Ota-ona sotiladi: Ota 68 yosh, ona 66.
Ota-ona sotuvga qo‘yilganligi haqidagi e’lon Tokioda bir gazetada chop qilingan. Gazetada:
- Ota va ona sotiladi: Ota 68 yosh, Ona 66. Narxi - 900 yen.
Bu e’lonni o‘qigan har bir inson shok holatiga tushdi. Qanday zamon bo‘ldi! Ota onalar sotilsa! Hukumat qayerga qarayabdi! Bu e’lon shov-shuvga sabab bo‘ldi.
Bu gazeta bir necha kun oldin avtomobil halokatida vafot etgan ota-onasini dafn qilgan bir yosh oilaning qo‘liga tushib qoldi. Ota onasiz qolib qayg‘uga tushgan oila uchun bu holat haqida o‘ylashlik daxshat edi. Shuning uchun ular bu qariyalarni sotib olib ular mehribonlik qilishga qaror qilishdi.
- Ular e’londa ko‘rsatilgan yerga kelib ajablanishdi. Ularning qarshisida dang‘illama hovli turardi. Ular biz manzilda adashdik degan xulosaga kelishganda, eshikni ochildi va ularga yoshi katta bir qariya tabassum qildi.
- Konnichiva! (salom) Qandaydir xatolik bo‘lganga o‘xshaydi. Ammo e’londa sizning manzilingiz ko‘rsatilgan ekan...
- Hammasi to‘g‘ri, ichkariga kiringlar! - dedi qariya, hayajonlanib...
U mehmonlarga o‘tirib turishini so‘radi va ayolini chaqirgani ketdi.
- Ko‘rdingiz biz haqiqatda kambag‘al insonlar emasmiz. Ammo biz me’rosimizni qoldirishimiz uchun farzandlarimiz va yaqinlarimiz yo‘q. Shuning uchun biz e’lon orqali me’rosga nomzod topishga harakat qildik. Biz bu e’longa faqat haqiqiy mehribon insonlar javob berishini bilardik. Ammo to‘g‘risini aytsam, bunday inson topilishiga biroz shubhalanib qolgandik. Sizning bu ishingiz sharafga loyiqdir shuning uchun biz sizlarni ko‘rganimizdan juda xursandmiz!
Alloh taolo yaxshilikga oshno kishilarni hayoti davomida kutilmagan mukofotlar bilan taqdirlab turadi.
@status_ibratli🕊
Ota-ona sotuvga qo‘yilganligi haqidagi e’lon Tokioda bir gazetada chop qilingan. Gazetada:
- Ota va ona sotiladi: Ota 68 yosh, Ona 66. Narxi - 900 yen.
Bu e’lonni o‘qigan har bir inson shok holatiga tushdi. Qanday zamon bo‘ldi! Ota onalar sotilsa! Hukumat qayerga qarayabdi! Bu e’lon shov-shuvga sabab bo‘ldi.
Bu gazeta bir necha kun oldin avtomobil halokatida vafot etgan ota-onasini dafn qilgan bir yosh oilaning qo‘liga tushib qoldi. Ota onasiz qolib qayg‘uga tushgan oila uchun bu holat haqida o‘ylashlik daxshat edi. Shuning uchun ular bu qariyalarni sotib olib ular mehribonlik qilishga qaror qilishdi.
- Ular e’londa ko‘rsatilgan yerga kelib ajablanishdi. Ularning qarshisida dang‘illama hovli turardi. Ular biz manzilda adashdik degan xulosaga kelishganda, eshikni ochildi va ularga yoshi katta bir qariya tabassum qildi.
- Konnichiva! (salom) Qandaydir xatolik bo‘lganga o‘xshaydi. Ammo e’londa sizning manzilingiz ko‘rsatilgan ekan...
- Hammasi to‘g‘ri, ichkariga kiringlar! - dedi qariya, hayajonlanib...
U mehmonlarga o‘tirib turishini so‘radi va ayolini chaqirgani ketdi.
- Ko‘rdingiz biz haqiqatda kambag‘al insonlar emasmiz. Ammo biz me’rosimizni qoldirishimiz uchun farzandlarimiz va yaqinlarimiz yo‘q. Shuning uchun biz e’lon orqali me’rosga nomzod topishga harakat qildik. Biz bu e’longa faqat haqiqiy mehribon insonlar javob berishini bilardik. Ammo to‘g‘risini aytsam, bunday inson topilishiga biroz shubhalanib qolgandik. Sizning bu ishingiz sharafga loyiqdir shuning uchun biz sizlarni ko‘rganimizdan juda xursandmiz!
Alloh taolo yaxshilikga oshno kishilarni hayoti davomida kutilmagan mukofotlar bilan taqdirlab turadi.
