Avratlarinini ochib tushgan rasmga yigʻilgan layklarni emas, yigʻilgan gunohlarni hisoblasangiz edi...
@status_ibratli🕊️
@status_ibratli🕊️
Oz ta’ma ko‘p ziyon keltiradi. (Hikoya)
Faqir, soddadil bir odamning yaxshi qo‘chqori bor edi. Qo‘chqorining bo‘yniga arqon bog‘lab yetaklab ketayotgan edi. Ayyor o‘g‘ri uning iziga tushdi va arqonni kesib, qo‘chqorni olib ketdi. Quruq arqonni sudrayotgan odam to‘xtab orqasiga qaradi, qo‘chqori yo‘q. Qayg‘urib "Qo‘chqorim qaerda?" deya to‘rt tomonga yugura boshladi.
Kechgacha yugurdi, charchadi, qo‘chqor esa yo‘q. Qidiraverdi. quduq boshidagi bir odamning: "Ey, voh, deb baqirib chaqirayotganini ko‘rdi. Yoniga yaqinlashdi.
— Tinchlikmi do‘stim, sening ham qo‘chqoring yo‘qoldimi? Nega baqirib chaqiryapsan?
— Bu kimsa qo‘chqor o‘g‘risi edi.
Boshini egdi:
— So‘rama ukam. Shuncha yildan buyon yiqqan yuz oltinim bor edi. Uni bir xaltachaga qo‘ygan edim. Shu quduq tepasiga keldim. Egilib ichiga bir qaray dedim. Oltin xaltacham, ko‘ynimdan sirgalib quduqqa tushib ketdi arqon bor. Yechinib, quduqqa tushib, xaltachamni topsang, senga oltinning beshdan birini beraman...
Odam: "Yuz oltinning beshdan biri yigirma oltin bo‘ladi. Yigirma oltinga esa o‘nta qo‘chqor beradi. Bir eshik yopilgan bo‘lsa, o‘n eshik ochildi. Bir qo‘chqor ketgan bo‘lsa, Alloh menga kattakon tuya ehson qildi" , deb o‘yladi. Tezda bir qarorga keldi, ust boshini yechdi. Arqonni quduq yoniga bog‘ladi, quduqqa tushdi.
Quduqqa tushar tushmas o‘g‘ri uning kiyim boshini yig‘ishtirib, qochib qoldi.
Bechora odam ta’magirligi bois ham qo‘chqordan, ham kiyimlaridan ayrildi.
@status_ibratli🕊
Faqir, soddadil bir odamning yaxshi qo‘chqori bor edi. Qo‘chqorining bo‘yniga arqon bog‘lab yetaklab ketayotgan edi. Ayyor o‘g‘ri uning iziga tushdi va arqonni kesib, qo‘chqorni olib ketdi. Quruq arqonni sudrayotgan odam to‘xtab orqasiga qaradi, qo‘chqori yo‘q. Qayg‘urib "Qo‘chqorim qaerda?" deya to‘rt tomonga yugura boshladi.
Kechgacha yugurdi, charchadi, qo‘chqor esa yo‘q. Qidiraverdi. quduq boshidagi bir odamning: "Ey, voh, deb baqirib chaqirayotganini ko‘rdi. Yoniga yaqinlashdi.
— Tinchlikmi do‘stim, sening ham qo‘chqoring yo‘qoldimi? Nega baqirib chaqiryapsan?
— Bu kimsa qo‘chqor o‘g‘risi edi.
Boshini egdi:
— So‘rama ukam. Shuncha yildan buyon yiqqan yuz oltinim bor edi. Uni bir xaltachaga qo‘ygan edim. Shu quduq tepasiga keldim. Egilib ichiga bir qaray dedim. Oltin xaltacham, ko‘ynimdan sirgalib quduqqa tushib ketdi arqon bor. Yechinib, quduqqa tushib, xaltachamni topsang, senga oltinning beshdan birini beraman...
Odam: "Yuz oltinning beshdan biri yigirma oltin bo‘ladi. Yigirma oltinga esa o‘nta qo‘chqor beradi. Bir eshik yopilgan bo‘lsa, o‘n eshik ochildi. Bir qo‘chqor ketgan bo‘lsa, Alloh menga kattakon tuya ehson qildi" , deb o‘yladi. Tezda bir qarorga keldi, ust boshini yechdi. Arqonni quduq yoniga bog‘ladi, quduqqa tushdi.
