#نشر_بیدگل به زودی نمایشنامه‌ی #آرامسایشگاه ، اثر #بهمن_فُرسی را منتشر می‌کند. بیدگل چندی پیش نمایش‌نامه‌ی #موش را از فرسی منتشر کرد و دیگر نمایش‌نامه‌های فرسی را نیز در دست چاپ دارد.

@kaaghaz

چند سال پیش احمد سمیعی گزیده‌ای از تتبعات را ترجمه کرد. تتبعات نوشته‌های مونتنی، فیلسوف قرن شانزدهم میلادی، است. بریده‌ای از آن را در زیر بخوانید.
«سفاهت نقص است، اما ناتوانی در تحمل آن، عذاب‌دیدن و رنجه و آزرده‌شدن از آن –آن‌چنان که برای من پیش می‌آید– نوعی دیگر از بیماری است که زیانش چندان از سفاهت کم‌تر نیست و این همان چیزی است که می‌خواهم در خود آن را افشا کنم.»

تتبعات | مونتنی | احمد سمیعی گیلانی | نشر نیلوفر |

#بریده_کتاب

@kaaghaz

#نشر_نی ویراست هفتم کتاب #جامعه_شناسی، اثر #آنتونی_گیدنز، را در دو جلد آماده انتشار کرده است. جامعه‌شناسی کتاب جامعی درباره‌ی حوزه‌های پژوهشی این رشته است و بسیار مورد استفاده دانشجویان.

@kaaghaz

در ویدئوی کوتاه زیر می‌توانید با مطالب ادبی و داستانی آخرین شماره –شماره‌ی ۲۹– مجله‌ی #شبکه_آفتاب آشنا شوید. ویدئو به‌خودیِ خود دیدنی است:

@kaaghaz

آنچه در «تن متن» نوروزی شبکه آفتاب خواهید خواند: بورخس، سورنتینو، کوشینسکی، آستر، بوکوفسکی و ... . ویدئو را ببینید.

#گلی_ترقی در ویژه‌نامه نوروزی مجله #زنان_امروز ( @zanan_emrooz ) چند کتاب به مخاطبان این مجله معرفی و پیشنهاد کرده است. این یادداشت کوتاه را در زیر بخوانید:

@kaaghaz

.
«این روزها به واسطه‌ی دوره‌ای که به‌زودی در مؤسسه‌ی کارنامه خواهم داشت و قرار است تراژدی‌های عاشقانه درس بدهم مشغول دوره‌ی کتاب‌های شاخص این ژانر هستم. یکی #مادام_بوواری، نوشته‌ی گوستاو فلوبر و دیگری #آنا_کارنینا، شاهکار تالستوی، است. آنجا که درباره‌ی عشق حرف می‌زنند، آنجا که قرار است عواطف انسانی و بحران‌های درونی و مفهوم خیانت بازنمایی شود، این دو اثر در اوج هستند. هر چند که به‌نظرم بی‌انصافی است که بخواهیم مادام بوواری یا آناکارنینا را تنها به عنوان اثری که به سرنوشت یک زن و تصویرکردن خیانت می‌پردازد تقلیل بدهیم. هر دوی این کتاب‌ها رساله‌هایی هستند در باب سرنوشت و تاریخ ملت‌ها و روابط اجتماعی و مناسبات حاکم بر یک عصر که باید با دیدی تاریخی به آنها نگریست و احتمالاً نخواندنشان باعث می‌شود بخش بزرگی از آنچه انسان امروز پشت سر گذاشته را از دست بدهیم. در کنار این‌ها کتاب #ضیافت افلاطون را هم تازگی خواندم که اتفاقاً ترجمه‌ی فارسی خوبی هم دارد. او عصاره‌ی معنای عشق و درک آن را در بهترین شکل ممکن تصویر کرده است. جز این اما اگر بخواهم پیشنهادی داشته باشم برای آن‌هاست که ادبیات، جز مقوله‌ی سرگرمی، سویه‌ی جدی‌تری هم برایشان دارد و در پی نوشتن هستند. به این دوستان کتاب‌های بالینی خودم را توصیه می‌کنم: هر داستان کوتاهی که از #نیکالای_گوگول و #آنتون_چخوف یافتید را بخوانید. اگر کسی در پی نوشتن باشد باید چخوف و گوگول بخواند؛ دو نویسنده‌ای که می‌توانید عاشقشان باشید.

@zanan_emrooz
.
@kaaghaz

#حسن_کیائیان، مدیرمسئول #نشر_چشمه، در روزنامه شرق یادداشتی نوشته و با طرح دلایلی از مردم خواسته مثل سال‌های گذشته در نمایشگاه کتاب شرکت کنند تا ناشران و آینده فرهنگ دچار خسران نشود.

@kaaghaz

http://bit.ly/1SQpdYM

شماره هفدهم توزیع شد
شما هم به جمع خوانندگان زنان امروز بپیوندید.
زنان امروز بخوانید و خواندن زنان امروز را به دیگران توصیه کنید.
@zanan_emrooz

#یک_روز_دیگر_از_زندگی اثری از کاپوشچینسکی است که نشر ماهی منتشر می‌کند. رجبی، مترجم کتاب، آن را در «مهر» معرفی کرده است. کتاب به جنگ داخلی آنگولا در ۱۹۷۶ می‌پردازد.

http://bit.ly/21mWeit

@kaaghaz

چهره‌هایی از پدرم خاطرات ثمین باغچه‌بان از پدرش، جبار باغچه‌بان، است. متن پایین از مقاله‌ای است که جبار باغچه‌بان در نقد وزیر آموزش نوشته بود و در این کتاب نیز بخشی از آن نقل شده است:
«من این دعوا را با شما در موقعی شروع کرده‌ام که شما وزیر هستید و من آموزگاری بیش نیستم، اما ترس و عجز در مذهب آموزگاری من الحاد است. من نمی‌توانم در برابر ظلم و ستم و دروغ مانند گوسفندی بمانم و تسلیم بشوم، زیرا در این‌صورت پرورش‌یافتگان من نیز اخلاق گوسفندی پیدا خواهند کرد.»