@status_ibratli🕊
👏1
Hasadgo‘y dushmanlaringizning siz haqingizdagi qilgan malomatlari sizning qiymatingizni oshiradi xolos, chunki siz endi eslashga arzigulik kishiga, e’tiborli bir shaxsga aylandingiz...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
SOCHILGAN RIZQ
—Rizqim bu yerlarda emas ekan, ona! Yigit boshi omon bo‘lsa, do‘ppi topiladi. Nasibam qayerlarda sochilgan bo‘lsa o‘sha yerda qo‘nim topaman-da. Fotiha bering, chet elga ketay.
—Bu nima deganing, bolaginam. Yaratgan barchaning rizqini o‘z elida sochib qo‘yibdi. O‘zga yurtlarda emas nasibang. Faqat bir oz sabr qil, harakatingni qo‘yma...
—E, qachongacha? Ketaman! Bu yerda topgan bir so‘mimni u yerlarda o‘n so‘m qilib topaman. Duo qiling endi, rizqimni topay!
Ona noiloj qo‘lini duoga ochdi.
—Qayda bo‘lsang ham boshing toshdan bo‘lsin, o‘g‘lim. Rizqing butun bo‘lsin.
O‘g‘il ketdi. Izlagan rizqini o‘zga ellarda topdi. Juftini ham, turmushini ham o‘sha yerlardan qildi. Farzandlari chet elda tug‘ildi. Nasibasi butun bo‘lib, davlatga erishdi.
Ammo... halovat topa olmadi. O‘shanda onasidan bir og‘iz xotirjamlik, saodat tilamagan ekan. Pul topdiyu, baxt topmadi. Hamon izidan ko‘zlari javdirab qolgan onasi xayolidan ketmaydi. Behalovat tunlar esa unga azob bergani bergan... Erta tongda esa u ahd qildi:
—Onamning oldiga ketaman! Vatanimni sog‘indim.
Rizqini izlayotgan bolamning ko‘ngli buzilmasin, unga bildirmang, deb u dunyoga rixlat qilgan onaning ruhi esa uni kuzatib turardi...
© Nodirabegim Ibrohimova
@status_ibratli🕊
—Rizqim bu yerlarda emas ekan, ona! Yigit boshi omon bo‘lsa, do‘ppi topiladi. Nasibam qayerlarda sochilgan bo‘lsa o‘sha yerda qo‘nim topaman-da. Fotiha bering, chet elga ketay.
—Bu nima deganing, bolaginam. Yaratgan barchaning rizqini o‘z elida sochib qo‘yibdi. O‘zga yurtlarda emas nasibang. Faqat bir oz sabr qil, harakatingni qo‘yma...
—E, qachongacha? Ketaman! Bu yerda topgan bir so‘mimni u yerlarda o‘n so‘m qilib topaman. Duo qiling endi, rizqimni topay!
Ona noiloj qo‘lini duoga ochdi.
—Qayda bo‘lsang ham boshing toshdan bo‘lsin, o‘g‘lim. Rizqing butun bo‘lsin.
O‘g‘il ketdi. Izlagan rizqini o‘zga ellarda topdi. Juftini ham, turmushini ham o‘sha yerlardan qildi. Farzandlari chet elda tug‘ildi. Nasibasi butun bo‘lib, davlatga erishdi.
Ammo... halovat topa olmadi. O‘shanda onasidan bir og‘iz xotirjamlik, saodat tilamagan ekan. Pul topdiyu, baxt topmadi. Hamon izidan ko‘zlari javdirab qolgan onasi xayolidan ketmaydi. Behalovat tunlar esa unga azob bergani bergan... Erta tongda esa u ahd qildi:
—Onamning oldiga ketaman! Vatanimni sog‘indim.
Rizqini izlayotgan bolamning ko‘ngli buzilmasin, unga bildirmang, deb u dunyoga rixlat qilgan onaning ruhi esa uni kuzatib turardi...
© Nodirabegim Ibrohimova
@status_ibratli🕊
👍1
Qadim zamonlarda bir podshoh o‘z shahrida masjid qurdirmoqchi bo‘libdi. U masjidni qurishda hech kim na biror moli va na biror boshqa narsa bilan yordam bermasligini qattiq tayinlabdi.
Shunday qilib masjid qurilishi ham boshlanibdi. Masjid qurilishi yakunlangandan so‘ng podshox masjid tepasiga naqshinkor harflar bilan o‘z ismini yozdirib qo‘yibdi.
O‘sha kechasi podshox bir tush ko‘ribdi. Tushida samodan bir farishta tushib, masjidda yozilgan nomni o‘chirib o‘rniga boshqa bir ayol nomini yozib qo‘ygan emish. Podshox havotirga tushgan holda uyqudan uyg‘onibdi va askarlarini o‘sha masjidga - ismi yozilib turibdimi, yo‘qmi bilib kelishga yuboribdi.
Ular qaytib kelishgach esa:
— Ha shoxim, ismingiz o‘zingiz yozdirganingizdek turibdi, - deyishibdi.
— Ha, bu shunchaki uzuq-yuluq tush ekan-da, - deb qo‘ya qolibdi podshox ham...