Quduqqa tushar tushmas o‘g‘ri uning kiyim boshini yig‘ishtirib, qochib qoldi.
Bechora odam ta’magirligi bois ham qo‘chqordan, ham kiyimlaridan ayrildi.
@status_ibratli🕊
Shayton sizni adashgan o'tmishingiz bilan qo'rqitsa, siz uni taqvoli kelajagingiz bilan qo'rqiting!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Pulingiz kelishi va ketishi sizni yonizdagilar kimligini bildiradi, pulingiz borida va yog'ida o'zingizni tutishingiz sizni kimligingizni bildiradi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Kimdir haqida gapirishdan avval, u kishi siz haqingizda nimalarni bilishini bir o‘ylab ko‘ring...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Kimgadir bera oladigan eng qadrli sovg'angiz bu unga ajratgan vaqtingizdir. Chunki siz qaytarib bo'lmaydigan narsangizni bergan bo'lasiz..!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Hayot biz o'ylaganchalik shavqatsiz emas.. Unga chiroyli nigoh bilan qarasangiz u ham bizga kulib boqadi..
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Suvni ustida yurishni uddalasangiz,
"Suzishni bilmasa kerak-a"
deydiganlar topiladi.
Shuning uchun odamlarni gapiga e'tibor bermang!
@status_ibratli🕊
"Suzishni bilmasa kerak-a"
deydiganlar topiladi.
Shuning uchun odamlarni gapiga e'tibor bermang!
@status_ibratli🕊
RIVOYAT..
Hazrat Ali uydan olti dirham olib bozorga bordilar. Endi savdo qilayotgan paytda ikki kishining kelishmay turganini ko‘rdilar. Biri qarzini qistar, ikkinchisi biroz muhlat berishini so‘rab yalinardi. Olti dirhamini ularga berib tinchitgan hazrat Ali uyga bo‘sh qaytishga majbur bo‘ldilar: – Ota, meva olib keldingizmi? – Yeydigan hech narsa olmadingizmi, ota? – Ota, ochman! Hazrat Alining yuragi parcha-parcha bo‘ldi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi. «Hozir olib kelaman», deb uydan chiqdilar. Nima qilishni, qayerga borishni bilmasdilar. Shu payt oldilaridan tuya yetaklagan kishi chiqdi. – Ali, tuya olasanmi? – Hozir pulim yo‘q. – Keyin berarsan, senga ishonaman. – Unday bo‘lsa, olaman. Qancha? – Yuz dirham. – Mayli, oldim. Tuyani yetaklab to‘g‘ri bozorga bordilar. U yerda tuyaga darhol xaridor chiqdi. – Tuya sotasanmi, Ali? – Ha, sotaman. – Uch yuz dirhamga sotasanmi? – Ha, oling. Pulga darhol bozor-o‘char qildilar, bolalariga yegulik, mevalar xarid qilib uyga qayttilar. O‘sha kuni uylarida bayram bo‘ldi. Bir tomondan yuz bergan voqea muhokama qilinar, ikkinchi yondan taom hozirlanardi. Shu kuni Payg‘ambar alayhissalom ularnikiga keldilar. – Senga tuya sotgan odam kimligini bilasanmi, Ali? – Yo‘q, Allohning rasuli. – Hazrat Jabroil edi. Tuyangni kim olganini bilasanmi? – Yo‘q, Allohning rasuli. – U zot hazrat Isrofil edi. Tuya esa jannat tuyalaridandir. Bir musulmonni ehtiyojdan qutqarganing uchun buyuk Alloh seni mukofotladi.
