигитни қидирарди.
- Қаерга кетди? Бунчалик бўлади, деб ўйламагандим. Жуда ўзига оғир олибди. Видео тарқаб кетди, деб ўйлаб ўзини машинанинг тагига ташлаган. Ана энди тергов бошланади. Нима бўлди, деса... Кундошимнинг ёнига бордим, у «ўғри» деди дейди... Эй Худо... Ўзи тирикмикан?
Севаранинг кўнгли алағда. Икки марта Рита холага қўнғироқ қилди. Кампир ҳам бундай пайтларда ўзига нарх қўяди. Маслаҳатларини пуллаб қолгиси келади. Майли, олсин пулини. Телефонига жавоб берса бўлди-ку! Ухлаяптимикан, ё? Балки телевизор овозини баланд қилиб сериал кўраётгандир? Ҳаммаси аксига оляпти. Севаранинг юраги сиқилади бошлади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20😢6
#ибрат
Дунё уч кундан иборат:
• кеча - уни яшаб бўлдик, энди қайтмайди;
• бугун - уни яшаяпмиз, бардавом бўлмайди;
• эрта - унда биз қаерда бўламиз: ҳаётдами, қабрдами билмаймиз.
Шундай экан, кечиримли бўлинг, арзимас нарсага маҳзун бўлманг, бу дунё фоний, қадри йўқ...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Дунё уч кундан иборат:
• кеча - уни яшаб бўлдик, энди қайтмайди;
• бугун - уни яшаяпмиз, бардавом бўлмайди;
• эрта - унда биз қаерда бўламиз: ҳаётдами, қабрдами билмаймиз.
Шундай экан, кечиримли бўлинг, арзимас нарсага маҳзун бўлманг, бу дунё фоний, қадри йўқ...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
#Хайрли_тун
Роббим, бугунимизга тақсим қилганинг яхшилик, ризқ, офият, тавфиқ, саодат, нажот ва қалб очилишидан бизга эртамиз учун хам тўлиқ ҳисса ва насиба ато қилгин! Амин!
Ҳайрли оқшом, қадирдон.
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Роббим, бугунимизга тақсим қилганинг яхшилик, ризқ, офият, тавфиқ, саодат, нажот ва қалб очилишидан бизга эртамиз учун хам тўлиқ ҳисса ва насиба ато қилгин! Амин!
Ҳайрли оқшом, қадирдон.
Тунингиз осуда ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤3👍1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍂🌹Ассалому Алайкум!🍂🌹
🌺🌷Дилга яқин инсонларим!🌸
🍁Умрингизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли булсин!
🍂Омонат дунёда омон булинг! Аллоҳим Хар бир қилаётган хайрли ишингиздан, босган хар бир қадамингиздан рози бўлсин.
🍂Жисмингизга соғлиқ, қалб оламингизга хотиржамлик тилайман!
🍂Топганингиз халол бойлик, қилган ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
🍂Шанба кунингиз хайрли ва файзли бўлсин!!!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌺🌷Дилга яқин инсонларим!🌸
🍁Умрингизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли булсин!
🍂Омонат дунёда омон булинг! Аллоҳим Хар бир қилаётган хайрли ишингиздан, босган хар бир қадамингиздан рози бўлсин.
🍂Жисмингизга соғлиқ, қалб оламингизга хотиржамлик тилайман!
🍂Топганингиз халол бойлик, қилган ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
🍂Шанба кунингиз хайрли ва файзли бўлсин!!!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍂ХАЙРЛИ ТОНГ!
Ассалому алайкум! Шанба тонги муборак бўлсин!
🍁 Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин!
🍁 Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
🍁 Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ассалому алайкум! Шанба тонги муборак бўлсин!
🍁 Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин!
🍁 Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
🍁 Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1👏1
📝 ПИСТАЧИ ҚИЗ.
(ёхуд норасида сағирнинг дилини оғритиб Аллоҳнинг ғазабига учраган хола ҳикояси)
Яқиндагина етти ёшга тўлган, ҳамма болалар қатори эрталаблари узоқ ухлашни жуда севадиган Дилнавоз саҳардан кўчага чиқади. Қанийди иложи бўлсайди у ҳам ухларди. Аммо буни иложиси йўқ, чунки бир пасдан кейин ҳамма болалар боғчага, мактабга тизилиб кела бошлашади.
Дилнавоз миттигина хонтахтасини устига ҳар хил ширинликлар, писта қурт ёйиб сотарди.
Фарзанди қўли билан кўрсатган ширинликларни дарров сотиб олиб берадиган ойиларга ва эркалик қилишга ҳадди сиғадиган болаларга қараб ўтириб, Дилнавознинг ҳаваси келарди. Баъзан хўрлиги келиб кетади, шундай пайтларда астагина йиғлаб ҳам оларди. Барибир уни йиғисини ҳеч ким кўрмайди, эрта саҳардан кўчада писта сотиб ўтирадиган қизалоқ билан хеч кимнинг иши йўқ. Кимнинг ҳам иши бўлсин, ахир ўзининг отаси, Саида холаси...йўғе ўгай онаси турганда.
Онаси ўлгандан кейин худди катталардек фикр юритадиган бўлиб қолган Дилнавоз ўйларди, биров бировни ўйлайдиган пайтми ҳозир.
Дадаси эрта саҳардан ишга кетиб ярим тунга яқин келарди. Онаси ўлгандан кейин холаси Саида дадасига тегвоган, холаси бўлган пайтлари яхши эди, доимо Дилнавозни асалим деб эркалатарди. Ҳозир эса кўргани кўзи йўқ, тинмай қарғайди, кўзинг тешилгур, итдан тарқаган, сариқмашак ва яна хунук сўзлар билан атарди.
Дилнавоз дадаси ишдан келишини ухламасдан кутиб ўтирар келиши билан югуриб бориб уни кучоқлаб буйнига осиларди. Саида буни ёқтирмасди. Бир куни Дилнавозга агар даданг келганда яна югуриб борсанг нақ каллангни узиб оламан деб сонини чимчилади. Бечора Дилнавоз тушунди, тушунмасинчи холасини калтаклари шунақа қаттиққи.
Бир ойча олдин Саида Дилнавозни отиб юборганида боши иситгич қувурига урилиб ҳушидан кетиб қолди. Ҳушига келганда кўнгли айниб боши ғир ~ ғир айланди, куни билан ўрнидан туролмади. Саида холаси қўрқиб кетди шекилли қаттиқ гапирмади, аммо дадангга айтсанг етим хонага бериб юбораман деб қўрқитди.
Дилнавознинг онаси ҳомиладор эди. Дилнавозга ука олиб келиш арафасида юрган кезлари қишлоқдан синглиси келади. Саида шаҳарга тиббиёт билим юртига ўқишга кириб уларни уйида тура бошлаганди. Дилнавознинг онаси бундан хурсанд эди.
Саида доим Дилнавозни эркалаб кўчаларда айлантириб юрарди.
Қиш кунларининг бирида Дилнавоз ойисининг йиғлаб сўзлаётганини эшитиб қолди. Ойиси телефонда қўшниси Санобар опа билан гаплашаётган экан. Дилнавоз унча тушунмади-ю аммо... Ўз синглим қўйнимга илон бўлиб кирганини пайқамабмана, тузумни ичиб тузлуғимга тупуриб эримни йўлдан урсая. Ярим тунда уйғонсам синглим эримни бўйнига осилиб турибдия. Энди нима қилай деганлари эсида. Шу сўзларни айтаётганда тўсатдан овози узилиб қолди, кейин инграгани эшитилди. Дилнавоз югуриб ошхонага чиқди. онасини ранги оқарганча полда чўзилиб ётарди. Ойи, ойижон сизга нима бўлди қичқириб юборди. Кейин эшик қаттиқ тақиллади. Қизалоқ эшикни очди, қараса қўшниси Саида опа экан. Дарров тез ёрдамга қўнғироқ қилди.
Дилнавоз олдин ҳеч нимага тушунмади, нега уйларида тумонат одам ҳаммани қовоғи солиқ, нега у қўшни аёлникида ўтирибди. Ойисини соғиниб йиғлайверганидан кейин дадаси ойисининг жаннатга кетганини, энди қайтиб келмаслигини, чақалоқни ҳам бирга олиб кетганини тушунтирди.
Кейин Саида холаси энди мен сенинг ойинг бўламан. Мени ойижон деб чақирасан деди.
