Agar har kim bir martada nishonga uraversa, bunday g‘alabani na foydasi va na rohati bo‘lardi. Muvaffaqiyatga to‘siqlarni yengib o‘tibgina erishish mumkin.

@status_ibratli🕊

DIYDOR ARMON BO‘LMASIN

Zokir ota o‘g‘li ishlaydigan go‘sht rastasiga yaqinlashdi. O‘g‘lini oldida xaridorlar ko‘p, savdosi baroridan kelayotgan edi.
Ota qimtinibgina o‘g‘li yoniga bordi va:
– O‘g‘lim, horma, charchamayapsanmi? O‘tib ketayotgan edim. Bugun mahallada qariyalar yig‘ilishib bir dimlama qilmoqchi edik. Dimlamaga mo‘ljallab go‘sht qilib bersang, – dedi. Botir otasini ko‘rib, avzoyi buzildi. Dag‘dag‘a ila:
– Shuni uyda aytsangiz ham bo‘lardiku! Uyga ketavering, o‘zim olib boraman, – dedi.
Ota indamay boshini xam qilgancha rastadan uzoqlashdi. Botirning otasiga qilgan muomalasidan sherigi Adhamning jahli chiqdi.
– Otangni bekorga xafa qilding. Otangga bunday muomala qilma! – deb dashnom ham berdi. Sherigining nasihati unga yoqmay, ishimga arashma, deganday jerkib tashladi.
– Qariganda uyda o‘tirsinlar. Kun sovuq. Yer muzlagan. Yiqilib yoki kasal bo‘lib qolsa, yana bizga ish orttiradilar, – dedi o‘ziga-o‘zi g‘udranib Botir. Kun bo‘yi do‘konda ish qizigandan qizidi. Dimlama uchun olinadigan go‘sht ham esidan chiqdi. Otaga berilgan va’dani unutilgan edi... Oradan ikki hafta o‘tib, Botirning otasi vafot etdi. Botir otasining ehsoniga barcha yaqinlarini chaqirdi. Yaqinlari ichida Adham ham bor edi. Ehson dasturxonida nozu ne’matlar bisyor edi. Qish chillasi bo‘lishiga qaramay, yangi uzilgan qulupnaylar ehson dasturxonini bezab turar, xonani qulupnay hidi tutib ketgan edi. Adhamning tomog‘iga bir narsa tiqilgandek bo‘ldi. Ko‘zlariga yosh keldi. Bir qultum choy ham icha olmay, bu xonadonni tark etdi...
Inson keksayganda yosh boladek bo‘lib qolishini ko‘pchilik biladi. Otamiz yoki onamiz betoblanib qolsa, yonlarida odam borku, deb yoki ishlarimiz ko‘pligini vaj qilib ziyoratiga borishni keyinga suramiz. Ammo farzandimiz betoblanib qolsa, qayerda bo‘lishimizdan qat’i nazar, yetib borish harakatini qilamiz. Ota-onalarimizga, xuddi ular hali ko‘p umr ko‘radigandek, vaqtida chiroyli muomala qilmaymiz, ko‘ngillarini xushnud etmaymiz. Ularga bergan va’dalarimiz ustidan chiqmaymiz. Hatto qo‘limizga pul tushib, ishbilarmon bo‘lib qolsak, ularni ishimizga aralashmasliklarini, aqllari bu ishlarga noqis ekanini ta’kidlab, ko‘ngillarini og‘ritamiz, kerak bo‘lsa, yig‘latamiz. Holbuki bugun, erta kechiktirilgan diydor, hurmat-ehtirom indinga armon bo‘lib qolishini o‘ylab ham ko‘rmaymiz.

@status_ibratli🕊

Aynan kuchli shamollar daraxtning yanada kuchliroq tomir otishiga sabab bo‘ladi, qiyinchiliklarga tayyor turing...

@status_ibratli🕊

Do‘stlaringni ayblarini ochishdan oldin sen o‘z ayblaringni esla...!

@status_ibratli🕊

Go‘zallik tanishish uchungina kerak. Birga hayot kechirish uchun insoniylik zarurdir.

@status_ibratli🕊

Biz ko‘p hollarda do‘stga emas, shunchaki bizni eshita oladigan insonga muhtoj bo‘lamiz.

© Oqil To‘raqul

@status_ibratli🕊

Biz ko‘p hollarda do‘stga emas, shunchaki bizni eshita oladigan insonga muhtoj bo‘lamiz.

© Oqil To‘raqul

@status_ibratli🕊

Erkaklar ayollar uchun birinchi bo'lishni, ayollar esa erkaklar uchun so'ngisi bo'lishni orzu qiladilar!

@status_ibratli🕊

Hech qachon hech kimga hech narsani isbotlashni keragi yo‘q. Eshitishni istamagan, ishonmaydi ham. Ishongan insonga esa tushuntirishni hojati yo‘qdir...

© Umar Xayyom

@status_ibratli🕊

ERKAK.....

