Статья на тему «В фокусе АППК: лимит в 25% при оспаривании актов спецрасследования несчастных случаев»
🔷Предлагаем вашему вниманию статью судьи Кассационного суда по административным делам Л.Е.Каирбаевой, посвященную применению новых положений трудового законодательства Республики Казахстан, устанавливающих предельный размер степени смешанной вины пострадавшего работника при несчастном случае на производстве.
🔷В статье рассматриваются вопросы оспаривания актов специального расследования несчастных случаев в порядке, предусмотренном Административным процедурно-процессуальным кодексом Республики Казахстан, а также влияние установленного 25-процентного ограничения на судебную практику и распределение бремени доказывания.
🔷Далее предлагаем ознакомиться с полным текстом статьи.
Недавние изменения в трудовое законодательство Республики Казахстан установили принципиально важное правило: степень смешанной вины пострадавшего работника при несчастном случае на производстве теперь не может превышать 25%. Рассмотрим, как эта норма будет работать через призму Административного процедурно-процессуального кодекса Республики Казахстан и как она изменит практику рассмотрения трудовых споров.
С точки зрения АППК, акт специального расследования несчастного случая является административным актом, от содержания которого напрямую зависит объем материальных выплат пострадавшему или его семье со стороны работодателя и страховой компании. Раньше на практике нередко возникали ситуации, когда в актах фиксировалась завышенная степень вины работника в 50, 70 и более процентов, после чего граждане были вынуждены обращаться в суд за защитой своих прав. Теперь законодатель ввел жесткий императивный предел - максимум 25% вины сотрудника, что кардинально меняет подход к судебному разбирательству.
Для судебных споров по АППК это нововведение имеет несколько ключевых последствий. Во-первых, любое превышение установленного порога , например, указание в акте 30% или 50% вины, становится безусловным основанием для признания акта в этой части незаконным и его изменения судом, так как налицо прямое нарушение императивной нормы закона. Во-вторых, существенно меняются пределы доказывания для работодателей. Если раньше они активно пытались доказать грубую неосторожность сотрудника, чтобы повысить процент его вины и снизить выплаты, то теперь эти попытки теряют процессуальный смысл. Даже при наличии доказанного нарушения техники безопасности поднять вину пострадавшего выше 25% юридически невозможно. В-третьих, сохраняется классическое для АППК правило: бремя доказывания законности и обоснованности принятого акта полностью лежит на уполномоченном органе.
В целом, введение данного ограничения знаменует собой важный шаг к укреплению принципов социальной справедливости и правовой определенности в сфере охраны труда. Для судов это означает формирование единообразной и предсказуемой практики, исключающей любые попытки субъективного занижения ответственности работодателей за безопасность производственных процессов.
Судья Кассационного суда по административным делам Л.Е.Каирбаева
🔷Предлагаем вашему вниманию статью судьи Кассационного суда по административным делам Л.Е.Каирбаевой, посвященную применению новых положений трудового законодательства Республики Казахстан, устанавливающих предельный размер степени смешанной вины пострадавшего работника при несчастном случае на производстве.
🔷В статье рассматриваются вопросы оспаривания актов специального расследования несчастных случаев в порядке, предусмотренном Административным процедурно-процессуальным кодексом Республики Казахстан, а также влияние установленного 25-процентного ограничения на судебную практику и распределение бремени доказывания.
🔷Далее предлагаем ознакомиться с полным текстом статьи.
Недавние изменения в трудовое законодательство Республики Казахстан установили принципиально важное правило: степень смешанной вины пострадавшего работника при несчастном случае на производстве теперь не может превышать 25%. Рассмотрим, как эта норма будет работать через призму Административного процедурно-процессуального кодекса Республики Казахстан и как она изменит практику рассмотрения трудовых споров.
С точки зрения АППК, акт специального расследования несчастного случая является административным актом, от содержания которого напрямую зависит объем материальных выплат пострадавшему или его семье со стороны работодателя и страховой компании. Раньше на практике нередко возникали ситуации, когда в актах фиксировалась завышенная степень вины работника в 50, 70 и более процентов, после чего граждане были вынуждены обращаться в суд за защитой своих прав. Теперь законодатель ввел жесткий императивный предел - максимум 25% вины сотрудника, что кардинально меняет подход к судебному разбирательству.
Для судебных споров по АППК это нововведение имеет несколько ключевых последствий. Во-первых, любое превышение установленного порога , например, указание в акте 30% или 50% вины, становится безусловным основанием для признания акта в этой части незаконным и его изменения судом, так как налицо прямое нарушение императивной нормы закона. Во-вторых, существенно меняются пределы доказывания для работодателей. Если раньше они активно пытались доказать грубую неосторожность сотрудника, чтобы повысить процент его вины и снизить выплаты, то теперь эти попытки теряют процессуальный смысл. Даже при наличии доказанного нарушения техники безопасности поднять вину пострадавшего выше 25% юридически невозможно. В-третьих, сохраняется классическое для АППК правило: бремя доказывания законности и обоснованности принятого акта полностью лежит на уполномоченном органе.
В целом, введение данного ограничения знаменует собой важный шаг к укреплению принципов социальной справедливости и правовой определенности в сфере охраны труда. Для судов это означает формирование единообразной и предсказуемой практики, исключающей любые попытки субъективного занижения ответственности работодателей за безопасность производственных процессов.
Судья Кассационного суда по административным делам Л.Е.Каирбаева
👍8
Жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеуді инкассалық өкім бойынша өндірілген сомалардан ұстап қалуға болмайды
🔷Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық сот «К.» ЖШС мен жеке сот орындаушысы арасындағы инкассалық өкімдер бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан оның қызметіне ақы төлеу сомасын ұстап қалудың заңдылығына қатысты дауды қарады.
🔷Сотқа жүгінуге жеке сот орындаушысының 2025 жылғы 3 қыркүйектегі «К.» ЖШС пайдасына С.-дан берешекті өндіріп алу туралы алты атқарушылық іс жүргізу бойынша ақшалай қаражатты бөлу жөніндегі қаулылары негіз болды.
🔷Бірінші және апелляциялық сатылардағы соттар аталған қаулыларды жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу үшін артық ұсталған сома бөлігінде ғана заңсыз деп танып, талап қоюдың қалған бөлігін қанағаттандырудан бас тартқан.
🔷Кассациялық сот бұл тұжырымдармен келіспей, бірінші және апелляциялық сатылардағы сот актілерінің күшін жойып, талап қоюды толық көлемде қанағаттандыру туралы жаңа шешім қабылдады.
🔷Сот заңнамаға сәйкес атқарушылық құжат негізінде инкассалық өкім бойынша өндірілген ақшалай қаражат өндіріп алушыға аударылуға тиіс екенін атап өтті. Жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу және атқарушылық іс жүргізу бойынша шығыстарды өтеу тиісті сомалар өндірілгеннен кейін жеке тәртіппен – дербес қаулылар шығару арқылы жүзеге асырылады. Мұндай қаулылар атқарушылық құжаттар болып табылады.
🔷Бұл ретте инкассалық өкім бойынша өндірілген сомалар жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу мөлшеріне азайтылмауға тиіс. Яғни, жеке сот орындаушысы өндіріп алушының пайдасына инкассалық өкім бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан өзінің қызметіне ақы төлеу сомасын тікелей ұстап қала алмайды.
🔷Кассациялық сот жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төленбеген жағдайда, оның мөлшерін бекіту туралы тиісті қаулы заңда белгіленген тәртіппен, оның ішінде борышкердің мүлкіне өндіріп алуды қолдану арқылы орындалуы мүмкін екенін атап өтті. Алайда бұл бастапқы атқарушылық құжат бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан аталған төлемді ұстап қалуға негіз болмайды.
🔷Қаралып отырған жағдайда жеке сот орындаушысы инкассалық өкімдер бойынша келіп түскен ақшалай қаражатты бөлу кезінде өзінің қызметіне ақы төлеу сомаларын негізсіз ұстап қалған. Нәтижесінде өндіріп алушыға тиесілі ақшалай қаражат толық көлемде аударылмаған.
