🧕 Muslimalar kundaligi
59-ҚИСМ Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА У жон ҳолатда ўша томон югурди. Хаёлида эса «Ишқилиб адашган бўлай», деган фикр чарх урарди. У учиб борди, одамлар олдига. Гўё вақт тўхтагани каби ҳамма қотиб қолган, тўсатдан пайдо бўлган йигитчадан нигоҳ олмай туришарди.…
60-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Аббоснинг айтган гаплари бутун танасида акс-садо бераётгандек ўтира олмай қолди. Сотадиган нарсаларини ҳам унутди. Шартта ўша йигит савдо қиладиган дўконга йўл олди.
- Э-э-э, Севар опа. Ўйлаб-ўйлаб охири видеони сотиб оладиган бўлдингизми, дейман? - пешвоз чиқди йигит ва безларча деди: - Арзонга ололмайсиз лекин...
- Бу ёққа кел, - унинг енгидан тортди Севара йигитнинг. - Ҳолинг вой. Биров эшитиб қолмасин. Иккимиз ҳам ўламиз, энди... Аёл ўзини машина тагига ташлабди.
Ҳозиргина нафс гирдобида ҳиринглаётган йигит бирдан жимиб кўзлари пирпирай бошлади:
- Нима? Нега? Қаердан билдингиз?
Севара йигитни четроққа судраб чиқиб, пичирлай бошлади.
- Сал аввал менга қўнғироқ қилди. Молим ёққани учун «визиткам»ни бергандим, - Севаранинг мияси компьютердек ишлар, қуйилиб келаётган ёлғонлардан ўзи ҳам ҳайрон эди. - Видеони ўчиринг, мен ўғри эмасман, деди. Мен... ҳалиги сенинг гапингни айтдим. Ўчирмаскан, тарқатаркан, дедим. Кейин у... ярим соат ўтар-ўтмас, бегона рақамдан қўнғироқ қилишди. Аёл ўзини машина тагига ташлабди. Аёлнинг телефонидан менга «Охирги марта сиз билан гаплашган экан», деб қўнғироқ қилишди. Мен «Танишим эмас», дедим. Аммо телефон қилган одам, барибир исм-шарифингизни, телефонингизни ёзиб оламиз, деди. Менимча, терговчи. Видеони менга ташла. Йўқотишимиз керак...
- Майли, йўқотаман. Аммо, ҳали тарқатганим йўқ, опа. Турибди, видео. Телеграмдан ташлайман, ҳозир...
- Телеграмдан ташлама... Интернетга ишонч йўқ. «Шариет»ни ёқ.
Йигит хабар таъсирида турганидан фойдаланиб, Севара видеони кўчириб олди.
- Менга қара, қани видео? - деди кейин йигитнинг телефонига қараб.
- Мана! Ўчирайми?
- Ўчир, кўз олдимда ўчир-чи?
Йигит шартта видеони ўчирди. Севара бироз енгил тортгандек бўлди.
- Менга қара, видеога олганинг, ундаги гаплар ҳақида бировга ғинг дема. Агар ғинг десанг, мана, олган видеонг менда. «Шу йигит олган», деб сени кўрсатиб юбораман. Тилингни тийсанг, менам индамайман.
- Майли, опа. Мени аралаштирманг.
-Худодан сўра, ўлмасин! Бўлмаса ҳолимизга вой. Бор, энди. Иккимиз турганимизни биров кўриб қолишмасин! - янаям ваҳима қилди Севара.
Йигит югургилаб магазини томон кетди.
- Сен шоҳида юрсанг, мен баргида юраман, аҳмоқ! - беписанд ортидан гапириб қолди Севара. - Осонгина видеонгни олволдим. Энди ўзингга қарши ишлатишим мумкин.
* * *
- Сиз қилдингиз! Сизни деб ойим ўзини ўлдирди! - Аббос Умиднинг алам ва нафрат билан айтган гапидан қотиб қолди.
- Ойинг... - унинг оёқларидан жон кетгандек бўлди. - Ойинг... ўл... ўлдими?
Умиднинг ёшли кўзларидаги ғазаб тиниқ сув тагидаги ҳарсанг каби яққол кўриниб турарди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Аббоснинг айтган гаплари бутун танасида акс-садо бераётгандек ўтира олмай қолди. Сотадиган нарсаларини ҳам унутди. Шартта ўша йигит савдо қиладиган дўконга йўл олди.
- Э-э-э, Севар опа. Ўйлаб-ўйлаб охири видеони сотиб оладиган бўлдингизми, дейман? - пешвоз чиқди йигит ва безларча деди: - Арзонга ололмайсиз лекин...
- Бу ёққа кел, - унинг енгидан тортди Севара йигитнинг. - Ҳолинг вой. Биров эшитиб қолмасин. Иккимиз ҳам ўламиз, энди... Аёл ўзини машина тагига ташлабди.
Ҳозиргина нафс гирдобида ҳиринглаётган йигит бирдан жимиб кўзлари пирпирай бошлади:
- Нима? Нега? Қаердан билдингиз?
Севара йигитни четроққа судраб чиқиб, пичирлай бошлади.
- Сал аввал менга қўнғироқ қилди. Молим ёққани учун «визиткам»ни бергандим, - Севаранинг мияси компьютердек ишлар, қуйилиб келаётган ёлғонлардан ўзи ҳам ҳайрон эди. - Видеони ўчиринг, мен ўғри эмасман, деди. Мен... ҳалиги сенинг гапингни айтдим. Ўчирмаскан, тарқатаркан, дедим. Кейин у... ярим соат ўтар-ўтмас, бегона рақамдан қўнғироқ қилишди. Аёл ўзини машина тагига ташлабди. Аёлнинг телефонидан менга «Охирги марта сиз билан гаплашган экан», деб қўнғироқ қилишди. Мен «Танишим эмас», дедим. Аммо телефон қилган одам, барибир исм-шарифингизни, телефонингизни ёзиб оламиз, деди. Менимча, терговчи. Видеони менга ташла. Йўқотишимиз керак...
- Майли, йўқотаман. Аммо, ҳали тарқатганим йўқ, опа. Турибди, видео. Телеграмдан ташлайман, ҳозир...
- Телеграмдан ташлама... Интернетга ишонч йўқ. «Шариет»ни ёқ.
Йигит хабар таъсирида турганидан фойдаланиб, Севара видеони кўчириб олди.
- Менга қара, қани видео? - деди кейин йигитнинг телефонига қараб.
- Мана! Ўчирайми?
- Ўчир, кўз олдимда ўчир-чи?
Йигит шартта видеони ўчирди. Севара бироз енгил тортгандек бўлди.
- Менга қара, видеога олганинг, ундаги гаплар ҳақида бировга ғинг дема. Агар ғинг десанг, мана, олган видеонг менда. «Шу йигит олган», деб сени кўрсатиб юбораман. Тилингни тийсанг, менам индамайман.
- Майли, опа. Мени аралаштирманг.
-Худодан сўра, ўлмасин! Бўлмаса ҳолимизга вой. Бор, энди. Иккимиз турганимизни биров кўриб қолишмасин! - янаям ваҳима қилди Севара.
Йигит югургилаб магазини томон кетди.
- Сен шоҳида юрсанг, мен баргида юраман, аҳмоқ! - беписанд ортидан гапириб қолди Севара. - Осонгина видеонгни олволдим. Энди ўзингга қарши ишлатишим мумкин.
* * *
- Сиз қилдингиз! Сизни деб ойим ўзини ўлдирди! - Аббос Умиднинг алам ва нафрат билан айтган гапидан қотиб қолди.
- Ойинг... - унинг оёқларидан жон кетгандек бўлди. - Ойинг... ўл... ўлдими?
Умиднинг ёшли кўзларидаги ғазаб тиниқ сув тагидаги ҳарсанг каби яққол кўриниб турарди.
👍16
61-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У ўзини боса олмас, шунча кундан буён йиғилиб қолган юрагидаги заҳрини соча бошлаганди:
- Ўлса яхши-ку! Ёш хотинчангиз билан мазза қилиб яшайсиз! Биз билан нима ишингиз бор? Ўшаларни боқсангиз бўлди! Биз қотган нон ҳам еяверамиз! Энди ажрашманг деб оёғингизга ёпишадиган ойим ҳам йўқ!
