صبر و حوصله این پزشک که ۷ دقیقه به صورت یک نفس و مداوم هنر به خرج داد، تا این نوزاد تازه متولد شده به زندگی بازگردد! این کلیپ خلاصه شده ۷ دقیقه تلاش مداوم پزشک و همکاران او است که پایانی زندگی بخش و زیبا دارد!

▪️۲۸ مرداد سالروز درگذشت زنده یاد سیمین بهبهانی (سیمین‌بر خلیلی)
یادشان گرامی باد.

(۲۸ تیر ۱۳۰۶ - ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ تهران)

سیمین_بهبهانی، معلم، نویسنده، شاعر غزل‌سرای معاصر و از اعضای کانون نویسندگان بود.
سیمین_بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تن‌فروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر می‌گیرند.
او به خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه به نیمای غزل معروف است.

غزلی از سیمین بهبهانی

مرا هزار امید است و هر هزار تویی
شروع شادی و پایان انتظار تویی
‌
بهارها که ز عمرم گذشت و بی‌تو گذشت
چه بود غیر خزان‌ها اگر بهار تویی
‌
دلم ز هر چه به غیر از تو بود خالی ماند
در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی
‌
شهاب زودگذر لحظه‌های بوالهوسی است
ستاره‌ای که بخندد به شام تار تویی
‌
جهانیان همه گر تشنگان خون من‌اند
چه باک زان همه دشمن چو دوست‌دار تویی
‌
دلم صراحی لبریز آرزومندی است
مرا هزار امید است و هر هزار تویی

مقصدی نیست؛ بیا فلسفه بافی نکنیم
هرکسی کارِ بدی کرد تلافی نکنیم

ما چه باشیم و نباشیم؛ جهان در گذر است
کاش باور بکنی فرصتمان مختصر است

شاید امروزِ شما ختم به فردا نشود
شاید این جسم بخوابد وَ دگر پا نشود

شاید آن فرد که میخواست کنارت باشد
صبح فردا چو گُلی روی مزارت باشد!

شاید این جمع بماند تو نمانی دیگر
شاید این خنده زدن را نتوانی دیگر

چقـدَر عید بیایـد که نباشیـم رفیق!
داخل گور بپوسیم و بپاشیم رفیق!

کاش باور بکند هر که مرا می خوانَد:
«نیستی» بیشتر از بودنمان می ماند!

🔸 امیرحسین خوش‌حال
.
#Poem 📜

کار دل

♦️ تلویزیون ملی روسیه در مسکو ، برای نخستین بار آهنگ روزی تو خواهی آمد ، ساخته همایون خرم را به نمایش درآورد که اهالی روسیه بارها درخواست تکرارش را دادند

  حسین نورشرق خواننده بختیاری خوش‌نوای ایران که سال هاست در روسیه زندگی می کند ، آن را به شیوه زیبایی اجرا کرد.

بهترین تبیین

 
محمدامین مروتی
 
یک نظریه علمی خوب ویژگی‌هایی دارد. از جمله:
ساده تر باشد، پر پیچ و خم نباشد. (اصل اقتصاد و سادگی)
واقعیات ملموس را تبیین کند و فکت های موجود را در نظر بگیر و لحاظ نماید.
آزمون پذیر باشد (قابل راستی آزمایی باشد).
بتوان بر مبنای آن واقعیات آینده را تبیین کرد، یعنی قدرت پیش‌بینی داشته باشد.
قابلیت تبدیل به تکنولوژی را داشته باشد.
 
به عبارت دیگر، بهترین تبیین، تبیینی است که:
متکی بر فکت های بیشتری باشد.
پیش فرض های غیر قابل اثبات یا متافیزیکی نداشته باشد یا حداقل پیش فرض های کمتری داشته باشد.
نیاز کمتری به تاویل و تفسیر داشته باشد.
پدیدار شناسانه و قابل راستی آزمایی باشد.
جوهرگرا و متافیزیکی(غیر قابل راستی آزمایی) نباشد یا نهایتاً بر حداقلی ترین متافیزیک استوار باشد.
متکی بر توهم توطئه نباشد.
حتی الامکان کوتاه تر و مختصرتر و لاغرتر باشد.
 
بهترین تبیین ها، غالباً ساده ترین آن هاست. در شرایط برابر، احتمال درستی ساده ترین توضیح از توضیح پیچیده تر بیشتر است. انشتین در تایید این نظر می گوید:
"هرچیز تا حد امکان باید ساده شود، ولی از آن ساده تر نه."
اُکام می گفت توضیحی که کمترین پیش فرض ها را دارد، احتمال درست بودنش بیشتر است. («اصل امساک» یا «اصل صرفه‌جویی»یا «اقتصاد»)
 
در سیاست، با چنین تبیینی، به دنبال تئوری های توطئه آمیز نمی رویم، بلکه با فاکت سخن می گوییم و بر اساس فاکت تحلیل خود را پیش می بریم. تبیین پدیدار شناسانه در سیاست، متکی بر واقعیات و فاکت هاست و تبیین توطئه مدار، متکی بر دست های پشت پرده و مرموز.
 
در علم چنین تبیینی نیز متکی بر داده های تجربی است، قدرت پیش بینی دارد و می توان بر اساس آن به تکنولوژی های بهتر دست یافت.
 
در فلسفه چنین تبیینی، نیاز به جوهرگرایی و متافیزیک فربه ندارد.
 
