#кундошлар
2-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Оберинг, оберинг... – деди Матлуба диванга етиб олганига шукр қилиб ўзини ташларкан.
Қиз дарҳол кулердан сув олиб, Матлубага узатди. У дорини ичди-ю, бошини диванга ташлаб, кўзларини юмди.
– Мунчаям қаттиқ оғрияпти, бошим... Вой Худойим-ей!
- Аччиқ кўк чой дамлайми, Матлуба Музаффаровна.
- Йўқ, ҳозир кетаман, - деди Матлуба инграб.
- Майли, соғ бўлинг, - Нигоранинг мамнун овозини эшитиб, у кўзларини очди.
Қовоқлари шу қадар оғир эди-ки, гўё тош бостириб қўйилганга ўхшарди.
- Ҳа Матлу, - унинг ёнига келиб ўтирди Нигора. – Не бўлди, ўртоқ?
- Бошим... бошим жуда қаттиқ оғрияпти? – зўрға деди Матлуба.
- Яна асабийлашдингми?
- Йўқ. Ўз-ўзидан. Охирги мижозимнинг сўнгги гаплари қулоғимга ҳам кирмади... Нима деганимни ҳам билмайман. Бирдан оғриқ турди.
- Касалларингни дардларини ўзингга олма. Шунчаки хулоса қилишинг учун тингла, ўртоқ, - Матлубанинг қўлтиғидан олиб, елкасига бошини қўйди Нигора. – Сен туғма психологсан-ку! Мижозларинг бирдан кўпайди. Номинг чиқди...
- Камроқ гапир, Нигор... – зўрға деди Матлуба.
- Окей, май деа, - деди Нигора инглизчалаб.
Икки дугона бир зум жим қолишди. Матлубанинг миясини кимдир қирғичдан ўтказаётгандек ҳамон ўта ёқимсиз оғриқ азоб бераётганди. Бехос қулоқлари тагида ёш аёлнинг қувноқ кулгуси каби товуш янграгандек бўлди. Матлуба ўрнидан сакраб турди. Атрофга аланг-жаланг қилиб қаради. Унинг елкасига бошини қўйиб, хаёл суриб ўтирган Нигоранинг юраги чиқиб кетгандек бўлди.
Давоми бор
🔥 бу – Илҳом! Босинг!
2-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Оберинг, оберинг... – деди Матлуба диванга етиб олганига шукр қилиб ўзини ташларкан.
Қиз дарҳол кулердан сув олиб, Матлубага узатди. У дорини ичди-ю, бошини диванга ташлаб, кўзларини юмди.
– Мунчаям қаттиқ оғрияпти, бошим... Вой Худойим-ей!
- Аччиқ кўк чой дамлайми, Матлуба Музаффаровна.
- Йўқ, ҳозир кетаман, - деди Матлуба инграб.
- Майли, соғ бўлинг, - Нигоранинг мамнун овозини эшитиб, у кўзларини очди.
Қовоқлари шу қадар оғир эди-ки, гўё тош бостириб қўйилганга ўхшарди.
- Ҳа Матлу, - унинг ёнига келиб ўтирди Нигора. – Не бўлди, ўртоқ?
- Бошим... бошим жуда қаттиқ оғрияпти? – зўрға деди Матлуба.
- Яна асабийлашдингми?
- Йўқ. Ўз-ўзидан. Охирги мижозимнинг сўнгги гаплари қулоғимга ҳам кирмади... Нима деганимни ҳам билмайман. Бирдан оғриқ турди.
- Касалларингни дардларини ўзингга олма. Шунчаки хулоса қилишинг учун тингла, ўртоқ, - Матлубанинг қўлтиғидан олиб, елкасига бошини қўйди Нигора. – Сен туғма психологсан-ку! Мижозларинг бирдан кўпайди. Номинг чиқди...
- Камроқ гапир, Нигор... – зўрға деди Матлуба.
- Окей, май деа, - деди Нигора инглизчалаб.
Икки дугона бир зум жим қолишди. Матлубанинг миясини кимдир қирғичдан ўтказаётгандек ҳамон ўта ёқимсиз оғриқ азоб бераётганди. Бехос қулоқлари тагида ёш аёлнинг қувноқ кулгуси каби товуш янграгандек бўлди. Матлуба ўрнидан сакраб турди. Атрофга аланг-жаланг қилиб қаради. Унинг елкасига бошини қўйиб, хаёл суриб ўтирган Нигоранинг юраги чиқиб кетгандек бўлди.
Давоми бор
🔥 бу – Илҳом! Босинг!
🔥38👍27
#кундошлар
3-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Ким? Ким у? – важоҳат билан деди Матлуба.
- Вой Матлу, юрагимни ёрдинг! Нима бўлди, сенга?
- Нигор бошим жуда бошқача оғрияпти. Қулоғим... қулоғимга...
- Қулоғинг шанғиллаяптими? Қон босиминг чиққандир? - Нигора бўйнини чўзиб ресепшндаги қизларга қаради. – Қизлар, ҳамширани чақиринг. Танометр билан келсин.
- Хўп.
Сал ўтмай, танометр кўтарган ҳамшира етиб келди. У Матлубанинг қон босимини ўлчашни ўнг қўлидан бошлади. Икки марта ўлчади. Кейин чап қўлидан ҳам ўлчади.
- Тинчликми? – ҳайрон бўлиб қаради Нигора.
- Қон босими жойида, - деди ҳамшира. – Атай қайта-қайта эшитиб кўрдим.
- Унда яхши. Ваҳима қиладиган ҳеч нарса йўқ, - Нигора Матлубага меҳр билан тикилди. – Юр, ўзим сени таксига миндириб юбораман. Йўқ, яхшиси, ўзим уйингга ташлаб ўтиб кетаман.
- Шундай қил, ўртоқ, - деди Матлуба Нигорага илтижоли боқиб.
Негадир унинг кўзларида қўрқув бор эди.
🍃
- Ўтди ёшлик завқ билан, гоҳи тўполон билан,
Гоҳида яхши билан, гоҳида ёмон билан,
Айро ҳам тушдим баъзан¸ қалб билан имон билан,
Лекин сени йўқотдим, биринчи муҳаббатим,
Мангу ғафлатда қотдим, биринчи муҳаббатим... – Зоирга қўл чўзиб кўриши билан синфдош ўртоғи Холбек шу машҳур қўшиқни илмоқли қилиб куйлаб қўйди.
- Қўшиқ айтиб қолибсанми? – аввалига ҳеч нарсага тушунмади Зоир.
- Завқ билан, тўполон билан ўтган ёшлигингни эсингга соляпман, - тиржайди у.
Давоми бор
3-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Ким? Ким у? – важоҳат билан деди Матлуба.
- Вой Матлу, юрагимни ёрдинг! Нима бўлди, сенга?
- Нигор бошим жуда бошқача оғрияпти. Қулоғим... қулоғимга...
- Қулоғинг шанғиллаяптими? Қон босиминг чиққандир? - Нигора бўйнини чўзиб ресепшндаги қизларга қаради. – Қизлар, ҳамширани чақиринг. Танометр билан келсин.
- Хўп.
Сал ўтмай, танометр кўтарган ҳамшира етиб келди. У Матлубанинг қон босимини ўлчашни ўнг қўлидан бошлади. Икки марта ўлчади. Кейин чап қўлидан ҳам ўлчади.
- Тинчликми? – ҳайрон бўлиб қаради Нигора.
- Қон босими жойида, - деди ҳамшира. – Атай қайта-қайта эшитиб кўрдим.
- Унда яхши. Ваҳима қиладиган ҳеч нарса йўқ, - Нигора Матлубага меҳр билан тикилди. – Юр, ўзим сени таксига миндириб юбораман. Йўқ, яхшиси, ўзим уйингга ташлаб ўтиб кетаман.
- Шундай қил, ўртоқ, - деди Матлуба Нигорага илтижоли боқиб.
Негадир унинг кўзларида қўрқув бор эди.
🍃
- Ўтди ёшлик завқ билан, гоҳи тўполон билан,
Гоҳида яхши билан, гоҳида ёмон билан,
Айро ҳам тушдим баъзан¸ қалб билан имон билан,
Лекин сени йўқотдим, биринчи муҳаббатим,
Мангу ғафлатда қотдим, биринчи муҳаббатим... – Зоирга қўл чўзиб кўриши билан синфдош ўртоғи Холбек шу машҳур қўшиқни илмоқли қилиб куйлаб қўйди.
- Қўшиқ айтиб қолибсанми? – аввалига ҳеч нарсага тушунмади Зоир.
- Завқ билан, тўполон билан ўтган ёшлигингни эсингга соляпман, - тиржайди у.
Давоми бор
🔥29👍19❤1😢1
Онангга ҳеч нарсада бахиллик қилма!
Туғилганингда киндигинг кесиб ташланиб, танангда унинг изи қолади. Бу из бир пайтлар онангнинг жисмидан озуқа олганингни, онанг сен учун нақадар буюк инсон эканини эслатиб туриши учундир.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Туғилганингда киндигинг кесиб ташланиб, танангда унинг изи қолади. Бу из бир пайтлар онангнинг жисмидан озуқа олганингни, онанг сен учун нақадар буюк инсон эканини эслатиб туриши учундир.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤13👍5👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🌙 Х А Й Р Л И Т У Н
🌙🌹Сиз дунё учун кимдирсиз, лекин кимлар учундир бутун дунёсиз....
