Forwarded from Help 4k pm
https://t.me/+a2PqC7hhG1I1ZGQy
https://t.me/+a2PqC7hhG1I1ZGQy
https://t.me/+a2PqC7hhG1I1ZGQy
2- XAMKOR KANALIMIZ
https://t.me/+EuYgktDKAUc2NzJi
https://t.me/+EuYgktDKAUc2NzJi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1🥰1
189-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Дадангнинг роса жаҳли чиққандир? Сўкмадими? Олдига солиб қувмадими?
- Зилол... биз... яъни мен нотўғри ўйлаган эканман. У чол келди. Ҳалиги... Невараси билан келди. Неварасига келин қилмоқчи бўлган экан...
- А? – Зилоланинг кўзлари косасидан чиққудек бўлди. – Мен нима қиламан эди? Видео ижтимоий тармоқларга тарқаб кетди-ку!
Гулҳаё ижтимоий тармоқдаги дугонасининг сўзларидан кейин бу воқеага юзлаб
томошабинлар қолдирган изоҳларни беихтиёр ўқий бошлади. Аксарият томошабинлар чолдан нафратланган, қарғаган, сўккан, воқеа қаерда бўлганини сўраган, кимлардир шартнома пўлини тўлашга ёрдамлашини айтган, яна кимдир шу ернинг ўзида шартнома учун пул йиғиш ва ўша пулни чолнинг башарасига отиш таклифини билдирган ҳамда кўпчилик қизиқувчилар Зилоладан ишнинг давомини кўрсатишни сўраган... Хуллас, видео учун ҳамон муносабатлар давом этяпти, энг ёмони бошқа ижтимоий тармоқларда ҳам айлана бошлабди.
- Зило-о-ол, нималар қилиб қўйдинг? – Гулҳаёнинг буткул кайфияти тушиб кетди. – Бу киши қайнотам бўлиб қолиши мумкин. Яна ойимнинг энг яқин дугонаси бор-ку, Нигора холам, ўша холамнинг қайнотаси бўлиб чиқди. Буни Юсуф амаки ёки Шаҳзод ака кўрса борми?
- Ким улар? – ҳайрон бўлди Зилола.
- Ким бўларди? Ўша чол – Юсуф амаки. Мени келин қилмоқчи бўлган невараси Шаҳзод ака.
Ҳамма гапни жимгина тинглаб турган Зилоланинг онаси ҳам охири чидай олмай тилга кирди:
- Вой ўлмасам, тез ўчир, қизим. Бу видеони кўрса, совчилар айниб кетиши мумкин. Чолни жуда ёмонлагандинг. Чол қаттиқ хафа бўлади.
- Қанақа қилиб ўчираман? Ахир ҳамма видеонинг давомини кутиб турибди. Мен чолнинг олдига тўғри бораман, натижасини айтаман деганман-ку! – Зилола ҳам ваҳимага тушди.
- Аммо Юсуф амаки биз ўйлагандек ёмон чол бўлиб чиқмади-ку, Зилол, - йиғлагудек бўлди Гулҳаё. – Ҳақиқий тақводор, сахий амаки экан. Сенинг шартнома пулингни тўлади-ку!
- Ҳа... энг кўп менга яхшилик қилди... Ўчиришим аниқ видеони, лекин... Одамлар сўрайди. Нима дейман?
- “Адашган эканмиз, амаки яхши амаки экан”, дейсан, - гап қўшди Зилоланинг онаси.
- Унақа деб бўлмайди, ойи. Мени еб қўйишади, талаб ташлашади. Мен ўчирганим билан бошқа тармоқларда ҳам тарқаб юрибди у...
Гулҳаёнинг оёғидан жон кетгандек бўлди. Секин бориб йўл четидаги ўтирдиққа ўтирди.
- Нимадир қил, тезроқ! – деди дугонасига тоқатсизланиб. – Ойимга етиб борса, ўлдиради мени. Холам қаттиқ хафа бўлади. Амаки-чи? Шундай яхши амакига туҳмат қилдик... Юз ўгиради биздан. Бизга шунчалик яхшилик қилган одамни...
- Амакидан узр сўраб видео қўяйми? – деди Зилола ҳам нима қилишини билмай.
- “Юсуф амаки, бизни кечиринг, сиз ҳақингизда ёмон фикрга бордик”, дейман.
- Жиннимисан? Энди янаям танитасанми? – баттар тутақиб кетди Гулҳаё. -Ахир исмини айтмагансан-ку, биринчи видеонгда тўғрими?
- Йўқ, айтмаганман.
- Бўлмаса, гап ким ҳафида кетаёгани аниқ эмас. Видеони ўчириб ташласанг бўлади.
- Кейин мени манов изоҳ ёзганлар еб ташлайди-ю...
- Ҳа, бу ёғи ҳам бор... – ўйланиб қолди Гулҳаё.
- Қуриб кетсин, шу ижтимоий тармоқлар ҳам. Иккинчи марта бирор нима ёзсам, ит бўлай... – йиғлагудек бўлди Зилола.
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Дадангнинг роса жаҳли чиққандир? Сўкмадими? Олдига солиб қувмадими?
- Зилол... биз... яъни мен нотўғри ўйлаган эканман. У чол келди. Ҳалиги... Невараси билан келди. Неварасига келин қилмоқчи бўлган экан...
- А? – Зилоланинг кўзлари косасидан чиққудек бўлди. – Мен нима қиламан эди? Видео ижтимоий тармоқларга тарқаб кетди-ку!
Гулҳаё ижтимоий тармоқдаги дугонасининг сўзларидан кейин бу воқеага юзлаб
томошабинлар қолдирган изоҳларни беихтиёр ўқий бошлади. Аксарият томошабинлар чолдан нафратланган, қарғаган, сўккан, воқеа қаерда бўлганини сўраган, кимлардир шартнома пўлини тўлашга ёрдамлашини айтган, яна кимдир шу ернинг ўзида шартнома учун пул йиғиш ва ўша пулни чолнинг башарасига отиш таклифини билдирган ҳамда кўпчилик қизиқувчилар Зилоладан ишнинг давомини кўрсатишни сўраган... Хуллас, видео учун ҳамон муносабатлар давом этяпти, энг ёмони бошқа ижтимоий тармоқларда ҳам айлана бошлабди.
- Зило-о-ол, нималар қилиб қўйдинг? – Гулҳаёнинг буткул кайфияти тушиб кетди. – Бу киши қайнотам бўлиб қолиши мумкин. Яна ойимнинг энг яқин дугонаси бор-ку, Нигора холам, ўша холамнинг қайнотаси бўлиб чиқди. Буни Юсуф амаки ёки Шаҳзод ака кўрса борми?
- Ким улар? – ҳайрон бўлди Зилола.
- Ким бўларди? Ўша чол – Юсуф амаки. Мени келин қилмоқчи бўлган невараси Шаҳзод ака.
Ҳамма гапни жимгина тинглаб турган Зилоланинг онаси ҳам охири чидай олмай тилга кирди:
- Вой ўлмасам, тез ўчир, қизим. Бу видеони кўрса, совчилар айниб кетиши мумкин. Чолни жуда ёмонлагандинг. Чол қаттиқ хафа бўлади.
- Қанақа қилиб ўчираман? Ахир ҳамма видеонинг давомини кутиб турибди. Мен чолнинг олдига тўғри бораман, натижасини айтаман деганман-ку! – Зилола ҳам ваҳимага тушди.
- Аммо Юсуф амаки биз ўйлагандек ёмон чол бўлиб чиқмади-ку, Зилол, - йиғлагудек бўлди Гулҳаё. – Ҳақиқий тақводор, сахий амаки экан. Сенинг шартнома пулингни тўлади-ку!
- Ҳа... энг кўп менга яхшилик қилди... Ўчиришим аниқ видеони, лекин... Одамлар сўрайди. Нима дейман?
- “Адашган эканмиз, амаки яхши амаки экан”, дейсан, - гап қўшди Зилоланинг онаси.
- Унақа деб бўлмайди, ойи. Мени еб қўйишади, талаб ташлашади. Мен ўчирганим билан бошқа тармоқларда ҳам тарқаб юрибди у...
Гулҳаёнинг оёғидан жон кетгандек бўлди. Секин бориб йўл четидаги ўтирдиққа ўтирди.
- Нимадир қил, тезроқ! – деди дугонасига тоқатсизланиб. – Ойимга етиб борса, ўлдиради мени. Холам қаттиқ хафа бўлади. Амаки-чи? Шундай яхши амакига туҳмат қилдик... Юз ўгиради биздан. Бизга шунчалик яхшилик қилган одамни...
- Амакидан узр сўраб видео қўяйми? – деди Зилола ҳам нима қилишини билмай.
- “Юсуф амаки, бизни кечиринг, сиз ҳақингизда ёмон фикрга бордик”, дейман.
- Жиннимисан? Энди янаям танитасанми? – баттар тутақиб кетди Гулҳаё. -Ахир исмини айтмагансан-ку, биринчи видеонгда тўғрими?
- Йўқ, айтмаганман.