Болалар боғчага, мактабга ўтиб бўлишгандан кейин Дилнавоз қорни очқаганини билди, ошқозонида санчиқ турди. Уйга кирсаммикан? Йўқ, холам ойнадан қарамагунча киролмиман бақиради ёки уради.
Қорни очқаганидан болалиги тутиб сотаётган печенисидан битта еб кўрди яна еди, учинчисини ҳам еди.
Ҳа башарангни ел олсин, итдан тарқаган очофат! Қарғанган овоз келди учинчи қаватдан. Захаргиналарни егур еб тўймас!
Йўлакдан худди қуюндек отилиб чиққан Саида Дилнавозга ўшқирди: кир уйга. Уйга киргач Дилнавозни калтаклай кетди. Ҳали қараб тур ўғри томоқ бурнингдан булоқ қилиб чиқараман.
Қорни қаппайиб ой куни етиб қолганига қарамай Саида қизалоқни бошига муштлар юзларига тарсаки туширар гоҳида тепиб ҳам қўярди.
Ўзи шусиз ҳам очликдан силласи қуриган қизалоқ калтак зарбидан ғужанак бўлганча жажжи қўлчалари билан
(ёхуд норасида сағирнинг дилини оғритиб Аллоҳнинг ғазабига учраган хола ҳикояси)
Яқиндагина етти ёшга тўлган, ҳамма болалар қатори эрталаблари узоқ ухлашни жуда севадиган Дилнавоз саҳардан кўчага чиқади. Қанийди иложи бўлсайди у ҳам ухларди. Аммо буни иложиси йўқ, чунки бир пасдан кейин ҳамма болалар боғчага, мактабга тизилиб кела бошлашади.
Дилнавоз миттигина хонтахтасини устига ҳар хил ширинликлар, писта қурт ёйиб сотарди.
Фарзанди қўли билан кўрсатган ширинликларни дарров сотиб олиб берадиган ойиларга ва эркалик қилишга ҳадди сиғадиган болаларга қараб ўтириб, Дилнавознинг ҳаваси келарди. Баъзан хўрлиги келиб кетади, шундай пайтларда астагина йиғлаб ҳам оларди. Барибир уни йиғисини ҳеч ким кўрмайди, эрта саҳардан кўчада писта сотиб ўтирадиган қизалоқ билан хеч кимнинг иши йўқ. Кимнинг ҳам иши бўлсин, ахир ўзининг отаси, Саида холаси...йўғе ўгай онаси турганда.
Онаси ўлгандан кейин худди катталардек фикр юритадиган бўлиб қолган Дилнавоз ўйларди, биров бировни ўйлайдиган пайтми ҳозир.
Дадаси эрта саҳардан ишга кетиб ярим тунга яқин келарди. Онаси ўлгандан кейин холаси Саида дадасига тегвоган, холаси бўлган пайтлари яхши эди, доимо Дилнавозни асалим деб эркалатарди. Ҳозир эса кўргани кўзи йўқ, тинмай қарғайди, кўзинг тешилгур, итдан тарқаган, сариқмашак ва яна хунук сўзлар билан атарди.
Дилнавоз дадаси ишдан келишини ухламасдан кутиб ўтирар келиши билан югуриб бориб уни кучоқлаб буйнига осиларди. Саида буни ёқтирмасди. Бир куни Дилнавозга агар даданг келганда яна югуриб борсанг нақ каллангни узиб оламан деб сонини чимчилади. Бечора Дилнавоз тушунди, тушунмасинчи холасини калтаклари шунақа қаттиққи.
Бир ойча олдин Саида Дилнавозни отиб юборганида боши иситгич қувурига урилиб ҳушидан кетиб қолди. Ҳушига келганда кўнгли айниб боши ғир ~ ғир айланди, куни билан ўрнидан туролмади. Саида холаси қўрқиб кетди шекилли қаттиқ гапирмади, аммо дадангга айтсанг етим хонага бериб юбораман деб қўрқитди.
Дилнавознинг онаси ҳомиладор эди. Дилнавозга ука олиб келиш арафасида юрган кезлари қишлоқдан синглиси келади. Саида шаҳарга тиббиёт билим юртига ўқишга кириб уларни уйида тура бошлаганди. Дилнавознинг онаси бундан хурсанд эди.
Саида доим Дилнавозни эркалаб кўчаларда айлантириб юрарди.
Қиш кунларининг бирида Дилнавоз ойисининг йиғлаб сўзлаётганини эшитиб қолди. Ойиси телефонда қўшниси Санобар опа билан гаплашаётган экан. Дилнавоз унча тушунмади-ю аммо... Ўз синглим қўйнимга илон бўлиб кирганини пайқамабмана, тузумни ичиб тузлуғимга тупуриб эримни йўлдан урсая. Ярим тунда уйғонсам синглим эримни бўйнига осилиб турибдия. Энди нима қилай деганлари эсида. Шу сўзларни айтаётганда тўсатдан овози узилиб қолди, кейин инграгани эшитилди. Дилнавоз югуриб ошхонага чиқди. онасини ранги оқарганча полда чўзилиб ётарди. Ойи, ойижон сизга нима бўлди қичқириб юборди. Кейин эшик қаттиқ тақиллади. Қизалоқ эшикни очди, қараса қўшниси Саида опа экан. Дарров тез ёрдамга қўнғироқ қилди.
Дилнавоз олдин ҳеч нимага тушунмади, нега уйларида тумонат одам ҳаммани қовоғи солиқ, нега у қўшни аёлникида ўтирибди. Ойисини соғиниб йиғлайверганидан кейин дадаси ойисининг жаннатга кетганини, энди қайтиб келмаслигини, чақалоқни ҳам бирга олиб кетганини тушунтирди.
Кейин Саида холаси энди мен сенинг ойинг бўламан. Мени ойижон деб чақирасан деди.
Болалар боғчага, мактабга ўтиб бўлишгандан кейин Дилнавоз қорни очқаганини билди, ошқозонида санчиқ турди. Уйга кирсаммикан? Йўқ, холам ойнадан қарамагунча киролмиман бақиради ёки уради.
Қорни очқаганидан болалиги тутиб сотаётган печенисидан битта еб кўрди яна еди, учинчисини ҳам еди.
Ҳа башарангни ел олсин, итдан тарқаган очофат! Қарғанган овоз келди учинчи қаватдан. Захаргиналарни егур еб тўймас!
Йўлакдан худди қуюндек отилиб чиққан Саида Дилнавозга ўшқирди: кир уйга. Уйга киргач Дилнавозни калтаклай кетди. Ҳали қараб тур ўғри томоқ бурнингдан булоқ қилиб чиқараман.
Қорни қаппайиб ой куни етиб қолганига қарамай Саида қизалоқни бошига муштлар юзларига тарсаки туширар гоҳида тепиб ҳам қўярди.
Ўзи шусиз ҳам очликдан силласи қуриган қизалоқ калтак зарбидан ғужанак бўлганча жажжи қўлчалари билан
👍21🔥1
бошини тўсишга уринар, онда сонда холажон хола, бўлди, бошқа қилмайман деб ўтинарди. Саида баттар ғазаб отига минарди.
Очликдан, қўрқувдан, оғриқдан қизалоқнинг митти гавдаси эгилди. Ойи демадинг, майли демагин сен итдан тарқаган барибир эл бўлмайсан қараб тургин дея бақирди. Тўсатдан ошхона эшикларини ойнаси чил-чил синиб кетди, деразадан қаттиқ шамол кирди, зарб билан Саидага урилди. Қарғаниб бошини кўтарган Саида қўрқувдан тили калимага келмай қолди.
Холасининг беаёв калтагини еб ҳушидан кетган қизалоқнинг боши тепасида бир парча булут ҳосил бўлди ва бир оз турди-да Саида томон кела бошлади. Яқинлашган сайин одам шаклига кира бошлади. Саида қўрқувдан карахт бўлиб бақрайиб турарди. Сояга ўхшаган шарпада у опасини кўргандек бўлди. Саидани бутун вужудини карахтлик қандайдир қоронғулик қоплай бошлади. Шу дамда қорниниг пастки томонида қаттиқ оғриқ турганини пайқади. Саида қўлини қорнига босиб суянганча ўтириб қолди.
Тунда ишдан қайтган эри уйнинг чироқлари ўчиқлигини кўриб ажабланди. У эшикни ўзининг калити билан очиб кирди-ю даҳшатдан қотиб қолди. Шундоққина эшик ёнида Саида ҳушсиз ётарди.
