Сүю үшін

Жүрегім бар сүю үшін жаралған,
Соғады ұдай жалын алып жанардан.
Төңіректен әнге, күйге малынып,
Тоғысады бір өзінде бар арман.

Сол сезеді тәттіңді де, ащыны,
(Емес, сірә, бұл өмірдің қашқыны).
Түймедей боп тұрғанменен кеудеде,
Бір өзінде өмірдің өр тасқыны.

Өзі емес пе, өзгеге тіл қататын,
Өзі емес пе, түн боп қалғып жататын.
Өзі емес пе, самал боп сыбырлап,
Өзі емес пе, аппақ таң боп ататын.

Кейде асау, тулап-тулап кетеді,
Тәкаппар ғой, кейде мазақ етеді.
Бұл кеудемде соғып тұрса ұдайы,
Жалыны да, жылауы да жетеді.

Авторы: Марфуға Айтқожина

Көрдім де сені өзгере кеттім,
Қараша қандай кез керемет бұл.
Тәтті бір мұңға шомдым да сосын,
Жырлауға ерек сөз керек еттім.

Елестете гүл, жаз жамалыңды,
Қолға алдым қайта әз қаламымды.
Тіл қатып түнге жырымды оқыдым,
Тыңдатып күнде жазған әнімді.

Аумаған көзің дір еткен шықтан,
Биязы тәнің жібектен, шыттан.
Баурап алады, сөйлесең әрбір,-
Сөздерің жылы жүректен шыққан.

Тұрысың қандай, жүрісің қандай,
Қимылың әрбір тынышымды алды-ай.
Ақынның аңсар мұңысың балдай,
Жаралған нағыз жыр үшін жандай.

Жүрегім содан бір саған асық,
Болған жоқ-ем ғой мұншама ғашық.
Сүймесең сүйме, арманым сенсің,
Сағымдай қашып тұрсаң да қашық.

Менен де өзге қиялдаған бар,
Расында ғашық ұяң ба адамдар.
Сүйе алған жандар бақытты бірақ,
Бақытсыздар ол - сүйе алмағандар!

Авторы: Дәурен Айманбетов

Мен сені ойлағанда...

Махаббаттың жолдарын соқпақ қылып,
Сағат тілі бір сәтке тоқтап тұрып
Қиялдаймын, қиялда көп тәттілік,
Ұмытуды әзірге тоқтатты үміт.

Мен сені сағынғанда...

Сағыныштың аңқиды иісі әлі,
(Қарашық пен қарашық қиысады)
Неге екенін білмеймін, сен келгенде
Жүрегімде көбелек жиі ұшады.

Мен сені аңсағанда...

Ойлай берем дамылсыз тек сені көп,
Көңілімнің мәңгілік кет шері боп.
Ай мен күнің, жұлдызың мен болар ем,
Аспан болсаң ардақтым шет-шегі жоқ.

Мен сені сүйгенімде...

Аз емес ед жолыңа елеңдер күн,
Сен махаббат, мен саған өлең бердім.
Сүю мен сағыныштың бағалысын,
Ең асылын, мәндісін сенен көрдім!

Авторы: Аяжан Даулетқызы
@Ayazhanyma

МЕНІҢ КӨРШІМ

Мен ғашықпын, маған ғашық емес ол,
Білмейді әлде жек көріп те, сүйіп те?
Мен сияқты бойы аласа демесең,
ойы, сірә, менен көрі биікте.

Мәз болсам да киялдағы елеске,
Жас баладай көкке қарап қуанып.
Қөңіл шіркін, төзбес мұндай егеске,
Үй алдынан өтсе ол күнде су алып.

Жастық шақтың бақшасына түсті алдап,
Жылы сезім баурай берді мені ептеп.
Шыдамымды ұрлайды да ол мысқалдап,
Әкетеді күнде үйіне шелектеп...

Авторы: Жұмекен Нәжімеденов

Бұл жерге...

Бұл жерге көңілді күймен кел,
Көресің жастықтың сауығын
Шулаңдар, достарым, билеңдер,
Тебірент баянды, бауырым.