- Бўлмаса, гап ким ҳафида кетаёгани аниқ эмас. Видеони ўчириб ташласанг бўлади.
- Кейин мени манов изоҳ ёзганлар еб ташлайди-ю...
- Ҳа, бу ёғи ҳам бор... – ўйланиб қолди Гулҳаё.
- Қуриб кетсин, шу ижтимоий тармоқлар ҳам. Иккинчи марта бирор нима ёзсам, ит бўлай... – йиғлагудек бўлди Зилола.
👍22👏1
190-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Гулҳаё бир томондан софдил ва саховатпеша бўлган Юсуф амакига нисбатан бўлган бўҳтон учун қийналаётган бўлса, бир томондан бунинг ортидан дугонаси ҳам шу видеонинг ортидан дугонаси катта жанжалга аралашиб қолиши мумкинлигидан ваҳимага тушди. Ахир ижтимоий тармоқ катта куч. У ерда шов-шув бўлган хабарни йўқотиш, ҳеч бир изоҳсиз олиб ташлаш ҳам яхши оқибатларга олиб келмайди. Энг бўлмаганда бунинг ортидан ҳақорат остида қолиб кетиш мумкин. Бу эса Зилоланинг келажагига таъсир қилиши тайин. Унга бўҳтон тарқатувчи қиз номи тирғалиб, эртага бахтига соя солмаслигини ҳеч ким кафолатлай олмайди. Мана шуларни ўйлаб, Гулҳаё жим бўлиб қолди.
- Бирор нима де, - Зилола сиқилиб бошлади.
- Менга қара, бу хабарнинг ортидан сенинг бошинг ҳам балога қолишини истамайман. Энг яхши йўл бу – яхшиликка ишора қилиш. Шундай видеони ўчирасан ва ортидан “Хавотир олманглар, ишимиз яхшиликка ҳал бўлди”, деб ёзиб қўясан. Шунда ҳеч ким ҳеч нарса демайди. Жа бўлмаса, иғвога ўчлар “Нима бўлди?”, “Чол қўрқдими?” деб воқеа тафсилотига қизиқиши мумкин, аммо уларга жавоб ёзмай қўя қоларсан.
- Тарқаб кетганлари-чи? – мўлтирабгина сўради Зилола.
- Тарқаб кетганларини тарқатганлар ўйласин. Уларнинг ҳам ўз кузатувчилар бор. Жавоб беришни истаса, бу ёзувингни ҳам тарқатишади.
- Нима деб ёз дединг, яна айтиб юбор... – Зилола энг аввал кеча жойлаган видеони ўчирди ва ортидан янги хабар ёза бошлади. – Айт, нима дединг?
Гулҳаё бирма-бир айтиб турди. Зилола ёзди. Кейин иккаласи ҳам хотиржам тортди.
- Яхшиям Юсуф амакининг исмини айтмаган эканман, - деди Зилола. – Шунча қилган яхшилигига нонкўрлик қилган бўлардим. Худо бир асрабди.
- Шунинг учун шошқалоқлик қилмаслик керак, - деди вазиятни кузатиб ўтирган Зилоланинг онаси.
- Ойи, сиз уйга кетаверинг энди. Гулҳаёнинг онасига тасалли керакмас...
- Тўғри айтасан! Ўзи она-бола роса шошибмизда! – кулди Зилоланинг онаси. – Ўзимча Гулҳаёни ҳимоя қилган келиб олибман.
- Раҳмат, холажон, - Гулҳаё ҳам беихтиёр кулиб юборди ва жувонни қучди.
- Соғ бўлинглар! Зилола ўчириб ташла, шу интернетингни. Ўзи ҳеч ким шунга кириб барака топмаган, - қизини тергаб қўйди она. – Мен кетдим, бўлмаса. Дарсга киринглар. Кеч бўлиб кетди. Дарсга ҳам кеч қолдингиз...
Шов-шувлар таъсиридан чиққан икки қиз югуриб ўқиш томон кетишди. Аудиторияга ёнига боришгач, секин эшикдан мўралашди. Уларнинг бахтига ҳали ўқитувчи келмаган экан. Иккаласи ҳам хурсанд бўлиб кетиб, дарсхонага киришди. Икки қиз кириши билан тўрт-беш курсдоши телефонларини баланд кўтариб жонли эфирни бошлаб юборишди:
- Ассалому алайкум, азизлар. Мана ўша мен айтган, кечадан буён ижтимоий тармоқларда... – дерди бир курсдоши.
Бошқа бири ҳам шунга ўхшаш сўз сўларди:
- ...мен сизга айтгандим-ку, бу қизлар менинг курсдошим деб. Мана ҳозиргина кириб келишди. Воқеани ўзларидан эшитамиз...
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
Гулҳаё бир томондан софдил ва саховатпеша бўлган Юсуф амакига нисбатан бўлган бўҳтон учун қийналаётган бўлса, бир томондан бунинг ортидан дугонаси ҳам шу видеонинг ортидан дугонаси катта жанжалга аралашиб қолиши мумкинлигидан ваҳимага тушди. Ахир ижтимоий тармоқ катта куч. У ерда шов-шув бўлган хабарни йўқотиш, ҳеч бир изоҳсиз олиб ташлаш ҳам яхши оқибатларга олиб келмайди. Энг бўлмаганда бунинг ортидан ҳақорат остида қолиб кетиш мумкин. Бу эса Зилоланинг келажагига таъсир қилиши тайин. Унга бўҳтон тарқатувчи қиз номи тирғалиб, эртага бахтига соя солмаслигини ҳеч ким кафолатлай олмайди. Мана шуларни ўйлаб, Гулҳаё жим бўлиб қолди.
- Бирор нима де, - Зилола сиқилиб бошлади.
- Менга қара, бу хабарнинг ортидан сенинг бошинг ҳам балога қолишини истамайман. Энг яхши йўл бу – яхшиликка ишора қилиш. Шундай видеони ўчирасан ва ортидан “Хавотир олманглар, ишимиз яхшиликка ҳал бўлди”, деб ёзиб қўясан. Шунда ҳеч ким ҳеч нарса демайди. Жа бўлмаса, иғвога ўчлар “Нима бўлди?”, “Чол қўрқдими?” деб воқеа тафсилотига қизиқиши мумкин, аммо уларга жавоб ёзмай қўя қоларсан.
- Тарқаб кетганлари-чи? – мўлтирабгина сўради Зилола.
- Тарқаб кетганларини тарқатганлар ўйласин. Уларнинг ҳам ўз кузатувчилар бор. Жавоб беришни истаса, бу ёзувингни ҳам тарқатишади.
- Нима деб ёз дединг, яна айтиб юбор... – Зилола энг аввал кеча жойлаган видеони ўчирди ва ортидан янги хабар ёза бошлади. – Айт, нима дединг?
Гулҳаё бирма-бир айтиб турди. Зилола ёзди. Кейин иккаласи ҳам хотиржам тортди.
- Яхшиям Юсуф амакининг исмини айтмаган эканман, - деди Зилола. – Шунча қилган яхшилигига нонкўрлик қилган бўлардим. Худо бир асрабди.
- Шунинг учун шошқалоқлик қилмаслик керак, - деди вазиятни кузатиб ўтирган Зилоланинг онаси.
- Ойи, сиз уйга кетаверинг энди. Гулҳаёнинг онасига тасалли керакмас...
- Тўғри айтасан! Ўзи она-бола роса шошибмизда! – кулди Зилоланинг онаси. – Ўзимча Гулҳаёни ҳимоя қилган келиб олибман.
- Раҳмат, холажон, - Гулҳаё ҳам беихтиёр кулиб юборди ва жувонни қучди.
- Соғ бўлинглар! Зилола ўчириб ташла, шу интернетингни. Ўзи ҳеч ким шунга кириб барака топмаган, - қизини тергаб қўйди она. – Мен кетдим, бўлмаса. Дарсга киринглар. Кеч бўлиб кетди. Дарсга ҳам кеч қолдингиз...
Шов-шувлар таъсиридан чиққан икки қиз югуриб ўқиш томон кетишди. Аудиторияга ёнига боришгач, секин эшикдан мўралашди. Уларнинг бахтига ҳали ўқитувчи келмаган экан. Иккаласи ҳам хурсанд бўлиб кетиб, дарсхонага киришди. Икки қиз кириши билан тўрт-беш курсдоши телефонларини баланд кўтариб жонли эфирни бошлаб юборишди:
- Ассалому алайкум, азизлар. Мана ўша мен айтган, кечадан буён ижтимоий тармоқларда... – дерди бир курсдоши.
Бошқа бири ҳам шунга ўхшаш сўз сўларди:
- ...мен сизга айтгандим-ку, бу қизлар менинг курсдошим деб. Мана ҳозиргина кириб келишди. Воқеани ўзларидан эшитамиз...
👍21
191-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- ...хўш, ўша чолдан қутулишнинг чораси борми? Тахмин қилганимдек бу Гулҳаё бўлиш керак эди. Ўзидан сўраймиз... – яна бир курсдоши телефонини уларга қаратди.