🔷Кассациялық сот борышкердің кейіннен өндіріп алушыға жетіспейтін соманы өтегені туралы уәжді де қабылдамады. Кейіннен орындалған міндеттеме жол берілген құқық бұзушылықты жоймайды және өндіріп алушыны сот арқылы қорғалу құқығынан айырмайды.
🔷Осыған байланысты Кассациялық сот алты атқарушылық іс жүргізу бойынша 2025 жылғы 3 қыркүйекте шығарылған ақшалай қаражатты бөлу туралы қаулыларды заңсыз деп танып, олардың күшін жойды. Кассациялық шағым қанағаттандырылды.
№6003-26-00-4к/861
Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық соты
🔷Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық сот «К.» ЖШС мен жеке сот орындаушысы арасындағы инкассалық өкімдер бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан оның қызметіне ақы төлеу сомасын ұстап қалудың заңдылығына қатысты дауды қарады.
🔷Сотқа жүгінуге жеке сот орындаушысының 2025 жылғы 3 қыркүйектегі «К.» ЖШС пайдасына С.-дан берешекті өндіріп алу туралы алты атқарушылық іс жүргізу бойынша ақшалай қаражатты бөлу жөніндегі қаулылары негіз болды.
🔷Бірінші және апелляциялық сатылардағы соттар аталған қаулыларды жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу үшін артық ұсталған сома бөлігінде ғана заңсыз деп танып, талап қоюдың қалған бөлігін қанағаттандырудан бас тартқан.
🔷Кассациялық сот бұл тұжырымдармен келіспей, бірінші және апелляциялық сатылардағы сот актілерінің күшін жойып, талап қоюды толық көлемде қанағаттандыру туралы жаңа шешім қабылдады.
🔷Сот заңнамаға сәйкес атқарушылық құжат негізінде инкассалық өкім бойынша өндірілген ақшалай қаражат өндіріп алушыға аударылуға тиіс екенін атап өтті. Жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу және атқарушылық іс жүргізу бойынша шығыстарды өтеу тиісті сомалар өндірілгеннен кейін жеке тәртіппен – дербес қаулылар шығару арқылы жүзеге асырылады. Мұндай қаулылар атқарушылық құжаттар болып табылады.
🔷Бұл ретте инкассалық өкім бойынша өндірілген сомалар жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төлеу мөлшеріне азайтылмауға тиіс. Яғни, жеке сот орындаушысы өндіріп алушының пайдасына инкассалық өкім бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан өзінің қызметіне ақы төлеу сомасын тікелей ұстап қала алмайды.
🔷Кассациялық сот жеке сот орындаушысының қызметіне ақы төленбеген жағдайда, оның мөлшерін бекіту туралы тиісті қаулы заңда белгіленген тәртіппен, оның ішінде борышкердің мүлкіне өндіріп алуды қолдану арқылы орындалуы мүмкін екенін атап өтті. Алайда бұл бастапқы атқарушылық құжат бойынша өндірілген ақшалай қаражаттан аталған төлемді ұстап қалуға негіз болмайды.
🔷Қаралып отырған жағдайда жеке сот орындаушысы инкассалық өкімдер бойынша келіп түскен ақшалай қаражатты бөлу кезінде өзінің қызметіне ақы төлеу сомаларын негізсіз ұстап қалған. Нәтижесінде өндіріп алушыға тиесілі ақшалай қаражат толық көлемде аударылмаған.
🔷Кассациялық сот борышкердің кейіннен өндіріп алушыға жетіспейтін соманы өтегені туралы уәжді де қабылдамады. Кейіннен орындалған міндеттеме жол берілген құқық бұзушылықты жоймайды және өндіріп алушыны сот арқылы қорғалу құқығынан айырмайды.
🔷Осыған байланысты Кассациялық сот алты атқарушылық іс жүргізу бойынша 2025 жылғы 3 қыркүйекте шығарылған ақшалай қаражатты бөлу туралы қаулыларды заңсыз деп танып, олардың күшін жойды. Кассациялық шағым қанағаттандырылды.
№6003-26-00-4к/861
Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық соты
👍6
Удерживать оплату деятельности частного судебного исполнителя из сумм, взысканных по инкассовому распоряжению, нельзя
🔷Кассационный суд по административным делам рассмотрел спор между ТОО «К.» и частным судебным исполнителем по вопросу законности удержания оплаты его деятельности из денежных средств, взысканных по инкассовым распоряжениям.
🔷Поводом для обращения в суд стали постановления частного судебного исполнителя от 3 сентября 2025 года о распределении денежных средств по шести исполнительным производствам о взыскании с С. задолженности в пользу ТОО «К.».
🔷Суды первой и апелляционной инстанций признали постановления незаконными только в части излишне удержанной суммы оплаты деятельности частного судебного исполнителя, отказав в удовлетворении иска в остальной части.
🔷Кассационный суд с такими выводами не согласился, отменил судебные акты первой и апелляционной инстанций и принял новое решение об удовлетворении иска в полном объеме.
🔷Суд указал, что в соответствии с законодательством денежные средства, взысканные по инкассовому распоряжению на основании исполнительного документа, подлежат перечислению взыскателю. Оплата деятельности частного судебного исполнителя и возмещение расходов по исполнению производятся отдельно — после взыскания соответствующих сумм путем вынесения самостоятельных постановлений, являющихся исполнительными документами.
🔷При этом взысканные по инкассовому распоряжению суммы не могут быть уменьшены на размер оплаты деятельности частного судебного исполнителя. Иными словами, частный судебный исполнитель не вправе удерживать свою оплату непосредственно из денежных средств, взысканных в пользу взыскателя по инкассовому распоряжению.
🔷Кассационный суд отметил, что если оплата деятельности частного судебного исполнителя не произведена, соответствующее постановление об утверждении ее размера может быть исполнено в установленном законом порядке, в том числе путем обращения взыскания на имущество должника. Однако, это не дает оснований удерживать указанную оплату из денежных средств, взысканных по первоначальному исполнительному документу.
🔷В рассматриваемом случае частный судебный исполнитель при распределении денежных средств, поступивших по инкассовым распоряжениям, необоснованно удержал суммы оплаты своей деятельности. Такие действия привели к неполному перечислению взыскателю причитающихся ему денежных средств.
🔷Кассационный суд также отклонил довод о том, что впоследствии должник погасил взыскателю недостающую сумму. Последующее исполнение не устраняет допущенное нарушение и не лишает взыскателя права на судебную защиту.
🔷В связи с этим Кассационный суд признал незаконными и отменил постановления о распределении денежных средств от 3 сентября 2025 года, вынесенные по шести исполнительным производствам. Кассационная жалоба удовлетворена.
№6003-26-00-4к/861
Кассационный суд по административным делам
🔷Кассационный суд по административным делам рассмотрел спор между ТОО «К.» и частным судебным исполнителем по вопросу законности удержания оплаты его деятельности из денежных средств, взысканных по инкассовым распоряжениям.
🔷Поводом для обращения в суд стали постановления частного судебного исполнителя от 3 сентября 2025 года о распределении денежных средств по шести исполнительным производствам о взыскании с С. задолженности в пользу ТОО «К.».
🔷Суды первой и апелляционной инстанций признали постановления незаконными только в части излишне удержанной суммы оплаты деятельности частного судебного исполнителя, отказав в удовлетворении иска в остальной части.
🔷Кассационный суд с такими выводами не согласился, отменил судебные акты первой и апелляционной инстанций и принял новое решение об удовлетворении иска в полном объеме.
🔷Суд указал, что в соответствии с законодательством денежные средства, взысканные по инкассовому распоряжению на основании исполнительного документа, подлежат перечислению взыскателю. Оплата деятельности частного судебного исполнителя и возмещение расходов по исполнению производятся отдельно — после взыскания соответствующих сумм путем вынесения самостоятельных постановлений, являющихся исполнительными документами.