Нелер бір алуан гүлді аттап,
Жанарың кімді іздеп көп кезді.
Екен ғой денесі сымбатты-ақ,
Әне бір сұлудың откөзді.

Тастайды бұрымды лақтырып,
Жанары жарқ етіп сол шақта.
Егіліп кетеді-ау тәтті үміт,
Қаншалық қатыгез болсақ та.

Шық енді ортаға екпіндеп,
Сұлулар қалсын бір ығысып.
Жаныңа шабытпын, отпын деп,
Келеді сен жаққа гүл ұшып.

Қайтесің мұндайда отты өзге,
Сол отты жоғалтып тұрған бар.
Жүректе жалының көп кезде,
Шулаңдар, достарым, шулаңдар.

Авторы: Марат Отарәлиев

Емеспін айды да күнді ұстаған,
Елеспін көктегі гүл құшпаған.
Ғашықпын жердегі бір аруға,
Ай емес, айдың оған өзі ұқсаған.

Тербелген ақ бұлттың ішіндемін,
Білемін, мені жерге түсірмесін.
Жаңбырмен жолдаймын сәлемімді,
Жүрегім себелеп, дүрсілдесін.

Көңілімнің көктем кешінде мен,
Түсіңе ендім бе шексіз есіңде ме?
Адамға мұнша бауыр баспаған ем,
Есіріп бара жатыр есіл кеудем.

Сыймас сезім мендегі жай ұғымға,
Елесім тек сол қызды сағынуда.
Түсер ме екем тамшы боп жер бетіне,
Құйылып, тамып махаббат айдынына

Түсінбеймін, сол арудан бақ келе ме,
Бұйырмаған бақытты таптым ба әлде.
Бір көрмесем келбетін, жүрек сыздап,
Қалықтап жүр биікте мендік бейне.

Авторы: Оразбай Сарыбаев

ШЫН ҒАШЫҚПЫН

Ғашықпын мен өзіңе шын ғашықпын,
Қолдасып бір жүретін күнге асықпын.
Сағынып сені ойлаумен көз ілмеген,
Талай таң елесіңмен сырласыппын.
Көктемде махаббаттың жырын айтып,
Келеді өзіңменен қырға шыққым.

Мен сені мәңгі сүйем сенесің бе?
Толқимын түскен сәтте сен есіме.
Жабықса жалғыздықтан жас жүрегім,
Елітем еріксізден елесіңе.
Аман-сау алып шықсам құтылдырып,
Жауыздың ұшыратпай жебесіне.

Таусылмас махаббаттың әлегі шын,
Жаулайтын жүрегімді бар әдісің.
Жандырған жалындаған жүрегімді,
Жаралдың сұлулықтың әлемі үшін.
Аңсаған арманымсың, аяулымсың,
Сен әйтеу әдемісің, әдемісің.

Авторы: Серікбол Насыр

ҚЫЗДАРДЫҢ МАХАББАТЫ

Қыздардың махаббаты
Ыраңды сайдағы ыза суындай
Өз көзiн өзi аша алмайтын,
Арнасынан ауытқып аса алмайтын,
Қыздардың махаббаты тамшы тектес
Қолдан жасалмайтын.

Қыздар, қыздар!
Тамшыдай мөлдiрейсiңдер,
Бақыттың терезесiнен телмiресiңдер.
Өз махаббаттарыңды ешкiмге
сездiрместен
Өз кеуделерiңде сөндiресiңдер.

Қыздардың махаббатын ұғу үшiн
Жаз болып жайнап,
Қыс болып суу керек;
Қыздардың махаббатын ұғу үшiн
Қыз болып туу керек!

Авторы: Ұлықбек Есдәулет

БЕЛГІ

Мамыр айы — махаббат айы-ау, сірә?!
Түсірмейтін көңілге қаяу, шүбә…
Сағыныштан сәт сайын жалын құшып,
Сен де өртеніп кетуге, таяусың, ә?

Бүр жарғандай пәк сезім ізгілікпен,
Біз көктемді,
Ал көктем бізді күткен.
Жан сырымды кешкілік кездесуде,
Ақтарушы ем наздана, қыз қылықпен.