Ammo ikkinchi kechada ham podshox aynan shu tushni ko‘ribdi. Ya’ni, samodan bir farishta tushib, masjidda yozilgan podshoxning nomini o‘chirarmish-u, bir ayolning ismini yozib qo‘yarmish...
Bu hol uchinchi bor takrorlangach, podshoh farishta ismini yozgan ayolni shahar bo‘ylab qidiritirishga tushibdi. Ajabki, bunday ismli ayol shaharda bir dona bo‘lib, u ham mo‘nkillagan kampir ekan.
— Masjid qurilishida biror yordam berganmiding? - deb so‘rabdi undan podshoh.
— Yo‘q, — debdi ayol. — Allohga qasamki, bu masjid qurilishida hech qanday ish qilmadim, faqatgina...
— Nima faqatgina?
— Qurilish bo‘layotgan paytda masjid yonidan bir safar o‘tgan edim. Qurilish ashyolari va yog‘ochlarni tashiydigan eshakni qoziqqa bog‘lab qo‘yishganini ko‘rdim. Bechora qancha urinmasin yonida turgan chelakdagi suvga yetolmas, tashnalikdan holsizlanib borardi. Rahmim keldi. Chelakni unga yaqinlashtirib qo‘ydim. Qilgan bor gunohim shu...
Hamma gap xolislikda ekanini shundagina tushungan podshoh bosh egib, mulzam tortibdi...
@status_ibratli🕊
Shunday qilib masjid qurilishi ham boshlanibdi. Masjid qurilishi yakunlangandan so‘ng podshox masjid tepasiga naqshinkor harflar bilan o‘z ismini yozdirib qo‘yibdi.
O‘sha kechasi podshox bir tush ko‘ribdi. Tushida samodan bir farishta tushib, masjidda yozilgan nomni o‘chirib o‘rniga boshqa bir ayol nomini yozib qo‘ygan emish. Podshox havotirga tushgan holda uyqudan uyg‘onibdi va askarlarini o‘sha masjidga - ismi yozilib turibdimi, yo‘qmi bilib kelishga yuboribdi.
Ular qaytib kelishgach esa:
— Ha shoxim, ismingiz o‘zingiz yozdirganingizdek turibdi, - deyishibdi.
— Ha, bu shunchaki uzuq-yuluq tush ekan-da, - deb qo‘ya qolibdi podshox ham...
Ammo ikkinchi kechada ham podshox aynan shu tushni ko‘ribdi. Ya’ni, samodan bir farishta tushib, masjidda yozilgan podshoxning nomini o‘chirarmish-u, bir ayolning ismini yozib qo‘yarmish...
Bu hol uchinchi bor takrorlangach, podshoh farishta ismini yozgan ayolni shahar bo‘ylab qidiritirishga tushibdi. Ajabki, bunday ismli ayol shaharda bir dona bo‘lib, u ham mo‘nkillagan kampir ekan.
— Masjid qurilishida biror yordam berganmiding? - deb so‘rabdi undan podshoh.
— Yo‘q, — debdi ayol. — Allohga qasamki, bu masjid qurilishida hech qanday ish qilmadim, faqatgina...
— Nima faqatgina?
— Qurilish bo‘layotgan paytda masjid yonidan bir safar o‘tgan edim. Qurilish ashyolari va yog‘ochlarni tashiydigan eshakni qoziqqa bog‘lab qo‘yishganini ko‘rdim. Bechora qancha urinmasin yonida turgan chelakdagi suvga yetolmas, tashnalikdan holsizlanib borardi. Rahmim keldi. Chelakni unga yaqinlashtirib qo‘ydim. Qilgan bor gunohim shu...
Hamma gap xolislikda ekanini shundagina tushungan podshoh bosh egib, mulzam tortibdi...
@status_ibratli🕊
Gap sen dunyoga kelganingda hamma xursand qarshi olishida emas, balki bu dunyodan ketganingda qayg‘uga botishidadir.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Ajoyib javob...
Ko‘mir konlarining birida chamasi 5-6 yoshlardagi bolakay otasini kutib o‘tirardi. Shamol tim qora sochlarini bir-bir to‘zg‘itishidan zavqlanib, boshkiyimini qo‘lida changallagancha, tungi navbatchilik tugashini intizorlik ila kutmoqda edi. Shu atrofda yurgan rahbarlardan biri bolani ko‘rib qolib, yoniga keldi. “Ey bola! Bu yerda nima qilyapsan?” – deya savol berdi. Bolakay kipriklarini pirpiratib: “Otamni kutyapman!” – dedi. “Hozir bu yerdan tezlik bilan bir guruh ishchilar chiqishadi. Ularning barchasi bir xil temir qalpoq kiyib olishgan, ko‘mir g‘ubori bilan qoplangan yuzlari esa qop-qora rangda. Sen shuncha odam ichidan otangni aslo taniy olmaysan. Menimcha, uyga qaytganing yaxshi”, – deb yumshoqlik bilan maslahat berdi rahbar. Bolakay bo‘lsa beg‘uborlik ila: “Lekin dadam meni taniydi”, – deya javob qaytardi. Qanday go‘zal, qanday ajoyib javob! Bolani uyiga ketishga undagan kishi u otasini taniy olmasligini bilardi. Ammo bolakay ham otasi o‘g‘lini tanimay qolishi mumkin emasligiga ishonardi.