Икки дугона телефонлар қаршисида бақадек қотиб қолишди...
* * *
- Ўзим, юрагим тугул ҳатто бармоқларим ҳам сен ёзган хабарни очишга интилади. Нима қилай, хабаринг мазмунини тушундим, аммо очмасликка ўзимни мажбур қиламан, - ўзига ўзи хўрсинганча гапирарди Малик. Икки кўзи телефонида Гулранг ёзган хабарга тикилганча ўтирарди. Қиздан бешта хабар келганини билдирувчи “5” рақами ҳамда энг охирги “машинамни ювдиришим керак”, деган ёзув Маликнинг сабрини қитиқлар, очишга ундарди.
- Очмайман. Очсам, ёзишга мажбур бўламан. Ёзсам у яна ёзади. Шу билан хаёли чалғийди, ўқиши қолиб кетади. У ўқишга кириши учун ҳам мен ўзимни тийишим шарт! Ўқишга кириб олсин, кейин сени ҳеч кимга бермайман!
Малик ўзига ўзи жилмайди. У Гулранг хабар йўллаганидан ўзида йўқ хурсанд. Лекин кўпроқ суюклисининг ўқишга киришини, айни муҳим паллада ҳис-туйғулар билан чалғиб қолишини истамайди. Шунинг учун у Гулрангга хабар ёзмади. Ўқишга борганида, дарс пайтида ва ҳатто дарсдан чиқаётганида ҳам у телефонидаги ўша Гулрангдан келган хабарларни билдирувчи “5” рақамига тикилиб ўтиришдан чарчамади. Ҳатто, “5” рақами унга дунёдаги энг гўзал рақам бўлиб туюлди. У дарсдан чиқа солиб, ўша Гулранг автобусга чиқадиган бекатга югурди. Ярим соатча кутди ва қизлар узоқдан кўриниши билан бекат ортига беркинди. Лекин Гулрангни суратга, видеотасвирга олишдан тўхтамади.
Қиз дугоналари билан гаплашиб келди-да, бекатга яқинлашгани сари атрофга аланглай бошлади. Ора-сира телефонига қараб қўяр, хўрсинарди. Бу Маликнинг юрагини ўртади. Қизнинг ўзини излаётганини, хавотирда эканини билиб қанчалар қувонса, у билан вақтинча учрашишдан ўзини тийиши лозимлигини шунчалар тоқатсизланди. Лекин сабр қила олди. Ниҳоят қизлар чиқадиган автобус келди. Гулранг то автобусга чиққунича ҳам атрофга аланглади. Ёнидаги дугонаси нимадир деганди эшитмади ҳам. Охири дугонаси туртиб гапирди.
“Наҳот, излаганинг мен бўлсам, наҳот хаёлингда ўзим бўлсам...” – энтикди Малик ҳам.
Шу билан автобус ундан йироқлаша бошлади. Гўё дунёдаги бор қувончни олиб кетгандек йигитнинг юраги ҳувиллагандек бўлди. Чуқур хўрсинаркан, телефонига қаради. Гулрангнинг оппоқ юзлари, қора қошлари акс кетган сурат таскин бергандек бўлди. Бекатга жойлашиб ўтириб оларкан, олган тасвирларини маҳлиё бўлиб, зўр иштиёқ билан томоша қилди.
- Ана энди секин уйга борсам ҳам бўлади, - деди у ўзига ўзи минғирлаб. – Менам Гулрангга мафтун бўлиб юравермай, дарс қилишим керак. Ҳадемай имтиҳонлар бошланади. Тайёрланишим керак. Гулрангни асрайман деб ўзим кўпроқ чалғияпман шекилли.
Малик шу ўй-хаёллар билан келиб, тушлик қилди, сўнг дарсхонасига кириб, имтиҳонга тайёрланишни бошлаб юборди. Бу орада олдига икки-уч марта кириб чиққан жияни телефонини олиб чиқиб кетган экан.
- Мансур, яна ўйин ўйнаяпсанми? – деди у акасининг ўғлидан телефонини олмоқчи бўлиб.
- Йўқ, - жиянининг овози келди айвондан.
- Олиб кел, телефонимни, - у дафтар-китобларини йиғиштираркан деди.
- Ҳозир, бувим расм кўриб бўлсинлар, - жавоби келди Мансурнинг.
Маликнинг хуши бошидан учди.
- Нима деди? Бувим расм кўриб бўлсин, дедими?
Малик югуриб чиққанини ўзи ҳам сезмай қолди.
- Роса чиройли қизакан. Лекин фақат кўчада юрарканда, а? – онаси Маликнинг телефонидан кўз узмай Мансурга гапирарди.
Малик эшик олдида қотди-қолди. Аниқ билдики, онаси Гулрангнинг суратларини томоша қилаётганди.
- Она сути оғзидан кетмаган қиз нега уззукун кўчада экан? Аканг нега видеога олган бўлса?
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- ...хўш, ўша чолдан қутулишнинг чораси борми? Тахмин қилганимдек бу Гулҳаё бўлиш керак эди. Ўзидан сўраймиз... – яна бир курсдоши телефонини уларга қаратди.
Икки дугона телефонлар қаршисида бақадек қотиб қолишди...
* * *
- Ўзим, юрагим тугул ҳатто бармоқларим ҳам сен ёзган хабарни очишга интилади. Нима қилай, хабаринг мазмунини тушундим, аммо очмасликка ўзимни мажбур қиламан, - ўзига ўзи хўрсинганча гапирарди Малик. Икки кўзи телефонида Гулранг ёзган хабарга тикилганча ўтирарди. Қиздан бешта хабар келганини билдирувчи “5” рақами ҳамда энг охирги “машинамни ювдиришим керак”, деган ёзув Маликнинг сабрини қитиқлар, очишга ундарди.
- Очмайман. Очсам, ёзишга мажбур бўламан. Ёзсам у яна ёзади. Шу билан хаёли чалғийди, ўқиши қолиб кетади. У ўқишга кириши учун ҳам мен ўзимни тийишим шарт! Ўқишга кириб олсин, кейин сени ҳеч кимга бермайман!
Малик ўзига ўзи жилмайди. У Гулранг хабар йўллаганидан ўзида йўқ хурсанд. Лекин кўпроқ суюклисининг ўқишга киришини, айни муҳим паллада ҳис-туйғулар билан чалғиб қолишини истамайди. Шунинг учун у Гулрангга хабар ёзмади. Ўқишга борганида, дарс пайтида ва ҳатто дарсдан чиқаётганида ҳам у телефонидаги ўша Гулрангдан келган хабарларни билдирувчи “5” рақамига тикилиб ўтиришдан чарчамади. Ҳатто, “5” рақами унга дунёдаги энг гўзал рақам бўлиб туюлди. У дарсдан чиқа солиб, ўша Гулранг автобусга чиқадиган бекатга югурди. Ярим соатча кутди ва қизлар узоқдан кўриниши билан бекат ортига беркинди. Лекин Гулрангни суратга, видеотасвирга олишдан тўхтамади.
Қиз дугоналари билан гаплашиб келди-да, бекатга яқинлашгани сари атрофга аланглай бошлади. Ора-сира телефонига қараб қўяр, хўрсинарди. Бу Маликнинг юрагини ўртади. Қизнинг ўзини излаётганини, хавотирда эканини билиб қанчалар қувонса, у билан вақтинча учрашишдан ўзини тийиши лозимлигини шунчалар тоқатсизланди. Лекин сабр қила олди. Ниҳоят қизлар чиқадиган автобус келди. Гулранг то автобусга чиққунича ҳам атрофга аланглади. Ёнидаги дугонаси нимадир деганди эшитмади ҳам. Охири дугонаси туртиб гапирди.
“Наҳот, излаганинг мен бўлсам, наҳот хаёлингда ўзим бўлсам...” – энтикди Малик ҳам.
Шу билан автобус ундан йироқлаша бошлади. Гўё дунёдаги бор қувончни олиб кетгандек йигитнинг юраги ҳувиллагандек бўлди. Чуқур хўрсинаркан, телефонига қаради. Гулрангнинг оппоқ юзлари, қора қошлари акс кетган сурат таскин бергандек бўлди. Бекатга жойлашиб ўтириб оларкан, олган тасвирларини маҳлиё бўлиб, зўр иштиёқ билан томоша қилди.
- Ана энди секин уйга борсам ҳам бўлади, - деди у ўзига ўзи минғирлаб. – Менам Гулрангга мафтун бўлиб юравермай, дарс қилишим керак. Ҳадемай имтиҳонлар бошланади. Тайёрланишим керак. Гулрангни асрайман деб ўзим кўпроқ чалғияпман шекилли.
Малик шу ўй-хаёллар билан келиб, тушлик қилди, сўнг дарсхонасига кириб, имтиҳонга тайёрланишни бошлаб юборди. Бу орада олдига икки-уч марта кириб чиққан жияни телефонини олиб чиқиб кетган экан.
- Мансур, яна ўйин ўйнаяпсанми? – деди у акасининг ўғлидан телефонини олмоқчи бўлиб.
- Йўқ, - жиянининг овози келди айвондан.
