ترانه علیدوستی در اینستاگرامش از انتشار کتاب «تاریخ عشق» با ترجمه خودش خبر داد. انتظار می‌رود این کتاب هم مانند ترجمه‌ی قبلی او، فارغ از کیفیت ترجمه، به فهرست پرفروش‌ها راه یابد.

#پیشخان

@kaaghaz

‏یادداشت مهران موسوی، روزنامه‌نگار حوزه‌ی کتاب و نشر، درباره‌ی ناشران دولتی، که در اینستاگرامش منتشر کرده:
https://goo.gl/Y4vH00

@kaaghaz

‏
دومین شماره‌ی دو ماهنامه‌ی فرهنگی/ اجتماعی مروارید منتشر شد.‏ این شماره به کنکاش در نسبت بیمار و پزشک در ایران اختصاص دارد. سردبیر مروارید پژمان موسوی است. درباره‌ی این شماره بخوانید:

@kaaghaz

‏مروارید در هر شماره سوژه‌ای خاص را محور مطالبش قرار می‌دهد. ویژگی این مجله نگاه نسبتاً متفاوتش به سوژه‌های شناخته شده است. مطالب این شماره نسبت بیمار و پزشک در ایران را از منظر اجتماعی و فرهنگی و هنری اختصاص دارد:

گفت‌وگو با مزدک دانشور(انسان‌شناس پزشکی) از جمله مطالب خواندنی این شماره است. مقاله‌ی «زنان آسیب‌پذیرتر از مردان» به بهداشت و تأثیر جنسیت می‌پردازد. «پیامدهای شتابزدگی در متن زندکی» عنوان یادداشتی است درباره‌ی روابط بین روان‌پزشکان و مردم. مسیح اسماعیلی در یادداشتی کتاب «خاطرات یک پزشک عوضی» را معرفی کرده که زندگی‌نامه‌ی خودنوشت دکتر غلامرضا شریعت رضوی است. كه همچنین مهران فیاض چند اثر درخشان ادبی‌ را مختصراً معرفی کرده که در آن‌ها پزشک و مردم نقش محوری دارند. « هنردرمانی چیست» عنوان مطلب نوید جهانبخش است که در آن این شاخه‌ی بینارشته‌ای را معرفی کرده است. بخش ویژه‌ی این شماره هم دو مصاحبه و یک روایت را در بر دارد: گفت‌وگو با بهمن کیارستمی (فرزند عباس کیارستمی) و دکتر ایرج خسرونیا (رییس دادگاه بدوی رسیدگی به پرونده‌ی عباس کیارستمی)، هر دو گفت‌وگو درباره‌ی پرونده‌ی کیارستمی است؛ نوشته‌ی باربد گلشیری (فرزند هوشنگ گلشیری) مطلب پایانی مجله است و روایتی است از مراحل بیماری و درگذشت هوشنگ گلشیری.

مروارید | شماره‌ی دوم (دوره جدید) | ۱۲۰ صفحه، ۵ هزار تومان

#پیشخان #مجله

@kaaghaz

احسان رستمی‌پور، روزنامه‌نگار حوزه‌ی میراث فرهنگی، در بازدید از خانه‌ی سیمین و جلال این عکس را از اتاق کار جلال گرفته و یادداشتی درباره‌ی آن برای «کاغذ» نوشته است.

#یادداشت

@kaaghaz

کنج نویسندگی آقای جلال
احسان رستمی‌پور

جلال آل‌احمد خانه‌ی شمیران را وقتی ساخت که سیمین ایران نبود. او هر بار خانه را توسعه داد و بخشی به آن اضافه کرد. این محوطه هم ابتدا حیاط خلوتی در بنا بوده و جلال آن را به اتاق کار خود تبدیل کرده است– اتاق کار آقای نویسنده، اتاقی کم عرض، با دو ورودی؛ یکی به حیاط و یکی دیگر هم به خانه. هنوز از پس سال‌ها جای قفسه‌های کتاب بر دیوار پیداست.

نقل است که جلال اوقات نوشتن را در این اتاق سپری می‌کرد. کتابخانه‌اش اینجا بود، پس احتمالاً این اتاق میزبان مطالعه‌اش هم بوده باشد. آقای نویسنده، یا بهتر است بگوییم آقای روشنفکر، که خیل مخالفان و موافقانش هنوز بر سر عقایدش در جدال و گفت‌وگو هستند، روزگاری شاید بر لب میز می‌نشسته و اشنوی بر لب می‌نشانده، می‌نوشته و شاید هم می‌خوانده. بعدها همسرش، سیمین، که از قال و مقال او کمی دورتر بود، نوشت «جلال را دو چیز کشت؛ ودکای قزونیکا و اشنو».

