141-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Гулҳаё отасининг ўткир нигоҳига дош бера олмай, ерга қаради. Гўё унинг бор айбини – Зилолани ломбардга бошлаб боргани туфайли оғриётган кўнгли, икки ойдан буён ҳар иккиласи икки юз минг сўмдан тўлай олмагани боис жами саккиз юз минг сўм бўйнида қарз бўлиб турганидан сиқилган юраги, дугонаси мана шу қарз туфайли зиракларидан ва ўқишдан кечганидан қийналаётган виждони ҳамма-ҳаммаси худди отасига ойна ортидан кўриниб тургандек қиз қўрқиб кетди. Агар юрак бошқа тана аъзолари масалан, кўз ёки қўл каби ташқарида жойлашганида борми, бу типирчилаши билан ҳамма сирини фош қилган бўларди.
“Яхшиям бу ҳуркак ва жонсарак юрагимиз ичимизда жойлашган. Бўлмаса у ҳамма тўйғуларинмизни сотиб қўйган бўларди...” – ўйлади Гулҳаё.
- Нима дугонангнинг контрагини тўламоқчимисан? – ажабланди Аббос.
- Ёрдам қилсак дегандим-да, - олдидаги газламанинг учини титраётган қўллари билан буклаганча деди Гулҳаё.
- Э-э-э, қизим-ей! Қизиқсан-а? Яқинда сенинг шартнома пулингни тўладик. Умиднинг, Гулюзу Гулрангларнинг репититорлари бор. Ойингнинг кўзига тинимсиз дори-дармон кетяпти. Ейиш-ичиш... – хўрсинди Аббос. - Мана бу матолар ҳам текинга келмайди. Цехдаги ишчиларнинг ойлиги, дўконнинг “аренда” пули... Буларни ўйламадингми, қизим? Бу йил иккита синглинг ўқишни битиради. Худодан сўра грант асосида кирсин. Агар улар ҳам “контракт” бўлиб қолса борми? Шунинг чамасини ҳам олиб, пул йиғиб қўйишим керак. Яна, цехга уч-тўртта тикув машинаси қўймасак бўлмайди. Бу дегани яна шунча ишчи дегани.
Гулҳаё дарсга нотўғри жавоб бериб кулгуга қолган ўқувчи сингари ҳижолат бўлиб қолди. Индамай ишини қилишга киришди. Аммо барибир қалби симиллаб оғрир, Зилола хаёлидан кетмас, унга қандайдир ёрдам бериш чорасини қидирарди.
“Бирдан бир йўлим Умид қолди. Умид билан ёлғиз гаплашиб олишим керак. У ўйинлари ва тепган голлари учун мукофот яна маош ҳам ола бошлармиш...”
Қиз газламаларни бичиш асносида отасининг кетишини кута бошлади. Аббос ҳам кетай демас, ҳисоб-китоб билан банд эди. Кутилмаганда хонага ҳовлиққанча Гулюз кириб келди.
- Ассалому алайкум, - деди у сумкасини бир четда турган стулга қўяркан.
- Волайкум, - ҳайрон бўлди Аббос. – Дарсга бормадингми?
- Курсимни алмаштираман, дада. Шунга телефонда айтмай, ўзингизга тушунтирай деб келдим. Бу ўқув-курси бўлмайди. Натижалар юқори эмаскан.
Аббос қизига ҳайрон бўлиб қаради:
- Ўзинг топмаганмидинг, шуни яқинда?
- У топганимга юбормадингиз-ку, дада. Ҳалиям ўша курсга боряпман. Яхши ўргатмаяпти. Иккита абитуриент кетди гуруҳимиздан. Дада, бу йил ўқишга киришим керак-ку! Нархларда фарқ катта эмас. Бошқа жойга борай, - ялинчоқлик билан деди Гулюз.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Гулҳаё отасининг ўткир нигоҳига дош бера олмай, ерга қаради. Гўё унинг бор айбини – Зилолани ломбардга бошлаб боргани туфайли оғриётган кўнгли, икки ойдан буён ҳар иккиласи икки юз минг сўмдан тўлай олмагани боис жами саккиз юз минг сўм бўйнида қарз бўлиб турганидан сиқилган юраги, дугонаси мана шу қарз туфайли зиракларидан ва ўқишдан кечганидан қийналаётган виждони ҳамма-ҳаммаси худди отасига ойна ортидан кўриниб тургандек қиз қўрқиб кетди. Агар юрак бошқа тана аъзолари масалан, кўз ёки қўл каби ташқарида жойлашганида борми, бу типирчилаши билан ҳамма сирини фош қилган бўларди.
“Яхшиям бу ҳуркак ва жонсарак юрагимиз ичимизда жойлашган. Бўлмаса у ҳамма тўйғуларинмизни сотиб қўйган бўларди...” – ўйлади Гулҳаё.
- Нима дугонангнинг контрагини тўламоқчимисан? – ажабланди Аббос.
- Ёрдам қилсак дегандим-да, - олдидаги газламанинг учини титраётган қўллари билан буклаганча деди Гулҳаё.
- Э-э-э, қизим-ей! Қизиқсан-а? Яқинда сенинг шартнома пулингни тўладик. Умиднинг, Гулюзу Гулрангларнинг репититорлари бор. Ойингнинг кўзига тинимсиз дори-дармон кетяпти. Ейиш-ичиш... – хўрсинди Аббос. - Мана бу матолар ҳам текинга келмайди. Цехдаги ишчиларнинг ойлиги, дўконнинг “аренда” пули... Буларни ўйламадингми, қизим? Бу йил иккита синглинг ўқишни битиради. Худодан сўра грант асосида кирсин. Агар улар ҳам “контракт” бўлиб қолса борми? Шунинг чамасини ҳам олиб, пул йиғиб қўйишим керак. Яна, цехга уч-тўртта тикув машинаси қўймасак бўлмайди. Бу дегани яна шунча ишчи дегани.
Гулҳаё дарсга нотўғри жавоб бериб кулгуга қолган ўқувчи сингари ҳижолат бўлиб қолди. Индамай ишини қилишга киришди. Аммо барибир қалби симиллаб оғрир, Зилола хаёлидан кетмас, унга қандайдир ёрдам бериш чорасини қидирарди.
“Бирдан бир йўлим Умид қолди. Умид билан ёлғиз гаплашиб олишим керак. У ўйинлари ва тепган голлари учун мукофот яна маош ҳам ола бошлармиш...”
Қиз газламаларни бичиш асносида отасининг кетишини кута бошлади. Аббос ҳам кетай демас, ҳисоб-китоб билан банд эди. Кутилмаганда хонага ҳовлиққанча Гулюз кириб келди.
- Ассалому алайкум, - деди у сумкасини бир четда турган стулга қўяркан.
- Волайкум, - ҳайрон бўлди Аббос. – Дарсга бормадингми?
- Курсимни алмаштираман, дада. Шунга телефонда айтмай, ўзингизга тушунтирай деб келдим. Бу ўқув-курси бўлмайди. Натижалар юқори эмаскан.
Аббос қизига ҳайрон бўлиб қаради:
- Ўзинг топмаганмидинг, шуни яқинда?
- У топганимга юбормадингиз-ку, дада. Ҳалиям ўша курсга боряпман. Яхши ўргатмаяпти. Иккита абитуриент кетди гуруҳимиздан. Дада, бу йил ўқишга киришим керак-ку! Нархларда фарқ катта эмас. Бошқа жойга борай, - ялинчоқлик билан деди Гулюз.
👍20
142-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Ана, Гулрангнинг репититорига бор. Зўр экан. Кўрдингми, анув куни олган жаримасини? Қизариб-бўзарганини кўрдинг-ку, ўзинг ҳам.
Гулюзнинг кўз олдига ўтган куни синглиси кўтариб келиб дадасига тутқазган бир парча қоғоз келди.
- Дада, мана бу қоғозга қўл қўйиб, фикр ёзиб бераркансиз, - деганди ўшанда Гулранг қизариб-бўзариб.
- Нима бу? – ҳайрон бўлди дадаси.
- Жарима қоғози. Дарсга жавоб бера олмагандим, - ердан кўз узмай деди Гулранг.
- Нега? – қошлари чимирилди Аббоснинг.
- Қийинроқ дарс эди. Бошқа бунақа бўлмайди, дада. Яхшилаб тайёрланаман, - деди Гулюз худди бошланғич синф ўқувчилари каби.
- Мен сени аълочи деб юрарканман. Ҳар битта дарсинг учун пул тўлаяпман, қизим. Ҳавога учирма бунақа. Ўқишга топширасан-а, бу йил? Ўйин билма, дарсни.
- Хўп, - деди йиғлагудек бўлиб Гулранг. У ҳаётида илк бор дарс тайёрламагани учун отасидан гап эшитаётганди. Буни Аббос ҳам таъкидлади.
- Ўн бир йил ўқиб, икки олмаган эдинг-а? Сенга нима бўлди?
- Қийин дарс эди, - ёлғон гапираётгани учун баттарроқ боши эгилди Гулрангнинг.
- Хўш, - деди Аббос имзо чекиб бўлгач. – “Хулоса” деган жойи бор экан. Бу ерга “Қизим билан гаплашдим. Қайтарилмайди”, деб ёзиб қўяман. Қайтарилмасин, қизим.
- Хўп, - деганди ийманибгина жарима қоғозини оларкан Гулранг.
Бу манзара Гулюзнинг кўз ўнгида ҳозир бўлгандек жонланди-ю, қиз бир куни учунг бошига ҳам синглисининг ҳоли тушиши мумкинлигини, ана ўшанда дадасидан гап эшитишини ўйлаб дарҳол рад этди:
- Дада, Гулрангнинг ўқитувчисини яхши билмасам. Ўзим топганга борай...
- Сенинг ниятинг ўқишга киришми ё ўша ўқув курсида ўқишми? Ўқишга киришни истасанг, ўқитувчи яхши бўлса бўлди-да, - ҳайрон бўлди Аббос қизининг эътирозидан. – Гулрангнинг ўқитувчиси натижа учун курашяпти. Шуниси ёқди менга.
Гулюзнинг қовоғи осилиб кетди. Бирдан тўнғиллашга тушди:
- Ҳеч қачон мен бир нима десам, “хўп” демайсизлар. Ўтган йили ҳам яхши жойда ўқимаганим учун йиқилдим, ўқишдан. Битта менга келганда ҳеч нарса мумкин эмас. Гулранг ҳам мана шу ўқитувчисигача иккита репититор алмаштирди-ку! Унга индамадингиз. Ўзи мен ўгайман. Уй ишларини қилиш, ойимга қараш учун керакман ўзи! – Гулюз шундай дея тарс-турс қилганча сумкасини олиб чиқиб кетди.
