ای چشم‌دوخته به خیره‌سریِ شب
ای گوش‌سپرده به خُنیاگریِ مرگ
نیک می‌دانی
که صُبحْ بی‌طلایه می‌رسد
و این ابرهای بیم‌گُستَر
بر عزم دیرین سرو می‌افزایند

کوهْ شرمسار استخوان‌های توست
وان رگِ برخاسته بر پیشانی‌ات
شَطِّ گُدازانی بر سینه‌ی ریگزار راز
وان پیکرِ پالوده‌ی سنگ‌سایَت
همچون روح برهنه‌ی بید در برف
گُواه بوران و آیت بهار

ای مرهم‌گُذار تقلاهای بی‌آهنگ ما
ای زخم‌شناس نَفَس‌های خونرنگ ما
شعری بخوان
آه، شعری
که زبانمان را
با پولاد و زیتون پیمان‌هاست.

علیرضا اسماعیل‌پور- ۱۴۰۱/۱۱/۱۵

کتابفروشی خوارزمی پلمب شد

«کتابفروشی خوارزمی، واقع در خیابان انقلاب، راستهٔ کتاب تهران، با حکم قضایی پلمب شد. کتابفروشی خوارزمی جزو قدیمی‌ترین فروشگاه‌های کتاب تهران است. این کتابفروشی صاحب‌نام حدود دویست مترمربع وسعت دارد و در بهترین نقطهٔ راستهٔ کتابفروشان قرار دارد. این کتابفروشی همزمان با انتشارات، در سال ۱۳۴۸ تأسیس شد. این کتابفروشی با مدیریت چهل سالهٔ آقای طالقانی اداره می‌شد. گویا بخشی از سهام انتشارات خوارزمی به زنده‌یاد عبدالرحیم جعفری تعلق داشت که پس از تملک انتشارات اميرکبير و واگذاری آن به سازمان تبليغات اسلامی، سهام آقای عبدالرحيم جعفری هم به مالکيت سازمان تبليغات اسلامی درآمد. از سال ۱۳۸۶ و با درگذشت مرحوم عليرضا حيدری که از بدو تأسيس مديرعامل خوارزمی بود، سازمان تبلیغات که انتشارات امیرکبیر را از حیز انتفاع انداخت و بیشتر فروشگاه‌های آن را تعطیل کرد و اگر اندک حیاتی دارد از مرده‌ریگ آن مرحوم مظلوم است حال مدعی فروشگاه شده که به گفتهٔ آقای طالقانی ربطی به انتشاراتی ندارد. چشم امیدی که به مقامات حکومتی نیست امیدواریم عقلای قوم و اعضای اتحادیهٔ کتابفروشان پادرمیانی کنند و در این ماه آخر سال کارگران و کارکنان مجموعه را کاسهٔ چه‌کنم به‌ دست رها نکنند.»

اسدالله امرایی

#خبر

@kaaghaz

دموکراسی برخلاف طبیعت است/ لشک کولاکوفسکی

می‌خواهم با این گفته که دموکراسی با طبیعت سازگار نیست کوتاه و مختصر این حدس را مطرح کنم که آن نهادها و سازمان‌هایی که به‌صورت خودجوش و بدون برنامه‌ریزی به دست انسان‌ها شکل می‌گیرند نه‌تنها سازندهٔ دموکراسی نیستند، بلکه واکنشی در برابر آن محسوب می‌شوند. دموکراسی ابزاری است که به مناقشات میان انسان‌ها جهت می‌دهد و بدین‌سان امکان حل‌وفصل –گاه حتی حذف و گاه تضعیف– آن‌ها را بدون توسل به خشونت فراهم می‌کند.

دو شکل عمده از اشکال حیات بشری را می‌توان به معنای مجازی آفریدهٔ دست طبیعت دانست، به این معنا که نه به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده بلکه به‌نحوی خودانگیخته پدید آمده‌اند: اول حیات قومی (ملت یا قبیله)، و دوم زندگی مذهبی. دموکراسی برای هر دو این‌ها تهدیدآمیز است و هر دو می‌کوشند در برابر این تهدید از خود دفاع کنند.