Ният қилган ҳар бир эзгу тилакларингиз Аллоҳ йўлида ижобат бўлсин....🤲
Юзингиздан табассум
аримасин...😍
✨🌙 Хайрли тун Аллоҳимга омонатсиз.
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
🌙🌹Сиз дунё учун кимдирсиз, лекин кимлар учундир бутун дунёсиз....
Ният қилган ҳар бир эзгу тилакларингиз Аллоҳ йўлида ижобат бўлсин....🤲
Юзингиздан табассум
аримасин...😍
✨🌙 Хайрли тун Аллоҳимга омонатсиз.
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум Азизларим!
12–Декабрь Пайшанба тонги муборак бўлсин!
Бугунги кунингиз хайрли ўтсин...
🍃🌹Сиз бир ҚУЁШ - кўнгилларни ёритгучи...
🍃🌹Сиз бир МЕҲР - бахт чашмасин илингучи...
🍃🌹Сиз бир ҚУВОНЧ - дилни завққа тўлдиргучи...
🍃🌹Сиз бир ОМАД - қалбда ғурур ундиргучи...
🍃🌹Барчамизга янги кун, янги имкон, қувонч муборак!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
12–Декабрь Пайшанба тонги муборак бўлсин!
Бугунги кунингиз хайрли ўтсин...
🍃🌹Сиз бир ҚУЁШ - кўнгилларни ёритгучи...
🍃🌹Сиз бир МЕҲР - бахт чашмасин илингучи...
🍃🌹Сиз бир ҚУВОНЧ - дилни завққа тўлдиргучи...
🍃🌹Сиз бир ОМАД - қалбда ғурур ундиргучи...
🍃🌹Барчамизга янги кун, янги имкон, қувонч муборак!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум 🌥
Яна бир тонг муборак ☀️
Уйғониш ҳам Аллоҳнинг рахматидир ✨
Хайрли тонг 🌞
✨☀️✨☀️✨☀️✨☀️✨☀️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
Яна бир тонг муборак ☀️
Уйғониш ҳам Аллоҳнинг рахматидир ✨
Хайрли тонг 🌞
✨☀️✨☀️✨☀️✨☀️✨☀️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
📱@Insta_retseptlar — Mazali yeguliklar har kuni taomnomangizda!
👍3
Forwarded from 👑OSHXONA MALIKALARI👑 via @Padsbotrobot
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
𝗕𝗼𝗹𝗮𝗷𝗼𝗻𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇𝗻𝗶 𝗵𝘂𝗿𝘀𝗮𝗻 𝗾𝗶𝗹𝗶𝘀𝗵𝗻𝗶 𝘆𝗮𝗵𝘀𝗵𝗶 𝗸𝗼'𝗿𝗮𝘀𝗶𝘇𝗺𝗶?😍
𝗧𝘂𝗿𝗹𝗶 𝗵𝗶𝗹𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗮𝗷𝗼𝘆𝗶𝗯 𝗼'𝘆𝗶𝗻𝗰𝗵𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿 𝘀𝗶𝘇𝗹𝗮𝗿
𝗨𝗰𝗵𝘂𝗻😇
𝗞𝗶𝗿𝘀𝗮𝗻𝗴𝗶𝘇 𝗼'𝘆𝗶𝗻𝗰𝗵𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿 𝗸𝗼'𝗽𝗹𝗶𝗴𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗵𝗮𝘆𝗿𝗮𝘁𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗺 𝗾𝗼𝗹𝗮𝘀𝗶𝘇😱
𝗔𝗿𝘇𝗼𝗻 𝗻𝗮𝗿𝘅 𝘃𝗮 𝘆𝘂𝗾𝗼𝗿𝗶 𝘀𝗶𝗳𝗮𝘁 𝘂𝘆𝗴'𝘂𝗻𝗹𝗶 𝗮𝘆𝗻𝗮𝗻 𝘀𝗵𝘂 𝗸𝗮𝗻𝗹𝗮𝗱𝗮👇
𝗬𝗲𝘁𝗸𝗮𝘇𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗶𝘀𝗵 𝗵𝗶𝘇𝗺𝗮𝘁𝗶 𝗨𝘇𝗯 𝗯𝗼'𝘆𝗹𝗮𝗯 𝗺𝗮𝘃𝗷𝘂𝗱🚚
𝗧𝘂𝗿𝗹𝗶 𝗵𝗶𝗹𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗮𝗷𝗼𝘆𝗶𝗯 𝗼'𝘆𝗶𝗻𝗰𝗵𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿 𝘀𝗶𝘇𝗹𝗮𝗿
𝗨𝗰𝗵𝘂𝗻😇
𝗞𝗶𝗿𝘀𝗮𝗻𝗴𝗶𝘇 𝗼'𝘆𝗶𝗻𝗰𝗵𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿 𝗸𝗼'𝗽𝗹𝗶𝗴𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗵𝗮𝘆𝗿𝗮𝘁𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗺 𝗾𝗼𝗹𝗮𝘀𝗶𝘇😱
𝗔𝗿𝘇𝗼𝗻 𝗻𝗮𝗿𝘅 𝘃𝗮 𝘆𝘂𝗾𝗼𝗿𝗶 𝘀𝗶𝗳𝗮𝘁 𝘂𝘆𝗴'𝘂𝗻𝗹𝗶 𝗮𝘆𝗻𝗮𝗻 𝘀𝗵𝘂 𝗸𝗮𝗻𝗹𝗮𝗱𝗮👇
𝗬𝗲𝘁𝗸𝗮𝘇𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗶𝘀𝗵 𝗵𝗶𝘇𝗺𝗮𝘁𝗶 𝗨𝘇𝗯 𝗯𝗼'𝘆𝗹𝗮𝗯 𝗺𝗮𝘃𝗷𝘂𝗱🚚
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Яхшилар сиз омонми?
Айтай соғинчли салом
Кўнгилда ширин калом
Айлаб ҳуш бир эҳтиром
Яхшилар сиз омонми?
Юзларида бор сеҳри
Булоқдек тошган меҳри
Тоғдан баландир қадри
Яхшилар сиз омонми?
Қишни қиш демай қишлаб
Чарчоқни билмай ишлаб
Келинг бир кўнгил ҳушлаб
Яхшилар сиз омонми?
Байтим ўқиб кулганлар
Мусофирда юрганлар
Рисқ-рўзини терганлар
Яхшилар сиз омонми?
Тилай энг эзгу тилак
Дуода толмай билак
Музлаб қолмасин юрак
Яхшилар сиз омонми ?
Оқибат ҳеч ўлмасин
Сўрашинг кеч бўлмасин
Сўнг пушаймонтўлмасин
Яхшилар сиз омонми?
Сўзланг сўзнинг нақшини
Сизланг, ёмон-яхшини
Шомуроддек баҳшини
Яхшилар сиз омонми?
Шомурод Ахмад
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Айтай соғинчли салом
Кўнгилда ширин калом
Айлаб ҳуш бир эҳтиром
Яхшилар сиз омонми?
Юзларида бор сеҳри
Булоқдек тошган меҳри
Тоғдан баландир қадри
Яхшилар сиз омонми?
Қишни қиш демай қишлаб
Чарчоқни билмай ишлаб
Келинг бир кўнгил ҳушлаб
Яхшилар сиз омонми?
Байтим ўқиб кулганлар
Мусофирда юрганлар
Рисқ-рўзини терганлар
Яхшилар сиз омонми?
Тилай энг эзгу тилак
Дуода толмай билак
Музлаб қолмасин юрак
Яхшилар сиз омонми ?
Оқибат ҳеч ўлмасин
Сўрашинг кеч бўлмасин
Сўнг пушаймонтўлмасин
Яхшилар сиз омонми?
Сўзланг сўзнинг нақшини
Сизланг, ёмон-яхшини
Шомуроддек баҳшини
Яхшилар сиз омонми?
Шомурод Ахмад
Яқинларга Улашинг.. 🌸
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
#мулоҳаза
МЕҲР
Қўшни аёлникига бир юмуш билан чиқдим. Шу маҳал унинг қўл телефони жиринглади.
– Алло, Шаҳноз яхшимисан?
– Алло, яхшимисиз ака, яхши юрибсизми?
– Яхши раҳмат, ўзинг яхшимисан? Уйдагиларинг яхшими?
– Яхши, ҳаммалари соғ-саломат юришибди.
– Шаҳноз, синглим, сени жуда соғиндим, сени жуда яхши кўраман.
– Ака, ичганмисиз?
– Ие, нега ичган бўлай, ичмайманку.
– Тинчликми ўзи?.. Унда нега...
– Сени соғиндим, десам, нимадир бўлган бўлиши керакми?
– Ака, тўғрисини айтинг нима бўлди?
– (кулиб) Ҳеч нарса бўлгани йўқ деяпманку, бўлди қилсангчи...
– Ростини айтинг, соғлигингиз жойидами?
