БАХТ СИРИ
#MUALLIF_NAFISA_MALIKOVA
Ойдин кўзда ёш билан ишга кетаркан негадир эридан,ҳаётидан нафратланиб кетди..кўзи қўшниси Исмигулга тушди.Эри билан шодон жентрасига ўтириб кетяпти..шу хотинам ишламасаям эри учун қадрли.Қўлидан тутмоқчи бўлган қизини жеркиб берди..
-ўзинг юрасан!
Қизчаси қўрқа-писа онасига қараб совуққотган қўлчаларини курткасига тиқди.
-қайси гўрданам шунга тегдим? Бошқа йигит қуриб қолганмиди? Уйида шимилдириғи йўқ яна тозаламиш!
Йўлда қўшниси Баҳорани кўриб қолди
-ҳа қўшни ишгами?-деди Баҳора жилмайиб.Ойдин кўзларини олиб қочди
-ҳа айтманг! Кечикиб кетдим..
Кўз қири билан қўшнисининг қимматбаҳо шубасига қараб қўйди.Шу хотингаям мазза икки ўғли бор,эри зўр топади..қандай мазза!
Кўзига қизи ҳам ортиқчадек кўриниб кетди..музга сирпаниб кетган қизини юзига шапалоқ туширди
-кўзинг кўрми нима бало?
Қизи чириллаб йиғласада судраб боғчасига ташлади..чўнтагида визиллаб ётган телефонини ўчириб ташлади.
-қайси бет билан телефон қиляпти? Шошмай турсин охирги қарорим ажрашаман!
Иш бўйи сал кўнгли кўтарилиб мазаси бўлмай ўтирди..ноилож телефонни ёқиб ҳамширага телефон қилди.Таниш ҳамшира опа тезда етиб келди..
-вой кеч қолдим Ойдинхон узра..Баҳораникидан келаётгандим!
Ойдин ҳайрон бўлиб қаради
-нега?
-фақат ҳеч кимга айтманг..эри урган экан боши билан столга урилиб ҳушдан кетибди!
Ойдин ювошгина қўшнисини эслаб ёқа тишлади
-тавба..
-жуда яхши аёлда бечора фақат кулиб юради! Камига онаси йўқ ўгай она қўлида катта бўлган қиз..
Ойдин ҳайратла қаради
-билмас эканман..
-қон босимингизни тез ўлчай Исмигулникига боришим керак!
-нега?
-эе нимасини айтасиз..бечорагинани биринчи фарзандидан кейин ҳеч бўйида бўлмаяпти! Ҳамма айб эрида лекин ҳеч кимга айтмайди..
Ойдин " эрим қийналасан бошқа туғма деяпти" деб доим эрини мақтайдиган қўшнисини эслаб ҳангу манг бўлди..
-роса гап сотдима..фақат бу гаплар орамизда қолсина? Қон босимингиз сал тушибди..
Куйиб пишиб гапираётган ҳамширанинг гаплари энди Ойдинни қулоғига кирмасди..доим уни кўнглига қарайдиган эри,бир ўғли ва бир қизи..иши бор..ота-онаси тирик..уст боши бут,қора қозонида доим овқат қайнайди..кўзларидан топ-тоза томчи ёш думалаб чиқди..гўё кўнгилдаги ғуборларни ювиб ташқарига олиб чиқаётгандек..сал ўтиб телефонига хабар келди..
"Мени кечир жоним..чарчаганингни унутибман қозонга шўрва осиб кетдим келиб ичиб ол"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
#MUALLIF_NAFISA_MALIKOVA
Ойдин кўзда ёш билан ишга кетаркан негадир эридан,ҳаётидан нафратланиб кетди..кўзи қўшниси Исмигулга тушди.Эри билан шодон жентрасига ўтириб кетяпти..шу хотинам ишламасаям эри учун қадрли.Қўлидан тутмоқчи бўлган қизини жеркиб берди..
-ўзинг юрасан!
Қизчаси қўрқа-писа онасига қараб совуққотган қўлчаларини курткасига тиқди.
-қайси гўрданам шунга тегдим? Бошқа йигит қуриб қолганмиди? Уйида шимилдириғи йўқ яна тозаламиш!
Йўлда қўшниси Баҳорани кўриб қолди
-ҳа қўшни ишгами?-деди Баҳора жилмайиб.Ойдин кўзларини олиб қочди
-ҳа айтманг! Кечикиб кетдим..
Кўз қири билан қўшнисининг қимматбаҳо шубасига қараб қўйди.Шу хотингаям мазза икки ўғли бор,эри зўр топади..қандай мазза!
Кўзига қизи ҳам ортиқчадек кўриниб кетди..музга сирпаниб кетган қизини юзига шапалоқ туширди
-кўзинг кўрми нима бало?
Қизи чириллаб йиғласада судраб боғчасига ташлади..чўнтагида визиллаб ётган телефонини ўчириб ташлади.
-қайси бет билан телефон қиляпти? Шошмай турсин охирги қарорим ажрашаман!
Иш бўйи сал кўнгли кўтарилиб мазаси бўлмай ўтирди..ноилож телефонни ёқиб ҳамширага телефон қилди.Таниш ҳамшира опа тезда етиб келди..
-вой кеч қолдим Ойдинхон узра..Баҳораникидан келаётгандим!
Ойдин ҳайрон бўлиб қаради
-нега?
-фақат ҳеч кимга айтманг..эри урган экан боши билан столга урилиб ҳушдан кетибди!
Ойдин ювошгина қўшнисини эслаб ёқа тишлади
-тавба..
-жуда яхши аёлда бечора фақат кулиб юради! Камига онаси йўқ ўгай она қўлида катта бўлган қиз..
Ойдин ҳайратла қаради
-билмас эканман..
-қон босимингизни тез ўлчай Исмигулникига боришим керак!
-нега?
-эе нимасини айтасиз..бечорагинани биринчи фарзандидан кейин ҳеч бўйида бўлмаяпти! Ҳамма айб эрида лекин ҳеч кимга айтмайди..
Ойдин " эрим қийналасан бошқа туғма деяпти" деб доим эрини мақтайдиган қўшнисини эслаб ҳангу манг бўлди..
-роса гап сотдима..фақат бу гаплар орамизда қолсина? Қон босимингиз сал тушибди..
Куйиб пишиб гапираётган ҳамширанинг гаплари энди Ойдинни қулоғига кирмасди..доим уни кўнглига қарайдиган эри,бир ўғли ва бир қизи..иши бор..ота-онаси тирик..уст боши бут,қора қозонида доим овқат қайнайди..кўзларидан топ-тоза томчи ёш думалаб чиқди..гўё кўнгилдаги ғуборларни ювиб ташқарига олиб чиқаётгандек..сал ўтиб телефонига хабар келди..
"Мени кечир жоним..чарчаганингни унутибман қозонга шўрва осиб кетдим келиб ичиб ол"...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍31😢8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🍃🌹 Ассалому алайкум
🍃🌹ва раҳматуллоҳи
🍃🌹ва барокатуҳ.
🧚♀ 🧚
✨🍃🌸 Сешанба тонги муборак
🌺Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин.
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🕊
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🍃🌹ва раҳматуллоҳи
🍃🌹ва барокатуҳ.
🧚♀ 🧚
✨🍃🌸 Сешанба тонги муборак
🌺Қадрли қадрдоним, сизга ва оилангизга дунёдаги энг яхши тилакларни тилайман, умрингиз ва ризқингиз зиёда бўлсин.
БУГУНГИ КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ИШЛАРГА БОЙ БЎЛСИН!!! 🕊
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
Хиёнат ва қарғиш...
Муҳаббат опанинг асабий юзидан норозилиги яққол кўриниб турарди. Аёл ўзини қўярга жой топа олмас, бақириб, дод-вой кўтаргиси келарди-ю, бироқ ҳозир бунга ҳоли йўқ.
— Эй, Худойим, тағин бу машмаша, уялмайдими бу йигит, заррача уяти йўқми?! — Муҳаббат опа эрига қараб йиғлашга тушди. — Куёв деганиям шунчалар юзсиз, бебурд бўладими, дадаси?!
— Эй, нимасини айтасан! — Аҳрор ака хонанинг у бурчагидан бу бурчагига ўтиб юраркан, асабдан ёрилай дерди. — Қизим бечора бу ярамасга тегиб, адо бўлди.
— Яқиндагина анави официант қиздан бир амаллаб ажратиб олгандик, энди сартарош қиз пайдо бўлибди! Топганлари қизимдан афзалроқ бўлса ҳам тушунардим. Ҳаммаси илонлар…
Кумуш ҳеч нарса бўлмагандай ошхонага кирди. Йиғлаб-йиғлаб овқат пиширишга тушди. Унинг қўллари уй юмушлари билан банд-у, дили изтиробда.
«Пешонам қурсин! Севги деганларига ишониб, танлаган одамимни қаранг-а! Ишқ бошқа, ҳаёт бошқа экан. Севаман, куяман деб юрган инсоним хиёнатдан ҳеч тўхтамаса, кўнглимга озор бераверса, заррача раҳм қилмаса… Кошки эди ўша юрган «ёр»ларига чин туйғулари бўлса, бахт тилардим ва кетардим. Бир амаллаб уч боламни ҳам боқардим, лекин… Нимага унинг кўнгилхушлиги учун, арзимаган ҳислар учун, оиламни барбод этишим керак? Хўш, унда нима қилиш керак, қандай йўл тутай?»
— Ойи-и-и?
— Ойижон, биз келдик!
Болалар! Уларни кўз қиярмиди? Мана шундай қийқириқ билан ҳар сафар уйга тўлиб-тошиб киришлари, гоҳ «Ойи», деб, гоҳ «Дада», деб остонада сакрашлари…
Кумуш кўзларидаги ёшни тезда артиб, болаларига пешвоз чиқди.
— Келдингларми?..
— Ойи, қаранг, дадам бизга нима олиб берди, ўзи юрадиган машина!