سیمین هم عمرش را در همین خانه گذراند، تمام عمرش را، و سال‌های بسیاری را بدون جلال و فقط با یاد او. این محوطه هم حالا در جریان مرمت دیگر شبیه اتاق نیست، باز تبدیل شده به همان حیاط خلوت در گوشه‌ای از خانه‌ی دو نویسنده‌ی نامدار.

حالا چند وقتی است که این خانه در دست مرمت است، آن هم پس از دعواهای عجیب بر سر میراث جلال و سیمین. قرار است بشود خانه موزه‌ی سیمین و جلال. مسئولان می‌گویند تمام چیدمان‌ خانه را مستند‌سازی کرده‌اند و با اتمام مرمت حتی کتاب‌ها را با همان ترتیب پیشین به جای خود می‌گذارند. امید است که چنین باشد.

#یادداشت

@kaaghaz

لوگوی نشر پرواز اثر قباد شیوا است. حالا نشر بهداد که با خرید کپی‌رایت کتابهایش را منتشر می‌کند لوگوی نشر پرواز را کپی کرده و نامش را بر آن گذاشته است!

#سرقت_هنری

@kaaghaz

خبر خوب
انتشار کتاب راهبردهای رفتاری مثبت در اوتیسم منتشر شد.
مارتین هانبری آموزشگری‌ست که ۲۰سال از تجربه حرفه‌ای‌اش رابه کار باکودکان طیف اوتیسم اختصاص داده و تا کنون ۳کتاب در این باره نوشته است.

جشن‌نامه‌ی نجفی با مطالب متنوع، از داستان تا خاطره و مقاله، از بهترین جشن‌نامه‌های این چند سال است. بندی از مقاله‌ی مجتبائی را درباره‌ی ریشه‌ی «فُلان، فُلانی» بخوانید:

@kaaghaz

در این چند سال جشن‌نامه‌های متعددی برای بزرگان فرهنگ ایران تدوین و منتشر شده است. یکی از بهترین این جشن‌نامه‌های کتابی است که چند سال پیش به کوشش امید طبیب‌زاده در بزرگداشت ابوالحسن نجفی منتشر شد.

این کتاب بر خلاف اغلب جشن‌نامه‌ها می‌تواند توجه مخاطبانی جز مخاطبان متخصص را هم جلب کند، چرا که مطالب متنوعی را در خود جای داده؛ از داستان گرفته تا خاطره و مقاله‌های علمی در حوزه‌های زبانشناسی و وزن شعر. این تنوع البته برآمده از گستره‌ی فعالیت‌های نجفی است. همچنین مصاحبه‌ی بلندی، که در آغاز کتاب آمده و تقریباً نیمی از کتاب را گرفته، بسیار آموزنده و خواندنی است. خلاصه در کتاب داستانها و مطالبی از فوئنتس، دوراس، عبدالله کوثری، موراویا، رنه ولک، علی‌اشرف صادقی، فتح‌الله مجتبائی، بهمن فرمان‌آرا، منوچهر بدیعی، احمد سمیعی و... آمده. سر آخر این که کتاب قیمت بسیار مناسب دارد: ۷۳۰ صفحه در قطع وزیر و جلد گالینگور، ۱۲۵۰۰ تومان. در ادامه بندی از مقاله‌ی فتح‌الله مجتبائی را، که درباره‌ی ریشه‌ی چند واژه است، می‌خوانید:


فُلان، فُلانی

«فُلان» و «فُلانی» که از دیرباز در تازی و پارسی به کار می‌رفته است، اصل لاتینی دارد. در جنگ‌های صلیبی مسیحیان یا فرانک‌هایی که در فلسطین می‌ماندند و توطّن اختیار می‌کردند، به‌تدریج با مردم بومی درمی‌آمیختند و ازدواج می‌کردند، و به کودکانی که از این ازدواج‌ها تولد یافته بودند «پولانی» گفته می‌شد، که همان pullani لاتینی و poulain فرانسوی است. اصل کلمه در لاتینی pullus است که به معنی نوزاد هر جانور و جوجه‌ی پرندگان است، و این معنای اخیر است که در زبان عربی باقی است، و اگر بر غیر مردمان اطلاق شود الف و لام تعریف می‌گیرد: «فُلان و فُلانة بغَیرِ الف و لام کِنایةٌ عَنِ البَهائِم، فیُقال رَکبت الفُلانَ و جَلَبْتُ الفُلانةَ.» (مصباحُ‌المُنیر).