در دین چنین تبیینی، متکی بر "اٌستره اکام" است. یعنی پای موجوداتی را که وجودشان لازم نیست و به حل مسئله کمکی نمی کنند، به میان نمی کشد. ویلیام اوكامی فیلسوف قرن 14انگلیسی مي‌گفت باید به خلوت كردن جهان از موجوداتي ‌پرداخت كه فرض وجودشان ضرورت ندارد. او می گفت: «موجودات را فراتر از حد ضرورت افزایش ندهید.»
 
در تفسیر متن و هرمنوتیک، متکی بر معنای نزدیک کلمات و جملات است و با تاویلات دور از ذهن و دور و دراز و بدون قرینه و دلیل، از معنای ظاهری متن عدول نمی کند.
 
22 آبان 1402

اگه خیلی حرص می‌خوری این یک دقیقه رو ببین🤍

Ⓜ️ چرا پوست ما مور مور میشه؟


majara.by.mobina⁩



🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی

آدمی مخفی است در زیر زبان (مولانا)

فیلم کوتاه آکاردئون؛ شش دقیقه برای انسان بودن

مصرف زدگی و جامعه مصرفی

 
محمدامین مروتی
 
به سیستم "بازار آزاد" ایراد می گیرند که مصرف گرایی را ترویج می کند و نیازهای مَجازی و غیرضروری برای انسان ها تولید می کند. در حالی که این نقطه قوت سیستم است. هنر این است که غیرضروری را به ضروری تبدیل کنی. معنی پیشرفت بشر همین است. تا دیروز تلفن همراه جزء ضروریات زندگی نبود، امروز هست. همچنین وسایط نقلیه و هواپیما و هزاران چیز دیگر. اگر غیرضروری را به ضروری تبدیل نمی کردیم، هنوز در غارها زندگی می کردیم.
 
توسعه اقتصادی بیش از هر چیز به معنی افزایش تقاضاست و این افزایش تقاضا یعنی افزایش مصرف. و این افزایش مصرف مبتنی بر سرشت بهبودخواه و ترقی طلب و رفاه طلب بشر است. اگر بنا بر مصرف حداقلی بود، از دوران غارنشینی قدمی به این سو برداشته نمی شد. اگر این سرشتِ رفاه طلبی نبود، تلویزیون لامپی به تلویزیون دیجیتال و تلویزیون حجیم به صفحه تخت تبدیل نمی شد.
بنابراین پیشرفت در یک کلام یعنی بالارفتن استانداردهای مصرف و رفاه و این بدون ایجاد تقاضا و مصرف میسر نمی شود. در واقع تقاضا را کمپانی های بزرگ تولید نمی کنند، تقاضا در سرشت بشر است و کمپانی ها روی این سرشت و طبیعت بشری است که سرمایه گذاری می کنند.
در اقتصاد دولتی فرض بر این است که دولت، نیازهای جامعه را برآورد کند نه خود مردم. در لیبرالیسم این مردمند که بر اساس تقاضا، نیازهایشان را بیان می کنند و این نیازها در قیمت کالا تبلور می یابند. سوسیالیسم با مسدود کردن تقاضاهای مردم، خود را از تشخیص نیاز بازار و سرمایه گذاری های بهینه و ضروری، محروم می کند. در نتیجه سوسیالیسم اگر خیلی هنر کند، نیازهای حداقلی مردم را با توزیع کوپن برطرف می کند. در حالی که در جوامع آزاد، بازار به سرمایه گذاران می گوید به چه سمتی بروند تا بیشترین نیاز را رفع کنند و با این کار بیشترین سود را هم ببرند.
 
10 خرداد 1403

سبک‌های نقاشى

گوینده: هستی میرزایی


@NazariyehAdabi

زمانی که بخواهید وصیت‌نامه بنويسید، متوجه خواهید شد تنها کسی که از داراییتان سهمی ندارد، خودتان هستید! پس تا می‌توانید از زندگی لذت ببرید!

لئو تولستوی

@rahi_be_rahaei

پراگماتیسم چینی

 
محمدامین مروتی
 
در زمان مائوتسه تونگ، دنگ شیائوپینگ را به دلیل گرایش به راست، وارونه بر خر نشاندند. کلاه بوقی بر سرش نهادند و او را میان مردم گرداندند تا دشنام و ناسزا بشنود و تحقیر شود. در جریان انقلاب فرهنگی، پسرش "دنگ پو فانگ" را از ساختمانی بلند به زیر افکندند که به فلجی اش منجر شد.
اما دنگ هیچیک از این اتفاقات را مایه دشمنی و انتقام نگردانید. او به فکر کشور و منافع ملی کشورش بود. در واقع راهنمای چپ زد و به راست پیچید. همچنان دم از سوسیالیسم می زد و لباس فرم حزب را از تن بیرون نکرد، اما  جانشینانش کت و شلواری شدند .دنگ می گفت مهم این است که گربه موش بگیرد، رنگ گربه یعنی سیاه و سفید بودنش مهم نیست. منظورش این بود هدف رشد اقتصادی است، سیستم اهمیتی ندارد. دنگ، اصلاح‌طلب و تجدیدنظرطلب بود، اما همچنان می‌گفت به مارکسیسم وفادار است. دنگ می‌گفت:
«هستۀ مارکسیسم جستن حقیقت در واقعیت‌هاست. این چیزی است که ما باید از آن دفاع کنیم، نه ستایش دانش کتابی.... ما به عمل تکیه کردیم و حقیقت را در واقعیت‌ها جستجو کردیم و این کار با موفقیت همراه شد.... عمل یگانه معیار حقیقت است.»
 
 
31 مرداد 1405