ملت مانند هر موجود طبیعی دیگر در درون خود حامل میل ذاتی صیانت نفس است: می‌خواهم باقی بمانم و می‌خواهم نیرومند باشم. دموکراسی ابزاری است که میان افراد نه بر طبق معیارهای قومی بلکه بر حسب سن‌وسال تفاوت می‌گذارد. دموکراسی در قبال تعلق‌های ملی لااقتضا است. نظام دموکراسی به سازماندهی کشور می‌پردازد، درحالی‌که چیزی به نام ملت مایل است کشور ابزار دستش باشد. اما دولت دموکراتیک مطلقاً ابزار دست ملت نیست، بلکه به جامعهٔ شهروندی تعلق دارد.

سه برش از مقاله‌ای با همین عنوان از کتاب:
▪️درس‌گفتارهای کوچک در باب مقولاتی بزرگ | نوشتهٔ لشک کولاکوفسکی | ترجمهٔ روشن وزیری | نشر نگاه معاصر | ۲۵۶ ص. رقعی | شومیز | ۷۵,۰۰۰ تومان

▪️ original title:
Mini wyklady o maxi sprawach (1997), Leszek Kolakowski

#بریده_کتاب

@kaaghaz

فرامرز بهزاد، مترجم و فرهنگ‌نویس برجسته، درگذشت

فرامرز بهزاد در ۸۶ سالگی در شهر بامبرگ آلمان درگذشت.

فرامرز بهزاد از پل‌های شاخص بین زبان و ادبیات آلمانی و فارسی بود؛ زبان‌شناس، فرهنگ‌نویس و از سرشناس‌ترین مترجمان آلمانی.

از جمله مهم‌ترین آثاری که با ترجمه‌ی او راهی خانه‌های اهل مطالعه در ایران شد، می‌توان این‌ها را برشمرد: پزشک دهکده و نامه به پدر هر دو از فرانتس کافکا، گفت‌وگو با کافکا اثر گوستاو یانوش، تفنگ‌های خانم کارار و رؤیاهای سیمون ماشار، صعود ممانعت‌پذیر آرتورو اویی، شوایک در جنگ جهانی دوم، تک‌پرده‌ای‌ها و نمایشنامه‌های آموزشی جملگی از آثار برتولت برشت.
عمدهٔ این آثار را انتشارات خوارزمی در ایران منتشر کرده است.

فرامرز بهزاد همچنین تدوینگر واژه‌نامه‌ی پایه‌ی زبان آلمانی بود که شامل دو فرهنگ آلمانی به فارسی و فارسی به آلمانی است.

منبع متن خبر

#خبر

@kaaghaz

چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت
نزدیک خداوند بدی نیست فرامشت

این تیغ نه از بهر ستمگاران کردند
انگور نه از بهر نبید است به چرخشت*

عیسی به رهی دید یکی کشته فتاده
حیران شد و بگرفت به دندان سر انگشت

گفتا که «که‌را کشتی، تا کشته شدی زار؟
تا باز که او را بکشد، آن‌که تو را کشت؟»

انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس
تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت

– ناصرخسرو


*چرخشت: چرخی که با آن آب انگور گیرند (فرهنگ معین).

#شعر

@kaaghaz

کتاب رایگان: دفترچهٔ ویراستاری علم، بنیاد روزنامه‌نگاری علم نایت


«این یکی دو ماه را به شدت درگیر این پروژه بودم و امروز نتیجه‌اش منتشر شد. ترجمهٔ فارسی کتابچهٔ ویراستاری علم، روزنامه نگاری علم نایت در دانشگاه ام آی تی، از امروز به طور رایگان برای دانلود در اختیار شما است.