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊
Hazrat Ali uydan olti dirham olib bozorga bordilar. Endi savdo qilayotgan paytda ikki kishining kelishmay turganini ko‘rdilar. Biri qarzini qistar, ikkinchisi biroz muhlat berishini so‘rab yalinardi. Olti dirhamini ularga berib tinchitgan hazrat Ali uyga bo‘sh qaytishga majbur bo‘ldilar: – Ota, meva olib keldingizmi? – Yeydigan hech narsa olmadingizmi, ota? – Ota, ochman! Hazrat Alining yuragi parcha-parcha bo‘ldi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi. «Hozir olib kelaman», deb uydan chiqdilar. Nima qilishni, qayerga borishni bilmasdilar. Shu payt oldilaridan tuya yetaklagan kishi chiqdi. – Ali, tuya olasanmi? – Hozir pulim yo‘q. – Keyin berarsan, senga ishonaman. – Unday bo‘lsa, olaman. Qancha? – Yuz dirham. – Mayli, oldim. Tuyani yetaklab to‘g‘ri bozorga bordilar. U yerda tuyaga darhol xaridor chiqdi. – Tuya sotasanmi, Ali? – Ha, sotaman. – Uch yuz dirhamga sotasanmi? – Ha, oling. Pulga darhol bozor-o‘char qildilar, bolalariga yegulik, mevalar xarid qilib uyga qayttilar. O‘sha kuni uylarida bayram bo‘ldi. Bir tomondan yuz bergan voqea muhokama qilinar, ikkinchi yondan taom hozirlanardi. Shu kuni Payg‘ambar alayhissalom ularnikiga keldilar. – Senga tuya sotgan odam kimligini bilasanmi, Ali? – Yo‘q, Allohning rasuli. – Hazrat Jabroil edi. Tuyangni kim olganini bilasanmi? – Yo‘q, Allohning rasuli. – U zot hazrat Isrofil edi. Tuya esa jannat tuyalaridandir. Bir musulmonni ehtiyojdan qutqarganing uchun buyuk Alloh seni mukofotladi.
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊
Odamlar nazarida qandayligingiz emas, ALLOHni nazarida kim ekanligingiz ahamiyatliroqdir..!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Kimgadir joningizni beradigan darajada hech kimni sevmang do'stim! Tuproqqa kirganda sevganing kim deb emas, Robbing kim deb so'ralamiz!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Pulga dori sotib olish mumkin, sog'likni emas. Pulga soat sotib olish mumkin, vaqtni emas. Pulga "Joynamoz" sotib olish mumkin, Iymonni emas.☝
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Hijobga kirgan ayol hikoyasi.
Otam yoshligimda vafot etganlar. Unashtirilib turmushga chiqishimga sanoqli kunlar qolganda onam ham dorulbaqoga rihlat qildilar. Unashtirilgan odamim kutolmasligi aytib aynib ketdi. Onam otamning ikkinchi turmushi edi, avvalgi ayolidan ikki opam bor edi. O‘gay opam onam vafotidan keyin bir odamga meni zo‘rlab uzatib yubordi. Qiyinchilik ko‘rib ulg‘ayganim sabab yangi hayotimdagi qiyinchiliklarga ham tez ko‘nikib ketdim. Ketma ket uchta farzandli bo‘ldim. Hayotim bir maromda o‘tardi: ish, uydagi yumushlar, bolalarimni uy vazifalarini qildirish, ba’zan qarindoshlarnikida to‘y-tomosha, tug‘ilgan kun va ulardagi erkak-ayol aralash ichkilik bilan o‘tadigan yig‘inlar...Menga bular oddiy holatdek edi, hammani hayoti shunday edi nazarimda... Bir kuni odatdagiday ishdan qaytib biroz uyim oldida qo‘shni ayollar bilan gaplashib qoldim. Maxallamizga ko‘chib kelganiga hali ko‘p vaqt bo‘lmagan kelin ham ular orasida edi. U kelin yosh bo‘lishiga qaramay keng xijob va katta ro‘molda yurardi. Avvallari shunaqalarni ko‘rsam ensam qotardi. Ammo bu kelinni negadir yoqtirib qoldim. Gapirishlari, o‘zi ham yoqimli edi. Bora-bora bu kelin bilan ko‘proq gaplashgim kelayotganini his qildim. U men bilan faqat dunyoviy narsalar haqida gaplashardi.(Keyinchalik bu o‘ziga xos psixologik jarayon bo‘lgani, bir-birimizga yaqinlashish uchun menga yoqadigan gaplar qilganini bildim). U bilan tanishganimga bir oycha bo‘lganda bir kun suhbatimiz boshqacha bo‘ldi. Men u kunni- men hidoyat topgan o‘sha kunni aslo unutmayman, unutolmayman. O‘sha kuni salom-alikdan so‘ng savol berdi:
- Opa, musulmonmisiz?
O‘zim anglab yetmaydigan, ammo to‘tiqushdek takrorlaydigan gapni aytdim:
-Alhamdulillo, musulmonman.
-Musulmonning burchlari, farzlarini bilasizmi?