🔷При этом взысканные по инкассовому распоряжению суммы не могут быть уменьшены на размер оплаты деятельности частного судебного исполнителя. Иными словами, частный судебный исполнитель не вправе удерживать свою оплату непосредственно из денежных средств, взысканных в пользу взыскателя по инкассовому распоряжению.
🔷Кассационный суд отметил, что если оплата деятельности частного судебного исполнителя не произведена, соответствующее постановление об утверждении ее размера может быть исполнено в установленном законом порядке, в том числе путем обращения взыскания на имущество должника. Однако, это не дает оснований удерживать указанную оплату из денежных средств, взысканных по первоначальному исполнительному документу.
🔷В рассматриваемом случае частный судебный исполнитель при распределении денежных средств, поступивших по инкассовым распоряжениям, необоснованно удержал суммы оплаты своей деятельности. Такие действия привели к неполному перечислению взыскателю причитающихся ему денежных средств.
🔷Кассационный суд также отклонил довод о том, что впоследствии должник погасил взыскателю недостающую сумму. Последующее исполнение не устраняет допущенное нарушение и не лишает взыскателя права на судебную защиту.
🔷В связи с этим Кассационный суд признал незаконными и отменил постановления о распределении денежных средств от 3 сентября 2025 года, вынесенные по шести исполнительным производствам. Кассационная жалоба удовлетворена.
№6003-26-00-4к/861
Кассационный суд по административным делам
👍11
135,6 млн теңге берешекті өндіріп алу туралы атқарушылық жазба заңды деп танылды
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот «А» ЖШС мен Шымкент қаласының нотариусы Ж. арасындағы «S» ЖШС пайдасына берешекті өндіріп алу туралы атқарушылық жазбаның заңдылығына қатысты дауды қарады.
🔷2025 жылғы 2 қазанда нотариус «А» ЖШС-нен 135 602 820 теңге мөлшерінде берешекті өндіріп алу туралы атқарушылық жазба жасаған. Оған тараптар қол қойған тауар жеткізу шарты, жүкқұжат және өзара есеп айырысуларды салыстыру актісі негіз болған.
🔷«А» ЖШС нотариустың әрекетіне шағымданып, берешек даулы болғанын және атқарушылық жазбаның аумақтық құзыреттілік қағидаларын бұза отырып жасалғанын көрсеткен.
🔷Бірінші сатыдағы сот шағымды қанағаттандырудан бас тартты. Апелляциялық саты сот шешімін өзгеріссіз қалдырды. Кассациялық шағымда арызданушы сот актілерінің күшін жоюды сұрап, жеткізілген тауардың санына қатысты дау болғанын және нотариустың аумақтық құзыреттілік талаптарын бұзғанын алға тартты.
🔷Кассациялық сот төмен тұрған соттардың қорытындыларымен келісіп, сот актілерін күшінде қалдырды.
🔷Кассациялық сот нотариусқа ұсынылған құжаттардың берешектің даусыз екенін растағанын атап өтті. Атап айтқанда, салыстыру актісіне және жүкқұжатқа «А» ЖШС директоры электрондық цифрлық қолтаңба арқылы қол қойған. Заңға сәйкес, электрондық цифрлық қолтаңба өз қолымен қойылған қолтаңбаға теңестіріледі. Сонымен қатар, «А» ЖШС жеткізілген тауар үшін берешекті 2025 жылғы 31 қазанға дейін толық өтеуге міндеттеніп, кепілдік хатын жолдаған.
🔷Жеткізілген тауардың санына қатысты дау болғаны туралы уәждер тиісті дәлелдемелермен расталмаған. Сондай-ақ аумақтық құзыреттілік талаптарының бұзылғаны анықталмады: шарт Шымкент қаласында жасалған, ал оны орындау кезеңінде «А» ЖШС-нің тұрақты жұмыс істейтін органы осы қалада орналасқан.
🔷Осылайша, нотариустың әрекеттерін заңсыз деп тануға негіздер анықталған жоқ. 2025 жылғы 26 қарашадағы ауданаралық азаматтық істер жөніндегі соттың шешімі және соттың азаматтық істер жөніндегі сот алқасының 2026 жылғы 18 ақпандағы қаулысы өзгеріссіз қалдырылып, кассациялық шағым қанағаттандырусыз қалдырылды.
№6003-26-00-2к/1812
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот «А» ЖШС мен Шымкент қаласының нотариусы Ж. арасындағы «S» ЖШС пайдасына берешекті өндіріп алу туралы атқарушылық жазбаның заңдылығына қатысты дауды қарады.
🔷2025 жылғы 2 қазанда нотариус «А» ЖШС-нен 135 602 820 теңге мөлшерінде берешекті өндіріп алу туралы атқарушылық жазба жасаған. Оған тараптар қол қойған тауар жеткізу шарты, жүкқұжат және өзара есеп айырысуларды салыстыру актісі негіз болған.
🔷«А» ЖШС нотариустың әрекетіне шағымданып, берешек даулы болғанын және атқарушылық жазбаның аумақтық құзыреттілік қағидаларын бұза отырып жасалғанын көрсеткен.
🔷Бірінші сатыдағы сот шағымды қанағаттандырудан бас тартты. Апелляциялық саты сот шешімін өзгеріссіз қалдырды. Кассациялық шағымда арызданушы сот актілерінің күшін жоюды сұрап, жеткізілген тауардың санына қатысты дау болғанын және нотариустың аумақтық құзыреттілік талаптарын бұзғанын алға тартты.
🔷Кассациялық сот төмен тұрған соттардың қорытындыларымен келісіп, сот актілерін күшінде қалдырды.
🔷Кассациялық сот нотариусқа ұсынылған құжаттардың берешектің даусыз екенін растағанын атап өтті. Атап айтқанда, салыстыру актісіне және жүкқұжатқа «А» ЖШС директоры электрондық цифрлық қолтаңба арқылы қол қойған. Заңға сәйкес, электрондық цифрлық қолтаңба өз қолымен қойылған қолтаңбаға теңестіріледі. Сонымен қатар, «А» ЖШС жеткізілген тауар үшін берешекті 2025 жылғы 31 қазанға дейін толық өтеуге міндеттеніп, кепілдік хатын жолдаған.
🔷Жеткізілген тауардың санына қатысты дау болғаны туралы уәждер тиісті дәлелдемелермен расталмаған. Сондай-ақ аумақтық құзыреттілік талаптарының бұзылғаны анықталмады: шарт Шымкент қаласында жасалған, ал оны орындау кезеңінде «А» ЖШС-нің тұрақты жұмыс істейтін органы осы қалада орналасқан.
🔷Осылайша, нотариустың әрекеттерін заңсыз деп тануға негіздер анықталған жоқ. 2025 жылғы 26 қарашадағы ауданаралық азаматтық істер жөніндегі соттың шешімі және соттың азаматтық істер жөніндегі сот алқасының 2026 жылғы 18 ақпандағы қаулысы өзгеріссіз қалдырылып, кассациялық шағым қанағаттандырусыз қалдырылды.
№6003-26-00-2к/1812
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
👍3
Исполнительная надпись о взыскании 135,6 млн теңге признана законной
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор между ТОО «А» и нотариусом города Шымкент Ж. по вопросу законности исполнительной надписи о взыскании задолженности в пользу ТОО «S».
🔷2 октября 2025 года нотариус совершил исполнительную надпись о взыскании с ТОО «А» задолженности в размере 135 602 820 теңге. Основанием стали договор поставки, накладная и акт сверки взаимных расчетов, подписанные сторонами.
🔷ТОО «А» обжаловало действия нотариуса, указав, что задолженность являлась спорной, исполнительная надпись совершена с нарушением правил территориальности.
🔷Суд первой инстанции отказал в удовлетворении жалобы. Апелляционная инстанция оставила решение без изменения. В кассационной жалобе заявитель просил отменить судебные акты, ссылаясь на наличие спора относительно количества поставленного товара и нарушение нотариусом территориальности.
🔷Кассационный суд согласился с выводами нижестоящих судов и оставил судебные акты в силе.