- Оббо! – деди унинг ортидан қараб қолган Аббос. – Ҳеч кимга бурнидан баланд гапириб бўлмай қолди. Маслаҳат солиб ҳам бўлмайди, - кейин қизининг ортидан бақирди. – Майли, бор Гулюз!
- Кетиб бўлди, - деди Гулҳаё дадасига қараб ва чиндан ҳам бу ташвишлар сабаб дадаси Зилолага ёрдам бера олмаслиги англади. Демак, битта йўли Умид.
* * *
Севара қўли қўлига тегмай савдо қиларди. Аббос охирги марта олиб келган ўрта ёшли аёллар учун тикилган кўйлак роса харидоргир чиқди. Эрталабдан буён шунинг ўзидан ўнтадан ортиқ сотибди. Сира бунақа савдо қилмаганди. Энди секин йиғиштириб, Рита холанинг олдига борса ҳам бўлади. Йўқолиб кетди, деб ўтиргандир?
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Ана, Гулрангнинг репититорига бор. Зўр экан. Кўрдингми, анув куни олган жаримасини? Қизариб-бўзарганини кўрдинг-ку, ўзинг ҳам.
Гулюзнинг кўз олдига ўтган куни синглиси кўтариб келиб дадасига тутқазган бир парча қоғоз келди.
- Дада, мана бу қоғозга қўл қўйиб, фикр ёзиб бераркансиз, - деганди ўшанда Гулранг қизариб-бўзариб.
- Нима бу? – ҳайрон бўлди дадаси.
- Жарима қоғози. Дарсга жавоб бера олмагандим, - ердан кўз узмай деди Гулранг.
- Нега? – қошлари чимирилди Аббоснинг.
- Қийинроқ дарс эди. Бошқа бунақа бўлмайди, дада. Яхшилаб тайёрланаман, - деди Гулюз худди бошланғич синф ўқувчилари каби.
- Мен сени аълочи деб юрарканман. Ҳар битта дарсинг учун пул тўлаяпман, қизим. Ҳавога учирма бунақа. Ўқишга топширасан-а, бу йил? Ўйин билма, дарсни.
- Хўп, - деди йиғлагудек бўлиб Гулранг. У ҳаётида илк бор дарс тайёрламагани учун отасидан гап эшитаётганди. Буни Аббос ҳам таъкидлади.
- Ўн бир йил ўқиб, икки олмаган эдинг-а? Сенга нима бўлди?
- Қийин дарс эди, - ёлғон гапираётгани учун баттарроқ боши эгилди Гулрангнинг.
- Хўш, - деди Аббос имзо чекиб бўлгач. – “Хулоса” деган жойи бор экан. Бу ерга “Қизим билан гаплашдим. Қайтарилмайди”, деб ёзиб қўяман. Қайтарилмасин, қизим.
- Хўп, - деганди ийманибгина жарима қоғозини оларкан Гулранг.
Бу манзара Гулюзнинг кўз ўнгида ҳозир бўлгандек жонланди-ю, қиз бир куни учунг бошига ҳам синглисининг ҳоли тушиши мумкинлигини, ана ўшанда дадасидан гап эшитишини ўйлаб дарҳол рад этди:
- Дада, Гулрангнинг ўқитувчисини яхши билмасам. Ўзим топганга борай...
- Сенинг ниятинг ўқишга киришми ё ўша ўқув курсида ўқишми? Ўқишга киришни истасанг, ўқитувчи яхши бўлса бўлди-да, - ҳайрон бўлди Аббос қизининг эътирозидан. – Гулрангнинг ўқитувчиси натижа учун курашяпти. Шуниси ёқди менга.
Гулюзнинг қовоғи осилиб кетди. Бирдан тўнғиллашга тушди:
- Ҳеч қачон мен бир нима десам, “хўп” демайсизлар. Ўтган йили ҳам яхши жойда ўқимаганим учун йиқилдим, ўқишдан. Битта менга келганда ҳеч нарса мумкин эмас. Гулранг ҳам мана шу ўқитувчисигача иккита репититор алмаштирди-ку! Унга индамадингиз. Ўзи мен ўгайман. Уй ишларини қилиш, ойимга қараш учун керакман ўзи! – Гулюз шундай дея тарс-турс қилганча сумкасини олиб чиқиб кетди.
- Оббо! – деди унинг ортидан қараб қолган Аббос. – Ҳеч кимга бурнидан баланд гапириб бўлмай қолди. Маслаҳат солиб ҳам бўлмайди, - кейин қизининг ортидан бақирди. – Майли, бор Гулюз!
- Кетиб бўлди, - деди Гулҳаё дадасига қараб ва чиндан ҳам бу ташвишлар сабаб дадаси Зилолага ёрдам бера олмаслиги англади. Демак, битта йўли Умид.
* * *
Севара қўли қўлига тегмай савдо қиларди. Аббос охирги марта олиб келган ўрта ёшли аёллар учун тикилган кўйлак роса харидоргир чиқди. Эрталабдан буён шунинг ўзидан ўнтадан ортиқ сотибди. Сира бунақа савдо қилмаганди. Энди секин йиғиштириб, Рита холанинг олдига борса ҳам бўлади. Йўқолиб кетди, деб ўтиргандир?
👍15
143-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бугунги савдодан тушган пулларни сумкасига жойлаб, молини йиға бошлади.
- Опа, “аренда” пулини бериб кетинг. Яхши савдо қилдингиз-ку, бугун, - деди дўкон ичидан чиқиб келган Рустам.
- Ҳали санамадим, янги молнинг кирди-чиқдисини қилганим йўқ. Эртага берай, - деди Севара бергиси келмай.
- Опа, доим чўзасиз. Ўзи арзон қўйганман сизни. Аслида ўзим мол оссамми деб турибман. Келган “клиент”лар сиздан оляпти-да, ичкарига кирмаяпти.
- Қўйсанг-чи, Рустам. Мен ўзим бугуннинг ўзида нечта “клиент”ни киритиб юбордим. Шукр қил-е, - деди Севара ҳазил аралаш. – Арзон қўйганман дема, уят бўлади. Сўра мана. Ҳамма дўконлар олдини ижарага олган қора кўзлар сенга қараб турибди. Улар ҳам, мен ҳам бир хил сумма тўлаймиз.
- Улар оширишди опа, - тўнғиллади Рустам дўконга кириб кетаркан. – Эрталаб пулни оламан, опа.
- Хўп, - Севара унинг ортидан бурун жийириб қаради ва минғирлади: - Очкўз, бугун савдом зўр бўлганини билибди, шекилли. Кўролмаганидан дарров пул сўради. Аббос акага айтишим керак. Шу моделдан кўпроқ олиб келсин, менга. Кейин... “аренда” пулимни ҳам тўланг дейман.
Севара тез-тез молини жойлади ва Рита холанинг уйи томон кетаётганида Аббосга қўнғироқ қилди.
- Қорбобом, ассалому алайкум!
- Ва алайкум ассалом. Қалайсан?
- Зўр. Менга охирги моделдан яна юборинг, Қорбобо.
- Яхши кетдими? – деди Аббос қизиқиш билан.
Севара энди мақтаниш учун оғиз жуфтлаганди, яна ўзини тўхтатди. Ахир ҳозир савдо зўр бўлганини айтса, Аббос жой учун ижара пулини бермай қолиши мумкин. Шунинг учун у гапни айлантирди.
- Бир “клиентим”га ўтказмоқчиман. Ҳали кўргани йўқ. Эртага ёнимга келиши мумкин. Қўлимда мол бўлса, бир йўла олиб кет, деб аврайман-да!
- У моделдан ҳали тайёр бўлмади. Қўлингда борини бериб тура қол.
- Қўлимда ҳам кўп эмас-ку! Мен кўпроқ ўтказай дегандим. Чунки... ҳалиги... – янаям мулойимлашди Севара. – Уйнинг ижара пулини ҳам, савдонинг жойига ижара пулини ҳам тўлайдиган пайт келди. Агар “оптом” ўтказсам, қўлимда дадилроқ пул тушарди. Сизниям овора қилгим келмаяпти. Сизга ёрдамим тегсин, деяпман.
- Ўзим бераман, уларни ўйлама, - деди Аббос хотиржам.
- Жойнинг “аренда”сини Рустам эрталаб бермасангиз, ўзим мол осаман жойингизга деди.
- Нима? – ҳайрон бўлди Аббос.
- Пулни тўланг деяпти-да.
- Бугун кечга ўтаман, бериб келаман, унда. Фақат кечроқ бораман. Цехда иш кўп, буюртма кўп, - деди Аббос.
- Кутаман, Қорбобом, - деди ноз билан Севара ва телефонини сумкасига жойлаб қадамини тезлатди.
- Ўша қари эркак билан қанча яшамоқчисиз?
Ортидан келган таниш овоз жувоннинг оёқларини бирдан ерга михлади. У бир зум қотиб қолди ва сўнг ортига ўгирилди.
- Мени тинч қўйинг, дедим-ку, сизга! – Севара Зоирни кўриб энтикканини ўзи ҳам сезмай қолди.
- Ачиняпман сизга, - деди Зоир унга секин яқинлашаркан. – Ўша қари одам билан яшашга нима мажбур қиляпти сизни? Мен таъминлайман, дедим сизга. Йўқотинг уни! Ижара пули учун мажбур яшаяпсизми? Хоҳласангиз, никоҳимга оламан, дедим. Иккинчи хотиним бўлиб мазза қилиб яшайсиз дедим.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
У бугунги савдодан тушган пулларни сумкасига жойлаб, молини йиға бошлади.
- Опа, “аренда” пулини бериб кетинг. Яхши савдо қилдингиз-ку, бугун, - деди дўкон ичидан чиқиб келган Рустам.
- Ҳали санамадим, янги молнинг кирди-чиқдисини қилганим йўқ. Эртага берай, - деди Севара бергиси келмай.
- Опа, доим чўзасиз. Ўзи арзон қўйганман сизни. Аслида ўзим мол оссамми деб турибман. Келган “клиент”лар сиздан оляпти-да, ичкарига кирмаяпти.
- Қўйсанг-чи, Рустам. Мен ўзим бугуннинг ўзида нечта “клиент”ни киритиб юбордим. Шукр қил-е, - деди Севара ҳазил аралаш. – Арзон қўйганман дема, уят бўлади. Сўра мана. Ҳамма дўконлар олдини ижарага олган қора кўзлар сенга қараб турибди. Улар ҳам, мен ҳам бир хил сумма тўлаймиз.
