ما از یزد میایم بیرون که نگاهمون به آشنا نخوره، با احتمالِ یک در میلیان یهو وسط صف زیارت نفر پشت سرت عیش‌آبادی در میاد و می‌پرسه « بَههه دخترِ خش، نوه‌حاج‌ابولقاسما نیسی؟!» میری ون سوار شی بری کربلا طرف مندبادی در میاد. میری سرویس یهو نوه‌ی عمه‌ی‌ حاجصفدرِ خیارفروش پسرِ آغ‌قلوم‌رضای قصاب بهت سلام می‌کنه. تو صفِ عذا می‌ایستی جلوییت غلیییظ میگه: «آوخ بِچّه چقققه طولش مِدَن تخ‌رفته‌ها» باباااااااا.

یکی مسئولین دمای رواق‌های نجف‌رو تهدید کرده گفته اگر دمای قاعه‌ها نرمال باشه از کمر دارت می‌زنیم.

پسر دنیای بی‌فیلتری عجب چیز نابیه.

بوی چای‌عراقئ برا‌ من، هر چی که دارم برا تو.

من با چشمای خودم دیدم که پسرهم تو اربعین بود. لازم نیست رو استوری دخترا رگباری ریپلی کنی التماس دعا.

به دیدار من اگر می‌آیی، یه بسته ۵۰۰g هم کاپوچینو بگیر.

ویدیو‌هایی که گرفتم‌رو دوست داشتم روزی یه‌دونه بذارم ولی نشد. همه‌ش رو باهم ارسال می‌کنم. مبارک خیلیا.

کربلأ، جنة فی الارض.

نجف، آن‌جا که محال است دل آرام نگیرد.

به نامِ پدر، پسر؛ عشق

ایضاً ایران؛

از اینستاگرام ببینید.

بِتاب روی شبم، دریا.

انگار پُلم، همه ازم می‌گذرن.

آخرش یه‌روز برای آدم‌های با ادب و با متانت می‌میرم. مطمئنم.

جان را چه خوشی باشد، بی صحبتِ جانانه ..

پارسال رفیق، امسال صرفاً یک آشنای رهگذر در حدی که توی خیابون وقتی به‌هم نگاهمون افتاد رومونو نکنیم اون‌ور و سلام‌و‌احوال‌پرسی خشکی داشته باشیم.

مثل این‌که سلیقهٔ من و سید مجتبی یکیه.

هروقت به توهین‌ها، تحقیرها؛ جو رسانه‌ایِ علیه ایشون توی انتخابات ۱۴۰۰ و دوران قبل‌ش فکر می‌کنم آزرده‌خاطر می‌شم. هر شخصی قبل از رسیدن به مقام و منصوب معین‌شده از طرف رهبری حداقل از یک‌دهه قبل مورد تحقیر و استخفاف و وهنِ عده‌ای خاص با جهت‌دهی‌های باهدف و از قبل مشخص شده بوده. که متاسفانه جمع کثیری از انقلابی‌هاهم با این افراد یا این اهداف هم‌سو می‌شدن. هر دهه‌هم این مسئله تکرار می‌شه. این خیلی وحشتناکه. این خیلی جالبه. این خیلی جای تأمل داره.