مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
مهدی منفرد pinned «دوست عزیز و نازنینم دکتر رضا صدر پادکستی تولید می‌کند به‌نام فراگفتار. این پادکست، مجموعه‌ای متنوع از گفتگوهای رضا با متخصصان رشته‌های مختلف است. در فصل سوم این پادکست که پس از خیزش مهسا آغاز شده، رضا باب موضوعی را گشوده است با عنوان «شاعران و رنج‌های دوران».…»
چندان‌که حضور مردمان را دیدی
از وحشت واژگون شدن لرزیدی

شد کار خراب، سین و ت گم کردی
یعنی که ز خوفشان به خود ترسیدی

#خیزش ۱۴۰۴

https://telegram.me/mfmonfared
آغوش بگشا، آسمانت را به من بسپار
من شانه، بغض بی‌امانت را به من بسپار

ما هم‌تبارانیم، بغض روزگارانیم
اندوه سنگین جهانت را به من بسپار

وقتی که حتی آسمان هم شانه خالی کرد
این شانه‌های من! امانت را به من بسپار

تقدیرمان این است، دستان مرا دریاب
دستان گرم مهربانت را به من بسپار

یک تیر و یک تن، یک نفس، یک پهلوان، یک جان
من آرشستانم، کمانت را به من بسپار

در مرزهایت پهلوانان بیشمارانند
رستم بخوانم! هفت خوانت را به من بسپار

رویین‌تنی، چون سومین پر همچنان با ماست
پایان خوب داستانت را به من بسپار

https://telegram.me/mfmonfared

#خیزش ۱۴۰۴
می‌گردم
در همه‌ی شهر
در همه‌ی شهرها
محله‌ها
خیابان‌ها
کوچه‌ها
دنبال تکه‌های خودم

می‌سازم
دست‌هایم را
برای در آغوش کشیدن
برای بوسه فرستادن
پاهایم را
برای بلند شدن
به خیابان آمدن
و ایستادن

می‌سازم
بازوهایم را
که پرچم را برافرازم
شانه‌هایم را
که پرچم را به دوش کشم
حنجره‌ام را
دهانم را
نفسم را
که فریاد بزنم

می‌گردم
در همه‌ی شهر
محله‌ها
کوچه‌ها
خیابان‌ها
خودم را
تکه تکه
پیدا می‌کنم
به هم پیوند می‌زنم
و بلند می‌شوم

دلم را
بگو چه کنم؟
که بر کف خیابان‌ها
بر در خانه‌ها
بر خاک سرد
شتک زده است
و هنوز گرم می‌تپد

https://telegram.me/mfmonfared
همین شعر با صدای بانو ژاله ادیبی

https://telegram.me/mfmonfared
مهدی منفرد pinned «می‌گردم در همه‌ی شهر در همه‌ی شهرها محله‌ها خیابان‌ها کوچه‌ها دنبال تکه‌های خودم می‌سازم دست‌هایم را برای در آغوش کشیدن برای بوسه فرستادن پاهایم را برای بلند شدن به خیابان آمدن و ایستادن می‌سازم بازوهایم را که پرچم را برافرازم شانه‌هایم را که پرچم را به…»
مهدی منفرد pinned «دوست عزیز و نازنینم دکتر رضا صدر پادکستی تولید می‌کند به‌نام فراگفتار. این پادکست، مجموعه‌ای متنوع از گفتگوهای رضا با متخصصان رشته‌های مختلف است. در فصل سوم این پادکست که پس از خیزش مهسا آغاز شده، رضا باب موضوعی را گشوده است با عنوان «شاعران و رنج‌های دوران».…»
بر پشته‌ی کشته می‌دود خیش شما
جز نسل‌کشی نیست دگر کیش شما

تاتار نکرد این ستم با مردم
چنگیز سپیدروی شد پیش شما
https://telegram.me/mfmonfared
چون شما هیچ اجنبی این خاک را ویران نکرد
هیچ قومی این ستم با مردم ایران نکرد

