Tafakkur
Yarim tunda kenja farzandim bezovtalanganidan uyg‘onib ketdim. Bunga sabab uy ichida uchib yurgan ari ekan. Chiroqni yoqib, xona shiftida katta qovog‘arini ko‘rdim. Deraza tirqishidan kirgan bo‘lsa kerak. Uyquda yotgan bolalarni chaqmasin deb arini haydamoqchi bo‘ldim. Aksiga olib, shiftdagi qaldirg‘ochning bo‘sh iniga kirib ketdi. Tabiiyki, u yerdan chiqarib olishning iloji yo‘q. Indan chiqishini kutishga qaror qildim. Ancha vaqt o‘tdi, aridan darak yo‘q. Uyqum qochdi: o‘z holatimdan o‘yga toldim. Qaldirg‘och iniga kirib ketgan ari qaytib chiqadimi, chiqqan taqdirda ham, kimnidir chaqadimi-yo‘qmi, Xudo biladi. Men bunga to‘sqinlik qilolmasligim aniq. Miyamda bir og‘riqli mulohaza: ko‘rinib turgan narsaning foydali ekanini bilsak, qanchalik qiyin bo‘lmasin, uni qo‘lga kiritish yoki zararli bo‘lsa, bartaraf etish payiga tushamiz. Biroq biz ko‘rmasak-da, bizni ko‘rib turgan, har bir harakatimiz tugul, ko‘nglimizdan o‘tayotgan o‘y-fikrlardan ham voqif Zot – Alloh taologa ibodatda erinchoqlik qilamiz.
Shularni o‘ylarkanman, qanchadan-qancha tunlarni g‘aflatda o‘tkazganimni eslab, pushaymon bo‘ldim. Darhol tahorat olib, ikki rakat namoz o‘qidim. So‘ng duolarimni ijobat etishini so‘rab, iltijo qildim. Vujudimda ajib yengillik his etdim. Salom berib, turarkanman, xontaxta ustida karaxt yotgan qovog‘ariga ko‘zim tushdi. “Subhanalloh!” deya mehribon Zotni ulug‘ladim.
@status_ibratli🕊
Yarim tunda kenja farzandim bezovtalanganidan uyg‘onib ketdim. Bunga sabab uy ichida uchib yurgan ari ekan. Chiroqni yoqib, xona shiftida katta qovog‘arini ko‘rdim. Deraza tirqishidan kirgan bo‘lsa kerak. Uyquda yotgan bolalarni chaqmasin deb arini haydamoqchi bo‘ldim. Aksiga olib, shiftdagi qaldirg‘ochning bo‘sh iniga kirib ketdi. Tabiiyki, u yerdan chiqarib olishning iloji yo‘q. Indan chiqishini kutishga qaror qildim. Ancha vaqt o‘tdi, aridan darak yo‘q. Uyqum qochdi: o‘z holatimdan o‘yga toldim. Qaldirg‘och iniga kirib ketgan ari qaytib chiqadimi, chiqqan taqdirda ham, kimnidir chaqadimi-yo‘qmi, Xudo biladi. Men bunga to‘sqinlik qilolmasligim aniq. Miyamda bir og‘riqli mulohaza: ko‘rinib turgan narsaning foydali ekanini bilsak, qanchalik qiyin bo‘lmasin, uni qo‘lga kiritish yoki zararli bo‘lsa, bartaraf etish payiga tushamiz. Biroq biz ko‘rmasak-da, bizni ko‘rib turgan, har bir harakatimiz tugul, ko‘nglimizdan o‘tayotgan o‘y-fikrlardan ham voqif Zot – Alloh taologa ibodatda erinchoqlik qilamiz.
Shularni o‘ylarkanman, qanchadan-qancha tunlarni g‘aflatda o‘tkazganimni eslab, pushaymon bo‘ldim. Darhol tahorat olib, ikki rakat namoz o‘qidim. So‘ng duolarimni ijobat etishini so‘rab, iltijo qildim. Vujudimda ajib yengillik his etdim. Salom berib, turarkanman, xontaxta ustida karaxt yotgan qovog‘ariga ko‘zim tushdi. “Subhanalloh!” deya mehribon Zotni ulug‘ladim.
@status_ibratli🕊
Har bir narsaning zangi bo‘ladi, qalb nurining zangi esa to‘yib ovqatlanishdir
©Abu Sulaymon Doroniy
Manba: @Buyuklar_sozlari
@status_ibratli🕊
©Abu Sulaymon Doroniy
Manba: @Buyuklar_sozlari
@status_ibratli🕊
-So'kinish ojiz odamning ishi.!