این کتاب راهنمای جامعی است که جمعی از بهترین روزنامه‌نگاران و ویراستاران علم معاصر دربارهٔ این رشته نوشته‌اند. اگر به روزنامه‌نگاری (به‌طورخاص روزنامه‌نگاری علم)، روش‌های رایج، تکنیک‌ها و مراقبت‌های ویژه در این کار علاقه دارید منبع خوبی به شمار می‌رود.»

پوریا ناظمی

#کتاب_رایگان

@kaaghaz

مورد اخیر رولد دال

در چند هفته‌ی گذشته اسم رولد دال، نویسنده‌ی بریتانیایی که به خاطر کتاب‌های کودکش مشهور است، سر زبان‌ها افتاده. تقریبا تمام رسانه‌های بریتانیا درباره‌ی انتشار ویراست تازه‌ی کتاب‌های او حرف زدند و کار به بحث‌های داغ و پرشور نویسندگان، موضع‌گیری شخصیت‌ها از جمله نخست‌وزیر و «ملکه‌ی همسر» بریتانیا و همچنین بیانیه‌نویسی نهادهایی از جمله انجمن قلم آمریکا رسید. حتی سلمان رشدی که دوران نقاهت بعد از سوءقصد را می‌گذراند و به تازگی فعالیت در شبکه‌های اجتماعی را از سر گرفته، در توییتی نوشت «حالا رولد دال فرشته نبود اما این سانسور مضحک است و ناشر باید از خودش شرم کند».

اما موضوع چه بود؟
انتشارات کتاب‌ کودکِ پافین که زیرمجموعه‌ی پنگوئن رندوم‌هاوس است، ویراست تازه‌ای از مجموعه آثار رولد دال را منتشر کرده اما در این آثار دست برده و تغییراتی در آنها داده که صدای همه را بلند کرده. ناشر می‌گوید یک سری «خواننده‌ی حساسیت‌یاب» استخدام کرده که البته می‌توانیم بخوانیم «ممیز»، و هر جا فکر کرده‌اند کتاب توهین‌آمیز است یا برای کودکان بدآموزی دارد را تغییر داده. مثلا «چاق» را تبدیل کرده به «گنده» یا کلمه‌ی «زشت» را حذف کرده.»

▪️این پاراگراف اول گزارش آزاده پارساپور از ماجرای اخیر رولد دال است. پیشنهاد می‌کنم متن کامل را در کانالش بخوانید:
https://t.me/theeditor/14

#خبر #سانسور

@kaaghaz

☑️سیدجواد طباطبایی، فیلسوف ایرانی درگذشت

سیدجواد طباطبایی، فیلسوف و نویسنده ایرانی، دیشب در سن ۷۷ سالگی در بیمارستانی در لس‌آنجلس درگذشت. طباطبایی، استاد دانشگاه و پژوهشگر ایرانی در زمینهٔ فلسفه، تاریخ و سیاست است. او عضو پیشین هیات علمی و معاون پژوهشی دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است.

@politics_law

معرفی کتاب: روشنگری

تأکیدات هیوم بر نقش همدلی به عنوان عنصر بنیادین در احکام اخلاقیِ ما توسط آدام اسمیت پی گرفته شد. او در ۱۷۵۹ کتاب «نظریهٔ احساسات اخلاقی» را منتشر کرد که تحلیل پیچیده‌ای از خود همدلی و رابطهٔ آن با اخلاق به دست می‌داد. او می‌گوید همدلی از تخیل نشأت می‌گیرد نه از احساس: «تا وقتی ما راحت نشسته‌ایم و برادر ما در رنج است، حواس ما هرگز ما را از رنج او آگاه نمی‌کنند... با خود را جای او گذاشتن در خیال است که احساس او را درک می‌کنیم یا تحت‌تأثیر قرار می‌گیریم.».


روشنگری مروری است بسیار کوتاه و روشن بر اندیشه‌ها و ایده‌های روشنگری و میراثی که از این دورهٔ فکری بر جا مانده.