غز به جان شهروندان خراسان این نخواست
با سپاهان این قساوت خیل تاتاران نکرد

با دو چشم نازنین این جوانان کرده‌اید
آنچه با کرمانیان آغا محمد خان نکرد
https://telegram.me/mfmonfared
گر گرفته‌ام
هر خبر
شعله‌ای‌ دوباره است
عکس‌های بی‌گناهشان
آتشی،
زبانه‌ای‌

حرف‌ها،
صدایشان،
نگاهشان

چون حریق بی‌کرانه‌ای
بر وجود گر گرفته
بر دل هزار پاره است

https://telegram.me/mfmonfared
درد
بهمن است
می‌دود‌

در فرود سینه‌هایمان
لحظه لحظه
دم به دم
بزرگ‌می‌شود

درد
حسرتی درنده است
پنجه می‌کشد
چنگ می‌زند
به زخم‌هایمان
لحظه لحظه
رفته رفته
گرگ می‌شود
https://telegram.me/mfmonfared
در خیابان
دردهایم را‌ در مشت گرفته‌ بودم
و‌ فریاد می‌زدم
به سویم شلیک کردند
با دوشکا
با تیربار
با کلت کمری
با تفنگ ساچمه‌ای
با قناصه
از بام ساختمان‌های بلند
به سرم شلیک کردند
به قلبم
به چشم‌هایم
به حنجره‌ام
به آرزوهایم

وقتی گریختم
در انتهای کوچه‌ای بن بست
پشت دری که بسته‌ نگه داشته‌ بودم
که همراهانم بگریزند
وقتی هم‌درد مجروحم را بردوش
از میدان بیرون می‌بردم
روی تخت بیمارستان
وقتی سرم به دست داشتم
با دست‌های بسته
وقتی اسیرشان بودم
در‌کاور جنازه‌ها
وقتی هنوز جان داشتم
وقتی هنوز امیدی بود

در آغوش مادرم بودم که تیر خوردم
در کنار پدرم
بر دوش برادرم
در دست‌های دخترم
ما در کنار هم بودیم

در کاور جنازه‌ها
سه روز
ناله نکردم
که تیر خلاص نزنند
چشم‌هایم را تخلیه کردند
رحمم را بیرون کشیدند
گلویم را بریدند
با تیغ
با قمه
به سرم
هزاران بار تیر خلاص زدند
که در خیابان
دردهایم را در مشت گرفته‌ بودم
و فریاد می‌زدم
برای فردایی که هرگز ندیدم

بیگانه‌ای به من شلیک نکرد
تهاجم دشمن خارجی نبود
دشمن در میان ما بود
چنگیزهای درون
مغولان خانگی

جنازه‌ام
در یک گور دسته جمعی است
در باغچه‌ای در حیاط خانه‌ای
در یک تریلی زیر کوه جنازه‌ها
در سوله‌ای در بیابانی دور
در گوشه‌ای از ایران بزرگ

گورم
میعادگاهی است
که مادران و خواهرانم
در سوگم
بر آن کل می‌کشند و دست می‌افشانند
پدرانم پای می‌کوبند
و مردمم هلهله می‌کنند
سوگ‌شادی بزرگ

در زندانی
منتظر اعدامم
بی‌ هیچ تشریفاتی
در دسته‌های ده نفره
صد نفره
هزاران نفره
همه منتظر اعدامیم
نوبت به همه خواهد رسید

در خیابان
دردهایتان را در مشت بگیرید
سوگ‌هایتان را برافرازید
و نامم را فریاد کنید
نام مرا
که نام هزاران است
نام هزاران جان
نام هزاران عشق
نام هزاران آرزو
به وسعت ایران فریاد بزنید
نام مرا که آزادی است
https://telegram.me/mfmonfared
در وحشت ویران شدن‌ها زندگی کردیم 
در احتضار ترس و سرما زندگی کردیم

