مراسم زادروز جاویدنام محمد جعفرپور بر سر مزار او برگزار شد. پدر و مادر محمد نیز به مناسبت زادروز فرزندشان، برای تهیه و توزیع اقلام خوراکی میان خانواده‌های نیازمند اقدام کردند.
محمد، ۲۵ ساله، تک‌پسر خانواده و اهل سده (خمینی‌شهر) اصفهان، دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه علم‌وصنعت و فعال در حوزهٔ هوش مصنوعی و علم داده بود. سنتور را حرفه‌ای می‌نواخت و شناگر ماهری بود.
شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در خمینی‌شهر، دو گلولهٔ مأموران جمهوری اسلامی به ران و پهلوی محمد اصابت کرد. خانواده‌اش تا حوالی چهار بامداد در خیابان‌ها و مراکز مختلف به دنبال او گشتند و گمان می‌کردند بازداشت شده است. چند روز بعد، در ۲۵ دی‌ماه، پیکرش به خانواده تحویل داده شد؛ پیکری که بنا بر گزارش‌ها، علاوه بر جای گلوله‌ها، آثار ضرب‌وجرح نیز بر آن دیده می‌شد.

اسماعیل شکری، پدر جاویدنام سپهر شکری، در ویدیویی با مقایسهٔ نحوهٔ برخورد با معترضان در فرانسه و ایران، از جوانانی می‌گوید که جمهوری اسلامی پاسخ اعتراضشان را با گلوله داد. او تأکید می‌کند که آه مادران داغدار گریبان مسئولان را خواهد گرفت و می‌پرسد: «مگه این بچه‌ها چی کار کرده بودن؟»
سپهر شکری، ورزشکار ۲۵ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مأموران جمهوری اسلامی در تهران کشته و در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد. پدرش همان مردی است که در کهریزک، میان پیکر کشته‌شدگان به دنبال فرزندش می‌گشت و صدایش می‌زد: «سپهر بابا کجایی؟»