Аббос атрофда уларга қараётган ҳамшираю, шифокорлар, беморларни кўргани келган яқинларига парво қилмас, миясида бир фикр айланарди:
«Ярамас Матлуба, болани заҳарлаб бўлибди. Ҳаммасини айтиб берибди. Шунинг учун ўғлим менга чаппа-чуппа гапириб юрган экан-да! Ўғлимни менга қарши қўйиб, ўзи ўлиб кетдими? Нияти шу бўлган унинг! Энди қизларим ҳам менга қарши бош кўтаради. Умидга айтган, қизларга айтмайдими? Вой, ифлос! Болаларимни тескари қўйиб, ўзини ўлдирибди бу...»
- Тезда мана бу дорилар керак! - ҳамширанинг бир эркак олдига бориб айтган гапидан Умид сергакланди. Отасидан шарт юз ўгириб, ўша томон югургилади.
- Ойим яхшими? Нима керак, экан? - Умид ҳамшира ҳалиги нотаниш эркакка узатган қоғозга қаради.
- Ўзим олиб келаман, ука. Сиз шу ерда бўлиб туринг. Онангизга кераксиз, - деди ҳалиги эркак ва қоғозни олиб шошиб чиқиб кетди.
- Ким бу? - қошлари чимирилди Аббоснинг.
Умид индамади. Сал наридаги стулга бориб ўтирди ва бошини чангаллади. Аббос ҳам у томон юрди:
- Умид, анув эркак ким? Ойингнинг қандай таниши экан?
Умид ғазабданми, йиғиданми қизарган кўзларини отасига нафрат билан тикди:
- Ойимни ўзингизга ўхшатманг! Ойим сизга ўхшаб таниш орттирмаган! Ойимни уриб кетган ҳайдовчи у!
Аббос жим қолди. Бирдан миясига келган ўйдан жонланди:
- Умид, ойинг ўлмаган! Ана, дори буюришди-ку!
Умид отасига қайрилиб қараб ҳам қўймади. Бошини чангаллаганча ўтираверди. Аббос эса ўзини етти ёт бегонадек ҳис қила бошлади. Нима қилишини ҳам, нима дейишини ҳам билмасди. На хотинига жон куйжира олади, на Умидга далда бера олади. Умид эса ора-сира онаси ётган хона томон хавотир билан қараб қўярди. Охири чидай олмади, шекилли яна отасига бақирди:
- Боринг, сўранг, ойим яхшимикан? Мени ёш бола деб қўйишмаяпти! Қанақа одамсиз?
Аббос шошиб қолди. Беихтиёр ўғлининг буйруғига бўйсуниб, шифокорлар кириб-чиқаётган хона томон кетди.
- Текширяпмиз, ҳалал бермай туринг! Хушига келмаяпти! - бақириб берди бир шифокор.
Аббос индамай ортига қайтди. Лекин ўғлига яқин кела олмади. «Ойим тузукмикан?» деб сўраб қолса тайинли жавоб бера олмай қолишидан чўчиди.
Ярим соатча вақт ўтиб, ҳалиги ҳайдовчи бир пакет дори-дармонлар билан кириб келди. Шифокорлар олдида ўн дақиқача қолиб, нималарнидир гаплашди. Кейин секин Умидга яқинлашди.
- Нима дейишди, ака? - Умид ҳам унга пешвоз чиқди.
Аббос ҳам унга яқин борган бўлди.
- Хушига келмаётган экан. Боши билан тушган, зарб қаттиқ бўлган бўлиши мумкин, дейишяпти, - деди ҳайдовчи Умиднинг елкасига қўл ташлаб. - Ҳозир рентген қилишибди. Рентген плёнкасининг қуришини кутишаётган экан. Шунга қараб иш қилишаркан. «Шунчаки зарб таъсирида хушсиз ётган бўлса, ҳечқиси йўқ, аммо ички қон кетиш бўлса, чатоқ. Операция қилишга тўғри келади» дейишди. Ҳозир беш дақиқаларда аниқ бўларкан.
Умид уҳ тортганча яна ўзини ўриндиққа ташлади...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У ўзини боса олмас, шунча кундан буён йиғилиб қолган юрагидаги заҳрини соча бошлаганди:
- Ўлса яхши-ку! Ёш хотинчангиз билан мазза қилиб яшайсиз! Биз билан нима ишингиз бор? Ўшаларни боқсангиз бўлди! Биз қотган нон ҳам еяверамиз! Энди ажрашманг деб оёғингизга ёпишадиган ойим ҳам йўқ!
Аббос атрофда уларга қараётган ҳамшираю, шифокорлар, беморларни кўргани келган яқинларига парво қилмас, миясида бир фикр айланарди:
«Ярамас Матлуба, болани заҳарлаб бўлибди. Ҳаммасини айтиб берибди. Шунинг учун ўғлим менга чаппа-чуппа гапириб юрган экан-да! Ўғлимни менга қарши қўйиб, ўзи ўлиб кетдими? Нияти шу бўлган унинг! Энди қизларим ҳам менга қарши бош кўтаради. Умидга айтган, қизларга айтмайдими? Вой, ифлос! Болаларимни тескари қўйиб, ўзини ўлдирибди бу...»
- Тезда мана бу дорилар керак! - ҳамширанинг бир эркак олдига бориб айтган гапидан Умид сергакланди. Отасидан шарт юз ўгириб, ўша томон югургилади.
- Ойим яхшими? Нима керак, экан? - Умид ҳамшира ҳалиги нотаниш эркакка узатган қоғозга қаради.
- Ўзим олиб келаман, ука. Сиз шу ерда бўлиб туринг. Онангизга кераксиз, - деди ҳалиги эркак ва қоғозни олиб шошиб чиқиб кетди.
- Ким бу? - қошлари чимирилди Аббоснинг.
Умид индамади. Сал наридаги стулга бориб ўтирди ва бошини чангаллади. Аббос ҳам у томон юрди:
- Умид, анув эркак ким? Ойингнинг қандай таниши экан?
Умид ғазабданми, йиғиданми қизарган кўзларини отасига нафрат билан тикди:
- Ойимни ўзингизга ўхшатманг! Ойим сизга ўхшаб таниш орттирмаган! Ойимни уриб кетган ҳайдовчи у!
Аббос жим қолди. Бирдан миясига келган ўйдан жонланди:
- Умид, ойинг ўлмаган! Ана, дори буюришди-ку!
Умид отасига қайрилиб қараб ҳам қўймади. Бошини чангаллаганча ўтираверди. Аббос эса ўзини етти ёт бегонадек ҳис қила бошлади. Нима қилишини ҳам, нима дейишини ҳам билмасди. На хотинига жон куйжира олади, на Умидга далда бера олади. Умид эса ора-сира онаси ётган хона томон хавотир билан қараб қўярди. Охири чидай олмади, шекилли яна отасига бақирди:
- Боринг, сўранг, ойим яхшимикан? Мени ёш бола деб қўйишмаяпти! Қанақа одамсиз?
Аббос шошиб қолди. Беихтиёр ўғлининг буйруғига бўйсуниб, шифокорлар кириб-чиқаётган хона томон кетди.
- Текширяпмиз, ҳалал бермай туринг! Хушига келмаяпти! - бақириб берди бир шифокор.
Аббос индамай ортига қайтди. Лекин ўғлига яқин кела олмади. «Ойим тузукмикан?» деб сўраб қолса тайинли жавоб бера олмай қолишидан чўчиди.
Ярим соатча вақт ўтиб, ҳалиги ҳайдовчи бир пакет дори-дармонлар билан кириб келди. Шифокорлар олдида ўн дақиқача қолиб, нималарнидир гаплашди. Кейин секин Умидга яқинлашди.
- Нима дейишди, ака? - Умид ҳам унга пешвоз чиқди.
Аббос ҳам унга яқин борган бўлди.
- Хушига келмаётган экан. Боши билан тушган, зарб қаттиқ бўлган бўлиши мумкин, дейишяпти, - деди ҳайдовчи Умиднинг елкасига қўл ташлаб. - Ҳозир рентген қилишибди. Рентген плёнкасининг қуришини кутишаётган экан. Шунга қараб иш қилишаркан. «Шунчаки зарб таъсирида хушсиз ётган бўлса, ҳечқиси йўқ, аммо ички қон кетиш бўлса, чатоқ. Операция қилишга тўғри келади» дейишди. Ҳозир беш дақиқаларда аниқ бўларкан.