از «چهره‌هایی از پدرم» | صفحه ۳۱

@kaaghaz

راه‌های رسیدن به شهر آفتابی

ناشران در سالن ناشران عمومی مشغول آماده کردن غرفه‌هاشان هستند. در صفحه‌ی اینستاگرام «کاغذ» ببینید:


https://www.instagram.com/p/BE5yfYcIZDt/

دبیر علمی #اداره_کتاب، غلامحسین هادویان، در گفت‌گو با #ایلنا: ما هیچ نویسنده و اثری نداریم که بگوییم چاپ و انتشار آن‌ در کشور ممنوع است. در حوزه‌ی ترجمه حتی اگر کتابی تحقیقی و تخصصی هست که بنا به دلایلی مشکل‌دار است، مثلاً مطالبی دارد که با اعتقادات ما ناسازگار است، با راه‌کارهایی می‌تواند مجوز بگیرد.

http://bit.ly/23jstyJ

@kaaghaz

اگر، علی‌رغم میل و علاقه‌تان، نمی‌توانید به نمایشگاه کتاب بروید، به کتابفروشی‌های سطح شهر سر بزنید و کتاب بخرید؛ مثلاً افراکتاب که در روزهای نمایشگاه با تخفیف کتاب می‌فروشد.

@kaaghaz

اگر، علی‌رغم میل و علاقه‌تان، نمی‌توانید به نمایشگاه کتاب بروید، به کتابفروشی‌های سطح شهر سر بزنید و کتاب بخرید؛ مثلاً کتابفروشی لارستان که در روزهای نمایشگاه با تخفیف کتاب می‌فروشد.

@kaaghaz

مجموعه داستانی از #آتوسا_افشین_نوید با نام #گچ_و_چای_سرد_شده منتشر شده است. این کتاب را #نشر_چشمه‌ در 98 صفحه‌ و با قیمت 7000 تومان منتشر کرده است. متن پشت جلد کتاب را در زیر بخوانید:

@kaaghaz

دومین تجربه‌ی‌ داستانی آتوسا افشین‌نوید یک روایت به‌هم‌پیوسته‌ی‌ پرماجراست که با ضرباهنگی سریع جلو می‌رود. «گچ و چای سردشده» از روزگار یک معلم زن می‌گوید که با دیگران تفاوت دارد و همین تفاوت است که او را مقابل جهان و آدم‌هایی می‌گذارد که دنیای‌شان را با مدار محافظه‌کاری تنظیم می‌کنند. قصه‌هایی که این شخصیت از سر می‌گذراند و رخدادهایی که درکشان می‌کند او را به کشف تکه‌های پنهان انسان‌های روبه‌رویش وامی‌دارد. قهرمان او زنی سرکش است و آدم‌های فرعی محافظه‌کارهایی که هر کدام چیزی برای پنهان‌کردن دارند. افشین‌نوید بعد از مجموعه داستانِ موفق «سرهنگ تمام» این مجموعه‌ی‌ به‌هم‌پیوسته را با توجه به احوالات سیاسی-اجتماعی روزگار آدم‌هایی نوشته که سعی می‌کنند هم‌شکل باشند و ناپیدا، اما حضور این معلم متفاوت باعث می‌شود آن‌ها ناچار به نمایش درونیاتی شوند که انگار کسی از آنها خبر ندارد. نویسنده با ساختن یک مدرسه‌ی‌ دخترانه پلی می‌زند به جهان زنانه‌ای که مدام در حال انکار خودش است و تمایلی به تفاوت ندارد. قصه‌ از همین جا آغاز می‌شود و به پایانی غافلگیرکننده می‌رسد.

@kaaghaz

«پیشنهاد خواندن» سعید عقیقی، فیلم‌نامه‌نویس و منتقد سینما، در صفحه فیسبوکش:

ادبیات در مخاطره|
تزوتان تودوروف|محمدمهدی شجاعی|نشرماهی|هفت هزارتومان

توضیح عقیقی درباره کتاب را در زیر بخوانید

@kaaghaz

مطالعه‌ی فصل "ادبیات فروکاسته به آبسورد" را برای تمامی دوستانی که اصرارشان بر قالب‌بندی است، پیشنهاد می‌کنم.

«اگر در فیزیک کسی را بی‌سواد می‌دانیم که قانون جاذبه را نمی‌داند، در ادبیات باید کسی را بی‌سواد بدانیم که گل‌های شر را نخوانده است. شرط می‌بندم که روسو، استندال و پروست همواره در ذهن خوانندگان باقی خواهند ماند، اما نام نظریه‌پردازان کنونی و آرا و مفاهیم‌شان فراموش خواهد شد.آموزش نظریه‌های ادبی و بی‌توجهی به خود این آثار شاهدی است بر تبختر نظریه‌پردازان ....... واقعیت آن است که نمی‌توان معنای اثر را به قضاوت کاملاً سوبژکتیو دانش‌آموز تقلیل داد، بلکه این معنا ثمره‌ی شناخت است و برای دستیابی به این شناخت، خواندن ادبیات یا برخی اصول تحلیل ساختاری هم می‌تواند مفید باشد.اما به‌هیچ‌وجه نباید مطالعه‌ی این روش‌ها جایگزین مطالعه‌ی معنای اثر شود.»(ص24 و 25 کتاب)

@kaaghaz