Bir kuni shomdan keyin ko‘chada toza havoda sayr qilib yurib, mahalladosh yigit bilan tanishib qoldim. Miriqib suhbatlashdik. Oradan bir necha kun o‘tib, yana uchrashganimizda u quvonchini yashirolmay dedi:
– Otaxon, yaqinda uylanmoqchiman!
– Yaxshi, tabriklayman! – dedim va so‘radim:
– Bo‘lg‘usi kelinning ismi kim?
– Gulchehra.
– Ismi chiroyli ekan, biron joyda o‘qiydimi yoki ishlaydimi?
– Yo‘q, bozorda tirikchilik qiladi.
– Siz ishlaysizmi?
– Otaxon, hozircha bekorchiman, – dedi u.
– Unda u qiz sizga turmushga chiqishga qanday rozi bo‘ldi?
– Biz uch-to‘rt marta uchrashdik. Men ishlamasligimni bahona qilsa kerak, deb to‘ydan gap ochishga tortindim. Biroq bir safar uchrashganimizda o‘zi gap ochib qoldi va: «Siz qo‘rqmang, sizni o‘zim boqvolaman», deb dalda berdi, – dedi yigit.
To‘g‘risi, oldin ajablandim, keyin hozir bunaqalar ko‘p-ku, degan o‘yga borib, parvo qilmadim. Har holda nasihat qilib qo‘yishni joiz bilib dedim:
– O‘g‘lim, baribir siz ham ishlang. Erkakning topganida baraka bo‘ladi. Ayolning qo‘liga qarab qolish er yigitga yarashmaydi.
O‘shanda uning savlatiga qarab, tog‘ni ursa talqon qiladigan yigitligiga ishongan edim.
Oradan ancha vaqt o‘tdi. Yaqinda uni bozorda uchratib qoldim.
– Qizimga so‘rg‘ich izlab chiquvdim, – dedi u.
– Qiz ko‘rdingizmi?
– Ha, bir yoshga yetay deb qoldi.
– Zo‘r-ku, ota bo‘ldim deng! – Uni sidqidildan tabrikladim va so‘radim:
– Ishlayapsizmi?
– Yo‘q.
– Nega?
– E, otaxon, ishlab nima qilaman?! Gulchehraxon har kuni kamida yuz ming so‘m topadi. Bir oyda yigirma kun chiqsa, 10 million so‘m deyavering. Buncha oylik qayerda bor?
Orsiz, g‘urursiz yigit faxrlanib gapirardi.
– Kelin nima olib-sotadi?
– Meva-cheva. Qo‘yliq bozoridan ko‘tarasiga olib, ko‘cha va muyulishlarda, pana-pastqam joylarda yurib sotadi. Qo‘yliqdan har gal o‘ttiz-qirq kilo olib keladi. Agar tungi soat uch-to‘rtlarda bormasa, mevani arzonroq ololmaydi.
– Ayol kishiga shuncha yuk og‘irlik qilmaydimi, yana ko‘chama-ko‘cha yurib sotarkan?!
– Otaxon, xotin kishining joni temirdan ham qattiq bo‘larkan, xuftonda kelsa ham charchadim demaydi. Gulchehraxon so‘zining ustidan chiqib, bizni boqayapti.
Yigit shunday deb beo‘xshov ishshayib qo‘ydi.
– Siz uyda nima ish qilasiz? – so‘radim undan.
– Qizimga qarayman, kuniga uch-to‘rt mahal ovqatini beraman, goh tayyor Nestle bo‘tqasini yedirsam, goh sutga manniy krupa solib yediraman, yig‘lasa, allalab yoki hoy-hoylab yupataman. Uy ishlariga ham o‘rganib qoldim. Ovqat pishiraman, kir yuvaman, yirtiq-yamoqni tikish ham qo‘limdan keladi. Yaqinda duxovkada non pishirib ko‘rdim. Hozir Gulchehraxon uyda bo‘lgan kunlari chuchvara tugishni o‘rgatyapti…
O‘zimni tutib turolmadim:
– Tug‘ishni-chi, tug‘ishni o‘rgatmayaptimi?! – deb yubordim.

@status_ibratli🕊

Men dardimni na do‘stimga va na dushmanimga aytaman. Zero do‘stim xafa bo‘lsa, dushmanim sevinadi. Mening holimni eng yaxshi biladigan Allohimdir!

© Umar ibn Xattob

@status_ibratli🕊

Tuproq bir kuni yomg‘ir qadrini anglaydi, ammo o'sha kuni yomg‘ir yog‘maydi. Insonlar beradigan mehr ham shunday...

@status_ibratli🕊

Allohning shafqatidan o‘zga hech qanday rahm-shafqatga muhtojligim yo‘q!

© Oqil To‘raqul

@status_ibratli

Ularning haqoratlariga javob qaytarmay sukut saqlashimiz, qo'rqoqligimizdan emas.
Shunchaki biz ularga o'xshashni xohlamaymiz.

© Oqil To'raqul

@status_ibratli🕊

Eng yaxshisini qidirmang, balki o‘zingizga tegishlisini qidiring, chunki eng yaxshisi har doim ham sizniki bo‘lavermaydi, ammo har doim o‘zingizdagi bori yaxshiroq bo‘ladi.

@status_ibratli🕊

Sizni Allohga qaytargan g‘am, sizni Allohdan uzoqlashtirgan quvonchdan ming marta yaxshiroqdir!

@status_ibratli🕊

Hech narsa aytmaydigan so‘zlar bor.
Hamma narsani so‘zlaydigan jimliklar bor.

© Ayman Yog‘iy

@status_ibratli🕊

Har bir og‘riq dars beradi va har bir dars insonni mukammallashtiradi!

@status_ibratli🕊

Yomon do‘st soya kabidir. Quyosh porlaganda — undan qutula olmaysan, bulutlar bosh uzra to‘planganda — uni topa olmaysan!

© Abay Kunanbayev

@status_ibratli🕊

Men o‘tmasimdan oldin o‘tmang! Yoki loaqal onam ekaniningizni unutar darajada qarib-qartayay.

© Rimo Ali

@status_ibratli🕊