Умид уҳ тортганча яна ўзини ўриндиққа ташлади...
👍15
62-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлубанинг уч қизи ҳам кўзлари ёшли ҳолда қайғуга ботиб ўтирар, кимдан нима сўрашни, қаерга боришни билишмасди.
- Опа, сиз кимдан эшитдим, дедингиз? - Гулҳаёга қаради Гулранг.
- Дадам телефон қилди, менга. «Ойингни машина уриб кетибди, олдига кетяпман», деди. Бўлди.
- Опача, сизга Умид айтди, шундайми? - энди Гулюзга юзланди Гулранг.
Гулюзнинг «ҳа» дегандек бош силкиб қўйди.
- Уф-ф-ф! Мундоқ бир нима денглар? Кимдан сўрай? Ёрилиб кетаман, ҳозир! - тоқати тоқ бўлди Гулрангнинг. - Мени кичкина деб ҳеч ким хабар бермаган! Менимча ҳаммаси мен машинани дадамга бериб келганимдан кейин бўлган. Унгача дадам цехда бемалол ўтирувди.
- Менимча, дадам Умидни олиб бирга кетган. Бизни қўрқади деб олиб бормаган, манзилни ҳам айтишмади, - тахминини айтди Гулҳаё.
- Бунақа ўтиришда одам ёрилиб кетади-ку! Шуни ўйлашмайдими? Ҳеч бўлмаса, ойимнинг аҳволини айтиб туришса бўлади-ку! Дадам дўхтирларнинг ёнида бўлса, Умид айтса бўлади-ку! Зиқ бўлиб кетдим. Ҳозир юрагим чиқиб кетади, - нолишни бошлади Гулюз.
- Икковиям кўтармаяпти. Уф-ф-ф! Нималар бўляпти, экан? - сабрсизланди Гулҳаё ҳам.
Гулранг эса ўтира солиб Умидга хабар юбора бошлади:
“Умид нега жимсан?”
“Бизни ўлдирмоқчимисан?”
“Ойим яхшими? Хабар ёз. Ёзиш қийинмас-ку!”
“Қаердасизлар ўзи?”
Гулрангнинг бор диққатини кўзига жамлаб телефони экранидан кўз узмай ўтирди. Умид ҳам атай қилгандек, жавоб ёзай демасди.
«Ойим яхшими-и-и-и-и? Шуни ёз ҳеч бўлмаса...» - жаҳли чиқа бошлади Гулрангнинг. Ниҳоят телефони хабар келганини билдирувчи овоз билан ҳаммани ўзига қаратди.
- Смс келди! - ўрнидан туриб кетди Гулранг. - Умид ёзибди.
Гулҳаё ва Гулюз ҳам дик этиб туриб унинг ёнига келишди.
«Ҳали кўзларини очмади, ойим...»
Хабарни ўқиб уч қиз ўзини йўқотиб қўйди.
- Икки соат бўляпти, хабарни эшитганимизга. Ҳалиям кўзини очмаяпти... - Гулрангнинг овози йиғламсираб чиқди.
* * *
- Уйга боришга қўрқаяпман, Рита хола, - Севаранинг ранги қув учган, кампирнинг ёнида мунғайибгина ўтирарди.
- Ойи, уйимизга кетмаймизми? - кампирнинг уйи балконидан чиқиб келди Сардор.
- Укангни ўйнатиб тур, ўғлим, - ўшқириб юборишдан зўрға ўзини тийди Севара.
Сардор ҳам онасининг авзойини дарҳол билиб, ортига қайтди. Севара эса яна нажоткорининг юзига термулди.
- Худодан сўра, кундошингга ҳеч нарса қилмасин... - деди кампир бунинг қандай яхши ва ёмон томони борлигини ўзи ҳам билмаган ҳолда.
- Аббос ака ҳозиргина ёзди. Ҳали кўзини очмабди.
- Жароҳати жиддий шекилли. Анча бўлди-ку, шифохонага борганига.
- Телефон қилсаммикан? - сабри тугай бошлади жувоннинг.
- Ўзини шамга ураётган парвонага ўхшайсан. Жонингдан тўйдингми? Ўзингни тутиб берасан-ку! Агар кундошингга бир нима бўлса, ҳамма нарсани текширишади. Агар аллақачон бошлашмаган бўлса. Чунки кундошингнинг ўз жонига қасд қилгани кундай равшан бўлиб турибди.
- Кундошинг деяверманг, - норози бўлди Севара. - Ғалати бўлиб кетяпман.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлубанинг уч қизи ҳам кўзлари ёшли ҳолда қайғуга ботиб ўтирар, кимдан нима сўрашни, қаерга боришни билишмасди.
- Опа, сиз кимдан эшитдим, дедингиз? - Гулҳаёга қаради Гулранг.
- Дадам телефон қилди, менга. «Ойингни машина уриб кетибди, олдига кетяпман», деди. Бўлди.
- Опача, сизга Умид айтди, шундайми? - энди Гулюзга юзланди Гулранг.
Гулюзнинг «ҳа» дегандек бош силкиб қўйди.
- Уф-ф-ф! Мундоқ бир нима денглар? Кимдан сўрай? Ёрилиб кетаман, ҳозир! - тоқати тоқ бўлди Гулрангнинг. - Мени кичкина деб ҳеч ким хабар бермаган! Менимча ҳаммаси мен машинани дадамга бериб келганимдан кейин бўлган. Унгача дадам цехда бемалол ўтирувди.
- Менимча, дадам Умидни олиб бирга кетган. Бизни қўрқади деб олиб бормаган, манзилни ҳам айтишмади, - тахминини айтди Гулҳаё.
- Бунақа ўтиришда одам ёрилиб кетади-ку! Шуни ўйлашмайдими? Ҳеч бўлмаса, ойимнинг аҳволини айтиб туришса бўлади-ку! Дадам дўхтирларнинг ёнида бўлса, Умид айтса бўлади-ку! Зиқ бўлиб кетдим. Ҳозир юрагим чиқиб кетади, - нолишни бошлади Гулюз.
- Икковиям кўтармаяпти. Уф-ф-ф! Нималар бўляпти, экан? - сабрсизланди Гулҳаё ҳам.
Гулранг эса ўтира солиб Умидга хабар юбора бошлади:
“Умид нега жимсан?”
“Бизни ўлдирмоқчимисан?”
“Ойим яхшими? Хабар ёз. Ёзиш қийинмас-ку!”
“Қаердасизлар ўзи?”
Гулрангнинг бор диққатини кўзига жамлаб телефони экранидан кўз узмай ўтирди. Умид ҳам атай қилгандек, жавоб ёзай демасди.
«Ойим яхшими-и-и-и-и? Шуни ёз ҳеч бўлмаса...» - жаҳли чиқа бошлади Гулрангнинг. Ниҳоят телефони хабар келганини билдирувчи овоз билан ҳаммани ўзига қаратди.
- Смс келди! - ўрнидан туриб кетди Гулранг. - Умид ёзибди.
Гулҳаё ва Гулюз ҳам дик этиб туриб унинг ёнига келишди.
«Ҳали кўзларини очмади, ойим...»
Хабарни ўқиб уч қиз ўзини йўқотиб қўйди.
- Икки соат бўляпти, хабарни эшитганимизга. Ҳалиям кўзини очмаяпти... - Гулрангнинг овози йиғламсираб чиқди.
* * *
- Уйга боришга қўрқаяпман, Рита хола, - Севаранинг ранги қув учган, кампирнинг ёнида мунғайибгина ўтирарди.
- Ойи, уйимизга кетмаймизми? - кампирнинг уйи балконидан чиқиб келди Сардор.
- Укангни ўйнатиб тур, ўғлим, - ўшқириб юборишдан зўрға ўзини тийди Севара.
Сардор ҳам онасининг авзойини дарҳол билиб, ортига қайтди. Севара эса яна нажоткорининг юзига термулди.
- Худодан сўра, кундошингга ҳеч нарса қилмасин... - деди кампир бунинг қандай яхши ва ёмон томони борлигини ўзи ҳам билмаган ҳолда.
- Аббос ака ҳозиргина ёзди. Ҳали кўзини очмабди.
- Жароҳати жиддий шекилли. Анча бўлди-ку, шифохонага борганига.
- Телефон қилсаммикан? - сабри тугай бошлади жувоннинг.