- Олиб кел, телефонимни, - у дафтар-китобларини йиғиштираркан деди.
- Ҳозир, бувим расм кўриб бўлсинлар, - жавоби келди Мансурнинг.
Маликнинг хуши бошидан учди.
- Нима деди? Бувим расм кўриб бўлсин, дедими?
Малик югуриб чиққанини ўзи ҳам сезмай қолди.
- Роса чиройли қизакан. Лекин фақат кўчада юрарканда, а? – онаси Маликнинг телефонидан кўз узмай Мансурга гапирарди.
Малик эшик олдида қотди-қолди. Аниқ билдики, онаси Гулрангнинг суратларини томоша қилаётганди.
- Она сути оғзидан кетмаган қиз нега уззукун кўчада экан? Аканг нега видеога олган бўлса?
👍24❤1
192-ҚИСМ
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Бирга ўқиса керак, - билағонлик қилди Мансур.
- Бу кичкина қиз-ку! Мана кийими ҳам мактаб кийиб бўлиб ётибди, - эътироз қилди онаси.
Малик шунча ўйламасин тузукли баҳона топа олмади. Бу орада бошини кўтарган онаси уни кўриб қолиб саволга тутди:
- Малик, тинчликми? Нега бу қизчани бунча кўп расмга, видеога олиб юрибсан? Курсдошингми десам, кичкина қиз. Ёқтириб қолдингмикан, десам, яна кичкина... Ё кичкина бўлсаям ёқтириб қолавердингми?
- Кичкина қизми? – нега бундай деганини Маликнинг ўзи ҳам тушунмади.
- Ҳа, мактаб формада-ку, ҳаммаси.
Малик нима дейишни билмай онасига тикилганча қотиб қолди...
* * *
Севара қўли-қўлига тегмай савдо қилди. Тушликка қилишгаям вақтини аяди. Аёллар келади-ю, охирги келган қўйлакдан сўрашади-олишади. “Яна топиб беринг”, ҳам дейишади. Ҳатто бундан ёнидаги сотувчи Заринанинг ғайирлиги кела бошлади:
- Тинмадинг, Севар. Нафас олиб сот. Менга қара, бу “товар”инг Аббос аканикими? Менам олсаммикан, а? Зўр кетяпти. Эрталаб “оптом”да кўрувдим. Бир олай дедим. Яна сенда бор, деб олмадим-да. Аббос ака билан гаплашай, сенда йўқ фасонидан эрталаб менгаям олиб келсин!
- Қўй энди, - жаҳли чиқди Севаранинг. – Бир савдом келганда тиқилма. Сен олти ойлаб анув кофтани “учириб” сотдинг, индамадим-ку!
- Сен бир йилдан буён сотяпсан-ку, нима қилибди бир марта Аббос акадан мол олсам. Йиғадиганингни йиғиб қўйгандирсан? Сотиб олмасанг молни. Текин оласан, сотасан. Бор бўйича фойда қиласан.
- Йиғидагинимни йиғмадим, ҳали. Уй олишим керак. Уй олиш ўзимас-ку! – деди Севара бўш келмай.
- Э-э, Севар. Бир йилга бўлиб тўлашга уй боракан. Унча қиммат эмас, - маслаҳат қила бошлади Зарина. - Янги қурилган уйлардан. Ўшандан ол. Савдонг яхши бўляпти, тўлайсан-да! Бошида кўпроқ тўласанг, бу ёғига қийналмайсан. Уч йилга бўлиб тўлашга ҳам бор экан.
- Қаерда боракан?
- Битта гуруҳга уландим. Ҳозир ташлайман. Савдони ўн дақиқага тўхтат. Тушлик қилайлик, кўрсатаман, - Зарина дўкони олдида савдо қилаётган йигитга деди. – Меникигаям қараб тур, Шуҳрат. Тушлик қиволай.
Йигит хўп дегандек бош ирғади. Зарина дарҳол кимгадир қўнғироқ қилди.
- Севар, ош буюртма қиламан, дейсанми?
- Ейман, - деди Севара ҳам.
- Ало? Менман. Иккита ош. Дўконга олиб келавер. Тез бўл фақат, вақт йўқ, - Зарина тушлик буюртма қилиб бўлгач, Севаранинг ёнига ўтиб телефонини кўрсатди. – Мана қара, расмлари ҳам бор. Зўр уйлар. Маслаҳатим бирдан уч хона ол. Иккита ўғлинг бор-ку!
- Уч хонага пул қаерда?
- Бўлмаса икки хона ол. Нархини қара. Бошланғич тўлов кўпроқ тўласанг, қолганини бир йил давомида узиб ташлайсан. Шартта кўчиб оласан. Ижарага кетмайди пулинг.
- Тўғри айтасан, ижарага кетган пулимниям уйга тўласам ўзимга фойда-ку.
- Шуда. Мана ташладим, қара.
Севара бирдан Зарина ташлаган эълон орқали гуруҳга уланди ва уйларни кўра бошлади. Заринанинг гапида жон бор. Қўлидаги йиққани ҳам анча-мунча бўлиб қолган. Етмаганига Аббосни аврайди. Уйли бўлгани қолади. Қолган пулини бўлиб тўлашга ҳам Аббос ёрдамлашади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА
- Бирга ўқиса керак, - билағонлик қилди Мансур.
- Бу кичкина қиз-ку! Мана кийими ҳам мактаб кийиб бўлиб ётибди, - эътироз қилди онаси.
Малик шунча ўйламасин тузукли баҳона топа олмади. Бу орада бошини кўтарган онаси уни кўриб қолиб саволга тутди:
- Малик, тинчликми? Нега бу қизчани бунча кўп расмга, видеога олиб юрибсан? Курсдошингми десам, кичкина қиз. Ёқтириб қолдингмикан, десам, яна кичкина... Ё кичкина бўлсаям ёқтириб қолавердингми?
- Кичкина қизми? – нега бундай деганини Маликнинг ўзи ҳам тушунмади.
- Ҳа, мактаб формада-ку, ҳаммаси.
Малик нима дейишни билмай онасига тикилганча қотиб қолди...
* * *
Севара қўли-қўлига тегмай савдо қилди. Тушликка қилишгаям вақтини аяди. Аёллар келади-ю, охирги келган қўйлакдан сўрашади-олишади. “Яна топиб беринг”, ҳам дейишади. Ҳатто бундан ёнидаги сотувчи Заринанинг ғайирлиги кела бошлади:
- Тинмадинг, Севар. Нафас олиб сот. Менга қара, бу “товар”инг Аббос аканикими? Менам олсаммикан, а? Зўр кетяпти. Эрталаб “оптом”да кўрувдим. Бир олай дедим. Яна сенда бор, деб олмадим-да. Аббос ака билан гаплашай, сенда йўқ фасонидан эрталаб менгаям олиб келсин!
- Қўй энди, - жаҳли чиқди Севаранинг. – Бир савдом келганда тиқилма. Сен олти ойлаб анув кофтани “учириб” сотдинг, индамадим-ку!
- Сен бир йилдан буён сотяпсан-ку, нима қилибди бир марта Аббос акадан мол олсам. Йиғадиганингни йиғиб қўйгандирсан? Сотиб олмасанг молни. Текин оласан, сотасан. Бор бўйича фойда қиласан.
- Йиғидагинимни йиғмадим, ҳали. Уй олишим керак. Уй олиш ўзимас-ку! – деди Севара бўш келмай.
- Э-э, Севар. Бир йилга бўлиб тўлашга уй боракан. Унча қиммат эмас, - маслаҳат қила бошлади Зарина. - Янги қурилган уйлардан. Ўшандан ол. Савдонг яхши бўляпти, тўлайсан-да! Бошида кўпроқ тўласанг, бу ёғига қийналмайсан. Уч йилга бўлиб тўлашга ҳам бор экан.
- Қаерда боракан?
- Битта гуруҳга уландим. Ҳозир ташлайман. Савдони ўн дақиқага тўхтат. Тушлик қилайлик, кўрсатаман, - Зарина дўкони олдида савдо қилаётган йигитга деди. – Меникигаям қараб тур, Шуҳрат. Тушлик қиволай.
Йигит хўп дегандек бош ирғади. Зарина дарҳол кимгадир қўнғироқ қилди.
- Севар, ош буюртма қиламан, дейсанми?
- Ейман, - деди Севара ҳам.
- Ало? Менман. Иккита ош. Дўконга олиб келавер. Тез бўл фақат, вақт йўқ, - Зарина тушлик буюртма қилиб бўлгач, Севаранинг ёнига ўтиб телефонини кўрсатди. – Мана қара, расмлари ҳам бор. Зўр уйлар. Маслаҳатим бирдан уч хона ол. Иккита ўғлинг бор-ку!
- Уч хонага пул қаерда?
- Бўлмаса икки хона ол. Нархини қара. Бошланғич тўлов кўпроқ тўласанг, қолганини бир йил давомида узиб ташлайсан. Шартта кўчиб оласан. Ижарага кетмайди пулинг.
