جاویدنام سپهر افرازه، ۳۱ ساله و اهل و ساکن شاهین‌شهر اصفهان، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی بود و در یک نمایشگاه خودرو کار می‌کرد.
شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات، نیروهای جمهوری اسلامی در منطقه سه‌راه سیمین اصفهان به خودروی سپهر شلیک کردند. گلوله به گردنش اصابت کرد و او پس از انتقال به بیمارستان، بر اثر شدت جراحات و خون‌ریزی جان باخت.
خانواده سپهر پنج روز برای تحویل گرفتن پیکر او چشم‌انتظار ماندند؛ در این مدت، نهادهای امنیتی از تحویل پیکرش خودداری می‌کردند و پاسخ‌های متناقضی به خانواده می‌دادند. پیکر او پس از تحویل، در آرامستان بهشت معصومه شاهین‌شهر به خاک سپرده شد.

زادروز جاویدنام علی فرجی بر مزارش، با حضور خانواده و جمعی از خانواده‌های دیگر جاویدنامان گرامی داشته شد.
علی، ۳۲ ساله و کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در محله حصار کرج، هدف شلیک نیروهای مستقر در پاسگاه محل قرار گرفت و بر اثر اصابت دو گلوله به پهلو و کمرش جان باخت. پیکرش روز ۲۳ دی‌ماه در آرامستان حصار کرج به خاک سپرده شد.
جاویدنامان علی مرادی، محمدحسین جمشیدی، علی رحمانی و کامیار نثاری، دوستان و هم‌محله‌ای‌های او در حصار و سرجوب کرج بودند که همگی همان شب با شلیک نیروهای جمهوری اسلامی کشته شدند.

مادر جاویدنام نازنین‌زهرا اسمی‌خانی در ویدیوی تازه‌اش، ۹ سیب را به یاد دخترش کنار هم می‌چیند؛ یادآور ۹ ماهی که او را در وجودش پرورش داد و ۹ ماهی که با داغ نبودنش سپری کرده است.
نازنین‌زهرا، ۱۸ ساله، عکاس و نوازنده گیتار و سه‌تار و اهل محمدیه (زیباشهر) استان قزوین بود. در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی به سرش اصابت کرد و در آغوش پدرش جان باخت.
خانواده نازنین پس از پیگیری‌های فراوان و پرداخت پول برای تحویل پیکر دخترشان، او را در روستای حصار خروان قزوین به خاک سپردند.

چه کسانی برای فردای ایران نقشه می‌کشند؟ از سیستان و بلوچستان و خوزستان تا غرب کشور، فعالیت گروه‌های مسلح و محاسبات قدرت‌های خارجی چه خطری برای آینده ایران دارد؟ در این پادکست، نقش جمهوری اسلامی در این چرخه و ضرورت دفاع هم‌زمان از آزادی، امنیت و یکپارچگی ایران را بررسی می‌کنیم.

جاویدنام معین تقی‌پور، نوجوان ۱۷ ساله و اهل کرج، شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی به سرش جان باخت.
بنا بر روایت منتشرشده، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر و اجازه دفن او در کرج، مبالغی با عنوان «هزینه گلوله»، «اجازه خاکسپاری» و «قبر شش‌طبقه» از خانواده‌اش گرفتند. پیش از آن، خانواده را تهدید کرده بودند که پیکر معین در قبرستانی دورافتاده دفن خواهد شد.
پیکر معین در شهر کرج، تحت کنترل شدید نیروهای امنیتی، به خاک سپرده شد. خانواده‌اش برای برگزاری مراسم ترحیم نیز با محدودیت روبه‌رو بودند.

جاویدنام محسن عباسی، ۲۱ ساله، اهل و ساکن نجف‌آباد اصفهان و صاحب یک کافه کوچک بود.
شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مقابل کلانتری ۱۲ نجف‌آباد، محسن هدف شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و بر اثر اصابت دو گلوله جنگی جان باخت.
خانواده محسن همان شب پیکرش را تحویل گرفتند و او را در آرامستان شهرکرد به خاک سپردند.

جاویدنام عاطفه عابد، ۲۳ ساله و اهل مشهد، دانش‌آموخته رشته حقوق بود و خود را برای شرکت در آزمون وکالت آماده می‌کرد. او متولد ۱۶ آذر ۱۳۸۱ بود و تنها کمی بیش از یک ماه از مراسم ازدواجش در ۱۴ آذرماه می‌گذشت.
شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، عاطفه همراه پدر و مادرش در جریان اعتراضات در محدوده میدان معراج مشهد حضور داشت که هدف شلیک نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت. گلوله جنگی به پشت سرش اصابت کرد و او چند ساعت بعد جان باخت.
پیکر عاطفه در آرامستان روستای احمدآباد، در جاده گلمکان خراسان رضوی، به خاک سپرده شد.

جاویدنام حسن ایرانپور، ۳۹ ساله و اهل شهرستان مبارکه اصفهان، مکانیک و پدر یک پسر ۱۰ ساله بود.
او روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در میدان بهداری مبارکه، هدف شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و بر اثر اصابت گلوله جان باخت. پیکرش پس از شش روز به خانواده تحویل داده شد و در زادگاهش، شهرستان مبارکه در استان اصفهان، به خاک سپرده شد.

جاویدنام حسام طبسی، اهل سبزوار و ساکن تهران‌پارس، دانشجوی حسابداری بود و یک غرفه سوغات کرمانشاه در تهران‌پارس راه انداخته بود.
حسام ۲۰ سال داشت و روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ از خانه بیرون رفت و دیگر بازنگشت. او با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد. مادرش پس از سه روز جست‌وجو، پیکر او را در کهریزک پیدا کرد.
پیکر حسام در قطعه ۷۶ بهشت‌زهرای تهران به خاک سپرده شد.

جاویدنام علیرضا سدیان، ۲۲ ساله و اهل فرخ‌شهر استان چهارمحال و بختیاری، متولد ۲۳ مهر ۱۳۸۲ بود. او تنها پسر و نان‌آور خانواده‌اش بود، در شرکتی در سفیددشت کار می‌کرد و به ورزش بدنسازی علاقه داشت.
روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در میدان بسیج فرخ‌شهر، علیرضا از فاصله بسیار نزدیک هدف شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و بر اثر اصابت گلوله‌ها به سر، صورت و قفسه سینه‌اش جان باخت.
پیکر او پس از چند روز به خانواده تحویل داده شد و در آرامستان «بهشت صالح» فرخ‌شهر به خاک سپرده شد.