Ayting-chi, sizda ham shu yosh bolaning ishonchi kabi ishonch topiladimi?!
@status_ibratli🕊
Ko‘mir konlarining birida chamasi 5-6 yoshlardagi bolakay otasini kutib o‘tirardi. Shamol tim qora sochlarini bir-bir to‘zg‘itishidan zavqlanib, boshkiyimini qo‘lida changallagancha, tungi navbatchilik tugashini intizorlik ila kutmoqda edi. Shu atrofda yurgan rahbarlardan biri bolani ko‘rib qolib, yoniga keldi. “Ey bola! Bu yerda nima qilyapsan?” – deya savol berdi. Bolakay kipriklarini pirpiratib: “Otamni kutyapman!” – dedi. “Hozir bu yerdan tezlik bilan bir guruh ishchilar chiqishadi. Ularning barchasi bir xil temir qalpoq kiyib olishgan, ko‘mir g‘ubori bilan qoplangan yuzlari esa qop-qora rangda. Sen shuncha odam ichidan otangni aslo taniy olmaysan. Menimcha, uyga qaytganing yaxshi”, – deb yumshoqlik bilan maslahat berdi rahbar. Bolakay bo‘lsa beg‘uborlik ila: “Lekin dadam meni taniydi”, – deya javob qaytardi. Qanday go‘zal, qanday ajoyib javob! Bolani uyiga ketishga undagan kishi u otasini taniy olmasligini bilardi. Ammo bolakay ham otasi o‘g‘lini tanimay qolishi mumkin emasligiga ishonardi.
Ayting-chi, sizda ham shu yosh bolaning ishonchi kabi ishonch topiladimi?!
@status_ibratli🕊
Ba’zi odamlarning eng katta muammosi - bu ularning og‘zi, chunki doimo ochiq bo‘ladi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
ERKAK ERKAKDA.......
Rivoyat kilishlaricha... Bir oilada tug‘ilgan bola eng shirin davrida, ikki-uch yashar bo‘lganida o‘lib qolaverarkan.
Har gal ona sho‘rlik o‘lik bolasini bag‘riga bosgancha bo‘zlab-bo‘zlab yig‘larkan, uning dod-faryodiga osmon toqat qilolmay, duv-duv yosh to‘karkan, tog‘lar larzaga kelib, daryo-yu dengizlarda toshqin hosil bo‘larkan.
Lekin erning ko‘zidan biror tomchi ham yosh chiqmas ekan.
Har gal bolasi hayotdan ko‘z yumganda onaizor boshini devorlarga urib yig‘larkan, sochlarini yularkan, yuzlarini tirnarkan. «Sen o‘lguncha, men o‘lsam bo‘lmasmidi», deya o‘ziga Allohdan o‘lim tilarkan.
Er esa bu kulfatni jimgina o‘tkazaverarkan.
Har gal boladan judo bo‘lganda, mushtipar ona farzand dog‘ida bir-ikki oylab kasal bo‘lib yotarkan, tabiblar turli dori-darmonlar berishib, har xil muolaja qilib, uni arang oyoqqa turg‘azisharkan.
Oilada unga og‘ir ish qildirishmas, qattiq botadigan gap aytishmas, ko‘ngliga qarab ish tutisharkan.
Er esa soppa-sog‘day yuraverarkan.
O‘n birinchi farzand uch yoshida jon taslim qilganda, onaning toqati toq bo‘libdi.
-Hoy er, otamisan o‘zi, nimasan?! Nega qayg‘urmaysan?!
Xotin shunday deb, tik turgan erining yoqasidan olib, siltagan ekan, er yerga gup etib tushibdi-yu, jon beribdi.
Bechora er g‘amni ichiga yuta-yuta tugab, bir siltashgayam bardosh berolmaydigan holatga yetib qolgan ekan.
Xech bir ota onaga farzand dog‘ini ko'rsatmasin...
@status_ibratli🕊
Rivoyat kilishlaricha... Bir oilada tug‘ilgan bola eng shirin davrida, ikki-uch yashar bo‘lganida o‘lib qolaverarkan.
Har gal ona sho‘rlik o‘lik bolasini bag‘riga bosgancha bo‘zlab-bo‘zlab yig‘larkan, uning dod-faryodiga osmon toqat qilolmay, duv-duv yosh to‘karkan, tog‘lar larzaga kelib, daryo-yu dengizlarda toshqin hosil bo‘larkan.
Lekin erning ko‘zidan biror tomchi ham yosh chiqmas ekan.
Har gal bolasi hayotdan ko‘z yumganda onaizor boshini devorlarga urib yig‘larkan, sochlarini yularkan, yuzlarini tirnarkan. «Sen o‘lguncha, men o‘lsam bo‘lmasmidi», deya o‘ziga Allohdan o‘lim tilarkan.