- Тўғри айтасан, ижарага кетган пулимниям уйга тўласам ўзимга фойда-ку.
- Шуда. Мана ташладим, қара.
Севара бирдан Зарина ташлаган эълон орқали гуруҳга уланди ва уйларни кўра бошлади. Заринанинг гапида жон бор. Қўлидаги йиққани ҳам анча-мунча бўлиб қолган. Етмаганига Аббосни аврайди. Уйли бўлгани қолади. Қолган пулини бўлиб тўлашга ҳам Аббос ёрдамлашади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍23❤1💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🌙 ХАЙРЛИ ТУН! 🌙✨
🌙🌷Хаёт бу инсонга берилган неъмат.
Бир куни ёруғ бўлса бир куни зулмат.
Лек олтинга тенгдир соат вақт.
Унутманг биродарим умр ғанимат!
🌙🌷Хайрли тун, Тунингиз сокин бўлсин!
🌙🌷Ширин тушлар ҳамрохингиз бўлсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌙🌷Хаёт бу инсонга берилган неъмат.
Бир куни ёруғ бўлса бир куни зулмат.
Лек олтинга тенгдир соат вақт.
Унутманг биродарим умр ғанимат!
🌙🌷Хайрли тун, Тунингиз сокин бўлсин!
🌙🌷Ширин тушлар ҳамрохингиз бўлсин!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤2👍1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❄️ Қиш фаслининг биринчи Жумаси муборак бўлсин!
✨ Яхши амал жаннатга йўлак,
✨ Савобларнинг совғаси бўлак.
✨ Чин юракдан билдирай тилак,
🕌 ЖУМА АЙЁМИНГИЗ БЎЛСИН МУБОРАК!
❗️ЯҚИНЛАРИНГИЗНИ БИРИНЧИЛАРДАН БЎЛИБ ТАБРИКЛАНГ👇
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✨ Яхши амал жаннатга йўлак,
✨ Савобларнинг совғаси бўлак.
✨ Чин юракдан билдирай тилак,
🕌 ЖУМА АЙЁМИНГИЗ БЎЛСИН МУБОРАК!
❗️ЯҚИНЛАРИНГИЗНИ БИРИНЧИЛАРДАН БЎЛИБ ТАБРИКЛАНГ👇
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3👏1💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🕌Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракатуҳ!
🌸🕋ЖУМА АЙЁМИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН!
🕌Қутлуғ Жума айёми барчага муборак бўлсин.
Бу кунда барча дуо қилувчиларнинг дуолари ижобат бўлсин.
🍃Аллоҳумма солли ъала саййидина Муҳаммад… 🍂🍀
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌸🕋ЖУМА АЙЁМИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН!
🕌Қутлуғ Жума айёми барчага муборак бўлсин.
Бу кунда барча дуо қилувчиларнинг дуолари ижобат бўлсин.
🍃Аллоҳумма солли ъала саййидина Муҳаммад… 🍂🍀
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Nega nuringizni ortingizda qoldirasiz?
© Muslim uz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
© Muslim uz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Bu amallarni man ham o'zim uchun qoida qilib oldim va sizgayam foydali bo'lishi uchun qoldirdim😊
Videoni saqlab yaqinlarizga yuvorishni unutmang✅
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Videoni saqlab yaqinlarizga yuvorishni unutmang✅
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
🥐 Qat-qat chiqadigan hamir va somsa tugishning zoʻr chiqadigan 33 xil usuli 👇
👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❗️Шайтон маҳзун қизларни овлайди!
У қизларга: «Сен мазлумасан, бахтиқаросан, сени ҳеч ким яхши кўрмайди» деб, васваса қилади. Уларни ғам-қайғудан «қутқарадиган» турли хил ишларга: «Уйдан қочиб кет», «Жонингга қасд қил, ўзингни ўзинг ўлдир» деб, гуноҳ ишларга бошлашади.
🎙Умида Ғаффарова
📚Абдуллоҳ Абдулмуътий Ҳуда Саъид Баҳлулнинг "Қулоғим сенда, қизим!" китобидан.
©muslimaatuz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
У қизларга: «Сен мазлумасан, бахтиқаросан, сени ҳеч ким яхши кўрмайди» деб, васваса қилади. Уларни ғам-қайғудан «қутқарадиган» турли хил ишларга: «Уйдан қочиб кет», «Жонингга қасд қил, ўзингни ўзинг ўлдир» деб, гуноҳ ишларга бошлашади.
🎙Умида Ғаффарова
📚Абдуллоҳ Абдулмуътий Ҳуда Саъид Баҳлулнинг "Қулоғим сенда, қизим!" китобидан.
©muslimaatuz
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4😢2😭1
Forwarded from Post Bot
Siz ham oynaga qarab, oʻz aksingizdan norozi bo‘lasizmi?
Husnbuzarlar, soch to‘kilishi kabi muammolar sizni o‘zingizga bo‘lgan ishonchiniz pasayishiga sabab boʻlyaptimi?
— Husnbuzarlardan qolgan dog‘ va chandiqlarni qanday ketkazish kerakligini;
— Soch to‘kilishi va ortiqcha xollardan qutulish usullarini;
— Yuzni parvarish qilish bo‘yicha foydali maslahatlar;
—Tabiiy va professional kosmetikalar;
—Uzoq yillik tajribaga ega dermotokosmetologdan bepul maslahat olish imkoniyatiga ega boʻlmoqchimisiz?
Unda hoziroq kanalimizga qoʻshiling⬇️⬇️
Husnbuzarlar, soch to‘kilishi kabi muammolar sizni o‘zingizga bo‘lgan ishonchiniz pasayishiga sabab boʻlyaptimi?
— Husnbuzarlardan qolgan dog‘ va chandiqlarni qanday ketkazish kerakligini;
— Soch to‘kilishi va ortiqcha xollardan qutulish usullarini;
— Yuzni parvarish qilish bo‘yicha foydali maslahatlar;
—Tabiiy va professional kosmetikalar;
—Uzoq yillik tajribaga ega dermotokosmetologdan bepul maslahat olish imkoniyatiga ega boʻlmoqchimisiz?
Unda hoziroq kanalimizga qoʻshiling⬇️⬇️
👍4
БИР КУНЛИК ТАНИШ.
Автобус деярли бўш келди –охирги бекат шу эди. Йигит бир тўп коллеж
ўқувчиларидан сўнг автобусга чиқди. Ўриндиқлардан бирига чўкди-да, автобус
юришини пойлади. Соатига қараб-қараб қўяётганидан қаёққадир шошаётганини сезиш
қийин эмасди.
Ниҳоят, автобус жойидан жилиб, бир текис кета бошлади. Уч-тўрт бекатдан сўнг
доимгидек қариялар чиқиб кела бошлашди. Йигит одатига кўра, ўрнидан туриб у томон
келаётган бир аёлга жой беришга тутинди. Бироқ қаршисида ўтириб кетаётган қиз
чаққонроқ экан, аёлни кўриб унга жой бўшатди. Йигит эса қизга дарҳол “ўтираверинг”,
деб имо қилди-да, аёлни ўзининг жойига ўтказди. Қиз ҳам жойига ўтирганди ҳамки, яна
бир кексароқ кишига кўзи тушди ва унга жой бўшатди. Йигит иккиси бир-бирига қараб
кулиб юборишди.
—Қарияларга жой бериш керак! –насиҳатомуз гапириб қўйди йигит.
—Ҳа... тўғри.
Бир муддат жим кетишди. Автобус тиқилинч бўла бошлади. Йигит гапиришни
лозим топди:
—Қиш келаяпти... Энди совуқ қотсак, шарт автобусга чиқар эканмиз-да.
Қиз жилмайиб қўйди:
—Лекин ёзда чатоқ-да!
—Ҳар куни шу автобусдан қатнасангиз керак?
—Ҳа, шундай.
—Лекин аввал кўрмаган эканман. Тўрт йилдан бери қатнайман, кўп йўловчилар
таниш бўлиб кетган...
—Мен шу йилдан бери қатнаяпман. Ўқишга киргач...
—Биринчи курсман, денг.
—Ҳа. Сиз битирувчисиз, шекилли?
—Ниҳоят! –йигит кулиб қўйди. Бугунги режаси ҳам эсидан чиқиб, қизнинг меҳрли
нигоҳлари ва содда сўзларига бойланди-қўйди. Тортинган кўйи сўрашга жазм қилди:
—Исмингиз нима?
Қиз айёрона боқди:
—Исмимни нима қиласиз?
—Ҳамроҳ йўловчимга “танишганимдан хурсандман, меники Саид”, дейиш учун...
—Ўзингиз топинг.
—Эҳ-ҳе, дунёда қанча исм бор? Унгача автобус бир айланиб қайтади-ку!
—Бу осон... гуллар ичидан изланг.
—Ҳм... атиргулмаслиги тайин, хўш.... Нилуфар. Топдимми?
—Йўқ.
—Унда... Настарин? Ё Гулсафсарми?
Қиз кулиб юборди:
—Тополмадингиз.
—Ранги қанақа у гулни?
—Қизил.
—А! Топдим, Лола бўлса керак...