- Ўзини шамга ураётган парвонага ўхшайсан. Жонингдан тўйдингми? Ўзингни тутиб берасан-ку! Агар кундошингга бир нима бўлса, ҳамма нарсани текширишади. Агар аллақачон бошлашмаган бўлса. Чунки кундошингнинг ўз жонига қасд қилгани кундай равшан бўлиб турибди.
- Кундошинг деяверманг, - норози бўлди Севара. - Ғалати бўлиб кетяпман.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍24❤1
63-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Кундошни кундош дейди-да! Овсин ё опа-сингил эмассан-ку! Ма, менинг телефонимдан қил. Мени тергов қилишса ҳам, «Аббос эски танишим, хотиним авария бўлди, деганига ҳол сўраб турдим», дейман.
Севара хурсанд бўлганидан Рита холани қучиб олди.
- Бирам яхшисиз-ей! Тағин билмаган нарсангиз йўқ. Менинг миям умуман ишламаяпти.
Севара Рита холанинг юпқа териси остидан томирлари кўриниб турган серажин қўлидан телефонини олди. Аббосга қўнғироқ қиларкан, негадир юраги ҳапиқиб кетди.
«Ичим ёришмаяпти, бир гап бўлади-да», ўйлади ичида.
- Ало, - Аббоснинг бўғиқ овози эшитилди.
- Менман, - деди Севара. - Тинчмисиз? Бир оғиз хабар ҳам ёзмайсиз.
- Сенга қўнғироқ қилишим хавфли. Ҳозир ички ишлардан одам келди. Сўроқ қиляпти. Ҳайдовчи ва тўрт-бешта гувоҳ хотиним ўзини машина тагига ташлаганини айтишди. Кейин мени чақирди. «Нима муаммоси бор эди?» деди. «Яхши яшаётган эдик», дедим. Фақат... қўрқаётганим ўғлим жуда асабий. Хотиним унинг миясини заҳарлаган экан. Бўпти. Кўп гаплаша олмайман...
Шу билан алоқа узилди.
- Нима деди? Нима бўлибди? - креслога суяниб ўтирган гавдасини буткул Севара томонга буриб сўради Рита хола.
- Сўроқ қилишяпти... - Севаранинг буткул кайфияти тушиб кетганди.
- Вой шўрим... - кўзлари қинидан чиққудек бўлди кампирнинг. - Ўлибдими?
- Йўғ-ей... Билмадим. Аммо ҳайдовчи ва гувоҳлар «Ўзини машина остига ташлади», дейишаётган экан.
- Тамом бўлибсизлар... Энди Аббосни сиқувга олиб текширишади.
- Қўрқитманг...
- Рост. Нима бўлсаям, хотинга ҳеч нарса бўлмасин. Худо кўрсатмасин, ўлиб-нетиб қолса сабабини суриштиришади. Ҳаммаси чиқиб келади.
- Бўлди! - Севаранинг асаблари дош бермай бақириб юборди. - Гапирманг. Эшитиш тугул бу ҳақда ўйлашни ҳам истамаяпман.
- Тирик қолса, Аббос хотини авраб вазиятдан чиқиб кетса бўлади...
- Бўлди, гапирманг, опажон... Йўқса, менам ўзимни бир нима қилиб қўяман. Қаёқданам ўзи шу хотин келди ёнимга. У ўғлининг миясини заҳарлаган экан. «Ўғлим асабий», деди Аббос ака...
- Йўғ-е, ўғлига айтган эканми? Бўлмаса, ҳаммасини уюштирибди. Қара, пухта режа тузган. Ўғли энди отага қарши кўрсатма беради. Отани яхшилаб текширишади. Ота жазога тортилади. Сен ва Аббоснинг турмуши кўпга бормади, айрилдиларинг, дегани бу. Қара, кундошинг қанақа ақлли экан...
- Бўлди, қилинг, - йиғлаб юборай деди Севара. - Менга тегишмайдими, ишқилиб?
- Видеонг чиқмаса, индашмаса керак. Ёш боласи борларга енгиллик берилади.
- Жим бўлинг деган сайин ваҳима қилдингиз, опа. Кетдим, мен. Сардор, кетдик болам...
* * *
«Мунча қоронғилик? Тунми? Йўқ, у қадар қоронғилик эмас экан. Тонг шекилли. Туман тушибдими? Қиш келдими? Куз эмасмиди? Қиш эрта тушадими, дейман? Туманли тонгда, қишда қаеда ётибман, мен? - Матлуба қаерда, нега, нима учун ётганини умуман англамаётганди. Боши ғувиллар, мияси ўчоқдаги қозонда қовурилаётгандек қизиётганди. Менга нима бўлди, ўзи? Мен... Эй, Худо! Эрим ёш хотин олди... Унинг ёнига бордим. Мени ўғри дейишди. Вой, мени қамоқдаман! Ўғри деб қамашибди...»
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Кундошни кундош дейди-да! Овсин ё опа-сингил эмассан-ку! Ма, менинг телефонимдан қил. Мени тергов қилишса ҳам, «Аббос эски танишим, хотиним авария бўлди, деганига ҳол сўраб турдим», дейман.
Севара хурсанд бўлганидан Рита холани қучиб олди.
- Бирам яхшисиз-ей! Тағин билмаган нарсангиз йўқ. Менинг миям умуман ишламаяпти.
Севара Рита холанинг юпқа териси остидан томирлари кўриниб турган серажин қўлидан телефонини олди. Аббосга қўнғироқ қиларкан, негадир юраги ҳапиқиб кетди.
«Ичим ёришмаяпти, бир гап бўлади-да», ўйлади ичида.
- Ало, - Аббоснинг бўғиқ овози эшитилди.
- Менман, - деди Севара. - Тинчмисиз? Бир оғиз хабар ҳам ёзмайсиз.
- Сенга қўнғироқ қилишим хавфли. Ҳозир ички ишлардан одам келди. Сўроқ қиляпти. Ҳайдовчи ва тўрт-бешта гувоҳ хотиним ўзини машина тагига ташлаганини айтишди. Кейин мени чақирди. «Нима муаммоси бор эди?» деди. «Яхши яшаётган эдик», дедим. Фақат... қўрқаётганим ўғлим жуда асабий. Хотиним унинг миясини заҳарлаган экан. Бўпти. Кўп гаплаша олмайман...
Шу билан алоқа узилди.
- Нима деди? Нима бўлибди? - креслога суяниб ўтирган гавдасини буткул Севара томонга буриб сўради Рита хола.
- Сўроқ қилишяпти... - Севаранинг буткул кайфияти тушиб кетганди.
- Вой шўрим... - кўзлари қинидан чиққудек бўлди кампирнинг. - Ўлибдими?
- Йўғ-ей... Билмадим. Аммо ҳайдовчи ва гувоҳлар «Ўзини машина остига ташлади», дейишаётган экан.
- Тамом бўлибсизлар... Энди Аббосни сиқувга олиб текширишади.
- Қўрқитманг...
- Рост. Нима бўлсаям, хотинга ҳеч нарса бўлмасин. Худо кўрсатмасин, ўлиб-нетиб қолса сабабини суриштиришади. Ҳаммаси чиқиб келади.
- Бўлди! - Севаранинг асаблари дош бермай бақириб юборди. - Гапирманг. Эшитиш тугул бу ҳақда ўйлашни ҳам истамаяпман.
- Тирик қолса, Аббос хотини авраб вазиятдан чиқиб кетса бўлади...
- Бўлди, гапирманг, опажон... Йўқса, менам ўзимни бир нима қилиб қўяман. Қаёқданам ўзи шу хотин келди ёнимга. У ўғлининг миясини заҳарлаган экан. «Ўғлим асабий», деди Аббос ака...
- Йўғ-е, ўғлига айтган эканми? Бўлмаса, ҳаммасини уюштирибди. Қара, пухта режа тузган. Ўғли энди отага қарши кўрсатма беради. Отани яхшилаб текширишади. Ота жазога тортилади. Сен ва Аббоснинг турмуши кўпга бормади, айрилдиларинг, дегани бу. Қара, кундошинг қанақа ақлли экан...
- Бўлди, қилинг, - йиғлаб юборай деди Севара. - Менга тегишмайдими, ишқилиб?
- Видеонг чиқмаса, индашмаса керак. Ёш боласи борларга енгиллик берилади.
- Жим бўлинг деган сайин ваҳима қилдингиз, опа. Кетдим, мен. Сардор, кетдик болам...