-Kuchli odam doim o'zini boshqara oladi.!
Manba: @manoliso
@status_ibratli🕊
-Kuchli odam doim o'zini boshqara oladi.!
Manba: @manoliso
@status_ibratli🕊
Hammasi yaxshi... Bu ba’zida qahrning, ba’zida sabrning, ba’zida murosaning, ba’zida bahonaning ifodasi...!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
“TUTINGAN” O‘GʻIL
Amal kursisida o‘tirganingda kim eng ko‘p tovoningni yalasa, kursudan tushganingda o‘sha birinchi bo‘lib, sendan yuz o‘giradi, deganlari qanchalik to‘g‘ri ekaniga o‘zim ishonch hosil qildim.
Bir qadrdonim bor edi. Kunora qo‘ng‘iroq qilib, haftaga kelib turar, shifoxonaga tushib qolsam, “ovora bo‘lmang”, deyishimga qaramay hammadan avval yetib borar, ta’til paytida O‘zbekistonning qaysi burchagiga dam olmay, topib borar, “bir cho‘qimgina” osh qilmasa, ko‘ngli joyiga tushmas edi… Bunisi ham mayli, ikki gapning birida “men sizni otam deganman, siz mening otamsiz”, deb, Xudoni o‘rtaga solib qasam ichardi…
Mansabim jinday o‘zgargan edi, “bolamni” yo‘qotib qo‘ydim. Surishtirsam boshqa ota izlab yurgan ekan…
© O‘tkir Hoshimov
@status_ibratli🕊
Amal kursisida o‘tirganingda kim eng ko‘p tovoningni yalasa, kursudan tushganingda o‘sha birinchi bo‘lib, sendan yuz o‘giradi, deganlari qanchalik to‘g‘ri ekaniga o‘zim ishonch hosil qildim.
Bir qadrdonim bor edi. Kunora qo‘ng‘iroq qilib, haftaga kelib turar, shifoxonaga tushib qolsam, “ovora bo‘lmang”, deyishimga qaramay hammadan avval yetib borar, ta’til paytida O‘zbekistonning qaysi burchagiga dam olmay, topib borar, “bir cho‘qimgina” osh qilmasa, ko‘ngli joyiga tushmas edi… Bunisi ham mayli, ikki gapning birida “men sizni otam deganman, siz mening otamsiz”, deb, Xudoni o‘rtaga solib qasam ichardi…
Mansabim jinday o‘zgargan edi, “bolamni” yo‘qotib qo‘ydim. Surishtirsam boshqa ota izlab yurgan ekan…
© O‘tkir Hoshimov
@status_ibratli🕊
Suvning sofligi unga qiymat bergani kabi insonning samimiyligi ham unga qadr keltiradi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
TAVBA VA HADYA
Ali Tantoviy Damashq masjididagi ma’ruzalaridan birida shunday degan ekan: «Bu masjidning nomi «Tavba» bo‘lib, endilikda juda fayzli maskan hisoblanadi. Masjidning nomi nega «Tavba» dersiz? Sababi shundaki, ilgari bu yer turli gunoh ishlar qilinadigan joy bo‘lgan. Hijriy yettinchi asrda bir podshoh uni sotib oladi. So‘ng binoni buzib tashlab, o‘rniga shu masjidni qurdiradi. Bu masjidda Shayx Salim Suyutiy ismli olim yetmish yil imomlik qildilar. Qishloq ahli imomga qattiq ishonar, diniy va dunyoviy ishlarida unga ko‘p murojaat qilishardi.
Masjidda faqirlik va nafsini saqlashda zarbulmasal bo‘lgan bir talaba yashar edi. Talaba ikki kun tuz totmadi: yeguligi tamom bo‘lgan, sotib olishga puli yo‘q... Ochlik zabtiga olavergach, talaba chidamabdi: «Jon saqlash uchun o‘limtik yeyishim yoki biron yegulik o‘g‘irlashim mumkin», degan xayolga borib, ikkinchi fikrida to‘xtalibdi...