- Улар оширишди опа, - тўнғиллади Рустам дўконга кириб кетаркан. – Эрталаб пулни оламан, опа.
- Хўп, - Севара унинг ортидан бурун жийириб қаради ва минғирлади: - Очкўз, бугун савдом зўр бўлганини билибди, шекилли. Кўролмаганидан дарров пул сўради. Аббос акага айтишим керак. Шу моделдан кўпроқ олиб келсин, менга. Кейин... “аренда” пулимни ҳам тўланг дейман.
Севара тез-тез молини жойлади ва Рита холанинг уйи томон кетаётганида Аббосга қўнғироқ қилди.
- Қорбобом, ассалому алайкум!
- Ва алайкум ассалом. Қалайсан?
- Зўр. Менга охирги моделдан яна юборинг, Қорбобо.
- Яхши кетдими? – деди Аббос қизиқиш билан.
Севара энди мақтаниш учун оғиз жуфтлаганди, яна ўзини тўхтатди. Ахир ҳозир савдо зўр бўлганини айтса, Аббос жой учун ижара пулини бермай қолиши мумкин. Шунинг учун у гапни айлантирди.
- Бир “клиентим”га ўтказмоқчиман. Ҳали кўргани йўқ. Эртага ёнимга келиши мумкин. Қўлимда мол бўлса, бир йўла олиб кет, деб аврайман-да!
- У моделдан ҳали тайёр бўлмади. Қўлингда борини бериб тура қол.
- Қўлимда ҳам кўп эмас-ку! Мен кўпроқ ўтказай дегандим. Чунки... ҳалиги... – янаям мулойимлашди Севара. – Уйнинг ижара пулини ҳам, савдонинг жойига ижара пулини ҳам тўлайдиган пайт келди. Агар “оптом” ўтказсам, қўлимда дадилроқ пул тушарди. Сизниям овора қилгим келмаяпти. Сизга ёрдамим тегсин, деяпман.
- Ўзим бераман, уларни ўйлама, - деди Аббос хотиржам.
- Жойнинг “аренда”сини Рустам эрталаб бермасангиз, ўзим мол осаман жойингизга деди.
- Нима? – ҳайрон бўлди Аббос.
- Пулни тўланг деяпти-да.
- Бугун кечга ўтаман, бериб келаман, унда. Фақат кечроқ бораман. Цехда иш кўп, буюртма кўп, - деди Аббос.
- Кутаман, Қорбобом, - деди ноз билан Севара ва телефонини сумкасига жойлаб қадамини тезлатди.
- Ўша қари эркак билан қанча яшамоқчисиз?
Ортидан келган таниш овоз жувоннинг оёқларини бирдан ерга михлади. У бир зум қотиб қолди ва сўнг ортига ўгирилди.
- Мени тинч қўйинг, дедим-ку, сизга! – Севара Зоирни кўриб энтикканини ўзи ҳам сезмай қолди.
- Ачиняпман сизга, - деди Зоир унга секин яқинлашаркан. – Ўша қари одам билан яшашга нима мажбур қиляпти сизни? Мен таъминлайман, дедим сизга. Йўқотинг уни! Ижара пули учун мажбур яшаяпсизми? Хоҳласангиз, никоҳимга оламан, дедим. Иккинчи хотиним бўлиб мазза қилиб яшайсиз дедим.
👍22❤2
144-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Севаранинг тилини айланмай қолди. Ўзини оқлаш, Зоирни ҳайдаб солиш учун сўз ҳам, баҳона ҳам топа олмаётганди.
- Шунча кузатдим, ўргандим ҳаётингизни. У эркак ёнингизга келишга ўлиб бораётгани ҳам йўқ. Бугуноқ унга “келма” денг. Чунки мен бугун сиз билан бир қарорга келмагунча уйингиздан ҳеч қаёққа кетмайман!
* * *
- Вой, мижозинг чиқиб кетишини бирам интиқлик билан кутдим-ей, - суҳбати тугаган аёл чиқиб кетиши билан Матлубанинг ёнига Нигора кириб келди. – Суюнчи бер! Шуни айтгунча ёрилиб кетай дедим.
- Нима гап? – ҳайрон бўлди Матлуба.
Нигора Матлубанинг ёнига келиб, унинг олдида турган столнинг бир четига ўтирди-да, дугонасининг қўлидан тутганча деди:
- Ўғлим Гулҳаёнинг телефонини сўради...
- Нима? – Матлуба нурсиз, хира кўзларини дугонасининг юзига тикди. – Нима деди?
- Боя ёнига секин кирдим. Бир мижозим ўн дақиқа кеч қолганидан фойдаланай дедим-да. Кейин секин гап бошладим. “Кеча бежизга бормагандик. Холангнинг қизини кўрдингми? Ёқмадими, сенга?” дедим. Нима дейди, де. “Холамнинг қизини биринчи марта кўришим эмас-ку!” дейди.
- Ҳа, кичкиналигида меҳмонга борганда бир-биримизникига олиб борардик-ку!
- Менам шуни айтдим-да. “Болаликда кўрганинг бошқа”, дедим. “Тўғри”, дейди ўғлим. Бўйлари узун, чиройли қиз бўлганмуш, Гулҳаё. Бунақа қиз бўлишини кутмаганмуш. Атай эътибор қилганмуш, - киноя ва завқ аралаш гапирарди Нигора. - Қара, айтмасам ҳам ўғлим қизиқибди қизингга. “Нега цехда ишлаб юрибди? Ўқишга кира олмаганми?” деб сўраса де. “Ўқийдиям, ишлайдиям”, деб ҳамма маълумотни бердим. “Сенга ёқмадими? Гаплашиб кўрсанг, келин қилармидим”, десам... “Телефонини олиб беринг, аввал ўзим гаплашиб кўрай”, дейди.
- Вой тавба... Гулҳаё нима деркан, энди? Уям эътибор қилдимикан? Кеча гапира олмагандим. Бугун сўрайман, деб тургандим, - ҳаяжон билан деди Матлуба. – Тавба, худди ҳозир ўғлинг қизимни олиб кетиб қолагандек, титрашимни қара.
- Наҳот, қуда бўламиз Матлу! – қувониб деди Нигора. – Бошқа дугоналаримиз шок бўлади эшитса.
- Ҳали индамай, тур... – баттар ҳаяжон босди Матлубани.
- Бошқа чоранг йўқ-ку, дугон. Кундошинг бошқа телефон қилмадими, видео масаласида.
- Ўзим унга телефон қилмоқчиман, - деди қатъият билан Матлуба.
Бу гапни кутмаган Нигора дугонасига қизиқсиниб тикилди:
- Нима дейсан?
Матлуба бутун гавдасини кўтариб, нафас оларкан, чуқур хўрсинганча деди:
- Билмайман дугон. Сендан маслаҳат сўрамоқчи эдим. Қизларимни узатиб олгунимча бизни тинч қўй, кейин майли эрим сеники десаммикан, деб турибман. Тўғрисини айтсам, видеони тарқатаман деганидан кейин, қизларимдан бошқаси кўринмай қолди, кўзимга. Аббосни ҳам қизғанмай қўйдим.
- Ўзинг учун муҳим деб билган инсонларни ақл билан ажрата бошлаяпсан, - ўз нуқтаи назаридан, касбидан келиб чиқиб хулосалай бошлади Нигора. - Шунинг учун қизларинг биринчи “план”га чиқди. Аббос кейинги “план”га ўтди. Яна англадингки, Аббос барибир буткул сизларни тарк этмайди. Бошида рашк кўзингни кўр қилиб буни англамагансан.
- Ҳа, бошида нима хоҳлаётганимни ҳам билмасдим. Аммо ўшанда ҳам қизларимни ўйлагандим.
- Ўйламадинг! Болаларингни ўйласанг, ўзингни қурбон қилмас, кўзинг кўр бўлмасди. Фарзандлар учун энг керакли инсон биз – оналармиз. Баъзан шуни унутиб қўямиз.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Севаранинг тилини айланмай қолди. Ўзини оқлаш, Зоирни ҳайдаб солиш учун сўз ҳам, баҳона ҳам топа олмаётганди.
- Шунча кузатдим, ўргандим ҳаётингизни. У эркак ёнингизга келишга ўлиб бораётгани ҳам йўқ. Бугуноқ унга “келма” денг. Чунки мен бугун сиз билан бир қарорга келмагунча уйингиздан ҳеч қаёққа кетмайман!
* * *
- Вой, мижозинг чиқиб кетишини бирам интиқлик билан кутдим-ей, - суҳбати тугаган аёл чиқиб кетиши билан Матлубанинг ёнига Нигора кириб келди. – Суюнчи бер! Шуни айтгунча ёрилиб кетай дедим.
- Нима гап? – ҳайрон бўлди Матлуба.
Нигора Матлубанинг ёнига келиб, унинг олдида турган столнинг бир четига ўтирди-да, дугонасининг қўлидан тутганча деди:
- Ўғлим Гулҳаёнинг телефонини сўради...
- Нима? – Матлуба нурсиз, хира кўзларини дугонасининг юзига тикди. – Нима деди?
- Боя ёнига секин кирдим. Бир мижозим ўн дақиқа кеч қолганидан фойдаланай дедим-да. Кейин секин гап бошладим. “Кеча бежизга бормагандик. Холангнинг қизини кўрдингми? Ёқмадими, сенга?” дедим. Нима дейди, де. “Холамнинг қизини биринчи марта кўришим эмас-ку!” дейди.
- Ҳа, кичкиналигида меҳмонга борганда бир-биримизникига олиб борардик-ку!
- Менам шуни айтдим-да. “Болаликда кўрганинг бошқа”, дедим. “Тўғри”, дейди ўғлим. Бўйлари узун, чиройли қиз бўлганмуш, Гулҳаё. Бунақа қиз бўлишини кутмаганмуш. Атай эътибор қилганмуш, - киноя ва завқ аралаш гапирарди Нигора. - Қара, айтмасам ҳам ўғлим қизиқибди қизингга. “Нега цехда ишлаб юрибди? Ўқишга кира олмаганми?” деб сўраса де. “Ўқийдиям, ишлайдиям”, деб ҳамма маълумотни бердим. “Сенга ёқмадими? Гаплашиб кўрсанг, келин қилармидим”, десам... “Телефонини олиб беринг, аввал ўзим гаплашиб кўрай”, дейди.