آنتونی کنی معتقد است در جنبش روشنگری «دست‌کم صد نویسنده دخیل بوده‌اند». او از آن میان پانزده نویسنده را برگزیده و از خلال اندیشه‌های آنان روشنگری را معرفی کرده: منتسکیو، هیوم، لسینگ، اسمیت، فرانکلین، پریستلی، گیبون، پین، جفریون، کندورسه، گادوین و وُلستون‌کرافت. بخش دوم کتاب به میراث روشنگری اختصاص دارد.

روشنگری چهارمین عنوان از مجموعهٔ جدید «پالتویی‌ها» است. قرار است کتاب‌هایی غیرداستانی متناسب با نیاز عمومی در این مجموعه منتشر شود.
حسن کریم‌زاده یونیفرم جلد مجموعه و تایپوگرافی عنوان کتاب‌ها را با الهام از آثار بهزاد گلپایگانی طراحی کرده است.

▪️روشنگری: تاریخ مختصر | آنتونی کنی| رضا یعقوبی | نشر مان کتاب | ۱۷۳ ص. شومیز لب‌برگردان | ۱۱۵,۰۰۰ تومان

▪️ original title:
The enlightenment: a very brief history (2017), Anthony Kenny

#معرفی_کتاب_تازه #بریده_کتاب

@kaaghaz

معرفی کتاب: خاطرات یک دیوانه

می‌گویند زندگی را از سر بگیر، با مردم بیامیز! اما شاخه‌ای شکسته چگونه بار تواند داد.


خاطرات یک دیوانه مجموعه‌ای است از داستان‌هایی که گوستاو فلوبر در عنفوان جوانی نوشت، از پانزده سالگی تابیست‌ویک سالگی.

مهم‌ترین اثر مجموعه داستانی است حسب‌حال‌گونه به نام «خاطرات یک دیوانه». این داستان به‌شکل یادداشت‌های مرد تلخکامی نوشته شده است که می‌گوید از زندگی نصیبی نبرده و جز ناکامی ندیده. فصل‌های داستان به‌شکل متناوب به افکار این مرد و رویدادهای زندگی گذشته‌اش اختصاص دارد.

فلوبر «خاطرات یک دیوانه» را در هفده سالگی نوشت و پس از آن دو بار هم ویرایشش کرد. داستان سرانجام در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱، حدود بیست سال پس از مرگ فلوبر، منتشر شد.

داستان‌های این مجموعه اگرچه به عظمت آثار اساسی فلوبر نیست، اما خوانندهٔ آشنا می‌تواند رد رمان‌های معروفش را در این داستان‌ها بگیرد. مثلاً ماجرای عشق راوی «خاطرات یک دیوانه» به زنی شوهردار که بعدها در رمان تربیت احساساتی نیز به چشم می‌خورد.

عنوان داستان‌های دیگر مجموعه: «نوامبر»، «مراسم تدفین دکتر ماتورَن»، «سقوط‌ها. هراس‌ها»، «هوا و تقوا»، «آمال تو»، «آداب و رسوم روآنی»، «رویای دوزخ»، «خشم و عجز»، «جنون کتاب»، «طاعون در فلورانس»، «بانو»، «عطری برای بوییدن».

▪️خاطرات یک دیوانه و داستان‌های دیگر | نوشتهٔ گوستاو فلوبر | ترجمهٔ محمدمهدی شجاعی | نشر برج | ۴۵۰ص. رقعی گالینگور | ۱۹۹,۰۰۰ تومان

▪️Original title:
Mémoires d'un fou, Gustave Flaubert

#معرفی_کتاب_تازه

@kaaghaz

کنزابورو اوئه درگذشت

روز دوشنبه، ۲۲ اسفند، کنزابورو اوئه، نویسندهٔ نامدار ژاپنی و برندهٔ نوبل ادبیات ۱۹۹۴، در هشتادوهشت سالگی درگذشت.

