پدر آتنا قاسمی، نوجوان ۱۴ ساله، با انتشار ویدئویی از ابهام‌ها و تأخیرها در رسیدگی به پروندهٔ دخترش انتقاد کرد. او پرسید چرا با وجود طرح شکایت آدم‌ربایی از ابتدا، خودروی سمند سفید EF7 توقیف نشده و دوربین‌های محل حادثه بررسی نشده‌اند. او همچنین از تهدید خود و وکیل پرونده خبر داد و نوشت: «ما تا روشن‌شدن حقیقت آتنا سکوت نمی‌کنیم.»
آتنا، ساکن شهرک اندیشهٔ کرج، روز ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. خانواده‌اش پس از هفته‌ها جست‌وجو، پیکر او را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. او دانش‌آموز و نوازندهٔ سازهای کوبه‌ای، به‌ویژه دف، بود و در کنار پدر هنرمندش اجرا می‌کرد.
خانوادهٔ آتنا با اشاره به تناقض در نامه‌های دو بیمارستان و پرسش‌های بی‌پاسخ دربارهٔ روند پرونده، خواستار بررسی دقیق چگونگی جان‌باختن دخترشان و پاسخ‌گویی دربارهٔ نحوهٔ رسیدگی به پرونده هستند.

عمو و برادر جاویدنام عرفان اسفندیاری با حضور بر مزار او و ادای احترام به یادش نوشتند: «امروز دوباره به دیدارت آمدیم؛ نه برای خداحافظی، بلکه برای اینکه بگوییم جای تو در قلب یک ایران همیشه باقی است.»
جاویدنام عرفان اسفندیاری، ۱۹ ساله، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پروندهٔ پرابهام «میدان علیخانی اصفهان» بود.
حکم اعدام جاویدنام عرفان اسفندیاری، همراه با جاویدنام گل‌محمد محمدی، سحرگاه ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵، هم‌زمان با اذان صبح، در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد.
بر اساس گزارش‌ها، مقام‌ها از خانوادهٔ عرفان تعهد گرفته بودند که پیکرش را در اصفهان دفن نکنند و مراسمی برگزار نکنند. پیکر او بدون حضور خانواده، در بوئین‌میاندشت به خاک سپرده شد.