Кумуш ўғилларининг хурсанд юзига қараб, ичидан нимадир узилганини сезди. Ўғилларининг кийимлари солинган сумкани елкасига осганча кириб келган Жасур рафиқасининг қаршисига ўтирди.
Жасур яхши ота. Унинг ёмон эр, сурбет куёвлиги ҳам рост, бироқ у жуда яхши ота. Ўғилларини еру кўкка ишонмайди. Нима янги чиқса, ўғилларида ўша нарсани кўрасиз. Болалар телевизорда кўриб, ейишни исташган нарсалари ярим соатга қолмай олдиларида муҳайё. Жасур қишнинг совуқ кунларидами, ёзнинг чилласидами, ярим тунми, барибир, болалари учун улар хоҳлаган нарсани олиб келади. Кумуш эрининг бу тарафларига овуниб ҳам шунча йилдан бери ажрашгани йўқ. Аёл ўзи билан андармон бўлиб, ўйинчоқларини солиштираётган болаларидан кўзларини узиб, эрига қаради. Доимгидай. Эрининг юз-кўзида ҳеч қандай айбдорлик ҳисси кўринмас, унинг нигоҳи тик.
— Кўнглинг жойига тушдими? — деди у охири сукунатдан зерикиб. — Ота-онангга оилавий сирларимизни дастурхон қилиб маза қиляпсанми?
— Оилавий сир? — Кумуш аччиқ кулди. — Бизнинг бу «сир» сир бўлмай қўйганига йиллар бўлди, шекилли!
— Албатта-да! — Жасур графиндаги сувдан пиёлага қуйиб, хотиржам ича бошлади. — Чунки сен яхши хотин эмассан, уйдаги гапни кўчага ташийсан.
Кумуш эрининг ҳар бир ҳаракатини диққат билан кузатарди. Унинг қарашлари, гапириши, пиёлага сув қуяётганда қўлларининг титрамаслиги, сув ичиши… Ва ғайриихтиёрий тарзда бутун вужудини нафрат қоплаб олаётганди. Бу аламзада аёлнинг шундай нафрати эдики, аёллар бу пайтда ҳамма нарсага қўл уришлари мумкин. Гарчи сокин ва нозик кўринаётган бу жусса қотиб турган бўлса-да, унинг ичида вулқон отилиб, бўрон бошланган.
— Нега менга бундай қараяпсан, нима, мен ноҳақманми? Ота-онанг эрталаб бутун маҳаллага шарманда қилай дейишди-ку! Айниқса, даданг мени ёш болани койигандай уришавериши жонимга тегди. Юрсам, сенларни унутяпманми?
Кумуш кейинги диалогларни ёдлаб олган.
— Болалар, кетдик, кийимларни алмаштирамиз, — аёл ўғилларини қўлидан тутди. — Бугун боғчадан нималарни ўргандингиз?
— Азизхон қаерда? — бақирди Жасур суҳбатни охирига етказишни истамаган хотинига жаҳл қилиб. — Ўзинг билан овора бўлиб, болани оч қолдирмадингми, ишқилиб?
— Мен… — Кумуш ортига шиддат билан ўгирилди. Унинг асаблари эрининг бу гапига дош беролмаганди. — Мана шу болалар учун сиз билан яшаб юрибман. Шуни унутманг!.......
Муҳаббат опанинг асабий юзидан норозилиги яққол кўриниб турарди. Аёл ўзини қўярга жой топа олмас, бақириб, дод-вой кўтаргиси келарди-ю, бироқ ҳозир бунга ҳоли йўқ.
— Эй, Худойим, тағин бу машмаша, уялмайдими бу йигит, заррача уяти йўқми?! — Муҳаббат опа эрига қараб йиғлашга тушди. — Куёв деганиям шунчалар юзсиз, бебурд бўладими, дадаси?!
— Эй, нимасини айтасан! — Аҳрор ака хонанинг у бурчагидан бу бурчагига ўтиб юраркан, асабдан ёрилай дерди. — Қизим бечора бу ярамасга тегиб, адо бўлди.
— Яқиндагина анави официант қиздан бир амаллаб ажратиб олгандик, энди сартарош қиз пайдо бўлибди! Топганлари қизимдан афзалроқ бўлса ҳам тушунардим. Ҳаммаси илонлар…
Кумуш ҳеч нарса бўлмагандай ошхонага кирди. Йиғлаб-йиғлаб овқат пиширишга тушди. Унинг қўллари уй юмушлари билан банд-у, дили изтиробда.
«Пешонам қурсин! Севги деганларига ишониб, танлаган одамимни қаранг-а! Ишқ бошқа, ҳаёт бошқа экан. Севаман, куяман деб юрган инсоним хиёнатдан ҳеч тўхтамаса, кўнглимга озор бераверса, заррача раҳм қилмаса… Кошки эди ўша юрган «ёр»ларига чин туйғулари бўлса, бахт тилардим ва кетардим. Бир амаллаб уч боламни ҳам боқардим, лекин… Нимага унинг кўнгилхушлиги учун, арзимаган ҳислар учун, оиламни барбод этишим керак? Хўш, унда нима қилиш керак, қандай йўл тутай?»
— Ойи-и-и?
— Ойижон, биз келдик!
Болалар! Уларни кўз қиярмиди? Мана шундай қийқириқ билан ҳар сафар уйга тўлиб-тошиб киришлари, гоҳ «Ойи», деб, гоҳ «Дада», деб остонада сакрашлари…
Кумуш кўзларидаги ёшни тезда артиб, болаларига пешвоз чиқди.
— Келдингларми?..
— Ойи, қаранг, дадам бизга нима олиб берди, ўзи юрадиган машина!
Кумуш ўғилларининг хурсанд юзига қараб, ичидан нимадир узилганини сезди. Ўғилларининг кийимлари солинган сумкани елкасига осганча кириб келган Жасур рафиқасининг қаршисига ўтирди.
Жасур яхши ота. Унинг ёмон эр, сурбет куёвлиги ҳам рост, бироқ у жуда яхши ота. Ўғилларини еру кўкка ишонмайди. Нима янги чиқса, ўғилларида ўша нарсани кўрасиз. Болалар телевизорда кўриб, ейишни исташган нарсалари ярим соатга қолмай олдиларида муҳайё. Жасур қишнинг совуқ кунларидами, ёзнинг чилласидами, ярим тунми, барибир, болалари учун улар хоҳлаган нарсани олиб келади. Кумуш эрининг бу тарафларига овуниб ҳам шунча йилдан бери ажрашгани йўқ. Аёл ўзи билан андармон бўлиб, ўйинчоқларини солиштираётган болаларидан кўзларини узиб, эрига қаради. Доимгидай. Эрининг юз-кўзида ҳеч қандай айбдорлик ҳисси кўринмас, унинг нигоҳи тик.
— Кўнглинг жойига тушдими? — деди у охири сукунатдан зерикиб. — Ота-онангга оилавий сирларимизни дастурхон қилиб маза қиляпсанми?
— Оилавий сир? — Кумуш аччиқ кулди. — Бизнинг бу «сир» сир бўлмай қўйганига йиллар бўлди, шекилли!
— Албатта-да! — Жасур графиндаги сувдан пиёлага қуйиб, хотиржам ича бошлади. — Чунки сен яхши хотин эмассан, уйдаги гапни кўчага ташийсан.
Кумуш эрининг ҳар бир ҳаракатини диққат билан кузатарди. Унинг қарашлари, гапириши, пиёлага сув қуяётганда қўлларининг титрамаслиги, сув ичиши… Ва ғайриихтиёрий тарзда бутун вужудини нафрат қоплаб олаётганди. Бу аламзада аёлнинг шундай нафрати эдики, аёллар бу пайтда ҳамма нарсага қўл уришлари мумкин. Гарчи сокин ва нозик кўринаётган бу жусса қотиб турган бўлса-да, унинг ичида вулқон отилиб, бўрон бошланган.
— Нега менга бундай қараяпсан, нима, мен ноҳақманми? Ота-онанг эрталаб бутун маҳаллага шарманда қилай дейишди-ку! Айниқса, даданг мени ёш болани койигандай уришавериши жонимга тегди. Юрсам, сенларни унутяпманми?
Кумуш кейинги диалогларни ёдлаб олган.
— Болалар, кетдик, кийимларни алмаштирамиз, — аёл ўғилларини қўлидан тутди. — Бугун боғчадан нималарни ўргандингиз?
— Азизхон қаерда? — бақирди Жасур суҳбатни охирига етказишни истамаган хотинига жаҳл қилиб. — Ўзинг билан овора бўлиб, болани оч қолдирмадингми, ишқилиб?
— Мен… — Кумуш ортига шиддат билан ўгирилди. Унинг асаблари эрининг бу гапига дош беролмаганди. — Мана шу болалар учун сиз билан яшаб юрибман. Шуни унутманг!.......
👍36
Жасур ва Кумуш оила қурганидан буён саккиз йил ўтибди. Кумуш эрининг хиёнатини тўйларидан бир йил ўтгач билиб қолганди. Ўшанда у жамики ҳали хиёнат кўрмаган ва «Хиёнатни асло кечирмайман», дея ҳисоблаб юрадиган аёллар сингари талвасага тушган, дунё кўзларига қоронғи кўриниб кетганди. Ана ажрашаман, мана ажрашаман, деб юрган пайтлари эса ҳомиладор эканини билди. Жуда кўп оилаларни асрагандай биринчи фарзанднинг дунёга келиши уларнинг ҳам гина-кудуратларига барҳам берди. Жасурнинг навбатдаги хиёнати эса уларнинг иккинчи ўғиллари туғилгандан сўнг юзага чиқди. Кумуш ҳар сафар эрига қўнғироқ қилаётган, SMS ёзаётган қизларга дуч келганида, кимлардандир эри яна янги қиз билан овқатланиб, сайр қилиб юрганини эшитганида, ўз кўзи билан гувоҳ бўлганида қайта-қайта синарди. Ҳар гал ёниши, азобланиши, ғам-ғуссага ботиши рост, лекин энди у биринчи марта эрини тутиб олгандаги ҳолатга тушмайди. У худди инсон касалликларга ўрганиб, кўникиб қолгандай, хиёнатга ҳайратланмай қарайдиган бўлган.