Masjid joylashgan ko‘chadagi uylarning tomi bir-biriga tutashib ketgandi. Ko‘chaning bu boshidagi uy tomiga chiqqan odam narigi boshigacha xuddi yerda yurgandek ketishi mumkin edi. Talaba ham masjid tomiga chiqib, undan qo‘shni hovliga o‘tdi. Qo‘shni hovlida ayollar bor ekan, ularga nazari tushmasligi uchun ko‘zini yumdi-da, narigisiga o‘tdi. Keyingi hovlida hech kimsa yo‘q, boz ustiga pishayotgan taom hidi kelardi. Talaba bir sakrab ayvonga tushdi. Oshxonaga kirib ko‘rdiki, qozonda baqlajon pishmoqda! Shartta bittasini olib, qaynoq ekaniga ham qaramay tishladi. Tishlaganini yutib ulgurmasidan aqli joyiga keldi: «Tolibi ilm bo‘la turib, o‘g‘irlikka qo‘l uryapmanmi-a? Allohim, Sendan panoh so‘rayman... O‘zing kechir...» Qilib qo‘ygan ishidan nadomat chekib, istig‘for aytdi. Qo‘lidagi baqlajonni qozonga tashlab, ortiga qaytdi.
Masjidga kelib, Shayxning ilm xalqasiga qo‘shildi. Qorni ochligidan saboq qulog‘iga kirmasdi. Dars tugab, hamma tarqalgach, bir mastura ayol Shayxning huzuriga kirib, birov eshitmaydigan darajada nimalardir dedi. Ayolning gapini eshitgach, Shayx yon-atrofiga qaradi. Talabadan boshqa hech kim yo‘q edi. Shunda Shayx talabani yoniga chorladi va: «Uylanganmisan?» dedi. Talaba: «Yo‘q», deb javob berdi. Shayx: «Uylanishni xohlaysanmi?» dedi. Talaba sukut saqladi. Shayx yana so‘radi: «Uylanishni xohlaysanmi?» Talaba: «Ey xojam, menda pul yo‘q, nimamga uylanaman?» Shayx aytdi: «Bu ayolning eri vafot etibdi. Qari amakisidan boshqa hech kimi yo‘q ekan. Erining uyi va molu davlati ayolga meros qolibdi. Alloh va Rasulining sunnatiga muvofiq turmushga chiqish niyatida kelibdi. Yolg‘izlikdan o‘ziga zarar yetishi ehtimolidan qattiq xavotirda ekan... Xo‘sh, unga uylanasanmi?» Talaba: «Ha», deb javob berdi. Shayx ayolga yuzlandi: «Sen-chi, shu yigitga turmushga chiqishga rozimisan?» Ayol ham roziligini bildirdi. Shayx ayolning amakisini chaqirdi va ikki inson guvohligida nikoh o‘qidi. Nikohdan so‘ng talaba ayol bilan uning uyiga ketdi. Uyga kirgach, ayol yuzini ochdi. Talaba juda go‘zal yosh bir ayolni ko‘rdi. Ayolning chiroyiga mahliyo bo‘lgan yigitning ko‘ngliga birdan xavotir oraladi. Negaki, bu uy boya o‘zi o‘g‘irlikka kirgan xonadon edi-da. Ayol: «Ovqatlanasizmi?» deb so‘radi. Yigit: «Ha», dedi. Qozonni ochgan ayol hayratdan dong qotdi: «Ajab, kimdir kirib, baqlajonni tishlab ketibdi!» Yigit yig‘lab yubordi va bo‘lgan voqeani aytib berdi. Yigitning iqrorini tinglagan ayol shunday dedi: «Bu omonatdorlikning mevasidir. Siz haromdan o‘zingizni tiydingiz, buning evaziga esa Alloh taolo mana shu uyni ham, egasini ham sizga ato etdi..
@rusvideoo📚
Ali Tantoviy Damashq masjididagi ma’ruzalaridan birida shunday degan ekan: «Bu masjidning nomi «Tavba» bo‘lib, endilikda juda fayzli maskan hisoblanadi. Masjidning nomi nega «Tavba» dersiz? Sababi shundaki, ilgari bu yer turli gunoh ishlar qilinadigan joy bo‘lgan. Hijriy yettinchi asrda bir podshoh uni sotib oladi. So‘ng binoni buzib tashlab, o‘rniga shu masjidni qurdiradi. Bu masjidda Shayx Salim Suyutiy ismli olim yetmish yil imomlik qildilar. Qishloq ahli imomga qattiq ishonar, diniy va dunyoviy ishlarida unga ko‘p murojaat qilishardi.
Masjidda faqirlik va nafsini saqlashda zarbulmasal bo‘lgan bir talaba yashar edi. Talaba ikki kun tuz totmadi: yeguligi tamom bo‘lgan, sotib olishga puli yo‘q... Ochlik zabtiga olavergach, talaba chidamabdi: «Jon saqlash uchun o‘limtik yeyishim yoki biron yegulik o‘g‘irlashim mumkin», degan xayolga borib, ikkinchi fikrida to‘xtalibdi...