Бир муддат суҳбатга гувоҳ бўлиб, сўнг аёлдан узоқлашдим. Лекин... Ҳозирги диалог хаёлларимга “ҳужум” қилганди. Кутилмаганда акасидан меҳрни эшитаётган сингилнинг ҳолатини таҳлил қилардим. Ахир, у акасидан дабдурустдан, томдан тараша тушгандек, бу сўзларни эшитмаганига неча йиллар бўлган экан. Балки шу боис қайта-қайта аканинг аҳволини сўроқлаб, хавотирга тушаётгандир... Ёки аксинча икки оғиз жумла қулоғига ёққани учун жигарининг яна такрорлашини кутаётгандир. Шу сабаб унинг ичидаги ҳаяжон, жўшиб кетган сингиллик меҳри, ишонч аралаш хавотирга йўғрилиб кетгандир балки. Гўё акасининг бу меҳри унинг «ичганлигидан» ёки бирор бир оғир дардга йўлиққанидан далолат бераётгандек. Аслида чуқурроқ ўйлаб қарасак, аканинг ўрнига биз сингилнинг ўрнига бирор яқинингизни қўядиган бўлсак, табиий ҳолки, улар ҳам бизнинг бу соғинчимизни яна нималаргадир йўйишлари мумкин. Улар учун бу ҳолат, кутилмаган янгиликдир балки.
Нега?! Нима учун?!
Нима учун бу ҳолат бунчалик ҳайратланарли?!
Меҳримиз шу қадар қимматми? У бебаҳо олмос ёки марваридми, олган одам ишонолмай қўлида авайлаб турса...
Неча йилларки биз қалбимиз тубидаги меҳрни, муҳаббатни бировга изҳор қилолмаймиз. У уммон қаърида ётган муз тоғ каби қалбимиз тубида ётаверади. Ўйлайман, қачон онамга ёки отамга, жигарларимга “Мен сизни яхши кўраман!” деб ҳеч бир таъмасиз, самимий айта олдим? Айтганмидим ўзи? Нега одамзод меҳрни шунчалик қизғаниб яшаркан? Кўрсатмаймиз, кўзлардан қизғанамизми, меъёрдан ортиқ кўрсатсак кўз тегишидан чўчимизми ё? Кўнглимиз тубида чўкиб ётган меҳрни улашиш бунчалар қийин бўлса?
“Сени яхши кўраман!” “Сен менга кераксан!” атиги уч оғиз сўз... Лекин у икки лаб орасидан чиқиши ҳамоноқ инсонга шу қадар катта куч бахш этишини биласизми? Сиз билан тенгма-тенг айтишиб турган жуфтингизга “Сени яхши кўраман”, деб кўрингчи... у ўзининг сўзларидан уялиб, ер чизиб қолади. Даҳанаки жанг тўхтайди. Қовоқлари уйилиб келган жуфтингизга “Сиз менга кераксиз”, деб кўрингчи... ҳеч бўлмаганда мийиғида жилмайиб қўйишни уддалайди.
Ҳа, ҳар бир инсон меҳрга ташна, муҳаббатга зор. У ҳеч қачон бу туйғуларга қонмайди. Дунёда кимгадир кераклигингни билиб яшаш бахт, аслида..
Бугун ишлар билан банд бўлиб, вақт тополмайсиз. Эртага фарзандингиз ногоҳ касал бўлиб қолади, ёдингиздан кўтарилади. Индинга эса дўстингизникида муҳим бир учрашув бор, имкон бўлмайди. Аслида ана шунақанги турли хил баҳоналар бугунни эртага, эртани эса индинга сураверади. Шу аснода кунлар кетидан ойлар ва йиллар югуриб ўтиб кетади. Биз эса ҳали ҳамон «Соғиндим», «Сизни жуда ҳам яхши кўраман», «Менга кераксиз» қабилидаги сўзларни айтишга «вақт» тополмай юрибмиз. Ваҳоланки, бу вақт орасида қанча кераксиз сўзлар айтилиб кетмоқда...
Онангизга, боланизга, ёрингизга, яқинингизга уни қанчалар қадрли эканлигини билдириб қўйинг... Боринг, қўнғироқ қилинг, айтинг... Сўнг улардаги ҳайратни бизга ёзиб юборарсиз...
Интернетдан олинди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
МЕҲР
Қўшни аёлникига бир юмуш билан чиқдим. Шу маҳал унинг қўл телефони жиринглади.
– Алло, Шаҳноз яхшимисан?
– Алло, яхшимисиз ака, яхши юрибсизми?
– Яхши раҳмат, ўзинг яхшимисан? Уйдагиларинг яхшими?
– Яхши, ҳаммалари соғ-саломат юришибди.
– Шаҳноз, синглим, сени жуда соғиндим, сени жуда яхши кўраман.
– Ака, ичганмисиз?
– Ие, нега ичган бўлай, ичмайманку.
– Тинчликми ўзи?.. Унда нега...
– Сени соғиндим, десам, нимадир бўлган бўлиши керакми?
– Ака, тўғрисини айтинг нима бўлди?
– (кулиб) Ҳеч нарса бўлгани йўқ деяпманку, бўлди қилсангчи...
– Ростини айтинг, соғлигингиз жойидами?
Бир муддат суҳбатга гувоҳ бўлиб, сўнг аёлдан узоқлашдим. Лекин... Ҳозирги диалог хаёлларимга “ҳужум” қилганди. Кутилмаганда акасидан меҳрни эшитаётган сингилнинг ҳолатини таҳлил қилардим. Ахир, у акасидан дабдурустдан, томдан тараша тушгандек, бу сўзларни эшитмаганига неча йиллар бўлган экан. Балки шу боис қайта-қайта аканинг аҳволини сўроқлаб, хавотирга тушаётгандир... Ёки аксинча икки оғиз жумла қулоғига ёққани учун жигарининг яна такрорлашини кутаётгандир. Шу сабаб унинг ичидаги ҳаяжон, жўшиб кетган сингиллик меҳри, ишонч аралаш хавотирга йўғрилиб кетгандир балки. Гўё акасининг бу меҳри унинг «ичганлигидан» ёки бирор бир оғир дардга йўлиққанидан далолат бераётгандек. Аслида чуқурроқ ўйлаб қарасак, аканинг ўрнига биз сингилнинг ўрнига бирор яқинингизни қўядиган бўлсак, табиий ҳолки, улар ҳам бизнинг бу соғинчимизни яна нималаргадир йўйишлари мумкин. Улар учун бу ҳолат, кутилмаган янгиликдир балки.
Нега?! Нима учун?!
Нима учун бу ҳолат бунчалик ҳайратланарли?!
Меҳримиз шу қадар қимматми? У бебаҳо олмос ёки марваридми, олган одам ишонолмай қўлида авайлаб турса...
Неча йилларки биз қалбимиз тубидаги меҳрни, муҳаббатни бировга изҳор қилолмаймиз. У уммон қаърида ётган муз тоғ каби қалбимиз тубида ётаверади. Ўйлайман, қачон онамга ёки отамга, жигарларимга “Мен сизни яхши кўраман!” деб ҳеч бир таъмасиз, самимий айта олдим? Айтганмидим ўзи? Нега одамзод меҳрни шунчалик қизғаниб яшаркан? Кўрсатмаймиз, кўзлардан қизғанамизми, меъёрдан ортиқ кўрсатсак кўз тегишидан чўчимизми ё? Кўнглимиз тубида чўкиб ётган меҳрни улашиш бунчалар қийин бўлса?
“Сени яхши кўраман!” “Сен менга кераксан!” атиги уч оғиз сўз... Лекин у икки лаб орасидан чиқиши ҳамоноқ инсонга шу қадар катта куч бахш этишини биласизми? Сиз билан тенгма-тенг айтишиб турган жуфтингизга “Сени яхши кўраман”, деб кўрингчи... у ўзининг сўзларидан уялиб, ер чизиб қолади. Даҳанаки жанг тўхтайди. Қовоқлари уйилиб келган жуфтингизга “Сиз менга кераксиз”, деб кўрингчи... ҳеч бўлмаганда мийиғида жилмайиб қўйишни уддалайди.
Ҳа, ҳар бир инсон меҳрга ташна, муҳаббатга зор. У ҳеч қачон бу туйғуларга қонмайди. Дунёда кимгадир кераклигингни билиб яшаш бахт, аслида..
Бугун ишлар билан банд бўлиб, вақт тополмайсиз. Эртага фарзандингиз ногоҳ касал бўлиб қолади, ёдингиздан кўтарилади. Индинга эса дўстингизникида муҳим бир учрашув бор, имкон бўлмайди. Аслида ана шунақанги турли хил баҳоналар бугунни эртага, эртани эса индинга сураверади. Шу аснода кунлар кетидан ойлар ва йиллар югуриб ўтиб кетади. Биз эса ҳали ҳамон «Соғиндим», «Сизни жуда ҳам яхши кўраман», «Менга кераксиз» қабилидаги сўзларни айтишга «вақт» тополмай юрибмиз. Ваҳоланки, бу вақт орасида қанча кераксиз сўзлар айтилиб кетмоқда...
Онангизга, боланизга, ёрингизга, яқинингизга уни қанчалар қадрли эканлигини билдириб қўйинг... Боринг, қўнғироқ қилинг, айтинг... Сўнг улардаги ҳайратни бизга ёзиб юборарсиз...
Интернетдан олинди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍7🥰6❤3🔥2
ФАРРОШ БЎЛОЛМАГАН БИЗНЕСМЕН
Бир киши “Microsoft” компаниясига фаррош бўлиб ишлаш учун келибди. Кадрлар бўлимида у бир нечта тестлардан, суҳбатдан ўтибди ва унга дейишибди:
— Табриклаймиз, сизни ишга қабул қиламиз. Бизга ўз e-mail’ингизни қолдиринг, иш жадвали ҳақида маълум қиламиз.
— Кечирасиз, менинг компьютерим йўқ, – дебди бояги киши, – электрон почтам ҳам йўқ.