Er esa bu kulfatni jimgina o‘tkazaverarkan.
Har gal boladan judo bo‘lganda, mushtipar ona farzand dog‘ida bir-ikki oylab kasal bo‘lib yotarkan, tabiblar turli dori-darmonlar berishib, har xil muolaja qilib, uni arang oyoqqa turg‘azisharkan.
Oilada unga og‘ir ish qildirishmas, qattiq botadigan gap aytishmas, ko‘ngliga qarab ish tutisharkan.
Er esa soppa-sog‘day yuraverarkan.
O‘n birinchi farzand uch yoshida jon taslim qilganda, onaning toqati toq bo‘libdi.
-Hoy er, otamisan o‘zi, nimasan?! Nega qayg‘urmaysan?!
Xotin shunday deb, tik turgan erining yoqasidan olib, siltagan ekan, er yerga gup etib tushibdi-yu, jon beribdi.
Bechora er g‘amni ichiga yuta-yuta tugab, bir siltashgayam bardosh berolmaydigan holatga yetib qolgan ekan.
Xech bir ota onaga farzand dog‘ini ko'rsatmasin...
@status_ibratli🕊
So‘z dori kabidir. Agar uni kamaytirsang, naf beradi. Agar ko‘paytirsang, boshingni og‘ritadi.
© Amr ibn Os roziyallohu anhu.
@status_ibratli🕊
© Amr ibn Os roziyallohu anhu.
@status_ibratli🕊
👏1
Bir kun kelib buguningiz ham tarixga aylanadi. O‘tmishim eslashga loyiq bo‘lsin desangiz, shu bugun arziydigan ish qiling!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Tarbiya...!
8 yoshli bola onasidan so‘rabdi: "Oyijon, o‘zimiz qiynalib yashaymiz, nega har doim ovqat qilsangiz qo‘shnilarga beraverasiz? Ularni adasi bo‘lsa, bizniki esa yo‘q..."
Bolalar bu savolni har doim qo‘shnilarga ovqat olib chiqishganda takror beraverar ekanlar. Ona ham erinmay, har safar bir xil javob qaytaraverar ekan: "Alloh taolo bir berganga, o‘n qilib qaytaradi. Qo‘shnilarning haqqi bor. Ularga ovqatimizdan ilinishimiz kerak. Bitta berganimiz o‘nta bo‘lib qaytadi. Sizlar havotir olmanglar..."
Shkafdagi anchadan beri ayalib yeyilmay kelayotgan bir dona "moloko" bor ekan. Bolalar har safar so‘rashsa, ona: "Hayitda ochamiz. Sizlarga tort qilib beraman", der ekan.
"Moloko"ga yetolmay sabr kosasi to‘lgan, 6 yoshli Zakiya jig‘ibiyron bo‘lib onasiga debdi: "Oyijon, shu molokoni qo‘shnilarga beraylik. Bizga o‘nta bo‘lib qaytib keladi. Keyin mazza qilib yerdik..."
Zulfiya Maxmud
@status_ibratli🕊
8 yoshli bola onasidan so‘rabdi: "Oyijon, o‘zimiz qiynalib yashaymiz, nega har doim ovqat qilsangiz qo‘shnilarga beraverasiz? Ularni adasi bo‘lsa, bizniki esa yo‘q..."
Bolalar bu savolni har doim qo‘shnilarga ovqat olib chiqishganda takror beraverar ekanlar. Ona ham erinmay, har safar bir xil javob qaytaraverar ekan: "Alloh taolo bir berganga, o‘n qilib qaytaradi. Qo‘shnilarning haqqi bor. Ularga ovqatimizdan ilinishimiz kerak. Bitta berganimiz o‘nta bo‘lib qaytadi. Sizlar havotir olmanglar..."
Shkafdagi anchadan beri ayalib yeyilmay kelayotgan bir dona "moloko" bor ekan. Bolalar har safar so‘rashsa, ona: "Hayitda ochamiz. Sizlarga tort qilib beraman", der ekan.
"Moloko"ga yetolmay sabr kosasi to‘lgan, 6 yoshli Zakiya jig‘ibiyron bo‘lib onasiga debdi: "Oyijon, shu molokoni qo‘shnilarga beraylik. Bizga o‘nta bo‘lib qaytib keladi. Keyin mazza qilib yerdik..."
Zulfiya Maxmud
@status_ibratli🕊
👍2
Agar boshqalarning siz haqingizda qanday fikrda ekanligi haqida tashvishlansangiz, qandaydir tarzda siz doimo ularning mahbusi bo‘lib qolaverasiz.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Forwarded from Ibratli Statuslar🌿 (Ibragimovich)
Birovlarning vaqtinchalik ermagi bo'lgandan ko'ra,
Halolingni yorug' yuz bilan kutganing afzal...!
@status_ibratli🕊
Halolingni yorug' yuz bilan kutganing afzal...!