Қиз индамади. Кўзлари билан тасдиқ ишорасини қилди-да, эшик томон юра
бошлади.
—Тушасизми? –Саид негадир қадрли нарсасидан айрилаётгандек ҳаяжон билан
сўради.
—Ҳа... етиб келдим.
Қизнинг кўзларида маъюслик шарпасини илғаган йигит уни хафа қилиб қўйдим,
шекилли, деб ўйлади.
—Унда...-бу гапни айтмасам кейин афсусланиб юраман, аҳд қилди Саид. –Сизни
қачон кўра оламан?
Қиз унга янада ғамгин назар ташлади-да, автобусдан тушиб қолди. Саид ҳалигача
ўшанда унинг ортидан тушмаганига надомат чекади. Ахир муҳаббат йўлингда бир марта учраб, хоҳласанг тутиб қол ёки бошқа мени кўролмайсан, дер экан-да. Саид буни орадан
бир ой ўтгач тушунди. Ўша куни аслида у онаси мўлжаллаган қиз билан учрашувга шошаётганди. Дарсдан чиқибоқ, уйига бориб, сўнг учрашув манзилига бормоқчийди.
Лекин... ўша куни бормади. Уйдагиларини ҳайрон қолдирганча, севгани борлигини
тан олди. Аммо фақат исминигина биладиган бу қизни севганим дейиш ғирт аҳмоқлик
эканлигини ўзи ҳам биларди. Бироқ Лоланинг сиймоси унинг кўз ўнгидан сира кетмасди.
Эртасигаёқ ўша вақтда уни автобусда кутиб кета бошлади. Ҳамма йўловчиларни кўздан
кечирарди-да, тополмай ўйга чўмди.
Хуллас, шу тариқа бир ой ҳам ўтиб кетди. Йигит ўзини саҳродаги сувсиз йўловчига
қиёсларди. Лоланинг гулгун чеҳрасисиз сўлиб бораётган йўловчи...
Бир куни у қиз билан ўша учрашганларидаги барча арзимас ҳолатларни хотирлаб чиқди. Шунда бахтига бир нарсани эслади! Ўша куни қизнинг ёнида бир дугонаси ҳам
бор эди-ку! Тўғри, йигит эътибор бермаганди, лекин улар бирга автобусдан тушишган
ва йўл бўйлаб гаплашиб кетишганди. Саид ўша қизнинг қиёфасини эслашга уринди ва
эслади ҳам. Чунки қизнинг юзида катта холи бор эди. Йигит энди автобусда ўша қизни
ҳам излайдиган бўлди. Ниҳоят, бир куни орқа ўриндиқда ўтирган ўша холли қизни кўриб
қолди. Кўриши билан одамларни турта-турта унинг қошига шошилди.
—Салом! –ҳаяжонлаганидан йигитнинг юзи қизариб кетди, - мен сизни танийман.
—Лекин мен танимайман! –қиз бурнини жийирди.
—Йўқ... мени тушунмадингиз. Сиз Лоланинг дугонасисиз-а?
—Ҳа... нимайди?
—Мен унинг танишиман. Уни тополмаяпман, айтолмайсизми, қаерда ўқийди ўзи?
Доим шу автобусда юрарди-ку, нега.......
Автобус деярли бўш келди –охирги бекат шу эди. Йигит бир тўп коллеж
ўқувчиларидан сўнг автобусга чиқди. Ўриндиқлардан бирига чўкди-да, автобус
юришини пойлади. Соатига қараб-қараб қўяётганидан қаёққадир шошаётганини сезиш
қийин эмасди.
Ниҳоят, автобус жойидан жилиб, бир текис кета бошлади. Уч-тўрт бекатдан сўнг
доимгидек қариялар чиқиб кела бошлашди. Йигит одатига кўра, ўрнидан туриб у томон
келаётган бир аёлга жой беришга тутинди. Бироқ қаршисида ўтириб кетаётган қиз
чаққонроқ экан, аёлни кўриб унга жой бўшатди. Йигит эса қизга дарҳол “ўтираверинг”,
деб имо қилди-да, аёлни ўзининг жойига ўтказди. Қиз ҳам жойига ўтирганди ҳамки, яна
бир кексароқ кишига кўзи тушди ва унга жой бўшатди. Йигит иккиси бир-бирига қараб
кулиб юборишди.
—Қарияларга жой бериш керак! –насиҳатомуз гапириб қўйди йигит.
—Ҳа... тўғри.
Бир муддат жим кетишди. Автобус тиқилинч бўла бошлади. Йигит гапиришни
лозим топди:
—Қиш келаяпти... Энди совуқ қотсак, шарт автобусга чиқар эканмиз-да.
Қиз жилмайиб қўйди:
—Лекин ёзда чатоқ-да!
—Ҳар куни шу автобусдан қатнасангиз керак?
—Ҳа, шундай.
—Лекин аввал кўрмаган эканман. Тўрт йилдан бери қатнайман, кўп йўловчилар
таниш бўлиб кетган...
—Мен шу йилдан бери қатнаяпман. Ўқишга киргач...
—Биринчи курсман, денг.
—Ҳа. Сиз битирувчисиз, шекилли?
—Ниҳоят! –йигит кулиб қўйди. Бугунги режаси ҳам эсидан чиқиб, қизнинг меҳрли
нигоҳлари ва содда сўзларига бойланди-қўйди. Тортинган кўйи сўрашга жазм қилди:
—Исмингиз нима?
Қиз айёрона боқди:
—Исмимни нима қиласиз?
—Ҳамроҳ йўловчимга “танишганимдан хурсандман, меники Саид”, дейиш учун...
—Ўзингиз топинг.
—Эҳ-ҳе, дунёда қанча исм бор? Унгача автобус бир айланиб қайтади-ку!
—Бу осон... гуллар ичидан изланг.
—Ҳм... атиргулмаслиги тайин, хўш.... Нилуфар. Топдимми?
—Йўқ.
—Унда... Настарин? Ё Гулсафсарми?
Қиз кулиб юборди:
—Тополмадингиз.
—Ранги қанақа у гулни?
—Қизил.
—А! Топдим, Лола бўлса керак...
Қиз индамади. Кўзлари билан тасдиқ ишорасини қилди-да, эшик томон юра
бошлади.
—Тушасизми? –Саид негадир қадрли нарсасидан айрилаётгандек ҳаяжон билан
сўради.
—Ҳа... етиб келдим.
Қизнинг кўзларида маъюслик шарпасини илғаган йигит уни хафа қилиб қўйдим,
шекилли, деб ўйлади.
—Унда...-бу гапни айтмасам кейин афсусланиб юраман, аҳд қилди Саид. –Сизни
қачон кўра оламан?
Қиз унга янада ғамгин назар ташлади-да, автобусдан тушиб қолди. Саид ҳалигача
ўшанда унинг ортидан тушмаганига надомат чекади. Ахир муҳаббат йўлингда бир марта учраб, хоҳласанг тутиб қол ёки бошқа мени кўролмайсан, дер экан-да. Саид буни орадан
бир ой ўтгач тушунди. Ўша куни аслида у онаси мўлжаллаган қиз билан учрашувга шошаётганди. Дарсдан чиқибоқ, уйига бориб, сўнг учрашув манзилига бормоқчийди.
Лекин... ўша куни бормади. Уйдагиларини ҳайрон қолдирганча, севгани борлигини
тан олди. Аммо фақат исминигина биладиган бу қизни севганим дейиш ғирт аҳмоқлик
эканлигини ўзи ҳам биларди. Бироқ Лоланинг сиймоси унинг кўз ўнгидан сира кетмасди.
Эртасигаёқ ўша вақтда уни автобусда кутиб кета бошлади. Ҳамма йўловчиларни кўздан
кечирарди-да, тополмай ўйга чўмди.
Хуллас, шу тариқа бир ой ҳам ўтиб кетди. Йигит ўзини саҳродаги сувсиз йўловчига
қиёсларди. Лоланинг гулгун чеҳрасисиз сўлиб бораётган йўловчи...
Бир куни у қиз билан ўша учрашганларидаги барча арзимас ҳолатларни хотирлаб чиқди. Шунда бахтига бир нарсани эслади! Ўша куни қизнинг ёнида бир дугонаси ҳам
бор эди-ку! Тўғри, йигит эътибор бермаганди, лекин улар бирга автобусдан тушишган
ва йўл бўйлаб гаплашиб кетишганди. Саид ўша қизнинг қиёфасини эслашга уринди ва
эслади ҳам. Чунки қизнинг юзида катта холи бор эди. Йигит энди автобусда ўша қизни
ҳам излайдиган бўлди. Ниҳоят, бир куни орқа ўриндиқда ўтирган ўша холли қизни кўриб
қолди. Кўриши билан одамларни турта-турта унинг қошига шошилди.
—Салом! –ҳаяжонлаганидан йигитнинг юзи қизариб кетди, - мен сизни танийман.
—Лекин мен танимайман! –қиз бурнини жийирди.
—Йўқ... мени тушунмадингиз. Сиз Лоланинг дугонасисиз-а?