— Афсуски, у ҳолда сизни ишга қабул қилолмаймиз. “Microsoft”нинг барча ходимлари билан e-mail орқали алоқа қиламиз ва ишимизнинг асосий қисми компьютерлар билан боғлиқ. Шунинг учун, сизни ишга ололмаймиз.
Бечора киши ташқарига йўл олибди ва компьютер учун қандай қилиб пул топишни ўйлай бошлабди. Чўнтагида атиги 30 доллар пули бор экан. Қараса, нарироқда бир фермер боғидан териб келган олмаларини сотаётган экан. У 10 кило олма сотиб олибди ва гавжум кўчалардан бирига бориб олма сота бошлабди. Икки соатда унинг пули икки баробар, олти соатдан кейин эса 10 баробарга кўпайибди. У “Microsoft”га ишга кирмасдан ҳам яшаш мумкинлигини тушунибди.
Бир қанча вақтдан кейин эркак автомобиль сотиб олибди, аввалига кичик дўкон, кейинроқ магазин очибди. Беш йилдан кейин супермаркетлар тармоғини ташкил қилибди. Шундан сўнг у бизнесини суғурта қилдирмоқчи бўлибди, суғурта агенти эса ундан электрон почтасини қолдиришни сўрабди. Бизнесмен худди бир неча йил олдинги сингари унда e-mail ҳам, компьютер ҳам йўқлигини айтибди.
– Қойил! – дебди суғурта агенти, – компьютерингиз йўқ бўла туриб шундай бизнесга эга экансиз! Агар комьютерингиз бўлганида ким бўлардингиз?!
Бизнесмен унга жилмайиб жавоб қайтарибди:
– У ҳолда “Microsoft”да фаррош бўлардим.
P.S.: Бундан иккита хулоса қилишимиз мумкин. Бири, қандайдир буюмлар муваффақиятга сабабчи бўлмайди. Иккиничиси, доимо бировларнинг қўлига қараб қолмайдиган ишнинг пайида бўлиш даркор. Зеро, кўпчилик одамларда 3 йил ичида ўз бизнесини қуриш учун сабр етишмайди, аммо 40 йил ишга бориш учун уларнинг сабри етади!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бир киши “Microsoft” компаниясига фаррош бўлиб ишлаш учун келибди. Кадрлар бўлимида у бир нечта тестлардан, суҳбатдан ўтибди ва унга дейишибди:
— Табриклаймиз, сизни ишга қабул қиламиз. Бизга ўз e-mail’ингизни қолдиринг, иш жадвали ҳақида маълум қиламиз.
— Кечирасиз, менинг компьютерим йўқ, – дебди бояги киши, – электрон почтам ҳам йўқ.
— Афсуски, у ҳолда сизни ишга қабул қилолмаймиз. “Microsoft”нинг барча ходимлари билан e-mail орқали алоқа қиламиз ва ишимизнинг асосий қисми компьютерлар билан боғлиқ. Шунинг учун, сизни ишга ололмаймиз.
Бечора киши ташқарига йўл олибди ва компьютер учун қандай қилиб пул топишни ўйлай бошлабди. Чўнтагида атиги 30 доллар пули бор экан. Қараса, нарироқда бир фермер боғидан териб келган олмаларини сотаётган экан. У 10 кило олма сотиб олибди ва гавжум кўчалардан бирига бориб олма сота бошлабди. Икки соатда унинг пули икки баробар, олти соатдан кейин эса 10 баробарга кўпайибди. У “Microsoft”га ишга кирмасдан ҳам яшаш мумкинлигини тушунибди.
Бир қанча вақтдан кейин эркак автомобиль сотиб олибди, аввалига кичик дўкон, кейинроқ магазин очибди. Беш йилдан кейин супермаркетлар тармоғини ташкил қилибди. Шундан сўнг у бизнесини суғурта қилдирмоқчи бўлибди, суғурта агенти эса ундан электрон почтасини қолдиришни сўрабди. Бизнесмен худди бир неча йил олдинги сингари унда e-mail ҳам, компьютер ҳам йўқлигини айтибди.
– Қойил! – дебди суғурта агенти, – компьютерингиз йўқ бўла туриб шундай бизнесга эга экансиз! Агар комьютерингиз бўлганида ким бўлардингиз?!
Бизнесмен унга жилмайиб жавоб қайтарибди:
– У ҳолда “Microsoft”да фаррош бўлардим.
P.S.: Бундан иккита хулоса қилишимиз мумкин. Бири, қандайдир буюмлар муваффақиятга сабабчи бўлмайди. Иккиничиси, доимо бировларнинг қўлига қараб қолмайдиган ишнинг пайида бўлиш даркор. Зеро, кўпчилик одамларда 3 йил ичида ўз бизнесини қуриш учун сабр етишмайди, аммо 40 йил ишга бориш учун уларнинг сабри етади!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍22❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Ажойиб видеоролик. Оталар ҳақидаги энг зўри бўлса керак.
•┈•┈•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•┈•┈•
☝️ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
•┈•┈•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•┈•┈•
☝️ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6😢2
📝Эр-хотин! (Бўлган хаётий воқеа)
Эр-хотин қўл ушлашиб, эрталаб ишга отланишди. Уларнинг иш жойлари бошқа-бошқа жойда бўлганлиги учун бекатда бир-бири билан хайрлашди. Ҳўжайини аёлини таксига чиқариб, машина узоқлашиб, кўринмай кетгунча ундан нигоҳларини узолмади. Тушликка яқин Тўлқиннинг кўнгли беҳузур бўла бошлади. Сал вақт ўтмаси қайд қилди, гўёки ичи узулиб оғзига келаётгандек, бирданига кучли оғриқ сезди. Қараса қон қусаяпти. Гавдасини кўтариб туришга оёқларида дармони йўқ, бутун танаси ваража олиб, қалтирарди. Хотинига қўнғироқ қилди.
— Ойиси, менинг мазам йўқ.
— Нима бўлди, Тўлқин ака?
— Билмадим, ёмон қусдим,
ҳаётимда ҳеч қачон бундай
бўлмаган.
— Ҳозир қаердасиз, ишдан
руҳсат сўрайми?
— Йўқ сизга гап тегмасин, уйга бориб ётаман, бемалол ишингизни қилиб келаверинг. Уйи учинчи қаватда жойлашган. Бу зиналардан кунига неча маротабалаб чиқиб тушарди, лекин ҳар битта зинани босиб ўтиш шу қадар азоблигини ҳеч тасаввур қилмаганди. Юқори қаватга кўтарилишга мадори етмади. Катта қизини қўнғироқ қилиб чақирди. Мухлиса энди мактабдан келган эди. Тоғдек гавдасини тутолмай, 11-яшар қизчасининг кичкина жуссасига суяниб чиққанига ўзини кечиролмади, оғриқнинг кучидан эса ўзини тутолмасди.
— Дадажон сизга нима бўлди?
Кичкина қизчаси ҳам югуриб келиб, ҳайрат кўзлари билан опасининг саволига жавоб кутарди.
— Озгина тобим қочди, мен бир паст ётай.
— Бирор нарса олиб келайми?
— Йўқ, фақат шовқин қилманглар, дам оламан. Ойинг сўраса, дадам яхши денглар, хавотир олмасин. Оғриқ қолдирадиган дори ичди. Бошини ёстиқа қўйиши билан ўтган умрини бирма-бир эслашга ҳаракат қилди, кўз ўнгидан хотини, иккита қизчасининг чеҳраси кетмасди. У ҳаётидан мамнун эди. Биринчи марта аёли билан танишган даврларни эслади. У олийгоҳнинг битирувчиларидан бири эди. Зебо эса биринчи босқичда ўқирди. Синглиси ҳам шу институтнинг талабаси, Зебо билан бир хонада турганлиги боис доимо акасига шу қизни мақтарди. Уни келинойи қилиш ҳавасида эди. Зебони биринчи кўрганида юраги ғалати бўлиб кетганди, айнан ўзи орзу қилган қизни топгандай. У адашмаган экан. Мана тўйи бўлганига 12-йил бўлган бўлсада, уни борлиғи билан яхши кўрарди, шу йиллар ичида хотинига муҳаббати кундан-кун ортган бўлсада, заррача ҳам сўнгани йўқ… Унинг оддийлиги, беғуборлиги, пазандалиги, бир қарашда нима демоқчилигини тушуна олиши… Дунёдаги ҳеч бир аёлни унга тенглаштиролмасди. Оиласи учун ҳеч нарсани аямасди, рўзғорини ҳеч нарсадан кам қилмасди, хотинига, болаларига фақат қимматбаҳо кийимлар танларди, ҳар байрамда аёли учун тилла тақинчоқлар совға қиларди, шу ўринда ҳеч қачон ота-онасини ҳам ёддан чиқармасди..
Улар бир-бирларига узукка кўз қўйгандай мос тушганди. Бир-бирларига бу каби мос жуфтликлар кам учрайди. Бахтли оилаларда ҳам келишмовчиликлар бўлиб туради, аммо буларда ундай воқеалар деярли бўлмасди.