Эртаси куни Кумуш доимий ишига уннайди. Оиласи учун нонушта тайёрлади, ўғилларини овқатлантирди, эрининг кийимларини дазмоллади. Гарчи изтироблари ичини тирнаётган бўлса-да, гарчи бутун вужуди билан дил оғриғини ҳис этаётган бўлса-да, у вазифаларини унутмасди. Кечаси билан болаларининг ёнида йиғлаб чиққан аёл хонасига кирганида эри пишиллаган кўйи ухлаб ётарди. У ёқиқ қолган телевизорни ўчирди-да, боғчага кетиш учун шайланди.
— Нега уйғотмадинг? Болалар боғчага кеч қоляпти-ку! — ҳовлиққанча эгнига кийимларини илиб чиққан Жасур шошилиб пойабзалини кийишга тушди. — Минг маротаба айтганман, уларнинг режими бузилмасин деб! Йўқ, сен доим пала-партишсан!
Кумуш мана шундай кезлари эрига чуқур муҳаббатни ҳис этар ва бу энди танишган ошиқ-маъшуқларнинг севгисидан анча буюкроқ муҳаббат эди. Жасурнинг жонкуярлиги, болаларининг келажаги ва соғлиги учун қайғуриши, унинг жуда яхши ота эканидан далолат. Ҳа, у оталик борасида жуда масъулиятли. Лекин унинг қилмишларини эсларкан, Кумушнинг юзи яна тундлашар, ғуссалар қалқиб чиқарди.
— Шу болалар учун чидаётганимни биласизми?! — аёл бу сафар кўз ёшларини яширолмас, титраб кетаётганди. — Адо қилдингиз-ку мени! Қизлар билан кўнгилхушлик қиласиз, алам қилиб жанжал кўтарсам, «Ўзингдан безитяпсан» дейсиз, ажрашаман десам, кўнмайсиз!
Кумуш остонада деворга суяниб ўтириб қолди. У абгор аҳволидан болаларининг ёнида уялар, хўрлиги келарди. Кўзларини беркитаркан, ўксиниб йиғларди.
— Худога солдим сизни, эшитяпсизми, йиллар давомида дилимни шунчалар оғритдингизки! Худога солдим!
Жасур бурчакда йиғламоқдан бери бўлиб турган болаларининг қўлидан тутди-да, уларни етаклаб кўчага чиқиб кетди.
— Нима бўлди ўзи, тушунтириброқ гапиринглар, Азизхонга нима қилди?! — ҳансираганча касалхона йўлагига кирган Муҳаббат опа қизидан ҳам, куёвидан ҳам жавоб ололмасди.
— Ўғлингиз жисмонан соғлом, ҳеч қаери лат емаган, лекин ҳушсиз! — гапга аралашди шифокор. — Жуда ҳайронман.
— Соппа-соғ эди-ку. Эрталаб ўпдим, бағримга босдим, боғчада қоларкан, «Хайр, дада» деди-ку!
Жасур ёш боладай йиғлашга тушган, ҳиқиллаганидан гапларини базўр тушуниш мумкин эди.
— Тушунмаяпман, ойи! — Кумуш Муҳаббат опанинг бағрига отилди. — Менинг бошимда энди бу бормиди, онажон! Кичкинам бирдан кўзларини очмай, жим бўлиб қолди. Кун бўйи ухлаяптими десам, ҳушини йўқотган экан!
— Тавба, Тавба! — ҳайратдан юрагини ушлади Аҳрор ака.
Орадан икки ой ўтса ҳамки, бола ҳушига келмас, ҳеч ким вазиятни баҳолай олмасди.
— Тиббиётда тушунарсиз ҳолатлар кўп, — деди Жасур ва Кумушни хонасига чақиртирган бош шифокор. — Менинг маслаҳатим, бошқа йўлига ҳам ҳаракат қилиб кўриш керак, назаримда. Балки...
— Қандай йўл?! — ҳаяжондан ўзини йўқотай деган Жасур яна йиғлаб юборди. — Ҳаммасини қиламан, қанча пул керак бўлса, топаман, илтимос, айтинг!
— Илми кучлироқ домла олиб келасизларми, балки, болага кўз теккандир ёки шунга ўхшаш нимадир… — доктор маъюс тортди. — Ахир Яратганнинг оятларида мўъжиза бор!........
Эртаси куни Кумуш доимий ишига уннайди. Оиласи учун нонушта тайёрлади, ўғилларини овқатлантирди, эрининг кийимларини дазмоллади. Гарчи изтироблари ичини тирнаётган бўлса-да, гарчи бутун вужуди билан дил оғриғини ҳис этаётган бўлса-да, у вазифаларини унутмасди. Кечаси билан болаларининг ёнида йиғлаб чиққан аёл хонасига кирганида эри пишиллаган кўйи ухлаб ётарди. У ёқиқ қолган телевизорни ўчирди-да, боғчага кетиш учун шайланди.
— Нега уйғотмадинг? Болалар боғчага кеч қоляпти-ку! — ҳовлиққанча эгнига кийимларини илиб чиққан Жасур шошилиб пойабзалини кийишга тушди. — Минг маротаба айтганман, уларнинг режими бузилмасин деб! Йўқ, сен доим пала-партишсан!
Кумуш мана шундай кезлари эрига чуқур муҳаббатни ҳис этар ва бу энди танишган ошиқ-маъшуқларнинг севгисидан анча буюкроқ муҳаббат эди. Жасурнинг жонкуярлиги, болаларининг келажаги ва соғлиги учун қайғуриши, унинг жуда яхши ота эканидан далолат. Ҳа, у оталик борасида жуда масъулиятли. Лекин унинг қилмишларини эсларкан, Кумушнинг юзи яна тундлашар, ғуссалар қалқиб чиқарди.
— Шу болалар учун чидаётганимни биласизми?! — аёл бу сафар кўз ёшларини яширолмас, титраб кетаётганди. — Адо қилдингиз-ку мени! Қизлар билан кўнгилхушлик қиласиз, алам қилиб жанжал кўтарсам, «Ўзингдан безитяпсан» дейсиз, ажрашаман десам, кўнмайсиз!
Кумуш остонада деворга суяниб ўтириб қолди. У абгор аҳволидан болаларининг ёнида уялар, хўрлиги келарди. Кўзларини беркитаркан, ўксиниб йиғларди.
— Худога солдим сизни, эшитяпсизми, йиллар давомида дилимни шунчалар оғритдингизки! Худога солдим!
Жасур бурчакда йиғламоқдан бери бўлиб турган болаларининг қўлидан тутди-да, уларни етаклаб кўчага чиқиб кетди.
— Нима бўлди ўзи, тушунтириброқ гапиринглар, Азизхонга нима қилди?! — ҳансираганча касалхона йўлагига кирган Муҳаббат опа қизидан ҳам, куёвидан ҳам жавоб ололмасди.
— Ўғлингиз жисмонан соғлом, ҳеч қаери лат емаган, лекин ҳушсиз! — гапга аралашди шифокор. — Жуда ҳайронман.
— Соппа-соғ эди-ку. Эрталаб ўпдим, бағримга босдим, боғчада қоларкан, «Хайр, дада» деди-ку!
Жасур ёш боладай йиғлашга тушган, ҳиқиллаганидан гапларини базўр тушуниш мумкин эди.
— Тушунмаяпман, ойи! — Кумуш Муҳаббат опанинг бағрига отилди. — Менинг бошимда энди бу бормиди, онажон! Кичкинам бирдан кўзларини очмай, жим бўлиб қолди. Кун бўйи ухлаяптими десам, ҳушини йўқотган экан!
— Тавба, Тавба! — ҳайратдан юрагини ушлади Аҳрор ака.
Орадан икки ой ўтса ҳамки, бола ҳушига келмас, ҳеч ким вазиятни баҳолай олмасди.
— Тиббиётда тушунарсиз ҳолатлар кўп, — деди Жасур ва Кумушни хонасига чақиртирган бош шифокор. — Менинг маслаҳатим, бошқа йўлига ҳам ҳаракат қилиб кўриш керак, назаримда. Балки...
— Қандай йўл?! — ҳаяжондан ўзини йўқотай деган Жасур яна йиғлаб юборди. — Ҳаммасини қиламан, қанча пул керак бўлса, топаман, илтимос, айтинг!
— Илми кучлироқ домла олиб келасизларми, балки, болага кўз теккандир ёки шунга ўхшаш нимадир… — доктор маъюс тортди. — Ахир Яратганнинг оятларида мўъжиза бор!........
👍15
Жасур шу заҳоти хонадан отилиб чиқиб кетди. Икки ой давомида у шунчалар озиб-тўзиб кетганидан, касалманд кўринар, ҳақиқатан ҳам, унинг мадори йўқ эди. На ейишга ва на ичишга ҳафсаласи қолмаган эркак болаларисиз ўтган кунлар давомида ҳаётининг маъносини йўқотди гўё.
Унинг манзили аниқ. Марҳум бувасининг қадрдон дўсти ҳузурига келди. Неча йиллардан бери масжидда имомлик қилаётган қариянинг номи чиққан, илмли, камгап ва салоҳиятли одам экани учун ҳам ҳамманинг ҳурматида. Жасур қарияни касалхонага олиб келаркан, йўл бўйи ўтган ҳаётини, боланинг аҳволини тушунтириб келди. Мўйсафид чол лом-мим демас, узоқларга тикилган қирғийсифат нигоҳида эса бир олам маъно.
— Қани, мен билан юр-чи, — деди қария турли дуоларни ўқигач, Жасурни четга тортиб.