Саида,- деди эри ва хотининг елкасидан ушлаб силкитди. Хотинини кўтариб ичкарига олиб кириб ётқизиб, кейин нима бўлганини билмоқчи бўлиб қизини хонасига кирди.
Дилнавоз қизим.
Бироқ Дилнавоз жойида йўқ эди.
У қўнғироқ қилиб тез ёрдам чақирди, Саидани шифохонага олиб кетишди.
Тонг отганда эрига Саидани боласи нобуд бўлганини айтишди, хотинингиз қаттиқ қўрққаниданми ҳомиласидан айрилди ва эс ҳуши ҳам ўзида эмас дейишди. Саида эрини танимади, ўзини кимлигини ҳам унутганди.
Хотини ақлдан озгани, нобуд бўлган фарзанди, қизчасини йўқолгани унга қаттиқ таъсир қилди.
Дилнавоз қишлоққа бувисиникига қандай бориб қолганини эслолмайди. Бувиси тунда тарақлаган овоздан уйғониб чиқиб қараса дарвоза ёнида қонга беланган набираси ётарди. Қизчани ҳушига келтириб ҳамма воқеадан хабар топди.
Бувиси шаҳарга келганда Саида қизи ёруғ оламни унутган савдойи бўлиб қолган, куёви эса бу мусибатларга чидолмай ичкилик ичиб юрган экан.
Ёмонлик истаманг одамлар... Ёмонлик Худодан қайтади...
Бир норасида сағирнинг дилини оғритган одамни Аллоҳ жазосиз қолдирмайди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Очликдан, қўрқувдан, оғриқдан қизалоқнинг митти гавдаси эгилди. Ойи демадинг, майли демагин сен итдан тарқаган барибир эл бўлмайсан қараб тургин дея бақирди. Тўсатдан ошхона эшикларини ойнаси чил-чил синиб кетди, деразадан қаттиқ шамол кирди, зарб билан Саидага урилди. Қарғаниб бошини кўтарган Саида қўрқувдан тили калимага келмай қолди.
Холасининг беаёв калтагини еб ҳушидан кетган қизалоқнинг боши тепасида бир парча булут ҳосил бўлди ва бир оз турди-да Саида томон кела бошлади. Яқинлашган сайин одам шаклига кира бошлади. Саида қўрқувдан карахт бўлиб бақрайиб турарди. Сояга ўхшаган шарпада у опасини кўргандек бўлди. Саидани бутун вужудини карахтлик қандайдир қоронғулик қоплай бошлади. Шу дамда қорниниг пастки томонида қаттиқ оғриқ турганини пайқади. Саида қўлини қорнига босиб суянганча ўтириб қолди.
Тунда ишдан қайтган эри уйнинг чироқлари ўчиқлигини кўриб ажабланди. У эшикни ўзининг калити билан очиб кирди-ю даҳшатдан қотиб қолди. Шундоққина эшик ёнида Саида ҳушсиз ётарди.
Саида,- деди эри ва хотининг елкасидан ушлаб силкитди. Хотинини кўтариб ичкарига олиб кириб ётқизиб, кейин нима бўлганини билмоқчи бўлиб қизини хонасига кирди.
Дилнавоз қизим.
Бироқ Дилнавоз жойида йўқ эди.
У қўнғироқ қилиб тез ёрдам чақирди, Саидани шифохонага олиб кетишди.
Тонг отганда эрига Саидани боласи нобуд бўлганини айтишди, хотинингиз қаттиқ қўрққаниданми ҳомиласидан айрилди ва эс ҳуши ҳам ўзида эмас дейишди. Саида эрини танимади, ўзини кимлигини ҳам унутганди.
Хотини ақлдан озгани, нобуд бўлган фарзанди, қизчасини йўқолгани унга қаттиқ таъсир қилди.
Дилнавоз қишлоққа бувисиникига қандай бориб қолганини эслолмайди. Бувиси тунда тарақлаган овоздан уйғониб чиқиб қараса дарвоза ёнида қонга беланган набираси ётарди. Қизчани ҳушига келтириб ҳамма воқеадан хабар топди.
Бувиси шаҳарга келганда Саида қизи ёруғ оламни унутган савдойи бўлиб қолган, куёви эса бу мусибатларга чидолмай ичкилик ичиб юрган экан.
Ёмонлик истаманг одамлар... Ёмонлик Худодан қайтади...
Бир норасида сағирнинг дилини оғритган одамни Аллоҳ жазосиз қолдирмайди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍14😢2💔1
..... Бир куни бир қиз йўлдан адашиб автобусидан қолиб кетади. Нима қиларини билмай, энг яқин уйга бориб, эшикни тақиллатади. Эшикни бир йигит очиб, қизни кўриб ҳайрон қолиб, қиздан "ким сиз" деб сўрайди.
Қиз ўзини талаба эканлигини, бу ерга мактаби билан бирга автобусда келганини, улар билмасдан қизни қолдириб кетишганлигини ва ортга қайтиш йўлини билмаслигини бирма-бир айтиб берди. Йигит қизга:
-" Бу ер бир ташландиқ қишлоқ, сиз бора олмаётган шаҳарча жануб тарафда, сиз эса шимол тарафдасиз. Бу ерда ҳеч ким яшамайди. Келинг бу кечани шу ерда ўтказинг, эрта тонг билан сизни шаҳарчангизга элтиб қўяман, - деди.
Қизни уйига киргазиб, ўзининг ётоғини қизга бўшатди, ўзи эса хонанинг бир чеккасида
ухлашини айтди. Хонанинг ўртасидан парда тутди. Қиз кўрпасига ўраниб олиб, қўрқув аралаш йигитни кузатиб ётди. Йигит эса хонанинг бир чеккасида китобини ушлаб ўтирар эди. Орадан бироз вақт ўтгач йигит тўсатдан китобини ёпиб, рўпарасида турган
шамга қараб ҳаёл сура бошлади. Олдин бош бармоғини шамга то куйгунча тутиб турди. Кейин қолганларини ҳам шу тариқа куйдиришни бошлади.
Қиз йигитни кузатар экан, уни бир "қандайдир диний маросимларини ўтказаётган жин бўлса керак", деган фикрга келиб, овозини чиқаришдан қўрқиб, ич- ичидан йиғларди.
Иккиси хам ухлолмасдан шу тариқа тонг оттиришди. Тонгда эса йигит қизни шаҳарчасига кузатиб қўйди.
Қиз уйига келиб бу ҳикояни ҳаммасини оқизмай-томизмай отасига сўзлаб берди. Лекин ота бу ҳикояга ишонмади, аксига олиб қиз қаттиқ қўрққанидан касал бўлиб ётиб қолди. Эртаси куни, ота йигитни олдига келиб, ҳудди бир йўловчидай ўзини кўрсатиб, йўлни тушунтириб юборишини сўради. Йигит билганича тушунтириб бўлгач, ота йигитга ташаккур изхор этди. Сўнг гап орасида боғланган қўлига ишора қилиб, нима сабабдан куйганини сўради. Йигит:
-"Кеча бир гўзал қиз адашиб қолиб, мажбуран меникида тунаб қолди. Шунда шайтон мени васваса қила бошлади. Ҳар васваса қилган сари охират оловини эслашим учун аввал битта, кейин қолган бармоқларимни куйдирдим. Иблис мени ўз ҳийласига тортишидан аввал мен бармоғим билан шайтоннинг шаҳватини куйдириб ташладим. Қизга хужум қилиш фикри мени куйган бармоқларимдан ҳам кўпроқ азобларди.
Йигит қизнинг отасига жуда ёқиб қолди ва ўзини кимлигини айтмасдан йигитни уйига таклиф қилди. Ва ўша гўзал адашиб қолган қизини йигитга беришга қарор қилди.
Ҳа, азизлар! Сабрни таги "ОЛТИНДАН", деб бекорга айтишмас экан. Йигит ўзининг сабри ва ақли билан бир кунги ҳаром тунни қўлга киритиш эвазига, бутун умрини ҳалоллик билан ўтказиш бахтига муяссар бўлди. Ким Аллоҳ учун ёмонликдан воз кечса, Аллоҳ эвазига яхшилиги билан сийлайди..