Донишмандлардан бири фақирлик келганда, муҳаббат деразадан чиқиб кетади деган эди. Йўқ, уларда бунинг акси бўлди. Орада унинг иши юришмай қолди. У пайт Зебо ҳам ишламасди. Нонга ҳам пул тополмай болаларига неча чақирим йўл босиб, боғдан бир бош узум олиб келган ёки аёли овқат қилиш учун уйдан ҳеч нарса тополмай бир чимдим унни атала қилиб берган кунлари ҳам бўлди, аммо хотини бир оғиз эркаксиз, топиб келинг, кўзи жовдираб турган гўдакларимга нима
бераман демади. У ҳар қандай ҳолатда ҳам аёлининг кўнглига қарашга, асраб-авайлашга ҳаракат қиларди. Ҳар куни ишдан қайтгунча Зебо уни деразадан мўралаб, кўзлари тўрт бўлиб кутиб ўтирарди, ҳайратланарлиси шундаки, агар ишдан кеч қолса, ҳатто қачон келишини айтмаса ҳам ички бир сезги орқалими, у албатта ойнадан табассум тўла юзлари билан эрини кутиб оларди. У Оллоҳга ўтказган ҳар бир куни учун шукрона айтарди. Ҳаёллари тушга айланиб, мудраб, уйқу кетган жойида, ёнига кимдир келиб,
— Тур кетамиз, деди.
— Уйда болаларимнинг ўзлари қўрқади, онаси келсин. Шу пайт телефоннинг жиринглашидан ўйғониб кетди. Кўрганлари тушида бўлдими ёки ўнгида англай олмади.
Эр-хотин қўл ушлашиб, эрталаб ишга отланишди. Уларнинг иш жойлари бошқа-бошқа жойда бўлганлиги учун бекатда бир-бири билан хайрлашди. Ҳўжайини аёлини таксига чиқариб, машина узоқлашиб, кўринмай кетгунча ундан нигоҳларини узолмади. Тушликка яқин Тўлқиннинг кўнгли беҳузур бўла бошлади. Сал вақт ўтмаси қайд қилди, гўёки ичи узулиб оғзига келаётгандек, бирданига кучли оғриқ сезди. Қараса қон қусаяпти. Гавдасини кўтариб туришга оёқларида дармони йўқ, бутун танаси ваража олиб, қалтирарди. Хотинига қўнғироқ қилди.
— Ойиси, менинг мазам йўқ.
— Нима бўлди, Тўлқин ака?
— Билмадим, ёмон қусдим,
ҳаётимда ҳеч қачон бундай
бўлмаган.
— Ҳозир қаердасиз, ишдан
руҳсат сўрайми?
— Йўқ сизга гап тегмасин, уйга бориб ётаман, бемалол ишингизни қилиб келаверинг. Уйи учинчи қаватда жойлашган. Бу зиналардан кунига неча маротабалаб чиқиб тушарди, лекин ҳар битта зинани босиб ўтиш шу қадар азоблигини ҳеч тасаввур қилмаганди. Юқори қаватга кўтарилишга мадори етмади. Катта қизини қўнғироқ қилиб чақирди. Мухлиса энди мактабдан келган эди. Тоғдек гавдасини тутолмай, 11-яшар қизчасининг кичкина жуссасига суяниб чиққанига ўзини кечиролмади, оғриқнинг кучидан эса ўзини тутолмасди.
— Дадажон сизга нима бўлди?
Кичкина қизчаси ҳам югуриб келиб, ҳайрат кўзлари билан опасининг саволига жавоб кутарди.
— Озгина тобим қочди, мен бир паст ётай.
— Бирор нарса олиб келайми?
— Йўқ, фақат шовқин қилманглар, дам оламан. Ойинг сўраса, дадам яхши денглар, хавотир олмасин. Оғриқ қолдирадиган дори ичди. Бошини ёстиқа қўйиши билан ўтган умрини бирма-бир эслашга ҳаракат қилди, кўз ўнгидан хотини, иккита қизчасининг чеҳраси кетмасди. У ҳаётидан мамнун эди. Биринчи марта аёли билан танишган даврларни эслади. У олийгоҳнинг битирувчиларидан бири эди. Зебо эса биринчи босқичда ўқирди. Синглиси ҳам шу институтнинг талабаси, Зебо билан бир хонада турганлиги боис доимо акасига шу қизни мақтарди. Уни келинойи қилиш ҳавасида эди. Зебони биринчи кўрганида юраги ғалати бўлиб кетганди, айнан ўзи орзу қилган қизни топгандай. У адашмаган экан. Мана тўйи бўлганига 12-йил бўлган бўлсада, уни борлиғи билан яхши кўрарди, шу йиллар ичида хотинига муҳаббати кундан-кун ортган бўлсада, заррача ҳам сўнгани йўқ… Унинг оддийлиги, беғуборлиги, пазандалиги, бир қарашда нима демоқчилигини тушуна олиши… Дунёдаги ҳеч бир аёлни унга тенглаштиролмасди. Оиласи учун ҳеч нарсани аямасди, рўзғорини ҳеч нарсадан кам қилмасди, хотинига, болаларига фақат қимматбаҳо кийимлар танларди, ҳар байрамда аёли учун тилла тақинчоқлар совға қиларди, шу ўринда ҳеч қачон ота-онасини ҳам ёддан чиқармасди..
Улар бир-бирларига узукка кўз қўйгандай мос тушганди. Бир-бирларига бу каби мос жуфтликлар кам учрайди. Бахтли оилаларда ҳам келишмовчиликлар бўлиб туради, аммо буларда ундай воқеалар деярли бўлмасди.
Донишмандлардан бири фақирлик келганда, муҳаббат деразадан чиқиб кетади деган эди. Йўқ, уларда бунинг акси бўлди. Орада унинг иши юришмай қолди. У пайт Зебо ҳам ишламасди. Нонга ҳам пул тополмай болаларига неча чақирим йўл босиб, боғдан бир бош узум олиб келган ёки аёли овқат қилиш учун уйдан ҳеч нарса тополмай бир чимдим унни атала қилиб берган кунлари ҳам бўлди, аммо хотини бир оғиз эркаксиз, топиб келинг, кўзи жовдираб турган гўдакларимга нима
бераман демади. У ҳар қандай ҳолатда ҳам аёлининг кўнглига қарашга, асраб-авайлашга ҳаракат қиларди. Ҳар куни ишдан қайтгунча Зебо уни деразадан мўралаб, кўзлари тўрт бўлиб кутиб ўтирарди, ҳайратланарлиси шундаки, агар ишдан кеч қолса, ҳатто қачон келишини айтмаса ҳам ички бир сезги орқалими, у албатта ойнадан табассум тўла юзлари билан эрини кутиб оларди. У Оллоҳга ўтказган ҳар бир куни учун шукрона айтарди. Ҳаёллари тушга айланиб, мудраб, уйқу кетган жойида, ёнига кимдир келиб,
— Тур кетамиз, деди.
— Уйда болаларимнинг ўзлари қўрқади, онаси келсин. Шу пайт телефоннинг жиринглашидан ўйғониб кетди. Кўрганлари тушида бўлдими ёки ўнгида англай олмади.
👍17🥰1
Алло, дадаси яхшимисиз, хозир 15-дақиқада уйда бўламан.
— Шошмай келаверинг, яхшиман. Ич-ичидан фарёди бўғзига тиқилиб келарди, ўзини аранг тутишга ҳаракат қилиб, болаларини чақирди.
- Қизларим, сизлардан илтимос, аянгни асранглар, айтганларини қилинглар, хафа қилманглар, мендан
қўрқманглар. Бу сўзларни нима учун айтганини, улар тушунишмади, ахир уларнинг дадаси дунёдаги энг меҳрибон инсон-ку, нима учун мендан қўрманглар деди, нега бундай ахволда?
— Мухлиса, мен сени жудаям яхши кўраман қизим, чунки менинг ота бўлишимга сен сабабчисан, синглинг кичкина бўлгани учун уни кўпроқ эркалатсам, хафа бўлма. Унинг овози титраб кетди. Қизларини бағрига босиб, роса йиғлади. Дадасининг юзлари, баданлари жудаям иссиқ эди.
— Дадажон иссиғингиз чиқаяптими, дори олиб келайми, йиғламанг дадажон биз сизни жудаям яхши кўрамиз.
— Ойинг кечга қолаяпдику, соатга қарачи, болам. У эшикдан кўзини узолмади. Хотининиг тезроқ келишини интиқлик билан кутарди. Зебо ховлиқиб кириб келди.
— Нима бўлди, дадаси, нимага бунча қалин ўраниб олдингиз, иссиғингиз баландку, тез ёрдам чақирмадингизми? Тез ёрдамга қўнғироқ қилгач, эрининг ёнига ўтирди. У ётоқхонада, деванга суянганча ярим ўтирган холатда ётарди, бир сўз дейишга мажоли йўқ эди, юзида илиқ табассумнинг акси бор эди, ҳолос. Хеч нарса демади, фақат хотининиг юзларига тўйиб қараб олдида кейин ўгирилиб, бир-икки чуқур нафас олиб, бошини ёстиққа қўйди. Кўзлари юмилди.
— Тўлқин акажон нима бўлди, сизга бизни қўрқитманг, кўзингизни очинг, нимага ундай қиласиз?. Қўллари қалтираб томирини ушлади, юрагини эшита бошлади, оёқ-қўлларини уқалади.
— Қизим дадангнинг пайпоғини олиб кел, оёғи музлаб қолибди.
— Аяжон дадам ўлиб қолди, оёғи яхлаб қолган. Мухлиса дағ-дағ титрарди. Йўқ, ундай дема, хушидан кетди ҳолос, ҳозир кўзини очади.