- Вой тавба... Гулҳаё нима деркан, энди? Уям эътибор қилдимикан? Кеча гапира олмагандим. Бугун сўрайман, деб тургандим, - ҳаяжон билан деди Матлуба. – Тавба, худди ҳозир ўғлинг қизимни олиб кетиб қолагандек, титрашимни қара.
- Наҳот, қуда бўламиз Матлу! – қувониб деди Нигора. – Бошқа дугоналаримиз шок бўлади эшитса.
- Ҳали индамай, тур... – баттар ҳаяжон босди Матлубани.
- Бошқа чоранг йўқ-ку, дугон. Кундошинг бошқа телефон қилмадими, видео масаласида.
- Ўзим унга телефон қилмоқчиман, - деди қатъият билан Матлуба.
Бу гапни кутмаган Нигора дугонасига қизиқсиниб тикилди:
- Нима дейсан?
Матлуба бутун гавдасини кўтариб, нафас оларкан, чуқур хўрсинганча деди:
- Билмайман дугон. Сендан маслаҳат сўрамоқчи эдим. Қизларимни узатиб олгунимча бизни тинч қўй, кейин майли эрим сеники десаммикан, деб турибман. Тўғрисини айтсам, видеони тарқатаман деганидан кейин, қизларимдан бошқаси кўринмай қолди, кўзимга. Аббосни ҳам қизғанмай қўйдим.
- Ўзинг учун муҳим деб билган инсонларни ақл билан ажрата бошлаяпсан, - ўз нуқтаи назаридан, касбидан келиб чиқиб хулосалай бошлади Нигора. - Шунинг учун қизларинг биринчи “план”га чиқди. Аббос кейинги “план”га ўтди. Яна англадингки, Аббос барибир буткул сизларни тарк этмайди. Бошида рашк кўзингни кўр қилиб буни англамагансан.
- Ҳа, бошида нима хоҳлаётганимни ҳам билмасдим. Аммо ўшанда ҳам қизларимни ўйлагандим.
- Ўйламадинг! Болаларингни ўйласанг, ўзингни қурбон қилмас, кўзинг кўр бўлмасди. Фарзандлар учун энг керакли инсон биз – оналармиз. Баъзан шуни унутиб қўямиз.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍31
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🕊🍃АССАЛОМУ АЛАЙКУМ ВА
РАХМАТУЛЛОХУ ВА БАРАКАТУҲ
🌧🌦ХАЙРЛИ ТОНГ🌦🌧
🕊Бугунги БАХТ муборак бўлсин
🪷Тонгингиз ХАЙРли бўлсин!
🌺🌺Ҳаётингизнинг янги
сахифаси ЯНГИ ТОНГ, ЯНГИ КУН,
муборак бўлсин.
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
РАХМАТУЛЛОХУ ВА БАРАКАТУҲ
🌧🌦ХАЙРЛИ ТОНГ🌦🌧
🕊Бугунги БАХТ муборак бўлсин
🪷Тонгингиз ХАЙРли бўлсин!
🌺🌺Ҳаётингизнинг янги
сахифаси ЯНГИ ТОНГ, ЯНГИ КУН,
муборак бўлсин.
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Мехри дарё мехрибонларим Якшанба тонги муборак бўлсин!!!
💐💐💐💐
Илохим хеч кимса бемор бўлмасин .
💐💐💐💐
Дард қалбини ўртаб бедор бўлмасин
Икки дунё саодати насиб этсину
💐💐💐💐
ўзингдан ўзгага мухтож қилмасин!!!
💐💐💐💐
Ассаламу алайкум ЯХШИЛАРИМ!!!
Кунингиз Хайрли ўтсин
БАХТ ВА САОДАТ
Хамиша ҳамрохингиз бўлсин!!!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
💐💐💐💐
Илохим хеч кимса бемор бўлмасин .
💐💐💐💐
Дард қалбини ўртаб бедор бўлмасин
Икки дунё саодати насиб этсину
💐💐💐💐
ўзингдан ўзгага мухтож қилмасин!!!
💐💐💐💐
Ассаламу алайкум ЯХШИЛАРИМ!!!
Кунингиз Хайрли ўтсин
БАХТ ВА САОДАТ
Хамиша ҳамрохингиз бўлсин!!!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1
Бир донишманддан "Сени ким яхши кўришини қандай биласан?" дея сўралди.
Донишманд шундай жавоб берди:
— Ким дардимга ҳамдард бўлса, ким ҳол-аҳволимни сўраса, ким хатойимни авф этса ва ким Роббимни менга эслатса, демак, у мени севади!..
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Донишманд шундай жавоб берди:
— Ким дардимга ҳамдард бўлса, ким ҳол-аҳволимни сўраса, ким хатойимни авф этса ва ким Роббимни менга эслатса, демак, у мени севади!..
Севганларимиз омон бўлсинлар!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤3
АСЛ ЭРКАК
Бир куни машинамда ўтиргандим. Машинам олдига бир болакай яқинлашди:
- Амаки машинангизни ғилдиракларини ювиб берайми?? Кўп сўрамайман. Қанча берсангиз ҳам розиман...
Бой эмасман. Лекин ўзимга тўқман, хаётда. Ёнимдан 1000 сўм чиқариб унга узатдим. Болакай пулни кўргач юзи тундлашди:
- Амаки мен тиланчи эмасман.
Шундай дея орқасига қараб кета бошлади. Чақирдим, олдимга келди. Ҳаётда биринчи марта шунақа ноқулай вазиятга солган болакайни учратгандим. Юзлари бироз қорайган, жемферининг тирсакларига ямоқ қўйилган боланинг қўллари эса мағзаваданми, ҳар ҳолда бошқа жойларидан оқроқ эди. Ўзим қилган ишимдан ҳижолат бўлиб болакайга “менга машина фаралари ва ойналарини артиб бер” дедим, у бўлса яна мени ҳайратга солишда давом этди:
- Амаки менинг латта ва совуним фақат ғилдирак ювишга мўлжалланган. Мен ойналарингизни хунук қилишни хоҳламайман...
- Хоп унда ғилдиракларни ювақол - дедим..
У ғилдиракларни юваркан ундан оиласи хақида сўрадим. Кам гапирди. Отаси бундан ярим йил олдин вафот этганини, онаси бўлса бетоб бўлиб қолганини, боқувчи бўлиб фақат ўзи ишлаётгани, топганини рўзғорга ва онасининг дори дармонига сарфлаётганини айтди. Эпчиллик ва хафсала билан қилган меҳнатини кўриб ва унинг шароитини билиб ёрдам бўлар деб ёнимдан 15минг чиқардим..
- Амаки бир ғилдиракни 500дан баҳоланг. Менга 2000 берсангиз етади. Меҳнатим бераётган пулизга арзимайди...
Томоғимга бир нима тиқилиб қолди... Қўярда қўймай, илтимос қилиб пулни бердим. Болакай пулни чўнтагига жойлаб “рахмат” айтиб, кейинги машина томон илдам юриб кетди. Орқасидан қарарканман қўлида оддий челак ва латта билан ҳалол пул топаётган, шимларини шимариб олган ва аҳён аҳён бурнини тортиб қўядиган бу йигитча кўз олдимда михланиб қолди. Машинани ўт олдирар эканман Яратганга илтижо қилдим:
Аллоҳим шундай ЭРКАКни дунёга келтирган аёлнинг дардига ўзинг шифо бер..!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бир куни машинамда ўтиргандим. Машинам олдига бир болакай яқинлашди:
- Амаки машинангизни ғилдиракларини ювиб берайми?? Кўп сўрамайман. Қанча берсангиз ҳам розиман...
Бой эмасман. Лекин ўзимга тўқман, хаётда. Ёнимдан 1000 сўм чиқариб унга узатдим. Болакай пулни кўргач юзи тундлашди:
- Амаки мен тиланчи эмасман.
Шундай дея орқасига қараб кета бошлади. Чақирдим, олдимга келди. Ҳаётда биринчи марта шунақа ноқулай вазиятга солган болакайни учратгандим. Юзлари бироз қорайган, жемферининг тирсакларига ямоқ қўйилган боланинг қўллари эса мағзаваданми, ҳар ҳолда бошқа жойларидан оқроқ эди. Ўзим қилган ишимдан ҳижолат бўлиб болакайга “менга машина фаралари ва ойналарини артиб бер” дедим, у бўлса яна мени ҳайратга солишда давом этди:
- Амаки менинг латта ва совуним фақат ғилдирак ювишга мўлжалланган. Мен ойналарингизни хунук қилишни хоҳламайман...
- Хоп унда ғилдиракларни ювақол - дедим..
У ғилдиракларни юваркан ундан оиласи хақида сўрадим. Кам гапирди. Отаси бундан ярим йил олдин вафот этганини, онаси бўлса бетоб бўлиб қолганини, боқувчи бўлиб фақат ўзи ишлаётгани, топганини рўзғорга ва онасининг дори дармонига сарфлаётганини айтди. Эпчиллик ва хафсала билан қилган меҳнатини кўриб ва унинг шароитини билиб ёрдам бўлар деб ёнимдан 15минг чиқардим..
- Амаки бир ғилдиракни 500дан баҳоланг. Менга 2000 берсангиз етади. Меҳнатим бераётган пулизга арзимайди...
Томоғимга бир нима тиқилиб қолди... Қўярда қўймай, илтимос қилиб пулни бердим. Болакай пулни чўнтагига жойлаб “рахмат” айтиб, кейинги машина томон илдам юриб кетди. Орқасидан қарарканман қўлида оддий челак ва латта билан ҳалол пул топаётган, шимларини шимариб олган ва аҳён аҳён бурнини тортиб қўядиган бу йигитча кўз олдимда михланиб қолди. Машинани ўт олдирар эканман Яратганга илтижо қилдим:
Аллоҳим шундай ЭРКАКни дунёга келтирган аёлнинг дардига ўзинг шифо бер..!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍16😢4
ҚАДРИНГНИ БИЛГАН БИЛАН БЎЛ!
Ота ўлимидан олдин фарзандини чақириб, қўлига бир соат тутқазди.
– Бу соат 200 йил олдин ясалган. Бизга бобонгнинг боболаридан мерос қолган. Сен буни маҳалла бошидаги соатсозга олиб бориб, сотмоқчи еканингни айт ва унинг жавобини менга келтир, – деди. Ўғил бориб, соатсоздан:
– Бунинг эски экан, беш доллар бераман,- деган жавобни олиб келди.
– Энди буни ноёб нарсалар сотиладиган дўконга олиб боргин, – деди ота.