Дейтін едің: «Ұнатам сізді, ардақтым»,
(Кенеледі бақытқа қызды алдап кім?..)
Сезіміңіз кіршіксіз, рас болса,
Әкеліңіз бір талын қызғалдақтың.

Күлуші едім көңілім кірлеместен —
Естелік қой ол күндер бірге кешкен.
Балғын өмір,
Бала шақ,
Бал махаббат —
Өшпейді екен, шіркін-ай, мүлдем естен.

Сыя алмайтын жазира өлкесіне,
Ғашық болып даланың еркесіне,
Таң бозында жұпарлы жалғыз гүлді,
Әкеліпсіз үйіме ертесіне.

Жанымызды тұрса да ел түсінбей,
Мәнді сезім маңдайға келді сіңбей.
Сіз сыйлаған қызғалдақ – кеудемдегі,
Махаббаттың мөп-мөлдір белгісіндей.

Бәлкім, жүрек басқадан бақ табады,
Бірақ белгі мәңгілік
сақталады.

Авторы: Шапағат Ерғалиқызы

СЕН БІЛЕСІҢ...

Сен бәрін де білесің, бәрін-бәрін,
Дауылдарын жүректің, жауындарын.
Қай көктемде құстардың кешіккенін,
Сонда менің жанымның ауырғанын.

Қай бір сөздің дертімді емдегенін,
Қай бір әуен бейуақ тербегенін,
Қай бір күзде гүлдердің ерте солып,
Ертесіне мен саған келмегенім.

Сен білесің сезімнің жаздағы әнін,
Жазмыш оты жүректе маздағанын,
Күйін кешіп бір сәтте бозбаланың,
Бір сәтте жанып кете жаздағаным.

Сен білесің тағдырдың шайқағанын,
(Шайқаламын таулардай, жай табамын),
Қай нөсердің астында көкке қарап,
Қандай сөзді ішімнен қайталадым,
Сен білесің,

Жаным не қалайтынын,
Саған мәлім – табарым қалай тыным,
Қай дұғаны таңертең оқитыным,
Қай кітапты кешкілік қарайтыным,

Сен білесің, ерке қыз, бәрін-бәрін,
Сенен өзге жүрекке шағынбадым,
Қай түндерде қандай түс көргенімді,
Сол түстердің қалайша жорылғанын,
Сен білесің,

жан білмес сырларымды,
өзім шеше алмайтын жұмбағымды,
Ешбір адам көрмеген белгілерді,
Еш жинаққа енбеген жырларымды,
Сен білесің,

бәрінің бір дерегін,
Сен білесің неліктен мұңлы өлеңім,
...Менің кінәм шығар-ау,
Бәрін біліп –
Маған керектігіңді білмегенің...

Авторы: Ерлан Жүніс

Олардың бөлек әлемі,
Олардың қиын әлегі.
Қыздардың бәрі – көрікті,
Әйелдің бәрі – әдемі.

Қыз – дауыл, қуар бұлтты,
Әйел – кілт, ашар құлыпты.
Қыздардың бәрі – шырайлы,
Әйелдің бәрі – қылықты.

Қыз деген ғалам жеңісі,
Ал әйел – өмір желісі.
Қыздардың бәрі – балқаймақ,
Әйелдер – анар жемісі.

Маxаббат сызған мәреде,
Жеңіске сырттай бәрі еге.
Қыздардың бәрі «құмшекер»,
Әйелдің бәрі – «варенье».

Авторы Серік Аббас-шаx

Саған деген өлеңдер бар
жазбаған...
Өкпем де бар аздаған...

Сезімдер бар – жанды жемей жай тұрмас,
Сөздерім бар - айтылмас!

Хаттарым бар - түн ішінде жолдамас,
Өкініш бар - ол да рас.

Жалғыздық бар – жауға бермес жолдасым,
Жалықтырды ол да шын.

Құмарлық бар – ерініңе шөлдеген,
Құштарлық бар – өлмеген.

Сағыныш бар – жүрегімді өртеген,
Оның өзі ерке өлең!