اوئه رمان‌ها و جستارهای درخشانی در نقد فرهنگ معاصر ژاپن نوشت. او معتقد بود این فرهنگْ ژاپن را به طرف همان ذهنیتی منحرف می‌کند که سال‌ها پیش منجر به فاجعهٔ جنگ جهانی دوم شد.

او می‌گفت هنگام نوشتن فقط مخاطب ژاپنی را در ذهن دارد، بااین‌حال در دههٔ ۱۹۶۰ با سه کتاب مخاطبانی جهانی یافت: یادداشت‌های هیروشیما، مسئلهٔ شخصی، گریهٔ خاموش. تابه‌حال آثار انگشت‌شماری از او به فارسی ترجمه شده است.

عکس از کو ساساکی، نیویورک تایمز.
تصویر اوئه در دفتر کارش در توکیو، ۲۰۰۸.

#خبر

@kaaghaz

سندی در باب: اعضای یکدیگر بودن!

در مورد شعر مشهور سعدی: «بنی آدم اعضای یکدیگرند/ یک پیکرند» مباحثه‌های زیادی بین اهل نظر در پیوسته و به صورت یادداشت و جُستار و مقاله و تعلیقه چاپ شده است. برخی از پژوهندگان معتقدند که آدم‌ها نمی‌توانند اعضای یکدیگر باشند، اما می‌توانند اعضای یک پیکر باشند. حتی بابت چاپ شعر سعدی بر روی اسکناس‌ها با ضبط «اعضای یکدیگرند»، از خجالت اعضای بانک مرکزی هم حسابی در آمده‌اند. یکی از مشکلات اصلی، آن است که دستنویس‌های کهن گلستان سعدی با نظر این پژوهشگران همراهی نمی‌کند.
‏..
و اما موضوع یادداشت امروز. ندیدم که در همۀ این مباحثات، کسی نظر عزیز نسفی مؤلف کشف الحقایق (تألیف در ۶۸۰ ق) و نویسندۀ هم‌عصر سعدی را پُرسیده باشد. عزیز نسفی هم مثل سعدی معتقد بوده که انسان‌ها می‌توانند اعضای یکدیگر باشند. نسفی در بیان ویژگی‌های اهل وحدت، پیش از هر چیز تذکر می‌دهد که «وحدت، مقام است نه مقال تا تو به فصاحت و بلاغت بر خود بندی. در این مقام، فصاحت و بلاغت در نمی‌گنجد. مشک آنجا که باشد خود بوی دهد. مشک را پنهان نتوان داشت و آفتاب را در انبان نتوان کرد». سپس، به قول روزنامه‌نگاران، می‌افزاید: «بدان که یک خاصیت اهل وحدت آن است که هیچ چیز و هیچ کس را دشمن ندارند. بلکه همه چیز و همه کس را دوست دارند که به یقین دانند که جمله، اعضای یکدیگرند» (ص ۲۴۰ - ۲۴۱). از این گفتار نسفی دانسته می‌شود که لااقل در قرن هفتم هجری، بنی آدم از این امکان برخوردار بودند که اعضای یکدیگر باشند.
‏●

"چهار خطی"
https://telegram.me/Xatt4

معرفی کتاب تازه: محاکمه‌های نمایشی

محاکمه‌های نمایشی پژوهشی است دربارهٔ تصفیه‌های استالینی در شرق اروپا بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴.

تصفیه‌های استالینی شرق اروپا پس از جنگ جهانی دوم تفاوت‌هایی با دادگاه‌های نمایشی دههٔ ۱۹۳۰ روسیه دارد. در دههٔ ۱۹۳۰، استالین در پی عطش دستیابی به قدرت مخالفانش را از میان هم‌قطاران لنین به پای میز محاکمه کشاند، اما سران حزب کمونیست در کشورهای اقماری شوروی که قربانی وحشت استالینی شدند همگی از سرسپردگان سیاست‌های او بودند.