🔷Кассационный суд отметил, что представленные нотариусу документы подтверждали бесспорность задолженности. В частности, акт сверки и накладная были подписаны директором ТОО «А» посредством электронной цифровой подписи, которая в силу закона равнозначна собственноручной подписи. Кроме того, ТОО «А» направило гарантийное письмо с обязательством полностью погасить задолженность за поставленный товар до 31 октября 2025 года.
🔷Доводы о наличии спора относительно количества поставленного товара не подтверждены надлежащими доказательствами. Также не установлено нарушения территориальности: договор был заключен в городе Шымкент, где в период его исполнения находился постоянно действующий орган ТОО «А».
🔷Таким образом, оснований считать действия нотариуса незаконными не установлено. Решение межрайонного суда по гражданским делам от 26 ноября 2025 года и постановление судебной коллегии по гражданским делам суда от 18 февраля 2026 года оставлены без изменения, кассационная жалоба — без удовлетворения.
№6003-26-00-2к/1812
Кассационный суд по гражданским делам
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор между ТОО «А» и нотариусом города Шымкент Ж. по вопросу законности исполнительной надписи о взыскании задолженности в пользу ТОО «S».
🔷2 октября 2025 года нотариус совершил исполнительную надпись о взыскании с ТОО «А» задолженности в размере 135 602 820 теңге. Основанием стали договор поставки, накладная и акт сверки взаимных расчетов, подписанные сторонами.
🔷ТОО «А» обжаловало действия нотариуса, указав, что задолженность являлась спорной, исполнительная надпись совершена с нарушением правил территориальности.
🔷Суд первой инстанции отказал в удовлетворении жалобы. Апелляционная инстанция оставила решение без изменения. В кассационной жалобе заявитель просил отменить судебные акты, ссылаясь на наличие спора относительно количества поставленного товара и нарушение нотариусом территориальности.
🔷Кассационный суд согласился с выводами нижестоящих судов и оставил судебные акты в силе.
🔷Кассационный суд отметил, что представленные нотариусу документы подтверждали бесспорность задолженности. В частности, акт сверки и накладная были подписаны директором ТОО «А» посредством электронной цифровой подписи, которая в силу закона равнозначна собственноручной подписи. Кроме того, ТОО «А» направило гарантийное письмо с обязательством полностью погасить задолженность за поставленный товар до 31 октября 2025 года.
🔷Доводы о наличии спора относительно количества поставленного товара не подтверждены надлежащими доказательствами. Также не установлено нарушения территориальности: договор был заключен в городе Шымкент, где в период его исполнения находился постоянно действующий орган ТОО «А».
🔷Таким образом, оснований считать действия нотариуса незаконными не установлено. Решение межрайонного суда по гражданским делам от 26 ноября 2025 года и постановление судебной коллегии по гражданским делам суда от 18 февраля 2026 года оставлены без изменения, кассационная жалоба — без удовлетворения.
№6003-26-00-2к/1812
Кассационный суд по гражданским делам
👍6❤1
Кассациялық сот заңсыз сотталған азаматты күзетпен ұстаудан босатты
🔷2024 жылғы 23 қазанда Р. жүргізушінің автомобиль салонынан қысқа уақытқа шығып кеткенін пайдаланып, «Hyundai Elantra» маркалы бөтен автомобильдің рөліне отырып, автокөлікті өз бетінше жолдың жүру бөлігіне шығарған. Автокөлікті басқару барысында ол өзге екі көлік құралымен соқтығысқан.
🔷Бірінші сатыдағы сот Р.-ды автомобильді жымқыру мақсатынсыз құқыққа сыйымсыз иеленіп алу, яғни ірі залал келтіре отырып, автомобильді айдап әкету бойынша ҚК-нің 200-бабының 3-бөлігі бойынша кінәлі деп танып, 5 жыл мерзімге бас бостандығынан айыру жазасына соттаған.
🔷Апелляциялық сатыдағы сот бірінші сатыдағы соттың үкімімен келіскен.
🔷Сотталған Р. кассациялық шағымында үкім мен апелляциялық қаулының күшін жоюды сұраған.
🔷Кассациялық сот айыптау тарапының ҚК-нің 200-бабында көзделген қылмыстық құқық бұзушылық құрамының міндетті элементтерінің бірі – автомобильді құқыққа сыймсыз иеленіп алуға бағытталған тікелей қасақаналықты дәлелдемеген деген қорытындыға келді.
🔷Іс материалдарына сәйкес, Р. автомобильді айдап әкету мақсатында жүргізбеген. Ол «Hyundai Elantra» автомобиль салонында болған және басқа көлік құралының өтуіне кедергі келтірмеу үшін автомобильді орнынан жылжыту мақсатында басқа жүргізушінің өтінішімен рөлге отырған. Р.-дың автомобильді тек қайта қою ниеті болғаны туралы дәйекті түсініктемелері іс бойынша жиналған дәлелдемелермен теріске шығарылмаған.
🔷Оқиғаның бейнежазбасы болмаған, автомобильдің қозғалысын көрген куәлар анықталмаған, ал жол-көлік оқиғасының схемасы автокөліктің нақты қанша қашықтыққа жылжытылғанын және соқтығысу болған жерді анықтауға мүмкіндік бермеген.
🔷Бұдан бөлек, жергілікті соттар келтірілген залалдың нақты мөлшерін анықтамаған. Сот актілерінде залалдың екі түрлі сомасы көрсетілген, бұл да жасалған әрекетке дұрыс құқықтық баға беруге кедергі келтірген.
🔷Осылайша, Р.-дың автомобильді айдап әкетуге бағытталған тікелей қасақаналығын растайтын дәлелдемелер сотқа дейінгі тергеп-тексеру барысында алынбағанын, бұл олқылықты толықтыру мүмкіндігінің таусылғанын ескере отырып,кассациялық сот сот актілерінің күшін жойып, қылмыстық құқық бұзушылық құрамының болмауына байланысты қылмыстық іс бойынша іс жүргізуді тоқтатып, Р.-ды күзетпен ұстаудан дереу босату туралы қаулы шығарды.
№ 6003-26-00-1к/769
Қылмыстық істер жөніндегі кассациялық соты
🔷2024 жылғы 23 қазанда Р. жүргізушінің автомобиль салонынан қысқа уақытқа шығып кеткенін пайдаланып, «Hyundai Elantra» маркалы бөтен автомобильдің рөліне отырып, автокөлікті өз бетінше жолдың жүру бөлігіне шығарған. Автокөлікті басқару барысында ол өзге екі көлік құралымен соқтығысқан.
🔷Бірінші сатыдағы сот Р.-ды автомобильді жымқыру мақсатынсыз құқыққа сыйымсыз иеленіп алу, яғни ірі залал келтіре отырып, автомобильді айдап әкету бойынша ҚК-нің 200-бабының 3-бөлігі бойынша кінәлі деп танып, 5 жыл мерзімге бас бостандығынан айыру жазасына соттаған.
🔷Апелляциялық сатыдағы сот бірінші сатыдағы соттың үкімімен келіскен.
🔷Сотталған Р. кассациялық шағымында үкім мен апелляциялық қаулының күшін жоюды сұраған.
🔷Кассациялық сот айыптау тарапының ҚК-нің 200-бабында көзделген қылмыстық құқық бұзушылық құрамының міндетті элементтерінің бірі – автомобильді құқыққа сыймсыз иеленіп алуға бағытталған тікелей қасақаналықты дәлелдемеген деген қорытындыға келді.
🔷Іс материалдарына сәйкес, Р. автомобильді айдап әкету мақсатында жүргізбеген. Ол «Hyundai Elantra» автомобиль салонында болған және басқа көлік құралының өтуіне кедергі келтірмеу үшін автомобильді орнынан жылжыту мақсатында басқа жүргізушінің өтінішімен рөлге отырған. Р.-дың автомобильді тек қайта қою ниеті болғаны туралы дәйекті түсініктемелері іс бойынша жиналған дәлелдемелермен теріске шығарылмаған.
🔷Оқиғаның бейнежазбасы болмаған, автомобильдің қозғалысын көрген куәлар анықталмаған, ал жол-көлік оқиғасының схемасы автокөліктің нақты қанша қашықтыққа жылжытылғанын және соқтығысу болған жерді анықтауға мүмкіндік бермеген.