* * *
«Мунча қоронғилик? Тунми? Йўқ, у қадар қоронғилик эмас экан. Тонг шекилли. Туман тушибдими? Қиш келдими? Куз эмасмиди? Қиш эрта тушадими, дейман? Туманли тонгда, қишда қаеда ётибман, мен? - Матлуба қаерда, нега, нима учун ётганини умуман англамаётганди. Боши ғувиллар, мияси ўчоқдаги қозонда қовурилаётгандек қизиётганди. Менга нима бўлди, ўзи? Мен... Эй, Худо! Эрим ёш хотин олди... Унинг ёнига бордим. Мени ўғри дейишди. Вой, мени қамоқдаман! Ўғри деб қамашибди...»
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍26❤1
✨Эртанги кунингиз бугунги кунингиздан афзал бўлсин!
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъмат ва имконлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ сизни ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Атрофингизга назар солсангиз, чексиз неъмат ва имконлар ичра эканлигингизни англайсиз.
Аллоҳ сизни ёмонликлардан омон сақлаб, тонгга саломат етказсин. Аллоҳга омонатсиз!
ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👏2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸🕊ХАЙРЛИ ТОНГ🌸💜
🦋Файзли якшанба тонги муборак🦋
🌷Ассалому алайкум дилга яқин, азиз Қадрдонларим!
Умримизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли бўлсин! 💞
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🦋Файзли якшанба тонги муборак🦋
🌷Ассалому алайкум дилга яқин, азиз Қадрдонларим!
Умримизнинг яна бир қайтарилмас тонги муборак ва хайрли бўлсин! 💞
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1👏1
🌞 Якшанба тонги муборак бўлсин.
🌱🌸Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
🌺Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌱🌸Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
🌺Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
Дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2👏1
«Ким эрталаб бирор ишда Оллоҳ билан боғланмасдан фақат дунё ғам-ташвиши билан уйғонса, Оллоҳ унинг қалбига тўрт нарсани солади:
• доимий аримайдиган ғамни;
• доимий банд қиладиган машғулотни;
• ҳеч қачон бойликка етолмайдиган муҳтожликни;
• ҳеч қачон охирига етмайдиган орзуни».
Табароний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
• доимий аримайдиган ғамни;
• доимий банд қиладиган машғулотни;
• ҳеч қачон бойликка етолмайдиган муҳтожликни;
• ҳеч қачон охирига етмайдиган орзуни».
Табароний ривояти.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6😢1
🥀Кўнгилни оғритиш осон....
Дилни тиғлаш ҳам....
Юракни парчалаш хеч гап
эмас....
☝️Лекин булардан кейин қадр. топиш қийин... Яқинларингизни қадрланг!
🕌🌹Ассалому алайкум.🕋
🌼🦋Бошланган яна бир 🦋
❄️мунаввар кун сизга🌺
🌤хайрли бўлсин!☁️
Якшанба дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Барчангизга ҳалол ризк, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида хамрох бўлсин!
🕊❄️🌹🌸❄️🌹🌼❄️🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Дилни тиғлаш ҳам....
Юракни парчалаш хеч гап
эмас....
☝️Лекин булардан кейин қадр. топиш қийин... Яқинларингизни қадрланг!
🕌🌹Ассалому алайкум.🕋
🌼🦋Бошланган яна бир 🦋
❄️мунаввар кун сизга🌺
🌤хайрли бўлсин!☁️
Якшанба дам олиш кунингиз мазмунли ўтсин!
Барчангизга ҳалол ризк, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида хамрох бўлсин!
🕊❄️🌹🌸❄️🌹🌼❄️🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7
🧕 Muslimalar kundaligi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿ 🧕 Muslimalar kundaligi 👇 https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Erlar er bo'lganida edi...
Maktabda ishlayman. Asosan ayollar jamoasi. Eri ichkilikka berilib ketib ajrashgan ayollar ham bor. Yarmidan ko‘pining eri tayinli ishlamaydi — xotining qo‘liga qarab qolgan. Va birorta ayol o'qituvchi yo‘qki, hech bo'lmaganda o‘z oyligini o‘zi hohlagan narsasiga sarflay olsa.
Yosh kelinlarimizning puli kartada — erida, asosan, qaynona yoki qaynotalarida. Yoshi katta o'qituvchilar esa kredit to'lash bilan ovora. O‘tgan yili bir ustozim nomimda kredit yo'qligini bilib, rosa iltimos qildi: "Nomingga olaylik, qizimga kir mashina olib bermoqchi edim, yosh bola bilan ham ishlab, ham uy ishi qiyin-da", deb.
Men hayronman: eri o‘ylamasmikan? Mahallamda ham ahvol havas qilarli emas. Bir ikki xonadonni aytmasa, qolganlarida ayollarni o‘rni yo‘q hisob.
Qishloqda yashaganim uchun ko‘p ko‘raman: ayollar bahorda dalada chopiq qiladi; yozda sabzavot, kuzda paxta teradi. Tanigan erkaklarimning aksari ichadi.
Endi ayting-chi, kimga oson, kimga qiyin?
Eri maishatdan bo‘shamaydigan, eplab ustiga kiyim ololmaydigan, ishda bolalaridan ko‘zi qiyib, tushlikka ham tayinli pul sarflay olmaydigan ayollargami?
Ota-onasi "Uyingga mehmonga boraman" desa, qaynona-qaynotasi qanday kutib olishini o‘ylab, mo‘ltiraydigan kelinlargami?
Ishonasizmi, eriga mashina olib berib, o‘zi eski poyabzalda keladigan o'qituvchilarimiz ham bor. Yangi kelin bo'lib tushganimda bu qishloqning halqi juda qo‘pol, har narsani o‘ziga qattiq oladi, deb. Keyin ular bilan yashab, asl haqiqatni tushunib yetdim. Agar erlar er bo'lganida edi, balki biz tomonlarda ham juda chiroyli, tarbiyali ayollar bo‘lardi. Ehtimol, bordir-u, men bilmasman...
"Qalbga taskin bitiklar" 🩵
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Maktabda ishlayman. Asosan ayollar jamoasi. Eri ichkilikka berilib ketib ajrashgan ayollar ham bor. Yarmidan ko‘pining eri tayinli ishlamaydi — xotining qo‘liga qarab qolgan. Va birorta ayol o'qituvchi yo‘qki, hech bo'lmaganda o‘z oyligini o‘zi hohlagan narsasiga sarflay olsa.
Yosh kelinlarimizning puli kartada — erida, asosan, qaynona yoki qaynotalarida. Yoshi katta o'qituvchilar esa kredit to'lash bilan ovora. O‘tgan yili bir ustozim nomimda kredit yo'qligini bilib, rosa iltimos qildi: "Nomingga olaylik, qizimga kir mashina olib bermoqchi edim, yosh bola bilan ham ishlab, ham uy ishi qiyin-da", deb.
Men hayronman: eri o‘ylamasmikan? Mahallamda ham ahvol havas qilarli emas. Bir ikki xonadonni aytmasa, qolganlarida ayollarni o‘rni yo‘q hisob.
Qishloqda yashaganim uchun ko‘p ko‘raman: ayollar bahorda dalada chopiq qiladi; yozda sabzavot, kuzda paxta teradi. Tanigan erkaklarimning aksari ichadi.
Endi ayting-chi, kimga oson, kimga qiyin?
Eri maishatdan bo‘shamaydigan, eplab ustiga kiyim ololmaydigan, ishda bolalaridan ko‘zi qiyib, tushlikka ham tayinli pul sarflay olmaydigan ayollargami?
Ota-onasi "Uyingga mehmonga boraman" desa, qaynona-qaynotasi qanday kutib olishini o‘ylab, mo‘ltiraydigan kelinlargami?
Ishonasizmi, eriga mashina olib berib, o‘zi eski poyabzalda keladigan o'qituvchilarimiz ham bor. Yangi kelin bo'lib tushganimda bu qishloqning halqi juda qo‘pol, har narsani o‘ziga qattiq oladi, deb. Keyin ular bilan yashab, asl haqiqatni tushunib yetdim. Agar erlar er bo'lganida edi, balki biz tomonlarda ham juda chiroyli, tarbiyali ayollar bo‘lardi. Ehtimol, bordir-u, men bilmasman...