— Нақ тўрт соатдан бери ўқияпсиз, ахир сиз Худога яқин одамсиз-ку, таъсир қилса керак, а?! Болам, ҳаётим мазмуни ҳушига келармикин, а?! — Жасурнинг киртайиб қолган кўзларидан яна ёш оқди.
— Қарғиш! — деди чол Жасурга қаттиқ тикилиб. — Уларнинг яқини, яъники ўзингникилардан кимдир сени қарғамаганми? Дилини оғритмаганмисан? Айтайлик, хотинингни?..
— Хотиним?! Э-э, эсимда бор эканми, бобо, жуда кўп уришардик, мингта гап айтган-ку!
— Аёлингнинг дилини оғритгансан, болам! — қария Жасурнинг нимжон бўлиб қолган елкаларидан тутди. — Дил оғриғининг гуноҳини биласанми?! Мазлум ва Худонинг ўртаси қанчалар яқин эканини биласанми? Бу сенга ҳазилакам гап эмас!
Жасур онасининг тиззасига бош қўйиб йиғлаётган хотинига қаради. Кумуш ҳам шу кунлар ичида чўпга айланган, ҳар куни йиғлайди. Юрагини чангаллаганча ўзи ҳам неча марта ётиб қолди. Жасур ўтган кунларини хотирлади.
— Худо мени жазоладими, бобо?! Ҳаром-ҳариш юришим болаларимга урдими, айтинг, бобо?! — Жасур ерга ўтирганча юм-юм йиғлар, ичидан нималардир узиларди.
— Ҳаром юришинг болаларингга урган, топдинг!
Қария Кумуш ва Жасурни бир хонага олиб кирди. Бола доғида куяётган, кўнглига қил ҳам сиғмаётган жуфтликка қараркан, бошини афсус билан қимирлатди.
— Қизим, сенинг дилинг оғриган, тушунаман. Сабр қилибсан, Худодан эринг учун инсоф сўрабсан. Бундан бу ёғига ҳам дуо қил, боланг тузалади насиб қилса.
Кумуш елкасини қисиб, яна йиғлашга тушди.
— Унинг ҳаром юриши касрига болаларим қолди! Мен унга «Оиламизни бузманг, гулдай болаларимизга бу юришингизнинг касри урмасин!» дея қанча ялиндим, буважон, Худонинг зорини қилдим. Қайтмади, буважон.
Жасур бошини чангаллаб ўтираркан, уятдан кўра надомат ҳиссидан қутулолмасди. Тинимсиз «Мени кечир, Художон, боламни қайтариб бер!» дея зорланарди.
— Қизим, сен эрингни қарғагансан. Қарғишнинг иккинчи учи бўлади! Ўша иккинчи учи қарғовчининг ўзига қайтиб келади. Мана, оқибат!
Кумуш титраб кетди!
«Ҳа, ҳа, мен уни ҳар куни қарғагандим. Адо бўл, хароб бўл, деб қарғагандим. Мен айбдорман! Боламиз бизнинг касримизга қолмасин, Худойим!»
Қария эр-хотинни ёлғиз қолдириб, яна боланинг ҳузурига кирди ва шу бўйи уч кун тинимсиз «Ёсин» сурасини ўқиди.
У Яратганнинг марҳаматидан умидвор ҳолда хонадан ташқарига чиққанида Жасурнинг Кумушга мажбуран овқат едираётганини кўрди. Шу пайт палатада қолган ҳамширанинг ҳайқириғи эшитилди:
— Доктор, бола кўзини очди, эй, Худойим, у кўзини очди!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Унинг манзили аниқ. Марҳум бувасининг қадрдон дўсти ҳузурига келди. Неча йиллардан бери масжидда имомлик қилаётган қариянинг номи чиққан, илмли, камгап ва салоҳиятли одам экани учун ҳам ҳамманинг ҳурматида. Жасур қарияни касалхонага олиб келаркан, йўл бўйи ўтган ҳаётини, боланинг аҳволини тушунтириб келди. Мўйсафид чол лом-мим демас, узоқларга тикилган қирғийсифат нигоҳида эса бир олам маъно.
— Қани, мен билан юр-чи, — деди қария турли дуоларни ўқигач, Жасурни четга тортиб.
— Нақ тўрт соатдан бери ўқияпсиз, ахир сиз Худога яқин одамсиз-ку, таъсир қилса керак, а?! Болам, ҳаётим мазмуни ҳушига келармикин, а?! — Жасурнинг киртайиб қолган кўзларидан яна ёш оқди.
— Қарғиш! — деди чол Жасурга қаттиқ тикилиб. — Уларнинг яқини, яъники ўзингникилардан кимдир сени қарғамаганми? Дилини оғритмаганмисан? Айтайлик, хотинингни?..
— Хотиним?! Э-э, эсимда бор эканми, бобо, жуда кўп уришардик, мингта гап айтган-ку!
— Аёлингнинг дилини оғритгансан, болам! — қария Жасурнинг нимжон бўлиб қолган елкаларидан тутди. — Дил оғриғининг гуноҳини биласанми?! Мазлум ва Худонинг ўртаси қанчалар яқин эканини биласанми? Бу сенга ҳазилакам гап эмас!
Жасур онасининг тиззасига бош қўйиб йиғлаётган хотинига қаради. Кумуш ҳам шу кунлар ичида чўпга айланган, ҳар куни йиғлайди. Юрагини чангаллаганча ўзи ҳам неча марта ётиб қолди. Жасур ўтган кунларини хотирлади.
— Худо мени жазоладими, бобо?! Ҳаром-ҳариш юришим болаларимга урдими, айтинг, бобо?! — Жасур ерга ўтирганча юм-юм йиғлар, ичидан нималардир узиларди.
— Ҳаром юришинг болаларингга урган, топдинг!
Қария Кумуш ва Жасурни бир хонага олиб кирди. Бола доғида куяётган, кўнглига қил ҳам сиғмаётган жуфтликка қараркан, бошини афсус билан қимирлатди.
— Қизим, сенинг дилинг оғриган, тушунаман. Сабр қилибсан, Худодан эринг учун инсоф сўрабсан. Бундан бу ёғига ҳам дуо қил, боланг тузалади насиб қилса.
Кумуш елкасини қисиб, яна йиғлашга тушди.
— Унинг ҳаром юриши касрига болаларим қолди! Мен унга «Оиламизни бузманг, гулдай болаларимизга бу юришингизнинг касри урмасин!» дея қанча ялиндим, буважон, Худонинг зорини қилдим. Қайтмади, буважон.
Жасур бошини чангаллаб ўтираркан, уятдан кўра надомат ҳиссидан қутулолмасди. Тинимсиз «Мени кечир, Художон, боламни қайтариб бер!» дея зорланарди.
— Қизим, сен эрингни қарғагансан. Қарғишнинг иккинчи учи бўлади! Ўша иккинчи учи қарғовчининг ўзига қайтиб келади. Мана, оқибат!
Кумуш титраб кетди!
«Ҳа, ҳа, мен уни ҳар куни қарғагандим. Адо бўл, хароб бўл, деб қарғагандим. Мен айбдорман! Боламиз бизнинг касримизга қолмасин, Худойим!»
Қария эр-хотинни ёлғиз қолдириб, яна боланинг ҳузурига кирди ва шу бўйи уч кун тинимсиз «Ёсин» сурасини ўқиди.
У Яратганнинг марҳаматидан умидвор ҳолда хонадан ташқарига чиққанида Жасурнинг Кумушга мажбуран овқат едираётганини кўрди. Шу пайт палатада қолган ҳамширанинг ҳайқириғи эшитилди:
— Доктор, бола кўзини очди, эй, Худойим, у кўзини очди!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍24❤4😢3
Surah Ar-Rahman سورة الرحمن ✦ World's Most Beautiful Recitation…
NOOR - Holy Quran
Ar-Rohman
Voqea
Yasin
Mulk suralari
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Voqea
Yasin
Mulk suralari
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Narxlar oshib borar, odamlar esa,
arzonlab borarlar kun o’tgan sari.
Buyumlarning narxi osmonda bo’lsa,
Qadrlar buyumga o’tishi tayin…
Insonni mulohazaga undovchi she’r
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
arzonlab borarlar kun o’tgan sari.
Buyumlarning narxi osmonda bo’lsa,
Qadrlar buyumga o’tishi tayin…
Insonni mulohazaga undovchi she’r
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤2👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
O’lim haqida o’ylaysizmi? Izohlarda fikringizni qoldiring!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😢4👍3
🧕 Muslimalar kundaligi
#кундошлар 108-қисм БОНУУУС! Муаллиф: Наргиза Усанбоева - Чақирдим, Қорбобо, ўзим чақирдим, - эгаси қаршисида турган лайчадек ялтоқланди Севара. Шу пайт Аббоснинг телефони жиринглади. Аббос “Гулранг” деган ёзувни кўриб, жавоб бериш учун яшил бергини…
#кундошлар
109-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Йўғ-е-е, ойи. У қизни ҳали тумушга бермаса керак, - деди Малик.
- Яхши қизларни бир зумда илиб кетишади. Қуруқ қолмайлик, дейман-да, - деди Ойниса хола Маликнинг юрагига ғулғула солиб.
🍃
Хаёлида бугун Зоирнинг иши умуман юришмади. Эрталаб қандай ниятда чиқиб кетганди. Кундузи ҳам иштаҳа билан Ёнаркўзнинг ёнига борди. Аксига олиб, эри келиб ўтирибди. Худо бир асради, телефони жиринглаб, чалғиди. Бўлмаса, мен тирик қолмасдим. Лекин эрининг Ёнаркўзга “ Кеч уйга ўтаман”, дегани ёмон бўлди. Зоир боролмайдиган энди. Севара-ку, эрига бир баҳона қилиб келмайдиган қилиши мумкин эди. Аммо, унинг хоҳиши бўлмади, бунга. Ҳаммасига мана шу Ҳилола сабабчи. Ҳилола телефон қилиб Ёнаркўзнинг кайфиятини бузган. Шундан хафа, тушкун. Зоирга ҳам қолинг, демади...