@status_ibratli🕊
❤1👏1
DAYDI O‘GʻIL NADOMATI
(hayotiy hikoya)
Men yoshligimdan uyga kech qaytishga odatlangandim, qo‘pol qilib aytganda ko‘cha daydisi edim. Bundan onam xafa edilar. Bu ishim onamga yoqmas edi. Holat shunday davom etaverganidan keyin onam har kuni uyimizni oshxonasida turgan muzlatgich eshigiga bir parcha qog‘oz yopishtirib qo‘yadigan bo‘ldilar. U qog‘ozda ovqat, non va boshqa narsalarni joyini, menga oson bo‘lishi uchun yozib qo‘yardilar. Kunlar o‘tib onamni eslatma qog‘ozlari rivojlanib bordi. Unda endi ba’zi talab, iltimoslar va kiyimimni kir bo‘lganlarini kir yuvadigan mashinaga qo‘yishim, muhim ishlar vaqti va boshqa narsalar yozilardi.
Afsus yigitchilik davrimning ko‘p qismi shunday o‘tdi. Bir kecha juda kech qoldim, onamni risolasi odatdagidek muzlatgich eshigida ko‘rdim, ammo o‘qishga erindim va uyqu g‘olib kelib uxlab qoldim. Ertalab dadam meni ko‘zlarida yosh holda uyg‘otdilar, juda hayron bo‘lib uyg‘ondim.
“O‘g‘lim onang olamdan o‘tdi!” - dedilar. Bilsangiz edi, bu xabar qanchalar menga ta’sir qilganini. Onamni dafn qildik, kechqurun uyga kirib krovatga chiqib oyog‘imni cho‘zayotib onajonimni yozgan risolalari esimga tushdi. Yugurib borib muzlatgich eshigiga qistirilgan qog‘ozni, onamni eng oxirgi yozgan xatlarini qo‘limga olsam, bu xatda hech qanday buyruq yoki ta’limot yo‘q edi. Odatdagi xatlar kabi emas edi... Afsus..!
Xatda faqat shular bor edi:
“O‘g‘ilginam bugun o‘zimni juda yomon his qilyapman, qachon kelsang ham meni uyg‘otib shifoxonaga olib borgin sendan iltimos....”
@status_ibratli🕊
(hayotiy hikoya)
Men yoshligimdan uyga kech qaytishga odatlangandim, qo‘pol qilib aytganda ko‘cha daydisi edim. Bundan onam xafa edilar. Bu ishim onamga yoqmas edi. Holat shunday davom etaverganidan keyin onam har kuni uyimizni oshxonasida turgan muzlatgich eshigiga bir parcha qog‘oz yopishtirib qo‘yadigan bo‘ldilar. U qog‘ozda ovqat, non va boshqa narsalarni joyini, menga oson bo‘lishi uchun yozib qo‘yardilar. Kunlar o‘tib onamni eslatma qog‘ozlari rivojlanib bordi. Unda endi ba’zi talab, iltimoslar va kiyimimni kir bo‘lganlarini kir yuvadigan mashinaga qo‘yishim, muhim ishlar vaqti va boshqa narsalar yozilardi.
Afsus yigitchilik davrimning ko‘p qismi shunday o‘tdi. Bir kecha juda kech qoldim, onamni risolasi odatdagidek muzlatgich eshigida ko‘rdim, ammo o‘qishga erindim va uyqu g‘olib kelib uxlab qoldim. Ertalab dadam meni ko‘zlarida yosh holda uyg‘otdilar, juda hayron bo‘lib uyg‘ondim.
“O‘g‘lim onang olamdan o‘tdi!” - dedilar. Bilsangiz edi, bu xabar qanchalar menga ta’sir qilganini. Onamni dafn qildik, kechqurun uyga kirib krovatga chiqib oyog‘imni cho‘zayotib onajonimni yozgan risolalari esimga tushdi. Yugurib borib muzlatgich eshigiga qistirilgan qog‘ozni, onamni eng oxirgi yozgan xatlarini qo‘limga olsam, bu xatda hech qanday buyruq yoki ta’limot yo‘q edi. Odatdagi xatlar kabi emas edi... Afsus..!
Xatda faqat shular bor edi:
“O‘g‘ilginam bugun o‘zimni juda yomon his qilyapman, qachon kelsang ham meni uyg‘otib shifoxonaga olib borgin sendan iltimos....”
@status_ibratli🕊
Teshilgan qozon
2006 yillar edi. Yangi oila qurgan paytlarimiz. Toshkentda ijarada yashar edik. Ishlarim ham birida bor birida yo‘q edi. Qiynalib yashar edik. Qambag‘alni tuyani ustida it qopar deganday, bisotimizdagi bittayu bitta kichkina qozoncha ham moshday bo‘lib, teshilib qolibdi.
Teshik qozonni tashlab yuborib, yangi qozon sotib olishga, cho‘ntak kasal. Qozonsiz o‘tirishga, tomoq qurg‘ur ham teshik. Yeyman deydi. Oxiri, o‘ylab o‘ylab, svarchik topib, qozonni yamatishga qaror qildim. Mashinalarni ta’mir qiladigan joyga bordim. Usta qozonni ko‘rib,- uka, biz bu qozonni svarka qilib, yamay olmaymiz dedi. Kayfiyatim tushib ketdi. Endi nima qilaman?