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Қиз ўзини талаба эканлигини, бу ерга мактаби билан бирга автобусда келганини, улар билмасдан қизни қолдириб кетишганлигини ва ортга қайтиш йўлини билмаслигини бирма-бир айтиб берди. Йигит қизга:
-" Бу ер бир ташландиқ қишлоқ, сиз бора олмаётган шаҳарча жануб тарафда, сиз эса шимол тарафдасиз. Бу ерда ҳеч ким яшамайди. Келинг бу кечани шу ерда ўтказинг, эрта тонг билан сизни шаҳарчангизга элтиб қўяман, - деди.
Қизни уйига киргазиб, ўзининг ётоғини қизга бўшатди, ўзи эса хонанинг бир чеккасида
ухлашини айтди. Хонанинг ўртасидан парда тутди. Қиз кўрпасига ўраниб олиб, қўрқув аралаш йигитни кузатиб ётди. Йигит эса хонанинг бир чеккасида китобини ушлаб ўтирар эди. Орадан бироз вақт ўтгач йигит тўсатдан китобини ёпиб, рўпарасида турган
шамга қараб ҳаёл сура бошлади. Олдин бош бармоғини шамга то куйгунча тутиб турди. Кейин қолганларини ҳам шу тариқа куйдиришни бошлади.
Қиз йигитни кузатар экан, уни бир "қандайдир диний маросимларини ўтказаётган жин бўлса керак", деган фикрга келиб, овозини чиқаришдан қўрқиб, ич- ичидан йиғларди.
Иккиси хам ухлолмасдан шу тариқа тонг оттиришди. Тонгда эса йигит қизни шаҳарчасига кузатиб қўйди.
Қиз уйига келиб бу ҳикояни ҳаммасини оқизмай-томизмай отасига сўзлаб берди. Лекин ота бу ҳикояга ишонмади, аксига олиб қиз қаттиқ қўрққанидан касал бўлиб ётиб қолди. Эртаси куни, ота йигитни олдига келиб, ҳудди бир йўловчидай ўзини кўрсатиб, йўлни тушунтириб юборишини сўради. Йигит билганича тушунтириб бўлгач, ота йигитга ташаккур изхор этди. Сўнг гап орасида боғланган қўлига ишора қилиб, нима сабабдан куйганини сўради. Йигит:
-"Кеча бир гўзал қиз адашиб қолиб, мажбуран меникида тунаб қолди. Шунда шайтон мени васваса қила бошлади. Ҳар васваса қилган сари охират оловини эслашим учун аввал битта, кейин қолган бармоқларимни куйдирдим. Иблис мени ўз ҳийласига тортишидан аввал мен бармоғим билан шайтоннинг шаҳватини куйдириб ташладим. Қизга хужум қилиш фикри мени куйган бармоқларимдан ҳам кўпроқ азобларди.
Йигит қизнинг отасига жуда ёқиб қолди ва ўзини кимлигини айтмасдан йигитни уйига таклиф қилди. Ва ўша гўзал адашиб қолган қизини йигитга беришга қарор қилди.
Ҳа, азизлар! Сабрни таги "ОЛТИНДАН", деб бекорга айтишмас экан. Йигит ўзининг сабри ва ақли билан бир кунги ҳаром тунни қўлга киритиш эвазига, бутун умрини ҳалоллик билан ўтказиш бахтига муяссар бўлди. Ким Аллоҳ учун ёмонликдан воз кечса, Аллоҳ эвазига яхшилиги билан сийлайди..
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍18
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 Ноёб бахт | Бўлган воқеа
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3👏1
Ёш қиз ҳакимдан сўради:
- Муҳаббат ҳақиқати нима дегани?
Ҳаким деди:
- Боққа киргин. Менга энг чиройли гулни келтиргин...
Қиз гулзорга кирди. Лекин қуруқ қўл билан қайтди.
Дедики:
- Энг чиройли гулни топдим... лекин, ундан ҳам чиройлироғини қидириб, кетдим. Аммо ундан гўзалроғини тополмагач, ўша гулнинг ёнига қайтдим. Лекин у йўқ эди...
Ҳаким деди:
- Шу нарса муҳаббатнинг ҳақиқатидир. Қўлларингда бўлганида қадрламайсан. Йўқотганингда қийматини биласан.
Ўз қўлларингизда бўлган неъмат: меҳр - муҳаббатни йўқолиб, сўнг қадри билинишини кутманг! Борида шукур қилинг, зеро шукур сиздаги инъомларнинг зиёда бўлишига сабаб бўлади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Муҳаббат ҳақиқати нима дегани?
Ҳаким деди:
- Боққа киргин. Менга энг чиройли гулни келтиргин...
Қиз гулзорга кирди. Лекин қуруқ қўл билан қайтди.
Дедики:
- Энг чиройли гулни топдим... лекин, ундан ҳам чиройлироғини қидириб, кетдим. Аммо ундан гўзалроғини тополмагач, ўша гулнинг ёнига қайтдим. Лекин у йўқ эди...
Ҳаким деди:
- Шу нарса муҳаббатнинг ҳақиқатидир. Қўлларингда бўлганида қадрламайсан. Йўқотганингда қийматини биласан.
Ўз қўлларингизда бўлган неъмат: меҳр - муҳаббатни йўқолиб, сўнг қадри билинишини кутманг! Борида шукур қилинг, зеро шукур сиздаги инъомларнинг зиёда бўлишига сабаб бўлади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7👏2🤗1
🧕 Muslimalar kundaligi
59-ҚИСМ Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА У жон ҳолатда ўша томон югурди. Хаёлида эса «Ишқилиб адашган бўлай», деган фикр чарх урарди. У учиб борди, одамлар олдига. Гўё вақт тўхтагани каби ҳамма қотиб қолган, тўсатдан пайдо бўлган йигитчадан нигоҳ олмай туришарди.…
60-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Аббоснинг айтган гаплари бутун танасида акс-садо бераётгандек ўтира олмай қолди. Сотадиган нарсаларини ҳам унутди. Шартта ўша йигит савдо қиладиган дўконга йўл олди.
- Э-э-э, Севар опа. Ўйлаб-ўйлаб охири видеони сотиб оладиган бўлдингизми, дейман? - пешвоз чиқди йигит ва безларча деди: - Арзонга ололмайсиз лекин...
- Бу ёққа кел, - унинг енгидан тортди Севара йигитнинг. - Ҳолинг вой. Биров эшитиб қолмасин. Иккимиз ҳам ўламиз, энди... Аёл ўзини машина тагига ташлабди.
Ҳозиргина нафс гирдобида ҳиринглаётган йигит бирдан жимиб кўзлари пирпирай бошлади:
- Нима? Нега? Қаердан билдингиз?
Севара йигитни четроққа судраб чиқиб, пичирлай бошлади.
- Сал аввал менга қўнғироқ қилди. Молим ёққани учун «визиткам»ни бергандим, - Севаранинг мияси компьютердек ишлар, қуйилиб келаётган ёлғонлардан ўзи ҳам ҳайрон эди. - Видеони ўчиринг, мен ўғри эмасман, деди. Мен... ҳалиги сенинг гапингни айтдим. Ўчирмаскан, тарқатаркан, дедим. Кейин у... ярим соат ўтар-ўтмас, бегона рақамдан қўнғироқ қилишди. Аёл ўзини машина тагига ташлабди. Аёлнинг телефонидан менга «Охирги марта сиз билан гаплашган экан», деб қўнғироқ қилишди. Мен «Танишим эмас», дедим. Аммо телефон қилган одам, барибир исм-шарифингизни, телефонингизни ёзиб оламиз, деди. Менимча, терговчи. Видеони менга ташла. Йўқотишимиз керак...
- Майли, йўқотаман. Аммо, ҳали тарқатганим йўқ, опа. Турибди, видео. Телеграмдан ташлайман, ҳозир...
- Телеграмдан ташлама... Интернетга ишонч йўқ. «Шариет»ни ёқ.
Йигит хабар таъсирида турганидан фойдаланиб, Севара видеони кўчириб олди.
- Менга қара, қани видео? - деди кейин йигитнинг телефонига қараб.
- Мана! Ўчирайми?
- Ўчир, кўз олдимда ўчир-чи?
Йигит шартта видеони ўчирди. Севара бироз енгил тортгандек бўлди.
- Менга қара, видеога олганинг, ундаги гаплар ҳақида бировга ғинг дема. Агар ғинг десанг, мана, олган видеонг менда. «Шу йигит олган», деб сени кўрсатиб юбораман. Тилингни тийсанг, менам индамайман.