Мейірім бар – саған құшақ жайды рас,
Махаббат бар – айнымас!

Ұйқы бермес ауыр-ауыр ойлар бар,
Сенсіз өткен тойлар бар.

Қызғаныш бар – жанартаудай мызғыған,
Шарасызбыз біз бұған.

Естеліктер... олар да бар миымда...
Оны ұмыту қиын да!

Бәрі де бар. Тек сен жоқсың жарығым.
Керегі не бәрінің?

Авторы: Мерген Тоқсанбай

Шығармай тысқа тартып ұстадым,
Сезімнің ыстық шарпылыстарын.
Көрдім де сені мойындап қалдым,
Бүкіл əлемнің тартылыс заңын.

Көр соқыр болдым, көрдім де сені.
Қаперге кірмей елдің де өсегі.
Өзімнен өзім күлемін кейде,
Сілкінген жердей жүрегім бейне.
Мына жұрт мүлдем жайбарақат қой,
Сүймей-ақ өмір сүремін дей ме?

Себепсіз сағат санап қаламын,
Қалайша сенсіз тағат табамын.
Өзіңді ойлап, өзіме бойлап,
Таусылмас томдай парақталамын.

Қиялда бірге қонып ұшамыз,
Сабылысамыз, сағынысамыз.
Бары рас болса тартылыс заңы,
Түбінде біздер жолығысамыз...

Авторы: Ұлықбек Есдəулет

Қыз махаббаты

Білмеймін,
Білмеймін, жанарыңнан сыр ұқтым ба,
Әлде сені сол сәтте ұмыттым ба.
Өзің болдың әйтеуір бұл күнгі әнім,
Көтеріп ап кетіп ең бұлқынбадым,
Аймалауыңа, аймалауыңа құнықтым ба?

Білмеймін,
Білмеймін, құшағыңда дір еттім бе,
Алып ұшып барады жүрек мүлде.
Ойлағым да келмеді ештеңені,
Ерте ме әлде білмедім кеште ме еді,
Тек ұққаным: жан бірге, тілек бірге

Сезімімнің,
Сезімімнің қақпасын дара қақтың,
Шуағыңды бойыма аралаттым.
Бақыт болып мәңгіге келіп бірге,
Ағыл-тегіл сезіммен еріттің де,
Өзің маған өзім боп бара жаттың.

Авторы: Фариза Оңғарсынова

СҮЙГЕНІМ СЕН

Сенші сәулем, сүйгенім сен жалғанда,
Аңсарым сен, ойда жалғыз қалғанда.
Сен менікі, мен сенікі болмасам,
Өтер едім өкінумен арманда.

Маздап сәулем, көзіңнен от жанады,
Кірпігіңнен меруерт шоқтар тамады.
Күйресе де, күл болса да көнуге
Көбелектей жаным қанат қағады.

Тарт өзіңе, шапағатшыл аяла,
Тарт өзіңе, алшы мені саяңа!
Күйдір, жандыр құшағыңда, сәулешім,
Жалыныңды жанымнан тек аяма!

Авторы: Әбділда Тәжібаев

Көздер кейде, бізден батыл...

Жолайрықта жанарыңмен жолықтым.
Көздер кейде бізден батыл,
соны ұқтым.
Жанардағы сағынышты айтудан,
Сен жасқандың, мен тағдырдан қорықтым.
Қанатына сағынышын байлаған,
Жыл құсындай, неге мұнша торықтым?!
Қыс мұңайып, көктем үміт үзгенмен,
Сені көрсем, сыздайды, –  деп күз кеудем.
Жанарымыз аңсар құшып тілдесті,
Жалқы тамшы сырғанады көздерден.
«Өлең» дейтін аманатым болмаса,
Тәңіріне серт айтысып,сөз берген.
Тағдырымда ештеңе жоқ өзгерген.
Жолайрықта жанарыңмен кездестім,
Керегі жоқ,сенен басқа, өзге ешкім!
Қос қарашық дәл осылай тіл қатты,
Қимастық па?
Мұң кернеді, төзбес мұң.
Аспанымнан бұлт ауғандай бір сәтке,
Алқаракөк арманыммен үндестім.
Айтылмаған сырдың бәрі асыл ма?
Көздер кейде тым батылдау, расында!
Көктеменің нөсер жауған кешіндей,
Жанарымыз ұқсап тұрды жасынға.
Біз екеуміз үнсіздікте мұңайдық.
Сол үнсіздік татиды екен ғасырға.
Көздеріміз бізден батыл, соны ұқтым…