У ерга борган ўғил дўкондорнинг “беш минг доллар бераман” деган жавоби билан қайтди. Ота яна ўғлини юбора туриб:
– Энди буни давлат музейига олиб бориб, сотмоқчи эканингни айт, – деди. Музейга бориб, отаси ёнига жуда ҳайратланган ҳолда қайтган ўғил:
– Музейдагилар бир мутахассисни чақиртириб, уни яхшилаб текширганларидан сўнг, шу бир парчагина темирни бир миллион доллар деб баҳолашди-я, – деди.
Шунда ота:
– Болам, сенга ўргатмоқчи бўлганим, сенинг жойинг қадрингни тўғри билишадиган жойда. Ўзингни нотўғри ерга қўйиб, қадрингга етмасалар, хафа бўлиб юрма. Қадрингни билган қадрингга ҳам етади. Ўзингга нолойиқ бўлган ерда ҳаргиз қолма!» дея насиҳат қилган бўлди.
📨Бошқаларга ҳам юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ота ўлимидан олдин фарзандини чақириб, қўлига бир соат тутқазди.
– Бу соат 200 йил олдин ясалган. Бизга бобонгнинг боболаридан мерос қолган. Сен буни маҳалла бошидаги соатсозга олиб бориб, сотмоқчи еканингни айт ва унинг жавобини менга келтир, – деди. Ўғил бориб, соатсоздан:
– Бунинг эски экан, беш доллар бераман,- деган жавобни олиб келди.
– Энди буни ноёб нарсалар сотиладиган дўконга олиб боргин, – деди ота.
У ерга борган ўғил дўкондорнинг “беш минг доллар бераман” деган жавоби билан қайтди. Ота яна ўғлини юбора туриб:
– Энди буни давлат музейига олиб бориб, сотмоқчи эканингни айт, – деди. Музейга бориб, отаси ёнига жуда ҳайратланган ҳолда қайтган ўғил:
– Музейдагилар бир мутахассисни чақиртириб, уни яхшилаб текширганларидан сўнг, шу бир парчагина темирни бир миллион доллар деб баҳолашди-я, – деди.
Шунда ота:
– Болам, сенга ўргатмоқчи бўлганим, сенинг жойинг қадрингни тўғри билишадиган жойда. Ўзингни нотўғри ерга қўйиб, қадрингга етмасалар, хафа бўлиб юрма. Қадрингни билган қадрингга ҳам етади. Ўзингга нолойиқ бўлган ерда ҳаргиз қолма!» дея насиҳат қилган бўлди.
📨Бошқаларга ҳам юборинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍13
ОТА
Ишдан чиқиб, ширинлик дўконига бордим. Кичкинам уч кундан буён:
- Ая, торт олиб келинг, - деб зорланади. Пулим оз эди, шу сабаб боламга яраша кичкина торт сотиб олдим. Уйга қайтишимда йўлимдан отам чиқди.
- Ишинг тугадими? - сўради дадам салом аликдан сўнг.
- Ҳа, дада.
- Қўлингдаги нима?
- Неварангизни торт егиси келибди, шунга...
- Ҳа. Тезроқ олиб бор. Йўлингни пойлаб ўтиргандир.
Отам билан хайрлашиб уйга кетдим. Дадам орқамдан қараб қолди. Уйга келгач, тортни кенжатойимнинг олдига қўйдим.
- Бобом келяптилар, - деди даразадан кўчани томоша қилиб ўтирган катта ўғлим.
- Дадам? Нега келяпти эканлар?
Фурсат ўтмай дадам келди. Ичкарига бошладим, лекин дадам кўнмади. Остонадан туриб қўлимга бир қутини узатди.
- Бу нима, дада?
- Торт. Ёдингдами, болалигингда тортни яхши кўрардинг. Қўлингдаги кичкина тортни болангга илиниб, ўзинг емаслигинг аниқ. Шунинг учун сенга ўзим торт сотиб олиб келдим. Сен болангни хурсанд қилаётганингни кўриб, мен ҳам сени хурсанд қилгим келди...
Мен йиғладим... Мен охирги пулимга боламга торт олгандим. Эҳтимол дадам ҳам шундай қилгандир. Мен боламни дедим, дадам ҳам боласини.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ишдан чиқиб, ширинлик дўконига бордим. Кичкинам уч кундан буён:
- Ая, торт олиб келинг, - деб зорланади. Пулим оз эди, шу сабаб боламга яраша кичкина торт сотиб олдим. Уйга қайтишимда йўлимдан отам чиқди.
- Ишинг тугадими? - сўради дадам салом аликдан сўнг.
- Ҳа, дада.
- Қўлингдаги нима?
- Неварангизни торт егиси келибди, шунга...
- Ҳа. Тезроқ олиб бор. Йўлингни пойлаб ўтиргандир.
Отам билан хайрлашиб уйга кетдим. Дадам орқамдан қараб қолди. Уйга келгач, тортни кенжатойимнинг олдига қўйдим.
- Бобом келяптилар, - деди даразадан кўчани томоша қилиб ўтирган катта ўғлим.
- Дадам? Нега келяпти эканлар?
Фурсат ўтмай дадам келди. Ичкарига бошладим, лекин дадам кўнмади. Остонадан туриб қўлимга бир қутини узатди.
- Бу нима, дада?
- Торт. Ёдингдами, болалигингда тортни яхши кўрардинг. Қўлингдаги кичкина тортни болангга илиниб, ўзинг емаслигинг аниқ. Шунинг учун сенга ўзим торт сотиб олиб келдим. Сен болангни хурсанд қилаётганингни кўриб, мен ҳам сени хурсанд қилгим келди...
Мен йиғладим... Мен охирги пулимга боламга торт олгандим. Эҳтимол дадам ҳам шундай қилгандир. Мен боламни дедим, дадам ҳам боласини.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍21😢9❤3
145-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Тўғри... – тан олди Матлуба. – Хуллас, ўша бахтим ўғриси билан гаплашишим керак. Хаёлимда видеони индамай тарқатиб юборадигандек.
- Нега мунча қўрқасан, ўғирлик қилмагансан-ку!
- Аммо ўша бахтим ўғриси бирдан бақириб кетгани учун атрофдаги савдогарлар “Нимангизни ўғирлади?”, “Ўғримикан?”, “Милиция чақиринг” деб бақиришиб қолишган. Бизнинг гапларимизни ҳеч ким эшитмаган-ку! Менам қўрқиб кетганимдан тезда у ердан кетиб қолгандим. Қўрққанларим видеога тушган бўлса, аниқ мени ўғри деб ўйлашади.
- Жуда айёр, кундошинг. Қара, вазиятдан ўта усталик билан фойдаланган, яна видеони ҳам сақлаб қўйган. Балки уюштиргандир, ўзи атай?! – тахмини ўзига ёқиб кўзлари катта-катта бўлиб кетди Нигоранинг.
- Йўқ, уюштиргани йўқ. Чунки менинг боришимни билмасди, мени танимасди ҳам. Ўзим бордим, ўзим танишдим.
- Демак, унда вазиятдан яхши фойдаланиб қолибди.
- Хуллас, нима маслаҳат берасан? – кўрмаса-да, одат туфайли нигоҳларини дугонаси томон тикди Матлуба.
- Менимча, у ўз-ўзидан видеони тарқатиб юбормайди. Фойда беришига ишонганида қўйиши мумкин. Пухта аёлга ўхшаяпти, кундошинг.
- Кундошинг деяверма! Кундошим эмас у!
- Нима дей бўлмаса!
- Ўғри, унинг ўзи ўғри! Бахтим ўғриси!
- Майли, Ўғрихон дейман унда. Ишқилиб, ўша Ўғрихон ҳеч нимани бой бермайди. Ўз-ўзидан видеони қўйиб юбормайди. Шунинг учун индама. У сукут сақлаганида ишларингни битиб ол. Айтганча, кўз дўхтирига бордингми? Кўзинг ғира-шира кўра бошлаганини айтингми?
- Йўқ, бормадим. Кўра бошлаганимни дўхтир билса, Аббосга айтади. Кейин Аббос қарабсанки, олдингидек биз ҳақимизда қайғурмайди. Ўша Ўғрига югуради.
- Бормаяпти, унга дединг-ку! – қизиқсиниб деди Нигора.
- Терговчидан қўрққани учун бормаяпти. Баъзида уйга кеч келади. Ўшанда бораётгандир, учрашаётгандир? Кундузи кўришишар... Мен билиб ўтирибманми? Чунки иккаласининг ҳам иши бозорда-ку!
- Аббос ўз соҳасини буткул унутди, а?
- Ҳа, у пайтлар психология ҳеч кимни қизиқтирмасди, бунинг ортидан пул топиб бўлмасди. Шунга ўзини бозорга уриб кетди-да.
- Лекин сен унинг аспирантурада ўқишига ҳам кўмаклашдинг-ку! Болаларингни қишлоққа олиб кетиб, қийналиб... Ўша пайтларда ўзингдан совутдинг, Аббосни. Меҳр кўзда деб бежизга айтишмайди.
- Домла бўлар, обрўли касб деганмизда. Аммо бизнинг ўйлаганимиз бўлмади. Биз турли режалар ўйлайверамиз, аммо Худойимнинг битиги бошқача бўлади.
- Майли сиқилма, яхши бўлади ҳаммаси. Мана Худойим ўзи қўллаяпти. Режаларимиз амалга ошяпти. Ўғлим Гулҳаёга қизиқиб қолди. Рақамини бер.
- Телефонимдан ол. Мен кўрмасам...
- Шукр қил, сал-пал кўра бошладинг-ку! – Нигора Матлубанинг сумкасини олиб, телефонини қидира бошлади. - Лекин-чи, дўхтиринг билан гаплашишинг керак. Чунки у кўриш қобилиятини янада ошириш учун бошқа дорилар берар, балки...
- Дўхтир билан келишиб олсаммикан, ё? “Эримга билдирмай туринг”, деб... – ўйланди Матлуба.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Тўғри... – тан олди Матлуба. – Хуллас, ўша бахтим ўғриси билан гаплашишим керак. Хаёлимда видеони индамай тарқатиб юборадигандек.
- Нега мунча қўрқасан, ўғирлик қилмагансан-ку!
- Аммо ўша бахтим ўғриси бирдан бақириб кетгани учун атрофдаги савдогарлар “Нимангизни ўғирлади?”, “Ўғримикан?”, “Милиция чақиринг” деб бақиришиб қолишган. Бизнинг гапларимизни ҳеч ким эшитмаган-ку! Менам қўрқиб кетганимдан тезда у ердан кетиб қолгандим. Қўрққанларим видеога тушган бўлса, аниқ мени ўғри деб ўйлашади.
