🦜 TO‘TI HAQIDA KICHIK ERTAK

Bir o‘rmonda bir to‘ti yasharkan. Chiroyli sayrashi bilan hammaga tanilgan ekan.

O‘rmonni ko‘p yillar qari sher boshqaribdi. To‘ti esa har kuni uning oyog‘i ostiga paxta to‘shab:

— Sizning soyangizda yashayapmiz! — deb maqtarkan. Evaziga savat-savat yong‘oq olib ketarkan.

Kunlar o‘tibdi. Qari sher ketib, taxtga yangi sher kelibdi.

Xo‘sh, yangi sherning oldiga birinchi bo‘lib kim yugurib boribdi? Albatta, o‘sha to‘ti! Bu safar ham qo‘lida bir qop paxta bilan:

— Siz kelganingizdan beri cho‘ntagim birinchi marta pul ko‘rdi! — debdi.

Birinchi marta emish… Unda avvalgi sher bergan savat-savat yong‘oqlar qayoqqa ketdi?

O‘rmonda yashaydigan keksa toshbaqa buni ko‘rib, boshini chayqabdi:

— To‘ti o‘zgarmaydi. Kimning qo‘lida don bo‘lsa, o‘shaning oldida sayraydi.

Kecha bir taxtning oyog‘iga paxta to‘shagan til bugun o‘sha taxtni yomonlab, yangisining oldiga paxta to‘shayapti. Ertaga-chi? Yana yangi sher kelsa, yana yangi qo‘shiq boshlanadimi? 🤔

Bunday to‘tilarning uyasida doim bir qop paxta tayyor turarkan. Ustiga esa: «Keyingisi uchun», deb yozib qo‘yilgan ekan.

Ammo o‘rmonda faqat to‘tilar yashamas ekan. Kun bo‘yi tinimsiz mehnat qiladigan, indamay yuk ko‘taradigan chumolilar ham bor ekan. Ularning cho‘ntagi esa hech qachon birovning taxtiga paxta to‘shagani uchun to‘lmagan.

Xulosa oddiy: paxtani dalaga eking, taxtning oyog‘iga emas. 🌱

Ertak tamom.

@LAWYERS_ACADEMY