Nima deb javob berishni bilmay qoldim, chunki bu savollarni javobini bilmasdim...Kelin menga musulmon odam bilishi kerak bo‘lgan 40 farzni aytdi. Maloiklarga iymon deganda, hayron bo‘lib maloik nimaligini so‘radim. U kulib:
-Opa, istasangiz uyimga chiqing, siz bilishingiz kerak bo‘lgan narsalarni suhbatlashamiz,-dedi.
-Xoziroq bilgim kelyapti,-dedim va u bilan birga uyiga chiqdik. Juda uzoq suhbatlashdik. 40 yillik umrim zoye bo‘lganini, gunohu ma’siyatlar bilan o‘tkazganimni angladim. Muslima kelin esa tavbaga kech emasligini, tirik paytimda Allohni tanishimga O‘zi imkon berayotgani, bu esa Alloh meni sevishini bildirishini aytib meni ko‘nglimni ko‘tarardi. Shu bugundan boshlab qaytadan shahodat aytib xijobga kirdim. Erimni qarshiligiga qaramay ishimni tashlab muslima ayol vazifalarini o‘rgana boshladim. Hatto maloik nimaligini bilmaydigan mendek ayol bir necha oy davomida namoz, Qur’on o‘qishni o‘rgandim. O‘sha muslima kelin sabab anchagina ilm oldim. Erim deyarli har kuni maxalladagi erkaklar bilan ichib mast-alast yurardi. Men yonginamizdagi masjidga namozga o‘tuvchi erkaklarga havasim kelar, meni erim hech qachon namoz o‘qimasa kerak deb o‘ylardim. Muslima kelinga ham bu haqda aytardim. U meni doim Allohga qattiq bog‘lanishim kerakligini aytardi.
-Allohdan so‘rayvering, U albatta istaganingizni beradi. Agar duoingiz qabul bo‘lmayotgan bo‘lsa, kamchilikni o‘zingizdan qidiring. Siz kechalari tahajjudga turib Allohdan yig‘lab iltijo qiling, Alloh bandalarini iltijosini albatta qabul qiladi,-derdi.
Alhamdulillah, duolarim ijobat bo‘lib erim ham namoz o‘qiy boshladilar. Avvaliga 1-2 vaqt o‘qilgan namozlar bor-bora to‘liq bo‘ldi.Masjidga shu qadar bog‘landilarki, 5 vaqtni birontasini kanda qilmay masjidda o‘qiydigan bo‘ldilar. Qo‘l uchida kun ko‘rardik, Alloh topganimizga baraka berdi, bu yil birinchi marta qurbonlik qilishga ham qodir bo‘ldik. Yoshim 58 da. Kech bo‘lsa ham Allohni taniganimga, xijobga kirganimga shukr qilishdan va meni, oilamni hidoyat topishiga sababchi bo‘lgan muslima qo‘shnimizni duo qilishdan to‘xtamayman. Doim takrorlayman: men qirqqa kirib maloik nimaligini bilmaydigan ayol edim, menga O‘zini bildirgan Allohga behisob shukr.
Aziza opa.
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊
Otam yoshligimda vafot etganlar. Unashtirilib turmushga chiqishimga sanoqli kunlar qolganda onam ham dorulbaqoga rihlat qildilar. Unashtirilgan odamim kutolmasligi aytib aynib ketdi. Onam otamning ikkinchi turmushi edi, avvalgi ayolidan ikki opam bor edi. O‘gay opam onam vafotidan keyin bir odamga meni zo‘rlab uzatib yubordi. Qiyinchilik ko‘rib ulg‘ayganim sabab yangi hayotimdagi qiyinchiliklarga ham tez ko‘nikib ketdim. Ketma ket uchta farzandli bo‘ldim. Hayotim bir maromda o‘tardi: ish, uydagi yumushlar, bolalarimni uy vazifalarini qildirish, ba’zan qarindoshlarnikida to‘y-tomosha, tug‘ilgan kun va ulardagi erkak-ayol aralash ichkilik bilan o‘tadigan yig‘inlar...Menga bular oddiy holatdek edi, hammani hayoti shunday edi nazarimda... Bir kuni odatdagiday ishdan qaytib biroz uyim oldida qo‘shni ayollar bilan gaplashib qoldim. Maxallamizga ko‘chib kelganiga hali ko‘p vaqt bo‘lmagan kelin ham ular orasida edi. U kelin yosh bo‘lishiga qaramay keng xijob va katta ro‘molda yurardi. Avvallari shunaqalarni ko‘rsam ensam qotardi. Ammo bu kelinni negadir yoqtirib qoldim. Gapirishlari, o‘zi ham yoqimli edi. Bora-bora bu kelin bilan ko‘proq gaplashgim kelayotganini his qildim. U men bilan faqat dunyoviy narsalar haqida gaplashardi.(Keyinchalik bu o‘ziga xos psixologik jarayon bo‘lgani, bir-birimizga yaqinlashish uchun menga yoqadigan gaplar qilganini bildim). U bilan tanishganimga bir oycha bo‘lganda bir kun suhbatimiz boshqacha bo‘ldi. Men u kunni- men hidoyat topgan o‘sha kunni aslo unutmayman, unutolmayman. O‘sha kuni salom-alikdan so‘ng savol berdi:
- Opa, musulmonmisiz?