Usta menga, bu qozonni yamasa kemping yoki argon svarka qiladiganlar yamaydi dedi. Ko‘chama ko‘cha yurib, kemping qidirishga tushdim. Faqirlik fitnasidan o‘zing saqla yo Allohim deb, ichimda duo qilib, xorligim kelib, ezilib ketardim.
Va nihoyat, kemping degan svarkani ham topdim. Ikki ming so‘m berib yamatdim.
Juda xursand bo‘ldim. Usta akani ham duo qilib ketdim.
Uyga kelib, og‘zim qulog‘imda, yamalgan qozonni turmush o‘rtog‘imga ko‘rsatdim. Ikkimiz ham faqirlarcha xursand edik.
O‘sha kechasi tush ko‘rdim. Muysafid bir kishi yaqinimga kelib, atrofimdagi odamlarga eshitdirmay, o‘zim eshitadigan qilib past ovozda, - o‘g‘lim, faqirlik ko‘rmay desang, Voqea surasini o‘qib yurgin,--dedida mendan uzoqlashib ketib qoldi.
Uyqudan uyg‘onib, tushimni xotinimga aytdim. Qur’onda bu nomdagi sura bor yoki yo‘qligini ham bilmasdim. Qur’oni karimni olib izlashga tushdim. Voqea surasi bor ekan. Topdimu o‘qishga tushdim.
Har kuni bir marta bo‘lsa ham o‘qib qo‘yardim. Allohning inoyati bilan ishlarim iziga tushib ketdi.
Yangi qozon ham sotib oldik. Teshik qozonni tashlab yubormadim. Uzoq yillar saqlab yurdim. Voqea surasi bilan bog‘liq bu sinoatni unutibman. Kecha bir do‘stim kelib, kompyuteringizda bo‘lsa, menga Voqea surasini ko‘chirib bering dedi va voqea surasi xaqida va o‘qib yurgan kishiga Allohning ne’matlari kesilmasligi xaqida aytib qoldi...
Unutilgan xotiralar esimga tushdi. Voqea surasi fazilatlari xaqida topib o‘qidim.
Allohning kalomi Qur’on karimda biz bilmagan sir-sinoat qancha?
Har qanday holatda ham, Allohning rahmatidan umid kesmasligimiz kerak ekan.
@status_ibratli🕊
2006 yillar edi. Yangi oila qurgan paytlarimiz. Toshkentda ijarada yashar edik. Ishlarim ham birida bor birida yo‘q edi. Qiynalib yashar edik. Qambag‘alni tuyani ustida it qopar deganday, bisotimizdagi bittayu bitta kichkina qozoncha ham moshday bo‘lib, teshilib qolibdi.
Teshik qozonni tashlab yuborib, yangi qozon sotib olishga, cho‘ntak kasal. Qozonsiz o‘tirishga, tomoq qurg‘ur ham teshik. Yeyman deydi. Oxiri, o‘ylab o‘ylab, svarchik topib, qozonni yamatishga qaror qildim. Mashinalarni ta’mir qiladigan joyga bordim. Usta qozonni ko‘rib,- uka, biz bu qozonni svarka qilib, yamay olmaymiz dedi. Kayfiyatim tushib ketdi. Endi nima qilaman?
Usta menga, bu qozonni yamasa kemping yoki argon svarka qiladiganlar yamaydi dedi. Ko‘chama ko‘cha yurib, kemping qidirishga tushdim. Faqirlik fitnasidan o‘zing saqla yo Allohim deb, ichimda duo qilib, xorligim kelib, ezilib ketardim.
Va nihoyat, kemping degan svarkani ham topdim. Ikki ming so‘m berib yamatdim.
Juda xursand bo‘ldim. Usta akani ham duo qilib ketdim.
Uyga kelib, og‘zim qulog‘imda, yamalgan qozonni turmush o‘rtog‘imga ko‘rsatdim. Ikkimiz ham faqirlarcha xursand edik.
O‘sha kechasi tush ko‘rdim. Muysafid bir kishi yaqinimga kelib, atrofimdagi odamlarga eshitdirmay, o‘zim eshitadigan qilib past ovozda, - o‘g‘lim, faqirlik ko‘rmay desang, Voqea surasini o‘qib yurgin,--dedida mendan uzoqlashib ketib qoldi.
Uyqudan uyg‘onib, tushimni xotinimga aytdim. Qur’onda bu nomdagi sura bor yoki yo‘qligini ham bilmasdim. Qur’oni karimni olib izlashga tushdim. Voqea surasi bor ekan. Topdimu o‘qishga tushdim.
Har kuni bir marta bo‘lsa ham o‘qib qo‘yardim. Allohning inoyati bilan ishlarim iziga tushib ketdi.