🔷Бұдан бөлек, жергілікті соттар келтірілген залалдың нақты мөлшерін анықтамаған. Сот актілерінде залалдың екі түрлі сомасы көрсетілген, бұл да жасалған әрекетке дұрыс құқықтық баға беруге кедергі келтірген.
🔷Осылайша, Р.-дың автомобильді айдап әкетуге бағытталған тікелей қасақаналығын растайтын дәлелдемелер сотқа дейінгі тергеп-тексеру барысында алынбағанын, бұл олқылықты толықтыру мүмкіндігінің таусылғанын ескере отырып,кассациялық сот сот актілерінің күшін жойып, қылмыстық құқық бұзушылық құрамының болмауына байланысты қылмыстық іс бойынша іс жүргізуді тоқтатып, Р.-ды күзетпен ұстаудан дереу босату туралы қаулы шығарды.
№ 6003-26-00-1к/769
Қылмыстық істер жөніндегі кассациялық соты
👍4❤2👏1
Кассационный суд освободил из-под стражи незаконно осужденного гражданина
🔷23 октября 2024 года Р. пользуясь тем, что водитель ненадолго покинул салон автомобиля «Hyundai Elantra», Р. сел за руль чужого авто и самовольно выехал на проезжую часть. В ходе управления он совершил столкновение с двумя другими транспортными средствами.
🔷Суд первой инстанции осудил Р. за угон, то есть неправомерное завладение автомобилем без цели хищения, причинившее крупный ущерб по части 3 статьи 200 УК к 5 годам лишения свободы.
Апелляционная инстанция согласилась с принятым решением.
🔷Осужденный в кассационной жалобе просил отменить приговор и апелляционное постановление.
🔷Кассационный суд посчитал, что органы обвинения не доказали один из элементов состава статьи 200 УК — прямой умысел на неправомерное завладение автомобилем.
🔷Согласно материалам дела Р. не угонял автомобиль для поездки: он находился в салоне автомобиля «Hyundai Elantra» и пересел за руль по просьбе другого водителя переставить машину для устранения помехи по проезду иного автомобиля. Эти последовательные пояснения Р. о намерении лишь перепарковать автомобиль собранными доказательствами не опровергнуты.
🔷Видеозапись происшествия отсутствует, очевидцы перемещения автомобиля не установлены, а схема ДТП не позволяет определить расстояние перемещения и место столкновения.
🔷Дополнительно местные суды не установили точный размер причиненного ущерба, указав в судебных актах две разные суммы, что также препятствовало правильной правовой оценке содеянного.
🔷Поэтому принимая во внимание того, что доказательств у Р. прямого умысла на угон органами следствия не добыто, а возможность восполнить этот пробел исчерпана, Кассационный суд отменил состоявшиеся судебные акты, прекратил уголовное дело за отсутствием состава уголовного правонарушения и постановил немедленно освободить Р. из-под стражи
№ 6003-26-00-1к/769
Кассационный суд по уголовным делам
🔷23 октября 2024 года Р. пользуясь тем, что водитель ненадолго покинул салон автомобиля «Hyundai Elantra», Р. сел за руль чужого авто и самовольно выехал на проезжую часть. В ходе управления он совершил столкновение с двумя другими транспортными средствами.
🔷Суд первой инстанции осудил Р. за угон, то есть неправомерное завладение автомобилем без цели хищения, причинившее крупный ущерб по части 3 статьи 200 УК к 5 годам лишения свободы.
Апелляционная инстанция согласилась с принятым решением.
🔷Осужденный в кассационной жалобе просил отменить приговор и апелляционное постановление.
🔷Кассационный суд посчитал, что органы обвинения не доказали один из элементов состава статьи 200 УК — прямой умысел на неправомерное завладение автомобилем.
🔷Согласно материалам дела Р. не угонял автомобиль для поездки: он находился в салоне автомобиля «Hyundai Elantra» и пересел за руль по просьбе другого водителя переставить машину для устранения помехи по проезду иного автомобиля. Эти последовательные пояснения Р. о намерении лишь перепарковать автомобиль собранными доказательствами не опровергнуты.
🔷Видеозапись происшествия отсутствует, очевидцы перемещения автомобиля не установлены, а схема ДТП не позволяет определить расстояние перемещения и место столкновения.
🔷Дополнительно местные суды не установили точный размер причиненного ущерба, указав в судебных актах две разные суммы, что также препятствовало правильной правовой оценке содеянного.
🔷Поэтому принимая во внимание того, что доказательств у Р. прямого умысла на угон органами следствия не добыто, а возможность восполнить этот пробел исчерпана, Кассационный суд отменил состоявшиеся судебные акты, прекратил уголовное дело за отсутствием состава уголовного правонарушения и постановил немедленно освободить Р. из-под стражи
№ 6003-26-00-1к/769
Кассационный суд по уголовным делам
👍7
ӘҚПК-нің 169-бабына енгізілген өзгерістер туралы еске салу: әкімшілік істерді кассациялық тәртіпте қайта қарау тәртібі нақтыланды
🔷Өздеріңізге белгілі болғандай, Қазақстан Республикасының Әкімшілік рәсімдік-процестік кодексінің 169-бабына әкімшілік істер бойынша сот актілерін кассациялық тәртіпте қайта қарауға қатысты өзгерістер енгізілді.
🔷Кассациялық шағымдану мерзімін есептеу тәртібі нақтыланды.
🔷Кассациялық шағым беру үшін белгіленген алты айлық мерзім апелляциялық сатыдағы сот актісі заңды күшіне енген күннен бастап есептеледі (бұған дейін — апелляциялық сатыдағы сот актісі түпкілікті нысанда табыс етілген күннен бастап есептелген). Бұл өзгеріс процестік мерзімдерді бірізді әрі объективті есептеуге бағытталған.
🔷Әкімшілік процеске қатысушылардың кассациялық шағым беру құқығы, сондай-ақ Қазақстан Республикасының Бас Прокурорының, оның орынбасарларының, Бас әскери прокурордың және Бас көлік прокурорының істі қарауға қатысқанына қарамастан наразылық келтіру өкілеттіктері сақталды.
🔷Апелляциялық тәртіппен шағымдану талаптары сақталмаған жағдайда заңды күшіне енген сот актілерін кассациялық тәртіпте қайта қараудың айрықша тетігі алғаш рет енгізілді (бұған дейін кассациялық қайта қарау іс апелляциялық сатыда қаралғаннан кейін ғана мүмкін болатын).
🔷Мұндай қайта қарауға Қазақстан Республикасының Бас Прокуроры енгізген наразылық бойынша ғана және ӘҚПК-нің 31-бабында көзделген әкімшілік істер бойынша ғана жол беріледі.
🔷Заңда аталған тетікті қолданудың негіздері тікелей бекітілген: адамдардың өмірі мен денсаулығына, экономикаға және ұлттық қауіпсіздікке ауыр, қайтымсыз салдарлардың туындау қаупінің болуы, белгісіз тұлғалар тобының құқықтары мен заңды мүдделерінің немесе өзге де жария мүдделердің бұзылуы, сондай-ақ соттардың құқық нормаларын түсіндіруі мен қолдануындағы бірізділіктің бұзылуы (бұған дейін мұндай негіздер 169-бапта тұжырымдалмаған).
🔷Кассациялық шағымдар мен наразылықтарды қарау тәртібі, кассациялық сатыдағы соттың құзыреті, әкімшілік істерді қарау мерзімдері (іс сотқа келіп түскен күннен бастап алты айға дейін), сондай-ақ алдын ала тыңдауды өткізу қағидалары өзгеріссіз сақталады (бұған дейін қолданыста болған реттеу сақталды).
🔷Кассациялық қайта қарау іс бойынша мәні бойынша қайта қарау болып табылмайтынын және заңдылық пен сот практикасының бірізділігін қамтамасыз ету құралы болып қала беретінін еске саламыз.
Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық соты
🔷Өздеріңізге белгілі болғандай, Қазақстан Республикасының Әкімшілік рәсімдік-процестік кодексінің 169-бабына әкімшілік істер бойынша сот актілерін кассациялық тәртіпте қайта қарауға қатысты өзгерістер енгізілді.
🔷Кассациялық шағымдану мерзімін есептеу тәртібі нақтыланды.
🔷Кассациялық шағым беру үшін белгіленген алты айлық мерзім апелляциялық сатыдағы сот актісі заңды күшіне енген күннен бастап есептеледі (бұған дейін — апелляциялық сатыдағы сот актісі түпкілікті нысанда табыс етілген күннен бастап есептелген). Бұл өзгеріс процестік мерзімдерді бірізді әрі объективті есептеуге бағытталған.
🔷Әкімшілік процеске қатысушылардың кассациялық шағым беру құқығы, сондай-ақ Қазақстан Республикасының Бас Прокурорының, оның орынбасарларының, Бас әскери прокурордың және Бас көлік прокурорының істі қарауға қатысқанына қарамастан наразылық келтіру өкілеттіктері сақталды.
🔷Апелляциялық тәртіппен шағымдану талаптары сақталмаған жағдайда заңды күшіне енген сот актілерін кассациялық тәртіпте қайта қараудың айрықша тетігі алғаш рет енгізілді (бұған дейін кассациялық қайта қарау іс апелляциялық сатыда қаралғаннан кейін ғана мүмкін болатын).
🔷Мұндай қайта қарауға Қазақстан Республикасының Бас Прокуроры енгізген наразылық бойынша ғана және ӘҚПК-нің 31-бабында көзделген әкімшілік істер бойынша ғана жол беріледі.
🔷Заңда аталған тетікті қолданудың негіздері тікелей бекітілген: адамдардың өмірі мен денсаулығына, экономикаға және ұлттық қауіпсіздікке ауыр, қайтымсыз салдарлардың туындау қаупінің болуы, белгісіз тұлғалар тобының құқықтары мен заңды мүдделерінің немесе өзге де жария мүдделердің бұзылуы, сондай-ақ соттардың құқық нормаларын түсіндіруі мен қолдануындағы бірізділіктің бұзылуы (бұған дейін мұндай негіздер 169-бапта тұжырымдалмаған).
🔷Кассациялық шағымдар мен наразылықтарды қарау тәртібі, кассациялық сатыдағы соттың құзыреті, әкімшілік істерді қарау мерзімдері (іс сотқа келіп түскен күннен бастап алты айға дейін), сондай-ақ алдын ала тыңдауды өткізу қағидалары өзгеріссіз сақталады (бұған дейін қолданыста болған реттеу сақталды).
🔷Кассациялық қайта қарау іс бойынша мәні бойынша қайта қарау болып табылмайтынын және заңдылық пен сот практикасының бірізділігін қамтамасыз ету құралы болып қала беретінін еске саламыз.
Әкімшілік істер жөніндегі кассациялық соты
👍4
Напоминание об изменениях в статью 169 АППК: уточнен порядок кассационного пересмотра административных дел
🔷Как вы уже знаете, в статью 169 Административного процедурно-процессуального кодекса Республики Казахстан были внесены изменения, касающиеся кассационного пересмотра судебных актов по административным делам.
🔷Уточнен порядок исчисления срока кассационного обжалования.
🔷Шестимесячный срок подачи кассационной жалобы исчисляется со дня вступления в законную силу судебного акта апелляционной инстанции (ранее — со дня вручения судебного акта апелляционной инстанции в окончательной форме). Данное изменение направлено на единообразное и объективное исчисление процессуальных сроков.
🔷Сохранено право участников административного процесса на подачу кассационных жалоб, а также полномочия Генерального Прокурора Республики Казахстан, его заместителей, Главного военного прокурора и Главного транспортного прокурора на принесение протестов независимо от их участия в рассмотрении дела.
🔷Впервые введен исключительный механизм кассационного пересмотра вступивших в законную силу судебных актов в случаях несоблюдения апелляционного порядка их обжалования (ранее кассационный пересмотр был возможен только после апелляционного рассмотрения дела).
🔷Такой пересмотр допускается исключительно по протесту Генерального Прокурора Республики Казахстан и только по административным делам, предусмотренным статьей 31 АППК.
🔷Законом прямо закреплены основания для применения указанного механизма: наличие риска тяжких необратимых последствий для жизни и здоровья людей, экономики и национальной безопасности, нарушение прав и законных интересов неопределенного круга лиц либо иных публичных интересов, а также нарушение единообразия в толковании и применении судами норм права (ранее такие основания в статье 169 не формулировались).
🔷Порядок рассмотрения кассационных жалоб и протестов, компетенция суда кассационной инстанции, сроки рассмотрения административных дел (до шести месяцев со дня поступления дела в суд), а также правила проведения предварительного слушания сохраняются без изменений (действовавшее ранее регулирование сохранено).
🔷Напоминаем, что кассационный пересмотр по-прежнему не является повторным рассмотрением дела по существу, а служит инструментом обеспечения законности и единообразия судебной практики.
Кассационный суд по административным делам
🔷Как вы уже знаете, в статью 169 Административного процедурно-процессуального кодекса Республики Казахстан были внесены изменения, касающиеся кассационного пересмотра судебных актов по административным делам.
🔷Уточнен порядок исчисления срока кассационного обжалования.
🔷Шестимесячный срок подачи кассационной жалобы исчисляется со дня вступления в законную силу судебного акта апелляционной инстанции (ранее — со дня вручения судебного акта апелляционной инстанции в окончательной форме). Данное изменение направлено на единообразное и объективное исчисление процессуальных сроков.
🔷Сохранено право участников административного процесса на подачу кассационных жалоб, а также полномочия Генерального Прокурора Республики Казахстан, его заместителей, Главного военного прокурора и Главного транспортного прокурора на принесение протестов независимо от их участия в рассмотрении дела.
🔷Впервые введен исключительный механизм кассационного пересмотра вступивших в законную силу судебных актов в случаях несоблюдения апелляционного порядка их обжалования (ранее кассационный пересмотр был возможен только после апелляционного рассмотрения дела).
🔷Такой пересмотр допускается исключительно по протесту Генерального Прокурора Республики Казахстан и только по административным делам, предусмотренным статьей 31 АППК.
🔷Законом прямо закреплены основания для применения указанного механизма: наличие риска тяжких необратимых последствий для жизни и здоровья людей, экономики и национальной безопасности, нарушение прав и законных интересов неопределенного круга лиц либо иных публичных интересов, а также нарушение единообразия в толковании и применении судами норм права (ранее такие основания в статье 169 не формулировались).
🔷Порядок рассмотрения кассационных жалоб и протестов, компетенция суда кассационной инстанции, сроки рассмотрения административных дел (до шести месяцев со дня поступления дела в суд), а также правила проведения предварительного слушания сохраняются без изменений (действовавшее ранее регулирование сохранено).
🔷Напоминаем, что кассационный пересмотр по-прежнему не является повторным рассмотрением дела по существу, а служит инструментом обеспечения законности и единообразия судебной практики.
Кассационный суд по административным делам
👍6
Спикер: Мырзахметов С.М., Қылмыстық істер жөніндегі кассациялық соттың судьясы
Тақырыбы: 📹 Соттарда алаяқтық істерін қайта қарау жиілеген
🎥 “7 арна” телеарнасы «Жаңалықтар»
***
Спикер: Мырзахметов С.М., судья Кассационного суда по уголовным делам
Тема:📹 Рассмотрение дел о мошенничестве в судах стало более частым явлением
🎥 телеканал “7 канал” Новости
Тақырыбы: 📹 Соттарда алаяқтық істерін қайта қарау жиілеген
🎥 “7 арна” телеарнасы «Жаңалықтар»
***
Спикер: Мырзахметов С.М., судья Кассационного суда по уголовным делам
Тема:📹 Рассмотрение дел о мошенничестве в судах стало более частым явлением
🎥 телеканал “7 канал” Новости
YouTube
Соттарда алаяқтық істерін қайта қарау жиілеген
Арнаға тіркел / Подпишись на канал: http://www.youtube.com/@TheSevenNews
Соттарда алаяқтық істерін қайта қарау жиілеген. Алқа отырысында биылғы жартыжылдықта сот актілеріне 3 мыңнан астам шағым түскені айтылды. Түскен арыздар бойынша 1310 адамның ісі қайта…
Соттарда алаяқтық істерін қайта қарау жиілеген. Алқа отырысында биылғы жартыжылдықта сот актілеріне 3 мыңнан астам шағым түскені айтылды. Түскен арыздар бойынша 1310 адамның ісі қайта…
👍5
Некеге дейінгі тұрғын үй бірлесіп жиналған мүлік деп танылған жоқ
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот бұрынғы ерлі-зайыптылар арасындағы тұрғын үй мен пәтерді бірлесіп жиналған мүлік деп тану және оларды бөлу туралы дауды қарады.