— Тўлқин акажон кўзингизни очинг, болаларим қўрқаяпти. Тез ёрдам келганда, у бу оламни 36-ёшда тарк этган эди. Бу уйнинг фарёди кўкни титратиб юборди. Зебо ўзини йўқотиб қўйди, укол қилиб ўзига келтиришди. Экспертиза хулосасига кўра жигар церрози ташхиси қўйилди. Энг ачинарлиси шундаки, бу дардга чалинган беморлар энг шошилинч ҳолатда ҳам уч кун ётиши керак экан, лекин у ҳатто бир соат ҳам ётмади. Ёшлигида икки марта сариқ касали билан оғриган. Баъзан жигаридан шикояти бор эди, аммо ҳеч қачон кўрпа-тўшак қилиб ётган одам эмасди. Бундан икки ҳафта олдин шамоллаб, кассалиги чўзилиб кетайвергач, антибиотик укол олган эди, балки шу ҳам сабаб бўлгандир.
Зебо боши гаранг ҳолатда ҳеч нарсани англолмасди, қулоқларига ҳеч нарса кирмасди, бир қараса, ёнида одамлар кўп, нималарнидир муҳокама қилишарди, сал ўтмай, ўша одамлар қаёқадир ғойиб бўлгандай, ҳеч кимни кўрмасди. Кўзидан бир томчи ёш чиқмасди. Тилида фақат
бир гап айланарди. Нима учун бундай бўлди? Нимага айнан Тўлқин акам?Барибир ярим йўлда ташлаб кетар экансиз, нимага бирор марта бўлсада дилимни оғритмадингиз, нимага кўнглимга қараб шунча авайладингиз, хатто бир оғиз ҳам сен демадингиз. Бир аёлни бахтли бўлиши учун нима керак бўлса, хаммасини бердингиз, мени шундай ардоқланишга ўргатиб қўйиб, нимага ташлаб кетдингиз. Мен бутун умрим давомида яшаган йилларимни мана шу ўн икки йилга алмаштирмайман. Шу пайт онасининг фарёди хаёлларини тўзғитиб юборди. Худо менга куёв эмас ўғил берди, деб шукрона қилардим. Менинг пешонамга ўғилли бўлиш ёзилмаган экан. У жуда олийжаноб бағри кенг, ким бўлишдан қаттий назар қўлидан келганча ёрдамини аямайдиган, кўнгли пок ҳақиқий, яхши инсон эди. У бу дунёдан кўз юмган кундан бошлаб, унинг яқинларининг юрагида бир умирлик оғриқ қолди...
Шу митти қалбимда яшар бир олам, Дўстларим сезмаган ғам, туғён, алам. Шунчалар дардим кўп, ёзиб бу қалам Дардимни ҳеч ерга сиғдиролмайди...
Орзуларим бисёр, армонлар бисёр, Баъзида азизу, баъзан бўлдим хор. Умримнинг баҳори ҳамда кузи бор, Тоғлар ҳам ғамимни кўтаролмайди...
Айрилиқ доғидан куйдим, кул бўлдим, Қон ютиб йиғладим, ғамларга тўлдим. Нав-ниҳол ёшимда гулдайин сўлдим Дардимни китоблар сиғдиролмайди...
Тамом...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
— Шошмай келаверинг, яхшиман. Ич-ичидан фарёди бўғзига тиқилиб келарди, ўзини аранг тутишга ҳаракат қилиб, болаларини чақирди.
- Қизларим, сизлардан илтимос, аянгни асранглар, айтганларини қилинглар, хафа қилманглар, мендан
қўрқманглар. Бу сўзларни нима учун айтганини, улар тушунишмади, ахир уларнинг дадаси дунёдаги энг меҳрибон инсон-ку, нима учун мендан қўрманглар деди, нега бундай ахволда?
— Мухлиса, мен сени жудаям яхши кўраман қизим, чунки менинг ота бўлишимга сен сабабчисан, синглинг кичкина бўлгани учун уни кўпроқ эркалатсам, хафа бўлма. Унинг овози титраб кетди. Қизларини бағрига босиб, роса йиғлади. Дадасининг юзлари, баданлари жудаям иссиқ эди.
— Дадажон иссиғингиз чиқаяптими, дори олиб келайми, йиғламанг дадажон биз сизни жудаям яхши кўрамиз.
— Ойинг кечга қолаяпдику, соатга қарачи, болам. У эшикдан кўзини узолмади. Хотининиг тезроқ келишини интиқлик билан кутарди. Зебо ховлиқиб кириб келди.
— Нима бўлди, дадаси, нимага бунча қалин ўраниб олдингиз, иссиғингиз баландку, тез ёрдам чақирмадингизми? Тез ёрдамга қўнғироқ қилгач, эрининг ёнига ўтирди. У ётоқхонада, деванга суянганча ярим ўтирган холатда ётарди, бир сўз дейишга мажоли йўқ эди, юзида илиқ табассумнинг акси бор эди, ҳолос. Хеч нарса демади, фақат хотининиг юзларига тўйиб қараб олдида кейин ўгирилиб, бир-икки чуқур нафас олиб, бошини ёстиққа қўйди. Кўзлари юмилди.
— Тўлқин акажон нима бўлди, сизга бизни қўрқитманг, кўзингизни очинг, нимага ундай қиласиз?. Қўллари қалтираб томирини ушлади, юрагини эшита бошлади, оёқ-қўлларини уқалади.
— Қизим дадангнинг пайпоғини олиб кел, оёғи музлаб қолибди.
— Аяжон дадам ўлиб қолди, оёғи яхлаб қолган. Мухлиса дағ-дағ титрарди. Йўқ, ундай дема, хушидан кетди ҳолос, ҳозир кўзини очади.
— Тўлқин акажон кўзингизни очинг, болаларим қўрқаяпти. Тез ёрдам келганда, у бу оламни 36-ёшда тарк этган эди. Бу уйнинг фарёди кўкни титратиб юборди. Зебо ўзини йўқотиб қўйди, укол қилиб ўзига келтиришди. Экспертиза хулосасига кўра жигар церрози ташхиси қўйилди. Энг ачинарлиси шундаки, бу дардга чалинган беморлар энг шошилинч ҳолатда ҳам уч кун ётиши керак экан, лекин у ҳатто бир соат ҳам ётмади. Ёшлигида икки марта сариқ касали билан оғриган. Баъзан жигаридан шикояти бор эди, аммо ҳеч қачон кўрпа-тўшак қилиб ётган одам эмасди. Бундан икки ҳафта олдин шамоллаб, кассалиги чўзилиб кетайвергач, антибиотик укол олган эди, балки шу ҳам сабаб бўлгандир.
Зебо боши гаранг ҳолатда ҳеч нарсани англолмасди, қулоқларига ҳеч нарса кирмасди, бир қараса, ёнида одамлар кўп, нималарнидир муҳокама қилишарди, сал ўтмай, ўша одамлар қаёқадир ғойиб бўлгандай, ҳеч кимни кўрмасди. Кўзидан бир томчи ёш чиқмасди. Тилида фақат
бир гап айланарди. Нима учун бундай бўлди? Нимага айнан Тўлқин акам?Барибир ярим йўлда ташлаб кетар экансиз, нимага бирор марта бўлсада дилимни оғритмадингиз, нимага кўнглимга қараб шунча авайладингиз, хатто бир оғиз ҳам сен демадингиз. Бир аёлни бахтли бўлиши учун нима керак бўлса, хаммасини бердингиз, мени шундай ардоқланишга ўргатиб қўйиб, нимага ташлаб кетдингиз. Мен бутун умрим давомида яшаган йилларимни мана шу ўн икки йилга алмаштирмайман. Шу пайт онасининг фарёди хаёлларини тўзғитиб юборди. Худо менга куёв эмас ўғил берди, деб шукрона қилардим. Менинг пешонамга ўғилли бўлиш ёзилмаган экан. У жуда олийжаноб бағри кенг, ким бўлишдан қаттий назар қўлидан келганча ёрдамини аямайдиган, кўнгли пок ҳақиқий, яхши инсон эди. У бу дунёдан кўз юмган кундан бошлаб, унинг яқинларининг юрагида бир умирлик оғриқ қолди...
Шу митти қалбимда яшар бир олам, Дўстларим сезмаган ғам, туғён, алам. Шунчалар дардим кўп, ёзиб бу қалам Дардимни ҳеч ерга сиғдиролмайди...
Орзуларим бисёр, армонлар бисёр, Баъзида азизу, баъзан бўлдим хор. Умримнинг баҳори ҳамда кузи бор, Тоғлар ҳам ғамимни кўтаролмайди...
Айрилиқ доғидан куйдим, кул бўлдим, Қон ютиб йиғладим, ғамларга тўлдим. Нав-ниҳол ёшимда гулдайин сўлдим Дардимни китоблар сиғдиролмайди...
Тамом...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢10👍9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"ОТА - ОНА" ҳаммани йиғлатган маруза 😢
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
Бир бўлак муз ва илҳом қанчалик кучли эканлиги ҳақида
Бир кун ёш бола эски дўконга кириб, муз сотадиган бир қари отахон билан учрашади. Болакай муз парчасини кўриб:
— «Бу муз бир лаҳзалик умр билан қандай яшайди?» — деб сўрайди.
Отахон кулиб жавоб беради:
— «Тўғри, музнинг умри қисқа, лекин у ўз вақтида кимнидир салқин қилади, кимнингдир ичимлигини тотли қилади ёки кимнингдир оғриқли жойига малҳам бўлади. Ҳар бир дақиқа унинг қадрини белгилайди.»