Yangi qozon ham sotib oldik. Teshik qozonni tashlab yubormadim. Uzoq yillar saqlab yurdim. Voqea surasi bilan bog‘liq bu sinoatni unutibman. Kecha bir do‘stim kelib, kompyuteringizda bo‘lsa, menga Voqea surasini ko‘chirib bering dedi va voqea surasi xaqida va o‘qib yurgan kishiga Allohning ne’matlari kesilmasligi xaqida aytib qoldi...
Unutilgan xotiralar esimga tushdi. Voqea surasi fazilatlari xaqida topib o‘qidim.
Allohning kalomi Qur’on karimda biz bilmagan sir-sinoat qancha?
Har qanday holatda ham, Allohning rahmatidan umid kesmasligimiz kerak ekan.
@status_ibratli🕊
Zarur gapni aytolmaganing uchun bir marta attang qilsang, tilingni tiyolmaganing uchun esa ming marta attanglaysan.
© Lev Tolstoy
@status_ibratli🕊
© Lev Tolstoy
@status_ibratli🕊
👍1
Yordam kerak!
Boshimizga chiqib olgan va vazifasini bajarmayotgan oʻgʻri-muttahamlarni qargʻashga va laʼnatlashga ulguramiz. Xudoning jazosi ularga albatta yetadi. Lekin hozir bir ojizaga zudtar yordam kerak.
“Assalomu alaykum, amaki. Onam Abduraimova Muhayyo betoblar. 8 yildan buyon miasteniya kasali bilan kurashib keladilar. 65 kilodan 30 kilogacha ozib ketganlar, muskullar ishlamaydi, hozirda kasalligi kuchayib, boshda kislorod yetishmay, qon aylanishi qiyinlashib, chap koʻzlari koʻrish qobiliyatini yoʻqotayapti. Eshonbova koʻp yordam qildilar, sogʻ boʻlsinlar, lekin Andijonda onam tuzalmayaptilar. Shunga hamma ****medlinega boring deyapti. U yerda muolaja qimmat ekan. Bizda uncha katta pul yoʻq. Shunga telegram kanalingizga tashlab bersangiz. Yaxshi insonlar bordir, ehson qiladigan”.
Bemorning farzandi iqtibosdagi murojaat bilan figʻon etmoqda. Hech kim onam deb dard chekmasin, hech kim bolam deb dard chekmasin.
Imkoniyatingiz va ixtiyoringiz boʻlsa, yordam qiling:
UzCard: 8600061034552793
Ushbu postni ko'rganimdan so'ng rostmi yoki yolg'on deya tekshirib ko'rdim. Qizaloq bilan gaplashdim. Hammasi rost! Imkon darajasida yordam qiling: 5000, 10000 ming qo'lizdan kelganicha...
Toma-toma ko'l bo'ladi.
Agar umuman imkoningiz bo'lmasa, shunchaki duo qilib qo'ying. Postni imkon boricha tarqating. Agar ishonmasangiz @mabmum_mmm 👈 ushbu profilga yozing. Kamina rostligini isbotlab berishga harakat qiladi.
Boshimizga chiqib olgan va vazifasini bajarmayotgan oʻgʻri-muttahamlarni qargʻashga va laʼnatlashga ulguramiz. Xudoning jazosi ularga albatta yetadi. Lekin hozir bir ojizaga zudtar yordam kerak.
“Assalomu alaykum, amaki. Onam Abduraimova Muhayyo betoblar. 8 yildan buyon miasteniya kasali bilan kurashib keladilar. 65 kilodan 30 kilogacha ozib ketganlar, muskullar ishlamaydi, hozirda kasalligi kuchayib, boshda kislorod yetishmay, qon aylanishi qiyinlashib, chap koʻzlari koʻrish qobiliyatini yoʻqotayapti. Eshonbova koʻp yordam qildilar, sogʻ boʻlsinlar, lekin Andijonda onam tuzalmayaptilar. Shunga hamma ****medlinega boring deyapti. U yerda muolaja qimmat ekan. Bizda uncha katta pul yoʻq. Shunga telegram kanalingizga tashlab bersangiz. Yaxshi insonlar bordir, ehson qiladigan”.
Bemorning farzandi iqtibosdagi murojaat bilan figʻon etmoqda. Hech kim onam deb dard chekmasin, hech kim bolam deb dard chekmasin.
Imkoniyatingiz va ixtiyoringiz boʻlsa, yordam qiling:
UzCard: 8600061034552793
Ushbu postni ko'rganimdan so'ng rostmi yoki yolg'on deya tekshirib ko'rdim. Qizaloq bilan gaplashdim. Hammasi rost! Imkon darajasida yordam qiling: 5000, 10000 ming qo'lizdan kelganicha...
Toma-toma ko'l bo'ladi.
Agar umuman imkoningiz bo'lmasa, shunchaki duo qilib qo'ying. Postni imkon boricha tarqating. Agar ishonmasangiz @mabmum_mmm 👈 ushbu profilga yozing. Kamina rostligini isbotlab berishga harakat qiladi.