Masjid joylashgan ko‘chadagi uylarning tomi bir-biriga tutashib ketgandi. Ko‘chaning bu boshidagi uy tomiga chiqqan odam narigi boshigacha xuddi yerda yurgandek ketishi mumkin edi. Talaba ham masjid tomiga chiqib, undan qo‘shni hovliga o‘tdi. Qo‘shni hovlida ayollar bor ekan, ularga nazari tushmasligi uchun ko‘zini yumdi-da, narigisiga o‘tdi. Keyingi hovlida hech kimsa yo‘q, boz ustiga pishayotgan taom hidi kelardi. Talaba bir sakrab ayvonga tushdi. Oshxonaga kirib ko‘rdiki, qozonda baqlajon pishmoqda! Shartta bittasini olib, qaynoq ekaniga ham qaramay tishladi. Tishlaganini yutib ulgurmasidan aqli joyiga keldi: «Tolibi ilm bo‘la turib, o‘g‘irlikka qo‘l uryapmanmi-a? Allohim, Sendan panoh so‘rayman... O‘zing kechir...» Qilib qo‘ygan ishidan nadomat chekib, istig‘for aytdi. Qo‘lidagi baqlajonni qozonga tashlab, ortiga qaytdi.
Masjidga kelib, Shayxning ilm xalqasiga qo‘shildi. Qorni ochligidan saboq qulog‘iga kirmasdi. Dars tugab, hamma tarqalgach, bir mastura ayol Shayxning huzuriga kirib, birov eshitmaydigan darajada nimalardir dedi. Ayolning gapini eshitgach, Shayx yon-atrofiga qaradi. Talabadan boshqa hech kim yo‘q edi. Shunda Shayx talabani yoniga chorladi va: «Uylanganmisan?» dedi. Talaba: «Yo‘q», deb javob berdi. Shayx: «Uylanishni xohlaysanmi?» dedi. Talaba sukut saqladi. Shayx yana so‘radi: «Uylanishni xohlaysanmi?» Talaba: «Ey xojam, menda pul yo‘q, nimamga uylanaman?» Shayx aytdi: «Bu ayolning eri vafot etibdi. Qari amakisidan boshqa hech kimi yo‘q ekan. Erining uyi va molu davlati ayolga meros qolibdi. Alloh va Rasulining sunnatiga muvofiq turmushga chiqish niyatida kelibdi. Yolg‘izlikdan o‘ziga zarar yetishi ehtimolidan qattiq xavotirda ekan... Xo‘sh, unga uylanasanmi?» Talaba: «Ha», deb javob berdi. Shayx ayolga yuzlandi: «Sen-chi, shu yigitga turmushga chiqishga rozimisan?» Ayol ham roziligini bildirdi. Shayx ayolning amakisini chaqirdi va ikki inson guvohligida nikoh o‘qidi. Nikohdan so‘ng talaba ayol bilan uning uyiga ketdi. Uyga kirgach, ayol yuzini ochdi. Talaba juda go‘zal yosh bir ayolni ko‘rdi. Ayolning chiroyiga mahliyo bo‘lgan yigitning ko‘ngliga birdan xavotir oraladi. Negaki, bu uy boya o‘zi o‘g‘irlikka kirgan xonadon edi-da. Ayol: «Ovqatlanasizmi?» deb so‘radi. Yigit: «Ha», dedi. Qozonni ochgan ayol hayratdan dong qotdi: «Ajab, kimdir kirib, baqlajonni tishlab ketibdi!» Yigit yig‘lab yubordi va bo‘lgan voqeani aytib berdi. Yigitning iqrorini tinglagan ayol shunday dedi: «Bu omonatdorlikning mevasidir. Siz haromdan o‘zingizni tiydingiz, buning evaziga esa Alloh taolo mana shu uyni ham, egasini ham sizga ato etdi..
@rusvideoo📚
👍1
Insonning jismini davolash uchun uxlatish, ruhini davolash uchun uyg'otish kerak.
Manba: 🍃Ibratli_Satrlar
@status_ibratli🕊
Manba: 🍃Ibratli_Satrlar
@status_ibratli🕊
Taqdiringizdan norozi bo‘lmang chunki nima sodir bo‘lgan bo‘lsa yaxshilikka bo‘lganiga guvoh bo‘lasiz!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Yaxshilikning katta kichigi bo‘lmaydi. Eng muhimi insonni yaxshilik qilishga bo‘lgan moyilligidir.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
"Bolam, men och emasman..."
Biz taomlanganimizda onam o‘z nasibalarini xam menga berar edilar. Guruchli ovqat tanovul qilayotgan bo‘lsak, o‘zlarini tovoqlarni mening bo‘shab qolgan tovog‘imga alishtirib:
"Ol bolam, mana shu guruchni xam yeb ol. Men och emasman...