گئورگ هودوش در این کتاب نشان می‌دهد که این محاکمه‌های نمایشی، برخلاف تصور رایج در غرب، زیر سایهٔ اختلافات استالین و تیتو صورت نگرفت و جدالی با «کمونیست‌های ملی» نبود. بلکه این میدانْ مکملِ استالینیسم به‌شمار می‌رفت، بازوی تبلیغاتی وحشت سیاسی. از این رو، این کتاب به قتل کمونیست‌ها به دست کمونیست‌ها می‌پردازد و به محاکمهٔ مخالفان اشاره‌ای ندارد.

نویسندهٔ کتاب، گئورگ هودوش، خود از بازماندگان محاکمهٔ رایک در مجارستان است. او که پژوهش‌های پیشین را نابسنده می‌داند به دنبال پاسخ به سؤالاتی در چیستی و چگونگی و ارتباط محاکمه‌های نمایشی شرق اروپا دست به پژوهش زده و بیش از همه بر مورد مجارستان تمرکز کرده است؛ نه‌فقط به این دلیل که از نزدیک شاهد آن بوده، بلکه به این سبب که آن پرونده الگویی برای شوروی در برگزاری اعدام‌های نمایشی به شمار می‌رفته است.

کتاب پیش از فروپاشی دیوار برلین و اتحاد جماهیر شوروی نوشته شده است.

▪️محاکمه‌های نمایشی، تصفیه‌های استالینی در اروپای شرقی (۱۹۴۸-۱۹۵۴) | نوشتهٔ گئورگ هودوش | ترجمهٔ هوشنگ جیرانی | نشر مد | ۲۷۵ ص. رقعی | شومیز | ۱۷۰,۰۰۰ تومان

▪️original title:
Show trials: Stalinist purges in eastern Europe (1987), George Hodos

#معرفی_کتاب_تازه

@kaaghaz

پی‌دی‌اف مجله‌ی دنیای سخن

‏همهٔ شماره‌های مجلهٔ دنیای سخن به شکل پی‌دی‌اف قابل دسترسی هستن. یک آرشیو خوب و اقدامی که امیدوارم توسط خیلی نشریات دیگه که فروش کاغذی‌شون کم شده و آرشیوهاشون نایاب، تکرار بشه:
donyayesokhan.com‎

آلبوم تصاویرش رو هم از دست ندین

جادی

#آرشیو

@kaaghaz

در شهر رامه صدايی شنيده می‌شود، صدای آه و ناله‌ای تلخ؛ راحيل برای فرزندان ازدست‌رفته‌اش گريه می‌كند و تسلی نمی‌يابد.
ارميا ۳۱: ۱۵

معرفی کتاب تازه: خانه‌ام آتش گرفته است

آن‌ها برای اینکه سد راه رایحه‌ای شوند که به سمتشان خروشان است، شهر را زیر سیل خواهند برد. تلاش خواهند کرد خاطراتم را غرق کنند. اما من به آن آب نگاه نخواهم کرد، آن منظره می‌تواند قانعم کند بوی شکوفه‌ای که از دوردست حس می‌کنم دروغ است. اگر به عمق آب چشم بدوزم باید دار و ندارم را جمع کنم و بروم، باور کنید هیچ چاره‌ای جز رفتن نخواهم داشت. پس از من نخواهید رویم را برگردانم. وقتش برای من نرسیده است و شاید هیچ‌وقت نرسد.


خانه‌ام آتش گرفته است تازه‌ترین اثری است که از نویسنده نام‌آشنای شیلیایی، آریل دورفمن، به فارسی برگردانده شده است – مجموعه داستانی درباره شادی‌ها و رنج‌های انسان در دوران سختی.

قصه‌های این مجموعه از زندگی‌هایی می‌گویند که زیر سایهٔ دیکتاتوری و خشونت نظامی، برای ادامه‌دادن و ازدست‌نرفتن مقاومت می‌کنند. آریل دورفمن که در آثار دیگرش همچون شکستن طلسم وحشت و در جستجوی فردی، خوانندگان را با تاریخ سیاسی شیلی آشنا کرده است، در این مجموعه سراغ لایه‌های زیرین‌تر عواطف انسانی می‌رود، لحظه‌های تردید و امید در روزگاری تلخ.