—Ҳа... нимайди?
—Мен унинг танишиман. Уни тополмаяпман, айтолмайсизми, қаерда ўқийди ўзи?
Доим шу автобусда юрарди-ку, нега.......
👍21
кўринмай қолди?
Холли қиз унга бошдан-оёқ разм солди, сўнг кесатди:
—Қанақа танишишисиз ўзи, қаерда ўқишини билмасангиз?
—Очиғи, бир кунлик танишиман, -тан олди Саид.
—Бир кунлик танишларга у ҳақда ахборот берадиган одатим йўқ, -у гап тамом дегандек юзини дераза томон буриб олди.
Йигит бироз хаёлга толди.
—Муҳаббат нималигини биласизми, яхши қиз... У ҳақдаги биргина сўз юрагимда олам яратишини биласизми? Неча ойдан бери изларини тополмай уни излаганимда, неча тунларни бедор ўтказганимда унга боғлиқ бирор инсон –сизни учратиб қолишни
Худодан ёлвориб сўраганман! –йигитнинг ҳаяжонли гапларидан автобус салонидагилар уларга қарай бошлашди.
Бундан ўнғайсизланган холли қиз ҳам овозини пастланиб гапира кетди:
—Жудаям мижғов экансиз, унда эшитинг, бир кунлик таниш, у бир ой аввал
унаштирилди. Шунинг учун бўлажак куёв уни дарсдан ўзи олиб кетади! Автобусда юрса,
рашк қилар экан сиз каби шилқимлардан! Тушундингизми, энди мени тинч қўйинг, уни
ҳам ўйламанг. Шу ҳафта тўйи бўлади...
Саид нималарни эшитганини деярли пайқамади. Фақат биргина сўз юрагига
наштардек санчилди: “унаштирилган... тўйи бўлади”. Уйига бордию, пичирлади: “Бир
кунлик таниш... менга энди бир умр азоб берасан”.
Орадан бир йил ўтди. Саид нимадир бўлиб яна ўша автобусга ўтирди. Аслида ўша
машъум сўзларни эшитгандан буён бу автобусга бошқа чиқмаганди. Нега чиқди яна?
Билмайди. Балки бугун уни тушида кўргани учундир... ғалати туш. Тушида Лола унга
ҳудди ўша кунгидек маъюс жилмайибди-да, “исмимни топинг”, дебди. Саид “Лола-да
исмингиз”, деса, нуқул бошини сарак-сарак қилиб, йўқ ишорасини қилармиш. “Унда
нима?” деб сўраган эди, қиз “Хазонгул” деб жавоб берибди. Эрталабданоқ йигитнинг
юраги ғаш. Нимадир уни яна шу автобусга етаклаб келди. Охирги ўриндиқда ўтирганча,
автобус йўналишини икки марта айланиб чиқди. Охири ҳайдовчи уни саволга тутди:
—Қаерга борасиз ўзи? Адашиб қолдингизми ё?
Йигит ўрнидан туриб, энди тушмоқчи бўлиб турганди ҳамки, унга, ҳа-ҳа, Лолага кўзи тушди! Лоламиди ўзи? Балки кўзига кўринаётгандир? Йўқ, йўқ, ахир ўша-ку? Ана, автобуснинг биринчи эшигидан чиқиб, тутқични ушлаганча, хаёлга кўмилиб кетиб бораяпти. Қўлида бир уюм китоб. Йигитнинг назарида вақт тўхтаб қолди. Нима қиларини
билмай, унга тикилганча, тўрт бекатни ўтказиб юборди. Шунда туйқус қизнинг кейинги
бекатда тушиши ёдида тушди. Йўқ, нега энди? Ахир турмушга чиққан бўлса ота уйида
тушмас? Балки уйини кўргани кетаётгандир? Ҳа, шундай бўлса керак. Лекин ҳудди ўқишдан қайтаётганга ўхшайди: келинлик зеб-зийнатидан, қувончидан асар ҳам йўқ.
“Ё бугун ё ҳеч қачон...” шивирлади йигит ва унинг ёнида пайдо бўлди.
—Салом, гул...
Лола илкис унга тикилди. Анча пайтгача тикилиб турди. Гўё у ҳам Саиднинг
ҳолига тушгандек, гўё вақт тўхтаб қолгандек...
—Салом... Саид.
Йигит қиз ҳамон унинг исмини унутмаганидан ҳайратга тушди. Ахир унинг йўлида
неча одамлар гап отган, ўзини таништириб дил изҳори қилгани маълум-ку (чунки уни
севмай бўлмасди), наҳот шулар ичра йигитнинг исмини унутмапти?!
—Яхшимисиз?
—Раҳмат... –қиз синиқ жилмайди.
—Уйга кетяпсизми? –базўр сўради йигит.
—Ҳа...
—Ота-онангизни кўрганими?
Лола унга хайрон бўлиб тикилди, кейин кўзларини ташқарига –сап-сариқ япроқли
дарахтларга қадади.
—Шундай.
—Ўқишга ҳам бораяпсиз, шекилли? Иккинчи курсга?
—Ҳа, топдингиз. Ўзингиз... битиргандирсиз?
—Ҳа. Ишлаяпман, –йигитнинг хаёлига тузукроқ гап келмасди. –оилангиз тинчми?
–сўрашдан ўзини барибир тиёлмади.
—Оилам?
—Ҳа, айтгандек, турмушга чиққанингизни дугонангиздан эшитгандим.
—Холидаданми?
—Шундай бўлса керак.
—Ҳа... тинч.
Лола яна ўйга чўмди. Қизнинг хомушлигидан у бахтли бўлмаса-чи, деган хаёл
келди йигитга.
—Сизни кўп изладим... –йигит ўз сўзларидан сесканиб кетди.
Қиз тушишга тараддудланди.
—Аммо кечикибсиз-да...
У тезда тушиб қолди. Йигит эса унинг гапларини англолмай бироз жим турди. Сўнг шошилиб ёпилаётган автобусдан тушишга интилди: йўқ, бу гал жим қолавермайди...
Амаллаб тушиб олгач, ҳайдовчидан сўкиш эшитган йигит Лоланинг ортидан кета
бошлади. Қиз уни сезмади ҳам. Уйигача уни кузитиб борган йигит бир четда унинг чиқишини пойлади........
Холли қиз унга бошдан-оёқ разм солди, сўнг кесатди:
—Қанақа танишишисиз ўзи, қаерда ўқишини билмасангиз?
—Очиғи, бир кунлик танишиман, -тан олди Саид.
—Бир кунлик танишларга у ҳақда ахборот берадиган одатим йўқ, -у гап тамом дегандек юзини дераза томон буриб олди.
Йигит бироз хаёлга толди.
—Муҳаббат нималигини биласизми, яхши қиз... У ҳақдаги биргина сўз юрагимда олам яратишини биласизми? Неча ойдан бери изларини тополмай уни излаганимда, неча тунларни бедор ўтказганимда унга боғлиқ бирор инсон –сизни учратиб қолишни
Худодан ёлвориб сўраганман! –йигитнинг ҳаяжонли гапларидан автобус салонидагилар уларга қарай бошлашди.
Бундан ўнғайсизланган холли қиз ҳам овозини пастланиб гапира кетди:
—Жудаям мижғов экансиз, унда эшитинг, бир кунлик таниш, у бир ой аввал
унаштирилди. Шунинг учун бўлажак куёв уни дарсдан ўзи олиб кетади! Автобусда юрса,
рашк қилар экан сиз каби шилқимлардан! Тушундингизми, энди мени тинч қўйинг, уни
ҳам ўйламанг. Шу ҳафта тўйи бўлади...
Саид нималарни эшитганини деярли пайқамади. Фақат биргина сўз юрагига
наштардек санчилди: “унаштирилган... тўйи бўлади”. Уйига бордию, пичирлади: “Бир
кунлик таниш... менга энди бир умр азоб берасан”.
Орадан бир йил ўтди. Саид нимадир бўлиб яна ўша автобусга ўтирди. Аслида ўша
машъум сўзларни эшитгандан буён бу автобусга бошқа чиқмаганди. Нега чиқди яна?
Билмайди. Балки бугун уни тушида кўргани учундир... ғалати туш. Тушида Лола унга
ҳудди ўша кунгидек маъюс жилмайибди-да, “исмимни топинг”, дебди. Саид “Лола-да
исмингиз”, деса, нуқул бошини сарак-сарак қилиб, йўқ ишорасини қилармиш. “Унда
нима?” деб сўраган эди, қиз “Хазонгул” деб жавоб берибди. Эрталабданоқ йигитнинг
юраги ғаш. Нимадир уни яна шу автобусга етаклаб келди. Охирги ўриндиқда ўтирганча,
автобус йўналишини икки марта айланиб чиқди. Охири ҳайдовчи уни саволга тутди:
—Қаерга борасиз ўзи? Адашиб қолдингизми ё?