Mana bu baliqni xam ol. Meni baliqni yoqtirmasligimni bilmaysanmi?..
Mana buni ichib ol, men chanqagan emasman...", dedilar.
Otam vafot etganlaridan so‘ng, turmush qurishni istamadilar,"Men buyog‘iga birovning mexr-muxabbatiga muxtoj emasman...", dedilar.
Ro‘zg‘or uchun tashvish qilib, mexnat qilmasinlar deb extiyojlari uchun nafaqa ajratdim. Onam esa uni olmasdan: "Ma, bu pulingni olib qo‘y. O‘zinga kerak bo‘ladi. Men pulga muxtoj emasman...", dedilar.
Men o‘zimni tutib olib, turmush sharoitimni yaxshilab olgach, onamdan biz bilan birga turishlarini so‘radim. Onam esa meni tashvishga qo‘ygilari kelmasdan: "Qo‘yaver o‘g‘lim, meni shu o‘zimni joyim tinch, boshqa joyga muxtoj emasman...", dedilar.
Yoshlari qarib, keksalik gashtini suradigan paytlari saraton kasalligiga chalindilar. Onamning ziyoratlariga bordim. Axvollarini ko‘rib, ko‘zimdan yosh to‘xtamas edi. Shunda volidam: "Yig‘lama bolam, xech qayerim og‘rimayapti...", dedilar. Shu gapni menga aytganlaridan so‘ng, munis ko‘zlari yumilib, qaytib boshqa ochilmadi...
Volidasi xali xayotlik ne’mati bilan siylangan xar bir insonga shuni aytamizki, bu ne’matni asrab-avaylang. Toki judolik sizni undan maxrum qilib, qalbingizni maxzun qilmasin. Bordiyu, o‘lim sizni suyukli volidangizdan ayirgan bo‘lsa, duoyingizda xech qachon uni unutmang...
@status_ibratli🕊
Biz taomlanganimizda onam o‘z nasibalarini xam menga berar edilar. Guruchli ovqat tanovul qilayotgan bo‘lsak, o‘zlarini tovoqlarni mening bo‘shab qolgan tovog‘imga alishtirib:
"Ol bolam, mana shu guruchni xam yeb ol. Men och emasman...
Mana bu baliqni xam ol. Meni baliqni yoqtirmasligimni bilmaysanmi?..
Mana buni ichib ol, men chanqagan emasman...", dedilar.
Otam vafot etganlaridan so‘ng, turmush qurishni istamadilar,"Men buyog‘iga birovning mexr-muxabbatiga muxtoj emasman...", dedilar.
Ro‘zg‘or uchun tashvish qilib, mexnat qilmasinlar deb extiyojlari uchun nafaqa ajratdim. Onam esa uni olmasdan: "Ma, bu pulingni olib qo‘y. O‘zinga kerak bo‘ladi. Men pulga muxtoj emasman...", dedilar.
Men o‘zimni tutib olib, turmush sharoitimni yaxshilab olgach, onamdan biz bilan birga turishlarini so‘radim. Onam esa meni tashvishga qo‘ygilari kelmasdan: "Qo‘yaver o‘g‘lim, meni shu o‘zimni joyim tinch, boshqa joyga muxtoj emasman...", dedilar.
Yoshlari qarib, keksalik gashtini suradigan paytlari saraton kasalligiga chalindilar. Onamning ziyoratlariga bordim. Axvollarini ko‘rib, ko‘zimdan yosh to‘xtamas edi. Shunda volidam: "Yig‘lama bolam, xech qayerim og‘rimayapti...", dedilar. Shu gapni menga aytganlaridan so‘ng, munis ko‘zlari yumilib, qaytib boshqa ochilmadi...
Volidasi xali xayotlik ne’mati bilan siylangan xar bir insonga shuni aytamizki, bu ne’matni asrab-avaylang. Toki judolik sizni undan maxrum qilib, qalbingizni maxzun qilmasin. Bordiyu, o‘lim sizni suyukli volidangizdan ayirgan bo‘lsa, duoyingizda xech qachon uni unutmang...
@status_ibratli🕊
Hech narsa qilmagan kishi xato qilmaydi! Xato qilishdan qo‘rqmang - xatolar takrorlanishidan qo‘rqing!
© Teodor Ruzvelt
@status_ibratli🕊
© Teodor Ruzvelt
@status_ibratli🕊
Agar temir ishlatilmasa, zanglaydi. Agar suv harakatlanib turmasa, ayniydi. Agar kishi fikrlamasa, aqlda ham shunday holat yuz beradi.