🔷Анықталғандай, тұрғын үй жұбайына неке қиылғанға дейін 2007 жылғы 15 маусымдағы сыйға тарту шарты негізінде тиесілі болған. Тараптардың некесі 2012 жылы тіркеліп, 2024 жылы бұзылған.
Талап қоюшы неке кезеңінде өзінің жеке қаражаты есебінен жылжымайтын мүлікке жөндеу, реконструкциялау және мүліктің құнын едәуір арттырған өзге де жақсартулар жүргізілгеніне сілтеме жасаған.
🔷Бірінші сатыдағы сот аталған талаптарды қанағаттандырған. Алайда апелляциялық сатыдағы сот шешімнің күшін жойып, талап қоюды қанағаттандырудан бас тартқан, өйткені талап қоюшы неке қиылғанға дейінгі мүліктің құнын арттырған салымдар мен шығындардың жасалғанын растайтын дәйекті дәлелдемелер ұсынбаған.
🔷Сараптамалық қорытындымен объектіні пайдалануға қабылдау актісінде көрсетілген үйді реконструкциялау, қайта жоспарлау және қайта жабдықтау жұмыстары мәлімделген кезеңде іс жүзінде жүргізілмегені де анықталған.
🔷Кассациялық сот апелляциялық сатыдағы соттың тұжырымдарымен келісе отырып, апелляциялық сатыдағы соттың қаулысын өзгеріссіз, ал талап қоюшының кассациялық шағымын қанағаттандырусыз қалдырған.
🔷Сот Қазақстан Республикасының «Неке (ерлі-зайыптылық) және отбасы туралы» кодексінің 36-бабына сәйкес некеге дейінгі мүлікті ортақ бірлескен меншік деп тану үшін неке кезеңінде жүргізілген және мүліктің құнын едәуір арттырған салымдардың болғанын дәлелдеу қажет екенін атап өтті. Қаралып отырған жағдайда мұндай мән-жайлар анықталмаған, нақты жұмсалған шығындар расталмаған.
№ 6003-26-00-2к/2701
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот бұрынғы ерлі-зайыптылар арасындағы тұрғын үй мен пәтерді бірлесіп жиналған мүлік деп тану және оларды бөлу туралы дауды қарады.
🔷Анықталғандай, тұрғын үй жұбайына неке қиылғанға дейін 2007 жылғы 15 маусымдағы сыйға тарту шарты негізінде тиесілі болған. Тараптардың некесі 2012 жылы тіркеліп, 2024 жылы бұзылған.
Талап қоюшы неке кезеңінде өзінің жеке қаражаты есебінен жылжымайтын мүлікке жөндеу, реконструкциялау және мүліктің құнын едәуір арттырған өзге де жақсартулар жүргізілгеніне сілтеме жасаған.
🔷Бірінші сатыдағы сот аталған талаптарды қанағаттандырған. Алайда апелляциялық сатыдағы сот шешімнің күшін жойып, талап қоюды қанағаттандырудан бас тартқан, өйткені талап қоюшы неке қиылғанға дейінгі мүліктің құнын арттырған салымдар мен шығындардың жасалғанын растайтын дәйекті дәлелдемелер ұсынбаған.
🔷Сараптамалық қорытындымен объектіні пайдалануға қабылдау актісінде көрсетілген үйді реконструкциялау, қайта жоспарлау және қайта жабдықтау жұмыстары мәлімделген кезеңде іс жүзінде жүргізілмегені де анықталған.
🔷Кассациялық сот апелляциялық сатыдағы соттың тұжырымдарымен келісе отырып, апелляциялық сатыдағы соттың қаулысын өзгеріссіз, ал талап қоюшының кассациялық шағымын қанағаттандырусыз қалдырған.
🔷Сот Қазақстан Республикасының «Неке (ерлі-зайыптылық) және отбасы туралы» кодексінің 36-бабына сәйкес некеге дейінгі мүлікті ортақ бірлескен меншік деп тану үшін неке кезеңінде жүргізілген және мүліктің құнын едәуір арттырған салымдардың болғанын дәлелдеу қажет екенін атап өтті. Қаралып отырған жағдайда мұндай мән-жайлар анықталмаған, нақты жұмсалған шығындар расталмаған.
№ 6003-26-00-2к/2701
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
Добрачный жилой дом не признан совместно нажитым имуществом
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор между бывшими супругами о признании жилого дома и квартиры совместно нажитым имуществом и его разделе.
🔷Установлено, что жилой дом принадлежал супруге до заключения брака на основании договора дарения от 15 июня 2007 года. Брак между сторонами зарегистрирован в 2012 году и расторгнут в 2024 году.
Истец ссылается на произведенные в период брака за счет его личных средств в недвижимости ремонт, реконструкцию и иные улучшения, значительно увеличившие стоимость имущества.
🔷Суд первой инстанции удовлетворил эти требования. Однако, апелляционная инстанция отменила решение и отказала в иске, поскольку истцом не представлены достоверные доказательства произведенных вложений и расходов, которые увеличили бы стоимость добрачного имущества.
🔷Экспертным заключением также установлено, что указанные в акте приемки объекта в эксплуатацию работы по реконструкции, перепланировке и переоборудованию дома фактически не выполнялись в заявленный период.
🔷Кассационный суд согласился с выводами апелляционной инстанции и оставил постановление суда апелляционной инстанции без изменения, кассационную жалобу истца — без удовлетворения.
🔷Суд отметил, что в соответствии со статьей 36 Кодекса Республики Казахстан «О браке (супружестве) и семье» для признания добрачного имущества общей совместной собственностью необходимо доказать наличие вложений, произведенных в период брака и значительно увеличивших стоимость имущества. В рассматриваемом деле такие обстоятельства не установлены, реально понесенные затраты не подтверждены.
№6003-26-00-2к/2701
Кассационный суд по гражданским делам
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор между бывшими супругами о признании жилого дома и квартиры совместно нажитым имуществом и его разделе.
🔷Установлено, что жилой дом принадлежал супруге до заключения брака на основании договора дарения от 15 июня 2007 года. Брак между сторонами зарегистрирован в 2012 году и расторгнут в 2024 году.
Истец ссылается на произведенные в период брака за счет его личных средств в недвижимости ремонт, реконструкцию и иные улучшения, значительно увеличившие стоимость имущества.
🔷Суд первой инстанции удовлетворил эти требования. Однако, апелляционная инстанция отменила решение и отказала в иске, поскольку истцом не представлены достоверные доказательства произведенных вложений и расходов, которые увеличили бы стоимость добрачного имущества.
🔷Экспертным заключением также установлено, что указанные в акте приемки объекта в эксплуатацию работы по реконструкции, перепланировке и переоборудованию дома фактически не выполнялись в заявленный период.
🔷Кассационный суд согласился с выводами апелляционной инстанции и оставил постановление суда апелляционной инстанции без изменения, кассационную жалобу истца — без удовлетворения.
🔷Суд отметил, что в соответствии со статьей 36 Кодекса Республики Казахстан «О браке (супружестве) и семье» для признания добрачного имущества общей совместной собственностью необходимо доказать наличие вложений, произведенных в период брака и значительно увеличивших стоимость имущества. В рассматриваемом деле такие обстоятельства не установлены, реально понесенные затраты не подтверждены.