"Qalbga taskin bitiklar" 🩵
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍16😢4🔥2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Onamning jonini og‘ritma, Robbim!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
Ikkinchi xotin olmoqchi bo‘lgan bir kishi shayx Ibn Usaymin rahimahullohdan maslahat so‘radi.
Shayx unga:
— Ikkinchi xotin olishdan maqsading nima? — deb savol berdilar.
— Bir qizning iffatli bo‘lib yashashiga yordam bergan bo‘laman, — deb javob berdi u.
— Unday bo‘lsa, uylanmagan bir bo‘ydoq yigitga pul berib, uni o‘sha qizga uylantirib qo‘y, shunda ikkalasini ham haromdan saqlaganlik savobini olasan, — dedilar.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Shayx unga:
— Ikkinchi xotin olishdan maqsading nima? — deb savol berdilar.
— Bir qizning iffatli bo‘lib yashashiga yordam bergan bo‘laman, — deb javob berdi u.
— Unday bo‘lsa, uylanmagan bir bo‘ydoq yigitga pul berib, uni o‘sha qizga uylantirib qo‘y, shunda ikkalasini ham haromdan saqlaganlik savobini olasan, — dedilar.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍14👏5
Эркак кишининг оиласига ва аёлига бўлган салбий муносабатининг таъсири...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
АРО ЙЎЛДА ҚОЛГАН МУШТИПАР АЁЛ
(ҳаётий ҳикоя)
Бир оиладаги аёл номидан ёзаман:
Турмуш қурганимга 5 йил бўлди. Бу йиллар 5 аср каби чўзилди гўё. Уйимизга совчи келганида бошка қизлар қаторида орзуларим осмон эди. Тўй утгандан кейин орзуларим сароб бўлди...
Эрим менга умуман меҳр бермас эди. Бошида эътибор бермадим. Аммо менинг нозу ширин сўзларимга ҳам зарда қиларди. Бир куни ҳаммасини юзимга солди, СЕНИ ОНАМ ТОПГАН, МЕНИНГ СЕНДА УМУМАН КЎНГЛИМ ЙЎҚ, МЕНДАН МЕҲР КУТМА, ШИРИН СЎЗ КУТМА ВА МЕНГА ҲАМ БУ НАРСАЛАРНИ АЙТМА, деди.
Нима қиларимни билмас эдим. Унинг айтишича севган қизини олиб бермаганмиш. Мени эса она розилиги учун олган экан.
Хуллас тақдиримга тан бериб яшай бошладим. Кўз очиб кўрган эрим дея боримни берим хизматида бўлдим. Ўша кунлар менинг қора кунларим эди. Олти ой ўтди. Эрим хамон бефарқ, бемеҳр эди. Аммо шу орада мен ҳомиладор бўлдим. Буни айтсам ҳам хурсанд бўлмади. Мен эса ўша кундан эримга Дадаси деб мурожаат қила бошладим. Меҳрим минг марта ошди эримга, чунки вужудимдаги жажжи боламнинг отаси эди. Кундузлари эримнинг юзига қараёлмасдим ҳам, чўчирдим, урушиб беради деб ўйлардим.Тунлари эса хўжайиним ухлаши билан юзига тўйиб термулиб чиқардим. Меҳр бермаса-да ёнимдалиги учун ўзимни жуда бахтиёр хис этардим...
Ҳамма ҳайрондира бу қиз ахмоқ экан, меҳр бермасаям яхши кўрар экан деб а? Ҳа, мен шундаям яхши кўрардим, чунки меҳрни тилидан олмасам ҳам кўзларидан олардим. Мен бегимни севардим...
Орадан 7 ой ўтди. Кўзим ёриди. Жажжи ўғилчали бўлдим. Ширингина фарзандим. Уни бағримга босиб жуда бахтиёр булдим, яна бахтли булдим.
Уйга болам билан қайтдик. Бегим эса бормади ҳам ёнимизга. Дард ютдим, азобландим, аммо чидадим. Болам учун чидадим.
Фарзандим 2 ойлик бўлган эди. Эрим хамон бемеҳр, бефарқ эди. Мен хамо дадажониси, суянган тоғимиз дея ўзимча эркалатардим, хатто жилмайиб ҳам қўймасди...
Бир куни ўғлим йиғлаб ётган экан, мен ташқарида эдим. Уйга югуриб кирдим. Ўғлим йиғлаб ётарди, дадаси эса қайрилиб ҳам қарамасди, нимадир қилиб ўтирган экан. Болам йиғлаб ичи куйиб кетган эди. НЕГА ЧАҚИРМАДИНГИЗ АХИР БОЛАМ ЙИҒЛАБ ҚОЛИБДИКУ дедим, индамай қўйди... бу ҳақиқий дард эди...
Ўша кечаси болам иситмалаб йиғлаб чиқди. Эртаси докторга обордим. Кейинги кечаси хам ўғлим соат 2 ларда ҳам йиғлайверди. Шу онда хўрлигим келди, боламни бағримга босиб, юм-юм йиғладим. Эрим ухлаб ётарди. Ичимдаги 2 йиллик дардларим уша онда тилимга чиқди... Айтиб айтиб йиғлайвердим...
ТУРМУШ ҚУРИБ МЕҲР КЎРМАГАН ОНАНГМАН,
Ўз ёридан сеҳр кўрмаган онангман,
Бугун дардим сиғмай қолди, чиқди нолам,
Кўп йиғлама, азоб берма менга болам, дея йиғлайвердим. Болам худди алла эшитган каби негадир ухлаб қолди. Секин жойига ётқиздим, тим ухларди. Кўз ёшларимни артиб, жойимга ётдим. Аламим келиб йиғлар эдим, эримдан бир марта ширин сўз эшитмадим, меҳр олмадим...
Бир пайт елкамга бир нима қўнгандай бўлди, чўчиб тушдим. Секин турдим, қарасам бегим қўлини елкамга қўйган экан. Fалати бўлиб кетдим...
Онаси, дейди секин. Наҳот? Биринчи мартая? Қулоқларимга ишонолмасдим. Яна ОНАСИ ЧАРЧАДИНГМИ, деди. Тўсатдан келган меҳрдан ҳаяжонланиб йиғлай бошладим...
Қўйгин йиғлама, сен энг меҳрибон рафиқасан, онасан, дея бағрига босди. Ўша ондаги севинчимни таърифлашга 5 мингта тилда ҳам сўз топилмаса керак. Бахтдан йиғладим, бегимдан биринчи марта меҳр олдим, мен бахтли эдим...
Ярим соатларча менга ширин ширин гапирарди, мен очиғи уялардим. Эрим эса ҳаммасини айтиб берди. Тунлари менга термулиб ётардинг, мен ўзимни билмасликка олардим, сенга меҳр беролмадим кечир деди... Мен кечириб бўлган эдим...
Ҳозир 2 та боламиз бор. Дадажониси жудаям меҳрибон. Аллоҳим мени бахт билан сийлади. 2 йил хеч кимга айтмадим эрим шунақа деб. Кейин эса сабрим олтин бахтга айланди. Ҳозир бегим билан олтин бахт саройида маликаю қирол каби яшаб юрибмиз. Сабр таги фақат сариқ олтинмас, балки олтин бахт ҳам экан...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
(ҳаётий ҳикоя)
Бир оиладаги аёл номидан ёзаман:
Турмуш қурганимга 5 йил бўлди. Бу йиллар 5 аср каби чўзилди гўё. Уйимизга совчи келганида бошка қизлар қаторида орзуларим осмон эди. Тўй утгандан кейин орзуларим сароб бўлди...
Эрим менга умуман меҳр бермас эди. Бошида эътибор бермадим. Аммо менинг нозу ширин сўзларимга ҳам зарда қиларди. Бир куни ҳаммасини юзимга солди, СЕНИ ОНАМ ТОПГАН, МЕНИНГ СЕНДА УМУМАН КЎНГЛИМ ЙЎҚ, МЕНДАН МЕҲР КУТМА, ШИРИН СЎЗ КУТМА ВА МЕНГА ҲАМ БУ НАРСАЛАРНИ АЙТМА, деди.
Нима қиларимни билмас эдим. Унинг айтишича севган қизини олиб бермаганмиш. Мени эса она розилиги учун олган экан.