این کتاب یازده داستان کوتاه را در بر می‌گیرد که دورفمن آن‌ها را یک سال پس از سقوط دولت پینوشه نوشت.


▪️خانه‌ام آتش گرفته است | آریل دورفمن | زرین جوادی | نشر هیرمند | ۱۹۵ ص. رقعی | ۸۵,۰۰۰ تومان

▪️ Original title:
My house is on fire (1990), Ariel Dorfman

#معرفی_کتاب_تازه

@kaaghaz

با ترس و لرز می‌اندیشم
دینم را به زندگی ادا می‌کردم
اگر می‌توانستم در برابر همگان جار بزنم و
این دروغ و فریب خویش و زمانهٔ خویش را برملا کنم
که تو آزادی هر چه می‌خواهی به زبان یأجوج و مأجوج جیغ بزنی
اما با کلمات واقعی حتی نجوا هم ممنوع است
و مجازاتی سنگین دارد
آنکه این‌گونه کلمات را بر زبان جاری می‌کند
همه می‌دانند که از پیش جان باخته است.

«وظیفه»، از چسلاو میلوش
ترجمهٔ خشایار دیهیمی
از مجلهٔ نگاه نو، شمارهٔ ۳، آذر ۱۳۷۰

#شعر #بایگانی #نشریات

@kaaghz

معرفی و پیشنهاد کتاب تازه: در کمال خونسردی

برای یافتن شکل درست داستان باید دید طبیعی‌ترین راه روایت آن داستان کدام است. محک اینکه نویسنده هیئت طبیعی داستانش را یافته است یا نه بسیار ساده است: پس از خواندن داستان آیا می‌توانید آن را به نحو دیگری تصور کنید یا نیروی تصورتان خاموش شده است و داستان به نظرتان کامل و نهایی می‌نماید؟ همانگونه که یک پرتقال نهایی است، همانگونه که طبیعت پرتقال را کاملاً درست ساخته است.
ترومن کاپوتی

در نیمهٔ قرن نوزدهم، گوستاو فلوبر برای گریز از سبک غنایی و پرطمطراق خود به‌سراغ ماجرای واقعی مرگ مادام دولامر رفت و رمانی به‌غایت واقع‌گرا نوشت. قریب به یک قرن بعد، ترومن کاپوتی برای نوشتن در کمال خونسردی نه‌فقط از ماجرایی واقعی الهام گرفت، که حتی رمان و گزارش تحقیقی را در هم آمیخت و شاهکاری هنری خلق کرد که خودش نام آن را گذاشته بود «رمان مبتنی بر واقعیت».

در کمال خونسردی دربارهٔ قتل چهار نفر از اعضای خانواده‌ی کلاتر در شهری کوچک در کانزاس است. کاپوتی سال ۱۹۵۹، به محض آنکه خبر این جنایت را در نیویورک‌تایمز خواند، با دوست دوران کودکی‌اش، هارپر لی، راهی کانزاس شد. او چند سال پس از آن را به تحقیق دربارهٔ این ماجرا گذراند و سرانجام رمانش را در ۱۹۶۶ منتشر کرد. او ضمن تحقیق رابطهٔ عمیقی با یکی از قاتلان داشت.

در یک سال اخیر دو ترجمه از این رمان منتشر شده. ترجمهٔ نصراله مرادیانی، مخصوصاً در برگردان گفت‌وگوها، موفق و خواندنی است.

▪️ در کمال خونسردی | نوشتهٔ ترومن کاپوتی | نصراله مرادیانی | نشر بیدگل | ۴۵۸ ص. رقعی | ۲۰۵,۰۰۰ تومان

▪️Original title:
In Cold Blood (1966), Truman Capote

#معرفی_کتاب_تازه #پیشنهاد_کتاب

@kaaghaz