O‘zim anglab yetmaydigan, ammo to‘tiqushdek takrorlaydigan gapni aytdim:
-Alhamdulillo, musulmonman.
-Musulmonning burchlari, farzlarini bilasizmi?
Nima deb javob berishni bilmay qoldim, chunki bu savollarni javobini bilmasdim...Kelin menga musulmon odam bilishi kerak bo‘lgan 40 farzni aytdi. Maloiklarga iymon deganda, hayron bo‘lib maloik nimaligini so‘radim. U kulib:
-Opa, istasangiz uyimga chiqing, siz bilishingiz kerak bo‘lgan narsalarni suhbatlashamiz,-dedi.
-Xoziroq bilgim kelyapti,-dedim va u bilan birga uyiga chiqdik. Juda uzoq suhbatlashdik. 40 yillik umrim zoye bo‘lganini, gunohu ma’siyatlar bilan o‘tkazganimni angladim. Muslima kelin esa tavbaga kech emasligini, tirik paytimda Allohni tanishimga O‘zi imkon berayotgani, bu esa Alloh meni sevishini bildirishini aytib meni ko‘nglimni ko‘tarardi. Shu bugundan boshlab qaytadan shahodat aytib xijobga kirdim. Erimni qarshiligiga qaramay ishimni tashlab muslima ayol vazifalarini o‘rgana boshladim. Hatto maloik nimaligini bilmaydigan mendek ayol bir necha oy davomida namoz, Qur’on o‘qishni o‘rgandim. O‘sha muslima kelin sabab anchagina ilm oldim. Erim deyarli har kuni maxalladagi erkaklar bilan ichib mast-alast yurardi. Men yonginamizdagi masjidga namozga o‘tuvchi erkaklarga havasim kelar, meni erim hech qachon namoz o‘qimasa kerak deb o‘ylardim. Muslima kelinga ham bu haqda aytardim. U meni doim Allohga qattiq bog‘lanishim kerakligini aytardi.
-Allohdan so‘rayvering, U albatta istaganingizni beradi. Agar duoingiz qabul bo‘lmayotgan bo‘lsa, kamchilikni o‘zingizdan qidiring. Siz kechalari tahajjudga turib Allohdan yig‘lab iltijo qiling, Alloh bandalarini iltijosini albatta qabul qiladi,-derdi.
Alhamdulillah, duolarim ijobat bo‘lib erim ham namoz o‘qiy boshladilar. Avvaliga 1-2 vaqt o‘qilgan namozlar bor-bora to‘liq bo‘ldi.Masjidga shu qadar bog‘landilarki, 5 vaqtni birontasini kanda qilmay masjidda o‘qiydigan bo‘ldilar. Qo‘l uchida kun ko‘rardik, Alloh topganimizga baraka berdi, bu yil birinchi marta qurbonlik qilishga ham qodir bo‘ldik. Yoshim 58 da. Kech bo‘lsa ham Allohni taniganimga, xijobga kirganimga shukr qilishdan va meni, oilamni hidoyat topishiga sababchi bo‘lgan muslima qo‘shnimizni duo qilishdan to‘xtamayman. Doim takrorlayman: men qirqqa kirib maloik nimaligini bilmaydigan ayol edim, menga O‘zini bildirgan Allohga behisob shukr.
Aziza opa.