- Жуда айёр, кундошинг. Қара, вазиятдан ўта усталик билан фойдаланган, яна видеони ҳам сақлаб қўйган. Балки уюштиргандир, ўзи атай?! – тахмини ўзига ёқиб кўзлари катта-катта бўлиб кетди Нигоранинг.
- Йўқ, уюштиргани йўқ. Чунки менинг боришимни билмасди, мени танимасди ҳам. Ўзим бордим, ўзим танишдим.
- Демак, унда вазиятдан яхши фойдаланиб қолибди.
- Хуллас, нима маслаҳат берасан? – кўрмаса-да, одат туфайли нигоҳларини дугонаси томон тикди Матлуба.
- Менимча, у ўз-ўзидан видеони тарқатиб юбормайди. Фойда беришига ишонганида қўйиши мумкин. Пухта аёлга ўхшаяпти, кундошинг.
- Кундошинг деяверма! Кундошим эмас у!
- Нима дей бўлмаса!
- Ўғри, унинг ўзи ўғри! Бахтим ўғриси!
- Майли, Ўғрихон дейман унда. Ишқилиб, ўша Ўғрихон ҳеч нимани бой бермайди. Ўз-ўзидан видеони қўйиб юбормайди. Шунинг учун индама. У сукут сақлаганида ишларингни битиб ол. Айтганча, кўз дўхтирига бордингми? Кўзинг ғира-шира кўра бошлаганини айтингми?
- Йўқ, бормадим. Кўра бошлаганимни дўхтир билса, Аббосга айтади. Кейин Аббос қарабсанки, олдингидек биз ҳақимизда қайғурмайди. Ўша Ўғрига югуради.
- Бормаяпти, унга дединг-ку! – қизиқсиниб деди Нигора.
- Терговчидан қўрққани учун бормаяпти. Баъзида уйга кеч келади. Ўшанда бораётгандир, учрашаётгандир? Кундузи кўришишар... Мен билиб ўтирибманми? Чунки иккаласининг ҳам иши бозорда-ку!
- Аббос ўз соҳасини буткул унутди, а?
- Ҳа, у пайтлар психология ҳеч кимни қизиқтирмасди, бунинг ортидан пул топиб бўлмасди. Шунга ўзини бозорга уриб кетди-да.
- Лекин сен унинг аспирантурада ўқишига ҳам кўмаклашдинг-ку! Болаларингни қишлоққа олиб кетиб, қийналиб... Ўша пайтларда ўзингдан совутдинг, Аббосни. Меҳр кўзда деб бежизга айтишмайди.
- Домла бўлар, обрўли касб деганмизда. Аммо бизнинг ўйлаганимиз бўлмади. Биз турли режалар ўйлайверамиз, аммо Худойимнинг битиги бошқача бўлади.
- Майли сиқилма, яхши бўлади ҳаммаси. Мана Худойим ўзи қўллаяпти. Режаларимиз амалга ошяпти. Ўғлим Гулҳаёга қизиқиб қолди. Рақамини бер.
- Телефонимдан ол. Мен кўрмасам...
- Шукр қил, сал-пал кўра бошладинг-ку! – Нигора Матлубанинг сумкасини олиб, телефонини қидира бошлади. - Лекин-чи, дўхтиринг билан гаплашишинг керак. Чунки у кўриш қобилиятини янада ошириш учун бошқа дорилар берар, балки...
- Дўхтир билан келишиб олсаммикан, ё? “Эримга билдирмай туринг”, деб... – ўйланди Матлуба.
👍20❤1😭1
146-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Менга қара, коди қанақа бу телефонингни? – телефон экранини оча олмай деди Нигора.
- Бармоғимга тут, - Матлуба кўрсатгич бармоғини узатди.
- Дўхтирни Аббоснинг таниши дединг-ку! Барибир айтади у Аббосга. Ўзининг меҳнатини, ютуғини кўрсатгиси келади. “Мана, хотинингизни кўзини очдим”, дея пул ундиргиси келади. Дўхтир билан келишаман деб, Аббоснинг кўзига янаям балодек кўриниб қолма.
- Нима қилай, унда а? Кўзим кўряпти, десам Аббос бизни ташлаб қўяди. Кўрмаяпман деб юраверсам, даво кечикиб, кўзимга акс таъсир қилиши, кўра бошлаган жойида орқага кетиши ҳам мумкин. У-ф-ф! Нима қилай, а?
- Бирам ҳаётинг чигал-ей! – норози оҳангда қошларини чимирди Нигора. – Муаммосиз тура олмайсан! Демак биттасини танлашинг керак: ё кўзинг, ё Аббос! Танла!
* * *
Гулранг қанчалик дарсга эътиборли бўлмасин, хаёли Маликка кетиб қолаверди. Айниқса, кечаги қилиғи кулгисини қистатарди: “Гулрангнинг амакисиманмиш”... “Амакилар жиянларининг телефонини текшириб туриши керак эмиш”... У ўзига ўзи мийиғида кулар, атрофга мамнун қараб қўярди. Бу унга дарс ўтаётган ўқитувчининг эътиборидан четда қолмади:
- Гулранг, сиз дарсда ташқарида юрибсиз. Хаёлингизни жамланг. Ҳозир биз нимани муҳокама қилдик?
Гулранг бир зум ўзини йўқотиб қўйди, ўқитувчиси ҳамма сиридан воқиф бўлгандек қизариб кетди. Кейин “хўп” дея бошини эгиб олдидаги китобига тикилди. Шу пайт телефонига хабар келганини билдирувчи мусиқа янгради.
Энди ундан ўтиб доска томон юраётган ўқитувчи ялт этиб қизга қаради ва жаҳли чиққанини билдирмоқчидек деди:
- Телефонларни ўчириб қўйишимиз керак эди. Менга беринг-чи? Сизга қоидаларимиз таъсир қилмайдими?
Гулранг ўқитувчига телефонни узатиш асносида экранига қаради. Келган хабар эгаси “Сардорнинг тоғаси”. Юраги “шув” этди қиз шўрликнинг. Яна ўқитувчисидан балога қоладиган бўлди. Тағин жарима ёзиб берса борми? Ўзи дадасини зўрға алдаб, қутулганди. Агар дадаси унинг хаёлида йигитлар айланиб юрганидан хабар топсами? Нақ уйдан чиқармай қўяди. Шуларни ўйларкан у ўқитувчисига кўзларини катта-катта очиб илтижоли боқди. Ўқитувчи эса гўё хабарни қиш учун олгандек телефон экранига тикилди ва хабарни очди. Гулранг баттар қўрқиб кетди. Ўқитувчи эса бир телефонга, бир Гулрангга қаради-ю, индамай бориб ўз столи четига қўйиб қўйди. Энди бечора қиз икки кўзини телефондан узмас, худдики, яхшилаб тикилса, хабарни биладигандек эди. Аммо ўқитувчи индамаганига қараганда, Маликнинг юборган хабари ишқий эмас. Агар севги изҳорисифат хабар бўлганида ўқитувчиси тутақиб кетарди. Мана шу ўйлар қизни яна дарс тинглаш, эслаб қолиш, ўрганиш қобилиятларидан мосуво қилди. Ниҳоят дарс тугади. Гулрангнинг юраги тўла ҳадик бўлгани боис, жуда секин қимирлади. Оҳисталик билан уқув қуролларини йиғиб, сумкасига жойлади ва энг охирги бўлиб ўрнидан турди. Ҳуркак оҳу мисол ўқитувчиси ёнига борди:
- Устоз, телефонимни олсам бўладими?
- Бўлади. Кейинги дарсларда ўчириб қўйиш ёдингиздан чиқмасин. Бўлмаса дарсга қўймайман. Иккинчи марта дарсга бефарқ ўтирибсиз.
“Дарсга қўймайман!” мана шу гапнинг ўзи Гулрангга етарли эди.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Менга қара, коди қанақа бу телефонингни? – телефон экранини оча олмай деди Нигора.
- Бармоғимга тут, - Матлуба кўрсатгич бармоғини узатди.
- Дўхтирни Аббоснинг таниши дединг-ку! Барибир айтади у Аббосга. Ўзининг меҳнатини, ютуғини кўрсатгиси келади. “Мана, хотинингизни кўзини очдим”, дея пул ундиргиси келади. Дўхтир билан келишаман деб, Аббоснинг кўзига янаям балодек кўриниб қолма.
- Нима қилай, унда а? Кўзим кўряпти, десам Аббос бизни ташлаб қўяди. Кўрмаяпман деб юраверсам, даво кечикиб, кўзимга акс таъсир қилиши, кўра бошлаган жойида орқага кетиши ҳам мумкин. У-ф-ф! Нима қилай, а?
- Бирам ҳаётинг чигал-ей! – норози оҳангда қошларини чимирди Нигора. – Муаммосиз тура олмайсан! Демак биттасини танлашинг керак: ё кўзинг, ё Аббос! Танла!
* * *
Гулранг қанчалик дарсга эътиборли бўлмасин, хаёли Маликка кетиб қолаверди. Айниқса, кечаги қилиғи кулгисини қистатарди: “Гулрангнинг амакисиманмиш”... “Амакилар жиянларининг телефонини текшириб туриши керак эмиш”... У ўзига ўзи мийиғида кулар, атрофга мамнун қараб қўярди. Бу унга дарс ўтаётган ўқитувчининг эътиборидан четда қолмади:
- Гулранг, сиз дарсда ташқарида юрибсиз. Хаёлингизни жамланг. Ҳозир биз нимани муҳокама қилдик?
Гулранг бир зум ўзини йўқотиб қўйди, ўқитувчиси ҳамма сиридан воқиф бўлгандек қизариб кетди. Кейин “хўп” дея бошини эгиб олдидаги китобига тикилди. Шу пайт телефонига хабар келганини билдирувчи мусиқа янгради.
Энди ундан ўтиб доска томон юраётган ўқитувчи ялт этиб қизга қаради ва жаҳли чиққанини билдирмоқчидек деди:
- Телефонларни ўчириб қўйишимиз керак эди. Менга беринг-чи? Сизга қоидаларимиз таъсир қилмайдими?