© Leonardo Da Vinchi
@status_ibratli🕊
© Leonardo Da Vinchi
@status_ibratli🕊
📝 AROSAT...
-Siz ozarbayjonlimisiz?...
Bu savolni ikki kun avval notanish ayol berdi.
Yon tarafimdan turgani uchun u tarafga sal qaradim, yoshroq ayol shekilli…
Kayfiyatsizroq edim, “yo‘q” ishorasi bilan javob berib, yana hayol surishga “sho‘ng‘ib” ketdim.
-Siz amakimga juda o‘xshar ekansiz…
Bu notanish ayolning u tarafga umuman e’tibor qilmasam ham menga o‘z-o‘zidan gapiraveryapgani g‘ayri-tabiiy tuyuldi.
-Otam ozari, musulmon, onam tojik, katolik nasroniy. Rus emasman, o‘zimni tojik deb hisoblaymanu-u, lekin ota tomonimdan ozariman…
Talaffuzida umuman aksentsiz gapirayotgan notanish meni hushyor torttira boshladi.
“Kim bu? Nega menga gapiryapti? Maqsadi nima? Tovlamachimikin? Ehtimol nariroqda sheriklari ham bordir? Biror ish uyushtirishyaptimikin?”
-Men bolaligimdan sharq musiqalarini tinglayman. Onam doim ta’qiqlab kelgan. Ko‘pincha yashirib eshitishimga to‘g‘ri kelgan…
Mening hayolim chuvalashib, qanday qutulishni izlay boshladim.
-Men sezib turibman, sizni noqulay ahvolga soldim, uzr so‘rayman. Bir iltimosim bor, do‘konga kirib chiqqunimga qadar sumkamga qarab tursangiz!?
Shundagina bu ayolni maqsadlarini chamalay boshladim, “demak shantaj qilmoqchi, sumkasini qo‘yadi-da, qaytib chiqib nimasidir yo‘qolganidan janjal boshlanadi”.
-Kechirasiz, vaqtim yo‘q, shoshib turibman.
-Siz ketib qolmaysiz, men sizga ishonaman-dedida, sumkasini og‘zi yarim-chala ochiq holatda tashlagancha, shoshib do‘konga kirib ketdi.
“Endi tamom, ketsam ham, ketmasam ham, nimadir ishga aralashib qoldim”.
Qanday yo‘l tutishni bilmasdim, ketsam, menga omonat deb ishonib ketdi. Ketmasam, bu yerda qandaydir bir ish bor.
Besh daqiqalar o‘tar-o‘tmas qaytib chiqdi.
-Bilardim qarovsiz tashlab ketmasligingizni. Sizga bir savolim bor edi. Siz hech nojo‘ya qadam tashlaganmisiz?
“Bo‘ldi! Endi bildim kimligini, tezroq vaqt borligida qochish kerak!”
Ketish taraddudiga tushib qoldim.
-Siz savolimga javob bermadingiz!?
-Alloh saqlasin!-dedimu, o‘rnimdan qo‘zg‘aldim.
Siz muhtaram o‘quvchim ham shu yerga qadar dilingizdan nimalar o‘tganini mahkam tutib turing. O‘ylayapgandirsiz, “shuncha gap bo‘libdi-yu, ketib yubormabdilar” deb. Yomon ayol, o‘g‘ri, qallob, muttaham… Tahminlaringiz turlidir men kabi…
-To‘xtang!
Shu yerda yo‘nalish butunlay o‘zgardi.
-Men nasroniycha tarbiya topdim, katta bo‘ldim, mutlaq dinsiz, piyonista odamga turmushga uzatildim, urf-odatlarim nasroniycha, ammo, ichimda islom qaynaydi, undan rohat topgisi keladi, men hatto umrim bino bo‘lib biror marta ochiq-sochiq ham kiyinmaganman…
Shundan keyingina ayol tarafga qaradim, boshi yalang, ochiq bo‘lsada, haqiqatda sharqona liboslar kabi keng, yenglari uzun ko‘ylakda edi.
-Musulmonlarni ko‘rsam, ko‘zlarida mehr ko‘rinadi, tarbiyali, sharq isi kelib turadi. Men ham musulmon odamga turmushga chiqishni, menga o‘rgatishini, “er” bo‘lib hayot muammolarini zimmasiga olishini hohlayman. Men sizlarday musulmonlarni havas qilaman, Sizday erkaklarni Alloh ko‘paytirsin-dedi-da, burilib ketdi. Oxirgi gapini yaxshi tushunolmay qoldim, “bizning bu yurishimizga sizlar javob berasiz” deganday bo‘ldi shekilli…
Men u ayolni arosatda qolibdi deb o‘yladim. Ammo u-mi, yo bizmi arosatda, bilmadim…
Salim AYYuBIY
@status_ibratli🕊
-Siz ozarbayjonlimisiz?...