Йигит ўрнидан туриб, энди тушмоқчи бўлиб турганди ҳамки, унга, ҳа-ҳа, Лолага кўзи тушди! Лоламиди ўзи? Балки кўзига кўринаётгандир? Йўқ, йўқ, ахир ўша-ку? Ана, автобуснинг биринчи эшигидан чиқиб, тутқични ушлаганча, хаёлга кўмилиб кетиб бораяпти. Қўлида бир уюм китоб. Йигитнинг назарида вақт тўхтаб қолди. Нима қиларини
билмай, унга тикилганча, тўрт бекатни ўтказиб юборди. Шунда туйқус қизнинг кейинги
бекатда тушиши ёдида тушди. Йўқ, нега энди? Ахир турмушга чиққан бўлса ота уйида
тушмас? Балки уйини кўргани кетаётгандир? Ҳа, шундай бўлса керак. Лекин ҳудди ўқишдан қайтаётганга ўхшайди: келинлик зеб-зийнатидан, қувончидан асар ҳам йўқ.
“Ё бугун ё ҳеч қачон...” шивирлади йигит ва унинг ёнида пайдо бўлди.
—Салом, гул...
Лола илкис унга тикилди. Анча пайтгача тикилиб турди. Гўё у ҳам Саиднинг
ҳолига тушгандек, гўё вақт тўхтаб қолгандек...
—Салом... Саид.
Йигит қиз ҳамон унинг исмини унутмаганидан ҳайратга тушди. Ахир унинг йўлида
неча одамлар гап отган, ўзини таништириб дил изҳори қилгани маълум-ку (чунки уни
севмай бўлмасди), наҳот шулар ичра йигитнинг исмини унутмапти?!
—Яхшимисиз?
—Раҳмат... –қиз синиқ жилмайди.
—Уйга кетяпсизми? –базўр сўради йигит.
—Ҳа...
—Ота-онангизни кўрганими?
Лола унга хайрон бўлиб тикилди, кейин кўзларини ташқарига –сап-сариқ япроқли
дарахтларга қадади.
—Шундай.
—Ўқишга ҳам бораяпсиз, шекилли? Иккинчи курсга?
—Ҳа, топдингиз. Ўзингиз... битиргандирсиз?
—Ҳа. Ишлаяпман, –йигитнинг хаёлига тузукроқ гап келмасди. –оилангиз тинчми?
–сўрашдан ўзини барибир тиёлмади.
—Оилам?
—Ҳа, айтгандек, турмушга чиққанингизни дугонангиздан эшитгандим.
—Холидаданми?
—Шундай бўлса керак.
—Ҳа... тинч.
Лола яна ўйга чўмди. Қизнинг хомушлигидан у бахтли бўлмаса-чи, деган хаёл
келди йигитга.
—Сизни кўп изладим... –йигит ўз сўзларидан сесканиб кетди.
Қиз тушишга тараддудланди.
—Аммо кечикибсиз-да...
У тезда тушиб қолди. Йигит эса унинг гапларини англолмай бироз жим турди. Сўнг шошилиб ёпилаётган автобусдан тушишга интилди: йўқ, бу гал жим қолавермайди...
Амаллаб тушиб олгач, ҳайдовчидан сўкиш эшитган йигит Лоланинг ортидан кета
бошлади. Қиз уни сезмади ҳам. Уйигача уни кузитиб борган йигит бир четда унинг чиқишини пойлади........
👍23
Кеч туша бошлагач, эртага кетса керак, деган ўй билан уйига кетди.
Эрталаб ҳам у шу ерда хозир эди. Бироздан сўнг қиз чиқиб келди ва ўқишга йўл олди...
Йигит уни бир ҳафта кузатди: қиз ўқишдан уйига, уйидан ўқишига қатнарди.
Балки у турмушга чиқмагандир, деган умид Саиднинг кўнглига кириб келиши билан
дарҳол ўша холли қизни қидира бошлади. Факультет ёнида учратди уни.
—Салом, Холида.
Қиз уни танимади.
—Мен бир кунлик таниш...
Шундан сўнг Холида уни эслади ва бу учрашувдан мамнун эмаслигини яширмади
ҳам.
—Сизга яна нима керак?
—Агар малол келмаса... Лола ҳақида сўрамоқчийдим. У турмушга чиқдими?
—Ҳа, чиққан!
—Лекин адашмасам, у ўз уйида яшаяпти, -йигит жавобдан яна умидсизликка
тушган бўлсада, бироқ бари саволларига жавоб топмоқ истарди.
—Бунга анча бўлди... у ота-онаси билан яшайди.
—Лекин нега энди?
—Бас қилинг! Яна унинг кўнглини кимдир ранжитишига йўл қўймайман! Уни
ўйинчоқ қилмоқчимисиз? Нима қиласиз буларни суриштириб? Ахир эрдан чиққан қизга
барибир уйланмайсиз-ку?
—Нима? У...
—Ҳа, тўй кунида ажрашган, тушундингизми? Энди кетинг.
—Кетмайман! Сизга аввал ҳам айтганман, у ҳақдаги биргина сўз... мен учун бир
олам! Қайта йўқотишни истамайман.
Холиданинг кўзларида ажабланиш акс этди.
—Ниятингиз жиддийми ўзи? Ахир бир кунлик танишсиз. Уни билмайсиз-ку!
—Мен уни яхши биламан. Уни минг йилдан бери биламан! Мен уни бир умр
кутганман...
—Ундай бўлса... уни бахтли қилинг. Бечора ғамдан бошқасини кўрмади...
—Ўзи... нега ажрашди?
—Эрининг бошқа хотини бор экан. Тўй куни келиб, жанжал қилди. Лоланинг
отаси ғурурли киши, тўйни бузиб қизини олиб кетди.Саид автобус бекатида уни кутарди. Лола ўзи тушадиган бекатда йигитни кўриб
ажабланди.
—Салом, гулларнинг гўзали. Сизни кутаётгандим...
Лола уни кўриб, ним жилмайди, аммо дарров юзига яна жиддийлик тусини
қўндирди. Уни кўрмагандек ёнидан ўтиб кетди. Бироқ Саид қизга эргашди. Гапга тутди...
Улар барг тўшалган йўлак бўйлаб кетиб борардилар...
Ортда қолаётган ожиз хазонлар эса яна баҳор келишидан умидвордек
жилмаярдилар...
Хулоса ўзингиздан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Эрталаб ҳам у шу ерда хозир эди. Бироздан сўнг қиз чиқиб келди ва ўқишга йўл олди...
Йигит уни бир ҳафта кузатди: қиз ўқишдан уйига, уйидан ўқишига қатнарди.
Балки у турмушга чиқмагандир, деган умид Саиднинг кўнглига кириб келиши билан
дарҳол ўша холли қизни қидира бошлади. Факультет ёнида учратди уни.
—Салом, Холида.
Қиз уни танимади.
—Мен бир кунлик таниш...
Шундан сўнг Холида уни эслади ва бу учрашувдан мамнун эмаслигини яширмади
ҳам.
—Сизга яна нима керак?
—Агар малол келмаса... Лола ҳақида сўрамоқчийдим. У турмушга чиқдими?
—Ҳа, чиққан!
—Лекин адашмасам, у ўз уйида яшаяпти, -йигит жавобдан яна умидсизликка
тушган бўлсада, бироқ бари саволларига жавоб топмоқ истарди.
—Бунга анча бўлди... у ота-онаси билан яшайди.
—Лекин нега энди?
—Бас қилинг! Яна унинг кўнглини кимдир ранжитишига йўл қўймайман! Уни
ўйинчоқ қилмоқчимисиз? Нима қиласиз буларни суриштириб? Ахир эрдан чиққан қизга
барибир уйланмайсиз-ку?
—Нима? У...
—Ҳа, тўй кунида ажрашган, тушундингизми? Энди кетинг.
—Кетмайман! Сизга аввал ҳам айтганман, у ҳақдаги биргина сўз... мен учун бир
олам! Қайта йўқотишни истамайман.
Холиданинг кўзларида ажабланиш акс этди.
—Ниятингиз жиддийми ўзи? Ахир бир кунлик танишсиз. Уни билмайсиз-ку!
—Мен уни яхши биламан. Уни минг йилдан бери биламан! Мен уни бир умр
кутганман...
—Ундай бўлса... уни бахтли қилинг. Бечора ғамдан бошқасини кўрмади...
—Ўзи... нега ажрашди?
—Эрининг бошқа хотини бор экан. Тўй куни келиб, жанжал қилди. Лоланинг
отаси ғурурли киши, тўйни бузиб қизини олиб кетди.Саид автобус бекатида уни кутарди. Лола ўзи тушадиган бекатда йигитни кўриб
ажабланди.
—Салом, гулларнинг гўзали. Сизни кутаётгандим...
Лола уни кўриб, ним жилмайди, аммо дарров юзига яна жиддийлик тусини
қўндирди. Уни кўрмагандек ёнидан ўтиб кетди. Бироқ Саид қизга эргашди. Гапга тутди...
Улар барг тўшалган йўлак бўйлаб кетиб борардилар...
Ортда қолаётган ожиз хазонлар эса яна баҳор келишидан умидвордек
жилмаярдилар...
Хулоса ўзингиздан
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍23