جاویدنام علیرضا قسیمی، ۲۳ ساله و از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که شامگاه ۱۸ دی‌ماه در مشهد، مقابل کلانتری هفت‌تیر، بر اثر اصابت گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی از پشت سر جان خود را از دست داد.
علیرضا دانشجوی رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد مشهد بود. بر اساس روایت خانواده، گلوله به ناحیه نای او اصابت کرد و به دنبال خونریزی شدید و تأخیر در انتقال به بیمارستان، در مسیر جان باخت.
خانواده علیرضا خواستار ثبت دقیق نام او و روایت حقیقت درباره چگونگی جان‌باختنش شده‌اند.
در زادروز علیرضا، خواهرش با خواندن متنی در یادبود او، از دلتنگی و اندوه خانواده پس از فقدانش سخن گفت.

برتری نظامی و هزینه‌های هنگفت تسلیحاتی، لزوماً امنیت پایدار نمی‌آورند. عربستان می‌تواند در یمن پیشروی کند، اما همچنان در برابر حملات موشکی و پهپادی به زیرساخت‌های حیاتی خود آسیب‌پذیر بماند.

حوثی‌ها برای تحمیل هزینه به ریاض، به پیروزی در میدان نبرد نیاز ندارند؛ چند حمله موفق می‌تواند پروازها را مختل کند و به اعتماد مسافران و سرمایه‌گذاران آسیب بزند. ورود متحدان نیز، هرچند توان نظامی عربستان را افزایش دهد، پایان جنگ را تضمین نمی‌کند.

پرسش اصلی این است: ریاض چگونه می‌خواهد قدرت نظامی را به امنیتی تبدیل کند که چشم‌انداز اقتصادی‌اش به آن وابسته است؟

برای بسیاری از جوانان ایران، آینده دیگر چشم‌اندازی از فرصت و پیشرفت نیست؛ به مجموعه‌ای از آرزوهای دست‌نیافتنی و امیدهایی تبدیل شده که هر روز کم‌رنگ‌تر می‌شوند.
نسلی که باید فرصت تحصیل، کار، استقلال مالی و ساختن زندگی دلخواهش را داشته باشد، با بیکاری، درآمدهای ناچیز، گرانی سرسام‌آور و محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی روبه‌روست. برای بسیاری از جوانان، حتی ابتدایی‌ترین خواسته‌ها، از داشتن شغلی با درآمد مناسب تا اجاره خانه و تشکیل خانواده، به آرزوهایی دور از دسترس تبدیل شده‌اند.
در ویدیویی که به «گزارشگر» ارسال شده، جوانی با خشم و درماندگی از شرایط زندگی خود می‌گوید: «من دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم. من همین الان هم مُرده‌ام. بیایید منو بگیرید، اعدامم کنید.»
این سخنان بازتاب احساس بن‌بستی است که بخشی از نسل جوان ایران با آن روبه‌روست؛ نسلی که سال‌های جوانی‌اش به جای تجربه استقلال، فرصت و امید، در نگرانی دائمی از آینده می‌گذرد. برای جوانی که دیگر چیزی برای از دست دادن نمی‌بیند، حتی تهدید به بازداشت و اعدام نیز قدرت بازدارندگی خود را از دست داده است.