Хуллас тақдиримга тан бериб яшай бошладим. Кўз очиб кўрган эрим дея боримни берим хизматида бўлдим. Ўша кунлар менинг қора кунларим эди. Олти ой ўтди. Эрим хамон бефарқ, бемеҳр эди. Аммо шу орада мен ҳомиладор бўлдим. Буни айтсам ҳам хурсанд бўлмади. Мен эса ўша кундан эримга Дадаси деб мурожаат қила бошладим. Меҳрим минг марта ошди эримга, чунки вужудимдаги жажжи боламнинг отаси эди. Кундузлари эримнинг юзига қараёлмасдим ҳам, чўчирдим, урушиб беради деб ўйлардим.Тунлари эса хўжайиним ухлаши билан юзига тўйиб термулиб чиқардим. Меҳр бермаса-да ёнимдалиги учун ўзимни жуда бахтиёр хис этардим...
Ҳамма ҳайрондира бу қиз ахмоқ экан, меҳр бермасаям яхши кўрар экан деб а? Ҳа, мен шундаям яхши кўрардим, чунки меҳрни тилидан олмасам ҳам кўзларидан олардим. Мен бегимни севардим...
Орадан 7 ой ўтди. Кўзим ёриди. Жажжи ўғилчали бўлдим. Ширингина фарзандим. Уни бағримга босиб жуда бахтиёр булдим, яна бахтли булдим.
Уйга болам билан қайтдик. Бегим эса бормади ҳам ёнимизга. Дард ютдим, азобландим, аммо чидадим. Болам учун чидадим.
Фарзандим 2 ойлик бўлган эди. Эрим хамон бемеҳр, бефарқ эди. Мен хамо дадажониси, суянган тоғимиз дея ўзимча эркалатардим, хатто жилмайиб ҳам қўймасди...
Бир куни ўғлим йиғлаб ётган экан, мен ташқарида эдим. Уйга югуриб кирдим. Ўғлим йиғлаб ётарди, дадаси эса қайрилиб ҳам қарамасди, нимадир қилиб ўтирган экан. Болам йиғлаб ичи куйиб кетган эди. НЕГА ЧАҚИРМАДИНГИЗ АХИР БОЛАМ ЙИҒЛАБ ҚОЛИБДИКУ дедим, индамай қўйди... бу ҳақиқий дард эди...
Ўша кечаси болам иситмалаб йиғлаб чиқди. Эртаси докторга обордим. Кейинги кечаси хам ўғлим соат 2 ларда ҳам йиғлайверди. Шу онда хўрлигим келди, боламни бағримга босиб, юм-юм йиғладим. Эрим ухлаб ётарди. Ичимдаги 2 йиллик дардларим уша онда тилимга чиқди... Айтиб айтиб йиғлайвердим...
ТУРМУШ ҚУРИБ МЕҲР КЎРМАГАН ОНАНГМАН,
Ўз ёридан сеҳр кўрмаган онангман,
Бугун дардим сиғмай қолди, чиқди нолам,
Кўп йиғлама, азоб берма менга болам, дея йиғлайвердим. Болам худди алла эшитган каби негадир ухлаб қолди. Секин жойига ётқиздим, тим ухларди. Кўз ёшларимни артиб, жойимга ётдим. Аламим келиб йиғлар эдим, эримдан бир марта ширин сўз эшитмадим, меҳр олмадим...
Бир пайт елкамга бир нима қўнгандай бўлди, чўчиб тушдим. Секин турдим, қарасам бегим қўлини елкамга қўйган экан. Fалати бўлиб кетдим...
Онаси, дейди секин. Наҳот? Биринчи мартая? Қулоқларимга ишонолмасдим. Яна ОНАСИ ЧАРЧАДИНГМИ, деди. Тўсатдан келган меҳрдан ҳаяжонланиб йиғлай бошладим...
Қўйгин йиғлама, сен энг меҳрибон рафиқасан, онасан, дея бағрига босди. Ўша ондаги севинчимни таърифлашга 5 мингта тилда ҳам сўз топилмаса керак. Бахтдан йиғладим, бегимдан биринчи марта меҳр олдим, мен бахтли эдим...
Ярим соатларча менга ширин ширин гапирарди, мен очиғи уялардим. Эрим эса ҳаммасини айтиб берди. Тунлари менга термулиб ётардинг, мен ўзимни билмасликка олардим, сенга меҳр беролмадим кечир деди... Мен кечириб бўлган эдим...
Ҳозир 2 та боламиз бор. Дадажониси жудаям меҳрибон. Аллоҳим мени бахт билан сийлади. 2 йил хеч кимга айтмадим эрим шунақа деб. Кейин эса сабрим олтин бахтга айланди. Ҳозир бегим билан олтин бахт саройида маликаю қирол каби яшаб юрибмиз. Сабр таги фақат сариқ олтинмас, балки олтин бахт ҳам экан...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍30👏2
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Нега маҳзунман-а, нега маҳзунман,
Нега дунёни деб ёняпман яна...
Ташвишлар тугамас, лек олам аро,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Сизга суянаман умр йўлимда,
Борсизки омадлар турар қўлимда,
Мехрингиз айланар ўнгу сўлимда,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Дардларим англайсиз сўзламасимдан,
Омадлар тилайсиз кўзламасимдан,
Хабарингиз бора ҳар нафасимдан,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Қанийди ўхшаса аёлим сизга,
Бир олам завқ берди камолим сизга,
Зарра келмади-а малолим сизга,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Мехри юлдузларни ёндирганимсиз,
Софдиллик сувига қондирганимсиз,
Ёмонлик йўлидан тондирганимсиз,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Зўр шоир эмасман оддийдир сўзим,
Зўрликка ҳам ҳали етмайди кўзим,
Улғайиб қолмадим ўзимдан ўзим,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Муаллиф: Зоҳид Зиё (Senyor)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Нега маҳзунман-а, нега маҳзунман,
Нега дунёни деб ёняпман яна...
Ташвишлар тугамас, лек олам аро,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Сизга суянаман умр йўлимда,
Борсизки омадлар турар қўлимда,
Мехрингиз айланар ўнгу сўлимда,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Дардларим англайсиз сўзламасимдан,
Омадлар тилайсиз кўзламасимдан,
Хабарингиз бора ҳар нафасимдан,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Қанийди ўхшаса аёлим сизга,
Бир олам завқ берди камолим сизга,
Зарра келмади-а малолим сизга,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Мехри юлдузларни ёндирганимсиз,
Софдиллик сувига қондирганимсиз,
Ёмонлик йўлидан тондирганимсиз,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Зўр шоир эмасман оддийдир сўзим,
Зўрликка ҳам ҳали етмайди кўзим,
Улғайиб қолмадим ўзимдан ўзим,
Яхшиям сиз борсиз, яхшиям Она...
Муаллиф: Зоҳид Зиё (Senyor)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Етим бўлмасингиздан олдин, ота-онани қадрига етинг…
©Рано Муминова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
©Рано Муминова
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ahmad ibn hanbal va nonvoy qissasi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
😊Сизнинг ҳам БАРАКА💰 банкингиз борми?
Ундай бўлса уларни эҳтиёт қилинг
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ундай бўлса уларни эҳтиёт қилинг
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1
64-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлуба дик этиб ўрнидан туришга уринди. Аммо тура олмади. Бутун вужуди майдаланган, сочилиб кетгандек, аввал парчаланган танасини йиғиб олишдек зарур машкулот ва даҳшатли оғриқ исканжаси қолди.
«Йў-ў-ўқ, - унинг фикри тиниқлана бошлаганди. - Мен бозордан уйга келдим. Кейин... Эй худо! Мен қабрдаман... Мени кўмишибди. Ўлиб қолибман-ку!»
Матлуба беихтиёр йиғлай бошлади. Кўзларидан сизиб чиққан ёш негадир юзини ачиштирди.
«Ўликларам оғриқни ҳис қиларкан-да, - ўзича ўйлади у. - Нега ўзи юзиб ачишяпти. Ва-а-аҳ, жоним...»
У ачишаётган юзини силаб кўрмоқчи бўлди. Аммо ўнг қўлини кўтара олмади. Қўли ишламаяптими, қўлини ҳис қилмаяптими ё қўли бойланганми, билиб бўлмасди.
«Аниқ ўлибман, - қўрқиб кетди у. - Қўлим кафаннинг ичида-ку! Шунга қимирлата олмаяпман... Болаларим... Умид... Умид қолиб кетди. Энди Қизларим, Умид нима қилади? Дадаси шундоқ ҳам ўйнашини деб рўзғор ҳам қилмай қўйганди. Энди нима бўлади? Гулҳаёнинг ўқиши қолиб кетади. Қолган қизларим, Умид ҳам ўқимайди. Қандай яшашади? Нима ейишади?»