Bu savolni ikki kun avval notanish ayol berdi.
Yon tarafimdan turgani uchun u tarafga sal qaradim, yoshroq ayol shekilli…
Kayfiyatsizroq edim, “yo‘q” ishorasi bilan javob berib, yana hayol surishga “sho‘ng‘ib” ketdim.
-Siz amakimga juda o‘xshar ekansiz…
Bu notanish ayolning u tarafga umuman e’tibor qilmasam ham menga o‘z-o‘zidan gapiraveryapgani g‘ayri-tabiiy tuyuldi.
-Otam ozari, musulmon, onam tojik, katolik nasroniy. Rus emasman, o‘zimni tojik deb hisoblaymanu-u, lekin ota tomonimdan ozariman…
Talaffuzida umuman aksentsiz gapirayotgan notanish meni hushyor torttira boshladi.
“Kim bu? Nega menga gapiryapti? Maqsadi nima? Tovlamachimikin? Ehtimol nariroqda sheriklari ham bordir? Biror ish uyushtirishyaptimikin?”
-Men bolaligimdan sharq musiqalarini tinglayman. Onam doim ta’qiqlab kelgan. Ko‘pincha yashirib eshitishimga to‘g‘ri kelgan…
Mening hayolim chuvalashib, qanday qutulishni izlay boshladim.
-Men sezib turibman, sizni noqulay ahvolga soldim, uzr so‘rayman. Bir iltimosim bor, do‘konga kirib chiqqunimga qadar sumkamga qarab tursangiz!?
Shundagina bu ayolni maqsadlarini chamalay boshladim, “demak shantaj qilmoqchi, sumkasini qo‘yadi-da, qaytib chiqib nimasidir yo‘qolganidan janjal boshlanadi”.
-Kechirasiz, vaqtim yo‘q, shoshib turibman.
-Siz ketib qolmaysiz, men sizga ishonaman-dedida, sumkasini og‘zi yarim-chala ochiq holatda tashlagancha, shoshib do‘konga kirib ketdi.
“Endi tamom, ketsam ham, ketmasam ham, nimadir ishga aralashib qoldim”.
Qanday yo‘l tutishni bilmasdim, ketsam, menga omonat deb ishonib ketdi. Ketmasam, bu yerda qandaydir bir ish bor.
Besh daqiqalar o‘tar-o‘tmas qaytib chiqdi.
-Bilardim qarovsiz tashlab ketmasligingizni. Sizga bir savolim bor edi. Siz hech nojo‘ya qadam tashlaganmisiz?
“Bo‘ldi! Endi bildim kimligini, tezroq vaqt borligida qochish kerak!”
Ketish taraddudiga tushib qoldim.
-Siz savolimga javob bermadingiz!?
-Alloh saqlasin!-dedimu, o‘rnimdan qo‘zg‘aldim.
Siz muhtaram o‘quvchim ham shu yerga qadar dilingizdan nimalar o‘tganini mahkam tutib turing. O‘ylayapgandirsiz, “shuncha gap bo‘libdi-yu, ketib yubormabdilar” deb. Yomon ayol, o‘g‘ri, qallob, muttaham… Tahminlaringiz turlidir men kabi…
-To‘xtang!
Shu yerda yo‘nalish butunlay o‘zgardi.
-Men nasroniycha tarbiya topdim, katta bo‘ldim, mutlaq dinsiz, piyonista odamga turmushga uzatildim, urf-odatlarim nasroniycha, ammo, ichimda islom qaynaydi, undan rohat topgisi keladi, men hatto umrim bino bo‘lib biror marta ochiq-sochiq ham kiyinmaganman…
Shundan keyingina ayol tarafga qaradim, boshi yalang, ochiq bo‘lsada, haqiqatda sharqona liboslar kabi keng, yenglari uzun ko‘ylakda edi.
-Musulmonlarni ko‘rsam, ko‘zlarida mehr ko‘rinadi, tarbiyali, sharq isi kelib turadi. Men ham musulmon odamga turmushga chiqishni, menga o‘rgatishini, “er” bo‘lib hayot muammolarini zimmasiga olishini hohlayman. Men sizlarday musulmonlarni havas qilaman, Sizday erkaklarni Alloh ko‘paytirsin-dedi-da, burilib ketdi. Oxirgi gapini yaxshi tushunolmay qoldim, “bizning bu yurishimizga sizlar javob berasiz” deganday bo‘ldi shekilli…
Men u ayolni arosatda qolibdi deb o‘yladim. Ammo u-mi, yo bizmi arosatda, bilmadim…
Salim AYYuBIY
@status_ibratli🕊
Gʻamxo‘rlik shunday amalki, biz uni aytib yoki yozib bera olmaymiz, uni faqat his qilish mumkin.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Haqiqat shu qadar sodda va tiniq so‘zki, uni har qancha aylantirmang, baribir o‘zligicha qolaveradi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Tushilmagan surat
Dang‘illama uy qarshisida turgan noshir astagina qo‘ng‘iroq tugmasini bosdi. Ichkaridan “hozir” degan tovush eshitildi va zum o‘tmay o‘sha Mashhur odam ko‘zga ko‘rindi. — Odamlarga o‘rnak bo‘ladigan xislatlaringiz bisyor, - dedi mashhur odamning xonadoniga kirib kelgan noshir. — Shu sabab siz haqingizda kitob yozishni niyat qildik. Ma’lumotlarni yig‘dik, yetmaganini so‘raymiz. Faqat shaxsiy fotosuratlaringizdan olsak degandik... — Albatta, - dedi mashhur odam jilmayib javondan fotojamlanmasini olarkan, — marhamat istagan suratingizni tanlab olavering, rasmlar bisyor...
— Tashakkur!
— Manavi suratda davlat arboblari, bunisida nomdor san’atkorlar bilan rasmga tushganman. Bu esa oilam: rafiqam, farzandlarim... Bunisida hamkasblarim qurshovida o‘tiribman.
— Xo‘p ajoyib, - noshir albomni varaqladi. - Ammo... nashriyotimiz muqaddimaga onangiz bilan tushgan suratingizni qo‘ymoqchi edi. Shu suratni topib bera olasizmi? Mashhur odam bir zum o‘ylanib qoldi, suratlarni barini birma bir kuzatib chiqqach, mulzamlik bilan javob qaytardi:
— Buni qarang... onam bilan ikkimiz biror marta suratga tushmagan ekanmiz. Buni... endi payqabman, - u shunday deb albomni joyiga qo‘ydi. -Odamlarga o‘rnak bo‘lishimga hali vaqt bor, ko‘rinadi, uka. Onam bilan suratga tushganimda kelarsiz... Noshir ketdi.
Siz-chi? Onangiz bilan suratga tushganmisiz?
© Nodirabegim Ibrohimova
@status_ibratli🕊
Dang‘illama uy qarshisida turgan noshir astagina qo‘ng‘iroq tugmasini bosdi. Ichkaridan “hozir” degan tovush eshitildi va zum o‘tmay o‘sha Mashhur odam ko‘zga ko‘rindi. — Odamlarga o‘rnak bo‘ladigan xislatlaringiz bisyor, - dedi mashhur odamning xonadoniga kirib kelgan noshir. — Shu sabab siz haqingizda kitob yozishni niyat qildik. Ma’lumotlarni yig‘dik, yetmaganini so‘raymiz. Faqat shaxsiy fotosuratlaringizdan olsak degandik... — Albatta, - dedi mashhur odam jilmayib javondan fotojamlanmasini olarkan, — marhamat istagan suratingizni tanlab olavering, rasmlar bisyor...
— Tashakkur!
— Manavi suratda davlat arboblari, bunisida nomdor san’atkorlar bilan rasmga tushganman. Bu esa oilam: rafiqam, farzandlarim... Bunisida hamkasblarim qurshovida o‘tiribman.
— Xo‘p ajoyib, - noshir albomni varaqladi. - Ammo... nashriyotimiz muqaddimaga onangiz bilan tushgan suratingizni qo‘ymoqchi edi. Shu suratni topib bera olasizmi? Mashhur odam bir zum o‘ylanib qoldi, suratlarni barini birma bir kuzatib chiqqach, mulzamlik bilan javob qaytardi:
— Buni qarang... onam bilan ikkimiz biror marta suratga tushmagan ekanmiz. Buni... endi payqabman, - u shunday deb albomni joyiga qo‘ydi. -Odamlarga o‘rnak bo‘lishimga hali vaqt bor, ko‘rinadi, uka. Onam bilan suratga tushganimda kelarsiz... Noshir ketdi.
Siz-chi? Onangiz bilan suratga tushganmisiz?
© Nodirabegim Ibrohimova
@status_ibratli🕊
Unutmang! Eng oliy va chinakam baxt kurashganlarga nasib etadi, erta taslim bo‘lganlarga emas.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