Гулранг ўқитувчига телефонни узатиш асносида экранига қаради. Келган хабар эгаси “Сардорнинг тоғаси”. Юраги “шув” этди қиз шўрликнинг. Яна ўқитувчисидан балога қоладиган бўлди. Тағин жарима ёзиб берса борми? Ўзи дадасини зўрға алдаб, қутулганди. Агар дадаси унинг хаёлида йигитлар айланиб юрганидан хабар топсами? Нақ уйдан чиқармай қўяди. Шуларни ўйларкан у ўқитувчисига кўзларини катта-катта очиб илтижоли боқди. Ўқитувчи эса гўё хабарни қиш учун олгандек телефон экранига тикилди ва хабарни очди. Гулранг баттар қўрқиб кетди. Ўқитувчи эса бир телефонга, бир Гулрангга қаради-ю, индамай бориб ўз столи четига қўйиб қўйди. Энди бечора қиз икки кўзини телефондан узмас, худдики, яхшилаб тикилса, хабарни биладигандек эди. Аммо ўқитувчи индамаганига қараганда, Маликнинг юборган хабари ишқий эмас. Агар севги изҳорисифат хабар бўлганида ўқитувчиси тутақиб кетарди. Мана шу ўйлар қизни яна дарс тинглаш, эслаб қолиш, ўрганиш қобилиятларидан мосуво қилди. Ниҳоят дарс тугади. Гулрангнинг юраги тўла ҳадик бўлгани боис, жуда секин қимирлади. Оҳисталик билан уқув қуролларини йиғиб, сумкасига жойлади ва энг охирги бўлиб ўрнидан турди. Ҳуркак оҳу мисол ўқитувчиси ёнига борди:
- Устоз, телефонимни олсам бўладими?
- Бўлади. Кейинги дарсларда ўчириб қўйиш ёдингиздан чиқмасин. Бўлмаса дарсга қўймайман. Иккинчи марта дарсга бефарқ ўтирибсиз.
“Дарсга қўймайман!” мана шу гапнинг ўзи Гулрангга етарли эди.
👍25❤2
147-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Хўп устоз, - деди у итоаткорона. – Бошқа қайтарилмайди.
У токи синфхонадан чиқиб кетмагунча телефони экранига қарамади. Қўрқди. Чиққач эса тиртоқ қўллари билан секин очди:
“Ҳар доимги бекатда кутиб тураман. Бирга кетамиз. Амакинг...”
Гулранг ўқитувчиси нега ғазаб отига минмаганини тушуниб ўзига ўзи кула бошлади. Биргина “Амакинг” деган сўз уни қанча балолардан қутқарганини билиб эса қиз қувонди. Тезроқ Маликнинг ёнига боргиси, бўлган воқеаларни айтиб бергиси келди.
Бугун у автобусда яна қанақа томоша кўрсатса экан? Кеча телефонини текширди. Хабарларини, қўнғироқларини, телефонида сақланган барса рақамларни кўриб чиқди. Кейин эса “Йигитингни нима деб сақлагансан?” деди.
- Қизиқмисиз? Йигитим йўқ, йигит нима қилсин, менда - деди Гулранг уялиб.
Малик шу қадар хурсанд бўлиб кетдики...
- Ҳалиям йигит топмадингми? – ҳазиллаши бошлади у билан. – Демак, бирорта йигитга ёқмагансан. Қаёқдан ҳам ёқасан? Қайсар, гапуқмас бўлсанг! Ҳа майли, ўксинма, мен ўзим менга йигит бўлиб тура қоламан. Сенинг ёнингда йигитингман, дугоналаринг ёнида амакингман. Тушундингми?
- Тушундим, - кулди Гулранг ҳам.
Улар шу тарзда ҳазил-ҳузул билан уйларигача бирга кетганди. Бугун мана, яна уни кутиб ўтирибди. У ширин хаёллар оғушида икки дугонаси билан бекатга келди. Бекатда Малик кўринмасди. У атрофга аланглади.
“Бекатдаман, деганди. Бирор жойга кетдимикан?”
Қиз яна атрофга аланглади.
- Тинчликми? Кимни қидиряпсан? – ҳайрон бўлди дугонаси.
- Амаким бир китоб олиб келаман деганди. Келмабди, шекилли, - ёлғон гапирди Гулранг.
- Бўлмаса, ҳали кетмайсанми? Автобус келди, - деди бошқа дугонаси.
- Кетмайди, - унинг ўрнига жавоб берди биринчи дугонаси. – Биз кетдик. Сен амакингни кутасан барибир.
Қизлар шундай дея автобусга чиқиб кетишди. Гулранг эса анграйганча қолаверди. Тўғри қилдими, йўқми, ўзи ҳам билмасди. Асосийси, бу ташаббус ундан чиқмади. Маликнинг чиндан унинг амакиси деб ўйлаган қизларнинг ўзи кўмаклашиб юбора қолишди. Энди бекатда ўтириб кутса бўлади.
“Уни кутишим тўғримикан? Ахир “кутаман” демагандим-ку! Жавоб ҳам ёзмадим хабарига. Кутиб ўтирсам... Уят бўлади...”
Гулранг иккилана бошлади. Ўрнидан турди. Дугоналари ўтирган автобус томон икки қадам босди. Сўнг автобусга чиқса, улар олдида ёлғончи бўлиши ўйлаб яна ўтирди. Маликни кутиб ўтириш ҳам унинг ориятини қўзғаётганди. У энди тағин ўрнидан турганди автобус юра бошлади. Гулранг улов томон югурмоқчи эди, нозик қўлларидан маҳкам тутган бақувват қўл уни ортга тисарилишга мажбур қилди.
- Қаёққа? – бу Маликнинг қувноқ овози эди.
- Автобусим кетяпти, - икки кўзи транспортда бўлган қиз ичини урди. Кейин йигитга қараб деди: Ассалому алайкум.
- Ва алайкум ассалом. Шунчалар бесабрмисан? Беш дақиқа ҳам кутмадинг, мени.
- Мен кутмадим, - уялганидан деди қиз. – Дугоналарим смсингизни кўрганди. Амакинг келади-ку, кут дейишди. Ҳеч нарса деёлмай қолдим.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Хўп устоз, - деди у итоаткорона. – Бошқа қайтарилмайди.
У токи синфхонадан чиқиб кетмагунча телефони экранига қарамади. Қўрқди. Чиққач эса тиртоқ қўллари билан секин очди:
“Ҳар доимги бекатда кутиб тураман. Бирга кетамиз. Амакинг...”
Гулранг ўқитувчиси нега ғазаб отига минмаганини тушуниб ўзига ўзи кула бошлади. Биргина “Амакинг” деган сўз уни қанча балолардан қутқарганини билиб эса қиз қувонди. Тезроқ Маликнинг ёнига боргиси, бўлган воқеаларни айтиб бергиси келди.
Бугун у автобусда яна қанақа томоша кўрсатса экан? Кеча телефонини текширди. Хабарларини, қўнғироқларини, телефонида сақланган барса рақамларни кўриб чиқди. Кейин эса “Йигитингни нима деб сақлагансан?” деди.
- Қизиқмисиз? Йигитим йўқ, йигит нима қилсин, менда - деди Гулранг уялиб.
Малик шу қадар хурсанд бўлиб кетдики...
- Ҳалиям йигит топмадингми? – ҳазиллаши бошлади у билан. – Демак, бирорта йигитга ёқмагансан. Қаёқдан ҳам ёқасан? Қайсар, гапуқмас бўлсанг! Ҳа майли, ўксинма, мен ўзим менга йигит бўлиб тура қоламан. Сенинг ёнингда йигитингман, дугоналаринг ёнида амакингман. Тушундингми?
- Тушундим, - кулди Гулранг ҳам.
Улар шу тарзда ҳазил-ҳузул билан уйларигача бирга кетганди. Бугун мана, яна уни кутиб ўтирибди. У ширин хаёллар оғушида икки дугонаси билан бекатга келди. Бекатда Малик кўринмасди. У атрофга аланглади.
“Бекатдаман, деганди. Бирор жойга кетдимикан?”
Қиз яна атрофга аланглади.
- Тинчликми? Кимни қидиряпсан? – ҳайрон бўлди дугонаси.
- Амаким бир китоб олиб келаман деганди. Келмабди, шекилли, - ёлғон гапирди Гулранг.
- Бўлмаса, ҳали кетмайсанми? Автобус келди, - деди бошқа дугонаси.
- Кетмайди, - унинг ўрнига жавоб берди биринчи дугонаси. – Биз кетдик. Сен амакингни кутасан барибир.
Қизлар шундай дея автобусга чиқиб кетишди. Гулранг эса анграйганча қолаверди. Тўғри қилдими, йўқми, ўзи ҳам билмасди. Асосийси, бу ташаббус ундан чиқмади. Маликнинг чиндан унинг амакиси деб ўйлаган қизларнинг ўзи кўмаклашиб юбора қолишди. Энди бекатда ўтириб кутса бўлади.
“Уни кутишим тўғримикан? Ахир “кутаман” демагандим-ку! Жавоб ҳам ёзмадим хабарига. Кутиб ўтирсам... Уят бўлади...”
Гулранг иккилана бошлади. Ўрнидан турди. Дугоналари ўтирган автобус томон икки қадам босди. Сўнг автобусга чиқса, улар олдида ёлғончи бўлиши ўйлаб яна ўтирди. Маликни кутиб ўтириш ҳам унинг ориятини қўзғаётганди. У энди тағин ўрнидан турганди автобус юра бошлади. Гулранг улов томон югурмоқчи эди, нозик қўлларидан маҳкам тутган бақувват қўл уни ортга тисарилишга мажбур қилди.
- Қаёққа? – бу Маликнинг қувноқ овози эди.
- Автобусим кетяпти, - икки кўзи транспортда бўлган қиз ичини урди. Кейин йигитга қараб деди: Ассалому алайкум.
- Ва алайкум ассалом. Шунчалар бесабрмисан? Беш дақиқа ҳам кутмадинг, мени.
- Мен кутмадим, - уялганидан деди қиз. – Дугоналарим смсингизни кўрганди. Амакинг келади-ку, кут дейишди. Ҳеч нарса деёлмай қолдим.
👍16❤2
148-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Шунинг учун ўрнингдан туриб кетмоқчи бўлибсан-да!
- Сиз... сиз мени пойлаб турганмидингиз?
- Ҳа, - яшириб ўтирмади Малик. – Атай сени пойладим. Менга бўлган муносабатингни кўрмоқчи эдим. Энди хурсанд бўлгандим, мени озгина бўлса-да, кутди, мени ўйлади деб. Сен эса дугоналарим айтди деяпсан.
- Ҳа, улар амакингни кутмайсанми, деб ташлаб кетишди, - шоша-пиша ўзини ҳижолатликдан қутқармоқчи бўлди, қиз.