Матлуба ўксиб йиғлай бошлади. Ўзини ёмон кўриб кетди.
«Мен худбин эканман. Битта эримни йўлга сола олмаганимдан, кундошим билан кураша олмаганимдан болаларимни етим қилдим. Сабр қила олмадим. Шу болаларим учун чидаб яшасам бўларди-ку! Эри йўқ аёл қанча? Эри бошқага уйланиб кетганлар қанча? Ҳаммаси ҳам ўзини ўлдирмаяпти-ку! Ўзим неча марта кўрганман, эшитганман: «От айланиб қозиғини топади!» Ўша ўйнаши ҳам қарийди. Кейин келарди эрим қозиғига. Кейин келарди-ку уйга! Шундоқ ҳам келиб турувди. Эримни болалар учун алдаб-сулдаб, яхши гапириб уйга чақириб, тўйларини қилдириб олсам бўларди-ку! Мен фақат ўзимни ўйладим. Қийналишни истамадим. Ишласам, ўзим ҳам эплардим рўзғорни. Энг осон йўлни танладим, мен... Ўлиб қийинчиликдан қутулдим...»
Матлубани чексиз надомат, армон ва иложсизлик қамраб олди:
«Ўзини ўлдириш – гуноҳ! Ўзини ўлдириш – ожизлик! Ўзини ўлдириш – кураша олмаслик белги! Ўзини ўлдириш – энг осон йўл! Ўзини ўлдириш – ношукрлик! Ўзини ўлдириш - хиёнат! Аллоҳимга хиёнат, болаларингга, яқинларингга хиёнат! Аллоҳимнинг берган жонига, ҳаётига, неъматларига ҳиёнат қилдим. Жоним ҳам, ҳаётим, болаларим ҳам Аллоҳимнинг менга омонат эди. Мен сақлай олмадим. Қани, Мункар ва Накр фаришталири? Сўроқ қилишмайдими? Қани, мен дўзахга олиб борадиган фаришталар? Олиб кетишмайдими? Тезроқ олиб кетишсин, тезроқ олай бу ожизлигим, гуноҳим жазосини! Умид... Болажоним... сени бирам кўргим келяптки... Сени маҳкам бағримга босиш учун ҳамма нарсага, ўша отангнинг минг марта уйланишига, уйга умуман келмаслигига ҳам рози эдим! Тартибли қизим Гулҳаё, инжиғим Гулюз, эркам Гулранг... Ҳозир аҳволингиз қандай экан? Сизларни йиғлатдим, бўзлатдим... Мен сизларга, айнан сизларга нисбатан номардлик қилдим. Мен гуноҳкор онангизни кечиринг...»
Матлубанинг кўздан дувиллаб ёш оққани сари юзи кучли ачишар, томчилар бир-бирини қувлаб қулоғи ёнидан қулоғининг ортига, сочларига тегиб оқиб тушгани сари ғашини келтирарди. У чап қули билан юзини артмоқчи бўлди. Ана шунда у юзи шилиниб кетганини, жароҳат ачишаётгани билди.
Беихтиёр лаблари пичирлади:
- Мен ўлмаганман, шекилли. Ё ўликлар ҳам сезармикан, оғриқни? Сезади-да, албатта. Бўлмаса, дўзахда қандай азоб чекамиз. Сезганимиз учун дўзахга ташлашади...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Матлуба дик этиб ўрнидан туришга уринди. Аммо тура олмади. Бутун вужуди майдаланган, сочилиб кетгандек, аввал парчаланган танасини йиғиб олишдек зарур машкулот ва даҳшатли оғриқ исканжаси қолди.
«Йў-ў-ўқ, - унинг фикри тиниқлана бошлаганди. - Мен бозордан уйга келдим. Кейин... Эй худо! Мен қабрдаман... Мени кўмишибди. Ўлиб қолибман-ку!»
Матлуба беихтиёр йиғлай бошлади. Кўзларидан сизиб чиққан ёш негадир юзини ачиштирди.
«Ўликларам оғриқни ҳис қиларкан-да, - ўзича ўйлади у. - Нега ўзи юзиб ачишяпти. Ва-а-аҳ, жоним...»
У ачишаётган юзини силаб кўрмоқчи бўлди. Аммо ўнг қўлини кўтара олмади. Қўли ишламаяптими, қўлини ҳис қилмаяптими ё қўли бойланганми, билиб бўлмасди.
«Аниқ ўлибман, - қўрқиб кетди у. - Қўлим кафаннинг ичида-ку! Шунга қимирлата олмаяпман... Болаларим... Умид... Умид қолиб кетди. Энди Қизларим, Умид нима қилади? Дадаси шундоқ ҳам ўйнашини деб рўзғор ҳам қилмай қўйганди. Энди нима бўлади? Гулҳаёнинг ўқиши қолиб кетади. Қолган қизларим, Умид ҳам ўқимайди. Қандай яшашади? Нима ейишади?»
Матлуба ўксиб йиғлай бошлади. Ўзини ёмон кўриб кетди.
«Мен худбин эканман. Битта эримни йўлга сола олмаганимдан, кундошим билан кураша олмаганимдан болаларимни етим қилдим. Сабр қила олмадим. Шу болаларим учун чидаб яшасам бўларди-ку! Эри йўқ аёл қанча? Эри бошқага уйланиб кетганлар қанча? Ҳаммаси ҳам ўзини ўлдирмаяпти-ку! Ўзим неча марта кўрганман, эшитганман: «От айланиб қозиғини топади!» Ўша ўйнаши ҳам қарийди. Кейин келарди эрим қозиғига. Кейин келарди-ку уйга! Шундоқ ҳам келиб турувди. Эримни болалар учун алдаб-сулдаб, яхши гапириб уйга чақириб, тўйларини қилдириб олсам бўларди-ку! Мен фақат ўзимни ўйладим. Қийналишни истамадим. Ишласам, ўзим ҳам эплардим рўзғорни. Энг осон йўлни танладим, мен... Ўлиб қийинчиликдан қутулдим...»
Матлубани чексиз надомат, армон ва иложсизлик қамраб олди:
«Ўзини ўлдириш – гуноҳ! Ўзини ўлдириш – ожизлик! Ўзини ўлдириш – кураша олмаслик белги! Ўзини ўлдириш – энг осон йўл! Ўзини ўлдириш – ношукрлик! Ўзини ўлдириш - хиёнат! Аллоҳимга хиёнат, болаларингга, яқинларингга хиёнат! Аллоҳимнинг берган жонига, ҳаётига, неъматларига ҳиёнат қилдим. Жоним ҳам, ҳаётим, болаларим ҳам Аллоҳимнинг менга омонат эди. Мен сақлай олмадим. Қани, Мункар ва Накр фаришталири? Сўроқ қилишмайдими? Қани, мен дўзахга олиб борадиган фаришталар? Олиб кетишмайдими? Тезроқ олиб кетишсин, тезроқ олай бу ожизлигим, гуноҳим жазосини! Умид... Болажоним... сени бирам кўргим келяптки... Сени маҳкам бағримга босиш учун ҳамма нарсага, ўша отангнинг минг марта уйланишига, уйга умуман келмаслигига ҳам рози эдим! Тартибли қизим Гулҳаё, инжиғим Гулюз, эркам Гулранг... Ҳозир аҳволингиз қандай экан? Сизларни йиғлатдим, бўзлатдим... Мен сизларга, айнан сизларга нисбатан номардлик қилдим. Мен гуноҳкор онангизни кечиринг...»
Матлубанинг кўздан дувиллаб ёш оққани сари юзи кучли ачишар, томчилар бир-бирини қувлаб қулоғи ёнидан қулоғининг ортига, сочларига тегиб оқиб тушгани сари ғашини келтирарди. У чап қули билан юзини артмоқчи бўлди. Ана шунда у юзи шилиниб кетганини, жароҳат ачишаётгани билди.
Беихтиёр лаблари пичирлади:
- Мен ўлмаганман, шекилли. Ё ўликлар ҳам сезармикан, оғриқни? Сезади-да, албатта. Бўлмаса, дўзахда қандай азоб чекамиз. Сезганимиз учун дўзахга ташлашади...
👍25