Зоир шундай хаёллар билан ичида Ҳилолани айблаб уйига келди. Дард устига чипқон, деганларидек Ҳилола хўмрайиб қарши олди: на саломи бор, на эътибори...
- Ҳа, - деди аламини ичига зўрға ютиб келган Зоир. – Нега менга қовоқ-тумшуқ қиляпсан?
- Қовоқ-тумшуқ қилганим йўқ. Бошим оғрияпти, - босиқлик билан деди Ҳилола.
- Нега бошинг оғрияпти? – Зоир кўзларини лўқ қилиб хотининг юзларига боқди: - Ўзингдан ўзинг орқамни кавлаб, мени танишларимга қўнғироқ қилиб, ҳақорат қилганингдан кейин оғрийди-да!
Ҳилола Зоирга ялт этиб қаради. Кейин у ҳам кун бўйи ичида сақлаб юрган заҳрини сочди:
- Ҳа, ёмонладими, мени? Ор-номус, уят йўқ экан шу аёлда. Қайси юз билан яна сиз билан гаплашяпти?
- Нега уни ҳақорат қилдинг? А? Нега аралашасан менинг ишимга? – бақирди Зоир.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
109-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Йўғ-е-е, ойи. У қизни ҳали тумушга бермаса керак, - деди Малик.
- Яхши қизларни бир зумда илиб кетишади. Қуруқ қолмайлик, дейман-да, - деди Ойниса хола Маликнинг юрагига ғулғула солиб.
🍃
Хаёлида бугун Зоирнинг иши умуман юришмади. Эрталаб қандай ниятда чиқиб кетганди. Кундузи ҳам иштаҳа билан Ёнаркўзнинг ёнига борди. Аксига олиб, эри келиб ўтирибди. Худо бир асради, телефони жиринглаб, чалғиди. Бўлмаса, мен тирик қолмасдим. Лекин эрининг Ёнаркўзга “ Кеч уйга ўтаман”, дегани ёмон бўлди. Зоир боролмайдиган энди. Севара-ку, эрига бир баҳона қилиб келмайдиган қилиши мумкин эди. Аммо, унинг хоҳиши бўлмади, бунга. Ҳаммасига мана шу Ҳилола сабабчи. Ҳилола телефон қилиб Ёнаркўзнинг кайфиятини бузган. Шундан хафа, тушкун. Зоирга ҳам қолинг, демади...
Зоир шундай хаёллар билан ичида Ҳилолани айблаб уйига келди. Дард устига чипқон, деганларидек Ҳилола хўмрайиб қарши олди: на саломи бор, на эътибори...
- Ҳа, - деди аламини ичига зўрға ютиб келган Зоир. – Нега менга қовоқ-тумшуқ қиляпсан?
- Қовоқ-тумшуқ қилганим йўқ. Бошим оғрияпти, - босиқлик билан деди Ҳилола.
- Нега бошинг оғрияпти? – Зоир кўзларини лўқ қилиб хотининг юзларига боқди: - Ўзингдан ўзинг орқамни кавлаб, мени танишларимга қўнғироқ қилиб, ҳақорат қилганингдан кейин оғрийди-да!
Ҳилола Зоирга ялт этиб қаради. Кейин у ҳам кун бўйи ичида сақлаб юрган заҳрини сочди:
- Ҳа, ёмонладими, мени? Ор-номус, уят йўқ экан шу аёлда. Қайси юз билан яна сиз билан гаплашяпти?
- Нега уни ҳақорат қилдинг? А? Нега аралашасан менинг ишимга? – бақирди Зоир.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍13❤12😢1
#кундошлар
110-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Нега аралашмай? Мен кимман, бу уйда? Ҳамма ширин гапингиз унга, менга келиб бақирасиз? Менинг айбим нима?
- Ўчир овозингни! Бақирма, менга! – важоҳат билан деди Зоир.
- Ўчирмайман! Ўша бузуқ, фоҳиша яхши, мен ёмон бўлиб қолдимми? Унга ўчир, хотинимга гапирма дея оласизми?
- Ўчир, дедим сенга?
- Деёлмайсиз! Чунки сизнинг ҳам ундан фарқингиз йўқ! Сизам бузуқсиз! – Ҳилола ўзини босиб тура олмади.
Зоир эса ғазаби қайнаб Ҳилоланинг юзига бир шапалоқ тортиб юборди. Ҳилоланинг рашки, алами, изтироблари ёнига оғриқ ҳам қўшилди.
🍃
- Аёлингизнинг миясида ўзгариш бор. Олиб қоламиз. Эрталаб текширувдан ўтади. Даволаймиз, - деди Матлубани кўздан кечирган шифокор Аббосга қараб.
- Қанча вақт ётади?
- Ҳафта-ўн кун ётсин-чи? Айтдим-ку, текширув натижаларига қараймиз, - деди шифокор.
- Олдида қизим қолсинми? – сўради Аббос.
- Йўқ, шарт эмас. Ҳамширалар, санитаркалар бор.
- Хўп. Бўлмаса эртага келамиз. Ёзиб берган ҳамма укол-дориларингизни олиб келиб, ҳамширага бердим.
- Яхши. Бораверинг.
- Раҳмат, яхши ишланг. Чарчаманг, - деди Аббос шифокорнинг ёнидан чиқаркан.
Шифохона каридорида Гулранг уни кутиб ўтирарди. Аббос унинг ёнига етганди ҳамки, Умид ва Гулҳаё ҳам етиб келди.
- Нима бўлди, ойимга? – ҳовлиқиб деди Умид.
- Ётқиздик. Эртага текширишсин маълум бўларкан, - жавоб берди Аббос.
- Аҳволи яхшими? – хавотир билан сўради Гулҳаё.
- Яхшимас-дааа, - йиғлаб юборди Гулранг. – Ҳайкалдек қотиб ўтирибдилар. На эшитади, на гапиради, на бирор нима ейди...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
110-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Нега аралашмай? Мен кимман, бу уйда? Ҳамма ширин гапингиз унга, менга келиб бақирасиз? Менинг айбим нима?
- Ўчир овозингни! Бақирма, менга! – важоҳат билан деди Зоир.
- Ўчирмайман! Ўша бузуқ, фоҳиша яхши, мен ёмон бўлиб қолдимми? Унга ўчир, хотинимга гапирма дея оласизми?
- Ўчир, дедим сенга?
- Деёлмайсиз! Чунки сизнинг ҳам ундан фарқингиз йўқ! Сизам бузуқсиз! – Ҳилола ўзини босиб тура олмади.
Зоир эса ғазаби қайнаб Ҳилоланинг юзига бир шапалоқ тортиб юборди. Ҳилоланинг рашки, алами, изтироблари ёнига оғриқ ҳам қўшилди.
🍃
- Аёлингизнинг миясида ўзгариш бор. Олиб қоламиз. Эрталаб текширувдан ўтади. Даволаймиз, - деди Матлубани кўздан кечирган шифокор Аббосга қараб.
- Қанча вақт ётади?
- Ҳафта-ўн кун ётсин-чи? Айтдим-ку, текширув натижаларига қараймиз, - деди шифокор.
- Олдида қизим қолсинми? – сўради Аббос.
- Йўқ, шарт эмас. Ҳамширалар, санитаркалар бор.
- Хўп. Бўлмаса эртага келамиз. Ёзиб берган ҳамма укол-дориларингизни олиб келиб, ҳамширага бердим.
- Яхши. Бораверинг.
- Раҳмат, яхши ишланг. Чарчаманг, - деди Аббос шифокорнинг ёнидан чиқаркан.
Шифохона каридорида Гулранг уни кутиб ўтирарди. Аббос унинг ёнига етганди ҳамки, Умид ва Гулҳаё ҳам етиб келди.
- Нима бўлди, ойимга? – ҳовлиқиб деди Умид.
- Ётқиздик. Эртага текширишсин маълум бўларкан, - жавоб берди Аббос.
- Аҳволи яхшими? – хавотир билан сўради Гулҳаё.
- Яхшимас-дааа, - йиғлаб юборди Гулранг. – Ҳайкалдек қотиб ўтирибдилар. На эшитади, на гапиради, на бирор нима ейди...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍17❤9😢2😭1
#кундошлар
111-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Эй Худойим... Нега бунақа бўлди? – қўрқиб кетди Гулҳаё.
- Опачамга кўп сиқилди, - кўз ёшларини артди Гулранг.
- У-ф-ф, нималар бўляпти, а? – Гулҳаё ҳам йиғлашга тушди. – Энди нима қиламиз?
Умид отасига ўқрайиб қаради. Аббос эса ғалати аҳволга тушди. Қизларига қаради ва шошиб деди:
- Бу ерда ўтиргандан фойда йўқ. Туринг, уйга борамиз. Мен ҳали молга ҳам ўтишим керак...
“Кечга қанақа мол бўлиши мумкин? Ҳамма молни саҳарда оптомдан олади-ку. Кошки қаёққа бораётганини билмасам... Дадам ҳалиям ойим учун жон куйдираётгани йўқ!” ўйлади ичида Умид ва ғазаби келди.
🍃
Негадир Севара учун кўнгилсизликларнинг орқаси кўринмаяпти. Бозорнинг сустлиги бир томон бўлса, Зоирнинг хотини қўнғироқ қилгани бир томон бўлди. Зоир билан турганида Аббос келиб қолгани эса ҳаммасидан ошиб тушди. “Кўзи кунда эмас, кунида синади”. Охири Севара ҳам қўлга тушмаса бўлгани. Боя ҳам “Уйга ўтаман, гаплашиб оламиз”, деди. Нимани гаплашади? Шу Зоирни сўрайди-да. Нима ҳам дерди? Без бўлиб, долларчи эди, доллар олдим, деб тураверади-да. Яхшиям уйда анув қиз бор. Унинг ёнида жа бақирмас...