جشن‌نامه‌ی ابوالحسن نجفی | به کوشش امید طبیب‌زاده | نشر نیلوفر | ۷۳۰ صفحه، وزیری گالینگور | ۱۲۵۰۰ تومان

#پیشنهاد #معرفی_کتاب #بریده_کتاب

@kaaghaz

‏رمان پاگرد ، اثر محمدحسن شهسواری، که چند سال اجازه‌ی چاپ نداشت، تجدید چاپ شد. داستان پاگرد درباره‌ی وقایع کوی دانشگاه است.

#پیشخان

@kaaghaz

بعضی مطالب توییتر «کاغذ» با محتوای کانال متفاوت است. ما را در توییتر هم دنبال کنید:

twitter.com/kaaqaz

@kaaghaz

‏کتاب «درباره‌ی چای» مجموعه‌ای است از همه‌ی آنچه می‌خواهید درباره‌ی چای بدانید.
https://goo.gl/L2C28f

@kaaghaz

شماره‌ی ۱۱۱ فصلنامه‌ی نگاه نو منتشر شد. در این شماره چند ترانه‌ی دیلن، برنده‌ی نوبل، با ترجمه‌ی عبدالله کوثری منتشر شده. در زیر بندی از یک ترانه را بخوانید:

@kaaghaz

شماره‌ی ۱۱۱ مجله‌ی «نگاه نو» مطالب خواندنی بسیاری دارد. بخش ویژه‌ی این شماره درباره‌ی کارنامه و فعالیت حرفه‌ای رضا رضایی، مترجم و ویراستار، است و شامل مصاحبه‌ای بلند با او می‌شود. در همین بخش هومن پناهنده ترجمه‌ی رضا رضایی و‌ کریم امامی از رمان «گتسبی بزرگ» را مقایسه کرده است.

مطلب خواندنی دیگر این شماره، جز مقاله‌های فخرالدین عظیمی و محمد دهقانی و بخش نقد کتاب، ترجمه‌ی چند ترانه است از باب دیلن، برنده‌ی نوبل ادبیات امسال، به قلم عبدالله کوثری. جز ترجمه‌ی فارسی ترانه‌ها، متن اصلی هر ترانه هم کنارش منتشر شده است. بندی از ترانه‌ی «رفته بر باد» (Blowin' In the Wind) را بخوانید:

چند بار آدم باید به بالا نگاه کند
تا سرانجام آسمان را ببیند؟
و آدم باید چند گوش داشته باشد
تا سرانجام بشنود فریاد آدم‌ها را؟
و چند مرگ لازم است تا آدم بفهمد
که بسیار بسیار آدم‌ها مرده‌اند؟
پاسخ، دوست من، با باد رفته است
پاسخ با باد رفته است.

نگاه نو (شماره ۱۱۱) | ۲۶۰ صفحه | ۱۵۰۰۰ تومان

#پیشخان #مجله

@kaaghaz

‏مربی کتابخانه‌ی سیار روستایی شماره ۴ کانون و رساندن کتاب به کودکان روستاهای مرزی.

از تلگرام کانون
https://goo.gl/zg0YnU

@kaaghaz

‏لیلی گلستان: از هر ۵۰ کتابی که این روزها در ایران منتشر می‌شود ۲ کتاب خوب است و باقی باید برود سطل آشغال.

از خبرگزاری مهر:

https://t.co/jvxS25IJl9‎

#خبر

@kaaghaz

#پیشنهاد_رسانه
راهک(راهنمای کتاب) کانال تلگرام وبسایتی به همین نام است. مهمترین مطالب مربوط به کتاب را، که رسانه‌های فارسی‌زبان منتشر می‌کنند،در راهک(به سردبیری مهدی جامی)دنبال کنید:
@raahak

@kaaghaz

‏راه افتاد، قطار کتاب‌های بعد از نوبل. گفته می‌شود هفت کتاب دیگر در راه است.

از توییتر علیرضا محمودی
https://goo.gl/Uww8se

#خبر #نقد

@kaaghaz

مهران موسوی، روزنامه‌نگار حوزه‌ی کتاب، چند روز پیش دراین‌باره یادداشتی نوشت و در کانال خود منتشر کرد. از طریق لینک این یادداشت را بخوانید:

#یادداشت #نقد

@kaaghaz

https://telegram.me/ketabandeh/80