Авторы: Толқын Қабылша

Нүкте

Біз нүктеміз.
Мен де нүкте.
Сен нүкте.
Табысқанбыз жүрек іңкәр ендікте.
Жұлдыз ғұмыр ағып түсер жалт етіп,
Жер бетіне сүю үшін келдік пе?!

Сүю – шіркін, шексіз бақыт, ғазал нұр,
Ғазал нұрға боялды анық көз алдым.
Соңғы жұлдыз құлағанша мен сені,
Сүйіп өтем, айналайын, ажарлым.

Мақпал түнге жасырғандай мың сырды,
Көкке сыңар жұлдыздарға ұмсындым.
Кеудемізде жұлдыз-жүрек соғардай,
Аспан жаққа шақырады тылсым бір.

Сені іздедім, бағытымнан жаңылдым,
Шырағданым жұлдызды аспан, лағыл-мұң.
Жолықтың сен, жылдар бойы күткенім,
...Жұлдызға іңкәр жүрегіммен сағындым.

Сағыныштың дариясын кештім жүз,
Жолды өткердім, жылды өткердім аңсаумен.
Жанарыңда жымыңдайды қос жұлдыз,
Жалыныңа жанымды өрте, жан сәулем.

Жұлдызқанат армандарым бүрледі,
Жұлдызқанат армандарың бүрледі.
Екеумізге ынтық көзбен қарайды,
Алматының таулары мен гүлдері.

Көк жүзінде моншақтайын шашылған,
Аққан жұлдыз - жанарыңнан нұрды үзу.
Сертім осы, алыстама қасымнан,
Менің мөлдір ғұмырымның жұлдызы.

Үміттерге жалғап алсақ құс жолын,
Күдіктердің кісендейміз күш-қолын.
Күллі ғалам күзетеді мен болып,
Жанарыңнан жұлдыз ағып түспеуін.

Мың бояулы, мұнаралы шахардан,
Сені тастап жат өлкеге кете алман.
Біз жай ғана жұлдыз-жүрек адамбыз,
Бір нүктеден бір нүктеге бет алған.

Авторы: Азамат Әлібек

Мен сені көрген сәтте…
Ғашық болып үлгергем!
Болмаса да сөздеріңнің татымы,
Бір мезетте,
Бір демнен,
Сүйіп тындым ақыры!

Мен сенен адасқанда...
Қайғы көріп үлгергем!
Сезбесем де жылулығын жаныңның,
Күннен безіп,
Түндерден,
Сені іздеп, сағындым!

Мен сені сүйіп тұрып...
Жиіркеніп үлгергем!
Жүрегіме періште емес, жын қонып.
Жүз жылағам,
Мың көнгем,
Жанып кеткем, күл болып!

Авторы: Самал Зікірияқызы Шаймерденова

Жартылай сүйе алмаймын,
Мен сүйсем өртенемін.
Ешкімді қызғанбайтын
Жандардан жиіркенемін.

Өзіңді өзгеменен
Ешқашан бөлісе алман,
Бөлісе алмаған соң
Осылай дерт емемін.

Жартылай сүйе алмаймын,
Мен сүйсем жанып кетем.
Жан мен жан отасқанда
Қиылсын анық некем.

Қайраңда қалт-құлт етсең,
Толқын боп алып кетем,
Жаныңды күл парша ғып
Жарақат салып кетем.

Жартылай сүйе алмаймын,
Есіңнен тандырамын.
Өзіме сыймаған соң,
Бағытсыз қаңғырамын.

Айталық жаңбыр әнін,
Несіне абдырадың?
Мен сүйсем осындаймын
Жүректе шаттық емес,
Мұң ғана қалдырамын.

Авторы: Танакөз Толқынқызы