Севара шу ҳаёллар билан уйга келди-ю, баҳри дили очилиб кетди. Гулюз уйларни йиғиштирган, овқат қилган, яна болалари билан дарс қилиб ўтирибди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
111-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Эй Худойим... Нега бунақа бўлди? – қўрқиб кетди Гулҳаё.
- Опачамга кўп сиқилди, - кўз ёшларини артди Гулранг.
- У-ф-ф, нималар бўляпти, а? – Гулҳаё ҳам йиғлашга тушди. – Энди нима қиламиз?
Умид отасига ўқрайиб қаради. Аббос эса ғалати аҳволга тушди. Қизларига қаради ва шошиб деди:
- Бу ерда ўтиргандан фойда йўқ. Туринг, уйга борамиз. Мен ҳали молга ҳам ўтишим керак...
“Кечга қанақа мол бўлиши мумкин? Ҳамма молни саҳарда оптомдан олади-ку. Кошки қаёққа бораётганини билмасам... Дадам ҳалиям ойим учун жон куйдираётгани йўқ!” ўйлади ичида Умид ва ғазаби келди.
🍃
Негадир Севара учун кўнгилсизликларнинг орқаси кўринмаяпти. Бозорнинг сустлиги бир томон бўлса, Зоирнинг хотини қўнғироқ қилгани бир томон бўлди. Зоир билан турганида Аббос келиб қолгани эса ҳаммасидан ошиб тушди. “Кўзи кунда эмас, кунида синади”. Охири Севара ҳам қўлга тушмаса бўлгани. Боя ҳам “Уйга ўтаман, гаплашиб оламиз”, деди. Нимани гаплашади? Шу Зоирни сўрайди-да. Нима ҳам дерди? Без бўлиб, долларчи эди, доллар олдим, деб тураверади-да. Яхшиям уйда анув қиз бор. Унинг ёнида жа бақирмас...
Севара шу ҳаёллар билан уйга келди-ю, баҳри дили очилиб кетди. Гулюз уйларни йиғиштирган, овқат қилган, яна болалари билан дарс қилиб ўтирибди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
❤13👍10😢1
#кундошлар
112-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, барака топинг. Ҳамма жойни чиннидек қилибсиз-ку. Қандай мазза? Доим мен билан яшасангиз экан. Айтганча, Гулюз... – Севара қизнинг ёнгинасига ўтириб овозини пастлади: - Икки кундан буён айтаман де ман, эсимдан чиқади. Сизни ижтимоий тармоқда кўргандим. Қидирувда экансиз? Нима қиламиз? Хабар берайми? Эртага менга муаммо бўлмайсизми?
- Мен... мен... – гапини ҳам, ўзини ҳам йўқотиб қўйди Гулюз.
Унинг бахтига шу пайт эшик жиринглади.
- Мен эшикка қарай-чи? – ўрнидан турди Гулюз.
Югуриб бориб эшикни очган Гулюзнинг тили айланмай қолди. Остонада отаси Аббос турарди...
🍃
Юзига тушган тарсакининг аччиғидан кўра, эрининг Севаранинг ёнини олгани Ҳилоланинг юрагини олов бўлиб куйдирарди. Зоир ётоғига кириб кетган, Ҳилола эса уни кўришни ҳам истамагани учун боласи билан ёлғиз ўзи меҳмонхонада ўтирар, қалбини ёқаётган рашк, алам, изтироб туфайли эзилиб йиғларди.
- Ҳали шундай қиламан, мен каби қон йиғлайсан, фоҳиша! – деди у нафрат билан. – Бир сўз билан ҳаётингни йўққа чиқараман, бир сўз билан яшашингда маъно қолмайди! Бир сўз билан ўлимингга рози бўласан!
Унинг овозидан бағрида ухлаб ётган боласи қимирлаб қўйди. У боласининг елкасига оҳиста ураркан, яна пичирлади:
- Ўша кун келмаса, рози эмасман! Аллоҳим, қачонгача бузуқ ва ифлосларни устимдан ғалаба қилдирасан, ғуруримни топташларига қўйиб берасан? Қачон менга раҳминг келади? Қачон мен куладиган кунларни яқин қиласан?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
112-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Вой, барака топинг. Ҳамма жойни чиннидек қилибсиз-ку. Қандай мазза? Доим мен билан яшасангиз экан. Айтганча, Гулюз... – Севара қизнинг ёнгинасига ўтириб овозини пастлади: - Икки кундан буён айтаман де ман, эсимдан чиқади. Сизни ижтимоий тармоқда кўргандим. Қидирувда экансиз? Нима қиламиз? Хабар берайми? Эртага менга муаммо бўлмайсизми?
- Мен... мен... – гапини ҳам, ўзини ҳам йўқотиб қўйди Гулюз.
Унинг бахтига шу пайт эшик жиринглади.
- Мен эшикка қарай-чи? – ўрнидан турди Гулюз.
Югуриб бориб эшикни очган Гулюзнинг тили айланмай қолди. Остонада отаси Аббос турарди...
🍃
Юзига тушган тарсакининг аччиғидан кўра, эрининг Севаранинг ёнини олгани Ҳилоланинг юрагини олов бўлиб куйдирарди. Зоир ётоғига кириб кетган, Ҳилола эса уни кўришни ҳам истамагани учун боласи билан ёлғиз ўзи меҳмонхонада ўтирар, қалбини ёқаётган рашк, алам, изтироб туфайли эзилиб йиғларди.
- Ҳали шундай қиламан, мен каби қон йиғлайсан, фоҳиша! – деди у нафрат билан. – Бир сўз билан ҳаётингни йўққа чиқараман, бир сўз билан яшашингда маъно қолмайди! Бир сўз билан ўлимингга рози бўласан!
Унинг овозидан бағрида ухлаб ётган боласи қимирлаб қўйди. У боласининг елкасига оҳиста ураркан, яна пичирлади:
- Ўша кун келмаса, рози эмасман! Аллоҳим, қачонгача бузуқ ва ифлосларни устимдан ғалаба қилдирасан, ғуруримни топташларига қўйиб берасан? Қачон менга раҳминг келади? Қачон мен куладиган кунларни яқин қиласан?
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍39❤27😢2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🕊Ассалому алайкум!
Тонгингиз муборак, яхшилар...
❄️"Кучли инсонларнинг сиз билган ва билмаган хусусиятлари.
❄️Унутади. Улар вақтларини ўзларини сиқиб хафа қилишга сарфламайди.
❄️Бирдек бахтли ҳолатда қолади.
❄️Улар нолимайди.
❄️Улар назоратидан ташқарида бўлган нарсаларга ортиқча эътибор бериб ўтирмайди.
❄️Бор куч-ғайратини ҳозирнинг ўзида бажараётган иш-ҳаракатига қаратади.
❄️Улар кечаги кун билан яшамайди.
❄️Қилган хатти-ҳаракати учун тўлиқ жавобгарликни ўз бўйнига олади. Улар битта хатони қайта-қайта такрорламайдилар."
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Тонгингиз муборак, яхшилар...
❄️"Кучли инсонларнинг сиз билган ва билмаган хусусиятлари.
❄️Унутади. Улар вақтларини ўзларини сиқиб хафа қилишга сарфламайди.
❄️Бирдек бахтли ҳолатда қолади.
❄️Улар нолимайди.
❄️Улар назоратидан ташқарида бўлган нарсаларга ортиқча эътибор бериб ўтирмайди.
❄️Бор куч-ғайратини ҳозирнинг ўзида бажараётган иш-ҳаракатига қаратади.
❄️Улар кечаги кун билан яшамайди.
❄️Қилган хатти-ҳаракати учун тўлиқ жавобгарликни ўз бўйнига олади. Улар битта хатони қайта-қайта такрорламайдилар."
Яқинларга улашинг ❤️⤵️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤1👍1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"Падаринга ланъат" деб фарзандини қарғайдиганлар эшитиб қўйинг…
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Энг яхши аёл қандай бўлади?
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3👏1
БУ ШУНЧАКИ ИМТИҲОН!
(Дунёдаги барча ота-оналар ўқиши шарт бўлган мактуб)
🌳 Сингапурдаги ўрта мактаблардан бирининг ўқитувчилар жамоаси имтиҳондан олдин ота-оналарга ушбу мактубни юборишди:
Қадрли ота-оналар!
Шу кунларда болаларимизнинг имтиҳонлари бўлиб ўтмоқда.
Барчангиз фарзандларингизнинг имтиҳонни яхши топширишлари учун ташвишланаётганингизни биламиз...
Аммо, илтимос, унутманг:
Улар орасида рассом бўлишни хоҳлаётганлар борки, уларга математикани тушунишнинг кераги йўқ;
- Бўлажак бошқарувчилар борки, улар тарих ёки инглиз адабиётига қизиқишмайди;
- Бўлажак мусиқачилар борки, кимё фанининг баҳоси улар учун ҳеч қандай аҳамиятга эга эмас;
- Aтлетикачилар борки, жисмоний машғулотлар улар учун физика фанидан муҳимроқ...
- Агар фарзандингиз юқори баҳо олса, бу ажойиб!
Бироқ, бундай бўлмаса, илтимос, уларнинг ўзига бўлган ишончи ва қадр-қийматини тортиб олманг!
Уларга ҳаммаси яхши эканлигини, бу шунчаки имтиҳон эканлигини айтинг!
Улар ҳаётда бундан-да каттароқ ишларга қодирдир..!
Илтимос, уларга баҳонинг аҳамияти йўқлигини айтинг!
Уларни севинг ва айбламанг!
Агар шундай йўл тутсангиз, кўрасизки, фарзандингиз дунёни забт этади!
👩🏻🎓🧑🏻💻👩🏻⚕️👷🏻♂️👮🏻♀️👨🍳👩🏻🏫👩🚀🧑🎨👨🚒👨🏻🎓
Биргина имтиҳон ёки паст баҳо уларнинг орзулари ва истеъдодларини тортиб ололмайди...