- Майли, опа. Мени аралаштирманг.
-Худодан сўра, ўлмасин! Бўлмаса ҳолимизга вой. Бор, энди. Иккимиз турганимизни биров кўриб қолишмасин! - янаям ваҳима қилди Севара.
Йигит югургилаб магазини томон кетди.
- Сен шоҳида юрсанг, мен баргида юраман, аҳмоқ! - беписанд ортидан гапириб қолди Севара. - Осонгина видеонгни олволдим. Энди ўзингга қарши ишлатишим мумкин.
* * *
- Сиз қилдингиз! Сизни деб ойим ўзини ўлдирди! - Аббос Умиднинг алам ва нафрат билан айтган гапидан қотиб қолди.
- Ойинг... - унинг оёқларидан жон кетгандек бўлди. - Ойинг... ўл... ўлдими?
Умиднинг ёшли кўзларидаги ғазаб тиниқ сув тагидаги ҳарсанг каби яққол кўриниб турарди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Аббоснинг айтган гаплари бутун танасида акс-садо бераётгандек ўтира олмай қолди. Сотадиган нарсаларини ҳам унутди. Шартта ўша йигит савдо қиладиган дўконга йўл олди.
- Э-э-э, Севар опа. Ўйлаб-ўйлаб охири видеони сотиб оладиган бўлдингизми, дейман? - пешвоз чиқди йигит ва безларча деди: - Арзонга ололмайсиз лекин...
- Бу ёққа кел, - унинг енгидан тортди Севара йигитнинг. - Ҳолинг вой. Биров эшитиб қолмасин. Иккимиз ҳам ўламиз, энди... Аёл ўзини машина тагига ташлабди.
Ҳозиргина нафс гирдобида ҳиринглаётган йигит бирдан жимиб кўзлари пирпирай бошлади:
- Нима? Нега? Қаердан билдингиз?
Севара йигитни четроққа судраб чиқиб, пичирлай бошлади.
- Сал аввал менга қўнғироқ қилди. Молим ёққани учун «визиткам»ни бергандим, - Севаранинг мияси компьютердек ишлар, қуйилиб келаётган ёлғонлардан ўзи ҳам ҳайрон эди. - Видеони ўчиринг, мен ўғри эмасман, деди. Мен... ҳалиги сенинг гапингни айтдим. Ўчирмаскан, тарқатаркан, дедим. Кейин у... ярим соат ўтар-ўтмас, бегона рақамдан қўнғироқ қилишди. Аёл ўзини машина тагига ташлабди. Аёлнинг телефонидан менга «Охирги марта сиз билан гаплашган экан», деб қўнғироқ қилишди. Мен «Танишим эмас», дедим. Аммо телефон қилган одам, барибир исм-шарифингизни, телефонингизни ёзиб оламиз, деди. Менимча, терговчи. Видеони менга ташла. Йўқотишимиз керак...
- Майли, йўқотаман. Аммо, ҳали тарқатганим йўқ, опа. Турибди, видео. Телеграмдан ташлайман, ҳозир...
- Телеграмдан ташлама... Интернетга ишонч йўқ. «Шариет»ни ёқ.
Йигит хабар таъсирида турганидан фойдаланиб, Севара видеони кўчириб олди.
- Менга қара, қани видео? - деди кейин йигитнинг телефонига қараб.
- Мана! Ўчирайми?
- Ўчир, кўз олдимда ўчир-чи?
Йигит шартта видеони ўчирди. Севара бироз енгил тортгандек бўлди.
- Менга қара, видеога олганинг, ундаги гаплар ҳақида бировга ғинг дема. Агар ғинг десанг, мана, олган видеонг менда. «Шу йигит олган», деб сени кўрсатиб юбораман. Тилингни тийсанг, менам индамайман.
- Майли, опа. Мени аралаштирманг.
-Худодан сўра, ўлмасин! Бўлмаса ҳолимизга вой. Бор, энди. Иккимиз турганимизни биров кўриб қолишмасин! - янаям ваҳима қилди Севара.
Йигит югургилаб магазини томон кетди.
- Сен шоҳида юрсанг, мен баргида юраман, аҳмоқ! - беписанд ортидан гапириб қолди Севара. - Осонгина видеонгни олволдим. Энди ўзингга қарши ишлатишим мумкин.
* * *
- Сиз қилдингиз! Сизни деб ойим ўзини ўлдирди! - Аббос Умиднинг алам ва нафрат билан айтган гапидан қотиб қолди.
- Ойинг... - унинг оёқларидан жон кетгандек бўлди. - Ойинг... ўл... ўлдими?
Умиднинг ёшли кўзларидаги ғазаб тиниқ сув тагидаги ҳарсанг каби яққол кўриниб турарди.
👍16
61-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У ўзини боса олмас, шунча кундан буён йиғилиб қолган юрагидаги заҳрини соча бошлаганди:
- Ўлса яхши-ку! Ёш хотинчангиз билан мазза қилиб яшайсиз! Биз билан нима ишингиз бор? Ўшаларни боқсангиз бўлди! Биз қотган нон ҳам еяверамиз! Энди ажрашманг деб оёғингизга ёпишадиган ойим ҳам йўқ!
Аббос атрофда уларга қараётган ҳамшираю, шифокорлар, беморларни кўргани келган яқинларига парво қилмас, миясида бир фикр айланарди:
«Ярамас Матлуба, болани заҳарлаб бўлибди. Ҳаммасини айтиб берибди. Шунинг учун ўғлим менга чаппа-чуппа гапириб юрган экан-да! Ўғлимни менга қарши қўйиб, ўзи ўлиб кетдими? Нияти шу бўлган унинг! Энди қизларим ҳам менга қарши бош кўтаради. Умидга айтган, қизларга айтмайдими? Вой, ифлос! Болаларимни тескари қўйиб, ўзини ўлдирибди бу...»
- Тезда мана бу дорилар керак! - ҳамширанинг бир эркак олдига бориб айтган гапидан Умид сергакланди. Отасидан шарт юз ўгириб, ўша томон югургилади.
- Ойим яхшими? Нима керак, экан? - Умид ҳамшира ҳалиги нотаниш эркакка узатган қоғозга қаради.
- Ўзим олиб келаман, ука. Сиз шу ерда бўлиб туринг. Онангизга кераксиз, - деди ҳалиги эркак ва қоғозни олиб шошиб чиқиб кетди.
- Ким бу? - қошлари чимирилди Аббоснинг.
Умид индамади. Сал наридаги стулга бориб ўтирди ва бошини чангаллади. Аббос ҳам у томон юрди:
- Умид, анув эркак ким? Ойингнинг қандай таниши экан?
Умид ғазабданми, йиғиданми қизарган кўзларини отасига нафрат билан тикди:
- Ойимни ўзингизга ўхшатманг! Ойим сизга ўхшаб таниш орттирмаган! Ойимни уриб кетган ҳайдовчи у!
Аббос жим қолди. Бирдан миясига келган ўйдан жонланди:
- Умид, ойинг ўлмаган! Ана, дори буюришди-ку!
Умид отасига қайрилиб қараб ҳам қўймади. Бошини чангаллаганча ўтираверди. Аббос эса ўзини етти ёт бегонадек ҳис қила бошлади. Нима қилишини ҳам, нима дейишини ҳам билмасди. На хотинига жон куйжира олади, на Умидга далда бера олади. Умид эса ора-сира онаси ётган хона томон хавотир билан қараб қўярди. Охири чидай олмади, шекилли яна отасига бақирди:
- Боринг, сўранг, ойим яхшимикан? Мени ёш бола деб қўйишмаяпти! Қанақа одамсиз?
Аббос шошиб қолди. Беихтиёр ўғлининг буйруғига бўйсуниб, шифокорлар кириб-чиқаётган хона томон кетди.
- Текширяпмиз, ҳалал бермай туринг! Хушига келмаяпти! - бақириб берди бир шифокор.
Аббос индамай ортига қайтди. Лекин ўғлига яқин кела олмади. «Ойим тузукмикан?» деб сўраб қолса тайинли жавоб бера олмай қолишидан чўчиди.
Ярим соатча вақт ўтиб, ҳалиги ҳайдовчи бир пакет дори-дармонлар билан кириб келди. Шифокорлар олдида ўн дақиқача қолиб, нималарнидир гаплашди. Кейин секин Умидга яқинлашди.
