Әбіш Кекілбаев: «Өмірде ненің жаман екенін білсек те жеткілікті, ол жамандық кімнің тарапынан жасалғанын қазбалау – қазымырлық. Жамандыққа жаратылған ешкім жоқ. Жаңсақ кетсе, түзеледі. Кемшілігі болса, арылады. Сондықтан нақты біреуді жамандыққа қию кешірілместей қатігездік болар еді» дейді. Бұл сөздер менің жадымда жатталып қалған, біреу туралы теріс пікір айта бастасам немесе теріс ойлай бастасам, осы сөздер ойыма түсе кетеді де, тәубеме келемін.

Бүгін бұл ағамыз 84 ке толды. Құтты болсын 🎉

Бойдақтар, мына алты мақалды түсініп барып үйленсеңдер, жаман болмайсыңдар:
1. Бойдақта ес жоқ (Сондықтан есі барларды тыңда)
2. Қатын алма, қайын ал (Алатын жарыңның өзіне ғана емес, оның шыққан тегіне, өскен ортасына қара, таны, зертте, тексер)
3. Көріп алған көріктіден, көрмей алған текті артық (Болашақ жарыңның түрінен де маңызды сипаты бар. Ол-тегі. Түр-сыртқы форма, тек-мазмұн)
4. Тексіз жерден қыз алсаң, перзентің толмас аршынға (Тек өз нәпсіңді ғана емес, болашақ ұрпағыңды да ойла)

5. Анасын көріп қызын ал (Қазақта көргенді, көргенсіз деген сөз бар. Қыз қанша ақылды, қанша сұңғыла болғанмен, ертең көрген үлгісінің шеңберінде өмір сүреді. Ол үлгі жақсы болса, жақсы, жаман болса, түзеу қиын, тіпті мүмкін емес)

6. Жігіттің жақсы болмағы нағашыдан (Бала-шағаның нағашыға тартатыны- бабалар тілімен айтылған ақиқат. Сен тек жар таңдамайсың, болашақ ұрпағыңның генін, бір жұртын таңдайсың)

© Абай Қалшабек

Əкем айтады:
Ілгеріде бір батыр айқастарға сауыт кимей шығады екен. Сауыт кимесе де, небір алапат майданнан аман шыққан батыр кезекті соғыстың біріне сауыт киіп шығыпты. Батырдың бұнысына түсінбеген қаруластары:"Батыр, талай жан алысып, жан беріскен майдандарға сауыт кимей араласушы ең. Бұл жолы неге киіп шықтың?"депті. Сонда батыр:"Е, бұрын анам бар еді. Анам үйде отырып, тілеуімді тілеп, дұға жасап отыратын еді. Менің сауытым- сол дұға еді. Енді анам жоқ. Өмірден өтті. Анамнан, анамның дұғасынан айрылдым. Сауыт киіп шыққанымның мəнісі сол" деген екен.

© Абай Қалшабек

Біз кездескен алғаш түн,
Алғашқы қар жауып тұрды.
Махаббатан масайрасам,
Алғашқы қар сауықтырды.
Үйленердей әңгімеміз,
Үйлесімін тауып тұрды.
Қиялдап ем қыдырсақ деп,
Жаз келгенде барып қырды.
Жазда келіп есік қақсам,
Жас жүрегің жабық тұрды.

Кездесу қайда таудағы?
Лаулаған жүрек жаурады,
Есіме сені салғаны,
Алғашқы қардың жауғаны.

© Құрал Молжанов

Әңгіменің негізгі кейіпкерлері – Панфилов дивизиясына қарасты батальон жауынгерлері. Батальонды Қазақ елінің перзенті Бауыржан Момышұлы басқарады. Жаяу әскер батальонын басқаруда тәжірибесі жоқ бұрынғы артиллерист Бауыржан үшін 1941 жыл нағыз әскери шеберлік мектебі болады. Оған өз солдаттарының тағдырын шешіп, жан-жақтан жиналған әралуан бұқараны тұтас организмге – соғысқа қабілетті ересен күшке біріктіріп, жұдырықтай жұмылдыруға тура келеді. Қиян-кескі ұрыстар нәтижесінде Момышұлының батальоны Панфилов дивизиясының резервіне айналады және Волоколамск өңірінде жауды әбден титықтатып, оның Москваға шабуылын бөгеу жөнінде жауынгерлік тапсырма алады. Батальон майдандағы күрделі ахуал мен бірқатар адам шығынына қарамастан, жүктелген міндетті ойдағыдай атқарып шығады.

📖 Волоколамск тас жолы
✒️ Александр Бек

Бізде бұндай аязды күндер көп болмайды. "Мені көрдің бе" дегендей қып, 35/40 әрі кетсе түнде 45 ке дейін түседі де кейін ақырындап қайта көтеріледі.

Күн суысын, қар борасын, мұз қатсын, аяз сықырласын. Мұңайғым келмейді. Бұл қайта маған О. Бөкейдің "Қар қызын" еске түсіреді. Алтай бөктерін, ну орманын, айнадай қатқан көл сайын.

Күн нұрына "мен сені елемеймін" дегендей, ары-бері ұшып жүрген жылтыр ғана қар ұшқыны. Оңды солды итеріп, бет мұрныңды қызартып, сақал мұртыңа еріксіз қырау қатыратын ысқырық шалған қатал жел. Әр үйдің мұржасынан үзілмей шығып тұрған қою ақ түтін. Шанамен бір бірін тартып, тоңуды ұмытып кеткендей, қиқуға салып алаңсыз ойынға тоймай жүрген ұл мен қыз. Мұның бәрі де күнделікті бола беретін құбылыс емес, әлі жазылмаған, жазылса да толық ескерілмеген шығарма желісі секілденеді. Бұл сүйкімді көрініс, саналы естелік мен үшін.

© Лев Толстой:

✍🏻 Қарғыс атқыр жалқаулық! Ол мені мазаламаса, мен қандай жақсы адам болар едім.

Антон Павлович Чехов:

✍🏻 Там хорошо, где нас нет: в прошлом нас уже нет, и оно кажется прекрасным.

Ал сіз бос уақытыңызда не істейсіз? )

- Ал енді мен ақыл айтам,
Ақыл айтам, таңданба.
Қорлық үшін келген жоқсың мына өмірге,
Жалғанға.

Мына өмірде, жүрегіңде,
Бойыңда ыстық қан барда.
Болмысты да, болмасты да,
Болады деп арманда!

Ал енді мен ақыл айтам,
Ақыл айтам таңданба!
Мәзіріңе, әзіріңе әулекі боп,
Алданба!
Шығатұғын күндерге де,
Ататұғын таңдарға,
Үмітпенен қарағайсың, жүрегіңде жан барда.
Өтер кетер, өтер кетер...
Дейміз ғой біз мұңайып.
Дейміз-дағы, жамаймыз кеп, бір айыпқа
Бір айып.
Отандастар, ойлайықшы, ойымызға лайық,
Құласақ та, тек биіктен,
Құзға барып құлайық!

Бықсып жанған қоламта емес,
Артымызда шоқ қалсын.
Болашақтың ойнағында,
Біз тұтатқан от жансын,

...Ей, Болашақ!
Ей, Болашақ! Ошағында от жансын!
Мүмкін, бізді ұмытарсың..
Кім біледі?..
Жоқтарсың...

© М. Мақатаев

Времени нет. Серьезно? Это желания нет, а время есть всегда.

© Сергей Есенин