🌳 Ҳурмат билан, ўқитувчилар жамоаси.
Хаетда мана шундай устозлар купайсин...
(Tursunoy_Sodiqova sahifasidan…)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
(Дунёдаги барча ота-оналар ўқиши шарт бўлган мактуб)
🌳 Сингапурдаги ўрта мактаблардан бирининг ўқитувчилар жамоаси имтиҳондан олдин ота-оналарга ушбу мактубни юборишди:
Қадрли ота-оналар!
Шу кунларда болаларимизнинг имтиҳонлари бўлиб ўтмоқда.
Барчангиз фарзандларингизнинг имтиҳонни яхши топширишлари учун ташвишланаётганингизни биламиз...
Аммо, илтимос, унутманг:
Улар орасида рассом бўлишни хоҳлаётганлар борки, уларга математикани тушунишнинг кераги йўқ;
- Бўлажак бошқарувчилар борки, улар тарих ёки инглиз адабиётига қизиқишмайди;
- Бўлажак мусиқачилар борки, кимё фанининг баҳоси улар учун ҳеч қандай аҳамиятга эга эмас;
- Aтлетикачилар борки, жисмоний машғулотлар улар учун физика фанидан муҳимроқ...
- Агар фарзандингиз юқори баҳо олса, бу ажойиб!
Бироқ, бундай бўлмаса, илтимос, уларнинг ўзига бўлган ишончи ва қадр-қийматини тортиб олманг!
Уларга ҳаммаси яхши эканлигини, бу шунчаки имтиҳон эканлигини айтинг!
Улар ҳаётда бундан-да каттароқ ишларга қодирдир..!
Илтимос, уларга баҳонинг аҳамияти йўқлигини айтинг!
Уларни севинг ва айбламанг!
Агар шундай йўл тутсангиз, кўрасизки, фарзандингиз дунёни забт этади!
👩🏻🎓🧑🏻💻👩🏻⚕️👷🏻♂️👮🏻♀️👨🍳👩🏻🏫👩🚀🧑🎨👨🚒👨🏻🎓
Биргина имтиҳон ёки паст баҳо уларнинг орзулари ва истеъдодларини тортиб ололмайди...
🌳 Ҳурмат билан, ўқитувчилар жамоаси.
Хаетда мана шундай устозлар купайсин...
(Tursunoy_Sodiqova sahifasidan…)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8👏2
#кундошлар
113-қисм
БОНУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Ўкириб юбормаслик учун Ҳилола ўз оғзини ўзи ёпди. Қалбининг туб-тубидан ичида илтижо қилди:
- Эй Худойим, мени бузуқ ва фоҳишага хўрлатма! Шу ёшимгача сени норози қиладиган иш қилмасликка тиришдим. Шу ёшимгача, ҳаромдан ҳазар қилдим. Сендан ўтириб сўрайман, нолаларимни эшит! Ўша фоҳишанинг қон йиғлаганини, қилмишидан пушаймон бўлганини кўрсат!
Ҳилола шундай дея кўзларини юмди. Ухлашга ҳаракат қилди. Лекин қалб оғриқлари уйқу бермасди...
🍃
Матлубани шифохонада қолдириб келган болаларнинг кўнгли тинч эмасди.
- Ойимнинг олдида қолсам бўларди, - деди Гулранг ичини уриб.
- Қолдиришмас экан-да, - деди Умид хўрсиниб.
- Ойимнинг анча мазаси йўқ экан. Менга айтмабсизлар, - гина қилди Гулҳаё улардан.
- Сиз ўзи шифохонага тушиб қолгандингиз. Шунга индамадик, - Гулранг ростини айтиб қўя қолди. – Опачамнинг йўқолгани ҳам ойимга ёмон таъсир қилди-да. Шунга роса йиғлади, сиқилди, ухламади. Кейин зўрайди, касали...
- Опа, ойимнинг касали жиддий. Яхшилаб даволатмасак бўлмайди, - деди Умид Гулҳаёга қараб. – Дадамнинг савдоси бўлмаяпти. Биз ишлашимиз керак.
- Ишлаймиз, укажон.
- Мен цехни дадамдан сўраб олдим. Дадам ишлатмайди. Дадам дона сотишга ўтиб кетди. Биз ўзимиз қандай бўлмасин, юритишимиз керак.
- Ҳозир миямизнинг катта хавотири Гулюз бўлиб турибди, - уҳ тортди Гулҳаё. - Гулюз топилсайди, чалғимасдик. Ҳозир у қиламан десанг ҳам, бу қиламан десанг ҳам, миянгда “Гулюз топилармикан?” деган савол туради. Жуда сиқиляпман шунга...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
113-қисм
БОНУУУС!
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Ўкириб юбормаслик учун Ҳилола ўз оғзини ўзи ёпди. Қалбининг туб-тубидан ичида илтижо қилди:
- Эй Худойим, мени бузуқ ва фоҳишага хўрлатма! Шу ёшимгача сени норози қиладиган иш қилмасликка тиришдим. Шу ёшимгача, ҳаромдан ҳазар қилдим. Сендан ўтириб сўрайман, нолаларимни эшит! Ўша фоҳишанинг қон йиғлаганини, қилмишидан пушаймон бўлганини кўрсат!
Ҳилола шундай дея кўзларини юмди. Ухлашга ҳаракат қилди. Лекин қалб оғриқлари уйқу бермасди...
🍃
Матлубани шифохонада қолдириб келган болаларнинг кўнгли тинч эмасди.
- Ойимнинг олдида қолсам бўларди, - деди Гулранг ичини уриб.
- Қолдиришмас экан-да, - деди Умид хўрсиниб.
- Ойимнинг анча мазаси йўқ экан. Менга айтмабсизлар, - гина қилди Гулҳаё улардан.
- Сиз ўзи шифохонага тушиб қолгандингиз. Шунга индамадик, - Гулранг ростини айтиб қўя қолди. – Опачамнинг йўқолгани ҳам ойимга ёмон таъсир қилди-да. Шунга роса йиғлади, сиқилди, ухламади. Кейин зўрайди, касали...
- Опа, ойимнинг касали жиддий. Яхшилаб даволатмасак бўлмайди, - деди Умид Гулҳаёга қараб. – Дадамнинг савдоси бўлмаяпти. Биз ишлашимиз керак.
- Ишлаймиз, укажон.
- Мен цехни дадамдан сўраб олдим. Дадам ишлатмайди. Дадам дона сотишга ўтиб кетди. Биз ўзимиз қандай бўлмасин, юритишимиз керак.
- Ҳозир миямизнинг катта хавотири Гулюз бўлиб турибди, - уҳ тортди Гулҳаё. - Гулюз топилсайди, чалғимасдик. Ҳозир у қиламан десанг ҳам, бу қиламан десанг ҳам, миянгда “Гулюз топилармикан?” деган савол туради. Жуда сиқиляпман шунга...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍23❤9😢2🥰1
#кундошлар
114-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Менинг хаёлимга фақат ёмон нарсалар келади. Худо асрасин... – Гулрангнинг кўзлари ёшга тўлди. – Опачамни жуда соғиндим. Инжиқлик қилишларини ҳам соғиндим. Ўзи соғиниб юргандим.
Гулранг бирдан йиғлаб юборди. Уни Умид қучоқлаб олди.
- Опачам топилади, - деди у дадил. – Йиғламанг. Ҳадемай кириб келади.
- Ишқилиб соғ-омон кириб келсин-да, - деди Гулҳаёнинг ҳам кўзлари ёшланиб.
🍃
Эшик олдида бир-бирига қараб турган ота-боланинг ҳар иккисининг кўзларида қўрқув бор эди. Гулюз шу чоққача беркиниб юргани туфайли отасидан чўчиётган бўлса, Аббос иккинчи хотини борлиги ошкор бўлишидан қўрқаётган эди.
Ота биринчи бўлиб ўзини қўлга олди. Қовоғини осиб, ваҳожат билан деди:
- Сен? Сен бу ерда нима қилиб ўтирибсан?
- Дада... – овози титраб деди Гулюз. – Кечиринг...
- Сени қидириб юрганимизни, қидирувда эканлигингни биласанми? – бақирди Аббос.
Уларнинг шовқинидан таажжубга тушган Севара югуриб келди:
- Нима бўляпти? Ассалому алайкум...
- Волайкум, - деди Аббос Севарага қараб.
- Келинг, киринг, - деди Севара ва қўрқиб турган Гулюзга изоҳ берди.
- Гулюз, кирит. Бу киши турмуш ўртоғим...
Бу гап Гулюзнинг бошига гурзи билан ургандек таъсир қилган бўлса, Аббоснинг юрагини орқасига тортди. Иккаласи яна бир-бирини биринчи марта кўриб турган жонзодлардек қотиб қолишди.
- Қорбобо, киринг. Гулюз йўл бер... – деди Севара бидирлаб.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
114-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Менинг хаёлимга фақат ёмон нарсалар келади. Худо асрасин... – Гулрангнинг кўзлари ёшга тўлди. – Опачамни жуда соғиндим. Инжиқлик қилишларини ҳам соғиндим. Ўзи соғиниб юргандим.
Гулранг бирдан йиғлаб юборди. Уни Умид қучоқлаб олди.
- Опачам топилади, - деди у дадил. – Йиғламанг. Ҳадемай кириб келади.
- Ишқилиб соғ-омон кириб келсин-да, - деди Гулҳаёнинг ҳам кўзлари ёшланиб.
🍃
Эшик олдида бир-бирига қараб турган ота-боланинг ҳар иккисининг кўзларида қўрқув бор эди. Гулюз шу чоққача беркиниб юргани туфайли отасидан чўчиётган бўлса, Аббос иккинчи хотини борлиги ошкор бўлишидан қўрқаётган эди.
Ота биринчи бўлиб ўзини қўлга олди. Қовоғини осиб, ваҳожат билан деди:
- Сен? Сен бу ерда нима қилиб ўтирибсан?