№6003-26-00-2к/2701
Кассационный суд по гражданским делам
👍8🔥1
Неке кезеңінде салынған тұрғын үй ерлі-зайыптылардың ортақ бірлескен меншігі деп танылды
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот бұрынғы ерлі-зайыптылар арасындағы тұрғын үйді некеде бірге жинаған мүлік деп тану және оны бөлу туралы дауды қарады.
🔷Іс бойынша жер учаскесі жұбайына неке қиылғанға дейін, 1993 жылы бөлінгені анықталды. Алайда неке кезеңінде аталған жер учаскесінде ерлі-зайыптылардың ортақ қаражаты есебінен ауданы 231,7 шаршы метр тұрғын үй салынып, 2011 жылы пайдалануға берілген.
🔷Сот сараптамасымен жер учаскесі мен шаруашылық құрылыстарды қоса алғанда, жылжымайтын мүлік объектісінің нарықтық құны 158 116 943 теңгені құрағаны анықталды.
🔷Бірінші сатыдағы сот жер учаскесін жауапкер некеге дейін сатып алғанын негізге алып, талап қоюды қанағаттандырудан бас тартқан.
🔷Апелляциялық саты бұл тұжырыммен келіспеген.
🔷Неке кезеңінде ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі есебінен жылжымайтын мүліктің құнын едәуір арттырған қомақты салымдар жасалғаны анықталды. Үй мен жер учаскесі бір-бірінен ажыратылмайтын болғандықтан, жылжымайтын мүлік объектісі ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі деп танылып, оны бөлу жүргізілген.
🔷Үлестердің теңдігін ескере отырып, үй жер учаскесімен бірге жауапкерге қалдырылып, одан жұбайының пайдасына 79 058 742 теңге мөлшерінде өтемақы өндірілген.
🔷Кассациялық сот аталған тұжырымдармен келісіп, апелляциялық сатының қаулысын күшінде қалдырды.
🔷Сот Қазақстан Республикасы «Неке (ерлі-зайыптылық) және отбасы туралы» кодексінің 36-бабын басшылыққа алды. Аталған бап ерлі-зайыптылардың ортақ қаражаты, мүлкі немесе еңбегі есебінен оның құны едәуір артқан жағдайда, ерлі-зайыптылардың бірінің мүлкін ортақ бірлескен меншік деп тану мүмкіндігін тікелей көздейді.
№ 6003-26-00-2к/2281(2)
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
🔷Азаматтық істер жөніндегі кассациялық сот бұрынғы ерлі-зайыптылар арасындағы тұрғын үйді некеде бірге жинаған мүлік деп тану және оны бөлу туралы дауды қарады.
🔷Іс бойынша жер учаскесі жұбайына неке қиылғанға дейін, 1993 жылы бөлінгені анықталды. Алайда неке кезеңінде аталған жер учаскесінде ерлі-зайыптылардың ортақ қаражаты есебінен ауданы 231,7 шаршы метр тұрғын үй салынып, 2011 жылы пайдалануға берілген.
🔷Сот сараптамасымен жер учаскесі мен шаруашылық құрылыстарды қоса алғанда, жылжымайтын мүлік объектісінің нарықтық құны 158 116 943 теңгені құрағаны анықталды.
🔷Бірінші сатыдағы сот жер учаскесін жауапкер некеге дейін сатып алғанын негізге алып, талап қоюды қанағаттандырудан бас тартқан.
🔷Апелляциялық саты бұл тұжырыммен келіспеген.
🔷Неке кезеңінде ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі есебінен жылжымайтын мүліктің құнын едәуір арттырған қомақты салымдар жасалғаны анықталды. Үй мен жер учаскесі бір-бірінен ажыратылмайтын болғандықтан, жылжымайтын мүлік объектісі ерлі-зайыптылардың ортақ мүлкі деп танылып, оны бөлу жүргізілген.
🔷Үлестердің теңдігін ескере отырып, үй жер учаскесімен бірге жауапкерге қалдырылып, одан жұбайының пайдасына 79 058 742 теңге мөлшерінде өтемақы өндірілген.
🔷Кассациялық сот аталған тұжырымдармен келісіп, апелляциялық сатының қаулысын күшінде қалдырды.
🔷Сот Қазақстан Республикасы «Неке (ерлі-зайыптылық) және отбасы туралы» кодексінің 36-бабын басшылыққа алды. Аталған бап ерлі-зайыптылардың ортақ қаражаты, мүлкі немесе еңбегі есебінен оның құны едәуір артқан жағдайда, ерлі-зайыптылардың бірінің мүлкін ортақ бірлескен меншік деп тану мүмкіндігін тікелей көздейді.
№ 6003-26-00-2к/2281(2)
Азаматтық істер жөніндегі кассациялық соты
👍6
Жилой дом, построенный в период брака, признан совместно нажитым имуществом супругов
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор бывших супругов о признании жилого дома совместно нажитым имуществом и его разделе.
🔷Установлено, что земельный участок выделен супругу до заключения брака в 1993 году. Однако, в период брака на данном участке за счет общих средств супругов построен жилой дом площадью 231,7 кв.м. и введен в эксплуатацию в 2011 году.
🔷Судебной экспертизой установлена рыночная стоимость недвижимого объекта с земельным участком и хозяйственными постройками в сумме 158 116 943 теңге.
🔷Суд первой инстанции отказал в удовлетворении иска со ссылкой на то, что земельный участок приобретен ответчиком до заключения брака.
🔷Апелляционная инстанция не согласилась с таким выводом.
🔷Установлено, что в период брака за счет общего имущества супругов произведены значительные вложения, увеличившие стоимость недвижимости, поскольку дом и земельный участок неотделимы, недвижимый объект признан совместным имуществом и произведен его раздел.
🔷С учетом равенства долей дом с земельным участком оставлен за ответчиком, с которого в пользу супруги взыскана компенсация в размере 79 058 742 теңге.
🔷Кассационный суд согласился с данными выводами и оставил постановление апелляционной инстанции в силе.
🔷Суд руководствовался статьей 36 Кодекса Республики Казахстан «О браке (супружестве) и семье», прямо предусматривающей возможность признания имущества одного из супругов общей совместной собственностью при существенном увеличении его стоимости за счет общих средств, имущества или труда супругов.
№ 6003-26-00-2к/2281(2)
Кассационный суд по гражданским делам
🔷Кассационный суд по гражданским делам рассмотрел спор бывших супругов о признании жилого дома совместно нажитым имуществом и его разделе.
🔷Установлено, что земельный участок выделен супругу до заключения брака в 1993 году. Однако, в период брака на данном участке за счет общих средств супругов построен жилой дом площадью 231,7 кв.м. и введен в эксплуатацию в 2011 году.
🔷Судебной экспертизой установлена рыночная стоимость недвижимого объекта с земельным участком и хозяйственными постройками в сумме 158 116 943 теңге.
🔷Суд первой инстанции отказал в удовлетворении иска со ссылкой на то, что земельный участок приобретен ответчиком до заключения брака.
🔷Апелляционная инстанция не согласилась с таким выводом.
🔷Установлено, что в период брака за счет общего имущества супругов произведены значительные вложения, увеличившие стоимость недвижимости, поскольку дом и земельный участок неотделимы, недвижимый объект признан совместным имуществом и произведен его раздел.
🔷С учетом равенства долей дом с земельным участком оставлен за ответчиком, с которого в пользу супруги взыскана компенсация в размере 79 058 742 теңге.
🔷Кассационный суд согласился с данными выводами и оставил постановление апелляционной инстанции в силе.
🔷Суд руководствовался статьей 36 Кодекса Республики Казахстан «О браке (супружестве) и семье», прямо предусматривающей возможность признания имущества одного из супругов общей совместной собственностью при существенном увеличении его стоимости за счет общих средств, имущества или труда супругов.
№ 6003-26-00-2к/2281(2)
Кассационный суд по гражданским делам
👍6❤2