Бу сўзлар болакайни ўйлантириб қўйди. Орадан йиллар ўтиб, у ҳаётида катта муваффақиятларга эришган ишбилармон бўлди. Ҳар доим шундай деб ўйларди:
«Ҳаёт ҳам бир парча музга ўхшайди. Ҳар бир дақиқани қадрлаш керак, чунки ўтган вақт қайтиб келмайди.»
Ҳаётимиздаги ҳар бир лаҳзани қадрлаб, имкониятлардан тўғри фойдаланайлик!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍10
#кундошлар
4-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Ҳалиям завқ билан ўтяпти, қариганим йўқ, - бироз жаҳли чиқди Зоирнинг.
- “Айро ҳам тушдим баъзан¸ қалб билан имон билан,
Лекин сени йўқотдим, биринчи муҳаббатим... – яна куйлади Холбек.
- Э-э-э, ёмон эзма бўлиб қолибсан? Дангал гапирмайсанми?
- Биринчи муҳаббатинг, ҳаётингни завққа, тўполонга тўлдирган кеннайинг қайтганмуш... – ёрилди ниҳоят Холбек.
Зоирнинг юраги бир қалқиб кетди. Шундай бўлса-да, сир бой бергиси келмади.
- Нималар деяпсан? – деди билмасликка олиб.
- Роса ғалча бўлиб қолибсан-ку! Севара кеннайи қайтганмуш...- Холбек Зоирнинг ичидан кечаётган ҳисларни юзидан ўқимоқчи бўлгандек кўз узмай тикилиб турарди.
- Эриникигами? Эри кечирибдими? – беихтиёр сўради Зоир.
- Жиннимисан? Қайси эр кечиради? Уйланиб, бола-чақали, бахтли бўлиб кетди-ку, ака. Ота-онасининг ёнига қайтганмуш...
- Кечирибди-да... – севинишини ҳам, хафа бўлишини ҳам билмай деди Зоир.
- Билмадим. У ёғи номаълум. Аммо ўғлини етаклаб олиб, уйига кириб кетаётганини кўрганларнинг ўзидан эшитдим.
- Яхши-да. Ота-она кечиради, барибир... – деди Зоир миясига келаётган ўйлар таъсирида шошиб.- Бўпти, мен борай...
Зоир уйи томон одимларкан, шайтоннинг қалбига солаётган қутқусидан энтикиб қўйди.
“Энди Ёнаркўзнинг олдига борсам бўлади, - деди ўзига ўзи. - Ота-онаси кечирибди. Хурсандлигидан ҳам мени ҳайдамайди... Ўзи ёмо-о-он соғиниб юргандим...”
У шу хаёлда уйига келди. Аёли Ҳилола уни кайфиятсиз қарши олди:
- Қаёқларда юрибсиз?
Давоми бор
🔥 бу – кайфият! Босиб ўтинг!
4-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Ҳалиям завқ билан ўтяпти, қариганим йўқ, - бироз жаҳли чиқди Зоирнинг.
- “Айро ҳам тушдим баъзан¸ қалб билан имон билан,
Лекин сени йўқотдим, биринчи муҳаббатим... – яна куйлади Холбек.
- Э-э-э, ёмон эзма бўлиб қолибсан? Дангал гапирмайсанми?
- Биринчи муҳаббатинг, ҳаётингни завққа, тўполонга тўлдирган кеннайинг қайтганмуш... – ёрилди ниҳоят Холбек.
Зоирнинг юраги бир қалқиб кетди. Шундай бўлса-да, сир бой бергиси келмади.
- Нималар деяпсан? – деди билмасликка олиб.
- Роса ғалча бўлиб қолибсан-ку! Севара кеннайи қайтганмуш...- Холбек Зоирнинг ичидан кечаётган ҳисларни юзидан ўқимоқчи бўлгандек кўз узмай тикилиб турарди.
- Эриникигами? Эри кечирибдими? – беихтиёр сўради Зоир.
- Жиннимисан? Қайси эр кечиради? Уйланиб, бола-чақали, бахтли бўлиб кетди-ку, ака. Ота-онасининг ёнига қайтганмуш...
- Кечирибди-да... – севинишини ҳам, хафа бўлишини ҳам билмай деди Зоир.
- Билмадим. У ёғи номаълум. Аммо ўғлини етаклаб олиб, уйига кириб кетаётганини кўрганларнинг ўзидан эшитдим.
- Яхши-да. Ота-она кечиради, барибир... – деди Зоир миясига келаётган ўйлар таъсирида шошиб.- Бўпти, мен борай...
Зоир уйи томон одимларкан, шайтоннинг қалбига солаётган қутқусидан энтикиб қўйди.
“Энди Ёнаркўзнинг олдига борсам бўлади, - деди ўзига ўзи. - Ота-онаси кечирибди. Хурсандлигидан ҳам мени ҳайдамайди... Ўзи ёмо-о-он соғиниб юргандим...”
У шу хаёлда уйига келди. Аёли Ҳилола уни кайфиятсиз қарши олди:
- Қаёқларда юрибсиз?
Давоми бор
🔥 бу – кайфият! Босиб ўтинг!
🔥35👍15💔3❤1
#кундошлар
5-қисм
БОНУУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Тилинг узилиб тушса ҳам аввал “Яхши келдингизми?” де, - Севаранинг ширин хаёли сабаб, Ҳилола кўзига балодек кўринди Зоирнинг.
- Чидасангиз ҳам, чидамасангиз ҳам борим шу! – безрайиб деди яна аёли.
- Ишдан келаман-да, ўйнашимникидан келмайман-ку, - тутақиб кетди Зоир ҳам.
- Айтиб бўладими? Ўйнашингиз ҳам маҳаллани айланиб қолганмуш-ку, - бақирди Ҳилола ҳам.
“Демак, Ёнаркўзни ота-онаси кечиргани рост! – хотинини эшитмай қўйди Зоир. – Ҳилола ҳам кўрибдими, қайтгани аниқ. Энди борсам, “Ота-онам кечирмайди”, деган баҳоналарни қила олмайди... Ўзиям шаҳарда, ижара уйда, ёлғиз яшаркан... Бугуноқ борсаммикан?”
Зоир Севара билан бўладиган учрашувини ўйлаб ширин энтикканча ётоғига кириб кетди. Ҳилоланинг унинг ортидан жавраганча қолаверди:
- Боланинг памперси тугаган. Уйда гўшт йўқ...
🍃
Ораста, кенг ва ёруғ хонадонда, меҳрибон инсонлар бағрида эркин қуш каби юрган бўлса ҳам, бошқоронғиликнинг кўнгил айниши Гулҳаёни анча чарчатиб қўйди. Ёзнинг охирлаётган кунлари гўё гўдагини бағрига босиб уйини тарк этаётган она каби ўзи билан талабаликнинг таътилини ҳам олиб кетаётгандек. Бу Гулҳаёнинг кўнглига ғулғула солади.
- Шаҳзод ака, дарсга қандай бораман-а? – эркаланиб деди у эрига.
- Дарсинг бошлангунча ўтиб кетар...
- Ўтиб кетадиганга ўхшамайди... Менга қаранг, шу... дарсга бормасам-чи?
- Ие... талаба, сиз ҳали илм йўлини тарк этмоқчимисиз? – деди Шаҳзод Гулҳаёнинг ёнига ўтираркан. - Илм олишнинг ҳам ҳаққини адо этиш керак... Мен индамаслигим мумкин, лекин бобом асло қўймайди.
Давоми бор
🔥 бу – кайфият! Босиб ўтинг!
5-қисм
БОНУУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Тилинг узилиб тушса ҳам аввал “Яхши келдингизми?” де, - Севаранинг ширин хаёли сабаб, Ҳилола кўзига балодек кўринди Зоирнинг.
- Чидасангиз ҳам, чидамасангиз ҳам борим шу! – безрайиб деди яна аёли.
- Ишдан келаман-да, ўйнашимникидан келмайман-ку, - тутақиб кетди Зоир ҳам.
- Айтиб бўладими? Ўйнашингиз ҳам маҳаллани айланиб қолганмуш-ку, - бақирди Ҳилола ҳам.
“Демак, Ёнаркўзни ота-онаси кечиргани рост! – хотинини эшитмай қўйди Зоир. – Ҳилола ҳам кўрибдими, қайтгани аниқ. Энди борсам, “Ота-онам кечирмайди”, деган баҳоналарни қила олмайди... Ўзиям шаҳарда, ижара уйда, ёлғиз яшаркан... Бугуноқ борсаммикан?”
Зоир Севара билан бўладиган учрашувини ўйлаб ширин энтикканча ётоғига кириб кетди. Ҳилоланинг унинг ортидан жавраганча қолаверди:
- Боланинг памперси тугаган. Уйда гўшт йўқ...
🍃
Ораста, кенг ва ёруғ хонадонда, меҳрибон инсонлар бағрида эркин қуш каби юрган бўлса ҳам, бошқоронғиликнинг кўнгил айниши Гулҳаёни анча чарчатиб қўйди. Ёзнинг охирлаётган кунлари гўё гўдагини бағрига босиб уйини тарк этаётган она каби ўзи билан талабаликнинг таътилини ҳам олиб кетаётгандек. Бу Гулҳаёнинг кўнглига ғулғула солади.
- Шаҳзод ака, дарсга қандай бораман-а? – эркаланиб деди у эрига.
- Дарсинг бошлангунча ўтиб кетар...
- Ўтиб кетадиганга ўхшамайди... Менга қаранг, шу... дарсга бормасам-чи?