- Дада... – овози титраб деди Гулюз. – Кечиринг...
- Сени қидириб юрганимизни, қидирувда эканлигингни биласанми? – бақирди Аббос.
Уларнинг шовқинидан таажжубга тушган Севара югуриб келди:
- Нима бўляпти? Ассалому алайкум...
- Волайкум, - деди Аббос Севарага қараб.
- Келинг, киринг, - деди Севара ва қўрқиб турган Гулюзга изоҳ берди.
- Гулюз, кирит. Бу киши турмуш ўртоғим...
Бу гап Гулюзнинг бошига гурзи билан ургандек таъсир қилган бўлса, Аббоснинг юрагини орқасига тортди. Иккаласи яна бир-бирини биринчи марта кўриб турган жонзодлардек қотиб қолишди.
- Қорбобо, киринг. Гулюз йўл бер... – деди Севара бидирлаб.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍18❤9👏2
#кундошлар
115-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Бу... – Аббос “қизим” демоқчи бўлди-ю, яна ошкор қилгиси келмай, гапни бурди. – Бу қидирувда-ку. Бор нарсаларингни олиб чиқ! Кетдик...
- Ҳаааа, - Севара ҳам ўзини айбдордек ҳис қилиб қолди. – Менам кўргандим, қидирувдалигини. Менам Ички ишларга ҳабар берсамми, деб тургандим...
- Ўзим Ички ишларга “Топилди!” дейман. Нарсаларини бер! – деди Аббос Севарага.
Севара югургилаб бориб Гулюзнинг нарсаларини олиб чиқди. Иш осон кўчганидан хурсанд бўлган Аббос Гулюзни етаклаб кетаркан, Севара яна сўради:
- Қорбобо келасизми?
- Келаман, - деди Аббос қизига бир қараб оларкан...
Гулюзнинг эса авзойи ўзгарди.
🍃
Маликнинг қалби тубсиз уммон қари каби зулматга чўмганди. Гулрангга қўнғироқ қилди, жавоб бермади. Смс ёзди, телеграмдан, инстаграмдан хабар юборди. Қизи тушмагур хабарни на ўқиди, на жавоб ёзди. Хафа қилдимми, уни? Қандай хафа қиламан, кўрмаган бўлсам?! Ё бошқа бир йигит бошини айлантирдимикан? Ё ўзи кимнидир севиб қолдимикан?
Йигитнинг дилига заҳарли илон каби ўрмалаб кирган шубҳа, бутун вужудини заҳарламоқда эди. Бу заҳарнинг чексиз азоби туфайли Маликнинг кўзига на уйқу келади, на қалбига хотиржамлик.
- У аниқ кимнидир севиб қолган... – ўзига ўзи деди йигит қалб изтиробини кучайтириб. – Шунинг учун мен билан буткул алоқаларни узмоқчи... Ким экан, ўша унинг қалбини забт этган йигит. Агар билсам дабласини чиқарардим...
Малик хаёлидаги рақиби билан олиша-олиша уйқуси ўчди.
🍃
Аббос Гулюзни эргаштириб кириб келганида бошқа фарзандлари ҳали ухламанган. Суҳбатлашиб ўтиришарди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
115-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
- Бу... – Аббос “қизим” демоқчи бўлди-ю, яна ошкор қилгиси келмай, гапни бурди. – Бу қидирувда-ку. Бор нарсаларингни олиб чиқ! Кетдик...
- Ҳаааа, - Севара ҳам ўзини айбдордек ҳис қилиб қолди. – Менам кўргандим, қидирувдалигини. Менам Ички ишларга ҳабар берсамми, деб тургандим...
- Ўзим Ички ишларга “Топилди!” дейман. Нарсаларини бер! – деди Аббос Севарага.
Севара югургилаб бориб Гулюзнинг нарсаларини олиб чиқди. Иш осон кўчганидан хурсанд бўлган Аббос Гулюзни етаклаб кетаркан, Севара яна сўради:
- Қорбобо келасизми?
- Келаман, - деди Аббос қизига бир қараб оларкан...
Гулюзнинг эса авзойи ўзгарди.
🍃
Маликнинг қалби тубсиз уммон қари каби зулматга чўмганди. Гулрангга қўнғироқ қилди, жавоб бермади. Смс ёзди, телеграмдан, инстаграмдан хабар юборди. Қизи тушмагур хабарни на ўқиди, на жавоб ёзди. Хафа қилдимми, уни? Қандай хафа қиламан, кўрмаган бўлсам?! Ё бошқа бир йигит бошини айлантирдимикан? Ё ўзи кимнидир севиб қолдимикан?
Йигитнинг дилига заҳарли илон каби ўрмалаб кирган шубҳа, бутун вужудини заҳарламоқда эди. Бу заҳарнинг чексиз азоби туфайли Маликнинг кўзига на уйқу келади, на қалбига хотиржамлик.
- У аниқ кимнидир севиб қолган... – ўзига ўзи деди йигит қалб изтиробини кучайтириб. – Шунинг учун мен билан буткул алоқаларни узмоқчи... Ким экан, ўша унинг қалбини забт этган йигит. Агар билсам дабласини чиқарардим...
Малик хаёлидаги рақиби билан олиша-олиша уйқуси ўчди.
🍃
Аббос Гулюзни эргаштириб кириб келганида бошқа фарзандлари ҳали ухламанган. Суҳбатлашиб ўтиришарди.
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
👍16❤9👏2
#кундошлар
116-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Гулюз улар ўтирган меҳмонхонага югуриб кирди-ю, йиғлаб юборди.
- Вой опачам! – деди биринчи бўлиб Гулранг.
- Гулюз! – қичқириб юборди Гулҳаё ҳам.
- Опача? – Умиднинг ҳам кўзлари порлаб кетди.
- Сизлар ўтириб туринг. Мен бунинг ички ишлар билан боғлиқ ҳужжатларини тўғирлай... – деди Аббос ортига қайтаркан.
Умиднинг миясига яшин тезлигида “Тунда ички ишлар ишларканми?Ўша мегажинникига кетаяпман, деяверинг”, деган гап келди. Аммо опасининг соғинчи устун келиб, бир-бирини қучоқлаб йиғлаётган жигарларига яқинлашди.
- Опажон, - деди у Гулюзни қучоқларкан. – Худога шукр, соппа-соғ экансиз...
- Ўтир! Қаерда эдинг? Хавотирдан ўлай дединг-ку, - деди Гулҳаё ҳаммаси ўтиргач.
- Овқат ейсизми? – меҳри жўшиб кетди Гулрангнинг.
- Ҳа очман. Овқат ейишга улгурмагандик... Ойим қанилар? – хавотир билан сўради Гулюз.
- Ҳозир овқат олиб келаман, - ўрнидан тураётиб деди Гулранг. Аммо тўхтади. Алам билан деди: - Сизни деб шифохонага тушиб қолди. Йўқолганингиздан буён йиғлади, сиқилди, ухламади, овқат емади...
Гулюзнинг аввалига боши эгилди. Аммо азалий кимнидир айблаб ўрганиб қолган тили яна ишга тушди:
- Ойимни касал қилган мен эмас! Ойимни касал қилган... дадамнинг иккинчи хотини!
- Иккинчи хотини? – Гулҳаё ишонмади.
- Ҳа, мен ўзим билмаган ҳолда дадамнинг иккинчи хотинининг уйига бориб қолдим. Дадам ҳозир ўша хотинининг уйига бориб, мени кўриб қолиб, олиб келди. Ёшгина, чиройли, иккита ўғли ҳам бор. Ўзим билмаган ҳолда укаларимга қарабман, уч кун...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
116-қисм
Муаллиф: Наргиза Усанбоева
Гулюз улар ўтирган меҳмонхонага югуриб кирди-ю, йиғлаб юборди.
- Вой опачам! – деди биринчи бўлиб Гулранг.
- Гулюз! – қичқириб юборди Гулҳаё ҳам.
- Опача? – Умиднинг ҳам кўзлари порлаб кетди.
- Сизлар ўтириб туринг. Мен бунинг ички ишлар билан боғлиқ ҳужжатларини тўғирлай... – деди Аббос ортига қайтаркан.
Умиднинг миясига яшин тезлигида “Тунда ички ишлар ишларканми?Ўша мегажинникига кетаяпман, деяверинг”, деган гап келди. Аммо опасининг соғинчи устун келиб, бир-бирини қучоқлаб йиғлаётган жигарларига яқинлашди.
- Опажон, - деди у Гулюзни қучоқларкан. – Худога шукр, соппа-соғ экансиз...
- Ўтир! Қаерда эдинг? Хавотирдан ўлай дединг-ку, - деди Гулҳаё ҳаммаси ўтиргач.
- Овқат ейсизми? – меҳри жўшиб кетди Гулрангнинг.
- Ҳа очман. Овқат ейишга улгурмагандик... Ойим қанилар? – хавотир билан сўради Гулюз.
- Ҳозир овқат олиб келаман, - ўрнидан тураётиб деди Гулранг. Аммо тўхтади. Алам билан деди: - Сизни деб шифохонага тушиб қолди. Йўқолганингиздан буён йиғлади, сиқилди, ухламади, овқат емади...
Гулюзнинг аввалига боши эгилди. Аммо азалий кимнидир айблаб ўрганиб қолган тили яна ишга тушди:
- Ойимни касал қилган мен эмас! Ойимни касал қилган... дадамнинг иккинчи хотини!
- Иккинчи хотини? – Гулҳаё ишонмади.
- Ҳа, мен ўзим билмаган ҳолда дадамнинг иккинчи хотинининг уйига бориб қолдим. Дадам ҳозир ўша хотинининг уйига бориб, мени кўриб қолиб, олиб келди. Ёшгина, чиройли, иккита ўғли ҳам бор. Ўзим билмаган ҳолда укаларимга қарабман, уч кун...
Давоми бор
❤️ бу – илҳом! Босиб ўтинг!
❤37👍18🥰1😢1