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊
Siz muvaffaqiyatdan ko'ra yutqazishdan ko'proq saboq olasiz. Yutqazish sizni sindirishiga yo'l qo'ymang. Yutqazish sizda kuchli xarakterni paydo qiladi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Hayotimizda eng yaxshi o'qituvchi hayotning o'zi, chunki uning hech bir darsini o'tkazib yubormaysiz.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
ONAMGA BIR QUCHOQ GUL OLARDIM...😢(ta’sirli xikoya)
Universitet tahsilini tamomlab endigina ish boshlagan yilim edi. Hayajon bilan beshinchi sinflarga darsga kirdim. Birinchi darsimni qiziqarli o‘tish uchun sinf doskasiga ingliz tilida “Bir kuni boy bo‘lsam onamga .... sovg‘a qilaman” degan jumlani yozdim-da, o‘quvchilarga qarab:
Bolalar, siz doskaga yozilgan jumladagi nuqtalar o‘rniga o‘zingiz xohlagan so‘zni qo‘yib, gapni to‘ldiring. Tushunarlimi?- dedim. O‘quvchilarga varaq tarqatdim. Sinf suv quygandek jim-jitlik ichida qoldi. Bolalar sinf taxtasiga ko‘z tikib xayolga berildilar. Besh daqiqadan so‘ng sinf xonasini kezib, tarqatgan qog‘ozlarimni yig‘dim va birma -bir o‘qiy boshadim. Onasiga qasr sovg‘a qilishni, mashina olib berishni, haj ziyoratiga yuborishni orzu qilarkan mening jajji do‘stlarim. Beg‘ubor orzularni o‘qiganim sari sinfda kulgu ko‘tarilar, tiynati pokiza bolajonlarning shaffof niyatidan ko‘nglimga nur inardi. So‘nggi varaqdagi yozuvni o‘qidim. “If I were rich, I would buy flowers for my mom”
Bu gapning egasi sinfga shu yili yangi kelgan, hech kim bilan ochilib gaplashmaydigan, ma’yusgina bolakay edi.
Oramizda romantik do‘stimiz ham bor ekan, -dedim. – Sardor, o‘rningdan turib o‘rtoqlaringga bu varaqqa nima yozilganini tushuntirasanmi?
Bir kuni boyib ketsam, onamga juda ko‘p gullar sovg‘a qilaman,- deb yozilgan ustoz...
– Sardorning ovozi mahzun, lekin qat’iyat bilan chiqdi.
Sinfda yengil kulgu ko‘tarildi.
Men juda boy bo‘lsangiz, degandim. Ya’ni o‘zingizni boyib ketgan badavlat deya tasavvur qilib, so‘ng yozing dedim. Shunga qaramay, gul olardim, deganingning o‘ziga xos sababi bordir? – deya so‘radim.
Biroz jim turdi-da:
Xayolimga boshqa narsa kelmadi-da, ustoz!- dedi ohista. Chehrasida Mona Lizaning yuzidagi tabassum va qayg‘u qorishiq g‘arib ifoda zohir edi.
Tushuntirdim-ku, Sardorjon? Xayolingga biror nima kelishi uchun yana nima qilishim kerak edi? – Shunday deya javob varaqalarini bolalarga tarqatdim.
Dars yakunlanganini bildirib qo‘ng‘iroq chalindi. Bolalar to‘zg‘igan ari uyasidek tashqariga otildilar.
Ertasi kuni tongda maktabga kelsam, Sardorning otasi meni koridorda kutayotgan ekan. Qo‘lida kecha Sardorning orzusi yozilgan g‘ijimlangan qog‘ozga ko‘zim tushdi. O‘tirib biroz gaplashdik. So‘ng u ketdi. Oyog‘imni zo‘rg‘a bosib o‘qituvchilar xonasiga kirdim. Boshim aylanardi. Yuragimdan o‘kiriqqa o‘xshagan narsa to‘liqib kelar, nafasim tiqilib, ichimda nimadir portlashga shay turgandek edi. Men qog‘ozdagi kichik bo‘shliqni gul bilan to‘ldirgan Sardorning hayotidagi ulkan bo‘shliqni ham gul bilan to‘ldirishga urinayotganini angladim. Uch oy avval baxtsiz hodisa tufayli onasidan ayrilgan bolakay har juma kuni otasi bilan onasining qabrini ziyorat qilishni kanda qilmasligini va o‘zi bilan onasi yoqtirgan gullarni olib borishini bildim. Kecha tunda otasi eshitmasligi uchun yuzini yostiqqa o‘rab tongacha o‘ksib yig‘laganini eshitdim. Va angladimki faqatgina Universitetning o‘qituvchilik diplomi bilan ustozlikni o‘rganib bo‘lmas ekan...