ما تاب آوردیم شب‌های قیامت را
ما مرگ را، ما نیستی را زندگی کردیم

دیدیم یاران را که در خون غوطه می‌خوردند
باید که می‌مردیم اما زندگی کردیم

رنگ مهیبی داشت بیداری شبیه شب
دیروز را با ترس فردا زندگی کردیم

شب‌مرّگی یا روزمرگی، کارمان این بود
در سایه‌سار درد حتی زندگی کردیم

باور نمی‌کردیم زینسان روزگاری را
ماندیم و تا روز مبادا زندگی کردیم 
https://telegram.me/mfmonfared
بیمارم
تب دارم
هذیان می‌گویم
شعرهای تازه‌ام را نخوان
شاید مسری باشد
https://telegram.me/mfmonfared
خون دلمه بست بر در و دیوار در دو روز
تصویر شد تباهی تاتار در دو روز

افتاد مثل برگ خزان بر زمین سرد
چندین هزار سرو و سپیدار در دو روز

غلتید روی خاک قساوت به خون گرم
بسیار جان عاشق بیدار در دو روز

بر شانه‌های دیو زمان فربه می‌شدند
انبوه مارهای جوان‌خوار در دو روز

تا زنده‌ایم هستی ما سوگواره‌ا‌ست
چونین که نیستی شده آوار در دو روز

مکتوب می‌شود به قلم‌های دادخواه
تاریخ با روایت «کشتار در دو روز»

https://telegram.me/mfmonfared
حالم هوای زمزمه، حالم ترانه نیست
حالم مساعد غزل عاشقانه نیست

هرچند سوگوار و غم‌آلود و خسته‌ام
اینها برای شعر نگفتن بهانه نیست

بی‌غمگسار، فاجعه بر دوش می‌برم
هم‌داستان گریه‌ی من هیچ شانه نیست

با پوستین ژنده‌ی شب روی شانه‌ام
اینجا غریب مانده‌ام و خانه خانه نیست

این رود رود می‌رود از مویه‌های ما
دریای دردمندی ما بی‌کرانه نیست

چنگی به دل نمی‌زند این تب‌سرودها
این‌ شعرها مناسب چنگ و چغانه نیست

دلگیری از من و نفس خسته‌ام، ولی
حالم مساعد غزل عاشقانه نیست
https://telegram.me/mfmonfared
دوباره از تو بگویم اگر اجازه دهی
اگر به شعر بیایی و جان تازه دهی

اگر به رسم تغافل درست مثل قدیم
جواز بوسه‌ی ناگاه و بی‌اجازه دهی

بلند می‌شود و رقص می‌کند دل من
اگر نفس به نفس جان به این جنازه دهی

بساط ناز فروشی‌ کساد شد بی‌تو
بیا که حال و هوایی به این مغازه دهی

به من که بی‌تو چون آتشفشان خاموشم
بیا که فرصت «هر شعر، یک گدازه» دهی

به کام می‌رسم از مرگ در کنار رقیب
اگر تو رخصت پرواز و کامی‌کازه دهی

https://telegram.me/mfmonfared
با این‌همه حرف و گفتگو تنهایی
با این‌همه یار خوب‌خو تنهایی
زنگار گرفتگان و خاموشان‌اند
با آینه‌های روبه‌رو تنهایی

https://telegram.me/mfmonfared
دل چشم به موعد رسیدن دارد
این لحظه‌ی با شکوه‌ دیدن دارد
از آمدنش چه فهم دارد دل مست
جان است که شوق پر کشیدن دارد

https://telegram.me/mfmonfared
خوابیدن و باز خواب دیدن سخت است
باری دیگر به تو رسیدن سخت است
از خواب پریدم و نبودی با من
از خواب پریده هم پریدن سخت است

https://telegram.me/mfmonfared