- Ие... талаба, сиз ҳали илм йўлини тарк этмоқчимисиз? – деди Шаҳзод Гулҳаёнинг ёнига ўтираркан. - Илм олишнинг ҳам ҳаққини адо этиш керак... Мен индамаслигим мумкин, лекин бобом асло қўймайди.
Давоми бор
🔥 бу – кайфият! Босиб ўтинг!
🔥41👍19
#кундошлар
6-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, бобом бу гапимни эшитмасин. Бобомга бундай дейишга уяламан ҳам... – деди Гулҳаё.
- Шунисига ҳам шукр, - кулди Шаҳзод. – Бирор нима егинг келмаяптими?
- Йўқ, егулик кўрсам кўнглим айниб юрибман-у, сиз емайсанми, дейсиз...
- Айрим ўртоқларим аёллари “таксикоз” пайтида шашлик, колбаса, сомса таширди-да, уйига...
- Вой, бўлди, санаманг, - юзи бужмайиб кетди Гулҳаёнинг.
Шаҳзод унинг елкасидан кучди:
- Шунчалик беҳузур бўляпсанми, асалим...
- Ҳа-да...
- Кеча бобом мени ёнига ўтқизиб насиҳат қилди. “Келин бағрида олиб юрган ҳомила сенинг зурриёдинг, менинг авлодим! Унинг соғлом туғилиши учун ҳаммасиз қайғуришимиз керак. Егиси келган нарсани бизга айта олмаслиги мумкин, аммо сенга айтади. Агар нимадир егиси келса ҳеч кимга қарама, ҳеч кимдан сўрама, ҳеч нарсанингни аяма, бориб олиб кел!” деди. Боламиз соғлом туғилиши учун сен яхши ейишинг керак. Нимадир егинг келса, дарров айт. Тортинма!
- Раҳмат! – жуфтига меҳр билан боқди Гулҳаё.
Шу пайт унинг телефони жиринглайди. Телефон экранида “Гулюз сингилжоним” деган ёзув “рақсга тушарди”.
- Вой, Гулюз телефон қиляпти? Америкаликлар бизни йўқлаб қолибди, - Гулҳаё хурсанд бўлиб кетиб, дарҳол телефонини олди. Экранга бармоғини юрғизиши билан Гулюзнинг гўзал чеҳраси кўринди. Фақат кўзлари ёшли эди.
- Ассалому алайкум, - йиғламсираб деди Гулюз. – Опа-а-а...
Гулҳаё қўрқиб кетди.
- Гулюз йиғлаяпсанми? Нима бўлди? Тинчмисан?
Давоми бор
❤️ бу – кайфият! Босиб ўтинг!
6-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, бобом бу гапимни эшитмасин. Бобомга бундай дейишга уяламан ҳам... – деди Гулҳаё.
- Шунисига ҳам шукр, - кулди Шаҳзод. – Бирор нима егинг келмаяптими?
- Йўқ, егулик кўрсам кўнглим айниб юрибман-у, сиз емайсанми, дейсиз...
- Айрим ўртоқларим аёллари “таксикоз” пайтида шашлик, колбаса, сомса таширди-да, уйига...
- Вой, бўлди, санаманг, - юзи бужмайиб кетди Гулҳаёнинг.
Шаҳзод унинг елкасидан кучди:
- Шунчалик беҳузур бўляпсанми, асалим...
- Ҳа-да...
- Кеча бобом мени ёнига ўтқизиб насиҳат қилди. “Келин бағрида олиб юрган ҳомила сенинг зурриёдинг, менинг авлодим! Унинг соғлом туғилиши учун ҳаммасиз қайғуришимиз керак. Егиси келган нарсани бизга айта олмаслиги мумкин, аммо сенга айтади. Агар нимадир егиси келса ҳеч кимга қарама, ҳеч кимдан сўрама, ҳеч нарсанингни аяма, бориб олиб кел!” деди. Боламиз соғлом туғилиши учун сен яхши ейишинг керак. Нимадир егинг келса, дарров айт. Тортинма!
- Раҳмат! – жуфтига меҳр билан боқди Гулҳаё.
Шу пайт унинг телефони жиринглайди. Телефон экранида “Гулюз сингилжоним” деган ёзув “рақсга тушарди”.
- Вой, Гулюз телефон қиляпти? Америкаликлар бизни йўқлаб қолибди, - Гулҳаё хурсанд бўлиб кетиб, дарҳол телефонини олди. Экранга бармоғини юрғизиши билан Гулюзнинг гўзал чеҳраси кўринди. Фақат кўзлари ёшли эди.
- Ассалому алайкум, - йиғламсираб деди Гулюз. – Опа-а-а...
Гулҳаё қўрқиб кетди.
- Гулюз йиғлаяпсанми? Нима бўлди? Тинчмисан?
Давоми бор
❤️ бу – кайфият! Босиб ўтинг!
🔥27❤13👍9
#кундошлар
7-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Опа-а-а! – деди яна ҳиққиллаб Гулюз.
- Гапир, нега йиғлаяпсан? Куёв қани? Нима бўлди? – хавотирдан Гулҳаёнинг юраги қинидан чиқай деётганди.
🍃
Гулранг ҳамма хоналарни чангютгичда тозалаб чиқаркан, энг охири ўзининг ётоғига кирди. Хонада уч каравот тургани билан, ҳозир унинг биттаси банд. У опалари билан ётадиган каравотга қараб, кўнгли бўшаб кетди. Бир зумда икки опасини ҳам узатиб юборишди-я. Катта, ҳувиллаган хонада Гулрангни ўзи қолди. Гулранг Гулҳаёнинг тартиб билан қўйилган нарсаларига қараркан, унинг меҳрини, Гулюзнинг эса турли тақинчоқ ва кремларига боқиб, унинг инжиқлигини соғинганини ҳис қилди.
- “Нарсаларимга тегма!” деб бақирарди опачам. Мана шу ҳолича қолиб кетди, - жилмайди Гулранг. – Опам эса... опам бағрикенг эди. Нарсаларини сўрасам, “Олавер, сенга!” дерди. Менинг эса нуқул опачамнинг нарсаларига тегингим келарди.
Гулранг хўрсинганча ўрнидан турди. Аста-секин бу хонани ҳам йиғиштириб чиқди. Эшикдан чангютгични олиб чиқиб кетаркан, хонага қараб жилмайди ва Гулюзга ўхшаб гапирди:
- Мен бу уйда чўриман-ку! Ҳамма ишни қиламан! Уй йиғаман, кир юваман, овқат қиламан. Жонимга тегдинг, ҳамманг. Айтиб қўяй, хонани қайсинг тўзитсанг, бошларингда туриб йиғиштиртираман!
Қиз хўрсинганча ошхонага ўтади. Яна Гулюзга ўхшаб гапиради:
- Мендан бошқа ҳеч кимга овқат керак эмас! Қолганларнинг қўли синиқ! Фақат мен овқат қилишим керак! Қолганлар ейишди билади... – Гулранг ошхонадаги стулга келиб ўтирди ва хўрсинганча деди: - Опача, сизни соғиндим...
Давоми бор
❤️ бу – кечки бонус! Босиб ўтинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
7-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Опа-а-а! – деди яна ҳиққиллаб Гулюз.
- Гапир, нега йиғлаяпсан? Куёв қани? Нима бўлди? – хавотирдан Гулҳаёнинг юраги қинидан чиқай деётганди.
🍃
Гулранг ҳамма хоналарни чангютгичда тозалаб чиқаркан, энг охири ўзининг ётоғига кирди. Хонада уч каравот тургани билан, ҳозир унинг биттаси банд. У опалари билан ётадиган каравотга қараб, кўнгли бўшаб кетди. Бир зумда икки опасини ҳам узатиб юборишди-я. Катта, ҳувиллаган хонада Гулрангни ўзи қолди. Гулранг Гулҳаёнинг тартиб билан қўйилган нарсаларига қараркан, унинг меҳрини, Гулюзнинг эса турли тақинчоқ ва кремларига боқиб, унинг инжиқлигини соғинганини ҳис қилди.
- “Нарсаларимга тегма!” деб бақирарди опачам. Мана шу ҳолича қолиб кетди, - жилмайди Гулранг. – Опам эса... опам бағрикенг эди. Нарсаларини сўрасам, “Олавер, сенга!” дерди. Менинг эса нуқул опачамнинг нарсаларига тегингим келарди.
Гулранг хўрсинганча ўрнидан турди. Аста-секин бу хонани ҳам йиғиштириб чиқди. Эшикдан чангютгични олиб чиқиб кетаркан, хонага қараб жилмайди ва Гулюзга ўхшаб гапирди:
- Мен бу уйда чўриман-ку! Ҳамма ишни қиламан! Уй йиғаман, кир юваман, овқат қиламан. Жонимга тегдинг, ҳамманг. Айтиб қўяй, хонани қайсинг тўзитсанг, бошларингда туриб йиғиштиртираман!
Қиз хўрсинганча ошхонага ўтади. Яна Гулюзга ўхшаб гапиради:
- Мендан бошқа ҳеч кимга овқат керак эмас! Қолганларнинг қўли синиқ! Фақат мен овқат қилишим керак! Қолганлар ейишди билади... – Гулранг ошхонадаги стулга келиб ўтирди ва хўрсинганча деди: - Опача, сизни соғиндим...
Давоми бор
❤️ бу – кечки бонус! Босиб ўтинг!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤57👍20