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊
Universitet tahsilini tamomlab endigina ish boshlagan yilim edi. Hayajon bilan beshinchi sinflarga darsga kirdim. Birinchi darsimni qiziqarli o‘tish uchun sinf doskasiga ingliz tilida “Bir kuni boy bo‘lsam onamga .... sovg‘a qilaman” degan jumlani yozdim-da, o‘quvchilarga qarab:
Bolalar, siz doskaga yozilgan jumladagi nuqtalar o‘rniga o‘zingiz xohlagan so‘zni qo‘yib, gapni to‘ldiring. Tushunarlimi?- dedim. O‘quvchilarga varaq tarqatdim. Sinf suv quygandek jim-jitlik ichida qoldi. Bolalar sinf taxtasiga ko‘z tikib xayolga berildilar. Besh daqiqadan so‘ng sinf xonasini kezib, tarqatgan qog‘ozlarimni yig‘dim va birma -bir o‘qiy boshadim. Onasiga qasr sovg‘a qilishni, mashina olib berishni, haj ziyoratiga yuborishni orzu qilarkan mening jajji do‘stlarim. Beg‘ubor orzularni o‘qiganim sari sinfda kulgu ko‘tarilar, tiynati pokiza bolajonlarning shaffof niyatidan ko‘nglimga nur inardi. So‘nggi varaqdagi yozuvni o‘qidim. “If I were rich, I would buy flowers for my mom”
Bu gapning egasi sinfga shu yili yangi kelgan, hech kim bilan ochilib gaplashmaydigan, ma’yusgina bolakay edi.
Oramizda romantik do‘stimiz ham bor ekan, -dedim. – Sardor, o‘rningdan turib o‘rtoqlaringga bu varaqqa nima yozilganini tushuntirasanmi?
Bir kuni boyib ketsam, onamga juda ko‘p gullar sovg‘a qilaman,- deb yozilgan ustoz...
– Sardorning ovozi mahzun, lekin qat’iyat bilan chiqdi.
Sinfda yengil kulgu ko‘tarildi.
Men juda boy bo‘lsangiz, degandim. Ya’ni o‘zingizni boyib ketgan badavlat deya tasavvur qilib, so‘ng yozing dedim. Shunga qaramay, gul olardim, deganingning o‘ziga xos sababi bordir? – deya so‘radim.
Biroz jim turdi-da:
Xayolimga boshqa narsa kelmadi-da, ustoz!- dedi ohista. Chehrasida Mona Lizaning yuzidagi tabassum va qayg‘u qorishiq g‘arib ifoda zohir edi.
Tushuntirdim-ku, Sardorjon? Xayolingga biror nima kelishi uchun yana nima qilishim kerak edi? – Shunday deya javob varaqalarini bolalarga tarqatdim.
Dars yakunlanganini bildirib qo‘ng‘iroq chalindi. Bolalar to‘zg‘igan ari uyasidek tashqariga otildilar.
Ertasi kuni tongda maktabga kelsam, Sardorning otasi meni koridorda kutayotgan ekan. Qo‘lida kecha Sardorning orzusi yozilgan g‘ijimlangan qog‘ozga ko‘zim tushdi. O‘tirib biroz gaplashdik. So‘ng u ketdi. Oyog‘imni zo‘rg‘a bosib o‘qituvchilar xonasiga kirdim. Boshim aylanardi. Yuragimdan o‘kiriqqa o‘xshagan narsa to‘liqib kelar, nafasim tiqilib, ichimda nimadir portlashga shay turgandek edi. Men qog‘ozdagi kichik bo‘shliqni gul bilan to‘ldirgan Sardorning hayotidagi ulkan bo‘shliqni ham gul bilan to‘ldirishga urinayotganini angladim. Uch oy avval baxtsiz hodisa tufayli onasidan ayrilgan bolakay har juma kuni otasi bilan onasining qabrini ziyorat qilishni kanda qilmasligini va o‘zi bilan onasi yoqtirgan gullarni olib borishini bildim. Kecha tunda otasi eshitmasligi uchun yuzini yostiqqa o‘rab tongacha o‘ksib yig‘laganini eshitdim. Va angladimki faqatgina Universitetning o‘qituvchilik diplomi bilan ustozlikni o‘rganib bo‘lmas ekan...
Do‘stlaringizga ham ulashing!
@status_ibratli🕊