- Нима дейишди, ака? - Умид ҳам унга пешвоз чиқди.
Аббос ҳам унга яқин борган бўлди.
- Хушига келмаётган экан. Боши билан тушган, зарб қаттиқ бўлган бўлиши мумкин, дейишяпти, - деди ҳайдовчи Умиднинг елкасига қўл ташлаб. - Ҳозир рентген қилишибди. Рентген плёнкасининг қуришини кутишаётган экан. Шунга қараб иш қилишаркан. «Шунчаки зарб таъсирида хушсиз ётган бўлса, ҳечқиси йўқ, аммо ички қон кетиш бўлса, чатоқ. Операция қилишга тўғри келади» дейишди. Ҳозир беш дақиқаларда аниқ бўларкан.
Умид уҳ тортганча яна ўзини ўриндиққа ташлади...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У ўзини боса олмас, шунча кундан буён йиғилиб қолган юрагидаги заҳрини соча бошлаганди:
- Ўлса яхши-ку! Ёш хотинчангиз билан мазза қилиб яшайсиз! Биз билан нима ишингиз бор? Ўшаларни боқсангиз бўлди! Биз қотган нон ҳам еяверамиз! Энди ажрашманг деб оёғингизга ёпишадиган ойим ҳам йўқ!
Аббос атрофда уларга қараётган ҳамшираю, шифокорлар, беморларни кўргани келган яқинларига парво қилмас, миясида бир фикр айланарди:
«Ярамас Матлуба, болани заҳарлаб бўлибди. Ҳаммасини айтиб берибди. Шунинг учун ўғлим менга чаппа-чуппа гапириб юрган экан-да! Ўғлимни менга қарши қўйиб, ўзи ўлиб кетдими? Нияти шу бўлган унинг! Энди қизларим ҳам менга қарши бош кўтаради. Умидга айтган, қизларга айтмайдими? Вой, ифлос! Болаларимни тескари қўйиб, ўзини ўлдирибди бу...»
- Тезда мана бу дорилар керак! - ҳамширанинг бир эркак олдига бориб айтган гапидан Умид сергакланди. Отасидан шарт юз ўгириб, ўша томон югургилади.
- Ойим яхшими? Нима керак, экан? - Умид ҳамшира ҳалиги нотаниш эркакка узатган қоғозга қаради.
- Ўзим олиб келаман, ука. Сиз шу ерда бўлиб туринг. Онангизга кераксиз, - деди ҳалиги эркак ва қоғозни олиб шошиб чиқиб кетди.
- Ким бу? - қошлари чимирилди Аббоснинг.
Умид индамади. Сал наридаги стулга бориб ўтирди ва бошини чангаллади. Аббос ҳам у томон юрди:
- Умид, анув эркак ким? Ойингнинг қандай таниши экан?
Умид ғазабданми, йиғиданми қизарган кўзларини отасига нафрат билан тикди:
- Ойимни ўзингизга ўхшатманг! Ойим сизга ўхшаб таниш орттирмаган! Ойимни уриб кетган ҳайдовчи у!
Аббос жим қолди. Бирдан миясига келган ўйдан жонланди:
- Умид, ойинг ўлмаган! Ана, дори буюришди-ку!
Умид отасига қайрилиб қараб ҳам қўймади. Бошини чангаллаганча ўтираверди. Аббос эса ўзини етти ёт бегонадек ҳис қила бошлади. Нима қилишини ҳам, нима дейишини ҳам билмасди. На хотинига жон куйжира олади, на Умидга далда бера олади. Умид эса ора-сира онаси ётган хона томон хавотир билан қараб қўярди. Охири чидай олмади, шекилли яна отасига бақирди:
- Боринг, сўранг, ойим яхшимикан? Мени ёш бола деб қўйишмаяпти! Қанақа одамсиз?
Аббос шошиб қолди. Беихтиёр ўғлининг буйруғига бўйсуниб, шифокорлар кириб-чиқаётган хона томон кетди.
- Текширяпмиз, ҳалал бермай туринг! Хушига келмаяпти! - бақириб берди бир шифокор.
Аббос индамай ортига қайтди. Лекин ўғлига яқин кела олмади. «Ойим тузукмикан?» деб сўраб қолса тайинли жавоб бера олмай қолишидан чўчиди.
Ярим соатча вақт ўтиб, ҳалиги ҳайдовчи бир пакет дори-дармонлар билан кириб келди. Шифокорлар олдида ўн дақиқача қолиб, нималарнидир гаплашди. Кейин секин Умидга яқинлашди.
- Нима дейишди, ака? - Умид ҳам унга пешвоз чиқди.
Аббос ҳам унга яқин борган бўлди.
- Хушига келмаётган экан. Боши билан тушган, зарб қаттиқ бўлган бўлиши мумкин, дейишяпти, - деди ҳайдовчи Умиднинг елкасига қўл ташлаб. - Ҳозир рентген қилишибди. Рентген плёнкасининг қуришини кутишаётган экан. Шунга қараб иш қилишаркан. «Шунчаки зарб таъсирида хушсиз ётган бўлса, ҳечқиси йўқ, аммо ички қон кетиш бўлса, чатоқ. Операция қилишга тўғри келади» дейишди. Ҳозир беш дақиқаларда аниқ бўларкан.
Умид уҳ тортганча яна ўзини ўриндиққа ташлади...
👍15
62-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлубанинг уч қизи ҳам кўзлари ёшли ҳолда қайғуга ботиб ўтирар, кимдан нима сўрашни, қаерга боришни билишмасди.
- Опа, сиз кимдан эшитдим, дедингиз? - Гулҳаёга қаради Гулранг.
- Дадам телефон қилди, менга. «Ойингни машина уриб кетибди, олдига кетяпман», деди. Бўлди.
- Опача, сизга Умид айтди, шундайми? - энди Гулюзга юзланди Гулранг.
Гулюзнинг «ҳа» дегандек бош силкиб қўйди.
- Уф-ф-ф! Мундоқ бир нима денглар? Кимдан сўрай? Ёрилиб кетаман, ҳозир! - тоқати тоқ бўлди Гулрангнинг. - Мени кичкина деб ҳеч ким хабар бермаган! Менимча ҳаммаси мен машинани дадамга бериб келганимдан кейин бўлган. Унгача дадам цехда бемалол ўтирувди.
- Менимча, дадам Умидни олиб бирга кетган. Бизни қўрқади деб олиб бормаган, манзилни ҳам айтишмади, - тахминини айтди Гулҳаё.
- Бунақа ўтиришда одам ёрилиб кетади-ку! Шуни ўйлашмайдими? Ҳеч бўлмаса, ойимнинг аҳволини айтиб туришса бўлади-ку! Дадам дўхтирларнинг ёнида бўлса, Умид айтса бўлади-ку! Зиқ бўлиб кетдим. Ҳозир юрагим чиқиб кетади, - нолишни бошлади Гулюз.
- Икковиям кўтармаяпти. Уф-ф-ф! Нималар бўляпти, экан? - сабрсизланди Гулҳаё ҳам.
Гулранг эса ўтира солиб Умидга хабар юбора бошлади:
“Умид нега жимсан?”
“Бизни ўлдирмоқчимисан?”
“Ойим яхшими? Хабар ёз. Ёзиш қийинмас-ку!”
“Қаердасизлар ўзи?”
Гулрангнинг бор диққатини кўзига жамлаб телефони экранидан кўз узмай ўтирди. Умид ҳам атай қилгандек, жавоб ёзай демасди.
«Ойим яхшими-и-и-и-и? Шуни ёз ҳеч бўлмаса...» - жаҳли чиқа бошлади Гулрангнинг. Ниҳоят телефони хабар келганини билдирувчи овоз билан ҳаммани ўзига қаратди.
- Смс келди! - ўрнидан туриб кетди Гулранг. - Умид ёзибди.
Гулҳаё ва Гулюз ҳам дик этиб туриб унинг ёнига келишди.
«Ҳали кўзларини очмади, ойим...»
Хабарни ўқиб уч қиз ўзини йўқотиб қўйди.
- Икки соат бўляпти, хабарни эшитганимизга. Ҳалиям кўзини очмаяпти... - Гулрангнинг овози йиғламсираб чиқди.
* * *
- Уйга боришга қўрқаяпман, Рита хола, - Севаранинг ранги қув учган, кампирнинг ёнида мунғайибгина ўтирарди.
- Ойи, уйимизга кетмаймизми? - кампирнинг уйи балконидан чиқиб келди Сардор.
- Укангни ўйнатиб тур, ўғлим, - ўшқириб юборишдан зўрға ўзини тийди Севара.
Сардор ҳам онасининг авзойини дарҳол билиб, ортига қайтди. Севара эса яна нажоткорининг юзига термулди.
- Худодан сўра, кундошингга ҳеч нарса қилмасин... - деди кампир бунинг қандай яхши ва ёмон томони борлигини ўзи ҳам билмаган ҳолда.
- Аббос ака ҳозиргина ёзди. Ҳали кўзини очмабди.
- Жароҳати жиддий шекилли. Анча бўлди-ку, шифохонага борганига.
- Телефон қилсаммикан? - сабри тугай бошлади жувоннинг.
- Ўзини шамга ураётган парвонага ўхшайсан. Жонингдан тўйдингми? Ўзингни тутиб берасан-ку! Агар кундошингга бир нима бўлса, ҳамма нарсани текширишади. Агар аллақачон бошлашмаган бўлса. Чунки кундошингнинг ўз жонига қасд қилгани кундай равшан бўлиб турибди.
- Кундошинг деяверманг, - норози бўлди Севара. - Ғалати бўлиб кетяпман.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлубанинг уч қизи ҳам кўзлари ёшли ҳолда қайғуга ботиб ўтирар, кимдан нима сўрашни, қаерга боришни билишмасди.
- Опа, сиз кимдан эшитдим, дедингиз? - Гулҳаёга қаради Гулранг.
- Дадам телефон қилди, менга. «Ойингни машина уриб кетибди, олдига кетяпман», деди. Бўлди.
- Опача, сизга Умид айтди, шундайми? - энди Гулюзга юзланди Гулранг.
Гулюзнинг «ҳа» дегандек бош силкиб қўйди.
- Уф-ф-ф! Мундоқ бир нима денглар? Кимдан сўрай? Ёрилиб кетаман, ҳозир! - тоқати тоқ бўлди Гулрангнинг. - Мени кичкина деб ҳеч ким хабар бермаган! Менимча ҳаммаси мен машинани дадамга бериб келганимдан кейин бўлган. Унгача дадам цехда бемалол ўтирувди.
- Менимча, дадам Умидни олиб бирга кетган. Бизни қўрқади деб олиб бормаган, манзилни ҳам айтишмади, - тахминини айтди Гулҳаё.
- Бунақа ўтиришда одам ёрилиб кетади-ку! Шуни ўйлашмайдими? Ҳеч бўлмаса, ойимнинг аҳволини айтиб туришса бўлади-ку! Дадам дўхтирларнинг ёнида бўлса, Умид айтса бўлади-ку! Зиқ бўлиб кетдим. Ҳозир юрагим чиқиб кетади, - нолишни бошлади Гулюз.
- Икковиям кўтармаяпти. Уф-ф-ф! Нималар бўляпти, экан? - сабрсизланди Гулҳаё ҳам.
Гулранг эса ўтира солиб Умидга хабар юбора бошлади:
“Умид нега жимсан?”
“Бизни ўлдирмоқчимисан?”
“Ойим яхшими? Хабар ёз. Ёзиш қийинмас-ку!”
“Қаердасизлар ўзи?”
Гулрангнинг бор диққатини кўзига жамлаб телефони экранидан кўз узмай ўтирди. Умид ҳам атай қилгандек, жавоб ёзай демасди.
«Ойим яхшими-и-и-и-и? Шуни ёз ҳеч бўлмаса...» - жаҳли чиқа бошлади Гулрангнинг. Ниҳоят телефони хабар келганини билдирувчи овоз билан ҳаммани ўзига қаратди.
- Смс келди! - ўрнидан туриб кетди Гулранг. - Умид ёзибди.
Гулҳаё ва Гулюз ҳам дик этиб туриб унинг ёнига келишди.
«Ҳали кўзларини очмади, ойим...»
Хабарни ўқиб уч қиз ўзини йўқотиб қўйди.
- Икки соат бўляпти, хабарни эшитганимизга. Ҳалиям кўзини очмаяпти... - Гулрангнинг овози йиғламсираб чиқди.
* * *
- Уйга боришга қўрқаяпман, Рита хола, - Севаранинг ранги қув учган, кампирнинг ёнида мунғайибгина ўтирарди.
- Ойи, уйимизга кетмаймизми? - кампирнинг уйи балконидан чиқиб келди Сардор.
- Укангни ўйнатиб тур, ўғлим, - ўшқириб юборишдан зўрға ўзини тийди Севара.
Сардор ҳам онасининг авзойини дарҳол билиб, ортига қайтди. Севара эса яна нажоткорининг юзига термулди.
- Худодан сўра, кундошингга ҳеч нарса қилмасин... - деди кампир бунинг қандай яхши ва ёмон томони борлигини ўзи ҳам билмаган ҳолда.
- Аббос ака ҳозиргина ёзди. Ҳали кўзини очмабди.
- Жароҳати жиддий шекилли. Анча бўлди-ку, шифохонага борганига.
- Телефон қилсаммикан? - сабри тугай бошлади жувоннинг.
- Ўзини шамга ураётган парвонага ўхшайсан. Жонингдан тўйдингми? Ўзингни тутиб берасан-ку! Агар кундошингга бир нима бўлса, ҳамма нарсани текширишади. Агар аллақачон бошлашмаган бўлса. Чунки кундошингнинг ўз жонига қасд қилгани кундай равшан бўлиб турибди.
- Кундошинг деяверманг, - норози бўлди Севара. - Ғалати бўлиб кетяпман.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍24❤1
63-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Кундошни кундош дейди-да! Овсин ё опа-сингил эмассан-ку! Ма, менинг телефонимдан қил. Мени тергов қилишса ҳам, «Аббос эски танишим, хотиним авария бўлди, деганига ҳол сўраб турдим», дейман.
Севара хурсанд бўлганидан Рита холани қучиб олди.
- Бирам яхшисиз-ей! Тағин билмаган нарсангиз йўқ. Менинг миям умуман ишламаяпти.
Севара Рита холанинг юпқа териси остидан томирлари кўриниб турган серажин қўлидан телефонини олди. Аббосга қўнғироқ қиларкан, негадир юраги ҳапиқиб кетди.
«Ичим ёришмаяпти, бир гап бўлади-да», ўйлади ичида.
- Ало, - Аббоснинг бўғиқ овози эшитилди.
- Менман, - деди Севара. - Тинчмисиз? Бир оғиз хабар ҳам ёзмайсиз.
- Сенга қўнғироқ қилишим хавфли. Ҳозир ички ишлардан одам келди. Сўроқ қиляпти. Ҳайдовчи ва тўрт-бешта гувоҳ хотиним ўзини машина тагига ташлаганини айтишди. Кейин мени чақирди. «Нима муаммоси бор эди?» деди. «Яхши яшаётган эдик», дедим. Фақат... қўрқаётганим ўғлим жуда асабий. Хотиним унинг миясини заҳарлаган экан. Бўпти. Кўп гаплаша олмайман...
Шу билан алоқа узилди.
- Нима деди? Нима бўлибди? - креслога суяниб ўтирган гавдасини буткул Севара томонга буриб сўради Рита хола.
- Сўроқ қилишяпти... - Севаранинг буткул кайфияти тушиб кетганди.
- Вой шўрим... - кўзлари қинидан чиққудек бўлди кампирнинг. - Ўлибдими?
- Йўғ-ей... Билмадим. Аммо ҳайдовчи ва гувоҳлар «Ўзини машина остига ташлади», дейишаётган экан.
- Тамом бўлибсизлар... Энди Аббосни сиқувга олиб текширишади.
- Қўрқитманг...
- Рост. Нима бўлсаям, хотинга ҳеч нарса бўлмасин. Худо кўрсатмасин, ўлиб-нетиб қолса сабабини суриштиришади. Ҳаммаси чиқиб келади.
- Бўлди! - Севаранинг асаблари дош бермай бақириб юборди. - Гапирманг. Эшитиш тугул бу ҳақда ўйлашни ҳам истамаяпман.
- Тирик қолса, Аббос хотини авраб вазиятдан чиқиб кетса бўлади...
- Бўлди, гапирманг, опажон... Йўқса, менам ўзимни бир нима қилиб қўяман. Қаёқданам ўзи шу хотин келди ёнимга. У ўғлининг миясини заҳарлаган экан. «Ўғлим асабий», деди Аббос ака...
- Йўғ-е, ўғлига айтган эканми? Бўлмаса, ҳаммасини уюштирибди. Қара, пухта режа тузган. Ўғли энди отага қарши кўрсатма беради. Отани яхшилаб текширишади. Ота жазога тортилади. Сен ва Аббоснинг турмуши кўпга бормади, айрилдиларинг, дегани бу. Қара, кундошинг қанақа ақлли экан...
- Бўлди, қилинг, - йиғлаб юборай деди Севара. - Менга тегишмайдими, ишқилиб?
- Видеонг чиқмаса, индашмаса керак. Ёш боласи борларга енгиллик берилади.
- Жим бўлинг деган сайин ваҳима қилдингиз, опа. Кетдим, мен. Сардор, кетдик болам...
* * *
«Мунча қоронғилик? Тунми? Йўқ, у қадар қоронғилик эмас экан. Тонг шекилли. Туман тушибдими? Қиш келдими? Куз эмасмиди? Қиш эрта тушадими, дейман? Туманли тонгда, қишда қаеда ётибман, мен? - Матлуба қаерда, нега, нима учун ётганини умуман англамаётганди. Боши ғувиллар, мияси ўчоқдаги қозонда қовурилаётгандек қизиётганди. Менга нима бўлди, ўзи? Мен... Эй, Худо! Эрим ёш хотин олди... Унинг ёнига бордим. Мени ўғри дейишди. Вой, мени қамоқдаман! Ўғри деб қамашибди...»
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Кундошни кундош дейди-да! Овсин ё опа-сингил эмассан-ку! Ма, менинг телефонимдан қил. Мени тергов қилишса ҳам, «Аббос эски танишим, хотиним авария бўлди, деганига ҳол сўраб турдим», дейман.
Севара хурсанд бўлганидан Рита холани қучиб олди.
- Бирам яхшисиз-ей! Тағин билмаган нарсангиз йўқ. Менинг миям умуман ишламаяпти.
Севара Рита холанинг юпқа териси остидан томирлари кўриниб турган серажин қўлидан телефонини олди. Аббосга қўнғироқ қиларкан, негадир юраги ҳапиқиб кетди.
«Ичим ёришмаяпти, бир гап бўлади-да», ўйлади ичида.
- Ало, - Аббоснинг бўғиқ овози эшитилди.
- Менман, - деди Севара. - Тинчмисиз? Бир оғиз хабар ҳам ёзмайсиз.
- Сенга қўнғироқ қилишим хавфли. Ҳозир ички ишлардан одам келди. Сўроқ қиляпти. Ҳайдовчи ва тўрт-бешта гувоҳ хотиним ўзини машина тагига ташлаганини айтишди. Кейин мени чақирди. «Нима муаммоси бор эди?» деди. «Яхши яшаётган эдик», дедим. Фақат... қўрқаётганим ўғлим жуда асабий. Хотиним унинг миясини заҳарлаган экан. Бўпти. Кўп гаплаша олмайман...
Шу билан алоқа узилди.
- Нима деди? Нима бўлибди? - креслога суяниб ўтирган гавдасини буткул Севара томонга буриб сўради Рита хола.
- Сўроқ қилишяпти... - Севаранинг буткул кайфияти тушиб кетганди.
- Вой шўрим... - кўзлари қинидан чиққудек бўлди кампирнинг. - Ўлибдими?
- Йўғ-ей... Билмадим. Аммо ҳайдовчи ва гувоҳлар «Ўзини машина остига ташлади», дейишаётган экан.
- Тамом бўлибсизлар... Энди Аббосни сиқувга олиб текширишади.
- Қўрқитманг...
- Рост. Нима бўлсаям, хотинга ҳеч нарса бўлмасин. Худо кўрсатмасин, ўлиб-нетиб қолса сабабини суриштиришади. Ҳаммаси чиқиб келади.
- Бўлди! - Севаранинг асаблари дош бермай бақириб юборди. - Гапирманг. Эшитиш тугул бу ҳақда ўйлашни ҳам истамаяпман.
- Тирик қолса, Аббос хотини авраб вазиятдан чиқиб кетса бўлади...
- Бўлди, гапирманг, опажон... Йўқса, менам ўзимни бир нима қилиб қўяман. Қаёқданам ўзи шу хотин келди ёнимга. У ўғлининг миясини заҳарлаган экан. «Ўғлим асабий», деди Аббос ака...
- Йўғ-е, ўғлига айтган эканми? Бўлмаса, ҳаммасини уюштирибди. Қара, пухта режа тузган. Ўғли энди отага қарши кўрсатма беради. Отани яхшилаб текширишади. Ота жазога тортилади. Сен ва Аббоснинг турмуши кўпга бормади, айрилдиларинг, дегани бу. Қара, кундошинг қанақа ақлли экан...
- Бўлди, қилинг, - йиғлаб юборай деди Севара. - Менга тегишмайдими, ишқилиб?
- Видеонг чиқмаса, индашмаса керак. Ёш боласи борларга енгиллик берилади.
- Жим бўлинг деган сайин ваҳима қилдингиз, опа. Кетдим, мен. Сардор, кетдик болам...
* * *
«Мунча қоронғилик? Тунми? Йўқ, у қадар қоронғилик эмас экан. Тонг шекилли. Туман тушибдими? Қиш келдими? Куз эмасмиди? Қиш эрта тушадими, дейман? Туманли тонгда, қишда қаеда ётибман, мен? - Матлуба қаерда, нега, нима учун ётганини умуман англамаётганди. Боши ғувиллар, мияси ўчоқдаги қозонда қовурилаётгандек қизиётганди. Менга нима бўлди, ўзи? Мен... Эй, Худо! Эрим ёш хотин олди... Унинг ёнига бордим. Мени ўғри дейишди. Вой, мени қамоқдаман! Ўғри деб қамашибди...»
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍26❤1
✨Эртанги кунингиз бугунги кунингиздан афзал бўлсин!
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъмат ва имконлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ сизни ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъмат ва имконлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ сизни ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👏2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸🕊ХАЙРЛИ ТОНГ🌸💜
🦋Файзли якшанба тонги муборак🦋
🌷Ассалому алайкум дилга яқин, азиз Қадрдонларим!
Умримизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли бўлсин! 💞
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🦋Файзли якшанба тонги муборак🦋
🌷Ассалому алайкум дилга яқин, азиз Қадрдонларим!
Умримизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли бўлсин! 💞
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1👏1
🌞 Якшанба тонги муборак бўлсин.
🌱🌸Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
🌺Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌱🌸Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
🌺Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2👏1
«Ким эрталаб бирор ишда Оллоҳ билан боғланмасдан фақат дунё ғам-ташвиши билан уйғонса, Оллоҳ унинг қалбига тўрт нарсани солади:
• доимий аримайдиган ғамни;
• доимий банд қиладиган машғулотни;
• ҳеч қачон бойликка етолмайдиган муҳтожликни;
• ҳеч қачон охирига етмайдиган орзуни».
Табароний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
• доимий аримайдиган ғамни;
• доимий банд қиладиган машғулотни;
• ҳеч қачон бойликка етолмайдиган муҳтожликни;
• ҳеч қачон охирига етмайдиган орзуни».
Табароний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6😢1
🥀Кўнгилни оғритиш осон....
Дилни тиғлаш ҳам....
Юракни парчалаш хеч гап
эмас....
☝️Лекин булардан кейин қадр. топиш қийин... Яқинларингизни қадрланг!
🕌🌹Ассалому алайкум.🕋
🌼🦋Бошланган яна бир 🦋
❄️мунаввар кун сизга🌺
🌤хайрли бўлсин!☁️
Якшанба дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Барчангизга ҳалол ризк, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида хамрох бўлсин!
🕊❄️🌹🌸❄️🌹🌼❄️🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Дилни тиғлаш ҳам....
Юракни парчалаш хеч гап
эмас....
☝️Лекин булардан кейин қадр. топиш қийин... Яқинларингизни қадрланг!
🕌🌹Ассалому алайкум.🕋
🌼🦋Бошланган яна бир 🦋
❄️мунаввар кун сизга🌺
🌤хайрли бўлсин!☁️
Якшанба дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Барчангизга ҳалол ризк, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида хамрох бўлсин!
🕊❄️🌹🌸❄️🌹🌼❄️🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7