- Ўзинг-чи? Ўзинг заррача бўлса-да, ўйладингми, мени? Ўйламадинг, а? Ўйламаганинг учун икки марта кетмоқчи бўлдинг, а? Ростини айт, ўйладингми, мени? – Малик қизнинг кўзларига тикилди.
* * *
- Сен билан шу ердан бошқа жойда ёлғиз гаплаша олмайман. Уйда ҳамманинг олдида айтиб бўлмайди, бу гапни. Хонангга кириб гаплашсам, уйдагиларда шубҳа уйғонади. Шунинг учун ишхонага чақирдим. Ўқишинг қолиб кетмадими?
- Мени қўрқитяпсиз, опа? Ўзи ялинчоқ овозда чақирганингизга кўзимга ҳеч нарса кўринмай югуриб келдим. Тинчмисиз? Нима гап? – хавотирли кўзларини опасидан узмади Умид.
- Ўқишингга нима дединг? – Гулҳаё ҳалиям укасининг ўқишини ўйларди.
- Ўқишим бўлди. Болалар билан ижтимоий тармоқ учун видео ёзмоқчи эдик. Сиз чақирганингиз учун эртага қолдирдик. Гапиринг, тинчликми?
- Тинчлик эмас, - хўрсинди Гулҳаё. Бу иккимизнинг орамизда сир бўлиши керак, Умид. Ҳеч кимга айтмайман деб сўз бер.
- Хўп, сиз аввал айтинг, нима гап?
- Мен... ҳалиги менга пул керак, Умид. Сенам пул топа бошладинг-ку! Сенинг ҳали қанча пул топишингни уйдагилар билмайди. Менга ёрдаминг керак!
- Нимага? Матони бузиб қўйдингизми? Ўрнига мато олиш керакми? – Умид опасининг олдидаги бичиш ускунасига қаради. Неча “рулон” матони буздингиз?
- Оббо! Мато бузмадим, укажон. Мато бузмайман. Ишимни яхши биламан. Фақат... бир ёмон ишга аралашиб қолдим... – ерга қаради Гулҳаё.
- Нима? – кўзлари катта-катта бўлди Умиднинг. – Бирор ўйин... ўйинда ютқаздингизми?
- Қанақа ўйин? – кулгиси қистади Гулҳаёнинг. – Мени қиморбоз деб ўйлаяпсанми?
- Ичимни қиздириб юбордингиз, опа. Гапиринг...
- Ҳалиги... дугонам Зилоланинг отаси ўлди. Йўқ, аввал касал бўлди. Саратон! “Контракт” пулини тўлай олмади. Ўқишни ташламоқчи бўлди. Кейин мен уни ломбардга бошлаб бордим. Ломбард тилла буюмларни гаровга олиб фоиз эвазига пуд берадиган жой. Хуллас, Зилола иккаламиз тилла тақинчоқларимизни ломбардга бериб, контракт тўладик ва... – Гулҳаё тез-тез ҳамма воқеани айтиб берди. Сўз охирида эса ўзига керакли пулни ҳам айтди. – Иккаламизнинг икки ойлик фоизимиз саккиз юз минг бўлган. Бу ой ҳам тўламасам, иккаламизга икки юз мингдан тўрт юз минг қўшилади ва бир миллион икки юз минг сўм бўлади қарзим. Аслида беш миллион сўм олганмиз.
Умид опасининг қарзини эшитиб, бақадек қотиб қолди.
- Беш миллион? Бу фоизи билан қанча бўлишини биласизми, опа? – хуши бошидан учиб сўради Умид.
- Билмаганимда сендан ёрдам сўрамасдим. Ошиб кетяпти, қарзларимиз. Ҳалиям менинг танишим бўлгани учун фоизини анча камайтириб берганди. Зилоланинг зираги кўзсиз эди. Каттагина. Туриши тилла. Шунинг ўзи анча пул бўлганди.
- Унақа қимматбаҳо зиракни сўрамайдими, уйдагилари? – Умид ҳайрон бўлиб сўради.
- Сўрайди. Шундан хавотирланиб сўраяпман, сендан пул.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Шунинг учун ўрнингдан туриб кетмоқчи бўлибсан-да!
- Сиз... сиз мени пойлаб турганмидингиз?
- Ҳа, - яшириб ўтирмади Малик. – Атай сени пойладим. Менга бўлган муносабатингни кўрмоқчи эдим. Энди хурсанд бўлгандим, мени озгина бўлса-да, кутди, мени ўйлади деб. Сен эса дугоналарим айтди деяпсан.
- Ҳа, улар амакингни кутмайсанми, деб ташлаб кетишди, - шоша-пиша ўзини ҳижолатликдан қутқармоқчи бўлди, қиз.
- Ўзинг-чи? Ўзинг заррача бўлса-да, ўйладингми, мени? Ўйламадинг, а? Ўйламаганинг учун икки марта кетмоқчи бўлдинг, а? Ростини айт, ўйладингми, мени? – Малик қизнинг кўзларига тикилди.
* * *
- Сен билан шу ердан бошқа жойда ёлғиз гаплаша олмайман. Уйда ҳамманинг олдида айтиб бўлмайди, бу гапни. Хонангга кириб гаплашсам, уйдагиларда шубҳа уйғонади. Шунинг учун ишхонага чақирдим. Ўқишинг қолиб кетмадими?
- Мени қўрқитяпсиз, опа? Ўзи ялинчоқ овозда чақирганингизга кўзимга ҳеч нарса кўринмай югуриб келдим. Тинчмисиз? Нима гап? – хавотирли кўзларини опасидан узмади Умид.
- Ўқишингга нима дединг? – Гулҳаё ҳалиям укасининг ўқишини ўйларди.
- Ўқишим бўлди. Болалар билан ижтимоий тармоқ учун видео ёзмоқчи эдик. Сиз чақирганингиз учун эртага қолдирдик. Гапиринг, тинчликми?
- Тинчлик эмас, - хўрсинди Гулҳаё. Бу иккимизнинг орамизда сир бўлиши керак, Умид. Ҳеч кимга айтмайман деб сўз бер.
- Хўп, сиз аввал айтинг, нима гап?
- Мен... ҳалиги менга пул керак, Умид. Сенам пул топа бошладинг-ку! Сенинг ҳали қанча пул топишингни уйдагилар билмайди. Менга ёрдаминг керак!
- Нимага? Матони бузиб қўйдингизми? Ўрнига мато олиш керакми? – Умид опасининг олдидаги бичиш ускунасига қаради. Неча “рулон” матони буздингиз?
- Оббо! Мато бузмадим, укажон. Мато бузмайман. Ишимни яхши биламан. Фақат... бир ёмон ишга аралашиб қолдим... – ерга қаради Гулҳаё.
- Нима? – кўзлари катта-катта бўлди Умиднинг. – Бирор ўйин... ўйинда ютқаздингизми?
- Қанақа ўйин? – кулгиси қистади Гулҳаёнинг. – Мени қиморбоз деб ўйлаяпсанми?
- Ичимни қиздириб юбордингиз, опа. Гапиринг...
- Ҳалиги... дугонам Зилоланинг отаси ўлди. Йўқ, аввал касал бўлди. Саратон! “Контракт” пулини тўлай олмади. Ўқишни ташламоқчи бўлди. Кейин мен уни ломбардга бошлаб бордим. Ломбард тилла буюмларни гаровга олиб фоиз эвазига пуд берадиган жой. Хуллас, Зилола иккаламиз тилла тақинчоқларимизни ломбардга бериб, контракт тўладик ва... – Гулҳаё тез-тез ҳамма воқеани айтиб берди. Сўз охирида эса ўзига керакли пулни ҳам айтди. – Иккаламизнинг икки ойлик фоизимиз саккиз юз минг бўлган. Бу ой ҳам тўламасам, иккаламизга икки юз мингдан тўрт юз минг қўшилади ва бир миллион икки юз минг сўм бўлади қарзим. Аслида беш миллион сўм олганмиз.
Умид опасининг қарзини эшитиб, бақадек қотиб қолди.
- Беш миллион? Бу фоизи билан қанча бўлишини биласизми, опа? – хуши бошидан учиб сўради Умид.
- Билмаганимда сендан ёрдам сўрамасдим. Ошиб кетяпти, қарзларимиз. Ҳалиям менинг танишим бўлгани учун фоизини анча камайтириб берганди. Зилоланинг зираги кўзсиз эди. Каттагина. Туриши тилла. Шунинг ўзи анча пул бўлганди.
- Унақа қимматбаҳо зиракни сўрамайдими, уйдагилари? – Умид ҳайрон бўлиб сўради.
- Сўрайди. Шундан хавотирланиб сўраяпман, сендан пул.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍29❤1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙✨ Х а й р л и т у н
м е х р и б о н л а р и м! ✨🌙
Ўзингизни ва яқинларингизни эҳтиёт қилинг.
Тунингиз осуда утсин. Ширин тушлар хамрохингиз бўлсин!!!
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
м е х р и б о н л а р и м! ✨🌙
Ўзингизни ва яқинларингизни эҳтиёт қилинг.
Тунингиз осуда утсин. Ширин тушлар хамрохингиз бўлсин!!!
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌤ХАЙРЛИ ТОНГ🌿🌺🌿
🌱🌷 Ассалому алайкум
🌱🌷ва раҳматуллоҳи
🌱🌷ва барокатуҳ.
🕊. 🕊.
☘☕️🌸 Душанба тонги муборак
🌼Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин ИН ША АЛЛОҲ ! 💐💐
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🌻
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌱🌷 Ассалому алайкум
🌱🌷ва раҳматуллоҳи
🌱🌷ва барокатуҳ.
🕊. 🕊.
☘☕️🌸 Душанба тонги муборак
🌼Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин ИН ША АЛЛОҲ ! 💐💐
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🌻
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌱 Aссалому алайкум. Душанба
тонги муборак бўлсин.
🌷 Аллоҳим тонгингизни
нурафшон,
🌹 Кўнглингизни хотиржам,
🌺 Чеҳрангизни нурли қилсин.
🌸 Танангизни саломатлик,
🌼 Юзингизни эсa табассум безаб
турсин!!
☘Бошланган кунингиз файзли
ўтсин!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
тонги муборак бўлсин.
🌷 Аллоҳим тонгингизни
нурафшон,
🌹 Кўнглингизни хотиржам,
🌺 Чеҳрангизни нурли қилсин.
🌸 Танангизни саломатлик,
🌼 Юзингизни эсa табассум безаб
турсин!!
☘Бошланган кунингиз файзли
ўтсин!
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👏1